Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
movie info: XVID 640x272 25.0fps 699.6 MB /SubEdit b.3939 (http://subedit.prv.pl)/
W ROLACH GŁÓWNYCH
INSTYNKT
W POZOSTAŁYCH ROLACH
MUZYKA
ZDJĘCIA
SCENARIUSZ
Dr Powell? Tom Hanley z Departamentu Stanu.
Rozkujcie go Jest nasz.
REŻYSERIA
UNIWERSYTET STANU MIAMI WYDZIAŁ PSYCHIATRII
- Nie zawiadomisz policji? - Policja jest w to zamieszana.
Nie znasz się na polityce.
Jesteś tylko psychiatrą.
Chce ją poznać. Wiedzieć, czemu ktoś porywa papieża.
Nie wmawiaj mi, że to nieprawda.
Boisz się, że mogłoby to nie być prawdą?
Nie boję się, bo to jest prawda.
Porwali go 7 tygodni temu. Jest na Korsyce.
Watykan to ukrywa.
Spytasz: ''Czemu na Korsyce?''
Nie, to ma sens.
Dobrze.
- 250 km od Rzymu. - Byłeś tam?
Nie, ale planuję.
Traktuje ją po partnersku.
Chcę rozważyć wszystkie możliwości.
Czy to możliwe, że z drugiej strony
jest zdjęcie papieża?
Tak, to możliwe. Czy tam jest?
Pytam tylko,
czy to może być zdjęcie sprzed 6 dni,
na którym jest w Rzymie?
- Czy ktoś...? - Catherine.
- Rozważamy różne opcje. - Mówisz co innego.
Pokaż.
Doskonale.
-Ja nie... -Jeśli się boisz,
to rozumiesz, że możesz być chora.
- Nie obejmie jej? - Nie bądź taki macierzyński.
Po południu wymienimy spostrzeżenia.
Spóźniłeś się. Zastąp mnie w środę o 10:00.
Pokaż to zdjęcie.
Ryzykowne, Theo.
I to bardzo.
Mam zbadać Ethana Powella. Pamiętasz go?
Pracował tu. Antropolog. Zniknął w Afryce. Mordował.
Rok temu. 2 zabitych, 3 rannych. Zwariował.
Nie chcemy, by go powiesili w Rwandzie.
To by nam popsuło opinię. Wraca do nas.
- Przystępuję do badań. - Kiedy?
Jutro. Mam 24 godziny na poznanie sprawy.
Materiały przygotuje mój najlepszy rezydent.
Ben, to robota na trzy dni.
Miałem na myśli Gilberta.
Niech do mnie zadzwoni.
Dobrze. W porządku, Ben.
- Chętnie zbiorę materiały. -Jeśli dasz radę.
Poradzę sobie.
To za łatwe.
Jutro o tej samej porze.
Zamknięte.
Co?
Czekaj.
Mówiłem: po lewej.
- Są zamknięte. - Nie powinny.
Maxwell, słyszysz nas?
- Zgłoś się. - Powtórz.
Drzwi od wschodu czy od zachodu?
- Co? - Coś nie tak?
- Powtórz. - Źle?
Zbadam to.
Spokojnie.
Maxwell, słyszysz?
Ej, doktorku.
Wyprowadź rodzinę!
Musicie wyjść. Proszę ze mną.
Wiecie tyle, co ja. Tędy, proszę.
- ''ZAGUBIONY'' SPRAWCĄ RZEZI - Tak go nazwali w Rwandzie.
To całkiem nietypowy przypadek.
- 3 godziny za wcześnie. - Niesamowita okazja.
- Za 15 minut mam tu zajęcia. - Ale chętnie mnie wysłuchasz.
Mów.
Zabił 2 strażników leśnych, a 3 ranił.
- Pałką. - Badał zwyczaje zwierząt?
Wtedy już nie. Strażnicy zgodnie twierdzą,
że należał do stada.
Możliwe, że mieszkał wśród goryli górskich.
Przez blisko 2 lata.
Z nimi.
''Znany antropolog i prymatolog
zaginąłw październiku 1994 r.''.
Zaginiony przez 2 lata,
i odnaleziony.
Ale zaatakował swoich wybawców.
Jak zwierzę.
Przez rok trzymali go w celi. Nie odezwał się słowem.
Więc co my tu mamy?
Żyje wśród zwierząt. Przejmuje ich zwyczaje.
Staje się jednym z nich.
-Jak to możliwe? - Właśnie.
Jak?
Po 30 dniach obserwacji stanie przed sędzią.
Dam mu dzień odpocząć, odwiedzę go w czwartek.
Mam prośbę.
- Czego chcesz? - Ethana Powella.
Chcę go zbadać.
Masz za małe doświadczenie.
Wiesz o tym.
Czemu właśnie ty?
- Chodzi o ważne kwestie. - Tak.
Np. twoja kariera?
Taki przypadek pomaga się wybić.
To gwarancja awansu.
A jeśli zacznie mówić?
Chcesz go nakłonić do mówienia?
Nie myl niemego mordercy
z Annie Belden i jej urojeniami.
- Ani z Rondellim Pokazywalskim. - A jeśli mi się uda?
Napiszesz o tym bestseller.
Jestem gotów.
Masz już tytuł dla swojego bestsellera?
Może.
Jaki, powiedz.
Zgadzasz się?
ZAKŁAD KARNY W HARMONY BAY
Więc...
czemu nie gada?
Powiadają,
że żył z małpami.
Gdzie?
Gdzie? W Michigan.
Peter.
Dlaczego? Coś ty zrobił...
Przepraszam.
Nasza piłka. Przepraszam.
Przepraszam!
Możemy odzyskać piłkę?!
Omal nie zabiłeś strażnika na lotnisku.
Mam nadzieję, że i tu spróbujesz.
Raz.
Pete, co dostałeś, stary?
Jaką dostałeś kartę?
Pokaż mi swoją kartę!
Chcę mojego asa karo!
Pokaż kartę!
Masz mojego asa? Masz! Masz go!
Masz mojego asa?
Masz mojego asa, co?
To nie mój as!
Chcę mojego asa!
Oddaj kartę! Masz asa karo.
Pokaż!
Pokaż! Pokaż kartę!
Pokaż mi asa karo!
Pokaż kartę!
Dawaj.
Karta! As karo!
Masz moją kartę?
Oddaj mi ją!
Znów mi się trafiił! As karo!
Dacks, znowu Bluto.
Znów go dostałem!
Asa karo!
Szczęściarz z ciebie, Bluto.
Ściśle według harmonogramu.
Co dzień to samo.
Naczelniku?
- Dr Theo Caulder. -Jack Keefer.
- Dr Murray, od psychopatów. - Miło mi.
Jak wrażenia z mrowiska,
- doktorze? -Jest tam Powell?
Psychopatów trzymamy oddzielnie.
Kawy? Z wanilią.
Nie, chciałbym zacząć.
Podeślę go panu do sali widzeń dziś
I w piątek. Dr Murray
- przedstawi panu resztę. - Resztę?
Ma pan zasilić naszą kadrę.
Taka była umowa.
Sądziłem, że skupię się na Powellu.
To Harmony Bay.
Tutaj się cofasz o 30 lat.
Sypie się. Czeka je likwidacja.
Obowiązuje tu ścisły rygor.
Proszę się wpasować w harmonogram, a Powella
traktować jak pozostałych. Zgodzi się pan?
Popilnuj.
Jesteśmy na miejscu.
Haloperidol, 20 mg 4 x dziennie? Jak ma rozmawiać?
On nie mówi.
Dr Theo Caulder. Pierwsza rozmowa z Powellem.
Nazywam się Caulder.
Wybrał pan milczenie, umiem to uszanować.
Proszę jednak rozważyć możliwość
przerwania milczenia
na czas spotkań ze mną.
Możemy rozmawiać na dowolny temat,
potem wróci pan do milczenia.
To doskonała okazja, by powiedział pan mnie...
światu, rodzinie to...
to, co chce nam pan przekazać.
Zacznijmy od nazwiska.
Może...
Nie wolno.
Są pewne zasady. Nie sięgać przez stół.
Nie dotykać. Nic nie dawać.
I nic nie brać.
Od tegojesteśmy my.
Możeje pan napisać.
Jak pan się nazywa?
Pańskie nazwisko.
Proszę je napisać. Jak ono brzmi?
Mogę zobaczyć?
Wystarczy!
Dość, skończyłem!
Witam, doktorze. Jak poszło?
Jest odurzony lekami i bity.
Wie pan, gdzie pan trafiił?
Mamy tu 700 miejsc i ponad 1000 zbirów,
- nie licząc psychopatów. - 42 czubków.
- Wie pan, kim on był? - Prowokujesz wzrokiem?
Zmniejszcie mu dawkę.
Niech pan się stara wykazać.
Byle nie popaść w konflikt z naszym regulaminem.
Ej, małpolud!
Daj mu to.
Dawaj!
Zamienię na asa.
Już!
Już!
Czekajcie!
Ma go w kieszeni!
Swojego asa!
To jego as!
To jego as.
To jego as.
Baw się dobrze!
Pół godziny.
Dr Caulder.
Muszę go jakoś przekonać.
- Próbowałyśmy. - Potrafię.
W Afryce nawet na nas nie spojrzał.
Na mnie patrzył.
Naprawdę?
Chciał mi dać ołówek.
Widziałam go na lotnisku. Moja matka się załamała.
Potrzebuje zmiany otoczenia. I xanaxu.
Sprzedaję dom.
- Pani ojciec może być chory. - Myślałam, że to zły humor.
Chce go pani odzyskać? Takim jaki był?
Jaki był...
Czyli wyobcowanego? Obsesyjnie zajętego pracą?
Nie dbającego o rodzinę?
Tak, chcę go odzyskać.
A czego chce pan?
Ujrzeć pierwotną naturę człowieka.
- Niecywilizowanego. - To nie szaleniec z pałką.
Nie piszę dla brukowców.
To pomoże panu w karierze.
Czy to istotne?
Potrafiię mu pomóc.
Pomóc? Wyciągnąć go z więzienia?
Może powinien siedzieć.
Ale nie w Harmony Bay.
Proszę mi pomóc.
Tu pracował... kiedy bywałw domu.
- Pani tam była. - Tak.
Raz. Wpadłam do niego przejazdem.
Zostałam na kilka dni. Ucieszył go mój przyjazd.
A jeszcze bardziej wyjazd.
Kto je robił? Jest ich więcej?
Tu nastawiłam samowyzwalacz. Resztę robiłam sama.
To moje prace.
Niech pan weźmie to, co panu się przyda i wyjdzie.
Dr Theo Caulder. Druga rozmowa z E. Powellem.
Jak się pan dziś czuje?
Pacjent nie reaguje.
Zidentyfiikuje pan pewne przedmioty. Proszę mówić
lub pisać.
Co jest na zdjęciu?
Brak reakcji.
A tu?
A tutaj?
Co jest na tym zdjęciu?
Napisze pan?
A tutaj?
A tutaj? Co tu widać?
A tutaj?
Nie!
Tłumaczyłem.
- Zostawcie go! - Nie przekraczać linii.
Proszę odejść.
Odejdźcie od pacjenta.
Dobra, doktorku. Chodzi o pański tyłek.
Milcząc, mówi pan: ''Tak, jestem zwierzęciem,
dzikim, groźnym
zwierzęciem.
Można mnie bić, uwięzić,
nie jestem już człowiekiem.
Nic wam nie powiem.
Ani psychiatrze zza stołu, ani strażnikowi,
ani nawet jej''.
Ale ona tęskni za ojcem.
Chce pana powrotu. Co pan na to?
Co pan jej powie?
Żegnaj.
Zrobiłem ci zasraną przyjemność?
Chce pan umrzeć?
- Brak reakcji. - Cicho!
Rozumiem, że nie. Chce pan tu zostać?
Czy wrócić do domu?
Do Afryki? Tutaj?
Chce pan wrócić?
Zmniejszę dawkę leku, zabierze mnie pan?
- Nie możesz... - Milczeć!
Żaden nadęty rezydent...
Widzę zmęczone, niekompetentne gówno,
które znalazło tu azyl truje ich pan, pozwala katować.
Jeśli się mylę, przepraszam.
Jeśli zmniejszę panu dawkę,
jeśli pomogę pańskiej pamięci, zabierze mnie pan z sobą?
Pójdziesz za mną?
Tak.
Ale ona tęskni za ojcem.
Chce pańskiego powrotu. Co pan na to?
Co pan jej powie?
Żegnaj.
-Jak pan to zrobił? - To jego wybór.
Wybrał pana.
Tak.
Dlaczego?
Nie wiem.
Ale teraz do niego dotrę.
Musi mi pani pomóc zrozumieć, kim był.
W zamian za to załatwi mi pan widzenie.
Spróbuję.
Załatwię. Spróbuję.
Ben.
Doktorze.
Słyszałem, że Powell zaczął mówić. Gratuluję.
Czytałem pańską pracę, więc
- było mi łatwiej. - Mój jedyny czytelnik!
- Zostawię was. Do środy. - Zadzwonię.
Jego praca nie ma związku z przypadkiem Powella. Wiesz to.
-Jak postępy? - Znasz Harmony Bay?
Czekam na kombatanckie wspominki.
- Nie sądziłem, że zasilę kadrę. - To ich warunek.
Mają niedobory.
- Chcesz się wycofać? - Nie, chcę Powella.
Prowadzi mnie w dżunglę.
On ciebie?
Ty go ocenisz, nieja. Stawkąjest nie tylko książka.
- Wiem, Ben. - Przemówił. To nowy etap.
Pamiętaj o rozmowie z sędzią,
tuż po przedstawieniu twojej opinii.
Będzie szczegółowo rozważona.
Bądź przygotowany.
Rozważny.
To ty masz go prowadzić do odpowiedzi.
Dobrze.
Ale pracuję w niezwykłym środowisku.
Więc nie bądź zwykłym terapeutą.
Siadaj.
Witam, doktorze.
Mogą panowie wyjść?
Dr Theo Caulder. Trzecia rozmowa z dr. Powellem.
Wie pan, za co pan tu trafił?
Odważny jesteś.
Proszę mi mówić ''doktorze''.
Dobrze, bwana.
Będę mówił TabibuJuha Caulder.
Suahili.
To mi odświeży pamięć. Bo tego chcesz?
A pan nie?
Zaatakował pan strażników na lotnisku.
Winny.
W Rwandzie oskarżono pana o morderstwo. Słusznie?
O tak...
Proszę o tym opowiedzieć.
O Afryce.
Jeździł pan tam sam.
21 podróży w ciągu 12 lat.
Bez pomocników, bez towarzystwa.
Bez żony, choć chciała jechać. Bez córki, choćją pan zapraszał
Co to ma być? Terapia?
Moje zadanie. Czemu to takie trudne?
Boi się pan powrotu?
- Boisz się iść ze mną? - Przekonajmy się.
Co pan widzi?
Proszę to opisać.
Wulkany Virunga...
Wielkie lasy Visoke.
Takie piękne...
Płaskowyż...
rzeka za drzewami.
I moja baza wypadowa.
Dobre obozowisko... Mój namiot...
Tam... stoi tam.
Jedziesz? Sprawdzę listę.
- Znowu? - Willie, ojciec wyjeżdża!
Przyjdzie.
Willie, szybko!
Tu jesteś. Co robisz?
- Ojciec wyjeżdża. - Na rękę.
Szukałem takiego...
Im prędzej wyjedziecie, tym prędzej wrócicie.
Ethan?
Na co pan patrzy?
Zobaczyłem srebrny grzbiet. Przywódca.
Obserwowałem stado od miesięcy, ale nigdy z tak bliska.
Tak bliskie... i wspaniałe.
To było przerażające... i cudowne.
Myślałem, że to ja je płoszę.
Ale była to wina maszyny...
Aparatu. Był tam czymś obcym.
Zrezygnowałem z niego.
Wtedy po raz pierwszy zacząłem je naprawdę widzieć.
Byłem ciekaw, czy nocą za mną tęsknią.
Za człowiekiem spoza kręgu.
Czy o mnie myślą?
Ja o nich myślałem. I tęskniłem.
Polubiłem je.
Potrzebowałem ich.
Każdego dnia pozwalały mi podejść bliżej.
Fascynowała mnie ta powolna podróż.
Czułem się wyróżniony.
Odnosiłem wrażenie,
że wracam do czegoś, dawno utraconego,
ożywającego w pamięci.
I nagle... stało się.
Nie byłem już poza kręgiem.
Po raz pierwszy znalazłem się wśród nich.
Chodziłem tam co dzień. Pokonywałem wiele mil.
Przebywałem z nimi coraz dłużej,
i coraz trudniej było mi ruszyć w drogę powrotną.
Tam, głęboko w dżungli,
z dala od tego, co znane,
od tego, czego uczyła szkoła, książka, pieśń,
poezja...
znalazłem pokój,Juha. Poczucie wspólnoty. Harmonii.
A nawet bezpieczeństwa.
Więcej zagrożeń czyha w mieście
niż w tych lasach.
Rozumiesz to?
Skołowany... jak inni.
Chcę wrócić do celi.
Zaraz.
Co daje ta karta?
Władzę.
Nad wami? Komu?
Wam. Braczom.
Kim są ''bracze''?
Wracam do celi.
- Seans jeszcze trwa. - Aż nie ogłosisz końca?
Właśnie.
Bracz.
Droga wolna.
Czyżby?
A ty?Jesteś wolny?
Wiem o asie karo.
Każdemu przysługuje 30 min. na świeżym powietrzu.
- Codziennie. - Czas i środki pozwalają
wypuszczać jednego dziennie. Wybieramy go losowo.
- To nic nie daje. - Mają o czym myśleć.
- Wygrywa silniejszy. - A reszta kieruje agresję
przeciw niemu, a nie kadrze. To coś daje.
Nam. Tylko nam.
Masz tu 10 kart. Zacznij od nich.
- Rozmowa w cztery oczy? - Nie. Tam jest gabinet.
- Robimy, co możemy. - Robisz, co ci każą.
Dokop mi mocniej.
Tołatwe. Ulży ci.
Jak mnie określiłeś? ''Zmęczone, niekompetentne gówno''?
Myślisz, że nie walczyłem? Wiesz, jak tu było przedtem?
Robimy to, co możemy.
Peter Holden?
- Psychiatra? - Tymczasowy.
Możesz pokazać referencje?
Przejdźmy tam.
Nazywam się Caulder.
Oskarżono cię o morderstwo i uznano za niepoczytalnego.
Opętałją demon. Moją sąsiadkę, panią Karsh.
Pojawiał się i znikał.
Tylko ja go zauważałem.
Jak ten demon wyglądał?
Oglądałeś ''Obcego''? Z Sigourney Weaver?
Miał wygląd wielkiego owada?
Nie. Wyglądał jak Sigourney Weaver.
- Dacks! Rozdziel ich! - Po co?
Niech sami rozwiązują własne problemy.
Phillip!
Cały zakrwawiony!
Proszę mi pomóc!
Uspokój się!
Cd. rozmowy z dr. Powellem. Zmniejszyliśmy dawkę,
- czuje pan różnicę? - Tak, dziękuję.
Wiemy już, czemu pan porzucił rutynowe badania
i dołączył do stada. Także i na noc.
- Kolejnym tematem... - Popatrz!
- Kolejnym tematem... - To dla mnie? - Tak.
- Przyczyny napaści... - A ołówki?
- Kredki są bezpieczniejsze. - Ach tak...
Bez ołówków.
Wracasz na salę ćwiczeń?
- Tak. -Jestem wart
- aż tyle zachodu i krwi? - Mam ocenić pańską psychikę.
Jest taka ciekawa?
Ktoś, kto 2 lata żyje jak zwierzę, jest ciekawy.
Żyłem jak człowiek wśród zwierząt.Jak ludzie
10 000 lat temu. Umieli
żyć na Ziemi. Przedtem.
- Przed nastaniem cywilizacji? - Nie, przed tobą,Juha...
- i tobie podobnymi. - Braczami.
Tak.
I ja wierzyłem w moc władzy.
Jest potrzebna.
Czyżby?
Goryle dopuściły pana do stada.
- Był pan jednym z nich. - Słuchasz mnie?!
Tak.
Nie jednym z nich. Nie gorylem.
Nie rozumiesz? Zaakceptowały człowieka.
Wyciągnęły rękę. Przyjęły do rodziny.
Udzieliły gościny człowiekowi. Na tym polega ten cud.
A rodzina, którą pan zostawił?
A Lyn?
- To jej nie dotyczy. - Czemu?
Żony też. Wiem, co straciłem, co zabiłem.
- Żyje, chce się spotkać. - Widziała mnie na lotnisku.
Widziała, czym się stałem.
Wolę być dla niej martwy.
I zmień temat,Juha. Albo odejdź.
Co wolisz?
Proszę mnie zaprowadzić do lasu.
Spędził pan tam tyle czasu... nie brakowało panu ludzi?
Nie. Oni tam byli.
Nie widziałem ich, ale wiedziałem, że tam są.
Nauczyły pana beztroski...
Spokoju.
... spokoju. Więc czemu doszło do morderstwa?
Było wiele morderstw.
- Wiele? - Tak.
Niedaleko stąd jest zoo, studiowałem tam... dawno temu.
I...
potrzebowali samca goryla. Schwytanego na swobodzie.
Zrobiłem to. Kiedy byłem tobą,
- nie wiedziałem, co to mord. - Nie o to pytam. Chcę pomóc.
- Nie chcę twojej pomocy. - A czego?
Two jej uwagi.
- A potem? - Przekażesz to dalej.
Osobom, które są ci bliskie.
Są takie?
Niech pan im powie.
Nie jestem z tego świata.
Już nie.
A z jakiego?
Ze świata wspomnień, ukrywanych przed innymi?
Chcę skończyć.
- Co? - Przekazywanie wiedzy.
W czym twoja wiedza jest lepsza?
Miałem innych nauczycieli.
Mam zatem przekazać innym...?
Tak.
- Czemu ja? - Miałeś coś w oczach...
Zdradzało istnienie mózgu.
- Co miałem w oczach? - To.
Ciekawość, dociekliwość, niespełnienie,
lekkie wkurzenie.
Czemu ja, nie córka?
- Zostaw. - Czego się pan boi?
Zostaw.
Chce pana odwiedzić.
- Źle cię oceniłem. - Czemu?
- Otwórz. To nie ty. - Nie?
Nie zmniejszyłem panu dawki?
Nie mogę się przyczynić do pana uwolnienia?
To ja.
- To ja. - Masz władzę?
Kto ma władzę?
Kto ma władzę? Ty?
Ja?
Strażnicy? Naczelnik?
Tak? Kto ma władzę?
Próba mikrofonu. 1 , 2, 3, 4. Rozmowa z dr. Caulderem.
Test. Zdasz lub nie. Życie albo śmierć.
Gotów,Juha? Napisz teraz,
co ci odebrałem, co straciłeś. Pisz!
WŁADZ...
Źle! Nie miałeś władzy,
tylko jej złudzenie, TabibuJuha!
Nad czym masz na pewno władzę?
Nad stereo, nad klimatyzacją? Nad czym jeszcze?!
Druga szansa.Jesteś spięty. Co straciłeś, co ci zabrałem?
Pisz!
MOJĄ
WOL...
Głupi jesteś,Juha!
Myślisz, że byłeś wolny?
Gdzie byłeś o 14:00? Tutaj. Rano zamawiasz budzenie,
w środku nocy budzisz się sam, z bijącym sercem.
Czemu jesteś taki spięty? Co cię tak zasupłało?
Ambicja?
Tak. Widzę cię na wylot.
Kiedyś byłem tobą.
Ostatnia próba.
Myślisz, że tego nie zrobię?
O jednego psychiatrę mniej.
I tak już siedzę. Co mi zrobią?
Ostatnia próba. Nie pomyl się.
Co straciłeś? Co ci odebrałem?
Napisz.
MOJE
ZŁUDZENIA
Tak. Gratuluję.
Jednak pojętny z ciebie uczeń.
Straciłeś jedynie złudzenia
i odrobinę naskórka.
Co z pańską twarzą?
- W więzieniu bywa gorąco. - Ale od czego to?
Od taśmy izolacyjnej.
Ojciec tak pana urządził?
Tak.
- Co zrobił? - Uczył mnie.
Widzę, że lekcja była trudna.
- Poddaje się pan? - Nie. Nigdy się nie poddaję.
Nawet jeśli robię coś głupiego.
- Pani też? - Nie.
Raz układałem pasjansa 48 razy, aż mi się udało.
Pasjansa? No tak.
- Nie mam czasu dla ludzi. - A dla jednej osoby?
Spokojnie, nie mówię o sobie.
Drinka?
- Chętnie. - Wyjdziemy.
Dwa wozy. To nie randka.
To nic złego, szukać w kimś oparcia.
Nie szukać też.
Nie uwierzy pan.
- W co? - Niech pan sam zobaczy.
- Co robisz, doktorku? - Co ty o tym myślisz?
Co to?
Nie skończyłem.
Proszę się nie spieszyć.
- Co pan rysuje? - Prawdziwe dzieje ludzkości.
Bez fiikcji, bez kłamstw.
Afryka, 2 mln lat temu. Ludzie.
Przemieścili się.
Migrowali.
10 000 lat temu. Cywilizacja. Ty.
- To jestem ja? -Ja także. My.
Bracze. A ci niebiescy?
Społeczności plemienne. Myśliwi, zbieracze.
Zabijali tyle, ile mogli zjeść, zajmowali
tyle ziemi, ile potrzebowali. Walczyli, ale nie znali wojny.
Nie eksterminowali.
Mieli miejsce w świecie. Stanowili jego część.
I dzielili się nim. A my to zmieniliśmy.
I co teraz? Mamy zawrócić bieg dziejów?
- Zejść. - Dokąd?
Zejść mi z drogi.
Mamy zburzyć miasta, uciec do dżungli?
Frazes. Sam sobie odpowiedz.
-Jestem zajęty. - Cholera z pana.
Wiem. A teraz wyjdź.
Dominacja.
Trzeba zrezygnować zjednego: z naszej dominacji.
Nie mamy świata na własność. Nie jesteśmy królami ani bogami.
Czy umiemy z tego zrezygnować? Czy władza jest tak cenna?
Tak miło udawać Boga?
Gdzie moja karta?
Ktośją ma!
Moja karta. Pokaż.
To nie moja.
Mam tu pudełko!
Mam tu pudełko z waszymi nazwiskami!
As jest mój!
Chcę go zobaczyć!
Walnij pałką.
Mocno!
Mam tu pudełko z waszymi nazwiskami!
Są tu wszyscy!
Wylosowałem jedno. Ta osoba wyjdzie dziś na dwór.
Koniec z asem, jasne?
Nie używamy już asa.
Co dzień wylosuję nazwisko.
Ta osoba wyjdzie. Nazajutrz
wylosuję inną.
Przyjdzie kolej na każdego.
Dziś: Lester Rodman.
Gdzie jesteś?
Lester Rodman, gdzie jesteś?
Dziś wychodzisz na dwór!
Gdzie ten as?
Kto go ma?
Koniec z asem.
Dziś wyjdzie Lester Rodman.
Masz asa, Pete?
A ty, małpoludzie?
Masz asa?
Pokaż.
Co to było? Prowokujesz mnie?
Cholera, przestań!
Koniec z kartami.
Karty idą na śmieci! Jasne?
Wyrzućcie je, koniec z asem!
Każdy wyjdzie na dwór! Każdy!
Każdy wyjdzie na dwór!
Każdy!
Na dwór! Każdy!
Podnieś!
Uderz znowu, a złożę skargę!
Pozbieraj.
Sukinsyn.
Dziś wychodzi Lester Rodman.
Jutro może ty.
Bez kart... bez asa... bez bójek.
Chodź, Lester.
- Niczego się nie nauczyłeś? - Widać nie.
Kawa grzała się 9 godzin.
Po 22:00 pij rozpuszczalną.
W szafce.
-Jak personel medyczny? - Dobrze.
Doskonale.
Panu też dobrze idzie?
Nieźle.
- Kawy, naczelniku? - Nie po to przychodzę.
- Pomówmy o incydencie. - Wdrożyłem nowy system...
Zmienia pan regulamin, wznieca bunt.
- Nie było buntu. - Stawili opór,
Strażnicy użyli siły.
Niepotrzebnie. Agresywny był tylko Dacks.
- Chciał sprowokować Powella. - Powell to groźny psychopata.
Nie stwarzał zagrożenia. Najmniejszego. Doktorze,
czy Powell przejawiał
agresję?
Nie.
- Pogadam z Dacksem. - Doskonale.
Ale pańska zabawa podkopała autorytet mój
i strażników. Wie pan, co to znaczy
w zakładzie o zaostrzonym rygorze? Naraził pan wszystkich.
Gwarancją ich bezpieczeństwa jestem ja. Nie ufam panu.
Odejdzie pan stąd.
W ciągu 10 dni. Jestem hojny.
Brakuje mi 15 dni.
Odejdę, gdy skończę.
Teraz ma ich pan 7.
-Jak może... - Moment.
Jak może skracać czas badań?
Nie może.
Ale ma prawo cię wykopsać
i zlecić to komuś innemu.
Więc zajmij się podsumowaniem.
Mógłbym go stamtąd wyciągnąć.
O czym ty mówisz?
O rozmowie w sądzie. Kiedy sędzia
go wysłucha, puści go wolno.
Niejesteś jego obrońcą.
Ani jego kumplem. O co ci chodzi?
- O atrakcyjność książki? - Ani o książkę, ani o karierę.
A szkoda.
Zająłeś się tym przypadkiem z mojej rekomendacji.
To dla ciebie wielka szansa.
Chcesz to zaprzepaścić,
chcesz zniszczyć karierę, może nawet przynieść mi wstyd?
Przykro mi, ale tak.
Więc nie narzekaj, jak mało masz czasu, wykorzystuj go.
Wyduś z faceta wszystko.
- Skąd w nim agresja? - Nie wiem...
- Goryle? - Czy to ma związek?
Poszukaj związku.Jeśli ma stamtąd wyjść,
przekonaj sędziego, że Powell jest zdrowy i niegroźny.
Wskaż źródło agresji
i dowiedź, że już jej w nim nie ma.
Potrafiisz?
- Tak. - To dobrze.
Daję ci wolną rękę.
- Na razie. - Zadzwonię.
- Co za niespodzianka. - Wybacz,
- miałaś wrócić po siódmej... - Przyszedłeś się upewnić?
Byłeś w szkole dyżurnym?
Tak.
Zabawne. W domu rodziców nie potrafiiłem cię rozgryźć..
- To wnętrzejest bardziej... - Zabałaganione?
Bardziej tobą.
A zatem...
co ci tym razem zrobił?
Nie widzę sińców i zadrapań.
Tym razem nie on mnie skrzywdził.
Zostało mi tylko 7 dni.
Odbierają ci sprawę?
Sprawę...
Tojuż nie jest ''sprawa''.
Ani materiał na książkę.
Myślę, że zaczynam być jego przyjacielem.
I uczniem.
Jego ''TabibuJuha''.
Tak cię nazywa?
''Tabibu'' to chyba ''lekarz''.
Tak.
A ''Juha''?
''Juha'' oznacza...
''idiotę''.
Słusznie, bo nic nie rozumiem.
Nie przyprowadzę mu goryla do celi...
Co?
Co?
- Dokąd jedziemy? - Na powietrze, za miasto.
Spodoba się panu. Dzika przyroda. Czekają na nas.
Kto? Co znów wymyśliłeś,Juha?
-Już nie jestem pańskim idiotą. - Sprawdziłeś?
Nie. Pańska córka mi powiedziała.
Uwaga pod nogi.
Goryle są w małpiarni.
Stary samiec jest tu najdłużej.
- Pamięta go pan? - Przepraszam, chcemy być sami.
Kajdanki.
Założę mu je z powrotem.
Jeśli wyjdzie bez nich...
Może tu będzie panu łatwiej.
Może przy nich zechce pan ze mną pomówić.
O agresji.
O zabijaniu.
To cienie goryli.
Urodzone w klatkach.
Tylko on był kiedyś wolny.
Wciąż żyje.
Goliat.
Tak go nazwałem. Ja go tu przywiozłem.
Ta klatka go złamała.
Złamała mu serce i umysł.
Doprowadziła do obłędu. To moja zasługa.
Rozumiem to, Ethan. Opowiedz mi o zabijaniu.
Była też samica.
Czy one
przejawiały agresję?
Wobec pana?
Były ostrzeżenia.
Ostrzeżenia.
Była dobrą matką i nauczycielką.
Zapewniała dziecku
nieustanny dozór i szkolenie.
Wciąż je czyściła, wciąż... dotykała.
Chroniła.
Czuwaliśmy nad nim.
Tak jak stary samiec czuwał
nad wszystkimi. Nawet nade mną.
Przedziwne uczucie... gdy ktoś nad tobą czuwa.
Odkryłem wjego spojrzeniu
coś więcej niż uwagę...
tolerancję...
akceptację...
To było...
Co się dzieje?
Co się dzieje?
To przeze mnie.
Znaleźli moje rzeczy.
Tropili mnie.
Ściągnąłem ich.
Ściągnąłem
braczy i śmierć.
Ale on patrzył na mnie bez wyrzutu.
Bo nie był pan winien.
Bronił pan swojej rodziny.
Proszę zamknąć.
Nie wyjdzie.
Widzisz?
Chociaż mógłby.
Niedaleko stąd, za parkanem, jest wolność.
Czuje jej zapach.
Ale nie spróbuje uciec.
Poddał się.
Myśli, że wolność to coś, co mu się przyśniło.
A pan?
Poddał się pan?
Mamy szanse pana uwolnić.
Powiedział mi pan wszystko.
To nie jest sen.
To rzeczywistość.
- Pójdzie pan w tym do sądu. - Skąd to masz?
Lyn przyniosła.
Wciąż tu jest.
- Niech pan to zrobi. - Zostaw.
- Czego pan się tak boi? - Nie chcę jej zranić.
Za późno.
Pamięta pan swoje pierwsze skierowane do mnie słowo?
Miałem ją od pana pożegnać.
Sam jej pan to powie.
Nie wiem, co powiedzieć.
Jak się czujesz? To głupio brzmi.
Brak mi cię.
Twój ojciec to głupiec.
Gdybyś teraz była niemowlęciem, wszędzie bym cię zabierał
i nigdy nie opuścił.
Jesteś skarbem.
Jesteś lepsza od swego ojca. Nie czujesz nienawiści.
Nawet do mnie.
Wiesz,
kiedy cię opuściłem...
byłaś przy mnie.
W moich myślach.
Chciałabym w to wierzyć.
To wszystko, co dla ciebie mam. Moja jedyna pamiątka.
Zaczekasz w celi.
Wóz przyjedzie za 25 min, sędzia czeka o 16:00.Jasne?
Swój śliczny garniturek oddasz do depozytu.
- Masz pytania? - Wybacz, Ethan.
Nie mogliśmy nic zrobić.
Właź.
Do środka!
Nie bij go!
Myślisz, że to zabawa?
Trafiiłem!
Chcesz się pobawić?
- To cię śmieszy? -Ja niechcący!
Chcesz się zabawić?
Nie może pan wejść.
Niech pan nie będzie zły.
Pobawmy się.
Bawmy się!
Zamknąć bramy!
Zabezpieczyć oddział!
A tego drania zakuć!
Do cel! Spokój!
Słyszałem. Zostaniesz na kolację?
Dałem plamę. Straciłem go. Znowu milczy.
Już po wszystkim. Zapomnij.
Bronił rodziny... ponownie.
- Powinienem być przy nim. - Zapomnij o tym.
I nie martw się o nic.
Pogadam z Josephsonem, załagodzę sprawę.
- Nadrobisz straty. - A jego straty?
To prawda, co? Nigdy stamtąd nie wyjdzie.
Miałeś inny cel. Nic nie możemy zrobić.
Pora się wycofać.
Pomagaj tym, którym możesz.
Wybacz. Zawiodłem cię. Przychodzę tu...
Jeśli tego nie zakończysz, skrzywdzisz sam siebie.
Zaangażowałeś się emocjonalnie. Zdarza się
Musisz odzyskać trzeźwość myślenia. Tracisz panowanie...
Miło by było, co?
Posiłek!
- Do kolejki! - Słyszałeś ? Jazda!
- Doktorze, co mu jest? - Do szeregu!
Małpolud!
Posiłek!
Daj mu spokój, Dacks.
Wybacz, Ethan.
Nie wiem, czy mnie słyszysz. To mój ostatni dzień.
Zaskarżyłem Dacksa.
Mógłbyś stanąć przed sędzią, gdybyś zaczął mówić.
Gdybyś wrócił.
Dobrze, Ethan.
Zadałeś mi raz pytanie.
''Co sprawia, że budzisz się w nocy zlany potem?''
Chcesz wiedzieć? Zastanawiałem się nad tym.
Nie praca. Kocham to, co robię.
Zawsze to kochałem.
Nie, to gra.
Gra, Ethan.
Byłem w niej taki dobry.
Zabiegałem o względy właściwych osób.
W nocy odhaczałem ich na liście: Ben Hillard? DrJosephson?
Ci, którzy mogą mi pomóc?
Ci, którzy mogą mi zaszkodzić?
Nikt nie widziałwe mnie ofermy, nikomu nie podpadałem.
Nikogo nie kochałem.
Gra, Ethan.
Ale wiesz co?
Nauczyłeś mnie żyć poza nią.
Nauczyłeś mnie żyć.
Wiesz, co mnie jeszcze bardziej przeraża?
Powrót.
''Wybacz, Ben. Daj mi grać dalej. Znów dam się lubić!
Będę się starał, harował.
Daj mi znów zagrać!''
Wiesz, jak to tłumaczy psychologia?
Uważaj.
Jestem w tym dobry. Staram się nie powiedzieć ci: ''żegnaj''.
Ani: ''Będzie mi cię brakowało''.
Staram się o tobie zapomnieć.
Ethan Powell. Sprawa zamknięta.
Sprawa zamknięta.
Spójrz na mnie.
- Machnij pałą! - Spokój, Dacks!
Jest 3-2, niech się stara!
Jest 3-1 .
- Pierwsza baza. - Niech się stara.
Widzicie? Nie może stać jak kłoda.
Pete, wetknij z powrotem!
- Dawaj wtyczkę! - Stać!
Daj mu wtyczkę. Ma urodziny.
Tak, mam dziś urodziny.
Dasz mi prezent?
No, stary. Daj.
Świetnie. Puść.
Zostawiszją w spokoju?
Dla ciebie.
Dla mnie.
Jest dr Caulder!
Caulder wrócił! Witaj!
Fajnie, że jesteś!
Urwą mi głowę. A ja tobie.
Pan już tu nie pracuje!
- Chcę pomówić z Powellem. - Wyfrunął przez okno!
Potem przedostał się przez ogrodzenie. Ktoś mu pomagał!
Zostawił liścik. Do pana.
Rozumie pan coś?
Co?
- Nie znajdziecie go. - Pan wie, gdzie jest?
Nie znajdziecie go.
Pomoc uciekinierowi jest przestępstwem.
Mogę pana za to aresztować.
- Zaczyna mi się tu podobać. - Drogi Theo.
Żałuję, że cię nie pożegnam. Masz rację: wolność to nie sen.
Ona istnieje, za wzniesionymi przez nas murami.
Dzięki tobie odzyskałem nadzieję i odzyskałem córkę.
Dziękuję, że odbyłeś tę podróż ze mną.
Twój przyjaciel, Ethan.
>> Napisy pobrane z http://napisy.org >>>>>>>> nowa wizja napisów
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.