Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Cześć, Nowy Jorku.
W tak zatłoczonym mieście
higiena osobista to podstawa.
Kto nie zdąży umyć się w domu,
robi to po drodze.
Niektórych to oburza,
ale publiczna toaleta
to znak najgłębszego szacunku dla współobywateli.
Ułatwia mieszkanie obok siebie.
Pokazuje, że zależy ci na dobru sąsiadów.
Większość części ciała jest dość łatwo dosięgnąć,
najgorzej jest z uszami.
Zwykle ludzie czyścili je patyczkami.
Okazuje się, że producent nie zaleca ich do czyszczenia uszu,
umieszcza nawet ostrzeżenie na opakowaniu.
O, tutaj.
Nieodpowiednie mycie może zagrażać zdrowiu.
Dlatego lepiej znaleźć inne zastosowanie dla patyczków,
zamiast wtykać je w głowę.
Nie!
Jeśli nie umiesz bezpiecznie czyścić uszu,
pewnie nie wiesz, co się z nimi dzieje.
Po latach ignorowania problemu
trudno stwierdzić, co czai się w środku.
Zamiast umywać ręce...
albo tracić nerwy...
nie traćcie nadziej, pokażę wam jak w fajny
i prosty sposób wyczyścić uszy.
JAK CZYŚCIĆ USZY?
Żeby wyznaczyć kierunek działania
warto skonsultować się ze specjalistą,
który dysponuje zaawansowanymi technologiami.
Pewnie ma pan zalegającą woskowinę,
to najczęstszy problem.
Ale zajrzyjmy do środka.
Prowadzę praktykę od 1999.
Rok premiery "Matrixa".
Widział pan coś podobnego?
Widziałem.
W środku są różne dziwne rzeczy w formie kleistej kuli.
Chodź, kotku! Wyłazi.
Po wszystkim czujesz zdecydowaną poprawę.
Trochę jak przy lądowaniu po najdłuższym locie.
Nagle zaczynasz zupełnie inaczej słyszeć dźwięki.
Fajnie!
Miło cię widzieć, Paul!
Wyglądasz inaczej.
Ty też!
Muszę zadzwonić do grafika, do gościa od video...
jestem zawalony robotą.
Za każdym razem, kiedy jestem w Rockefeller Center,
przypomina mi się akcja z pęcherzykiem żółciowym.
Patrzę za róg i widzę, jak kopią mojego kumpla w twarz.
Podbiegam, łapię dzieciaka, a wtedy drugi wyciąga nóż
i rozcina mi twarz od czoła aż po szyję,
ledwo omijając tętnicę, ale szarpiąc mi ucho.
Z początku to ekscytujące,
ale po kilku dniach przyjemność wygasa,
a dźwięki miasta zaczynają ci doskwierać.
Pieprzone autobusy!
A niech was diabli!
Kiedy dźwięki na zewnątrz cię przytłaczają,
możesz schować się w przeważnie cichym domu...
gdzie jedyną sąsiadką jest starsza pani,
która prawie nie robi hałasu.
Lubisz z nią mieszkać,
ale pewnego dnia sprzedaje kamienicę
i wyprowadza się na Florydę.
Przy likwidacji masz wreszcie okazję zajrzeć do piwnicy,
którą zamieszkiwał lokator.
Chyba był kolekcjonerem.
O, Boże!
Spakowałem już 150 worków jej rzeczy do magazynu!
Nie da się nawet przejść do łazienki.
Niedobrze mi....
Wkrótce ekipa zaczyna gruntowny remont kamienicy,
a twoje mieszkanie staje się
wyjątkowo głośnym miejscem.
Nie zanosi się na szybki finał
i zastanawiasz się, jak w podobnych sytuacjach radzą sobie inni nowojorczycy.
Tak jest co weekend?
Tak.
Bez wyjątku.
Oglądaliśmy mieszkanie w poniedziałek, w ciągu dnia.
Wtedy było cicho.
Jak długo tu pani wytrzyma?
Za tydzień się wyprowadzam.
- Poważnie? - Tak.
John.
Miło mi.
Proszę.
Tutaj śpię, a tam jest stacja Myrtle Broadway.
Liczyłem, że zasłony rozwiążą problem.
W ciągu dnia puszczam głośno muzykę.
Nocą próbuję zasnąć między pociągami.
Czynsz jest niższy?
Zdecydowanie. Trafiło nam się.
Pasażerowie nas widzą.
Na pewno.
Wie, że filmuję.
O co chodzi?
John, pracuję dla HBO...
W Nowym Jorku trzeba iść na kompromisy z sąsiadami.
Ale pod nami zamieszkała para
i jest naprawdę ciężko,
ciągle imprezują.
Świętowali
pierwsze urodziny dziecka o pierwszej w nocy.
Co to za pomysł? Bez sensu.
Skylo skończył roczek, włączyliśmy muzykę...
i byliśmy w szoku.
Bo?
Wezwali policję.
Zdziwiłem się, kiedy kazali nam się uciszyć o północy.
Nikt w naszym wieku nie chodzi tak wcześnie spać.
Włączycie coś?
Możemy.
Słychać ją na górze.
Gdyby było po północy,
dostałbym SMS-a, że jest za głośno.
Chciałabym, żeby ludzie
lepiej znosili hałasy.
Mieszkamy w Brooklynie, w Nowym Jorku,
to nie jest czyjaś prywatna posiadłość.
Trzeba się jakoś tolerować.
Dlaczego wielbiciele ciszy
mają mieć ostatnie słowo?
Podzieliliśmy się kilkoma wskazówkami.
Czasami pomaga generator szumów albo wentylator.
Chcę tworzyć barwną, magiczną kulturę.
Charakterystyczną cechą Burning Mana
jest synchroniczne działanie.
Spotykasz obcych ludzi... dobra, wal sobie.
Zabierzecie syna na festiwal?
Nie.
Na pewno byłby zachwycony,
ale zagrożenia zdrowotne są zbyt duże.
Głównie hałas.
Jest chory?
Tak.
Ładne.
Może trudno ustalić rozsądny poziom hałasu?
Każdy ma inną definicję.
Wydaje się, że ci najgłośniejsi
bawią się najlepiej.
Niewydawanie dźwięków rzadko jest nagradzane.
Kiedy uprawiam seks, jestem raczej cichy.
Dlatego, że przez 10 lat mieszkałem z co najmniej pięcioma współlokatorami.
Wytresowałem się w kompletnym bezruchu,
wiedziałem, że słyszą mnie przez ścianę.
Za tę troskę o innych
płaciły moje partnerki.
Żałowałem, że aż tak się przejmuję,
i że moje ciało nie może swobodnie wydawać dźwięków.
Ostatnio hamulce w twoim samochodzie zaczynają dziwnie piszczeć.
Obcy ludzie reagują.
Wymień pan hamulce!
Dobrze.
Normalnie byłoby ci głupio,
ale może trzeba za tym iść?
Wydaje się, że wszystkie dźwięki przechodzą,
jeśli towarzyszy im ruch.
Hałasujący samochód nie powinien nikomu przeszkadzać.
Czy komuś przeszkadza wasz klakson?
Przeciwnie.
Spoko.
Co to?
Armatka przeciwgradowa.
Ma praktyczne zastosowanie?
Można strząsnąć wszystkie liście z drzewa albo uciszyć sąsiadów.
Jersey się do tego nadaje?
Jersey jest do kitu.
Odsuńcie się lepiej.
- Gotowy? - Chwileczkę...
Gotowy?
- Można? - Tak.
- Nieźle. - To prawda.
Sąsiad wezwał raz gliny, jego dzieci się bały.
Mógł przyjść i pogadać ze mną jak człowiek.
Ludzie zrobili się drażliwi.
Pan jest jego sąsiadem?
Kiedy strzelał w dzień, nic do niego nie miałem.
Ale zaczął to robić w nocy,
bez szacunku dla śpiących dzieci.
Po kilku takich kanonadach
nasze ściany zaczęły pękać.
Poważnie?
Jeżdżą w kółko quadem, w tę i we w tę po podjeździe.
Kretyni.
- Wkurzające? - Tak.
Możesz usprawiedliwiać swój hałas,
ale zawsze komuś będzie przeszkadzał.
Kiedy jeden sąsiad zacznie,
sytuacja eskaluje bez końca.
Szukasz nowych sposób na oznaczenie terytorium.
Chryste Panie!
Gorąco!
Niech będzie pochwalony!
Zamawiasz w sieci klocki hamulcowe,
a w międzyczasie pytasz nowojorczyków o to, co ich wkurza.
Nie tylko dźwięki wpływają na zdrowie psychiczne.
Ten aparat pokazuje, gdzie mogę bezpiecznie oddychać.
Mierzy stężenie pyłów.
Na górze było 50, tu jest czterokrotnie więcej.
To zabójcze stężenie pyłów.
Kiedy widzę taki wynik, chcę uciekać.
A kiedyś siedziałem sobie jak on.
- Ile jest w Macy's? - Pięć.
W sklepie z grami?
Filtry HEPA działają.
Zakaz filmowania.
Przepraszamy...
Mam ADHD, chodzę nabuzowany.
Nakręca mnie głównie jeden temat: zanieczyszczenie.
Ludzie, którym nie przeszkadza hałas,
zanieczyszczenia i 5G...
to socjopaci.
Znam takich, którzy dostali oficjalną diagnozę.
Spotykałam ludzi z 30-letnimi wyrokami,
seryjnych morderców...
Morderców?
Z jednym byłam, a drugi pracował dla rządu.
Spotykała się pani z seryjnym mordercą?
Tak.
W ciągu dnia pracował jako szkoleniowiec,
nocą prowadził zupełnie inne życie.
Powie pani, co robili bez ujawniania nazwisk?
Wszystko - od zabójstw po...
Całą głębinę.
Co to znaczy?
Podziemie.
Zamknę.
Wystarczy zamknąć okno, a mózg odbiera fale.
Mam kilka miejsc, do których jeżdżę na detoks.
To wspaniałe uczucie,
oczyścić się ze szkodliwej energii.
Może rzucamy się sobie do gardeł,
bo jesteśmy wystawieni na tak wiele toksyn?
Ostatnio dopadła cię migrena...
zaczynasz łysieć...
masz coraz krótszy lont.
Może wreszcie pora na detoks?
Sprawdzasz polecane przez tamtą panią miejsce -
wydaje się przyjemne.
Reklamują je jako "strefę ciszy";
na obszarze wielu kilometrów nie ma tam zasięgu ani Wi-Fi,
aby ten wielki radioteleskop mógł działać bez zakłóceń.
A to przyciąga ludzi wrażliwych na różne rzeczy.
NADWRAŻLIWOŚĆ ELEKTROMAGNETYCZNA
Zastanawiasz się, czy naprawdę żyje się tam zdrowiej.
Może łatwiej dogadywać się w mniej skażonym otoczeniu?
- Spierdalaj! - Pipa.
- Puknij swoją starą! - Wal się! Suka.
Wsiadasz w samochód i wyruszasz do "strefy ciszy".
Strefa ciszy.
WKRACZASZ W STREFĘ CISZY RADIOWEJ
Powietrze jest czyste,
od razu przestaje cię boleć głowa.
Faktycznie nie ma tam zasięgu.
Zamiast scrollować,
wdajesz się w pogawędki z miejscowymi.
Lubicie się?
To taki styl życia.
Mamy specjalną szufladę do sprzedawania "na krechę".
Serio?
Tutaj mieszkańcy mają swoje imienne karty.
Wszystko na papierze.
Ale jazda!
Wszędzie spotykam sąsiadów.
Pierwszego dnia po przyjeździe sąsiad powiedział mi:
pewnie nie miałeś czasu skosić trawy, zrobię to za ciebie.
Inny przyniósł mi ciasto.
Pojechaliśmy do obserwatorium,
zostałem oprowadzony.
Sorki.
Trafiliśmy na rutynowe naprawy,
byłem więc świadkiem czyszczenia
jednego z największych uszu na naszej planecie.
To największe ucho świata?
Raczej oko.
Oko?
Nie masz błyskotliwych pytań dotyczących teleskopu,
więc rozmowa szybko się kończy.
Obejrzałem znowu film "Kontakt"...
Mogę wyłączyć? Przepraszam.
Wciąż interesują cię elektrowrażliwi ludzie,
którzy uciekli tu przed Wi-Fi i 5G.
Umawiasz się na spotkanie z niejaką Diane
i jej mężem Bertem.
To wszystko prace na temat elektrowrażliwości i bioinicjatyw.
A to co?
Mierzy twoją elektrowrażliwość.
Czy tu naprawdę jest cicho?
Przeważnie tak.
Czasami przejeżdża samochód,
a ja czuję komórkę
i boli mnie głowa.
Tu nie ma łysych ludzi.
Poważnie?
Ostatnio bolała mnie głowa.
Powinienem się tu przeprowadzić?
Tak.
Przyjeżdża mnóstwo ludzi,
którzy podobno są wrażliwi,
ale myślę, że udają.
Co to?
Czujnik dymu.
Trzeba wymienić baterie.
Mogę wymienić.
Będę wdzięczny.
Jasne.
Zaskoczyła mnie teza Diane o symulowaniu wrażliwości.
Ci ludzie traktują sprawę poważnie.
Może chcą chronić swój raj
przed najeźdźcami?
Postanawiasz porozmawiać z inną elektrowrażliwą mieszkanką.
Czy są aspekty, w które pani nie wierzy?
Może niektórzy przesadzają?
Wszyscy naciągamy prawdę, taka jest ludzka natura.
Psychologia mówi nam, że nikt nie mówi całej prawdy,
a pamięć jest zawodna.
Jeśli chodzi o hipochondryków...
Po co tu mieliby tu przyjeżdżać?
Porzucić swoje rodziny, prace, komfortowe warunki.
Tutaj nie żyje się łatwo.
Nikt by się na to nie pisał.
Pytam, bo rozmawiałem z Diane,
która twierdzi, że niektórzy udają.
To jej problem.
Pokłóciła się pani z Diane?
Nie, z Bertem.
Wykrzyczał, że mnie nie lubią, bo się wykłócam.
Pożarliśmy się też o Roundup.
Twierdzi, że można go bezpiecznie pić.
Środek na chwasty?
Tak.
Bert uważa, że można go pić?
Tak.
Jak wygląda społeczność elektrowrażliwych?
Trudno to nazwać społecznością.
Nie umiem się dogadać z tymi ludźmi,
mam niewielu przyjaciół.
Wymieniamy się przysługami.
Ale z większością nie mam ochoty rozmawiać.
Najpierw są mili, a potem cię obgadują.
To boli.
Nawet w idealnych warunkach
trudno uniknąć sąsiedzkich tarć.
Kobieta opowiada ci o nieodległym osiedlu domków.
Jedna z mieszkanek wyprowadza się
ze względu na wciąż nieodpowiednie warunki.
Urządzają małe domy
- specjalnie pod elektrowrażliwych ludzi. - Gdzie?
W Utah.
Tam się pani przenosi?
Chcę wypróbować ich domy,
wszystkie kable mają osłonki.
To grzejnik?
Nie mam ogrzewania poza drewnem.
Tylko?
Walt prowadzi tu slumsy,
ale to inna historia.
Jest właścicielem całej tej ziemi oraz nieruchomości.
Niczego nie naprawia.
Naprawdę?
Musiałam sama uszczelnić okna.
Piekarnik przestał działać.
Sąsiad ma Wi-Fi...
Lista była długa.
Jesteś ciekaw, dlaczego właściciel domków
dla tak specyficznych lokatorów nie zadbał o odpowiednie warunki.
Kiedy kobieta pokazuje ci samochód,
w którym sypia przy wyjątkowo uciążliwym Wi-Fi,
zjawia się właściciel.
To Walt?
Tak.
Żegnasz się z nią
i potajemnie jedziesz do Walta, żeby poznać jego punkt widzenia.
Piękna okolica.
Już sam widok powinien zadziałać kojąco
na wszelkie
dolegliwości.
Nawet rzekome.
Z nimi ciągle jest coś nie tak.
Najważniejsza jest elektryczność,
ale przeszkadza im też pył, zapach, pleśń.
Usuniesz jeden problem,
to zaraz pojawia się kolejny.
I tak bez końca.
Lekko nie jest.
Pewna kobieta wynajęła ode mnie jacuzzi
i siedziała w nim całą dobę,
żeby blokować promieniowanie od sąsiada.
Wyglądają i zachowują się dziwnie i trudno się z nimi dogadać.
Ale każdy problem trzeba w końcu zaadresować,
bo sytuacja tylko się pogorszy.
Pańska sieć jest zabezpieczona hasłem.
Boi się pan kradzieży?
Chciałbym, żeby ją kradli.
Trzeba uważać na moją kotkę, ma 21 lat i nie może wychodzić.
Ma elektryczną podgrzewaną matę.
Miło!
Chcesz wystąpić w filmie?
Jeśli nie włączę jej maty, wpada w szał.
Cześć.
Dobra kotka.
Generator szumu...
dobrze widzę?
- Słucham? - To generator szumu?
- Tak. - Po co panu?
Dla żony.
Potrzebuje go.
Naprawdę? Do czego?
Nie pasuje jej całkowita cisza.
Nie może zasnąć.
Tutaj powinno się sypiać w ciszy,
ale tak nie jest.
Sprzęt Rity mnie irytuje,
ale da się z tym żyć.
Nawet kiedy znajdziesz ciche miejsce,
nie pozostanie ono ciche na długo.
Którędy do autostrady?
Może warto przywyknąć do tego, co ci przeszkadza?
Inaczej można uciekać bez końca.
Nieważne, jak daleko wyjedziesz,
przed pewnym hałasem nie uciekniesz -
tym w swojej głowie.
Kiedy kochasz swoje miasto,
hałas nie jest wysoką ceną.
Jeśli w końcu odważysz się wydać dźwięki w łóżku,
zagłusz je czymś, co spodoba się każdemu.
John Wilson, dzięki za uwagę.
Tekst: Maria Buchwald
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.