Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Ik denk dat ze gefrustreerd is, omdat ze zich nog niet kan verplaatsen...
...maar ze dat graag zou willen.
Baby's hebben honderden spieren.
En in het begin is het één grote mix...
...van ongeorganiseerde stimuli die ze niet weten te beheersen.
Maar binnen een paar weken lukt het ze voorwerpen met hun ogen te volgen.
Binnen een paar maanden kunnen ze zitten en dingen pakken.
Ze moeten daar ergens in zitten.
Weet je waar de brug is? -Waar zijn ze?
Wat een mysterie is...
...is achterhalen op welke manier die complexiteit steeds groter wordt.
Waar moet die in? Daarin.
Hierin, geloof ik. -Zo ja.
In de mond. Test hem, doet hij het?
Het prachtigste aan baby's die bewegen...
...is dat ze in hun eerste jaar...
...meer motorische vaardigheden leren dan in welke andere periode dan ook.
Alles gaat zo snel en er valt zoveel te leren.
Worden we zo geboren?
Met aangeboren kennis of vaardigheden?
Wat ben jij snugger.
Alles rond een baby is constant in beweging.
Maar dankzij bewegingen van anderen begrijpen we...
...hoe ze zich voelen, wat ze gaan doen en nu doen.
Dat is iets wat sociale banden mogelijk maakt.
Hoe leren ze interageren en andermans acties anticiperen?
Hoe lukt ze dat?
EEN NETFLIX-ORIGINAL DOCUMENTAIRESERIE
BEWEGING
Voor de eerste paar weken geldt echt...
Hij wordt wakker, slaapt en eet.
Wat is dat voor toet?
Je verschoont hem en er is maar weinig interactie.
Wat hebben we hier?
VIJF WEKEN OUD
Toen hij aan zijn tweede maand begon, begon hij wat meer te doen.
Je begint je de komende weken en maanden een beetje voor te stellen.
Dan begint hij echt met je te spelen en met je te interageren.
Dat wordt vast leuk.
Waar droom je over?
Hé, maatje.
Hoe gaat het met je? Fijne dag gehad?
4,690 kilo.
4,690? Moet je al die spieren zien.
Hij heeft zin om te lopen.
We zagen dat hij ons volgde.
Rich bewoog met zijn hoofd.
Pascoe maakte oogcontact met hem.
En toen Rich met zijn hoofd bewoog, hield hij oogcontact...
...en bewoog hij zelf ook.
Hallo. Goed zo. En weer terug.
Ben je er klaar voor?
Ik zou graag weten waaraan hij denkt.
Het is geweldig dat je brein je kan leren om zoiets te doen. Echt geschift.
Goed zo.
Hier ben ik.
Zolang ik me kan herinneren word ik al gefascineerd...
...door hoe mensen bewegen en hun bewegingen beheersen.
In mijn familie zijn we dol op sport.
Mijn vader en mijn broer waren profvoetballers in Nederland.
En veel van mijn ooms en tantes...
...zijn gymleraren en zijn geïnteresseerd in hoe kinderen bewegen.
NOORSE UNIVERSITEIT VOOR WETENSCHAP EN TECHNOLOGIE
Toen ik begin jaren 90 bezig was met mijn promotieonderzoek...
...was de academische gemeenschap ervan overtuigd...
...dat baby's die geboren waren met een nog onvolgroeid brein...
...niet in staat waren om zelf bewegingen te maken.
Dat ze alleen in staat waren om reflexbewegingen te maken...
...zoals de zuigreflex en de corneareflex.
Ze dachten dat de baby's gewoon vol ongeduld wachtten...
...tot hun hersenen volgroeid waren.
En ik kon dat gewoon niet geloven.
Dus besloot ik tekenen te zoeken die erop wezen...
...dat ze hun bewegingen wel op doelmatige wijze kunnen beheersen.
Dit is de kleine Hjalmar.
En hij is geboren op 21 november, toch? -Ja.
Een goede bevalling?
Veel drama? -Nee. Het is vrij normaal verlopen.
Zullen we die kant op gaan?
Een van de eerste dingen die baby's doen...
...is dit soort armbewegingen voor hun gezicht maken.
Dus 4,780 kilo.
Goed. Bedankt.
Ik had het vermoeden diep vanbinnen dat er juist wel...
...bewuste bewegingen waren, en zelfs bij de eerste bewegingen.
Maar ze zijn erg lastig op te sporen.
Niemand had dat nog onderzocht.
We hebben een babybedje voor Hjalmar.
We bedachten dat we onze theorie zouden kunnen testen...
...door de armen van de baby uit zijn gezicht weg te trekken.
Wil je voor ons gaan liggen?
Kijk eens aan.
We gebruiken borelingen, baby's die jonger zijn dan 24 dagen.
Ga je voor ons met je armen zwaaien?
En nu deze hier.
We hebben gewichten bevestigd...
...aan touwtjes die aan hun polsen geknoopt waren...
...die over katrollen liepen.
Ziezo.
Als de baby's hun arm voor hun gezicht bleven houden...
...ondanks dat we eraan trokken...
...bleek dat ze tegen de gewichten wilden knokken...
...om hun arm te kunnen zien.
Je bedenkt een experiment...
...en hoopt dat het werkt, maar dat weet je nooit zeker.
We zagen dat de baby ondanks de gewichten zijn arm voor zijn gezicht bleef houden.
Terwijl de arm aan de andere kant van het hoofd...
...steeds meer naar onder werd getrokken naarmate we meer gewicht toevoegden.
Dat is iets wat je niet zou verwachten...
...als deze armbewegingen simpelweg reflexen zouden zijn.
Zullen we? -Ja.
Mag ik je even hebben? Je bent zo'n grote meid.
In de baarmoeder zien ze niets.
Dus ik denk dat baby's in de eerste weken van hun leven...
...een link leggen tussen bewegingen en het zien van die bewegingen.
En die twee dingen samen...
...triggeren de ontwikkeling van hun hersenen.
We kunnen niet verwachten van baby's dat ze weten dat ze armen hebben.
Ze zouden misschien kunnen denken dat ze geboren zijn met vleugels.
Dus we schreven ons proefschrift en dachten dat we beroemd zouden worden.
Maar we kregen het binnen een week weer terug.
Het was afgewezen.
De promotor zei dat de arm voor hun gezicht omhoog bleef...
...niet omdat de baby hem wilde zien...
...maar omdat hij gespierder was.
Dus bedachten we dat als we ervoor zorgden dat de baby's beide armen niet zagen...
...je zou verwachten...
...dat beide armen naar beneden getrokken zouden worden.
We plaatsten de baby's letterlijk met hun hoofd in een schoenendoos...
...zodat ze hun arm niet zagen.
En deze keer werden beide armen naar beneden getrokken door de gewichten.
We ontdekten dus dat baby's bereid zijn moeite te doen...
...om hun armen voor hun gezicht te houden...
...maar alleen als ze ze kunnen zien.
We hebben opnieuw een proefschrift geschreven en ingestuurd.
Maar ze zeiden dat baby's dat niet kunnen en niet slim zijn.
Dat het simpele, primitieve wezens zijn.
Ik vond ze zo inflexibel en halsstarrig.
We moesten dus echt helemaal opnieuw beginnen.
Goede plek voor een picknick, toch?
Leg dit op je schoot. Zo ja.
DRIE MAANDEN OUD
Wat klets jij veel.
Vertel je me hoe het zit?
Ik heb gemerkt dat ze nu echt veel meer beweegt.
Ze schopte gisteren zo met haar benen toen ik wat tegen haar zei.
Je zit nog in de apenfase.
Je bent nog een aapje, je grijpt alles vast.
Ze reageert in zekere zin ook met haar lichaam op ons.
Ik deed haar in bad en ik merkte dat ze terwijl ze in haar badzitje zat...
...haar lichaam zo bewoog dat ze over het randje gleed.
Ze pakt alles vast.
Mijn haar.
Dekens.
Stukjes pluis.
Jij pakt de laatste tijd veel dingen beet, hè?
Geen idee of dat bewust is.
Misschien raakt ze iets aan met haar hand en raapt ze het dan maar op.
Wat is er?
Gelukkig heb ik er twee.
Lily vermaakt Willow en Willow kijkt wat naar haar.
En ik zie hoe hun onderlinge band een beetje hechter wordt.
's Ochtends worden we wakker en vraagt Lily waar Willow is.
Ze hoort nu echt bij ons.
Mijn man Ruud en ik hebben vijf kinderen.
Mijn eerste baby, Zoey, werd halverwege onze promotie geboren.
Ik had een jonge baby...
...en een proefschrift dat net was afgewezen.
Ik moest snel weer aan het werk en haar gebruiken bij mijn experimenten.
We plaatsten een camera boven haar bedje.
Zonder geluid te maken, begon ze haar eigen handen te ontdekken.
En soms raakte ze per ongeluk een speeltje aan dat boven haar hing...
...en keek ze erg verbaasd, zo van: heb ik dat speeltje aangeraakt?
En dat deed ze wel 45 minuten lang.
Het was echt opwindend om te zien hoe mijn baby mijn vermoeden bevestigde...
...dat baby's hun eerste drie, vier maanden gebruiken...
...om een link te leggen tussen hun armen zien en hun armen bewegen.
Het stimuleerde me...
...om voor eens en altijd te laten zien dat het echt zo zat.
We voorkwamen dat de baby's hun eigen armen konden zien.
We filmden de hand.
En deze keer kon de baby op het scherm...
...de hand zien die niet aan de kant van zijn gezicht zat.
Mag ik hem even? -Ja.
Eventjes maar.
Als ze geïnteresseerd zouden zijn in de arm die ze zagen...
...zouden ze de hand omhoog houden die zichtbaar was op het scherm...
...en de hand aan de kant waarnaar de baby keek...
...zou naar beneden worden getrokken.
Dus verwachtten we dat de uitkomst haaks op het eerste experiment zou staan.
We hebben een aantal baby's getest en een mooie grafiek gemaakt.
Je ziet dat de armen die ze niet zien naar beneden getrokken zijn.
Alleen de hand die ze op het scherm zien houden ze omhoog.
Ondanks de gewichten.
En dat was een uitkomst die niemand kon ontkennen.
OORSPRONKELIJK EXPERIMENT
Pasgeboren baby's zijn echt in staat om bewuste bewegingen te maken.
Baby's beginnen onmiddellijk aan die reis in die prachtige wereld van beweging.
Dat was briljant.
Ik heb een fles champagne geopend...
...en het proefschrift geschreven, dat werd gepubliceerd in Science.
Dat was niet niets.
TWEE MAANDEN OUD
Hij raakt erg opgewonden als hij ze raakt.
Pascoe's nieuwste truc...
...is zijn benen in de lucht steken en tegen het sterretje schoppen.
Hij wordt later vast voetballer.
Als wij in de kamer zaten en je wat zei in de keuken...
...kwam hij omhoog en keek hij de gang in, in jouw richting.
Best cool.
VIJF MAANDEN OUD
Hij steekt zijn handen uit naar dingen.
Dus als hij speelgoed ziet dat hij wil hebben...
Het is leuk om te zien hoe hij beseft...
... dat die dingen aan zijn armen handen zijn waarmee hij dingen kan pakken.
Pascoe houdt van erwten en hij is zes maanden oud.
Zodra je weet waartoe ze in staat zijn...
...zul je andere verwachtingen van baby's hebben.
Kom terug omhoog. En weer naar beneden.
Als een baby beweegt, speelt...
...en over zichzelf en de omgeving om hem heen leert...
...bouwt hij in zekere zin aan de infrastructuur van zijn brein.
Het is belangrijk om een baby te stimuleren...
...en een baby te laten bewegen en de wereld zo te laten interpreteren.
Meneer Vlindertje.
Het aantal connecties tussen hersencellen en de kwaliteit van die connecties...
...zijn allemaal afhankelijk van de zaken waaraan de baby is blootgesteld.
Dus hoe meer verschillende ervaringen een baby opdoet...
...hoe beter hij kan bouwen aan zijn eigen brein.
Ik ben dol op sciencefiction.
Het is een geweldig middel om ideeën te onderzoeken.
WETENSCHAP
En die benadering binnen de sciencefiction kan ook in de wetenschap worden gebruikt.
Ik ben onderzoeker.
Ik combineer kunstmatige intelligentie en psychologie.
ONDERZOEKSCENTRUM INRIA
Baby's zijn geweldige leermachines.
Als ze zes maanden zijn, kunnen ze dingen beetpakken.
En daarna ontwikkelen ze al snel fijne motoriek met hun vingers.
Maar ik wilde een machine bouwen...
...om te kijken hoe baby's zo snel en goed leren bewegen.
Het lijkt alsof er een soort intern systeem in de hersenen is...
...dat kinderen ertoe aanzet nieuwe dingen dankzij nieuwe bewegingen te leren.
Ze blijven zichzelf continu uitdagen.
Ze proberen dingen te verkennen die net verder gaan dan wat ze al kunnen.
Dat is wat mensen nieuwsgierigheid noemen.
Moet je jou nu eens zien.
VIJF MAANDEN OUD
Je zit rechtop. Zo ongeveer.
Ze kan nu erg goed zitten.
Je zit op het bed.
Op een bepaald moment ontdekken en leren kinderen hoe ze kunnen zitten.
Is dit grappig?
Zo zijn hun handen vrij.
Daardoor kunnen ze een nieuwe wereld ontdekken.
En die handen worden instrumenten die hen in staat stellen...
...nog meer aspecten van hun wereld te ontdekken.
O, ik snap wat je doet.
TIEN MAANDEN OUD
Ze wil nu niet zomaar iets vasthouden.
Ze wil iets waarop ze kan drukken, iets wat iets doet.
Ze doet veel dingen niet meer willekeurig, maar bewust.
Dat is opwindend, nietwaar?
Je bent erg trots, hè?
Daar ben je dol op, hè?
Ze verkent nu alles echt met haar vingertoppen.
Ze gebruikt elk deel van haar vinger om iets te openen of ergens op te drukken.
Want ze weet dat het geluid maakt.
Ze wordt er veel beter in om dingen vast te houden.
Lily en zij trekken soms allebei aan hetzelfde speelgoed.
Mag ze het terug hebben?
Ze zou heel graag met Lily willen spelen, maar ze is te langzaam.
Goed gedaan, Willow.
In 2016 besloten we met mijn team dit nieuwe experiment op te zetten.
We wilden graag...
...het nieuwsgierigheidsaspect in het babybrein isoleren.
Hoe proberen we zo'n ingewikkelde uitdaging aan te gaan?
We hebben met wiskundige vergelijkingen wiskundige modellen gebouwd.
En daarna programmeerden we er een robot mee.
Zodra je een soort kunstmatig brein voor de robot hebt gecodeerd...
...druk je op de knop en begint de robot te bewegen.
En dan kun je echt zien hoe het gedrag zich ontwikkelt.
Ik heb hier de nieuwsgierige robots en hier de controlerobots.
Om het verschil te zien.
We hebben een experiment waarbij we twee leermechanismen willen vergelijken.
Bij de controlegroep...
...bepalen we zelf een doel voor de robot.
Deze robot heeft als doel...
...om te leren hoe hij de bal in verschillende richtingen kan bewegen.
Als hij een van de twee joysticks beweegt, stuurt hij dit speeltje aan.
En dit speeltje kan op zijn beurt dan weer tegen de bal duwen.
Bij veel beweging krijgt hij veel punten, bij geen beweging geen punten.
In de andere groep, de nieuwsgierigheidsgedreven leergroep...
...mogen ze hun omgeving zelf verkennen zoals echte baby's dat doen.
Ze worden af en toe beloond...
...op basis van hoeveel ze leren dankzij de verschillende voorwerpen.
Om zijn omgeving te kunnen zien, heeft de robot camera's, zoals deze hier.
En hij maakt ook gebruik van microfoons om geluiden in de omgeving te detecteren.
Laten we beginnen.
Oké, ik zet ze aan.
Welke groep zal het eerst ontdekken op welke manier je de bal kunt bewegen?
NIEUWSGIERIGE ROBOTS - CONTROLEGROEP
Dit is vergelijkbaar met wat borelingen in het begin met hun armen doen.
Ze zwaaien ermee in de lucht.
Als we dit experiment uitvoeren en kijken hoe de robots leren en ontdekken...
...is er altijd enige onzekerheid over wat er zal gebeuren.
TWEE UUR LATER
We zijn nu een beetje verder.
We beginnen verschillen te zien...
...tussen de twee groepen.
De rij met nieuwsgierige robots...
...beweegt nu af en toe de twee joysticks.
Zoals we net zagen, leidt dat tot een kleine beweging bij het speelgoed.
Net zoals bij het leren inzetten van elke individuele spier door een baby.
En dan nu de controlegroep.
Ze hebben niets ingewikkelds geleerd.
De controlegroep had als enige doel leren hoe je de bal kunt laten bewegen.
Maar ze weten niet hoe dat moet.
TIEN UUR LATER
We zien nu hoe de nieuwsgierige robots de juiste joystick bewegen...
...om het speelgoed te laten bewegen en nu zelfs tegen de bal aan duwen.
Hij heeft in feite ontdekt...
...dat hij de joystick en het speelgoed kan gebruiken om de bal te bewegen.
Dat is een belangrijke ontdekking.
Het eindresultaat is duidelijk. De nieuwsgierige robots hebben gewonnen.
Als je nieuwsgierig bent en dingen kunt ontdekken...
...kun je het snelst en efficiëntst vaardigheden aanleren in het echte leven.
Een interessante link met baby's is dat baby's nooit gevraagd wordt...
...specifieke taken te volbrengen.
Ze kunnen doen wat ze maar willen.
Soms kan het zelfs contraproductief zijn...
...om ze aan te sporen om een bepaald probleem op te lossen.
Laat ze het zelf ontdekken.
Om tien uur naar bed gaan is nu mislukt.
Ik weet het.
Ik weet het.
Papa heeft me wakker gehouden.
Daar gaat ze. -Dag, snoes.
Ze blijft je maar kusjes geven.
Dag. -Maak veel foto's.
Tot snel. -Dag, mam.
Dag, mam.
Omhoog.
Pak hem maar. Ja.
Daar is hij.
Hij test dingen uit.
Hij verkent de wereld met zijn handen en zijn ogen.
Goed zo.
Begrepen.
Voorheen keek hij alleen rond en nam hij zo dingen in zich op.
Nu weet hij dat hij die dingen vast kan grijpen.
En je kunt ze proeven en bekijken, maar ook aanraken.
Gebakken bonen.
Dit wordt leuk. Je gaat genieten.
Je wilt ze nu al opeten.
Moet je zien.
Zijn rechterhand, met de pincetgreep...
...die hij daar al klaar houdt...
...is iets beter dan zijn linkerhand, waarmee hij enkel grijpt.
Hij raakt gefrustreerd omdat hij er meer wil beetpakken.
Je hebt er een te pakken. Goed zo.
Ik ben dol op zoiets, omdat je trots bent als ouder.
Kom op.
Hoe vind je ze? Lekker?
Ik geniet van elk moment, want ik weet dat ik over enkele weken...
...weer moet gaan werken.
Ik geniet er met volle teugen van.
Gast, wat is dat buiten nu toch?
Moet je dat zien.
Wat hebben we daar?
Het is wit en komt uit de lucht, uit die grote donkere wolken.
Zie je?
Sneeuw. Kijk, makker.
In het park staat een xylofoon.
De eerste keer keek hij hoe ik het deed.
En ik denk dat dat al voldoende is.
Kijken hoe iets werkt voor hij begint te snappen hoe het werkt.
Hij heeft van die momenten waarop hij opzettelijk en bewust...
...de dingen nadoet die hij anderen ziet doen.
En dat is heel cool.
Het is koud, maar wil jij ook?
Je bent enthousiast.
Goed zo.
Ga je gang.
Goed zo.
Goed zo.
Hij probeert echt zo veel mogelijk geluid te maken.
Het is echt cool om te zien.
Vanaf hier?
Goed zo.
Ik heb drie kinderen en al mijn kinderen hebben me erg geholpen bij mijn werk.
Er is een moment vroeg in hun leven waarop ze in de ban raken...
...van andermans bewegingen en van wat ze doen.
Beweging boeide me altijd al.
Hoe het lijf en de hersenen bewegingen aansturen.
Maar iets wat belangrijker was voor mijn werk en interesses...
...was hoe het komt dat we andermans bewegingen begrijpen.
Stel dat we niet zouden kunnen anticiperen op andermans bewegingen.
Dan zouden we tegen elkaar aan lopen en zou er geen interactie onmogelijk zijn.
Gaat hij eronderdoor? -Als hij niet op de steen botst.
Wat als hij vast komt te zitten? -Dan raakt hij de steen.
Als een kind een stok in het water gooit...
...en kijkt of hij er aan de andere kant uitkomt...
Zie je hem? -Nee.
Ik zie hem bijna.
Het kind weet dat de stok blijft bewegen...
...en dat de stok blijft bestaan, al is hij niet te zien.
Zit hij vast?
Misschien zit hij vast. -Kijk, daar is hij.
Oudere kinderen...
...willen weten wanneer de stok te zien is en hoe hij er dan uitziet.
Maar zelfs voor jongere kinderen is dit een uitdaging...
...omdat ze zich zaken moeten inbeelden die niet zichtbaar zijn...
...en moeten berekenen waar ze heen gaan.
Daarbij kan het gaan om zijn moeder of een bal in een veld...
...of elke andere activiteit waarbij je een beweging moet volgen.
Baby's moeten als ze jong zijn op dingen leren anticiperen.
Ik vond dat fascinerend en wilde weten op welk moment ze dat leren.
UNIVERSITEIT VAN UPPSALA
In 2006 filmden we een volwassene die ballen in een emmer stopt.
En dat filmpje lieten we zien.
We zagen dat volwassenen naar de bal en de hand keken...
...en naar de emmer voor de bal er was.
Ze anticipeerden op wat er zou gebeuren.
Maar wat ons echt verbaasde, was dat de baby's hetzelfde deden.
Dus baby's van één jaar oud deden bijna hetzelfde als volwassenen.
Ze bekeken de bal en de hand...
...en keken vervolgens naar de emmer voor de bal aankwam.
Ze wisten hoe het zou gaan.
Hoe was dat mogelijk? Dat was een schok voor me.
En het was heel erg opwindend.
Het bleek dat baby's van een jaar erop konden anticiperen.
Baby's van zes maanden niet.
Onze hypothese was dat het begrip...
...bij baby's van andermans acties erg op eigen ervaringen gebaseerd is.
In 2010 wilden ik en mijn collega echt dieper ingaan op het idee...
...dat het begrip van anderen bij baby's gebaseerd is op hun eigen ervaringen.
Als jullie het lab binnenkomen...
...zijn er twee meisjes die elkaar banaan te eten geven.
En terwijl ze dit doen, bekijken jullie dat samen.
We meten de oogbewegingen van de kinderen...
...zodat we kunnen zien hoe de kinderen dat waarnemen en interpreteren.
We hadden twee soorten acties.
In het ene geval was het een typische eetsituatie...
...waarbij de een de ander banaan te eten geeft.
En de andere situatie was raar.
Een van de vrouwen schepte banaan op haar lepel...
...maar stopte die niet in de mond van de ander...
...maar op de rug van haar hand.
Daarna leunde ze naar voren en at ze van haar hand.
Het hele idee was dat dit een actie was die de baby's nog nooit hadden gezien.
Niemand zou dat kunnen voorspellen.
En dan rechtsaf.
De hele gang door.
We begonnen met baby's van één jaar oud en zes maanden oud...
...en later van vier maanden oud...
...zodat we kinderen hadden met weinig en met erg veel ervaring met lepels.
Welkom in het lab. -Bedankt.
Ga daar zitten met Maxwell.
Per gaat nu allereerst het systeem afstellen.
Dit is een oogsensor en deze camera's filmen Maxwells ogen.
Opdat we kunnen berekenen waarnaar hij kijkt...
...moet Per zijn aandacht op dingen vestigen...
...en dan neemt de camera op hoe zijn ogen naar die dingen kijken.
En daarna beginnen we met het experiment.
Kijk hierheen.
Het mooie aan het volgen van ogen...
...is dat we een erg goed en gedetailleerd beeld kunnen krijgen...
...van hoe een baby de wereld bekijkt.
We kunnen zien of de baby verwacht dat er iets op stapel staat.
Want dan lopen ze vooruit op wat er staat te gebeuren.
Zo.
Ik ben zover.
Ik heb honger.
Mag ik ook wat? -Ja.
Hier komt-ie.
Toen we hiermee begonnen...
...zagen we dat de jongste kinderen van vier en zes maanden erg goed opletten.
Ze volgden de gebeurtenissen die plaatsvonden...
...maar keken maar heel zelden vooruit.
Hier komt-ie.
Bedankt.
Ik zit vol.
Als een baby wat ouder is...
...en genoeg ervaring heeft met te eten krijgen...
...kijken ze naar de persoon aan de andere kant van de tafel...
...voor de lepel er is.
Ze blijven wat voorlopen op wat er gebeurt.
Ze kijken naar de plekken waar dingen zullen gebeuren.
Ik heb iets lekkers.
We zien dit bij baby's van negen, tien maanden...
...maar pas als ze twaalf maanden zijn wordt het een echt patroon.
Mag ik ook wat? -Ja.
Hier komt-ie.
Zelfs bij de oudere baby's...
...anticipeerden baby's die al lang met een lepel hadden leren eten beter....
...dan baby's van dezelfde leeftijd die niet zoveel ervaring hadden.
Mag ik nog wat meer? -Ja.
Hier komt-ie.
Mag ik nog wat meer? -Ja.
Hier komt-ie.
En op die vreemde, rare manier van te eten geven...
...konden de baby's ongeacht hun leeftijd niet anticiperen.
Ze keken nooit van tevoren naar de hand.
Al lieten we het ze steeds opnieuw zien, het is niet iets wat ze leren.
Alles wat ze ooit hebben meegemaakt, wijst erop dat eten in de mond moet.
Hier komt-ie.
Bij anticipatie is het heel simpel. Het lijkt gebaseerd op ervaringen.
Bedankt. Ik zit vol.
Deze uitslagen waren mooi, omdat ze onze stelling bewezen.
Maar we hadden heel erg veel data.
En er was een vreemde kolom...
...waar ik nooit op had gelet, met de diameter van de pupil.
Ik ben in de bibliotheek boeken uit de jaren 70 en 80 gaan halen.
Daarin werden onderzoeken genoemd waarbij het idee geopperd werd...
...dat de pupil er niet alleen is om de lichtinval te reguleren.
Het lijkt alsof de pupil ook reageert als je iets aandachtig bekijkt.
Als je je ergens echt op focust, verwijden je pupillen zich.
Dat intrigeerde me erg.
Er was hier iets gaande wat ik niet had verwacht en niet begreep.
Eentje voor jou.
Ik moet over 12 minuten werken.
Hoi, lieverd. -Kijk. Daar is mama.
NEGEN MAANDEN OUD
Zal ik het overnemen? -Graag.
Wat eten we na onze pap?
O, bijna.
Het was geweldig.
Ik houd bij wat hij allemaal doet.
Wil je de lepel?
Je mag hem hebben.
Hij doet alles heel vastberaden terwijl hij in zijn kinderstoel zit.
Pascoe weet nu dat zijn acties een reactie teweeg zullen brengen.
Is dat voor mij? Heerlijk.
Raad eens, makker?
Ik moet gaan.
Heb je pap op je gezicht?
Geef me een lekkere kus.
Fijne dag.
Ik zal je missen.
Ik zie je vanavond als je in bad gaat.
In bad. Jippie.
Tot straks, maat.
Fijne dag. Tot ziens.
Ik hou van je. -Ik ook.
Het is leuk om te zien hoe onderzoekend en nieuwsgierig hij is.
Goed zo.
Hij is op een punt beland waarop hij veel dingen begrijpt.
Hij begrijpt dat een bal een bal is en dat hij rolt als hij hem weggooit.
O, een kopbal.
Hij begrijpt wat het voor dingen zijn en gaat ermee aan de slag. Dat is leuk.
Welke wil je, Pascoe?
Zeg het maar.
De glimmende of de... -Jippie. Hij kiest voor rugby.
En hoe meer van die mijlpalen je bereikt, hoe meer je zijn persoonlijkheid ziet.
Hij is van een hulpeloze baby veranderd in iemand die van ballen houdt.
En je ziet die persoonlijkheid opduiken...
...en wat voor iemand Pascoe later zal zijn.
We stellen al een aantal jaar...
...dat ze veel ervaringen nodig hebben om ergens op te anticiperen.
Maar we vonden een erg interessant patroon voor wat betreft de diameter van de pupil.
Ik begon dat in kaart te brengen, geen idee waarom.
En dat leverde iets fantastisch op.
Als de baby's ze normaal zagen eten, veranderden de pupillen maar weinig.
Maar toen we ze deze vreemde situatie lieten zien...
Telkens als de lepel naar de andere kant van de tafel ging...
...verwijdden hun pupillen. Het was een rechte lijn.
Ongeacht de leeftijd namen we bij vrijwel alle baby's deze piek waar.
Ik wist niet hoe dat kon. Het was erg intrigerend.
We bekeken de data opnieuw.
Er ontstond geheel onverwacht een prachtig patroon.
Hier komt-ie.
Telkens als er iemand te eten kreeg op een manier...
...die onverwacht was voor de kinderen...
...waren ze verrast.
Je pupillen verwijden als je heel erg verrast bent.
Het is alsof ze telkens zo doen.
Daarna kalmeerden ze en bij de volgende lepel deden ze weer zo.
Het was een erg krachtige reactie.
De baby's van vier maanden, zes maanden en twaalf maanden...
...vertoonden hetzelfde patroon.
Ook al zat er veel verschil in de mate waarop ze erop anticipeerden.
Het boeiende is dat je als je verrast bent vooraf al een idee moet hebben.
Een idee van wat er gaat gebeuren.
Zelfs de baby's van vier maanden hadden al een idee, een verwachting.
Het was minder expliciet.
Maar ze bewogen met hun ogen, en dat idee konden we vastleggen.
Voorzichtig.
Help.
Zit je vast? -Ja.
Ze zit vast.
Hé, waar is Lily? -Kiekeboe.
Als volwassenen anticiperen we continu op alles in onze omgeving.
Kiekeboe.
In staat zijn andere mensen aan te voelen...
...en hun bewegingen te begrijpen is echt fundamenteel.
En dat nemen we voor lief.
Maar voor baby's is dat iets wat ze moeten leren.
Dus als ouders moeten we pasgeboren baby's echt de mogelijkheid geven...
...om hun wereld te verkennen, dingen te doen en te bewegen.
Hoe vind je die daar?
Zo leren ze meer over zichzelf...
...en leren ze meer over anderen.
Via bewegingen bouwen ze hun eigen wereld op.
TIEN MAANDEN OUD
Willow houdt heel erg goed vast.
Houdt ze vast? -Ja.
Inderdaad. Je wordt heel goed in vasthouden.
Als je zin hebt.
We zaten in de draaimolen, ze hield zich vast en liet ineens los.
Mijn god.
Ze staat overal echt voor open en vindt alles heel leuk.
Is alles oké met haar? -Ja.
Wat is dit grappig, hè?
Vooruit. Terug naar huis. -Nog eentje.
Of heb jij er ook genoeg van?
In het eerste levensjaar beginnen baby's...
...aan een ongelooflijke bewegingsreis.
Ze leren over hun eigen lichaam en wat ze kunnen.
Baby's worden intrinsiek gemotiveerd om meer over de wereld te leren...
...over zichzelf te leren en om...
...met de wereld te interageren.
Pak wat water.
Nieuwsgierigheid lijkt van wezenlijk belang...
...bij alles wat baby's elke dag weer ontdekken en leren.
Klaar?
Ze blijven zichzelf continu uitdagen.
Ze proberen continu dingen te ontdekken die net verder gaan dan wat ze al kunnen.
Met deze nieuwsgierige, opwindende jonge individuen werken...
...die opgroeien en over de wereld leren is inspirerend.
En zo kunnen we erg fundamentele vragen stellen...
...over wat we al in ons hebben en hoe onze ervaringen ons vormen.
Ik denk dat we dat kunnen doorgronden door pasgeboren kinderen te bekijken.
Ik wil het van de daken schreeuwen.
Pasgeboren baby's zijn veel intelligenter...
...en zich veel bewuster van wat er om hen heen gebeurt.
Onderschat deze prachtige wezens alsjeblieft niet.
Ondertiteld door: Robby van den Hoek
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.