Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Je eerste keer sneeuw. Wat vind je ervan?
Wat is dat nu?
Ze is zo bang.
De eerste sneeuw van je leven. -Mijn God.
Waar komt hij vandaan?
Kom hier ook heen.
Wat is dit nu?
Wat is er aan de hand?
Hoe vind je het?
Op een moment waarop baby's nog niet kunnen lopen...
...testen we het begrip dat ze van de wereld hebben.
En het leuke aan mijn werk is dat ik tegen ouders kan zeggen:
'Weet je wat? Jullie baby is slimmer dan jullie denken.'
In het eerste jaar leert een kind echt deel uit te maken van de maatschappij.
Dus raakte ik erg geïnteresseerd...
...in hoe baby's zich aanpassen aan de omgeving waarin ze geboren worden.
Zal ik je opeten?
Het zou kunnen dat pasgeboren baby's geen hulpeloze wezentjes zijn.
Dat ze verwachtingen hebben over de wereld en zijn werking.
EEN NETFLIX-ORIGINAL DOCUMENTAIRESERIE
WAT BABY'S WETEN
Lincoln heeft er vanochtend vijf gehad en Mila drie.
Ruim de vaatwasser uit, zodat de flessen erin kunnen.
Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Vicki is net naar haar werk en...
...mijn strategie is overleven.
Het vaderschap...
...is 700 keer harder dan gevangenenbewaarder zijn.
In het begin hield ik uiteraard al van ze...
...maar hoe beter ik ze leer kennen, hoe sterker de liefde wordt, snap je?
Ik denk dat als ze eenmaal Engels kunnen praten...
...of beter kunnen communiceren...
...ik nog doller op ze zal zijn, maar ze zijn nu al niet gek.
Ik probeer dankbaar te zijn, ook al slapen ze soms niet...
...huilen ze de hele tijd en weten ze niet wat ze willen en zo.
Rustig. Ik bedoelde er niets mee.
Als ouder zie ik hoe ze zich ontwikkelen.
Hoe ze lachen, oogcontact maken en fysiek contact hebben.
Ik vraag me af wat ze denken...
...en kijk uit naar het moment waarop ze kunnen praten.
Want nu heb ik geen flauw benul van wat ze zeggen.
Waarom praat je zo veel?
Ontwikkelingspsychologie is een vrij nieuw domein.
Het is zo'n honderd jaar oud.
En men dacht vroeger dat baby's hulpeloze wezens en een schone lei waren.
Maar ik herinner me mijn zoon als baby nog.
Je vraagt jezelf vaak dingen af als: hoe weten ze dat? Hoe kwamen ze daarop?
Dus vraag ik me af waarom die mythe standhoudt.
Waarom denken we dat baby's niet vanaf het begin zo superslim zijn?
Waarom zou kennis niet aangeboren zijn zoals het kloppen van het hart?
Maya, waar is Mateo?
Daar.
Hij is daar boven de deur.
Wat doet hij daar?
Mateo, wat doe je?
Grappig.
Eten.
Wat is dit?
Wat is dat nu?
Wat me interesseert, in het algemeen, is wat baby's weten.
Over zaken als water en zwaartekracht.
Weten ze bij hun geboorte hoe de wereld werkt?
Dat iets valt als ze het loslaten?
Wat voor verwachtingen zouden baby's hebben?
Nee. Doe dat nooit meer.
Jij speelt hier, oké?
Begrijpen ze wat zwaartekracht is?
Het zou veel simpeler zijn...
...als ze over die eerste vijf maanden een opstel zouden kunnen schrijven.
Dat kunnen ze niet, dus gaan we uit van hun sterktes.
Het liefst bestudeer ik kinderen van vier tot zes maanden oud.
Want vanaf die leeftijd hebben baby's veel controle over hun ogen.
Om te achterhalen wat ze denken...
...voeren we experimenten uit om te kijken hoe baby's kennis vergaren.
We gebruiken zaken die ze goed kunnen zien.
En we laten ze dingen zien in een poppenkast.
Net als wij kijken ze naar wat ze interessant vinden.
En als ze zich vervelen, kijken ze de andere kant op.
Door te meten hoe lang baby's kijken naar de dingen die we laten zien...
...kunnen we in zekere zin vragen stellen aan baby's.
Ga daar maar zitten.
Ga midden voor dat gat daar met de camera zitten.
Ik ga de apparatuur afstellen met dit piepende speeltje.
Mijn hemel, het is zo spannend.
We laten het kind op hun schoot voor een poppenkast zitten...
...en er is een kleine camera die zijn gezicht filmt.
Als het kind twee seconden een andere kant op kijkt...
...betekent dat dat het zich verveelt...
...piept te computer en proberen we wat anders.
Je bent een superster, dreumes. Ben je er klaar voor?
Ik ben gepromoveerd in de ontwikkelingspsychologie...
...dus ik weet veel over kennis en hoe het brein werkt en zo.
Maar om deze poppenkasten te maken, moet je ook goed zijn met een lijmpistool.
En voor speciale effecten zorgen.
Bij het zwaartekrachtexperiment...
...lieten we ze een verwachte en onverwachte gebeurtenis zien.
Allereerst...
...lieten we ze een blok zien die op en neer werd geduwd op een doos.
Ze bekijken interessante dingen, maar raken verveeld.
Je vergelijkt de aandacht voor zo'n moment met die voor een onverwacht moment.
We duwen het blokje over de rand van de doos...
...en laten het zweven.
Ze denken: mijn God.
Je ziet de focus in hun ogen.
Ze staren ernaar.
Maar wat denken ze nu?
Het kan zoiets zijn als:
Er is iets mis. Dat is niet hoe het normaal gesproken gaat.
En daardoor kijken ze langer.
Je laat wat zien en meet hoe lang ze ernaar kijken.
Het is niets bijzonders, niet technisch, maar wel erg krachtig...
...want zo vroeg als we kunnen testen verwachten baby's al...
...dat een voorwerp hoort te vallen, dus ze begrijpen wat zwaartekracht is.
ZES MAANDEN OUD
Vandaag gaan we het hebben...
...over balletje-balletje.
Jongens, we hebben dit hier.
Iets wat je leuk vindt, een speeltje.
Je kunt het niet aanraken. Zie je?
Vooruit, zoek het balletje.
We hebben een winnaar.
Je hebt hem. Wil je je winst verdubbelen?
Verdomme.
Goed dan.
Je hebt hem.
Daar gaat-ie. Ze ziet hem.
Ze wil winnen. Ze neemt het ervan op zaterdagavond.
Waar is hij?
Kies maar.
Hij zit erin.
Welke wil je?
Ze wil het geld jatten.
We hebben een winnaar.
Ze is me telkens te slim af.
Van oudsher werd gedacht...
...dat ze niet snapten dat dingen achter een scherm er nog steeds zijn.
Dat noem je objectpermanentie.
We dachten dat baby's dat pas na negen maanden doorhadden.
Waar is hij?
Maar nu hebben we kijkparadigmen ontwikkeld.
Onze onderzoeken wijzen erop...
...dat ideeën over zwaartekracht, voortbestaan en continuïteit...
...of dingen ineens ergens anders opduiken...
Alles of niets.
Ze weten al die dingen veel eerder dan we dachten.
Het blijkt dat baby's die fundamentele basiskennis hebben...
...en dat dit de soort erg elementaire, initiële, primitieve kennis is...
...die een basis vormt, zowat als een zaadje dat groeit.
Vooruit, Hobbs. Brave hond.
Klaar voor een duik?
Wat denk je ervan?
Ga je de bal halen?
Kijk. Ben je zover? Ga hem halen.
Pak hem.
Mijn hond rent graag achter ballen aan.
Ga je bal halen.
Soms belandt de bal ergens waar hij hem niet ziet.
Pak je bal.
Kom op.
En hij houdt vol...
...tot hij hem terug heeft.
Kom hier.
Goed gedaan.
We dachten dat alleen mensen kernkennis hadden.
Maar het blijkt nu dat mijn hond dit ook weet.
Hobbs, pak je bal.
Kom op.
De volgende vraag die we willen stellen, is:
'Wat maakt ons mensen?'
Bij dit onderzoek...
...laten we kinderen voorwerpen zien tijdens een reeks proeven...
...en kijken we of ze ze leren vergelijken.
Wellicht abstract denken.
Ons vermogen om vergelijkingen te maken tussen twee voorwerpen...
...twee ideeën of twee gebeurtenissen.
Ik bedoel daarmee dat je wellicht weet hoe je moet honkballen...
...maar niet hoe je cricket.
Ik kan zeggen dat het erg op honkbal lijkt...
...maar het op een aantal vlakken anders is.
Ik kan je vrij snel goed op de hoogte brengen...
...omdat je in staat bent abstract te denken.
Ga naar binnen en ga maar zitten.
Volwassenen doen dit de hele dag door moeiteloos.
Maar hoe zit het met baby's?
Op dit gebied...
...zijn we pas net begonnen met kijken wat baby's kunnen.
De simpelste vorm die wij konden vinden, is twee voorwerpen laten zien...
...en vragen of ze hetzelfde zijn.
We laten ze twee dezelfde voorwerpen zien.
We houden ze omhoog en draaien ermee.
En we gaan ermee door tot ze zich vervelen.
Dan opnieuw twee identieke dingen.
En dan nog eens twee en nog eens twee.
Ze begrijpen dat ze hetzelfde zijn.
Ze denken: ja, nu weet ik het wel. Ze kijken eventjes, maar niet lang.
Het is niet de interessantste poppenkast die deze baby's ooit hebben gezien.
Maar vervolgens laten we ze twee verschillende zaken zien.
Bijvoorbeeld een driehoekig blokje en een olifant.
Ze zien dat de onderlinge band anders is...
...en denken: ho eens even.
En dan kijken ze langer.
Bij het experiment hebben we twintig baby's getest.
En die data hebben een aantal geweldige patronen opgeleverd.
De baby's kijken gemiddeld 33 seconden naar een onverwachte gebeurtenis...
...en 15 seconden naar een verwachte gebeurtenis.
Ze volgen geen handleiding.
Ze bepalen zelf wat ze bekijken en hoe lang.
Dat is ongelooflijk.
Zo vroeg als we ze kunnen testen kijken ze twee keer zo lang...
...naar onverwachte zaken.
ZES MAANDEN OUD
Ik noem hem wervelstormpje, omdat hij ergens een puinhoop maakt...
...verder kruipt en weer een puinhoop maakt.
Wie heeft er nu speelgoed nodig als je lepels, deksels en kommen hebt?
De baby heeft als taak de wereld te verkennen.
Een enorme taak.
Maar we vinden data die erop wijst dat het leermechanisme aangeboren is...
...en al in ons brein zit.
Maar de leerstof die ze erin stoppen bepalen ze zelf.
Dus wanneer het kind de la in de keuken opent...
...een bakje pakt en op zijn hoofd zet...
...kun je voordoen wat je nog meer op je hoofd kunt zetten.
En dan zien ze het verband tussen die twee dingen.
En op dat moment...
...geef je het kind de kennis die het nodig heeft...
...om te kunnen experimenteren en zelf dingen te kunnen uitzoeken.
Dat is echt cool uniek menselijk gedrag en iets wat mijn hond nooit zal leren.
Eén, twee...
...drie...
...vier, vijf, zes, zeven...
...acht, negen, tien. Wie niet weg is, is gezien.
Hé, Finn en North. Ik ben Arthur en Percy kwijt.
Ik zie je. Ik heb je gevonden. -Hoe wist je waar ik zat?
Weet je wie nog niet heb gevonden? Je broer. Waar zit hij ergens?
O jee, hij zit erg goed verstopt.
Mensen vragen zich altijd al af waar kennis vandaan komt.
Die vraag kun je alleen beantwoorden door het babybrein te bestuderen.
Nee. Ze geeft les aan het MIT. -Maar ze geeft les over je brein.
Hebbes.
Wat super is, is dat je het kunt bekijken in plaats van te speculeren.
Je kunt door de schedel het brein in en bekijken hoe dat proces verloopt.
Wie zijn de baby's? De kinderen, de baby's?
Arthur.
Precies. Laat Percy de andere vinden.
Percy, zie je jezelf?
Percy.
Goed zo. Weten jullie dit nog? Weten jullie hoe oud jullie waren?
Jullie waren minuscule baby's. Jij was twee maanden en jij drie maanden.
Kan zo'n kleine baby lopen?
Kan zo'n baby praten?
Kan zo'n baby rechtop zitten? -Nee.
Maar kijk hoeveel hersenen hij heeft. Dat is geweldig, toch?
Zoveel hersenen.
Toen ik aan mijn carrière begon...
...dacht men dat baby's met een schone lei geboren worden.
Maar ik denk dat dat niet zo is.
Ik denk dat ze al verwachtingen hebben over de wereld en zijn werking.
Om dat te bewijzen moesten we babyhersenen scannen.
Maar dat kon niet wanneer de baby's sliepen.
Ze moesten wakker zijn, zodat ik kon zien hoe ze verwerken wat ze zien en leren.
Alleen had nog niemand baby's gescand die wakker waren.
De jongste gescande kinderen waren vijf jaar oud.
En daar is een goede reden voor.
Tegen een volwassene in een MRI-scanner zeggen we:
'Ga liggen en blijf alsjeblieft twee uur helemaal stil liggen.'
Een baby zou dat nooit twee uur volhouden.
Dus was de vraag hoe lang een baby dat wel zou volhouden...
...hoe kort een MRI-experiment zou kunnen zijn...
...en of er overlap was.
Het tweede probleem is dat MRI-scanners veel kabaal maken...
...en we het gehoor van baby's niet wilden aantasten.
Dus vonden we een manier om minder gevoelig te meten...
...zodat de scanner stiller was, maar we toch goede resultaten hadden.
Dat was heel belangrijk.
We wilden hun gehoor absoluut niet aantasten.
We hebben vijf jaar lang aan dit experiment gewerkt.
Dus we dachten: oké, we hebben een protocol.
We hebben een experiment.
Misschien zijn we er bijna.
Nu enkel nog baby's vinden.
En ik werd zwanger.
Bij Arthur was de eerste verrassing dat ik van hem hield.
Hoe is het mogelijk om van iemand te houden die je net kent?
Dat was totaal onlogisch.
Toen ik zwanger was, was ik heel bang.
Ik vreesde dat het moederschap op de een of andere manier...
...mijn identiteit zou overweldigen, onderdrukken of vernietigen.
Ik was wetenschapper.
En toen vond ik het verbazend genoeg best leuk om zijn moeder te zijn.
Ja? Waar kijk je naar?
Dus in de eerste dagen en weken als zijn moeder...
...gaf het me...
...ongelooflijk veel voldoening dat ik voor hem kon zorgen.
En toen bleek...
...dat ik graag voor hem wilde zorgen in een MRI-scanner.
MRI VERBODEN TOEGANG VOOR ONBEVOEGDEN
Voorheen bestudeerde ik de hersenen van volwassenen.
We bekeken verschillende hersengebieden die verschillende taken uitvoeren.
Bij volwassenen heb je twee hersengebieden die erg belangrijke taken hebben.
Met het ene gebied zie je gezichten en met het andere taferelen.
We vroegen ons af of baby's dezelfde hersengebieden hadden.
Dus bedachten we een experiment...
...dat zo eenvoudig mogelijk was.
Met drie dingen.
Filmpjes met gezichten van blije, lachende, energieke kinderen.
Filmpjes met natuurlijke omgevingen.
En een controlesituatie.
En daarvoor hebben we in fragmenten opgeknipte beelden genomen.
We probeerden Arthur te scannen.
Ik ging met de baby in de scanner liggen...
...hoorde de scanner en dacht:
...kom op, jongens. Hij ligt stil. Hij kijkt naar het filmpje.
En toen bewoog hij.
Daarna haalden we hem eruit en gaven we hem te eten.
We maakten hem weer klaar, stopten hem er weer in en toen poepte hij.
Dus haalden we hem eruit en verschoonden we hem.
En daarna was de tijd om en gingen we weer naar huis.
En de dag erop opnieuw.
En de dag daarop.
En de dag daarop.
En ik dacht: er is een goede reden waarom we niets weten over hun hersenen.
Het is onmogelijk.
Als je aan wetenschap doet...
...heb je emotionele veerkracht nodig, want meestal is er iets wat niet werkt.
Maar ik wilde echt de eerste zijn die iets zou zien of weten...
...die iets voor het eerst zou doen.
En na een paar dagen dacht ik: ik wil echt weten hoe zijn brein groeit.
En we begonnen weer.
En op een dag...
...tijdens de scan...
...bleef hij maar kijken en ik telde stilletjes.
'Vijftien, zestien, zeventien, achttien...
We moeten tot zestig. Drieëntwintig...'
Ik dacht:
...dit gaat misschien lukken.
Ik geloof dat het lukt.
En op 12 februari, om elf uur 's avonds...
...kreeg ik de eerste scan...
...met daarop hersenactiviteit.
Hij was de allereerste baby die gescand werd terwijl hij wakker was...
...en films keek in een MRI-scanner.
Ik dacht: halleluja.
Het grijs op de achtergrond is het functionele beeld van zijn brein.
En daarbovenop zagen we gebieden met hersenactiviteit.
Je ziet ze in beide hersenhelften.
We dachten voor het eerst...
...dat dit zijn brein zou kunnen zijn...
...dat reageerde op de filmpjes in de scanner.
Maar de grootste verrassing...
...was de gelijkenis...
...met volwassenen.
De verschillende delen van hun brein hebben op dat moment al...
...dezelfde functies als bij een volwassene.
Dat was een totale verrassing.
We wisten dat er veel gaande was dan je zou verwachten gezien hun gedrag.
Als volwassene heb je een beeld van wat leren is.
Leren is iets waartoe je besluit. Je gaat hard aan de slag.
Maar in werkelijkheid is het zoals bij een baby van zes maanden.
Dit is cool, zeg.
Een baby van zes maanden opent zijn ogen en leert daar meer mee...
...dan iemand die een boek bestudeert of onderzoek doet.
Hé, makker, zie je dit?
Ik zit op Lady Emerald.
Dit is heftig.
Ze leren meer omdat alles nieuw is voor hen.
Maar ze leren ook meer omdat alles in het brein wordt gecreëerd.
Als je maar één baby hebt gescand, weet je niets.
Is het specifiek voor deze baby, deze scan of voor wat we vandaag hebben gemeten?
Dat weet je niet.
Maar we wisten al dat er binnenkort nog een aantal baby's aan zouden komen.
Hoi, jongens.
Hoi, Theo, hoe gaat het?
O, is dat grappig?
Dus als we je in die machine stoppen...
Wordt hij 's nachts ingebakerd? -Nee, niet meer.
Nee? We gaan hem proberen in te bakeren.
En bij zo'n grote baby werkt dat niet altijd.
We proberen het.
We proberen het en doen hem gehoorbescherming op.
De scanner is stil, dus het doet er niet toe...
...maar uit voorzorg dekken we zijn oren af.
Ik de andere kant.
Klaar?
Het is een babybouwvakker.
Hij zit. Daar gaat-ie.
Gaat dat lukken?
We kijken of we snel wat kunnen scannen. Oké?
Hij gaat piepen.
We hebben een foto van zijn brein. Wil je hem zien?
Ik zie hersenen.
Ja. Zijn hoofd zit vol hersenen.
In twee jaar hebben we gegevens van negen baby's verzameld.
En zo kregen we een beeld...
...van de hersenactiviteit van een baby van zes maanden.
Hier zien we de gemiddelde activiteit van alle baby's.
TAFERELEN - GEZICHTEN
Veel van de functies achter in de hersenen...
...lijken verrassend volgroeid.
De taferelen activeerden de juiste zones en de gezichten eveneens.
VOLWASSENE - BABY - VOLWASSENE - BABY
Het meest verrassende dat we op die MRI-beelden zagen...
...was een reactie midden in de frontale kwab bij gezichten.
Als je zoiets ziet bij een baby van zes maanden...
...weet je dat het brein...
...al gespecialiseerd is in het zien en begrijpen van anderen.
Dat betekent dat wellicht al vooraf bepaald is...
...van wie baby's iets leren en wat ze leren...
...binnen de anatomie van hun brein.
Dat was onverwacht en niet waarnaar we op zoek waren.
Want dat hersengebied is bij volwassenen...
...actiever als je denkt aan iets wat je dierbaar is...
...wat van waarde is voor jou en wat relevant is voor jezelf.
Dus als je die baby ziet...
...is het verleidelijk om te denken:
Kijken baby's naar iemand die naar hen lacht...
...en denken ze:
...die lach is voor mij, relevant voor mij en iets wat van waarde is voor mij.
En iets wat ze gebruiken om te bepalen van wie ze dingen leren.
O, je geeft me kusjes.
Twintig jaar geleden...
...waren er weinig studies naar baby's en hoe ze gezichten in zich opnamen.
Maar ik raakte erin geïnteresseerd...
...dankzij mijn persoonlijke ervaringen, die erg grappig zijn.
Ik ben geboren en getogen in China en ging daar naar de universiteit.
Dus in de eerste 22 of 23 jaar van mijn leven...
...heb ik nooit buitenlanders gezien of ontmoet.
Toen ik in het Westen aankwam om mijn studie voort te zetten...
...zag ik het verschil tussen mensen niet. Ze zagen er hetzelfde uit.
De vrouwen zagen er hetzelfde uit en de mannen ook.
Dat was een visuele schok voor me.
Door dat soort ervaringen vroeg ik me af...
...hoe je gezichten leert kennen.
ZES MAANDEN OUD
Maya wordt drie.
Dit is de eerste keer dat Mateo bij een verjaardagsfeestje is.
Er zullen veel nieuwe gezichten zijn die hij nog nooit heeft gezien.
Kies er een.
Welke wil je?
De paarse.
'Dank je wel'. -En geel?
Bedank hem.
We weten dat baby's het liefst naar mensengezichten kijken.
Maar onderzoekers van de universiteit in Sheffield bedachten een geschift idee.
Ze wilden weten of baby's apenkoppen herkenden.
De eerste auteur is een erg goede vriend van me.
We vroegen hem toen allemaal waar het goed voor was.
Omdat menselijke gezichten belangrijker zijn.
Maar tot mijn verrassing was de conclusie anders.
Elke apenkop is uniek...
...maar als je foto's van apenkoppen aan volwassenen laat zien...
...kunnen ze het verschil niet zien.
Maar baby's van drie maanden oud kunnen dat heel erg goed.
Ze zien simpelweg dat de ene aap anders is dan de andere aap.
Verbluffend.
Klaar, allemaal? Zeg: 'Gefeliciteerd, Maya.'
Doe een wens en blazen maar.
Hé, lieverd.
Alles oké?
Veel nieuwe mensen.
Veel nieuwe gezichten.
Je hebt het goed gedaan. Mama is trots op je.
O, je wilt uit de stoel.
Naarmate baby's meer menselijke gezichten zien...
...beginnen ze dat vermogen te verliezen dat ze hadden...
...om gezichten van andere diersoorten te herkennen.
Als ze twaalf maanden oud zijn, verliezen ze die gave.
Dan kunnen ze de apen niet meer uit elkaar te houden.
Dan zien ze ze niet meer als een individu, maar als een groep, als apen.
Dit proces wordt pruning genoemd.
Naarmate baby's hun moeders steeds weer zien...
...worden de verbindingen in de hersenen waarmee ze mama's gezicht herkennen...
...steeds sterker en efficiënter.
En dan worden die verbindingen die goed zijn...
...in het herkennen van dierengezichten...
...'weggesnoeid'.
Ze sterven af.
Het is goed voor de baby, maar..
...vaarwel aap.
Wat is er mis? Kijk, dit is je oma. -Hij kent me niet.
Ik had beter een paar dagen eerder kunnen komen.
Mateo, kijk. Dat is je oma. Ze is erg aardig.
Kijk.
Morgenochtend vlieg ik even na zevenen naar Aruba.
Ik ga er samen met drie goede vriendinnen een dag of vijf naar het strand.
Kijk, waar is papa? Papa.
Dit is de eerste keer dat ik zo lang weg ben bij hem.
Ik maak me een beetje zorgen...
...want ik ben zowat elke dag bij hem geweest.
Ik vraag me af hoe we daarmee om zullen gaan.
Ik ga iedereen missen.
Hopelijk zij mij ook, maar goed, ik ga lekker naar het strand.
Wees braaf, oké?
Wees lief voor oma en voor papa.
Ik zal je missen. Mama zal je missen.
Wees braaf, oké?
Beloofd?
Mijn sleutels.
UNIVERSITEIT VAN TORONTO
Mijn research is met name gericht...
...op hoe baby's met gezichten omgaan.
Daar gaat-ie.
We hebben gekeken of baby's gezichten onder kunnen verdelen.
Want blanke, zwarte en Chinese gezichten hebben verschillende fysieke kenmerken.
We gebruiken nabij-infrarood spectroscopie om hun hersenactiviteit te bekijken.
Lasers met een erg lage intensiteit...
...schieten vanuit de optodes door de schedel naar de cortex.
Daar weerkaatst het licht en vangen we dat weer op.
En op basis daarvan gebruiken we vergelijkingen...
...om de hemoglobineactiviteit in de cortex van de baby te bepalen.
En zo kunnen we zien of de baby informatie verwerkt of niet.
Oké. Hij komt eraan.
Als de baby oplet...
...en soms is dat maar erg kort, een paar seconden...
Dat zijn de cruciale momenten die we bekijken.
Als baby's zes maanden oud zijn...
...kunnen ze elk afzonderlijk gezicht herkennen.
Net als bij de apen.
Maar na negen maanden kunnen ze dat niet meer.
Hoewel zwarte en Chinese gezichten zo anders zijn...
...beschouwen blanke baby's ze als één enkele groep.
Onze onderzoeken tonen niet aan dat baby's racisten zijn...
...maar dat baby's eerder hun eigen groep verkiezen...
...en hun groep wordt uiteraard bepaald door het soort gezichten...
...die ze in hun dagelijks leven tegenkomen.
Voor de meeste baby's zijn dit de gezichten...
...van hun ouders, familie en mensen die ze kennen.
Dat was geweldig. Je hebt het super gedaan.
Papa gaat zich scheren.
Hoe voelde dat?
Zacht. -Heet.
Tot ziens, baard.
Je herkent papa wel zonder baard. Vooruit maar, daar gaat-ie.
Wellicht sta ik zelf zo wel paf.
Net als in de tweede.
Als ik haar beetpak, weet ze dat ik het ben.
Ze let goed op me.
Cool.
Vijf, vier, drie, twee, een...
Lancering.
Je twijfelt nog, hè?
Je twijfelt nog.
Ik ben het, papa.
Zie je? Gekkie.
Ziet papa er anders uit? -Ja.
Zie ik er beter uit of niet? Wil je de baard terug?
Baard terug. -Wil je de baard terug?
Raak maar aan.
Stel dat de vader een baard heeft. Dat is iets waar de baby aan gewend is.
Dan wordt het mannelijke gezicht zonder baard iets erg verontrustends.
Maakt dit op sociaal vlak verschil?
Het blijkt dat baby's van nature andere emotionele tonen associëren...
...met bekende gezichten dan met onbekende gezichten.
Moet je die tenen zien.
Het is erg belangrijk voor ze dat ze in staat zijn te herkennen...
...wie ze wel kunnen vertrouwen en wie niet.
Hun voortbestaan, kennisverwerving en adaptatie...
...zijn allemaal afhankelijk van of ze gezichten herkennen of niet.
We hebben gekeken...
...naar het aanleren van gezichtsherkenning enerzijds...
...en taalbegrip anderzijds.
Dus de vraag is hoe het kind zich die dingen machtig maakt.
Net als bij gezichtsherkenning...
...leren baby's ook op welke manier je taal kunt interpreteren...
...die in hun eigen omgeving gesproken wordt.
Als ze een stem horen...
...is er onmiddellijk in hun brein elektrische activiteit waar te nemen.
En ze richten hun aandacht op die stemmen.
Na zes maanden zijn baby's heel goed in het herkennen van alle talen op aarde.
Duits, Engels, Chinees, Japans, totaal geen probleem.
Zo hoort een volwassen Chinees het verschil niet tussen een R en een L.
Verrassend genoeg kan een Chinese baby van zes maanden oud het verschil horen.
In het dialect van mijn regio, dat maar erg weinig mensen spreken...
...hebben we een spelletje om mensen van elders op stang te jagen.
Dit is wat we zeggen:
Het is een echte zin en het betekent: 'je speelt, je eet en je kijkt een show.'
Hoor je het verschil?
Maar baby's overal op aarde horen het verschil tussen die geluiden...
...tot ze 12 maanden oud zijn, dan verliezen ze dat vermogen.
Ik vind dat een geweldige capaciteit.
Het kind kan letterlijk elke taal leren die het wil spreken.
Of dat nu Engels, Chinees, Portugees of Grieks is.
Ze kunnen elke taal kiezen en accentloos leren spreken.
Niet zoals ik.
Ik kan mijn eigen gewicht niet eens dragen.
Ik wil dit geen leven lang doen.
Wat? -Op de kinderen passen.
Je ziet er super uit op je eerste dag. -Bedankt.
Ze zei 'papa'.
Iedereen hoorde dat duidelijk. Niet 'mama'.
Ik ben hier.
Het waren niet mijn eerste woorden, maar die van haar.
Ik ben sowieso een trotse vader.
Goed gedaan.
Ja? Wil je me wat zeggen?
Goed zo.
Je zei 'papa.'
De kennisverwerving in de eerste zes maanden van hun leven...
...vormen de basis die het mogelijk maakt dat het kind...
....een functionerend sociaal wezen wordt in zijn maatschappij.
Net een ruimtewolk.
Baby's zijn geen hulpeloze wezens die maar simpelweg toekijken.
Ze gaan actief op zoek naar dingen om te vergelijken.
Ze zijn actief bezig met hun omgeving en denken constant na.
Het is de evolutiestrategie van de mens...
...om ongelooflijk incompetente baby's te hebben...
...met de allerkrachtigste leermachines in hun hoofd.
En deels om die reden zijn we zo'n heel erg flexibele soort.
Elke nieuwe generatie...
...leert in welke wereld hij leeft en creëert hem tegelijk.
Ik adviseer ouders om hun baby's zo veel mogelijk bloot te stellen...
...aan gezichten...
...talen...
...geuren...
...en smaken.
Dat zou het kind helpen in de toekomst in de geglobaliseerde wereld.
Ondertiteld door: Robby van den Hoek
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.