All language subtitles for Warszawianka.S01E10

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian Download
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French Download
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian Download
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean Download
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian Download
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese Download
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Jestem złym człowiekiem.

Inni ludzie mnie nie interesują.

Chyba że cierpią. Wtedy się cieszę.

Chociaż… „zły człowiek” – to brzmi nazbyt dumnie.

Lepsze określenie to po prostu „kawał chuja”.

I tak zwyczajnie mówisz, że miał zawał?

- No ale przeżył, to chyba najważniejsze. - A.

- Jeszcze u niego nie byłeś? - Matka tam jest.

- No, to normalne, że się boisz. - Czego się boję? Że umarł?

- Dziadek umarł? - Nie no, nie umarł.

Kiedyś umrze, ale jeszcze nie teraz.

Tak myślisz? Że to jest mój problem?

Tak myślę.

Byłaś przecież na kolacji.

No Franek byłam, ale czy tam się wydarzyło coś nowego?

- Babcia jest trochę jak Thanos. - Thanos był milszy.

To prawda.

Dobra, dziwnie tu tak z wami siedzieć. Idę do wody.

Przepraszamy cię, ale psycholog nam kazał.

No ale rzeczywiście dziwnie.

A, że… No, z nią też byłam taka chuda.

Dopiero w szóstym miesiącu, nagle… piłeczka.

- Mówię o tym, że tak sobie siedzimy. - Pa.

- Łaa! - Hej.

Wszyscy na nas patrzą…

i myślą:

„o, jaka piękna, zgrana rodzina”.

A co mają myśleć, jak widzą kobietę, mężczyznę i ich dziecko?

Czyli jesteśmy rodziną?

Słuchaj, a za ten… za kilka dni jedziemy na Mazury. Może pojechałbyś z nami?

- Ale się rozpędzasz teraz. - No chodź, dobrze ci to zrobi.

Tego byś chciała? Takiej patchworkowej rodziny?

No. Przemyśl.

OK, pomyślę.

Mamo, tato, patrzcie!

Chodź tu.

- Cześć, łobuzie. - Pa, pa.

Woda?

Aha.

A.

Zastanowię się.

- I will. - No.

- Pa. - Pa.

Cześć, synku.

I jak?

Żyję.

No to dobrze.

- Wszczepili mi te… kurwa, no… - Steny.

- Ale żyjesz. - No żyję, a co, kurwa, mam nie żyć.

- Ale co się stało? - Miał zawał. W jego wieku to normalne.

Nie ciebie, kurwa, pytam...

Ale ja ci, synku, kurwa, odpowiadam, bo on nie może mówić.

- Po chuj ty tu jeszcze jesteś? - Opiekuję się nim.

Gdybyś była tam, gdzie byłaś do tej pory, ojciec by nie leżał w szpitalu.

Tak? Siedemdziesięcioparolatek, który jest ciągle albo na koksie,

albo na viagrze, nie byłby w szpitalu?

I kto by tu z nim siedział? Ty?

Czy może jego modelki? Czy może któraś z twoich?

Przecież tu jestem, nie?

- Cytując cię, syneczku: po chuj? - Przyszedłem go odwiedzić.

- Tak? Ja myślałam, że podziękować. - Niby za co?

- Za co mam ci dziękować? - Wypierdalaj.

O co ci kurwa chodzi?

O chuj.

Franek?

- Co ty tu robisz? - Jak ojciec?

- No, żyje... - O Jezus…

A co ty tu robisz?

Wiesz, to było straszne, jak go znalazłam.

Ale... To, co zrobił...

O czym ty mówisz? Gdzie ty go znalazłaś?

Jesteśmy kwita, Franek, nic nie jesteś mi winien.

To, że go przekonałeś, to, co mam na ścianach…

Wszystko, czego będziesz potrzebował. Ty i twoja rodzina.

Zawsze.

Zły człowiek nie powinien mieć rodziny.

Rodzina sprawia, że zły człowiek musi się starać.

Starania – jak to starania – nigdy nie wychodzą.

Zły człowiek zaczyna się frustrować.

Zaczyna się wyżywać.

Obwiniać. Karać.

Mścić.

Zły człowiek robi się zły.

Posłuchaj tego.

Znalazłem producenta, który chce kupić prawa do ekranizacji wszystkich książek.

Nawet tej, której jeszcze nie ma.

Daje 400 koła za całą serię. Ja biorę 50%. To jest dla mnie OK.

- Nie, posłuchaj… - Nie no, nie ma teraz, że nie. Nie, no co ty.

Siedzimy na żyle złota.

Widzisz, właśnie…

Wydaje mi się, że my już nigdzie nie siedzimy.

- Mieliśmy umowę. - No.

Właśnie się z niej wycofuję.

- Spierdalaj. - Czekaj…

Spierdalaj, ty ciulu jebany. Świnie idź paść…

Posłuchaj, wiem, że jesteś zdenerwowany…

Pieniążki odlatują, wszyscy jesteśmy smutni, ale posłuchaj.

Sprzedajemy za bezcen…

...wszystko, co mamy.

Pół miliona, kurwa, milion? To ja mam ci tłumaczyć, że to jest nic?

To jest jedyna prawda. To jest wszystko, co mamy.

I albo to ochronimy, albo pójdziemy do piekła.

OK.

OK, tylko…

Ja mam takie długi, za które zamyka się w bagażniku.

No i to już nie jest metafora.

Będziesz jeszcze bogaty, obiecuję ci.

Będziesz tak bogaty, że nawet sobie tego nie wyobrażasz.

Ta twoja książka, ta…

pierwsza „Warszawianka”.

No? Co z nią?

- Kurwa. - Co?

To była najlepsza książka, jaką wydano w ciągu ostatnich 20 lat w tym śmiesznym kraju.

Tylko żaden z nas, tak zwanych…

„prawdziwych pisarzy” ci tego nie powie.

Za dobrze się sprzedała.

To raz.

A po drugie dlatego, że musielibyśmy przyznać, że jesteśmy blagierami.

Bardzo proszę...

- Nie… - Dzięki.

Nie jesteś blagierem.

No, może trochę tam…

Cześć.

- Cześć. - Co słychać?

- Masz najgłupszy wyraz twarzy na świecie. - Przepraszam.

- A… co ty tu robisz? - Jestem?

Cześć.

- Jakub Mostowicz. - Miło mi.

- Przyleciałaś ze Stanów? - Jak widać.

Zjesz ze mną jutro kolację?

- Jasne. - Super.

Mam ci coś ważnego do powiedzenia.

Spoko. Czyli widzimy się.

O, jesteś! Dzień dobry!

Cześć!

Bóg cię kocha.

- Może byś oddał właścicielce. - Sorry.

A moglibyśmy być dla siebie fajniejsi, tak jak kiedyś?

Mam prośbę.

Moja mama…

przyjeżdża tutaj jutro rano.

- Odbieram ją z dworca o 8. - Rozumiem.

- Na pewno? - Tak.

Tak.

Moja mama też jest teraz w mieście.

Niestety.

No ale twoja mama jest na pewno bardzo fajna.

No.

Pamiętaj, obiecałeś.

Czuły, Elka przyszła.

O.

Hejka.

Cześć.

Co jest?

No co?

Herbata?

- No… Może. - Wino?

Nie, Czuły, nie mam czasu.

Co?

Zastanawiam się od jakiegoś czasu i...

Muszę ci coś powiedzieć, stary.

Do brzegu, kurwa.

- Ta twoja dziewczyna… - Bez przesady, że dziewczyna.

Robimy teraz dużo deali z Katarem i z Saudami.

Tak?

No i jak jest taka kolacja na grubo i na szeroko,

to ci Saudowie lubią sobie przyjść w towarzystwie.

No i widziałam ją…

wiesz, nie, że raz.

Tak że wiesz…

Tak, wiem.

A może… wiedziałeś, a ja teraz robię z siebie idiotkę.

Nie…

Nie wiedziałem.

Mhm.

No dobra, no to…

Przynajmniej nie musiałem płacić.

Nie byłoby cię na nią stać, gwarantuję ci.

Mhm.

- Będziesz się trzymać? - Tak.

- Tak? - Mhm.

- Obiecujesz? - Tak.

OK. No to teraz możesz mi nalać.

Czasami złego człowieka spotykają dobre rzeczy,

chociaż oczywiście wcale nie powinny. Wytłumaczenia są dwa.

Albo ma miejsce jakaś kosmiczna pomyłka…

albo ta pozornie dobra rzecz jest tylko zmyłką,

prologiem do wielkiej sprawiedliwości.

Takiej, która spada na łeb jak kowadło w kreskówce.

Siema, co tam?

Nikomu nie powiem, ale… nie świruj.

Morda, wiesz, jak jest, nie?

- Coraz ciężej, nigdy lżej. - Przecież zarobiłeś ostatnio na boku.

Pomogłem ci.

Ty mi pomogłeś?

W czym ty mi pomogłeś?

Kurwa mać… Serio tak myślisz?

Przecież ty jesteś jak to dziecko…

co mu się pokaże robota-zabawkę i w 10 sekund jest w pizdu rozjebany.

W czym ty mi pomogłeś, kurwa?

Kiedykolwiek?

Kapitan na pokładzie!

Serwus.

- Siema. - Siema.

- To nie twoja zmiana. - Wiem.

Potrzebuję stówę z wypłaty. Dwie stówy.

Podaj kasetkę.

Proszsz.

Wystarczy?

Tak.

Dzięki.

Na razie.

- Ciociu? - Cześć, Franiu.

Cześć. Mama mówiła, że źle się czujesz.

Nie. Wszystko jest dobrze.

Na pewno?

Głowa mnie trochę boli. Ale...

jak tam było na kolacji? Co straciłam?

Mamusia podobno w głównej roli.

No...

Konkretna awantura.

Może przyjadę do ciebie, co?

Ciociu, zadzwonię do ciebie jeszcze, dobra?

Muszę ci coś powiedzieć.

Jest coś między nami, co wymaga takiego tonu?

Jest.

Musisz to wiedzieć dla porządku obrad.

No dobrze.

Twój ojciec.

Mój ojciec jest chujem.

Wiem.

Nie…

Ale tylko parę razy.

Kurwa, nie!

Ale on płacił. A ty nie.

To jest jak jakiś scenariusz pornosa.

Nie wiem, nie oglądam pornoli.

Nie wiem, co, mam się teraz śmiać czy mam zwymiotować?

Franek. Przecież sam mówiłeś, że nie jestem adresem,

pod którym można się jakkolwiek schować.

Ja też jestem człowiekiem.

I mam taką przeszłość, kurwa, jaką mam.

Ale mam też teraźniejszość.

I przyszłość.

Chociaż może chuj wie jaką.

Może ja po prostu zacznę płakać i tyle.

Mam cię przeprosić?

Przepraszam.

Przepraszam.

Nie wiem, za co, ale przepraszam.

Ja chyba cię też nie będę przepraszał, że muszę przerobić sobie to,

że się pieprzyłaś z moim ojcem za kasę.

- Cześć. - Cześć.

Miałem ci je dać na lotnisku.

To te same?

Powiedzmy.

Stare. Ale ładne.

Ciekawy wybór… restauracji.

Nie podoba ci się?

Podoba.

Hmm.

Co u ciebie?

Spoko.

Kocham cię za to „spoko”.

Chciałaś się ze mną zobaczyć,

żeby mi powiedzieć coś ważnego.

Tak.

A co?

Pamiętasz, jak mówiłam, że jestem wolna, pojawiam się, znikam… i tak dalej?

Pamiętam.

Okazało się, że chyba wcale tak nie jest.

Bo…?

Biorę ślub.

Wow.

A czemu zawdzięczam...

Wiesz, że cię uwielbiam.

Nie wiem, po prostu…

Myślałam, że… możemy być… przyjaciółmi.

Że mogę jeszcze wziąć trochę od ciebie tego… buntu.

Twojej mądrości.

Ty już chyba wszystko wzięłaś ode mnie.

Zresztą nie było tego tak dużo.

Franek…

- Przecież… - Wiem.

Wiem.

Mm.

Tak było…

No.

Bardzo ciekawa historia.

Z Zośką czy ta druga?

W ogóle twoja rzeczywistość emocjonalna jest bardzo ciekawa.

Ale że co?

Wiesz, o co chodzi… no że ty tak inwestujesz w te stracone sprawy, nie?

Ty jesteś biznesmen. Ja w nic nie inwestuję, kurwa, to się po prostu dzieje.

Się dzieje…

- O-o-o. - O-o-o.

Wyglądasz jak gówno.

- Dzięki. - Ja z troski mówię, naprawdę.

Wyglądasz jak gówno, co jest?

Pogadamy, wiesz, jak będziesz miał 20 lat tę samą żonę i nastolatkę w domu.

Mi tu nie machaj chujem, jaki jesteś wyjątkowy w ogóle, co?

To jest moja rzeczywistość emocjonalna, nie?

Chlanie od rana?

Spierdalaj.

Nie kłamie ta twarz, kurwa.

Wiesz co…

Ja cię po prostu rozumiem, Franek, czasami, wiesz.

To chyba dobrze, nie?

Wypierdalaj, pedale!

Ej, kurwa…

- Ej! - Ej!

Ej, ej, ej! Zostaw go, kurwa!

- Spokojnie, spokojnie, spokojnie… - Spierdalaj.

- Co wam zrobił? - Uciekaj!

Spierdalaj, spierdalaj.

Tu jest Polska! Tu nie ma miejsca dla jebanych ciapaków, kurwa!

- Co ty pierdolisz w ogóle? - Ej, spokój!

Spierdalamy!

Dawać!

O, fuck...

Kurwa! Ale mi przyjebali!

- Śmierdzi tutaj. - Mamo, to jest stary blok.

To co… Może zrobię jakieś śniadanko?

Ja przywiozłam jakieś wędliny.

Sojowe w sensie.

A tofucznicę jadłaś?

To jest ten twój współlokator?

Tak, mamo.

Ale to nie jest twój chłopak, co?

Nie. To nie jest mój chłopak.

Słuchaj, a czemu on tak leży na ziemi?

Gdzie?

No tutaj.

O ty kurwo… Czuły!

Wypierdalaj!

Zabieraj go i wypierdalaj!

- Na tydzień tylko. - Dobra, ile chcesz. Walnij to tu.

Ja jebię...

Nie, bo… nie chcę być wrzodem.

Wiesz co… od dawna nim jesteś, tak że spoko.

Daj.

- Zdrowie. - O Chryste.

O, jest.

Matylda.

Tak?

Co?

O czym ty mówisz? Jakie kucyki, kurwa? Konie…

Konie? Konie to wiem.

Tak.

Dobra.

Kurwa mać.

Muszę Ninę na konie zawieźć.

- Ona może tutaj spać? - No co się głupio pytasz.

- Sorry, korki. - Spoko.

- Chodź. - Chwilę.

- A ty na pewno możesz prowadzić? - Czemu?

Bo strasznie śmierdzisz.

- Od śmierdzenia jeszcze nikt nie umarł. - Dziś jedziemy na konie?

Tak, no tylko…

- To się pojadę, przebiorę i umyję. - Dobra, tylko jedź ostrożnie.

Czy ja kiedykolwiek jechałem nieostrożnie? No co jest?

Dawaj tam na kanapę, Ninka.

- Fajnie, że możemy u ciebie nocować. - No przecież jesteście dla mnie jak rodzina.

- A nie masz swojej? - Mam, ale nie taką fajną.

- Patrz, co mam dla ciebie. - Ale ekstra!

Pizza!

- Ja muszę się wykąpać. - No a co z końmi?

- No zaraz pojedziemy. - Za 2 godziny zamykają.

A zjadłaś?

Cześć, Marysiu.

Franek, muszę się z tobą zobaczyć.

Co się dzieje? Halo? Spokój…

Chodzi...

Chodzi o Piotrka.

Poczekaj, poczekaj… coś mu się stało? Gdzie ty jesteś?

Musimy pogadać, mogę do ciebie przyjechać?

Dobra, no to przyjedź. Jestem u Elki. Tylko spokojnie.

Marysia tu jedzie. Coś z Piotrkiem.

Co jest?

Od dawna podejrzewałam, że… że coś jest nie tak.

Detektyw był dobry, drogi…

Filmy, zdjęcia, billingi. Przyznał się od razu.

Kurwa mać, Marysia…

Ja nic nie wiem, mi nic nie mówił.

Przysięgam ci.

Ty nic nie rozumiesz, Franek.

To Kama.

- Jaka Kama? - Przyjaciółka Celi.

Ta dziewczynka?

Co?

Znam go 20 lat, Franek.

Znam go od podszewki.

Ja nawet nie musiałam brać tego detektywa, ja…

Ja ją wywąchałam.

Kiedy ta dziewczynka przyszła na świat, my byliśmy 3 lata po ślubie.

Powiedz mi, kurwa, dlaczego?

Odwiozę cię do domu, co? Chodź się zamienimy, ja poprowadzę.

Sanczo ma romans z piętnastolatką.

Z koleżanką córki.

Marysia. Jezu…

Ja pierdolę...

Kurwa.

Dlaczego zawsze…

Wiesz...

Oni mi, kurwa, dawali nadzieję.

Na co?

No, że nie trzeba się oszukiwać…

że się można kochać…

I być razem.

No mi też, też.

Ale słabo.

Pierdolony w dupę jebany chuj.

Po prostu kolejny zły człowiek.

Nasz człowiek.

Tato. Tato!

No obudź się, tato!

Mama dzwoni.

Tak?

No? Gdzie wy jesteście? Przecież zaraz wyjeżdżamy, Franek.

Kiedy, teraz?

Jezu, przecież ci mówiłam, że na Mazury wyjeżdżamy.

Miałeś ją przywieźć o 8. Zapomniałeś?

Mazury…

Zastanowiłeś się? Jedziesz z nami?

Na Mazury z wami? Nie… Znaczy teraz to nie mogę.

Dobra, rób, jak chcesz. Ale my musimy zaraz wyjeżdżać.

- Przywieź ją. Natychmiast. - Dobra.

- Musimy jechać do mamy. - No, a konie?

A konie…

- Konie będą jak wrócisz z Mazur, no. - Przecież obiecałeś.

No wiem, no ale co mam zrobić, jak mama każe cię przywieźć…

Mogłam się domyślić.

Czego?

- Gówna psiego. - Co? Jak ty się do mnie odzywasz!

Od początku wiedziałam, że nie będzie żadnych koni, tato!

Ale powiedziałem ci, że cię zawiozę na konie, to cię zawiozę na konie!

No co, to jest moja wina, że twoja matka jest głupią cipą,

która zmienia zdanie co 5 minut?!

Ubieraj się!

Nie tylko ty jesteś kawałem chuja.

To jeszcze byłoby w porządku. Czyniłoby cię wyjątkowym.

Wszyscy są chujami.

Każdy myśli tylko o sobie.

Ja, ja, ja i ja.

Ja, ja i ja.

Tylko ja i ja.

Ja. Moje zabawki. Moja lalka.

Moja godzina. Moje koniki.

Ja teraz wyjeżdżam. Ja.

Moje zasady. Moje życie.

Moje romanse z małolatkami.

A ty się dostosuj albo spierdalaj.

Jesteś złym człowiekiem.

Ale nie dali ci, kurwa, wyboru.

Kowadło spada ci na głowę.

Uważaj.

Nina!

Ratunku!

Ratunku!

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.