All language subtitles for The.Big.Risk.1960.1080p.BluRay.x264.AAC-[YTS.MX]

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic Download
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian Download
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian Download
cs Czech
da Danish
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French Download
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian Download
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam Download
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil) Download
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian Download
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian Download
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American) Download
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Milaan! Milaan, centraal station!

Waarom ga je niet met ons mee?

Omdat ik met de auto van je vader ga.

Daar zijn ze.

Pierrot... als we terug in Frankrijk zijn...

zullen we niet meer reizen...

en zullen we steeds bij elkaar blijven. Begrijp je?

Misschien zijn wij er eerder dan jullie...

- Koop 2 shirts. - Ik zal ervoor zorgen.

Alles komt goed, maak je maar geen zorgen. Oké?

Ze zou nog graag willen zeggen om voorzichtig te zijn...

Wat maakt het uit...

Sinds ze de koffers in en uitpakte sprak ze niet meer.

Of bijna niet meer...

De kinderen volgden, ze werden goed verzorgd.

Enkel een school.

Voor deze laatste reis, heeft ze weinig in de koffers gestopt.

In haar tas had ze de laatste centen.

Om Italië te verlaten en de grens oversteken was er meer geld nodig.

De 2 mannen wisten een manier om gemakkelijk aan geld te geraken.

Hij heet Abel Davos, veroordeeld tot de dood.

Meerdere jaren voortvluchtig, Davos had bijna geen geld over...

en als gevolg daarvan verhuisde hij van de ene plaats naar de andere.

De Italiaanse politie krijgt hem dichter in het vizier...

het is beter dat hij terugkeert naar Frankrijk...

daar zijn ze hem vergeten.

De andere heet Raymond Naldi, een vriend.

Voor hem is deze stad niet aangenaam noch onaangenaam...

hij zag de stad en het volk niet staan.

We hebben geen enkele keus.

Het kan niet erger zijn dan Turijn.

- Hoeveel? - Vijf duizend.

- Is dat alles? - Ja.

Dat is genoeg voor de reis.

We zullen niet blijven in Ventimiglia.

We zijn er nog niet.

We halen het wel.

We doen wat we afgesproken hebben.

- Waar heb je de moto geplaatst? - Aan Conte Maggiore.

- Je hebt er toch benzine ingedaan? - Ja.

- Kop. - Munt, je hebt verloren.

Ik heb gewonnen.

Gaat hij stoppen?

Verwittig post 4, om route 6 te blokkeren.

Hallo?

We splitsen.

Deze kant op. Hij moet naar het dorp zijn gegaan.

De sleutel, en snel.

Raymond!

Wij zijn de sterkste!

Bushalte.

Mama! Kijk!

Mag ik in het water?

- Mag ik in het water? - Nee.

- Enkel met de voeten. - Nee, schat.

Mama, ze zijn er.

Abel.

- Ik was echt ongerust, weet je. - We zijn er toch?

- Waar is Ferruci? - Hij is thuis.

Ik zal er heen gaan.

- Hoeveel hebben ze gezegd? - Zes of zeven miljoen.

Te weinig.

- Goeie morgen. - Hallo, Naldi.

Zonder die wegversperringen zou het eenvoudiger zijn.

Dan was het risico minimum geweest.

Ik had alles al gepland maar helaas is het niet meer mogelijk.

Laten we even nadenken...

Je ergens verstoppen in een stad is onmogelijk.

- En nu? - Ja, en nu...

Wat moet ik nu zeggen? Terug gaan is onmogelijk.

Het beste zou San Remo zijn.

Er zijn daar genoeg toeristen.

- Wat zegt hij? - Hij zegt...

- dat we naar San Remo moeten. - Laten we dat doen.

Thérèse.

- Ga maar naar binnen, mijn lieve schat. - Ja.

Pierrot, ga ook maar naar binnen. Kom op!

Daar is Menton, ga een beetje naar rechts.

Hij slaapt.

Laat hem slapen, we maken hem wakker als we aankomen.

De boot maakt teveel lawaai, vertraag een beetje.

Wat doen we met de boot?

We zetten de automatische piloot op, en sturen het de zee op.

Zet de motor uit.

Kom op, Thérèse!

De goede oude tijd.

- Pierrot, pas op Daniel, oké? - Goed.

Jij daar!

Wat doe je daar?

Laat je handen waar ze zijn en kom naar hier.

Raymond.

Raymond.

Oh Raymond.

Thérèse.

Naldi.

Raymond Naldi.

Voordat hij naar Italië vertrok, werkte hij met Pierrot de zot.

- Een goede scherpschutter. - Ja.

En die vrouw?

Ik ken ze niet.

De eerste keer zagen we ze in Rome.

Ze overvielen een verzamelaar, één dode.

Dan in Genua in Turijn, 2 doden.

Geef een beschrijving.

Hij was lang, brede schouders.

Donker haar en een vierkant gezicht.

Hij was gekleed in het blauw. Hij had kinderen bij zich, de ene ongeveer 8 jaar.

De andere ongeveer 5 jaar.

Bedankt, we sturen u een rapport.

Goed.

De stations, de wegen, de luchthavens en de hotels tot in Marseille.

Kinderen hebben regelmaat nodig...

en ze moeten veel slapen.

Tragisch vuurgevecht tussen de douane en de boeven.

Een van de moordenaars is op de vlucht met zijn 2 kinderen.

De man is op de vlucht met zijn kinderen.

Alle nodige maatregelen zijn genomen zodat de boef niet kan ontkomen.

Pierrot, luister goed...

want dit is zeer belangrijk.

In de straten zullen we niet meer naast elkaar kunnen lopen.

Je zal achter mij moeten lopen...

Je moet Daniels hand vastnemen...

en dat je samen blijft.

Je loopt 10 meter achter me.

Van hier tot aan deze zuil.

- Versta je het? - Ja.

Maar, als ik je niet roep...

Als ik je niet roep moet je ook niet komen.

En op een dag...

zie je mannen om me heen...

moet je uit de buurt blijven. Of niet schreeuwen.

Je gaat de andere kant uit, met je broer.

Waar gaan we dan heen?

In een kerk, zoals hier.

En vraag naar de pastoor.

Maak je maar geen zorgen, het zal niet gebeuren.

Nu gaan we naar buiten en ik bel mijn vrienden op...

en die zullen ons komen halen.

- Dus... we doen wat we zeiden. - Ja.

U hebt Parijs aan de lijn, meneer.

Bedankt.

Ik wil graag met Henri Vintran praten.

- Wie is het? - Ben jij dat, Riton?

- Ja. - Je spreekt met Abel.

Abel! Nee... echt? Ben jij het?

Ja, ik bel vanuit Nice.

Ik ben erg ziek en...

met de kinderen... kan je me horen?

Natuurlijk.

Thérèse is overleden.

Dat hele gedoe in Italië, was jij dat?

Ja, het is dringend.

- Verdorie. - Ik weet niet meer waar ik kan gaan.

Laten we eens denken... Heb je nog wat geld?

- Ja. - Benazet.

- Wablief? - Be-na-ZET, "Quai de Lunel".

Je moet onmiddellijk komen.

Met een ambulance of iets dergelijks.

We ontmoeten elkaar zoals gewoonlijk.

- Zoals gewoonlijk. - Ja, ik hoor je wel.

Zoals gewoonlijk. Maak je geen zorgen!

Je bespreekt het met iedereen, Jeannot, Fargier en al onze vrienden...

- Zijn ze er nog steeds? - Ja, die zijn er allemaal, geen probleem.

Binnen 2 dagen bel ik je terug op. Oké?

- Ciao! - Tot binnen 2 dagen.

Maak je maar niet teveel zorgen!

Ciao!

Tussen de poorten Saint-Denis en Sint-Martin...

waren er 50 Ritons.

Maar er is maar één Riton van de poort.

Die Riton van de poort heeft geen goedkope vriendschap om over na te denken.

Zijn zaken werden voldaan.

Een biertje.

Een biertje.

130 op 1000.

- Wat scheelt er? - Niets.

1 whiskey alstublieft.

- Denise... - Ja...

Als Jeannot langs komt, laat hem naar Fargier komen.

In zijn hotel.

Dus het hele verhaal in Italië dat was zijn schuld?

Inderdaad.

Waar is de ontmoetingsplaats?

Aan het postkantoor, zoals gewoonlijk.

Raoul Fargier, ex-gangster...

is eigenaar van een hotel en van een villa in Le Vesinet.

Hij is vaak betrokken partij maar is zeer voorzichtig.

Jean Martin, alias kleine Jeannot, nog steeds actief, is de ongelukkige man.

Binnen de 2 dagen belt hij terug naar mij.

Je hebt dat al gezegd.

In zo'n situatie, wat kunnen we doen?

Voor mij is het simpel.

Jij vindt alles simpel.

We rijden met een ambulance naar daar...

en we brengen de kinderen naar hier.

Het is toch wat hij vroeg?

Ja, maar wat wil je zeggen met: "we rijden naar daar"?

Ik kan dat ook zeggen.

Je vergeet één ding, om te beginnen, kan je niet gaan.

Hij is voorwaardelijk vrij.

Jeannot, ik snap het niet.

Er is geen sprake dat hij die opdracht vervult.

Als je opgeroepen wordt door de rechter, wat ga je dan doen?

We kunnen Abel niet aan zijn lot overlaten.

Ik zal nog verder gaan.

Riton ook niet...

Ik evenmin. Het is niet aan ons om dit te doen.

Je kunt op je beide oren slapen, ik wil ook graag gaan.

Sommige onder ons konden goed praten met hem.

We zijn zijn vrienden.

Wat we nodig hebben...

is iemand die de aandacht niet trekt.

- Maar een betrouwbare man. - Dat vind je niet snel.

Geen vijftig, enkel één, dat is toch niet zo moeilijk?

Ja, misschien...

maar we moeten hem snel zoeken.

Dan komen jullie allemaal bij mij thuis.

Goed... Je gaat naar Nevada. Ik bel naar zijn bar.

Voor de rest, vertrouw me.

We kopen een ambulance met legitieme papieren.

Geen vuiltje aan de lucht.

- Tot ziens. - Dag, Jeannot, ik zie je later.

Ik ken ze, ik ken ze allemaal.

Uw Fargier zal zijn handen niet vuil maken.

Abel had zijn telefoonnummer niet.

- Anders zou hij wel met hem gebeld hebben. - Geef zijn nummer dan?

Dat is te laat.

Geef hem toch maar en dan kunnen wij op reis vertrekken.

Zo kan Fargier een dienst bewijzen.

Ik heb ook een dienst te bewijzen, deze bistro...

Als Abel het geld niet had gegeven, dan had ik dit niet!

Ja, dankzij Abel is Fargier uit de gevangenis geraakt.

Ik weet wat ik moet doen.

Ik ken Fargier goed.

En ik laat hem nadenken.

Het is een goed voorteken dat Fargier nadenkt.

Wat ons betreft, we lopen achterop.

- Gaan jullie met veel? - Dat denk ik niet.

Jeannot kan het niet...

Wat Riton betreft...

Hij zou meegaan als ik mee ging.

En dat doe ik niet.

Wat zeg je?

Ik ga niet mee, hij zal hier binnenkort staan...

veilig en wel.

Zodra hij in Parijs is, zal ik persoonlijk over hem waken.

Zoals een broer.

Daniel!

Kom, Daniel!

- Direct. - Neem je ballon!

Daar komen ze!

Hallo, kinderen!

Dag mijnheer.

Kom eens hier, jij...

Weet je wat ik ga doen met je? Ik ga een pakje maken.

En weet je waar ik dat pak je zal gooien?

Stop, ik wordt vuil.

Mijn ballon vliegt niet meer.

Vliegt hij niet meer? Dan zal ik die opblazen voor jou.

Haal het service, haast je.

Wanneer er boten zijn, waarom bewegen ze niet?

Dit is met opzet gedaan...

dan worden ze niet beschadigd.

- Omdat het een haven is. - Ziezo, dat heet een haven!

Abel, als je wilt telefoneren.

Ik kom er zo aan.

Er is nog steeds geen antwoord, mijnheer.

Goed, bedankt.

- Niet slecht, hoeveel vraag je? - 450.

- Goede morgen. - Dag.

Hallo.

Dit is alles wat ik kon vinden.

Het is niet nieuw, maar het rijdt.

Het is goed, zeer goed.

Om een kind te verbergen...

of een geweer.

Nu nog een chauffeur.

Wat zegt Nevada?

Hij zegt dat het niet makkelijk te vinden is.

In het begin zou ik het nooit geloofd hebben.

Maar we moeten het onder ogen zien.

De politie doorzoekt de hotels 3 keer per dag.

Abel, ze zeggen dat ik iemand betrouwbaar ben...

dit is ook zo.

Niemand heeft ooit problemen gehad bij mij thuis.

Maar wat jou betreft, Abel...

Je kunt niet onopgemerkt blijven.

Akkoord, je bent erg voorzichtig... De mensen hebben overal ogen.

En daarbij, een man alleen met kinderen...

mensen praten. Je kunt de mensen het zwijgen niet opleggen.

Ik had nooit geld mogen aanvaarden voor die kamer.

Je zaak is geen kwestie van geld.

Je hebt gedaan wat je kon.

- Papa? - Wat is er?

Zullen we hier lang blijven?

Neen.

Wanneer komen ze ons halen?

Binnenkort.

Naar waar gaan we dan heen?

Naar Parijs.

Ik heet Stark, Eric Stark.

Nevada heeft over u gepraat.

- Dus, ik ben hier nu. - Mag ik even?

Hallo?

Nevada, met Raoul Fargier.

U hebt iemand naar mij gestuurd, klopt dat?

Ja... Oké... Bedankt.

Het is een ernstige zaak.

Bent u van bij ons?

Ik werk alleen.

Dat kan een voordeel zijn, hebben ze gepraat over mij?

- Nauwelijks. - Ik ben een vriend van Abel.

Zijn beste vriend... we waren partners.

In die periode beslisten wij voor iedereen.

Niemand heeft ooit iets beslist in mijn plaats.

Dat is te zien wie u voor u hebt.

Het is allemaal verleden tijd. Eigenlijk moest je hier nu niet zijn.

Ik moest normaal gezien de ambulance besturen.

Maar dit is onmogelijk, absoluut onmogelijk.

Het is te lang om het uit te leggen.

Dat is uw zaak.

Ik heb je nog niet bedankt voor je moeite.

Het raakt mij.

- Ik ben je dankbaar, echt. - Zoveel te beter.

Ken je Abel?

- Enkel zijn naam. - Ik geef je een foto.

Je hebt een afspraak om 16 uur in het Grimaldi postkantoor.

Het is een oude ontmoetingsplaats.

Ik moet je waarschuwen...

In geval van een wegversperring...

Abel heeft geen andere keuze dan te schieten.

Dan is dat maar zo.

We betalen een man en die moet alles aan kunnen.

Maar dat zal geen probleem zijn.

Goed, en?

Wanneer zou je kunnen vertrekken?

- Maakt niet uit. - Meteen?

- Als je dat wenst. - Jij bent altijd wel beschikbaar.

Voor sommige dingen.

Ik zal je voorstellen aan Riton...

Jeannot en de ambulance.

Fargier stuurt mij.

Ik ben met een ambulance.

We gaan naar buiten.

- Is je naam Starck? - Eric Stark.

Eric Stark.

- En de anderen? - Ze wachten op je.

- Werk voor Fargier? - Neen.

Waarom ben je dan hier?

Nevada had iemand nodig.

Je kent me niet eens... en jij komt zomaar naar hier?

Voor niets dus.

Een man op de vlucht met twee kinderen, dit is echt zielig, niet?

Ik had een vriend die heette Raymond Naldi.

Ken jij Raymond?

In Parijs weten ze daar niets over, ik wilde u het ook niet vertellen, maar...

met wat je nu overkomt denk ik dat het beter is om het toch te zeggen.

Weet je...

Het werd tijd dat je kwam.

Maar dit is eigenlijk jouw job niet.

Ik ben blij dat ik er ben.

We krijgen je hier wel door.

We zullen de kinderen halen.

Met hen heb ik altijd geprobeerd te lachen, dus...

zullen we dat blijven doen.

Waarom zou dit anders zijn?

- Hier. - Bedankt!

Ik heb nog nooit in een ambulance gezeten.

Jij bent vroeger nog in Zwitserland geweest.

In het begin was dit, in Genève.

Nadien zijn we naar Italië gegaan.

Heb je nooit gedacht om je te settelen?

Op een bepaald ogenblik wel...

toen Daniël geboren werd.

We woonden naast een meer in de buurt van Lugano.

Het zag eruit als een ansichtkaart.

Er was een kerel die een bood aan het maken was.

We konden goed overweg met elkaar.

Ik heb zelfs gewerkt voor hem.

En... goed...

Wat vind je van Fargier?

Fargier?

Een voorzichtige man.

Wat is dat?

- Ga je rustig blijven? - Laat me met rust!

Problemen?

Bemoei je met je eigen zaken, we hebben niemand nodig!

Wat denk jij wel?

Mijn linker vuist is altijd al goed geweest.

Ik kan hier niet blijven.

Waar ging je heen?

Hij ging naar Nice en ik naar Parijs.

- Heb je een koffer? - Ja.

Laten we die halen.

- Dus je bent een actrice... - Ja.

Hij was organisator.

Ik wilde dat niet meer, maar hij wel.

- Wat zijn nu je plannen? - Zelfde job met andere mensen.

Ik hoop dat u geen problemen krijgt door mij.

Als ik naar links rijd dan wordt de kleine wakker.

- Wil je me helpen? - Ja.

De man die hier achter ligt, hij had problemen met zijn vrouw.

Het is niet de eerste keer, maar deze keer heeft ze op hem geschoten.

Ze was nogal bezitterig, daarmee wilde hij een andere vrouw.

Dus ze schoot op hem.

We nemen de kinderen mee naar een nonkel.

We hebben haar naar het platteland gebracht, in Zwitserland.

- Begrijp je? - Het is verschrikkelijk.

Het zijn bekende mensen en we zijn wettelijk niet in orde.

Kogelwonden moet gemeld bij de politie.

Maar rapporteren niets.

Soms zijn er wegversperringen.

En dan?

Ze kunnen de papieren vragen van de patiënt...

en ons naar het ziekenhuis brengen. En zijn vrouw zou de gevangenis in moeten.

Voor de kinderen is dit geen goede start.

Je bent dus geen chauffeur van de ziekenwagen?

Inderdaad, ik ben zijn vriend. Ik heet Eric.

Liliane... ik zal je helpen zoveel ik kan.

Je zou dat verpleegstervest kunnen aan doen en van achter zitten.

In geval van een controle...

Ja.

Niet te ongemakkelijk?

Slaapt hij?

- Is het erg? - Schedelbreuk.

- Hoe ver zijn we van Parijs? - 2 uur.

Alles goed?

- Ja. - We vertrekken.

Een wegversperring, Pierrot verstop je, snel.

Geef mij de papieren alstublieft.

Dank u.

- Heb je een patiënt? - Ja.

Alsjeblieft...

Excuseer mij.

- Wat heeft hij? - Een schedelbreuk.

U kunt gaan.

- Kunnen we elkaar terug zien? - Als je dat echt wilt.

Ja, natuurlijk.

Ik woon op nummer 58, bij mevrouw Weber.

Tot ziens en... Bedankt.

Veel succes.

Veel succes voor iedereen.

- Hallo. - Hallo, Fargier?

- Ja. - Je spreekt met Riton.

Een moment.

- Ja. - Abel is in Parijs.

Hij heeft net gebeld. Vergadering bij mij thuis binnen een half uurtje.

Ik kom eraan.

Het is witte wijn. Op dit uur...

Je komt echt van ver, hé?

Hij heeft nogal zorgen over jou gemaakt.

Hij sliep er 's nachts niet van.

Hij wou er in het begin niet over praten.

We kunnen alles opnieuw doen...

je belde me, ik antwoordde.

Het was niet makkelijk, weet je.

De tijden zijn veranderd. We deden wat we konden.

We vonden toch een geweldige man.

Je bent hier beter dan in Nice.

Dat hangt ervan af, denk aan de kinderen...

we moeten een logement vinden.

- Dat zal moeilijk worden. - Natuurlijk...

Parijs of Nice, dat is hetzelfde.

Kan je de kinderen even buiten laten?

Kom, Daniel...

Laat dit hier maar.

Wat scheelt er?

Voor mij is Nice of Parijs helemaal niet hetzelfde.

In Nice heb ik geen vrienden maar in Parijs wel.

Riton bijvoorbeeld.

En wat denk je dat Riton kan doen?

- Ik praat met Riton. - Ik ben zijn vrouw.

Zijn vrouw zal daar gaan zitten en zal dus ook niet meer storen.

Abel,

ik ben echt blij, weet je.

Wat is er aan de hand?

Ik zei tegen Denise dat ik geen zaken doe met haar.

Maar met jou, met Jeannot...

met Riton, Riton van de poort.

Maar niet met zijn vrouw.

Natuurlijk, zo bedoelde ze dat niet.

Wat wil ze dan zeggen?

Wanneer je belde kon ik niet komen...

ik was op proef vrij, en nog steeds.

Nu kijk ik naar jou samen met je kinderen.

Je weet niet waar te slapen, en ik heb maar een kleine kamer...

dat je er toch geen uur zou kunnen blijven.

Ik ben een nutteloze vriend...

maar je moet me geloven...

sinds je weg bent, doe ik niet anders dan de gevangenis bezoeken.

Ik heb eigenlijk niet veel gedaan.

Ik heb enkel een telefoonnummer voor jou, bel maar wanneer je wilt.

Ik zal je blijven helpen.

Bedankt, Jeannot.

Om de waarheid te vertellen Abel, de situatie is moeilijk.

Bij mij thuis, met Sophie, is het niet mogelijk.

Ze is zo veranderd dat je ze amper nog zal herkennen.

Ze is als een levende dode.

Ik heb alles geprobeerd. We hebben verschillende dokters bezocht.

Niets kan gedaan worden.

De geringste emotie zou haar doden.

Ik dacht aan een neef in Bretagne.

Ik hoor hem niet vaak maar ik denk dat hij er nog altijd woont.

Hij zou niet weigeren.

Het moeilijkste deel is de beste weg vinden om hem dat te vertellen...

je begrijpt mij toch? De manier waarop je het vraagt.

Ik kan hem nog altijd schrijven.

Toen Sophie mij kwam vragen om je te helpen...

en je zit nog altijd met die problemen, Raoul...

Ik heb het niet over een neef gehad uit Bretagne...

of hem proberen te schrijven...

Dat weet ik, Abel. We weten dat allemaal.

En wie stuurde een vreemdeling naar mij toe? Jij, dus.

En jij ook.

Jullie zijn beiden zeer slim.

Mijn kansen zin miniem.

Het begint bij een chauffeur die jullie niet kunnen vinden...

en eindigt bij een neef uit Bretagne.

Ik kwam hier geen melk halen!

Je had naar mij moeten luisteren.

We hadden hem beter in Nice gelaten.

Hij is niet veranderd.

Meneer Chapuis?

Abel, wat kom je hier doen?

Je weet van niets? Het vuurgevecht vlakbij Menton.

Was jij dat?

Hoe zit het met Thérèse?

Mijn arme man.

We gaan wat wandelen.

Waar zijn je kinderen?

Juist daarom...

Ik weet niet meer wat ik moet doen.

Ik kan ze niet meer verder achter mij laten wandelen...

Ze hebben nog enkel mij.

Op een bepaald moment had ik zitten denken om ze op pension te sturen...

mensen die ik betaal...

als dit allemaal zal uitkomen...

zal het een catastrofe zijn.

Wat weten ze precies?

Toen Thérèse er nog was, dachten ze dat we op reis waren, maar...

die nacht, op het strand...

Ik probeerde tegen hen te liegen, maar het lukte mij niet...

- Waar zijn ze? - Daar.

Mijnheer Chapuis is een heel aardige man. Hij heeft een zus, Jacqueline, die...

jullie heel goed zal verzorgen. Maar je moet haar wel gehoorzamen.

Ze leven in een heel mooi huis, net zoals bij nonkel Ray.

Het is zoals het platteland, er is een tuin.

Dus we zullen niet meer in Parijs wonen?

Dat klopt, het is hier dichtbij, het heet Arcueil.

- Kom je mee met ons? - Ik kom later wel.

Maak je maar geen zorgen...

Eric zal ook vaak komen.

- Je zei toch dat ik naar school kon? - Je kunt daar gaan.

We nemen nu de metro en de bus.

- Ik ga met je mee... - Nee, blijf maar hier.

Ik woon in Passage Doisy.

Er zijn 2 ingangen.

Niemand weet waar ik woon.

Op de zesde verdieping heb je een dienstbode kamer.

Het is daar rustig.

Werkt hij daar al lang in dat museum?

Al heel zijn leven. Net als mijn vader!

Ze hebben de oorlog samen mee gemaakt, samen gewond geraakt...

en daarna, het Marine museum.

- Zijn ze van jou? - Ja.

- Zullen we gaan? - Ja.

Neem deze.

Ik had nooit gedacht dat ik ooit apart zou slapen, zonder mijn kinderen.

Toen ik hun leeftijd had, verbleef ik vele vakanties bij de Chapuis.

Trek aan uw kant.

Laat het, ik doe dat wel later.

Bedankt.

Weet je... Riton en Fargier...

Je kunt ze maar beter vergeten.

Dat is al gedaan...

voor mij zijn ze dood.

Wil je een wekker?

Nee, dank je, ik slaap liever tot ik wakker wordt.

Eric.

- Bedankt voor alles. - Je slaapt misschien hier...

maar, beneden ben je altijd welkom.

- Zijn hier geen andere kamers? - Nee commissaris.

Dan kunnen we terug naar Parijs.

Mijnheer Benazet, commissaris Blot van moordzaken.

- Heb je huurders? - Neen.

Je had huurders.

- Ja. - Niet ingeschreven?

Een vader?

Het zou geen probleem zijn mocht het een gewone vader zijn...

maar we spreken hier over Abel Davos.

En je wist dat mijnheer Benazet...

Ga je jas halen. Haal ze maar.

Pech gehad.

- Nice is groot. - En Parijs is nog groter.

Als je vragen stelt zal ik liegen.

Dat is mijn goed recht.

- Het is een optionele recht. - Zoals, zittend in de bus?

Neen, neen...

tot nu toe was het heel goed, maar er klopt iets niet.

Je roept: "Héy". Er is niet genoeg emotioneel gevoel.

Het is jouw schuld misschien niet...

misschien omwille van de tekst...

Ik kan de tekst aanpassen.

Dat zal niet nodig zijn...

We beginnen gewoon opnieuw.

Met Christian, Marguerite en Janine.

Wanneer ik binnen kom...

Ik was bij jou en daar zeiden ze me dat je hier was.

Zoals je kan zien, we zijn volop aan het repeteren.

- Dat zie ik, stoor ik? - Nee.

- Hoe is het met de kinderen? - Goed.

- En met je vriend? - Hij voelt zich veel beter.

En met zijn vrouw?

Met zijn vrouw gaat ook alles goed.

En met dat geweer?

Je hebt me een mooi verhaal verzonnen.

Ik kwam het vervolg vertellen.

Als u nog geïnteresseerd bent.

Je komt binnen en smijt de deur toe.

Vanaf dan klop je op de deur.

Bij die wegversperring, mocht het fout zijn gegaan...

zou je vriend geschoten hebben?

Hij heeft niet geschoten, dat is het enige dat telt.

Hou je van zeevruchten?

Zeevruchten? Ja.

Wat doe je in het echte leven?

- Wil je het echt weten? - Ja.

Ik ben een boef.

Maar iedereen heeft zijn eigen verleden.

Ja, en iedereen weet dat goed.

Zelfs als je erover praat kan je er niets aan veranderen.

Dus?

In de lente zoeken ze strootjes, draden...

en ze weten niet wat ze ermee moeten doen...

het zijn huisdieren.

Op dit moment zijn ze onhandig. Alsof ze ziek zijn.

Je merkte dat allemaal?

Het enige wat je moet doen is kijken.

Als je kijkt, leer je dingen.

Het is waar.

- Excuseer, stoor ik je? - Nee, helemaal niet.

Vuurgevecht in Menton.

Zijn vrouw Thérèse Davos.

Ik ben het, Eric.

- Goedemorgen. - Goedemorgen, Eric.

- Alles in orde? - Ja.

- Het is mooi weer, hé? - Ja.

Ik heb je papieren, een identiteitskaart...

zo kan je terug naar buiten.

Bedankt.

Ik heb het meisje van de ziekenwagen terug gezien.

Wat weet ze?

Het is een goede meid.

Ze zou graag de kinderen terug zien.

Dat is goed voor mij...

Abel, je hoeft niet naar buiten te gaan...

ik kan je helpen.

Het is geen goed idee om te leven op andermans kosten.

Wat ik bedoelde is dat we kunnen samenwerken.

Nee, dank je.

De laatste was Raymond Naldi, dat is echt voldoende voor mij.

Wat zijn je plannen?

Ik weet het nog niet.

Ik denk er nog over na.

Ik moet dit alleen proberen op te lossen.

En dit de laatste keer.

Om het allemaal af te sluiten. Begrijp je dat?

Zoals je wilt.

- Ik moet er nu van door. - Ja, ga maar.

Liliane, kijk.

Meerdere malen vroegen ze naar hun vader, ik zei dat hij op reis is.

- En hun moeder? - Daniel vraagt soms naar haar.

Maar Pierrot praat er niet over.

- Kende je haar? - Nee.

Ze was een goed meisje.

Abel deed op jonge leeftijd heel slechte dingen...

Thérèse wist dat maar toen ze moesten inpakken om te vluchten.

Pierrot werd toen geboren.

En ze waren stapelverliefd op elkaar.

Als mensen gelukkig zijn met elkaar kan je dit niet afnemen.

Omdat hij zelf niet kan aanwezig zijn...

zeg hem, dat ik altijd iets positiefs gehoopt heb voor hem.

Ik weet niet precies wat, maar ik heb altijd gehoopt.

Abel is in Parijs, Fargier.

Je hebt hem niet geholpen.

Maar ik vraag me af of je mij wil helpen.

Noch jij, noch de andere.

Het verleden kan snel wakker worden.

Mijn verleden is dood.

Voel je je niet schuldig?

Ik zou meerdere levens moeten hebben...

- Je hebt er maar één. - Ik zorg ervoor.

- Mevrouw. - Mijnheer.

- Tot ziens, Fargnier. - Tot ziens, commissaris.

- Wat wilde hij? - Niets, schat!

Hij was hier om...

informatie te bemachtigen over een klant met een valse naam.

- Hou je van me? - Neen.

- En jij? - Neen.

Ik zie je vanavond, ik kom je ophalen.

- Goedemorgen. - Goedemorgen.

- Alles goed met je? - Ja, en met jou?

Heel goed.

- Hij is er. - Bedankt.

- Jij bent het. - Ja.

- Ben je blij? - Ik had dit niet verwacht...

maar het gebeurt.

Het is je gegund.

Ik zal je nog iets zeggen, Eric.

Als je op een dag besluit om iets anders te doen...

iets waar je zeker van bent dat je iedere nacht in dezelfde bed slaapt...

dan zou ik dat heel graag vernemen.

Dat hebben ze mij al verteld.

Ik vertel dit omdat je denkt dat je altijd de slimste bent...

als je je eigen kleuren niet meer kan verdedigen, dan ben je niets meer.

Beetje per beetje ga je naar beneden...

tot...

Tot niets meer.

- Tot vandaag. - Zeg dat niet, Abel.

Ja.

Ik ben niet gekomen voor deze discussie, maar voor iets anders...

Morgen, begin ik iets.

Wat is het?

Het is niet veel, maar het zal me helpen...

en ik heb wat geld nodig voor de kinderen.

Misschien kunnen ze hun naam laten veranderen.

Davos is geen naam meer.

En daarna, vertrek ik.

Ik wilde je vragen...

als het slecht afloopt...

om mijn kinderen op te volgen tot...

tot ze ouder zijn.

Natuurlijk.

Het is voor het geval dat.

Arthur Gibelin decorateur.

De heer Arthur Gibelin, alstublieft.

Loop maar mee.

- Hallo, Gibelin. - Dat is een verrassing.

Dit had ik niet verwacht.

- Ben je alleen? - Je ziet het toch?

Voor een man met zo'n situatie die naar hier komt...

Je kan gelijk wie tegen komen.

- Maak je daar maar geen zorgen over. - Stel jezelf in mijn plaats.

Ik dacht dat je dood, of ver weg van hier, was.

Dat is allebei wel hetzelfde.

De mensen praten veel, dus ik weet niet wat ik er moet van denken.

- Je hebt Fargier niet gezien? - Neen.

Je hebt de goede oude Gibelin niet vergeten.

Ja, over een uur vertrek ik, je zult me dus niet meer zien.

- Heb je wat geld voor mij? - Dat hangt ervan af.

40.000?

Dat is echt veel.

De tijden zijn vrij moeilijk, zeker voor 40.000.

Vroeger was er veel vraag door kopers...

maar op de dag van vandaag. Moet ik bedelen om te kunnen verkopen.

Ik vraag geen 20, enkel 4. Voor minder dan 4 doe ik het niet.

En als je ze hier niet hebt, ga ik niet weg.

- En? - Ik heb het bedrag.

Ik weet niet of het de moeite waard is wat je mij brengt.

Het is waardeloos.

Het is glas, je hebt je laten vangen.

Het is onmogelijk!

Je bent gek, Abel!

Ik vertrouwde je.

Open je kassa maar.

Ik heb niets, ik blufte daarnet.

- Ik zweer het je, ik blufte. - Schiet op!

- Dat zal je toch niet doen? - Jawel.

Ik heb toch niets meer te verliezen, en dat weet je.

- Waar? - In de bureaulade.

- De welke? - De bovenste, rechts.

Ga zitten.

Snel!

Je sleutels!

Er is bijna 5 miljoen, Abel.

Niet klagen, ik zal ze niet tellen.

Je hebt al genoeg verdiend...

zonder dat ik er iets van af wist.

Wie is dat meisje die open deed daarnet?

- Mijn dochter. - Jij had toch geen dochter?

Ik ben hertrouwd.

We zetten alles terug op zijn plaats en nadien roep je haar.

Je moet ze naar buiten sturen, dat ze de deur open laat zodat ik hier nog weg kan.

En kam je haar!

Laat het een beetje voort gaan.

Idioot.

Ga naar je tante om te zeggen...

dat het oké is.

- Hoezo? - Zij weet het wel.

- Goed. - Een seconde!

- Praat je? - Ja, sluit de deur.

Als ik wil.

Is dat goed genoeg?

Voorop jij.

Snel.

Naar binnen.

Is er nog iemand anders aanwezig in dit huis?

Ja, een keukenhulp in de keuken.

Tot ziens, Gibelin.

Trek dat maar af van je eigen loon. Je zult me niet meer zien, geloof me.

Hij zou ze liever niet zien.

Wanneer vertrekt hij?

Over 3 dagen, maar, ik blijf hier wel.

Pierrot!

- Hebben ze al nieuwe vrienden? - Ze maken vrienden binnen de 5 minuten.

Alles gaat zijn gangetje.

Geld van Chapuis, mijn identiteitskaart...

alles dus...

Behalve dat ik moet vertrekken.

Is het de eerste keer dat je over de Atlantische Oceaan gaat?

Ja.

Gibelin maakt er nogal een verhaal van.

Hij zegt dat hij geruïneerd is.

Is hij geruïneerd? Laten we niet overdrijven, oké?

Het is ernstiger dan je denkt.

Abel kan nu iedereen aanvallen!

- Waar stopt dit? - Ik weet het niet!

Het zou beter zijn van wel.

Luister, Riton, ik heb lang gesproken met Gibelin.

Ik legde alles uit, en hij begreep onze beslissing.

Heb ik je bang gemaakt?

Ik dacht dat het die andere man was.

- Die andere man? - Hij heeft altijd last van mij.

- Ik neem deze even weg. - Doe maar, ik heb geen haast.

Bedankt, nog één minuutje.

Jij moet nogal dingen denken over mij...

wanneer ik die tegen kom in de gang dan glimlach ik altijd naar hem.

Je moet niet zomaar beginnen lachen naar iedereen.

- Wat is er aan de hand? - Op dit uur is dit normaal...

ze nemen allemaal water, dus hier krijg je niets meer.

- Wat kunnen we doen? - We wachten.

Goed.

- Jij woont hier ook nog niet zolang, hé? - Nee.

Ik werk bij de dokter, op de 3de verdieping.

Ah, goed.

Daar is het water.

- Ga uw gang. - Dank u.

- Wat doe jij? - Ik neem water, zoals je kunt zien.

Wie stuurt je?

Ik waarschuw je, ik schiet.

- Privé-detective. - Weet je waar ik woon?

Passage Doisy nummer 5, op de tweede verdieping.

Bravo, we zullen er samen naartoe gaan.

Niet slecht, krijg je veel bezoek?

Je zoekt dus iemand die bij mij woont?

Waarom, wil je het niet zeggen, voor wie, ook niet.

Ik diende bij de militaire politie, ik ken alle trucs.

Daarnet kon je me ombrengen, en dat kon je niet.

Maar bij u thuis, lijkt dit moeilijker.

De buren, het geluid... Het lijk... Denk je niet?

Misschien, ja.

Zie je wel? Niet te veel lawaai...

- Voel je je al wat beter? - Alles goed.

Je heet Jacques Imbert. Je werkt voor een detective bureau.

De baas vertelt ons niet alles. Hij betaalt, wij gehoorzamen.

Ik moest u volgen tot ik het adres wist van uw vriend.

Het heeft iets te maken met een vrouw.

Uw vriend wil een vrouw van een ander...

ik weet het allemaal niet meer.

- Zag je mijn vriend? - Nee, ik zweer het.

Je zult hem zien en uw baas ook...

iedereen zal tevreden zijn.

Ja... Ja...

Ik praat met de baas erover en ik bel je terug.

Oké. Tot ziens, mevrouw.

Ik wil praten met de heer Bacheres.

- Heb je een afspraak? - Nee.

- En je wilt zijn assistent niet spreken? - Neen, hem of niemand.

- En wie bent u? - De heer Jacques Imbert.

Het is een noodgeval.

- Kom maar binnen. - Bedankt.

Meneer.

De man die op zoek was naar mij leeft nog, en jij ook.

Misschien niet voor lang.

Bedreigingen zijn nutteloos en ook grofheid zijn niet welkom.

Er zijn wetten ter bescherming van onze activiteit.

Wetten die zijn gemaakt voor iedereen.

Hangt af wanneer.

Geef het dossier van Eric Stark.

Stark.

Niet slecht.

En door wie worden jullie ingehuurd?

Voor een man die op zoek is naar zijn vrouw.

Vertel verder.

Hij vertelde over een zekere Stark.

En hij gaf het adres waar hij soms op café zit.

- Bij Nevada? - Ja, dat is het.

Hij zei dat Stark de minnaar van zijn vrouw zou kennen.

En ik ben de minnaar?

- Volgens de beschrijving wel ja. - Waar is je klant te vinden?

Ik zag hem nooit.

Je werkt voor hem zonder te weten wie hij is?

Zolang ik mijn geld krijg, is dit een futiliteit.

Wat is zijn naam?

De heer Jean.

Hoe maak je contact met hem?

Ik bel naar een nummer...

ze lichten hem in en hij belt terug binnen het half uur.

Je gaat hem nu bellen.

Zeg hem dat je het adres gevonden hebt.

Dat hij je komt ophalen en dat hij hier driemaal aanbelt.

- Wat gebeurt er nadien? - U stuurt uw medewerkers weg...

en wij wachten samen op die meneer.

Sta op.

Kom binnen!

Dus, ik heb je vrouw ontvoerd?

- Abel, ik zal het uitleggen. - Ik ben er vrij zeker van.

- Je moet niet bang van ze zijn. - Je wilde alleen mijn adres weten.

- Dat klopt, ik wilde met je praten. - Praat dan!

Het is vanwege het geld, ik heb er geen meer.

Je bent niet meer zoals vroeger, Gigi.

Je was slimmer tevoren. Je dacht dat ik het terug zou geven?

Ik zou het stelen om achteraf het geld terug te geven?

Arme Gigi!

Denk je echt dat ik dit geloof?

Je vertelt me de rest onderweg.

Heb je een auto?

- Ja. - Kom nou.

Je kende Stark niet, wie heeft erover hem verteld?

- Fargier! - Fargier!

- En Riton? - Ik heb enkel Fargier gesproken.

Je huilde op zijn schouder om je geld terug te krijgen...

hij stemde ermee in. Maar onder één voorwaarde.

Dat je me achteraf zou verlinken aan de flikken, voor Fargier was het gemakkelijk.

Je kunt dat toch niet denken?

Fargier gaf je het adres van Stark om me een gunst te bewijzen.

Alsof hij niet wist dat je op een dag een verrader zou zijn.

Voor 4 peseta's zou je je moeder verkopen!

Je bent gek. Wat zal je nog allemaal vertellen?

Je hebt te veel fantasie. Ik heb je adres al lang

vergeten. Wat is er zo moeilijk om te onthouden?

Dat is moeilijk te vinden.

Je zweet van angst, Gibelin.

Je ging naar beneden maar je kunt niet ademen.

Je kan hier stoppen.

Je zal dit toch niet doen?

Abel.

Wat doe je hier?

Ik zag Gibelin...

hij is dood.

Raoul, ik denk dat je op het einde van de weg bent.

- Voor wie? - Voor één van de twee.

Of voor beiden.

Raoul!

Ik wil graag met de heer Vintran praten.

- U vindt hem daar. - Bedankt.

Fargier?

Hij was eigenaar van een hotel en op pensioen.

Dat zou de reden zijn. Jij bent toch ook gepensioneerd?

De man die Fargier vermoord heeft schiet snel.

Een beetje zoals Abel. Versta je wat ik bedoel?

Abel? Niemand heeft hem nog gezien.

Ik zweer het, niemand. Het verleden is het verleden.

- Voor mij is Abel dood. - Hij leeft nog.

Jij bent verplicht hier te blijven.

Je mag hier aanwezig zijn en naar je flat gaan, en nergens anders.

Oké.

Wat gebeurt er met me?

Een stuk papier kan worden vernietigd.

Het hangt van jou af.

Er is geen haast.

We pakken Abel op wanneer hij klaar is met jou.

Tenzij je mij een hint geeft...

kunnen we hem oppakken als hij ligt te slapen.

Kan ik de bar verlaten?

Ja.

Meneer Stark?

- Ja. - Politie.

- Maak je een grapje? - Het kan van alles zijn.

Kom op!

- Ben je de conciërge? - Ja.

Stark woont hier niet alleen?

- Dat mag ik niet zeggen. - Politie.

Eric?

Wat ben je aan het doen?

We vonden de conciërge. Hij huurt een kamer op de 6de verdieping.

Jij dwaas, je wilde hem waarschuwen!

Eric!

Eric!

Eric!

De deur.

Blijf hier niet staan, mevrouw.

In jullie kamers.

Mag ik echt niet blijven?

Wil je dat ik vanavond terug kom?

Blijf in het café, we moeten bewegingen voorkomen.

Ik vroeg me af of je zou komen.

Zoals je kan zien.

Ik moet hier nog 2 maanden blijven met mijn been.

Voor de rest, zal ik niet lang...

in de gevangenis verblijven.

Voor Stark is het niet al te erg.

Gewond aan zijn been, hij ligt in het ziekenhuis.

Ik vond de schuilplaats van Riton. Concordia Hotel in Neuilly.

Zullen we er naartoe gaan?

Bekijk dit eens.

- Fargier? - Nee, onderaan.

Raoul Fargier dood aangetroffen bij hem thuis.

Sophie overleden aan een hartaanval.

Sophie.

Ze was de slechtste nog niet.

- Ze had pech. - Voor haar niet.

Riton heeft echt geluk.

Ik stop ermee.

Onze wegen scheiden, Jeannot.

Wat krijg jij plots?

Ik heb er genoeg van.

Thérèse, Naldi, Sophie...

en nu Stark.

Ik kan Stark niet helpen, snap je dat niet?

Ik kan enkel dit geven aan Stark.

Dit geld is goed voor een advocaat.

- Abel. - Er is geen Abel meer.

Er is niets.

Wegwezen, Jeannot.

Wil je mij een gunst doen, ga weg!

Dat was het dan.

Een paar dagen later werd Abel Davos gearresteerd.

Hij werd berecht, veroordeeld en kreeg de doodstraf.

Nederlandse ondertitels door: BuStEl - 2022 www.Facebook.com/groups/frenchmoviesubs/

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.