Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย]
[หอดอกบัวลายมงคล]
[ตอนที่ 40]
ด้านบนลมแรง
คลุมไว้เถอะ
ขอบใจ
ข้ารู้ว่าเจ้าจะไปสำนักซื่อกู้
เจ้าตัดสินใจดีแล้วจริง ๆ หรือ
เรื่องบางเรื่องข้าต้องจัดการด้วยตัวเอง
มีแต่ข้าที่ต้องเป็นคนไปจบมัน
♫โลกมนุษย์ช่างรีบร้อน♫
♫รอเวลาให้ผ่านไปไม่ไหว♫
♫ชีวิตยังอีกยาวไกล♫
♫เปลี่ยนเป็นความปรารถนาของเทพเจ้า♫
♫โลกมนุษย์ช่างรีบร้อน♫
♫เสื้อผ้ามอซออาภรณ์สวยหรู♫
♫ใครบ้างไม่เดินทางตามลำพังสักครั้ง♫
ทุกคน
ได้ยินหรือยัง
เจ้าสำนักซื่อกู้หลี่เซี่ยงอี๋ไม่ตาย
จริงหรือ
จริงสิ
เจ้าคนทรยศอวิ๋นปี่ชิว
สมคบกับเจี่ยวลี่เฉียวหลายครั้ง
เกือบทำให้ยุทธภพล่มสลาย
โชคดีที่เจ้าสำนักซื่อกู้หลี่เซี่ยงอี๋
ปรากฏตัวในยุทธภพอีกครั้ง
ถึงได้ยับยั้งความโกลาหลนี้ได้
ได้ยินว่าสำนักซื่อกู้จะสอบสวน คนทรยศอวิ๋นปี่ชิวแบบเปิดเผย
พวกเราไปเป็นประจักษ์พยานกันเถอะ
ไป
พวกข้าไปด้วย
ไป
[สำนักซื่อกู้]
จดหมายพวกนี้ เจ้าแอบปะปนส่งออกไป
[ผู้รับ อู๋เซิ่งหมิง]
พร้อมกับจดหมายปกติของสำนักไป่ชวน
จดหมายนี้ใช้น้ำยาที่มองไม่เห็น
เปิดเผยที่ตั้งและการวางกำลังป้องกัน ของคุกหนึ่งร้อยแปดสิบแปดด่าน
ของสำนักไป่ชวนจนสิ้น
เจ้าส่งมอบออกไปทั้งหมด
เจ้ายังมีอะไรจะพูดอีกไหม
ปี่ชิวนะปี่ชิว
สิบปีก่อนเจ้าลุ่มหลง ในรูปโฉมของเจี่ยวลี่เฉียว
หลายปีมานี้
เจ้าเก็บตัวไม่ออกมาข้างนอก
ทรมานตนเอง
จนข้านึกว่าเจ้าจะไม่ออกไปไหน
กลับตัวกลับใจแล้วเสียอีก
นึกไม่ถึงเลย
สิบปีแล้ว
เจ้ายังไม่รู้จักแยกแยะแบบนี้อยู่อีก
เพื่อนางปีศาจแล้ว
ถึงกับลงมือทำร้ายเจ้าสำนักเป็นครั้งที่สอง
สำนักไป่ชวนได้ชื่อว่าเป็นศาลแห่งยุทธภพ
หลายปีมานี้จับคนชั่วมากมาย
แต่ถ้าในฝอปี่ไป๋สือ
มีคนทรยศที่เป็นอันตรายต่อยุทธภพอยู่
เช่นนั้นในยุทธภพยังจะมีคุณธรรม ให้เชื่อถือพึ่งพาได้อีกหรือ
วันนี้สำนักซื่อกู้ก็ดี
หรือจะสำนักไป่ชวนก็ดี
ต้องให้คำอธิบายแก่พวกเรา
ถูกต้อง ใช่
อธิบายมา
อธิบายพวกเรามา
อธิบายพวกเรามา
ฆ่าเขาซะ
ทุกท่าน
ฆ่าเขาซะ
อวิ๋นปี่ชิวเป็นหนึ่งในสี่สำนักของสำนักไป่ชวน
เขาเป็นภัยต่อยุทธภพ
ทำเรื่องชั่วช้า
คิดฆ่าเจ้าสำนักหลายครั้งหลายครา
อภัยให้ไม่ได้
สำนักไป่ชวนมีบทลงโทษชัดเจนมาแต่ไหนแต่ไร
จะไม่ปล่อยไปเด็ดขาด
ฉะนั้นนับจากวันนี้ไป
อวิ๋นปี่ชิวจะถูกขับออกจากสำนักไป่ชวน
แต่ว่าความผิดฐานฆ่าคนของเขา
ต้องชดใช้ด้วยชีวิต
ขอให้ทุกท่านที่นี่เป็นประจักษ์พยานด้วย
อวิ๋นปี่ชิว
เจ้ามีจุดจบแบบในตอนนี้
เป็นเพราะเจ้าทำตัวเองทั้งนั้น
วันนี้ข้าจะล้างสิ่งสกปรก
เพื่อสำนักซื่อกู้และสำนักไป่ชวน
ล้างแค้นให้เจ้าสำนัก
และเหล่าพี่น้องที่ตายไป
กระบี่มนตรี
หลี่เซี่ยงอี๋
- หลี่เซี่ยงอี๋ - หลี่เซี่ยงอี๋
เจ้าสำนัก
เป็นเขาจริง ๆ
เป็นเขาจริง ๆ
นี่มันกี่ปีแล้ว
ข้าน้อยจี้ฮั่นฝอ คารวะเจ้าสำนัก
คารวะเจ้าสำนัก
คารวะเจ้าสำนัก
คารวะเจ้าสำนัก
ทุกท่านลุกขึ้นเถอะ
ข้าไม่ใช่เจ้าสำนักซื่อกู้ตั้งนานแล้ว
ไม่ว่าเมื่อไรท่านก็คือเจ้าสำนักของพวกเรา
จะติดตามเจ้าสำนักไปจนตาย
นี่ก็คือสิ่งที่เจ้าอยากเห็นหรือ
ฮั่นฝอ
ให้ทุกคนลุกขึ้นเถอะ
ปี่ชิว
ในเมื่อข้าไม่ได้ตาย
เหตุใดเจ้าต้องรั้นถึงเพียงนี้ด้วย
เจ้าสำนัก
ปี่ชิวละอายต่อเจ้าสำนัก
ตอนนั้นวางยาพิษก่อน
แล้วยังแทงท่านจนบาดเจ็บหนักอีก
ข้ายังจะมีหน้าอยู่บนโลกนี้ได้อย่างไร
แล้วเรื่องดีพวกนั้นที่เจ้าทำล่ะ
เหตุใดเจ้าถึงไม่พูดถึง
เจ้าทำลายชื่อเสียงตัวเอง
ใช้แผนที่คุกหนึ่งร้อยแปดสิบแปดด่านเป็นเหยื่อล่อ
หลอกให้เจี่ยวลี่เฉียวไว้วางใจ
สืบการวางกำลังของนางจนชัดเจน
แล้วจงใจเปิดเผยข่าวนี้ให้ฟางตัวปิ้งรู้
ดังนั้นในวันนั้นทุกคนถึงได้มาช่วยข้าทัน
แล้วก็เป็นเจ้า
ที่แสร้งทำเป็นหลงใหลในหญิงงาม
ทำให้เจี่ยวลี่เฉียวลดความระแวง
หลอกล่อให้นางสร้างกลไก ที่มีช่องโหว่เต็มไปหมด
จนทำลายรากฐานครึ่งหนึ่งของซ่านกูเตาได้สำเร็จ
ข้าพูดถูกหรือไม่
เจ้าสำนัก
ที่ท่านพูดมาเป็นเรื่องจริงหรือ
ทุกท่าน
ในมือข้าคือภาพออกแบบกลไก
ที่ค้นได้จากรังเก่าของเจี่ยวลี่เฉียว
ในนี้เป็นลายมือของอวิ๋นปี่ชิวทั้งสิ้น
ทุกท่านตรวจสอบดูได้
ขอเพียงรู้เรื่องออกแบบกลไกก็จะเข้าใจ
กับดักที่อวิ๋นปี่ชิวทำไว้
วันนั้นข้าเห็นการจัดวางรูปปั้นสัตว์บนหลังคา
ก็รู้สึกแปลกใจมาก
[กลไกที่เจอมาตลอดทาง]
ม่านประตูทั้งหมดเปิดเผยอยู่ด้านนอก
ให้เห็นชัดเจน
ถ้าเข้าใจเรื่องกลไกนิดหน่อย
ก็จะรู้ว่าควรซ่อนกลไกนี้เอาไว้
แต่กลไกนี้...
กลไกนี้มีคน
จงใจทำให้ทุกคนเห็น
เขายังซ่อนเพลิงเจ็ดสุริยัน ไว้สิบแปดลูกที่นอกสำนัก
ถึงเลี่ยงสงครามนองเลือดมาได้
เป็นแบบนี้เองหรือนี่
ปี่ชิว
เจ้าทำเรื่องพวกนี้
เหตุใดถึงไม่บอกทุกคน
ตอนนั้นเจ้าสำนัก ถูกพิษจนตกทะเลเพราะข้า
แถมตอนหลังยังถูกข้าแทงบาดเจ็บ
พี่น้องสำนักซื่อกู้ห้าสิบแปดชีวิต ต่างต้องตายเพราะข้า
ไม่ว่าข้าจะทำอะไร
ก็ชดเชยความผิดของข้าไม่ได้
ปี่ชิว
วันนั้นที่เจ้าใช้กระบี่แทงข้า
จงใจแทงเบี้ยวไปครึ่งนิ้ว
เดิมทีวันนั้นเจ้าเป็นคนนัดข้า
เพื่อจะบอกเรื่องพวกนี้
แต่กลับนึกไม่ถึงว่า
เจี่ยวลี่เฉียวจะแอบส่งคน สะกดรอยตามเจ้าอยู่ตลอด
ที่ข้าพูดไม่ใช่เมื่อตอนนั้น
ที่ข้าขอโทษ
คือตอนนี้ต่างหาก
มีเพียงแต่ต้องแทงข้า ถึงจะทำให้เจี่ยวลี่เฉียว
ไม่ระแวงในตัวเจ้า
และไม่สงสัยในกลไก
ที่เจ้าเป็นคนออกแบบอีกต่อไป
ดังนั้น
เจ้าช่วยข้าหาที่อยู่ของเจี่ยวลี่เฉียวจนเจอ
และกวาดล้างพวกนั้นได้หมด
ทุกเรื่องที่เจ้าทำในตอนนั้น
ไม่ใช่เจตนาเดิมของเจ้า
ในเมื่อเจ้ามีใจคิดจะกลับตัว
ก็ให้ทั้งหมดนี้
ผ่านไปเถอะ
เจ้าสำนัก
ข้าไม่คู่ควรกับความใจกว้างของท่าน
เจ้าสำนักอวิ๋น
เพื่อแก้ความเข้าใจให้ท่าน
คนที่ชื่อหลี่เซี่ยงอี๋
จึงจำเป็นต้องคืนชีพกลับมาจากก้นทะเล
ส่วนคนที่ชื่อหลี่เหลียนฮวา
ก็จะเป็นหมอพเนจรในยุทธภพ
ที่ไม่สนใจอะไรไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
เจ้าสำนัก
เขาเป็นอย่างไรบ้าง
เสวี่ยหรงหัว
เสวี่ยหรงหัวคืออะไร
เป็นวิชามารของเสวี่ยกง
น่าจะเป็นวิธีที่เจี่ยวลี่เฉียว
ใช้ควบคุมปี่ชิว
ถ้าคิดจะถอนพิษนี้
มีเพียงวิธีเดียวก็คือ
โคจรกำลังภายในของเสวี่ยหรงหัว ให้ทั่วเส้นลมปราณหนึ่งครั้ง
มิเช่นนั้นพิษร้ายจะจู่โจมหัวใจจนตาย
เจี่ยวลี่เฉียวกับเสวี่ยกงตายไปแล้ว
บนโลกนี้ไม่มีเสวี่ยหรงหัวอีกต่อไปแล้ว
ถ้าอย่างนั้นปี่ชิวเขา...
เขาคงทนได้ไม่กี่วันเป็นแน่
เขารู้ทั้งรู้ว่าจะเป็นเช่นนี้
แต่วันนั้นก็ไม่ได้ให้ข้าไว้ชีวิตเสวี่ยกง
เสียวเป่า
ไม่รู้ว่าแถวนี้มีสายลับของสำนักเทียนจีหรือไม่
เจ้าช่วยไปหา
วิธีสลายพิษเสวี่ยหรงหัวได้หรือไม่
ได้
ข้าจะไปติดต่อเดี๋ยวนี้
[คุณธรรมขจรไกล]
พวกเจ้าก็ออกไปก่อนเถอะ
รอปี่ชิวฟื้นขึ้นมาค่อยวางแผนกัน
[ไม่ใช่ว่าข้าไม่รักชีวิตตัวเอง]
[เพียงแต่ตอนนั้นหลี่เซี่ยงอี๋เคยพูดเอาไว้]
[ว่าจะปกป้องทุกคนในสำนักซื่อกู้]
[แต่พอทำศึกกลับทำให้พี่น้องห้าสิบแปดชีวิต]
[ตายอยู่ที่ทะเลบูรพา]
[ถ้าตอนนี้สำนักซื่อกู้ต้องสูญเสียไปอีกหนึ่ง]
[ในปรโลก]
[จะเอาหน้าไปเจอเหล่าพี่น้องได้อย่างไร]
[กำลังภายในน้อยนิดสุดท้ายนี้]
[ต้องยังมีประโยชน์อยู่บ้าง]
[คนเรายามเป็นหนุ่มสาว]
[ไม่ควรปล่อยให้เสียเปล่าจริง ๆ]
[แค่จะใช้กำลังภายในน้อยนิดตอนนี้]
[มาทำเรื่องที่เป็นประโยชน์]
[ก็แทบตายแล้ว]
เจ้าสำนัก
เจ้าฟื้นแล้วหรือ
ท่านช่วยข้า...
ช่วยข้าถอนพิษเสวี่ยหรงหัวหรือ
เจ้ารู้สึก
ดีขึ้นบ้างหรือไม่
ข้า
ข้า
[ปี่ชิว]
ริมทะเลบูรพาในตอนนั้น
ข้าสู้กับพรรคจินยวนเพียงลำพัง
ข้างหน้าไร้ทางไป ข้างหลังไร้กำลังสนับสนุน
ข้าสู้สุดชีวิตจมเรือใหญ่ลำนั้น
แต่พิษปี้ฉากลับกำเริบขึ้น
จมดิ่งสู่ก้นทะเล
ในใจตอนนั้น
แค้นเจ้าเข้ากระดูกดำ
ต่อมาข้ารอดชีวิตมาจากทะเลได้
ก็สาบานว่า
ถึงจะต้องตกนรก
ข้าก็จะกลับมาแก้แค้น
ข้า
สมควรตาย
ที่จริง
หลังศึกทะเลบูรพา
ข้าก็กลับไปที่สำนักซื่อกู้
ข้าเห็นสภาพอนาถของสำนักซื่อกู้
ที่พังเละเทะ
แล้วก็ได้ยิน
คำตำหนิที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน
ข้าทำอะไรไม่ถูก
รู้สึกหลงทาง
ข้าคิดอยู่นาน
บางทีความพ่ายแพ้ครั้งนั้นเป็นเพราะตัวข้าเอง
ที่ทำอะไรตามลำพัง
ไม่ใช่เลย
ที่จริงก็ไม่สำคัญแล้ว
ข้าเองก็ไม่อยากกลับสำนักซื่อกู้แล้ว
เจ้าว่าตลกหรือไม่
ตอนนั้นข้าไม่มีเงิน
[โรงรับจำนำ]
[บนตัวก็มีบาดแผล]
[ข้าก็เลยนำของสิ่งเดียว]
[ที่มีค่าไปจำนำ]
[แลกเงินห้าสิบตำลึงกลับมา]
[ก็คือป้ายอันนั้นที่ชี้ชะตา]
[เป็นตายได้]
[ป้ายคำสั่งเจ้าสำนักซื่อกู้]
[ที่ยุทธภพไม่มีใครไม่รู้จัก]
ปี่ชิว
จะว่าไปก็น่าตลกเสียจริง
ป้ายที่ร้ายกาจแบบนั้น กลับมีค่าแค่ห้าสิบตำลึง
ตอนนั้นข้าก็คิดว่า
พอบาดแผลข้าหายดีขึ้นกว่านี้
ข้าก็จะไปไถ่มันคืนมา
แต่ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไร
ข้าก็เริ่มปลูกหัวไชเท้า
ปลูกหัวไชเท้า
ก็เพื่อไม่ให้ท้องต้องหิวอีก
[ตอนนั้นเป็นฤดูใบไม้ผลิ]
[ข้ารู้สึกว่าหัวไชเท้าโตช้าเหลือเกิน]
[คอยเฝ้ามองดูอยู่ทุกวัน]
[คอยเฝ้านับอยู่ทุกวัน]
[ตอนที่เห็นหัวไชเท้า]
[โผล่ขึ้นมาจากดิน]
[ข้าดีใจ]
[จนเกือบร้องไห้ขี้มูกโป่ง]
[ไม่ทันได้รู้ตัว]
[ข้าก็เก็บเงินจนครบห้าสิบตำลึง]
[ตอนนั้นห่างจากตอนที่ข้าตกทะเล]
[ผ่านมาสามปีเต็ม]
[ข้านำเงินห้าสิบตำลึงไปที่โรงรับจำนำ]
[ไถ่ป้ายคำสั่งกลับมา]
[หมู่บ้านประมงยากจน]
[ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร]
[ป้ายคำสั่งยังอยู่ แต่ข้ากลับลังเล]
[ที่แท้ข้าก็ค่อย ๆ ลืมยุทธภพไปแล้ว]
[ไม่ต้องการที่หนึ่งใต้หล้า]
[หมื่นคนนับถืออะไรพวกนั้นแล้ว]
[ข้าเลี้ยงตัวเองจนรอด]
[แล้วยังเลี้ยงสุนัขได้อีกหนึ่งตัว]
[ชีวิตแบบนี้]
[ยังจะต้องการอะไรอีก]
มีวันหนึ่งที่พอข้านึกถึงเจ้าขึ้นมา
จู่ ๆ ข้าก็ลืมว่าเหตุใดถึงได้เกลียดเจ้า
เรื่องพวกนั้นในอดีตไม่สำคัญอีกต่อไป
เจ้าสำนัก
ถ้าพวกนั้นไม่สำคัญ
แล้วอะไรหรือที่สำคัญ
สิ่งที่สำคัญคือชีวิตในวันข้างหน้า
เจ้าชอบอ่านตำราเสมอมา
ก็ไปสอบชิงตำแหน่ง
หรือไม่ก็แต่งเมียมีลูก
ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข
ปี่ชิว
ตั้งใจใช้ชีวิตให้ดี
มีชีวิตเพื่อตัวเอง
ตกลง
ข้าจะฟังท่าน
จะตั้งใจมีชีวิตอยู่
แล้วท่านล่ะ
พิษปี้ฉาของท่านจะทำอย่างไร
ไม่ต้องห่วง
พิษเสวี่ยหรงหัวในตัวเจ้าข้ายังจัดการได้
แค่พิษปี้ฉากระจอกนี้
สำหรับข้าแล้วไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
[อุโบสถต้าสง]
หลี่เหลียนฮวา
เจ้าเป็นอะไรไปหรือ
เจ้าใช้เนิบช้าหยางโจวช่วยอวิ๋นปี่ชิวหรือ
เจ้าไม่โกรธแค้น
ไม่นึกตำหนิเขาเลยหรือ
ผู้ที่สำนึกผิด
สมควรได้รับโอกาสครั้งที่สอง
ไม่ได้
เจ้าจะชักช้าอยู่ไม่ได้แล้ว
ต้องรีบให้เจ้ากินดอกลืมเลือน
ดอกลืมเลือนนี้
พอตี๋เฟยเซิงนำกลับมา
ข้าก็เก็บไว้ในนี้ตลอด
หายไปไหนแล้วล่ะ
หลี่เหลียนฮวา
ถอนพิษนั่นของฝ่าบาทได้อย่างไร
เจ้าเอาดอกลืมเลือนไปช่วยฝ่าบาท
ฟางเสียวเป่า
เจ้าในตอนนี้...
เจ้าไม่รู้หรือว่าบนโลก
มีแค่ดอกลืมเลือนนี้
ที่จะช่วยชีวิตเจ้าได้
ข้าว่าแล้วว่าเจ้าต้องโมโห
บอกเจ้าตามตรงก็แล้วกัน
ดอกลืมเลือนนั่น
มีโอกาสเพียงสามส่วนที่จะถอนพิษในตัวข้าได้
สำหรับข้าแล้วอาจจะเป็นการสิ้นเปลือง
มิสู้มอบให้คนที่ต้องการมันมากกว่า
เจ้าว่าใช่หรือไม่
หลี่เหลียนฮวาคารวะฝ่าบาท
วันนี้ที่มา
ก็เพียงเพื่อถวายของสิ่งหนึ่ง
ที่จะใช้ถอนพิษที่ฝ่าบาทได้รับ
มิน่าฝ่าบาทถึงปล่อยท่านพ่อข้าเร็วแบบนี้
มิน่าเขาถึงเลิกหวาดกลัวเจ้า
หลี่เหลียนฮวา
คนมากมายยอมเสียสละอยากให้เจ้ามีชีวิตอยู่ต่อ
แต่ดูเจ้าสิ
เจ้าไม่สนใจความเป็นตายของตัวเองเลยหรือ
ไม่ได้
ข้าจะไม่ให้เจ้าตาย
ศิษย์ข้าคนนี้รับมาไม่เสียเปล่าจริง ๆ
[โรงหมอหอดอกบัว]
เจ้าฟื้นแล้วหรือ
รู้สึกอย่างไรบ้าง
ก็ดี
ชีพจรสงบลงไปไม่น้อย
นี่คือยาของสำนักเทียนจีเรา
ยาบำรุงไท่ซุ่ย
ถึงจะขจัดพิษในตัวเจ้าไม่ได้
แต่อาจช่วยเจ้ายื้อเวลาได้สักระยะ
มา รีบกินซะ
เจ้าเพิ่งจับชีพจรให้ข้าไม่ใช่หรือ
บอกว่าดีมากนี่
จะกินทำไม
ไม่ต้องหรอก
ไม่ได้
วันนี้เจ้าต้องกินลงไป
เร็วเข้า
มา ดื่มน้ำ
คนเราจากไปเงียบ ๆ
คนจะไปอย่าอาลัย
กระบี่เอ๋อร์หย่าของข้าคร่าชีวิตพญายมมาแล้ว
ชีวิตน้อย ๆ ของเจ้ารักษาไว้ได้แน่นอน
ข้าจะไปหากวนเหอเมิ่ง
เขาจะต้องยังมีวิธี
เดี๋ยวก่อน
เล่มนี้เป็นตำราอาหารจากประสบการณ์
ทำอาหารของข้าหลายปี
ล้ำค่ายิ่งนัก
ตอนนี้ข้าหิวแล้ว
เจ้าเอาไปทำอาหารมาให้ข้ากินที
ฟางเสียวเป่าเจ้าจะทำอะไรอีก
ข้ารู้ว่าเจ้าจะหนี ใครก็รั้งไม่อยู่
แต่ครั้งนี้
ถือเสียว่าเพื่อร่างกายตัวเอง
เลิกแอบหนีไปได้แล้วจะได้ไหม
ข้าไปไม่นานเดี๋ยวก็มา
ฟางเสียวเป่านี่ไม่ให้เกียรติกันเลยนะ
เจ้ากลับมานะ
อย่างน้อยข้าก็เคย
เป็นจอมยุทธ์ที่คนนับหมื่นนับถือนะ
ฟางตัวปิ้ง
คลายจุดข้าเลยนะ
[วังหลวง]
[หอดอกบัว]
อาเหมี่ยน
นี่เจ้าจะทำอะไร
เพราะว่าหลี่เซี่ยงอี๋กลับมาแล้ว
ดังนั้นเจ้าเลยจะไปจากข้า
เรื่องของข้ากับเซี่ยงอี๋ผ่านไปนานมากแล้ว
ทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา
กำไลวงนี้เจ้าให้ข้ามาในตอนนั้น
ตอนนี้ข้าขอคืนให้เจ้า
หลังจากนี้เราสอง
เดินทางใครทางมันก็แล้วกัน
ดูแลตัวเองเถอะ
ปีศาจจิ้งจอก
หลังจากนี้
ทำของอร่อยให้เจ้ากินไม่ได้อีกแล้ว
มา
ดูเจ้าสิอ้วนแบบนี้
ต่อไปเจ้าต้องกินให้น้อยลงหน่อย
กินให้น้อยหน่อย เข้าใจไหม
แต่ว่า
เจ้าต้องเป็นเด็กดีอยู่ที่นี่
รอฟางตัวปิ้งกลับมา
พี่สาว
นี่ใช่สำนักซื่อกู้หรือไม่
ใช่
มีคนให้ข้านำสิ่งนี้มาให้พวกท่าน
♫โลกมนุษย์ช่างรีบร้อน♫
♫รอเวลาให้ผ่านไปไม่ไหว♫
เจ้าสำนัก
♫ชีวิตยังอีกยาวไกล♫
♫เปลี่ยนเป็นความปรารถนาของเทพเจ้า♫
[สำนักซื่อกู้]
♫โลกมนุษย์ช่างรีบร้อน♫
♫เสื้อผ้ามอซออาภรณ์สวยหรู♫
♫ใครบ้างไม่เดินทางตามลำพังสักครั้ง♫
♫กลิ่นหอมกระจายไป♫
♫แต่ลมกลับโหมพัดแรงขึ้น♫
♫จุดที่พัดหายไปเกิดโลภขาดสติ♫
♫มุกร่วงกราวใส่ถาดหยก♫
♫ชีวิตอารีทอดถอนใจ♫
♫มือกุมหัวใจอบอุ่นไม่ได้♫
♫ผลักจอกเหล้าชีวิตล้มลง♫
♫แหวกว่ายล่องลอยในโลกมนุษย์♫
♫ชีวิตวกไปเวียนมา♫
♫ไม่ระวังได้ขึ้นไปบนยอดเมฆ♫
♫พบพานลาจากเพียงชั่วพริบตา♫
♫คำรักแผ่วเบาร่วมจันทร์ดวงเดียว♫
ปีศาจจิ้งจอก
พวกเรากลับมาแล้ว
หลี่เหลียนฮวาล่ะ
♫หวังเพียงแต่คิดถึงไม่ติดค้างกัน♫
เห่าอะไรของเจ้าน่ะ
เล่มนี้เป็นตำราอาหารจากประสบการณ์
ทำอาหารของข้าหลายปี
ล้ำค่ายิ่งนัก
ตอนนี้ข้าหิวแล้ว
เจ้าเอาไปทำอาหารมาให้ข้ากินที
นี่วิชาเพลงกระบี่เซี่ยงอี๋
เขาจะยกปีศาจจิ้งจอก
กับความรู้ทั้งชีวิตให้ข้า
นี่เขาคิดจะ...
อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันที่เขา
นัดประลองกับตี๋เฟยเซิงที่ทะเลบูรพา
เขาน่าจะไปปรากฏตัว
หลี่เซี่ยงอี๋จะไป
แต่หลี่เหลียนฮวาก็พูดยากแล้ว
[สายตาไม่ดีแล้วจริง ๆ]
[ศาลาวั่งเจียง]
[มาผิดทางจนได้]
หลี่เซี่ยงอี๋
เจ้าเอาอาเหมี่ยนไปซ่อนไว้ที่ไหนกันแน่
เจ้าดูข้าว่าเหมือนคนที่
จะซ่อนอาเหมี่ยนได้ไหม
เจ้าไม่ต้องมาเล่นลิ้น
เจ้าหลี่เซี่ยงอี๋เป็นคนต่ำต้อยจอมปลอม
ปากเจ้าก็พูดว่าจะไม่กลับมาอีก
จะไม่แย่งอาเหมี่ยนกับตำแหน่งเจ้าสำนักกับข้า
แต่สุดท้ายแล้วมือก็ยังถือกระบี่มนตรี
ปรากฏตัวต่อหน้าผู้คน
เจ้าก็แค่อยากจะบอกทุกคน
เจ้าหลี่เซี่ยงอี๋กลับมาแล้ว
เจ้าก็แค่อยากใช้โอกาสนี้ข่มข้าใช่หรือไม่
จื่อจิน
เจ้าเข้าใจผิดแล้ว
สำนักซื่อกู้ไม่ต้องการเจ้าสำนักสองคน
ระหว่างข้ากับอาเหมี่ยน
ก็ไม่ต้องการให้หลี่เซี่ยงอี๋
ที่ตายไปแล้วมาอยู่ตรงกลาง
ชักกระบี่สิ
วันนี้ข้าจะตัดสินเป็นตายกับเจ้า
สิบปีแล้ว
ให้ข้าได้เห็นกระบี่มนตรีของเจ้าหน่อย
[หลี่เซี่ยงอี๋ตายแล้ว]
[แต่กระบี่ของเขาไม่ตาย]
[กวาดล้างใต้หล้าง่ายนัก]
[หักเพลงกระบี่เซี่ยงอี๋ไม่ง่าย]
อยากจะเป็นคนตาย
ไม่ง่ายจริงด้วยสินะ
ตอนนี้กำลังภายในของข้าเหลือไม่เท่าไร
ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า
สู้ข้าจัดการตัวเองดีกว่า
[ให้เจ้าฆ่าข้าออกจะไม่เหมาะสม]
เจ้า
คนบางคนทิ้งกระบี่ได้ง่ายดาย
คนบางคนไม่ยอมทำให้ผิดหวังทั้งชีวิต
ความศรัทธาของคน
ก็ไม่เหมือนกัน
เจ้าพูดอะไรของเจ้า
ชีวิตนี้ข้าทำเรื่องให้ผิดหวังมากมาย
แต่ที่รู้สึกผิดที่สุด
ก็คือกระบี่มนตรีเล่มนี้
จื่อจิน
บัดนี้กระบี่มนตรีหักไปแล้ว
บนโลกนี้ไม่มีหลี่เซี่ยงอี๋อีกต่อไป
และก็ไม่มีเพลงกระบี่เซี่ยงอี๋ด้วย
เจ้าวางใจได้แล้ว
ส่วนอาเหมี่ยน
เป็นเพราะความสงสัยและไม่ไว้ใจของเจ้า
ที่ทำให้นางผิดหวัง
ข้าก็ทำอะไรไม่ได้
ต่อไปเรื่องแบบนี้
เลิกทำได้แล้ว
เจ้าสำนัก
หลี่เซี่ยงอี๋
พวกเจ้าทายซิว่าเป็นอย่างไร
ที่แท้ผู้ที่รักษาคนตายได้
เจ้าของหอดอกบัว หลี่เหลียนฮวา
ก็คือผู้ที่เมื่อสิบปีก่อน
ทำศึกบนเรือกับพรรคจินยวนเพียงลำพัง
เจ้าสำนักซื่อกู้ หลี่เซี่ยงอี๋
หลี่เซี่ยงอี๋หรือ
เห็นบอกว่าหลี่เซี่ยงอี๋ ฟื้นคืนชีพขึ้นมาจากก้นทะเล
กบดานอยู่สิบกว่าปี
ก็เพื่อทำลายแผนร้ายของ
พรรคว่านเซิ่งกับหนานอิ้นให้สิ้นซาก
ในตอนนี้เห็นเพียงชุดขาวของเขาสะบัด
[เรื่องเล่าจากอดีต]
กระบี่มนตรีในมือปรากฏขึ้นในยุทธภพอีกครั้ง
ชี้กระบี่ไปที่ผู้นำพรรคว่านเซิ่ง
เยี่ยม ๆ
หลังจากนั้นล่ะ ต่อมาล่ะ
เล่าต่อสิ ๆ
เล่าสิ
พรุ่งนี้แล้ว
ปีศาจจิ้งจอก
เจ้าว่าเขาจะมาหรือไม่
หลี่เซี่ยงอี๋คงไม่ใช่ว่ากลัวหรอกนะ
ก็เลยไม่มาแล้ว
หลี่เซี่ยงอี๋เป็นใคร
ข้าว่านี่เป็นวิธีจงใจ
ก่อกวนจิตใจของตี๋เฟยเซิง
เจ้าสำนัก คงไม่ใช่ว่าเกิดอะไรขึ้นหรอกนะ
ไม่ทราบว่าคนไหนคือตี๋เฟยเซิง
คนไหนคือฟางตัวปิ้ง
ข้าเอง
มีคนให้ข้านำจดหมายมามอบให้ในวันนี้
นายท่าน ท่านจะไปไหนหรือ
ไปไหนหรือ
ขอข้าคิดก่อน
นั่งเรือน้อยหายลับไป ฝากชีวิตที่เหลือชมสายธารา
เป็นคำลงท้ายที่ไม่เลวเหมือนกัน
[สิบปีก่อน]
[ศึกที่ทะเลบูรพา]
[ข้าถูกคมกระบี่เข้า]
[อาศัยจังหวะเรือจมก็ยังมิอาจชนะเจ้า]
[ความกล้าแกร่งของเจ้า]
[หาได้ยากยิ่งบนแผ่นดิน]
[ขอสยบจากใจจริง]
[เรื่องนี้ผ่านมาหลายปี]
[บัดนี้ป่วยหนักยากฟื้นตัว]
[กระบี่หักคนสิ้น]
[ไม่อาจไปตามนัดที่ทะเลบูรพา]
[เสียใจยิ่งนัก]
[ขอบคุณสำหรับดอกลืมเลือน]
[แต่กลับต้องทำให้เจ้าผิดหวัง]
[ภูผาธารานานปี]
[แปรเปลี่ยนพันหมื่น]
[ถึงคราไปย่อมต้องไป]
[เมื่อถึงเวลาก็จะมาเอง]
[ฟางตัวปิ้งร่ำเรียนวิชาของข้า]
[มีพรสวรรค์นัก]
[อีกไม่กี่วัน]
[ต้องไม่ด้อยไปกว่าจันทราจมสมุทรประจิมเป็นแน่]
[บัดนี้เจ้าไม่คิดจะช่วงชิงใต้หล้า]
[แต่หวังเพียงอยู่บนจุดสูงสุด]
[ผู้แซ่หลี่จากไปแล้ว]
[ถ้าเจ้ารู้สึกคาใจ]
[ก็ให้เขาประลองแทนได้]
[หลี่เซี่ยงอี๋ เขียน]
กระบี่หักคนสิ้น
หลี่เหลียนฮวา
หมายความว่าอย่างไร
คนแข็งแรงเหตุใดถึงหักกระบี่แล้วตายได้ล่ะ
หลี่เซี่ยงอี๋ไม่มาจริง ๆ หรือ
ถึงส่งจดหมายลาตายมา
พิษปี้ฉาในตัวหลี่เหลียนฮวา
ไม่ได้ถูกกำจัดออก
[ทำไมถึงเป็นแบบนี้]
เช่นนั้นเจ้าสำนักไม่....
เขาบอกข้าว่า
เขามีวิธีขจัดพิษปี้ฉา
แต่...
ข้าควรคิดได้ตั้งนานแล้ว
ดูท่าจะเข้าใจเขาผิดไปจริง ๆ
ที่แท้ก็เป็นเรื่องจริง
แต่จะเป็นไปได้อย่างไร
มีชีวิตกลับมาแล้ว
จะไปตายได้อย่างไร
วันนั้นที่หักกระบี่
เขายังสบายดีอยู่แท้ ๆ
หักกระบี่หรือ
ท่านเจอเขาเมื่อไร
เมื่อไม่กี่วันก่อน
ที่ศาลาวั่งเจียง
ตอนนั้นข้าบีบให้เขาชักกระบี่สู้กับข้า
ต่อมาเขาก็หักกระบี่มนตรีทิ้ง
แล้วกระโดดลงไปในแม่น้ำ
หรือหลี่เหลียนฮวาเขาต้องการฆ่า...
เขาไม่ได้สนใจตำแหน่งเจ้าสำนักเลยสักนิด
ทำไมท่านถึงไม่เชื่อเขา
ต้องโทษพวกข้า
ที่ไม่ได้รู้สึกตัวเลย
พวกข้าคิดว่าเขาหายดีแล้ว
แม่นางสือ
ในเมื่อพี่หลี่ควบคุม
พิษในร่างกายมาได้สิบปี
เช่นนั้นก็มีสิบปีที่สอง
สิบปีที่สามได้อีกครั้ง
ข้าจะไปหาเขาเดี๋ยวนี้แหละ
กลัวแต่ว่าจะไม่ทันแล้ว
ข้าเคยตรวจชีพจรเขา
เหลืออายุขัยไม่ถึงหนึ่งเดือน
เพื่อปราบกบฏซ่านกูเตา
ใช้วรยุทธ์อยู่หลายครา
ถ้ากินดอกลืมเลือนไม่ทันกาล
เกรงว่าตอนที่เขียนจดหมายก็...
ไม่มีทาง
หลี่เหลียนฮวาไม่มีทางตายเด็ดขาด
ข้าไม่สนว่าเจ้าจะพูดอย่างไร
ข้าฟางตัวปิ้งไม่เชื่อเด็ดขาด
ถ้ายังไม่เห็นศพเขา
ถึงต้องพลิกแผ่นดิน
ข้าก็ต้องหาเขาให้เจอ
เสียวเป่า
หลี่เซี่ยงอี๋
สัญญาของเจ้ากับข้า
ไม่มีใครแทนที่ได้
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.