Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Urdu
Uzbek
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
A weź tą brodę trochę wyżej, co? Super.
Spokojnie, spójrz na mnie.
Super...
Zadowolony?
Hm.
Ja wiem, że czujesz się jak bokser, który podłożył się w walce.
Ale to najlepsze wyjście, mówię ci.
Słuchaj… Weź wstań na chwilkę. Wstań, wstań, dobra?
Wstań i coś mi tutaj takiego donieś, wiesz, mocniejszego, dobra?
Prawdziwszego coś.
Jakiego prawdziwszego, jak tu masz wszystko udawane przecież.
Przeleję ci 300 tysięcy. Pieniądze będziesz miał do końca miesiąca.
Super.
- Sam jesteś, kurwa, udawany, pajacu. - Kurwa!
Ej, ej, ej, ej, zostaw go, zostaw, zostaw, zostaw!
Ty kurwa debilu ty!
Na razie.
- Kurwa! - Stój, stój, stój, stój!
- Kurwa, zajebię cię! - Stój, stój, stój...
- Kurwa... - Stój.
Skurwysynu!
Nie ma za co.
- Hm. - Ale są zasady.
Eee... Zmywamy co drugi dzień.
Raz w tygodniu mycie kibla, podłogi i wanny.
Dobra...
Jedno może raz w miesiącu odpuścić, bo...
bo kac, bo chory, bo coś tam,
ale wtedy musi temu drugiemu kupić piwo i fajki.
I, ten... każdy ma swoją półkę w lodówce i nie ma podpierdalania.
- No chyba że zdychasz z głodu. Jasne? - Jawohl.
- Kawy? - Tak.
A.
- I pukamy do siebie... - Oczywiście.
Nina czuje się samotna. Czuje też, że nikt nie poświęca jej należycie uwagi.
- Robimy, co możemy. - Może powinniśmy zrobić więcej.
- Albo coś inaczej. - No.
Na przykład nie kazać jej ukrywać różnych rzeczy.
No ale to przegadaliśmy już.
Ale ja mówię bardziej o uczuciach Niny, a nie o obiektywnej prawdzie.
Musicie państwo zrozumieć, że kiedy się rozstaliście, Ninie rozpadł się świat.
No… Ja i mój partner robimy wszystko, żeby Nina miała dobry dom.
Ale nikt państwa nie krytykuje. Mówimy o tym, czego potrzebuje Nina.
Nina potrzebuje wiedzieć, że rodzice jej słuchają, bo słuchają siebie nawzajem.
Nie rozumiem.
Najważniejsza dla niej w tej chwili jest państwa relacja.
Musi widzieć, że traktujecie się fair.
Nina z każdym waszym konfliktem czuje się winna.
Myśli: “to przeze mnie, jestem niepotrzebna, jestem problemem”.
Teraz, kiedy pani spodziewa się dziecka z nowym partnerem,
te uczucia mogą się wzmagać.
Nie wiem, to może powinniśmy spróbować...
poudawać.
- Co poudawać? - Że jest lepiej między nami.
Spędzić razem jakiś czas.
A to jest dobre, co pan mówi.
No, może przyczepiłabym się tylko do tego udawania.
Bo państwo nie musicie udawać.
Naprawdę wasze relacje są dobre w porównaniu
- do innych rozwiedzionych par... - Kurwa, nie!
Co?
Szymon napisał, że twoja matka jest u nas w domu.
- Że kurwa co? - Że twoja matka jest u nas w domu.
Musisz walczyć.
Niczego nie osiągniesz, podlizując się do wszystkich, słyszysz? Poza tym cię zarżną.
- Ale pani babciu... - Zawsze atakuj pierwsza.
Zawsze!
- Ale ja mam 11 lat. - Wiesz, co ja robiłam, kiedy miałam 11 lat?
O.
Synek! Synek!
Rozumiem, że już tu nie mieszkasz.
Co ty tu robisz?
Ja? Odwiedzam wnuczkę, piję kawę. Dziękuję.
Napilibyście się czegoś? Herbaty, kawy? Szymon, zrobisz?
Nie mogłaś się jakoś zapowiedzieć?
- A co to jest, pałac w Windsorze? - Nie było cię siedem lat.
Matylda, chodź do mnie. Chodź do mnie, dziecko.
- Dzień dobry pani. - „Pani”? Jaka „pani”?
Ten pan, który ci zrobił kawę, to jest teraz jej nowy mąż.
- Zawsze będzie moją córką. - Nie było cię, kurwa, siedem lat!
Przestańcie! Skoro ta pani jest moją babcią, to czemu nie dacie jej szansy?
Już, już.
Zawieź mnie do ojca. Muszę z nim porozmawiać.
Nie jestem twoim szoferem.
- Franek! - Co?
Weź mamę swoją i zawieź ją do ojca.
Słyszysz?
Chodź.
Do widzenia.
- Pa, pa. Do zobaczenia wkrótce.
- Do zobaczenia. - Cześć!
Moja walizka!
- To chyba dobrze dla was, nie? - Ty akurat wiesz, co jest dla nas dobre.
Jakbyś tu, kurwa, była cały czas.
- Dzwoniłam. - Dzwoniłaś.
Dwa lata temu dzwoniłaś. Pijana. Do Matyldy.
A propos Matyldy, dobrze wygląda ten facet.
- Spokojny, rozsądny. Jak on ma tam... - Szymek.
No.
Pewnie dużo zarabia. Przepraszam bardzo, mógłby pan ściszyć radio?
Nie, niech pan zgłośni właśnie. Mój ulubiony numer.
Co tam, mamo? Dlaczego cię nie było tak długo?
- Jak się czuje ojciec? - Świetnie. Zaraz zobaczysz.
- Niech pan ściszy to radio! - Niech pan zgłośni właśnie!
Jeszcze troszkę proszę. Dziękuję.
No co się tak patrzysz? Mamusia wróciła.
Dzień dobry.
Pierdolę.
- Łokcie tak... - Maryśka przyjechała.
- Co? - Maryśka.
Możesz zejść.
Ja pierdolę.
Maryśka.
Dzień dobry, Staszku.
- Czego chcesz? - Czy ja muszę być przy tym obecny?
Tak. Jesteś naszym jedynym synem.
No dobra, ale przywiozłem cię. To chyba wystarczy, nie?
No?
Staszku, przez ostatnie lata miałam szansę pomyśleć...
No, i co z tego myślenia wyszło, co?
Powinniśmy nasze sprawy doprowadzić do końca.
Ile chcesz?
Po co rozmawiać o pieniądzach? Porozmawiajmy jak rodzina.
Ty jakieś miałaś przejścia neurologiczne ostatnio?
- Chcę pół domu. - To weź siekierę i se odrąb.
Ja na ciebie już straciłem siły dawno temu.
- A, i potrzebuję noclegu na kilka dni. - Kurwa!
Modlisz się o samotność,
bo samotność oznacza, że wszyscy się od ciebie w końcu odpierdolą.
Że nareszcie zostaniesz sam.
Samotność oznacza, że zaczynasz od zera,
bo nikogo już nie ma.
Ty decydujesz, gdzie dalej iść.
Przepraszam, że byłem chamski.
Nie wysilaj się.
A co u ciebie?
Moja matka jest w mieście.
Moja matka też, gdzieś tam. W sumie nie wiem.
Ja mojej nie widziałem siedem lat.
Czyli chcesz się schować, co?
Wybrałem zły adres?
Nie wiem, czy zły. Ale pamiętaj, że ja też czuję.
Wow, masz uczucia.
Po prostu…
to jest jakieś takie… niewinne.
Stare filmy są w ogóle niewinne.
- Może dlatego ich nie oglądam. - Może.
Wydaje mi się, że w starych filmach jest jakaś prawda.
Życie jest bardziej niewinne, niż nam wmawiają.
Chyba twoje.
Chodźmy tym razem do ciebie.
U mnie nie ma warunków.
Łóżko masz?
- No, powiedzmy. - Powiedzmy?
- Mam materac. - No to masz warunki.
Czuły, znaj moje dobre serce.
Mam dwa portugalskie z Biedry, zaraz będzie pizzka...
- Hej. - Cześć.
Aha.
I... Mam dla ciebie hasło do neta.
- Spoko. - Spoko.
- Dziewczyna? - Żona, kurwa.
- Współlokatorka. - A.
Ufka.
- To jakieś straszne bzdury. Ktoś to kupił? - To jest sama prawda.
Strasznie wulgarne.
A to z ciebie taki buchaj?
Młodszy byłem.
No.
No, to ja...
zostanę na noc.
Mm.
Halo, czy mogę zamówić śniadanie do łóżka? Może być zupka chińska.
Dzięki za jajecznicę.
- To była tofucznica. - No, w każdym razie było żółte i ciepłe.
- Moja babcia jednak miała rację. - W jakiej kwestii?
- Że nie szata zdobi człowieka. - To było wredne.
Nie miało być.
Po prostu trafiłaś na mnie w nieodpowiednim momencie.
Niekoniecznie.
- Pa! - Pa.
- Mogę? - Co?
Moje tofu? Chleb, masło?
Pomidorki?
Co jeszcze? Może kawę dla mojej sexy dupci? Też mogę?
Proszę bardzo! Częstuj się!
Może byśmy sobie tak mówili, że zamierzamy kogoś bzykać wieczorem?
Na zgodę?
Nie, dziękuję.
Jaka kolacja? Co?
Jaka rodzina? O czym tym mówisz? Mamo... Mamo...
Mamo... Mamo!
- Kurwa, czy ja mogę coś powiedzieć?! - Czuły, masz kolejnego gościa.
- Mamo, to tak nie działa. - Właśnie, to tak nie działa. Idę do pracy.
- Nie, nie mam dziewczyny. - Siema.
To narka.
A, mam teraz sobie znaleźć dziewczynę? tak, żeby przyjść na kolację do ciebie,
do mamusi, która wróciła po latach...
Czy... Czy to jest wszystko już?
Z mojej strony wszystko. No. To cześć.
- Cześć. - Hej.
- Co tam? - A, chciałam zobaczyć, jak mieszkasz.
Spadaj.
No co? Przytulnie.
Prawda?
Jak wam się układa?
- Tobie i Gryzeldzie? - My nie jesteśmy parą, żeby nam się układało.
Nie gryź.
Dobrze, no, dobrze się układa. Co u ciebie?
- No, chujowo, ale stabilnie. - Aha. Jak zwykle.
- Ale... - Ale co?
No nic, Czuły... Mam przeczucie, że się coś stanie.
Stary, nie przespałam nocy. Nawet benzo nie pomogło.
„Pójdziesz ze mną na rodzinną kolację?”
- Mękówkę masz. - Nie. Potrafię to odróżnić.
Tutaj masz lek na swoje stany paranormalne.
„Że kurwa co?!”
Czuły, po prostu wpadłam poprosić cię, żebyś na siebie uważał.
Ale ja na siebie nie uważam. Nigdy.
„No dobra, strój wieczorowy?”
Mm.
- Od razu lepiej. - Prawda?
Sama zobaczysz.
No dobra...
A dlaczego chciałeś, żebym przyszła? Tak naprawdę?
Nie chciałem być sam.
Przecież nie byłbyś sam.
Wiesz, o co mi chodzi.
Kochani, królik, a raczej króliki.
Króliki?
No tak, ale takie króliki do jedzenia.
Nie takie miłe zwierzątka domowe.
No nie wiem, czy pani wierzę, pani babciu.
Jarosze dostaną warzywa z grilla, z patelni.
Przecież ty nie potrafisz nawet zaparzyć herbaty.
- Ja teraz potrafię wszystko. - Aha.
Moja mama zostawiła mnie, gdy miałem jakieś 10 lat.
Siedziałem dokładnie przy tym stole. Był wieczór.
W telewizji i w Polsce właśnie kończył się komunizm.
A oni, jak zwykle, darli mordę.
W sumie nie pamiętam, żeby kiedykolwiek robili coś innego.
Moi kochani, no, smacznego.
Ja wiem, że nie spotykaliśmy się w ten sposób właściwie nigdy,
ale może trzeba zacząć.
- Ostatecznie jesteśmy rodziną. - A czemu nie zaprosiłaś cioci Marzenki?
Bo ciocia Marzenka powiedziała mi, że źle się czuje.
Jak to źle się czuje?
No tak, czasem tak się zdarza, że starsze osoby się źle czują.
Mama głosowała na Mazowieckiego, ojciec kochał Wałęsę.
Uważał, że on i Lechu są bliźniakami rozdzielonymi przy porodzie.
Zresztą potem go poznał i zostali kumplami.
Wałęsa był świetnym pretekstem, aby wrzeszczeć na siebie wniebogłosy.
Oni się darli, a ja marzyłem, aby być sam.
Modliłem się, aby oni po prostu zniknęli.
Początkowo chciałam pójść w kuchnię hinduską.
No, może następnym razem.
Ty planujesz jeszcze następny raz?
Tak, a dlaczego mam nie planować?
Powtarzałem sobie w myślach: „Proszę, proszę, Panie Boże, jeśli istniejesz,
błagam, niech oni wreszcie przestaną się drzeć,
rzucać w siebie talerzami. Niech matka przestanie niszczyć obrazy ojca,
niech ojciec przestanie palić ogniska z ubrań matki na podłodze w salonie,
niech to się skończy. Niech któreś z nich po prostu zniknie.”
No, Marysiu, opowiedz nam jakąś historyjkę z twojego życia.
Ale o czym? Jaką?
No, co tam robiłaś, jak się szwendałaś parę lat po świecie?
I czy tu przypadkiem nie przyjadą jacyś antyterroryści, żeby cię zamknąć?
Stanisławie, możesz być spokojny, wiesz. Nic ci nie grozi.
Wiem, że dawno mnie nie było. Wiem też, że nie jestem wzorem cnót anielskich.
Ale cieszę się, że was widzę. Porozmawiajmy.
- Tęskniłam za wami. Porozmawiajmy. - No. Dobrze, mamo.
No to myśmy się z Matyldą na przykład rozwiedli siedem lat temu.
Sześć.
Sześć.
Świetnie.
Rodziny dobrze wpływają na rodzinę. Powiększyła się.
I na urodę. Dobrze wyglądasz.
Eee, dziękuję, mamo. To znaczy...
Córko.
- Szymon, tak? - Tak.
- Czym się zajmujesz? - Oj, to nudna praca z nazwą po angielsku.
No, poradzimy sobie.
Jestem senior account manager do spraw content marketingu.
To brzmi jak praca bardzo dobrze płatna, nie?
- Nie narzekamy. - Hm.
A chcecie mieć dziecko? Znaczy własne dziecko? Znaczy drugie?
I wtedy po raz pierwszy powiedziałem to na głos:
„Wynoście się, idźcie stąd. Dajcie mi święty spokój.”
- To chyba nie jest twoja sprawa, mamo. - Tym bardziej twoja.
Powiedziałem, i w tym momencie moja matka rzuciła czymś, co miała w dłoni,
nie pamiętam czym – talerzem, kubkiem, czymś takim…
Czy są jakieś tematy tabu, o których nie możemy rozmawiać?
No ja na przykład myślę, że to niedobry pomysł.
Ale kochanie, jakby się urodziło dziecko, to byś je pokochała.
On czy ona.
A ty jak byś się z tym czuł? Gdyby się urodziło im dziecko?
Ja?
Przecież to nie jest moja sprawa.
No nie, to, jak się czujesz, to jest bardzo twoja sprawa.
A co ty tak ciągle pieprzysz o tym czuciu? Zostałaś terapeutką?
- Mam PESEL. - Marysiu...
Opierdol się od nich.
Rzuciła tym i wyszła. I nie wróciła.
A ty? Czym się zajmujesz?
- Agnieszka jestem. - Miło mi.
I nie wracała przez dzień, tydzień, miesiąc.
Pytałem ojca, kiedy mama wróci, gdzie jest. Za każdym razem odpowiadał coś innego.
Szybko zorientowałem się, że nic nie wie.
Jestem modelką.
Wciąż?
I to było dobre. Ten nagły spokój. Taka głuchość.
To, że nagle wszystko w domu było słychać.
Doceniam. Dziękuję. Lubię złośliwości.
- Ale to nie była złośliwość. - No, chyba nikt nie lubi złośliwości.
Nie była to złośliwość. Ja zapytałam tylko jak kobieta kobietę, kochanie
Wciąż jestem. Teraz bardziej w kategorii MILF.
- A co to jest? - Zgooglujesz sobie, mamo.
Ja wiem, co to jest kategoria MILF. Antek mi powiedział.
Co?
To jest, kiedy taka pani goła przebiera się za nauczycielkę. W okulary i tak dalej.
- I takie robisz sobie zdjęcia? - Nie, ale chyba powinnam zacząć.
- A dobrze można na tym zarobić? - Zapytam się Antka.
Dzięki.
Skoro wszystko było słychać, zacząłem nasłuchiwać,
i potem zrozumiałem, czego właściwie nasłuchuję.
Pojawiło się to uczucie, i to już nie było fajne.
- A jak, Franku, z twoim pisaniem? - Dobrze.
- Piszę ostatnią część. - Fajnie.
- Nie mówiłeś. - Świeża sprawa.
I o czym to będzie?
Też to znasz. Ból brzucha, punktowy. Słaby.
Pojawia się, gdy ktoś, kogo kochasz, wychodzi do drugiego pokoju,
trzaskając drzwiami.
Gdy nie odpisuje na wiadomość, chociaż widzisz, gdy jest dostępny.
Gdy nie wraca na noc.
O starości…
samotności, o śmierci.
Nie, Franiu, nie pisz o takich rzeczach. Nie...
Pisz o życiu. Masz tego jeszcze przed sobą od chuja i trochę.
No, może nie tyle o śmierci, co kryzysie wieku średniego.
No, to też nie istnieje. Nie. Jest tylko kryzys życia.
Całego.
I tym razem podpiszesz swoim nazwiskiem?
To uczucie bycia nic niewartym gównem.
Nie, podpisze się pod tym inny pisarz.
- Ktoś inny? - Potrzeba lat, by je nazwać.
- Taki znany pisarz. - Inny znany pisarz?
Ale nawet gdy je nazwiesz, to i tak nie mija.
Tak, kurwa, inny znany pisarz. Ja nie wiem, czy ja mówię po chińsku?
Nie, nie, dobrze, dobrze, rozumiemy.
- A ty coś z tego będziesz miał, Franiu? - 300 tysięcy.
No. To tylko nie przepierdol tego w miesiąc.
Słuchaj, ja mam takiego gościa, od tych, kurwa, lokat,
- ja bym ci dał telefon, no to… - Dzięki.
Zostaje na zawsze. Jak czarny przyjaciel.
Oddasz, co masz najcenniejszego, za 300 tysięcy?
- A kto to wymyślił? - I modlisz się o to, aby być sam.
Wydawnictwo. A ja się zgodziłem, bo potrzebuję kasy.
Ale nigdy nie będziesz. Twój czarny przyjaciel zostaje z tobą na dobre.
Wiesz, kim jesteś?
Mówiąc ci, że jesteś gówno wart.
- No, z chęcią się dowiem. - Zwykłą kurwą.
Mamo, to nie jest odpowiednie słowo.
Tak? A jak ktoś się sprzedaje, to jakie jest odpowiednie?
Nie, nie, nie, nie. Masz rację, mamusiu, wiesz.
Wszystkie kurwy, jakie w życiu spotkałem, były w dzieciństwie opuszczone przez matki..
Mamo, czy nam jest to potrzebne? Czy powinna tego Agnieszka słuchać?
- Tym bardziej Nina? - Tak, powinniście wszyscy tego wysłuchać!
- Popatrz na swojego teścia! - To nie jest mój teść, proszę pani.
Byłeś naprawdę wspaniały!
Byłeś jak Picasso! Nie do zatrzymania! Zjawisko!
Wykończyła cię chałtura i pieniądze!
Zrobiłeś coś kiedyś dla naszego syna? Choć raz?
Ja pierdolę!
Ja wiem, jak się prosi cię o najdrobniejszą rzecz, potrafisz upokarzać ludzi.
- Ja mam dosyć, ja wychodzę. - Gdzie? Dokąd?!
W pizdu, jak najdalej od ciebie.
Nigdy nie umiałeś przyjąć prawdy, wiesz?
Wiesz co, Maryśka?
Przybywasz nagle do mojego domu, nie wiadomo, skąd...
i, kurwa, zaczynasz te swoje pierdolone, kurewskie bzdury?!
Ty pizdo pierdolona, ty!
- Tato, tu jest dziecko. - Nie, to jest dziecko! To! To!
Obrażone dziecko!
- Nie jesteś najmłodsza w tym pomieszczeniu. - O czym ona mówi?
Ja nie wiem, mogłabym przeprosić, tylko nie wiem, kogo, i nie wiem, za co!
Ja nie potrzebuję adwokata, mamusiu.
Ale to nie było o tobie, wiesz? To było o nim!
To czemu mówisz o mnie? Mów sobie o was!
- Jeżeli w ogóle musisz tutaj być jeszcze! - Zostawił mnie bez niczego!
On cię zostawił?
- Franek, na mnie już pora. - Razem pójdziemy, dobrze?
- Ale ja mam pracę. Przepraszam. - Tak? Masz sesję?
- Dokładnie. - Super.
Zadzwonię jutro.
- Dziękuję, do widzenia. - Do widzenia.
Kurwa!
Jak tatuś.
Jesteś jak on.
Jesteście po prostu jak tłuste pawie!
Które człapią po zoo i myślą, że wszystkie zwierzęta na nich patrzą!
Ale nie, zwierzęta, kurwa, mają inne sprawy do załatwienia!
Robią to, co robią zwierzęta: leżą, iskają się.
I mają te tłuste pawie w dupie!
Ktoś was musi obudzić.
Chyba nieźle, że ja, a nie kto inny.
- No, no, musimy już iść. - A dlaczego? Nie.
- Ja jeszcze nie zjadłam. - No, to weźmiemy sobie coś na wynos.
- Do widzenia, pani babciu. - Powinniście zostać sami.
Nie krzycz, tato.
Pa.
Jesteś jak upiór, wiesz?
- Upiór? - Tak.
Jak upiór.
Niby już zdechłaś, ale nie.
Cały czas mnie nawiedzasz, wciąż mnie ranisz.
Wciąż mi, kurwa, nie dajesz spokoju.
- Zdecyduj się, czy jestem, czy mnie nie ma. - Sama się, kurwa, zdecyduj.
Odeszłam od was, bo...
z twoim ojcem nie dało się żyć.
Nawet nie ukrywał, że co tydzień śpi z inną kobietą.
Ze mną też się nie dało żyć?
No, teraz najwidoczniej się nie da.
Kurwa, litości.
Czy ktoś miał kiedyś dla mnie litość?
Tak, bo to zawsze jest o tobie, nie?
Wszystko jest tylko i wyłącznie o tobie.
I kto to mówi.
Co ty o mnie wiesz tak naprawdę?
- No, więcej, niż ty o mnie. - Miałem, kurwa, 10 lat!
Ale teraz masz 40.
Idę spać.
Jestem zmęczona.
Nigdy się stąd nie ruszyłem. Z tego salonu.
Wciąż tu siedzę.
Wciąż nasłuchuję.
Tylko pozornie jestem sam.
Wciąż ich słyszę.
Wciąż drą mordę.
I nigdy nie dadzą mi spokoju.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.