All language subtitles for Sortownia.S01E05

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional) Download
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

- Jesteś moim ojcem. Sam mieszkasz? -Możesz tu zostać, jak długo chcesz.

- Ja dostałam normalną pracę. - Gówno zarobisz normalnie.

Obsługa, jak dla debili, płacą, jak debilom.

Podpaliła dom, kiedy dzieciaki spały. Prawdopodobnie celowo.

- Ja nigdy nie reanimowałam dziecka. - Przy takich obrażeniach nie miał

- szans. Zaraz przestanie boleć. - Gach tej baby sam podpalił dom

i spierdolił. Powiedział, że chciał zabić te dzieci. Szkoda kobiety.

- Tak jest dużo łatwiej. - Justyna przekona się kim jesteś

- naprawdę. Pijakiem i mordercą! - To ty zabiłeś mamę?

Wracaliśmy od dziadków.

Jechała bez pasów.

Jechałem ostrożnie, ale z przeciwległego pasa

wyskoczył na nas kierowca. Wyprzedzał na podwójnej ciągłej.

140 na liczniku.

Myślał, że zdąży. Ja próbowałem odbić.

No i zginęła na miejscu.

To dlaczego dziadek powiedział, że to jest twoja wina?

Miałem 0,3 promila we krwi.

- Byłeś pijany. - Według prawa.

Dziadek poczęstował mnie kieliszkiem wódki, a ja nie potrafiłem odmówić.

A co z tym drugim kierowcą?

- Jemu nic się nie stało. - Kto to był?

Pijak i morderca.

- Okłamałeś mnie. - Dla twojego dobra.

To teraz dla mojego dobra... Odpowiesz mi na kilka pytań.

A jak ci odpowiem, wrócisz do domu?

Zobaczymy.

No.

- Dzień dobry, pani Olgo. Można? - Pan tutaj? Coś się stało?

A jaki tam pan. Krzysiek jestem.

Chciałem osobiście podziękować za opiekę.

Nie trzeba było. Dziękuję.

- Olga. - Krzysiek.

- Muszę do pacjentów. - Ja też muszę do roboty.

To co? Wymienimy się numerami telefonów?

Mam... wizytówkę.

Okej.

- Naprawdę muszę iść. - Okej.

To do zobaczenia.

- Romeo już poszedł? - Jaki Romeo?

Mundurowy.

- A doktor Woliński? - A co ja, chodzę za nim?

Może mu trzeba przypominać, kiedy ma dyżury.

No może.

Wystarczyło założyć koła. Reszta była zrobiona.

- No co? I tak nim nie jeździsz. - Co ty tu robisz?

To samo, co ty.

Kto ci o nim powiedział?

Nie chciałeś mi powiedzieć, więc dowiedziałam się od dziadka.

Ten chuj zabił mi matkę.

- Nawet o tym nie myśl. - Ha, ha, ha.

Przesiądź się.

Jak ci się udało tak szybko go zrobić?

No wiesz, kwestia pieniędzy.

To tutaj?

Jesteś do niej bardzo podobna.

Tego już nic nie zmieni.

- Zostawmy to. - Po to mnie tu przywiozłeś?

Czy ty mnie w ogóle chciałeś?

Bardzo.

Na szczęście dzisiaj w miarę spokojnie.

Temperatura, krew, na badania i RTG klatki piersiowej.

Okej.

- O! Dzień dobry pani. - Doktorze...

źle... bardzo źle.

- A wzięła pani dzisiaj lekarstwa? - Tak, ale nie pomagają.

- Jak zwykle. - Dobrze. Zaraz do pani wrócę.

Spokojnie. Tu siadamy. Tu, tu.

Tu.

Dajcie mu jakieś sterydy, bo zaraz płuca wypluje.

- A w zabiegowym trzeba EKG zrobić. - Dobrze, jak skończę.

Chcesz pisać doktorat z medycyny ratunkowej?

Nie, ale chciałabym skonsultować te statystyki z ordynatorem

- albo z patomorfologiem. - Bo?

- Bo mamy fatalne statystyki zgonów. - My?

Tak, my. Od kiedy zaczęliśmy razem dyżurować.

- Nie wiem, pech? - Wiesz, czasem mamy trzy,

- czasem pięć zgonów w tygodniu. - Wiem, ale...

Nie no, konsultuj.

- Imieniny? - Nie, od pacjenta.

Pani Adelo?

Przepraszam, że pani musiała tak czekać długo.

Pani Adelo?

Jacek, pacjentka z trójki.

- Co? Nie żyje? - Słaby żart.

Nie pasuje do statystyk?

- Pani Adela pasuje, czy zawyża? - Dobra, nieważne.

Syn mieszka w Londynie, ale pani Adela coś mówiła,

że będzie na weekend w Polsce. Jest numer. Zadzwonię.

Ja to zrobię.

Bardzo proszę.

Nie jesteś głodna?

Mogę ci dać swój numer, jak chcesz.

- Tu Nicole. Zostaw wiadomość. - Halo?

Zostawiłaś śniadanie. Podrzucić ci do pracy? Będę tamtędy przechodził.

Oddzwoń.

Dlaczego mi nie powiedziałaś, że to praca na stacji?

- A jest czym się chwalić? - Ale nie ma się co wstydzić.

Biegnij na zajęcia. Menadżerka nie pozwala nam na przerwy dłuższe,

niż kwadrans.

- Dzięki. - Do zobaczenia wieczorem.

Wrócę późno.

- Dzień dobry. Które stanowisko? - Dzień dobry. Na piątce stoję.

300 zł. Karta czy gotówka?

- A rurę gdzie zostawiłaś? - Co ty robisz?

Za majtki bym ci włożył, ale jesteś ubrana. Ha, ha, ha!

Przyzwyczajaj się. Chamów nie brakuje. I wyrzuć to.

- A ty się Sandra do roboty zabierz. - Przerwę mam.

O! Podobno pan doktor dał zadatek na pogrzeb pani Adeli.

- Kto tak mówi? - Plotki takie krążą po oddziale.

- Jak długo jest nieprzytomny? - Będzie jakieś pół godziny.

Maja, TK głowy.

- Jacek, słuchaj. Mam wątpliwości. - Tak?

- Jesteś na mnie zły? - Nie, dlaczego?

No przecież widzę, że jesteś. Mam pytanie.

Ten młody pacjent. TK pokazało, że to udar niedokrwienny.

- I zleciłaś trombolizę? - Jeszcze nie.

No to na co czekasz?

- Hej. Mam sprawę, mogę? - Hej.

- Hej. - Cześć.

- Ciężki dzień? - Ciężki.

Na szczęście dzisiaj mało zgonów, więc...

Przejedziemy się?

Nie wiem. Chyba powinnam pójść do domu.

- Przepraszam. - Nawet nie ma mowy.

Pokażę ci miejsce, w którym zapomnisz o tym całym SORze.

Inaczej będę cię musiał zatrzymać na 48 godzin. Do wyjaśnienia.

Nogi... na szerokości ramion.

Kciuki razem.

- Strzelasz lepiej ode mnie. - Na studiach chodziłam strzelać.

- Dlaczego ja nic o tym nie wiem? - A pytałeś?

Powinnaś zmienić profesję.

Dlaczego chlorek sodu się rozpuszcza łatwiej

w wodzie, niż w alkoholu etylowym?

Bo... budowa cząsteczki.

Chlorek sodu ma budowę polarną,

a woda...

Cześć!

O! No to super. Nieźle wam idzie.

Jacek, zostaniesz z nami na kolację?

Ja zrobię kotlety po kijowsku. Znasz takie?

Dzisiaj nie mogę. Dobrze jest.

Jacek. Ej.

Co z tobą?

- Muszę się przejść. - Jacek, co się stało?

Jutro cię sprawdzę.

Dzień dobry. Doktor Woliński. Proszę oddzwonić jak najszybciej

na ten numer. Pańska matka nie żyje. Próbuję się skontaktować.

Czy traumę da się w ogóle przezwyciężyć?

Odpowiedź na to pytanie znajdziecie państwo w mojej książce.

Tak, oczywiście da się, tylko to nie jest proste.

Wymaga pracy. U mnie trwało to kilka lat.

Kiedy doszło do wypadku, byłem bardzo młodym człowiekiem.

Potem przez długi czas udawałem, że...

że nie ma problemu, że poradzę sobie.

Oczywiście problem był. Uświadomiłem to sobie dopiero,

kiedy poznałem Agnieszkę, moją żonę.

Dzięki niej zrozumiałem, że żeby żyć,

muszę uporządkować swoją przeszłość.

I to właśnie dlatego zadedykował pan jej swoją książkę, tak?

Tak. Dziękuję ci Agnieszko.

Proszę państwa, to jest prawdziwa bohaterka mojej książki.

Rozumiem, że to koniec. Jakby państwo chcieli...

- Do zobaczenia. - Do zobaczenia. Pa. Pa.

- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.

Pan na warsztaty?

Czy może zapisać dziecko?

Zdolne te moje bestie, prawda?

A pan ma dzieci?

- Tak, córkę. - Rysuje?

A ten portret narysowała bardzo zdolna dziewczyna.

Zaraz potem dostała się na ASP.

Może chce pan kupić?

- Dzień dobry pani Agnieszko. - Dzień dobry.

Zastanowię się.

Uwaga!

- Zróbcie coś! - Uważaj!

Straż pożarną potrzebuję. Samochód mi się pali! Spokojna 7.

Wiesz co, nie będziemy szyć. Przygotuj mi stripy.

- Kto pana tak załatwił? - Chyba nikt nie wali tak mocno,

- jak życie. - Święty Mateusz?

Rocky Balboa.

Znam tę rodzinę od lat. Pomagałem im.

On nawet był na terapii, ale pare dni temu wpadł w szał.

Zadzwoniłem, gdzie trzeba i dzisiaj odebrali im dzieci.

Ojciec się zdenerwował, ale ja dzięki Bogu

w seminarium trochę boksowałem.

Czyli nie nadstawiał pan drugiego policzka?

Bo większość pana kolegów ma do zaoferowania wiarę

w boską sprawiedliwość, tylko że czegoś takiego nie ma.

Bo wasze drogi nie są drogami moimi.

Izajasz. Wyrocznia Pana.

Mogę coś tak... z profesjonalnego punktu widzenia?

Jak człowiekowi się wydaje,

że jest w czarnej dupie,

to wtedy on przemawia do niego najgłośniej.

Ja nic nie słyszę.

Wsiadaj.

- Czego chcesz? - Chcę wiedzieć, co z Justyną.

I nie przesadzaj ze słodyczami. Justyna kompulsywnie się obżera.

- Nie zauważyłem. - A przypadkiem nie zauważyłeś

sznytów na jej rękach po tym, jak się cięła? Miała 13 lat,

- kiedy pierwszy raz poszła na odwyk. - Justyna mieszka teraz ze mną

-i ja biorę za nią odpowiedzialność. - Ha, ha, ha!

Możesz sobie z nią nie poradzić, wiesz? Z Justyną nigdy nie wiadomo.

Jednego dnia jest dobrze, a następnego...

Ktoś ją tak wychował. Mi nie daliście szansy.

- Miała wszystko, czego chciała. - Tak. Z wyjątkiem ojca.

Na jednym z warszawskich osiedli doszło do groźnie wyglądającego

pożaru samochodu osobowego. Auto spłonęło doszczętnie. Na szczęście

nikt nie został ranny. Jak ustalono, właścicielem pojazdu jest znany

warszawski psycholog. Na miejscu jest reporter Marek Stępień.

Witam państwa. Jeszcze przed przyjazdem strażaków, pożar

bezskutecznie próbował ugasić sam właściciel. Samochód bardzo szybko

się palił. Zagrożone były inne pojazdy, znajdujące się na parkingu

oraz okoliczne budynki. Na szczęście straż pożarna

- szybko opanowała sytuację. - Wiemy, co było przyczyną pożaru?

Jak na razie z nieoficjalnych źródeł wiemy, że przyczyną

mogło być celowe podpalenie. Udało nam się również ustalić,

że na miejscu zdarzenia świadkowie widzieli kilka podejrzanie

- zachowujących się osób. - Czy policja podejrzewa,

kto może stać za podpaleniem?

Jak na razie służby pracujące na miejscu nie zdradzają

żadnych szczegółów. Będziemy informować państwa na bieżąco.

- Dziękujemy bardzo. - Wiesz, że za to jest poważna kara?

A jaka jest kara za zabicie kobiety w ciąży?

Długo na ciebie czekałem, Nicole.

Skąd masz mój adres?

Inez mi dała.

- Co ty chcesz? - Ojeju. Nieładnie.

Przecież jesteś mi coś winna, prawda?

Spłacam swój dług Reni, nie tobie.

Wystarczy kilka spotkań w jakimś zacisznym miejscu i dług...

- zniknie. - Ty znikaj!

I za to cię lubię. Bo ty masz temperament.

Wynoś się!

Po co się spieszyć?

- Jak będziesz ćwiczył, to powoli. - Pa. Trzymaj się.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.