Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
13 LISTOPADA 2015
Mamo?
Cześć, kochanie.
Pośpijmy jeszcze, dobrze?
Jest wcześnie.
- Czemu tak jasno? - Bo nie jest wcześnie.
Co?
Cholera.
Za jasno! Dokąd mama idzie?
Do pracy. A my się zdrzemniemy.
Tato!
To jest posrane! Robiliśmy rezerwację w sierpniu!
Podaj mu krople do nosa, zanim pójdzie do żłobka, dobrze?
- Nic mu nie jest. - Tomtom!
Zaraz znajdziemy Tomtoma. Sprawdziłeś w łóżeczku?
Nie. Jeden telefon i rzucasz wszystko
Inaczej Adil weźmie inną makijażystkę
To Adil decyduje, kiedy jedziemy na wakacje?
Nie ma go. Tomtom jest duchem.
Więcej by do mnie nie zadzwonili.
- Wakacje to był twój pomysł. - Zakryj uszy.
A teraz mam jechać na Korsykę sam w grudniu i być całodobowym zabawiacz
Chciałeś spędzać z nim więcej czasu.
Oczywiście. Co insynuujesz?
Melvil, rozmawiam z mamą! Zwariuję po dwóch dniach.
Poszukamy go razem, kochanie?
Wiesz co? Nie pojadę.
Zostaniemy tutaj. Odwołaj to.
Dobrze. Gdzie ten Tomtom?
Jest. Melvil, znalazłem go!
Tata znalazł Tomtoma!
Dziękujemy, tato! Podziękuj.
Dziękuję, tato.
Tak, to on. Wspaniale.
Pogadamy wieczorem, dobrze?
Wieczorem cię nie będzie.
Pa, kochanie. Dobrego dnia.
Mówię do was obu. Nie zapomnij o kroplach do nosa!
Pa!
Sok?
Cześć.
Tata Melvila. Tata Maxime'a.
ANTOINE LEIRIS, "POCZĄTEK"
ROZDZIAŁ CZWARTY: KŁAMSTWO
Wydawca nie zadzwonił.
Jestem beznadziejnym pisarzem.
Nie mów tak o moim mężu.
Znów to przeczytałem. Wszystko tylko o mnie.
Powinienem to rzucić.
Słusznie! Doskonały pomysł.
Wiesz, że pierwsze rozdziały są świet Przestań się dołować.
Mój biedny mąż. Taki beznadziejny. Tylko przystojny.
Jednak nie jesteś bezużyteczny.
- To Bruno. - Nie. - Co?
Niech czeka tak, jak mnie każe czekać
Chwila!
Pa, kochanie. Bądź miły dla taty.
Kocham cię. Śpij dobrze.
Przestań! Zaczekasz na mnie? Nie wrócę późno.
Byle byś cuchnęła piwskiem i potem.
Obiecuję.
Czekaj na mnie.
Tam jest! Pa, pa.
Poczekaj.
Stój tu.
- Torba w korytarzu! - Co?!
Zapomniałam kluczyków!
Klucze, tato.
Kluczyki mamy. Łap!
Miłego wieczoru z moją żoną!
Wolałbym się przespać z tobą, ale ciągle pracujesz!
Miłego wieczoru.
"Wobec biedronki wróżka miała inne pl
W okamgnieniu przywróciła jej urodę i dobroć skradzione przez czarownicę.
"Mamo, mamo!
Jestem taka, jak wcześniej!", zawołała Bella.
Bella.
Właśnie. Bella stała się taka, jak dawniej.
"Moja córeczko", odparła matka...
Marnują się przez Deschampsa. Cofa wszystkich do obrony.
Ciągle tylko wrzutki. Beznadzieja.
Tak nie zostaną mistrzami świata. Nigdy! W ogóle nie ryzykuje!
Może nie warto ryzykować, grając z Niemcami?
Tak.
Ma pan rację. Ale chodzi o frajdę...
Dobranoc.
NIC WAM NIE JEST? OBAJ W DOMU?
JESTEŚCIE BEZPIECZNI?
TAK, A CO?
Dwaj widzowie podnoszą ręce,
aby udowodnić, że nie mają broni.
Zatrzymali ich dwaj policjanci.
Jeden z karabinem, drugi z pistolete
Rozkazali mężczyznom podejść powoli i pokazać, że są nieuzbrojeni.
Dziękujemy, Raszid.
Mamy informację o czterdziestu ofiarach śmiertelnych
po atakach w wielu obiektach
na terenie Paryża.
Na stadionie, a także w centrum miasta słychać było wybuchy
i serie z broni palnej.
W klubie Bataclan, gdzie odbywał się wyprzedany koncert
- napastnicy wzięli zakładników. - Tu Helene, nagraj wiadomość.
To ja. Jesteś cała?
Proszę, oddzwoń jak najszybciej.
Byłam z przyjaciółmi.
Staliśmy na balkonie naprzeciwko klubu, kiedy się zaczęło
Ten facet zaczął strzelać. To brzmiało jak głośne fajerwerki.
Ale kiedy go zobaczyliśmy, zrozumieliśmy, co się dzieje.
Tu Bruno...
...o zakładnikach w klubie Bataclan
opowie nam specjalny korespondent.
Tu centrala policji i służb ratunkow
Proszę czekać. Operator za chwilę się zgłosi.
Tu Alex. Jesteście w domu? Wszystko dobrze?
Helene była w Bataclan.
Co?
Służby ratunkowe są na miejscu. Wygląda na to, że atak trwa.
Cześć.
Byli we dwoje?
Tak. Nie może się dodzwonić.
Tu Bruno. Nagraj wiadomość.
Czemu nie odbiera? Odbierz, proszę!
Wszystko się wyjaśni.
Jeśli się wydostał, to ona też.
To czemu nie dzwoni?!
Może z powodu szoku nie jest w stanie mówić.
Muszę ją znaleźć. Nie mogę czekać bezczynnie.
Zadzwonię na policję.
Już dzwoniłem.
Kolejne wystrzały w dziesiątej
i jedenastej dzielnicy Paryża.
Jest piątkowy wieczór, więc dużo ludzi wyszło na miasto.
W klubie Bataclan wciąż przetrzymywani są zakładnicy.
Na miejscu jest nasz reporter...
Jestem u brata. Oddzwonię.
Daj kluczyki.
- Jadę z tobą. - Jest zbyt niebezpiecznie.
- Mam to gdzieś. - Antoine, nie!
Na Twitterze piszą, żeby zostać w domu. Co chcesz zrobić?
Znajdę ją.
Albo chociaż kogoś, kto mi pomoże.
Tata?
Mama?
Ciocia Julie cię położy. Chodź.
- Bruno? - Tak.
Wydostaliście się? Słyszysz mnie?
Cholera, krwawię. Zabierają mnie do szpitala.
Jest z tobą Helene?
- Co? - Helene. Jest z tobą?
Nie. Stała obok mnie.
Też jest ranna. Poważnie. Ale nie wi
Wyszła stamtąd?
Tak.
Czy ona jest cała?
Nie wiem.
Halo!
Bruno...
Usłyszałam wystrzały z broni automatycznej,
potem kilka dużych eksplozji i ogłuszającą ciszę.
Ostatni wybuch był 20 minut temu.
Teraz jestem 50 metrów od klubu,
ale nie widzę ewakuacji rannych.
Stoję po drugiej stronie placu i nie mogę tam dojść,
bo wszystko jest zablokowane.
Rozmawiałam z kobietą, która była na koncercie.
Powiedziała mi o trzech terrorystach
Może żona tu jest, ale niezarejestrow
Jeśli nie ma jej na liście, to nie.
Może pani zadzwonić do izby przyjęć?
- Błagam. - Proszę pana...
Miała skórzaną kurtkę i czerwoną kosz
Inni czekają.
Przepraszam. Szukam męża.
Zostawię pani swój numer.
Proszę zadzwonić, jakby co...
- Moment. Proszę pana, to bez sensu. - Błagam panią.
Rannych rozwożą do wszystkich szpital
Najlepiej czekać w domu.
I dzwonić na gorącą linię!
Udało się zneutralizować pięciu spoś sprawców dzisiejszych ataków w Paryż
Zginęło co najmniej 120 osób, z czego 80 w klubie Bataclan.
Dzień dobry...
W wyniku obławy przed pierwszą w noc w klubie zginęło trzech terrorystów.
Jeden z nich krzyknął: "Allahu Akbar
W klubie, który może pomieścić 1500
Ratownicy są na miejscu. Z tego, co wiemy, atak wciąż trwa.
I co?
Przykro mi. Na OIOM-ie też jej nie ma
Niestety, bardziej nie pomogę.
Co mam robić?
Dzwonić na gorącą linię.
Dzwoniłem. Nic nie wiedzą.
Może jej nie zarejestrowali.
Proszę spróbować później.
Tylko oni mogą panu coś powiedzieć.
Pogotowie, słucham?
Tak.
- Proszę... - Chwileczkę.
Szpital Salpetriere.
Tam trafiła większość rannych z Batac
Dziękuję.
Jedź prosto.
Kurwa.
- Jedziemy do szpitala. - Droga zamknięta. Proszę zawrócić.
Szukamy jego żony. Była w Bataclan.
Wrócę tu.
Proszę pana!
Przepraszam...
Przepraszam...
- Nie mogę. - Szukam żony. Helene Leiris.
Zróbcie miejsce! Prosto na SOR!
Czekają na was.
Rana postrzałowa, skala Glasgow czter
Sprawdźmy na przedmieściach. Może w I
Albo Corentin Celton.
Jedźmy do domu. Melvil będzie chciał butelkę.
To akt wojny ze strony terrorystycznej armii...
Niemożliwe.
Już dzwoniłam. Nic nie wiedzą.
Tu Bruno. Nagraj wiadomość.
Mogę podać swój numer?
- Na gorącej linii zero informacji. - Nie daj się spławić.
Po prostu nie wiedzą.
Annie, jej siostra. Poznaliśmy się na ślubie.
Przestań. Był bardzo miły...
"Noc zapadła ciemna i Pierrot mówi t
»Pióra swego nie mam, kładę się już
Zajrzyj do sąsiadki, chyba w domu je
Bo w jej małej kuchni światło świeci
Słucham?
Dobry wieczór.
Nikt nie otrząsnął się jeszcze po koszmarze zeszłej nocy.
Ludzie odwiedzają miejsca ataków ze świecami,
kwiatami i słowami na skrawkach papi
To potężny szok.
...nasz reporter ma informacje o pojeździe należącym do terrorystów
Czarne Clio, badane obecnie przez techników,
zostało odnalezione na placu Alberta Kahna w osiemnastej dzielnic
Według śledczych użyła go jedna z grup terrorystów.
Samochód wynajął Salah Abedeslam,
którego poszukują siły policyjne w całej Europie.
Wiemy już więcej o taktyce terroryst
48 godzin przed atakiem
wynajęli pokoje w Alfortville na południu od Paryża.
Inny oddział przyczaił się w małym d
w Bobigny wynajętym do dzisiaj.
Organizacje wywiadowcze próbują odtworzyć ruchy terrorystów...
10 MILILITRÓW OLEJU Z SIEMIENIA LNIANEGO.
Cholera.
Potrzebujesz pomocy?
Tato?
Lody!
Uwielbiam truskawkowe.
Spokojnie, Melvil.
Mama!
Jedz, proszę.
Zjedz to!
Dokończ, proszę.
Nie.
Nie! Mama!
Przestań.
"Dawno temu..."
Mamy nie ma.
Przestań.
Przestań, to boli! Oszalałeś?!
Posłuchaj...
Mama nie wróci. Rozumiesz?
Miała wypadek.
Poważny wypadek, jasne?
Na pewno bardzo chciałaby być z tobą, ale to niemożli
Mama nie wróci.
Nie płacz, kochanie.
Zobacz, co mam.
Chcesz zobaczyć mamę?
Ty i mama.
Zobacz, jaka jest ładna.
Dobra.
Pomóż mi trochę. Przestań.
Tato.
Muszę iść, syneczku.
Podobno aresztowali ich w Brukseli...
A ten czego chce?
Co z tobą?
Chciałbym zostać z nią chwilę sam.
Nie wiem, czy jest na to czas.
My też chcemy ją zobaczyć.
Przepraszam. Czy już nasza kolej?
Za chwilę.
- Czekamy ponad godzinę. - Nie.
Godzinę!
Już nasza kolej. Chodź.
Proszę pana? Już czas.
W piątkową noc odebraliście życie wyjątkowej osobie
Miłości mojego życia.
Matce mojego syna. Ale nie zmusicie mnie do nienawiści.
Nie znam was, i nie chcę znać.
Jesteście martwymi duszami.
Jeśli ten Bóg, dla którego zabijacie stworzył nas na swoje podobieństwo,
to każda kula w ciele mojej żony zraniła jego serce.
Nie otrzymacie daru mojej nienawiści
Zasługujecie na niego, ale reagując na waszą nienawiść gniewem,
ulegałbym tej samej ignorancji, która was uformowała.
Chcecie, żebym się bał i patrzył na rodaków z nieufnością.
Żebym poświęcił wolność dla bezpieczeństwa.
Przegraliście. Dla was to koniec gry
Widziałem ją dziś rano. Wreszcie.
Po całych dniach i nocach czekania.
Była równie piękna jak tamtego wieczoru w piątek.
Równie piękna jak tego dnia 12 lat temu, gdy się w niej zakochał
Oczywiście jestem zdruzgotany. To wasze małe zwycięstwo.
Ale krótkotrwałe.
Ona będzie przy nas każdego dnia.
I spotkamy się ponownie w raju wolnych dusz,
do którego wy nigdy się nie dostanie
Zostaliśmy sami, mój syn i ja.
Silniejsi niż wszystkie armie świata
Nie mam dla was więcej czasu. Melvil wkrótce obudzi się po drzemce
Zje przekąskę, jak co dzień.
I jak co dzień będziemy się bawić.
Życie tego chłopca będzie wam solą w oku, bo będzie wolny i szczęś
Nie.
Jego też nie zmusicie do nienawiści.
Antoine, jedzenie!
CO SŁYCHAĆ?
Ale długaśny!
Wujka!
Cholera!
Znów nabroiłeś.
Jeszcze raz!
Jeszcze?
Pan Leiris?
- Tak. - Przepraszam.
Pierre Legondre, dziennikarz z Le Mo
Jest późno. Mam nadzieję, że nie przeszkadzam.
Nie.
Przeczytałem pański post na Facebook
Wie pan, że został udostępniony 20 000 razy?
Nie sprawdzałem.
Pańskie słowa...
Trudno uwierzyć, że zdobył się pan na takie wyznanie.
Uznaliśmy to za akt wielkiej odwagi w pana sytuac
- Jest pan tam? - Tak.
Chcielibyśmy zamieścić jutro pański tekst na pierwszej stronie.
Jeśli się pan zgodzi, oczywiście.
ONI NIE DOSTANĄ TWOJEJ NIENAWIŚCI, ALE TY MASZ NASZĄ SYMPATIĘ.
MAM ŁZY W OCZACH...
IMPONUJE MI TWOJA MĄDROŚĆ. UŚCISKI DLA WAS OBU.
Proszę cię, Melvil. Musimy jechać do
Zrobić robo-ubieracza?
Jestem robo-ubieracz!
Chodź.
Antoine?
Moje kondolencje.
- Dziękuję. - To straszne.
Tak mi przykro. Czytałyśmy twój tekst
Rozmawiałyśmy długo o waszej sytuacji i chciałybyśmy pomóc.
Od tej pory będziemy dla was gotować. Na zmianę.
To tylko zupa.
Kabaczek, marchewka i ziemniaki. Ulubiona Niny.
Dzięki, ale to zbyteczne...
Żaden kłopot. Chcemy pomóc.
Mamy już grafik.
Dziś moja kolej, jutro Manon, a w czwartek Isabel.
Dobrze. Dziękuję. Muszę lecieć.
Zupa.
Racja. Dzięki.
W piątek pańska żona, Helene, straciła życie w klubie Bataclan.
Gościmy pana dzisiaj w kanale France
z powodu pańskiego tekstu szeroko udostępnianego na Facebooku.
Zwraca się pan do terrorystów słowam
"Nie zmusicie mnie do nienawiści".
Kiedy podjął pan decyzję, żeby to na
Zdecydowałem się...
W poniedziałek rano wreszcie zobaczyłem żonę.
Zrobiło mi to lepiej, niż mogłem przypuszczać.
Zobaczyć ją.
Powiedzieć sobie...
że nasz kokon wciąż istnieje.
Że w pewien sposób wciąż możemy żyć r
Że ona zawsze będzie z nami.
Potem słowa przyszły do mnie same.
Napisał pan także...
Trzeba wybrać trumnę i wymiary płyty nagrobnej.
Zadzwonisz tam jutro?
Dobrze.
Może Passy? Spójrz.
Szaro tam.
To Bagneux. Ładnie i zielono, prawda?
Co myślisz, Antoine?
Montmartre.
Nie da rady. Za drogo.
A Bougival z mamą i tatą?
Żartujesz?
To złe miejsce?
Nie, ale nie jej styl. Ona jest...
dziewczyną z miasta.
Zawsze tam, gdzie coś się dzieje.
Bougival odpada.
Trzeba podjąć decyzję.
Jesteś zajęty, Antoine?
- Wybierasz się gdzieś? - Powiedziałem, że chcę Montmartre!
Maleństwo! Patrzcie.
Urocza. Był karnawał?
Nie. Chodziła tak do szkoły.
Nie dało jej się tego wyperswadować.
Taka była moja córeczka.
Już dobrze.
Najtrudniejsza była świadomość, że zostawiłem ją samą na dwa dni.
Nieważne, że już nie żyła.
Opuściłem ją i trudno było się z tym pogodzić.
Otrzymał pan wiele życzliwych wiadom
Tak. Od ludzi z całego świata - z Quebecu, Włoch, Brazylii.
Także ze Stanów Zjednoczonych, gdzie Helene mieszkała przez rok.
To było... wspaniałe.
I nie czuje pan nienawiści ani gniewu
Zabroniłem sobie tego.
Jutro albo pojutrze gniew może wrócić
Mogą pojawić się momenty,
kiedy będę patrzył na rodaków z nieufnością i lękiem.
Ale napisałem ten list także po to, żeby temu nie ulec.
Gdyby syn dorastał, stale czując moje rozgoryczenie,
stałby się taki jak oni - ludzie przepełnieni nienawiścią.
Tacy, którzy widzą jedynie ciemne strony świata.
Którzy ignorują to, co w nim wspaniał
muzykę, kulturę,
literaturę, kino, bycie zakochanym
albo picie wina na tarasie.
Ludzie pisali mi, że jeśli możemy zwalczać Państwo Islamskie,
popijając wino na tarasie, to nie ma strachu,
bo jesteśmy w tym mistrzami świata.
To prawda. Tak zwyciężymy.
Występuję tylko w najważniejszych stacjach.
Po jednej na kraj, CNN, BBC...
Nie za wcześnie na to?
A co mam robić? Zamknąć się tu i strzelić sobie w łeb
Lepiej?
Proszę wejść.
POSZUKUJEMY ŚWIADKÓW
Dobrze.
To dla pana. Proszę o podpis.
PRZEDMIOTY OSOBISTE OFIARY
Przepraszam. Chyba widziałam pana w telewizji.
Pan Leiris?
Proszę pana! Mój przyjaciel był w Bataclan.
Dziękuję za pańskie słowa.
Jeść! Jeść!
Już, Melvil!
Pyszna zupka.
- Nie parzy. - Kupa, fuj!
No co ty? Panie się starały.
Kupa, fuj!
Chociaż spróbuj.
Mamom naszych przyjaciół będzie bardzo smutno.
Kupa, fuj!
To dobra zupka, pełna warzyw.
Kupa, fuj.
Idź sobie, wstrętna zupo! Kupa, fuj!
Tak, kupa.
Brawo, tato!
Wstrętna zupa! Wstrętna zupa!
Kupa, fuj! Kupa, fuj!
Będziemy szczęśliwi, dobrze?
Szczęśliwi.
NIE ŚPISZ? MUSIMY POGADAĆ. JESTEM NA DOLE.
Jaja sobie robisz?!
Jestem na nogach od szóstej i załatwiłem pięciu klientów.
Nie moja wina, że nie ma ich w domu.
Bo co? Jak jej wysokość jest niezadowolona,
to niech sobie odbierze paczkę z pocz
Proszę podpisać.
On też powiedział, żeby sami sobie odbierali!
Miłego dnia.
Nie mówiłem do ciebie. Pa.
Dlaczego ten list poruszył tak wielu ludzi?
Dlaczego?
Według mnie wszyscy chcemy po prostu myśleć
o świecie z nadzieją.
Dla wielu jest pan bohaterem.
Nie.
Jestem zwykłym facetem próbującym poradzić sobie ze stratą ż
matki mojego syna, Melvila.
Rozumiem. Ma pan jakąś wiadomość dla ludzi?
Wiadomość? Tak.
Może mam.
Cześć, przystojniaku. Jestem w twojej okolicy.
A ty gdzie? Dobrze byłoby się spotka
Oddzwoń, proszę. To pilne.
Posłuchaj: "Marianne z Nancy, lat 82.
Uwielbiam dzieci i chętnie zajmę się Melvilem, żebyś mógł wrócić do pracy"
Czekoladki z likierem. Lubisz takie. Plus talon na skarpetki.
Melvil, przestań.
Wpół do dziesiątej. Pora spać.
Może na cmentarzu Bougival.
- Marie, Helene... - Mama!
Trzydziestoparoletni, kompletnie różni ludzie.
Architekt, kelner, artystka, student lub prawniczka.
Wszyscy na jednym koncercie...
Mama.
- Zniknęły! - Może było za dużo wiadomości.
- To nie powód, żeby blokować mi kont - Naciśnij tu.
Antoine? Trzeba wybrać trumnę.
- Chwila. - Biała albo surowe drewno.
Biała ładnie wygląda z liliami.
Nie chcę żadnych lilii.
Napisałam ci mejla dwa dni temu. Już przepadło.
Wybrałeś sukienkę?
Dla Helene, na pogrzeb.
Nie lubiła lilii.
Jasne? A trumny...
okropne.
Wszystkie.
Pogrzeb za trzy dni.
Przełożymy go.
Czegoś tu nie rozumiem.
Twoja siostra wszystko załatwia, a ty sobie stoisz.
Co? Straciłem żonę.
Nie mów mi, jak się zachowywać.
Ja straciłam siostrę, a ona córkę.
Nie jesteś sam!
Wszyscy jesteśmy rozbici, ale nie możemy się wykręcać.
- Pokonamy to. - Nie wykręcam się.
Właśnie że tak!
Trzech gnojów w dresach zabija mi sio
- a ty filozofujesz o tym w telewizji - Dość.
- To cały on! - Uspokój się.
Róbcie, co chcecie.
Nie wybrałem tej roli.
Chciałem tylko zachować Helene taką, jaką była.
"W piątkową noc odebraliście życie wyjątkowej osobie.
Miłości mojego życia".
Przepraszam.
Nie szkodzi. Wyświetla się za szybko?
Trochę wolniej.
Dobrze.
"W piątkową noc odebraliście życie wyjątkowej osobie.
Miłości mojego życia. Matce mojego sy
Ale nie zmusicie mnie do...".
Kurwa, nie do wiary.
Potrzebuje pan przerwy?
Na początku atmosfera była świetna. Super koncert.
Ludzie zachwyceni. Śpiewali, tańczyli. Szaleństwo.
Helene była szczęśliwa, radosna.
Śpiewała tak głośno, że błyskawicznie zachrypła.
Publika myślała, że to część występu
albo że jakiś idiota odpalił fajerwer
Staliśmy z przodu, przy głośnikach.
Muzycy przestali grać. Coś się działo. Byli w panice.
Odwróciliśmy się, a tamci zaczęli strzelać.
Byłem przy niej, a wokół upadali ludz
Tłum zaczął napierać i pchać nas w kierunku sceny.
Myślałem, że nas stratują.
Wtedy dostałem w nogę.
Nic nie poczułem. Chyba byłem przegrz
Nagle się poślizgnąłem. Wszędzie było pełno krwi.
Ale wtedy jeszcze nie rozumiałem, że to krew.
Jeden facet chował się pod zwłokami.
Inny próbował reanimować swoją dziewczynę, ale...
było po niej.
To było gorsze niż horror. I ten zapa
Pot, rdza i palony plastik.
Cuchnęło krwią.
A Helene?
Była...
cały czas przy mnie.
Trzymałem ją za rękę.
No i...
Co?
Umarła... w moich ramionach.
Dlaczego nie powiedziałeś mi przez telefon?
Przez cały dzień żyłem nadzieją. Nie rozumiem tego.
- Nie mogłem nic zrobić. - Dlaczego, Bruno?
Byłem bezradny. Ciągle strzelali. Spędziłem dwie godziny w bezruchu.
Bo strzelali do wszystkiego, co się r
Przepraszam. Wybacz mi.
Nie wydawała głosu. To było potworne.
Kochany, robimy zakupy na kolację. Jak nie oddzwonisz, będzie ryba.
Trzy, dwa, jeden... ryba!
Wstawisz ziemniaki? Zaraz będziemy.
Cześć, Antoine.
Oto wasz prowiant: na czwartek marchewka i bakłażan.
Masz moje pojemniki?
- Twoje... - Pudełka plastikowe.
Nie? To nic.
Może być w poniedziałek. Nie myj ich.
I co, Melvil?
Smakowała ci zupka?
Nie!
Niedobra?
Kupa, fuj!
Tata!
Nie teraz. Muszę wybrać sukienkę.
Cześć. W porządku?
Gdzie tata?
Otwórz, do cholery!
Tutaj jestem.
O co ci chodzi?
Wybieram sukienkę.
Odwaliło ci?! Nie możesz zostawiać go samego!
Dzięki, kochanie.
"Jesteśmy silniejsi niż wszystkie armie świata".
Twoje słowa.
WIDEO Z ATAKU W BATACLAN
Gdzie byłaś przez cały ten czas?
Co?
Ludzie, którzy zginęli trzynastego listopada, reprezentowali nasze wart
Teraz bardziej niż kiedykolwiek mamy obowiązek te wartości podtrzymywać.
Nie ulegniemy strachowi i nienawiści
Tata kąpie.
Co tu robisz? Odejdź, bo się zmoczysz
Nie mam czasu. Idź, proszę.
Gdzie jesteś, Melvil?
Co robisz?
Oszalałeś?! Co to ma być?! Są zniszcz
- Mama. - Do wyrzucenia!
Cicho bądź. Przestań!
Zamknij się!
Tu centrala policji i służb ratunkow
Proszę czekać. Operator za chwilę się zgłosi.
Przepraszam, aniołku.
Tak. Jedziemy do mamy, synku.
Nie przez kałużę!
Spójrz.
Jest tam. Widzisz kwiaty?
To tu.
Posłuchaj, kochanie.
Mama już z nami nie mieszka.
Odeszła.
Nie możemy się z nią zobaczyć.
Ale wciąż jest z nami.
W naszych sercach. Tu.
A kiedy zechcemy być bliżej niej, możemy przyjść tu. Widzisz?
Wiesz...
ostatnio było dość... nerwowo.
Przeze mnie, przez tatę, jasne?
Ale to się zmieni.
Jesteśmy zespołem poszukiwaczy przygó
A jeśli coś będzie nie tak, po prostu mi powiedz.
Zawsze cię wysłucham.
Obiecujesz?
Stoi. Odporność na wiatr?
Jest! Budujemy.
Ten. Na górę.
Jeszcze!
Zróbmy nową.
Kiedy będzie dostępne?
Od pierwszego lutego.
Możemy załatwić formalności?
Kompost to zawracanie głowy.
Co dwa dni muszę iść 300 metrów, żeby opróżnić małe wiaderko.
Kiedy uznała, że to najważniejsze, było po sprawie.
Wszystko ma być makrobiotyczne.
Wszystko.
Nie kop, Maxime!
Kroimy warzywa w kostkę. Nawet płatki muszą być zmiażdżone.
Jakbym nie miał innych zajęć. A twoje podejście?
Wyłącznie mrożonki Picarda.
Marzenie.
Przesuń się.
Ustawiaj w stos.
- Wszystkie? - Tak.
Proszę. Brawo.
Chodź.
Nie wiem, co tutaj robię.
Życie toczy się dalej, jednak... chyba nie tego chcę.
Helene tego chce.
Tak myślisz?
Tak. Jestem pewien.
WEEKEND NA KORSYCE
Kurwa, dlaczego tam jesteś?
Kurwa!
Proszę pana? W porządku?
Gotowe.
Uwaga.
Jemy!
Nie ruszaj się. Poczekaj.
Stój.
Melvil, chodź!
Dalej! Okiwałem cię.
No, chodź!
Nie chcesz grać?
Przestań. Baw się gdzie indziej.
Łap mnie!
- Tata! - Dalej!
- Nie... - Piłka.
Nie. Zostaw ją.
Brawo, synku! Płyń!
Wspaniale!
Jedna ręka! Patrz! Doskonale!
Brawo!
W porządku?
- Tato. - Tak, synku?
...sprawca ataków w Paryżu został schwytany.
Nie stawiał oporu, ale belgijska policja nie ryzykowała
i postrzeliła go w nogę.
Aresztowano cztery inne osoby...
Biegnij!
Złap mnie! Wchodzę do wody!
Boisz się?
Daj rękę.
Przyjemnie, co?
Widzicie, jaka czysta?
NIE ZMUSICIE MNIE DO NIENAWIŚCI
REŻYSERIA
WYSTĄPILI
SCENARIUSZ
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Jakub Jasieński
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.