Original subtitles

Όλα τα έφαγες;

Εγώ, μπαμπά; Εσύ τα έφαγες όλα.

Εντάξει, πάω να πάρω άλλα δύο.

-Όχι, θα πάω εγώ. -Όχι, μείνε.

Να συγχαρώ και τον Κελίνο.

-Εντάξει. -Σήμερα ξεπέρασε τον εαυτό του.

Όλα καλά;

-Ναι. -Ο πατέρας σου πάλι;

Ναι.

Έλα εδώ.

Μάλλον ήσουν λίγο αγχωμένη.

Παράξενο.

Κάτι μου διαφεύγει.

Όπως;

Το αυτοκίνητο...

έρχεται από το πουθενά.

Δεν το άκουσα να έρχεται ούτε να φρενάρει.

Ένα όνειρο ήταν.

Δεν είναι και τόσο παράξενο.

Ίσως έχεις δίκιο εσύ.

Όπως πάντα.

-Όχι όπως πάντα. -Όπως πάντα.

Όχι.

Συγγνώμη που σε ξύπνησα.

Έτσι κι αλλιώς, πρέπει να σηκωθώ.

Πρέπει οπωσδήποτε να πας στο Τορίνο;

Δεν αποφασίζω εγώ.

Και πότε θα γυρίσεις;

Σε λίγες μέρες.

Τρέξτε!

Ο Τζεπίνο δεν είναι καλά!

-Ποιος είναι πάλι; -Δεν ξέρω. Κάτι έγινε.

Πάω να δω.

Τρέξτε στον Τζεπίνο!

Τσεντσίνα, τι έγινε;

-Τρέχα! Ο Τζεπίνο είναι χάλια. -Τρέξτε!

Ο Τζεπίνο; Ο σερβιτόρος του "Τσούτσιο;"

Γρήγορα! Κουνήσου!

-Άγιε Νικόλα, βόηθα μας! -Πόσο πάνε οι μπανάνες;

-Οι μπανάνες; 1,5 ευρώ. -Θα πάρω μετά.

-1,25. Σου κάνω έκπτωση. -Εντάξει.

Πρέπει να φύγω.

Πού πας;

Πρέπει να κατέβω. Κάτι σοβαρό θα έγινε.

-Περίμενε να έρθω κι εγώ. -Όχι!

Αν σε δει η γειτόνισσα...

σε μισή ώρα θα μας βγάλουν στις εφημερίδες.

Τριφόνε, τι έγινε;

Ένιωσε δυσφορία ο Τζεπίνο από το "Τσούτσιο".

-Ποιος είναι; -Δεν ξέρεις τον Τζεπίνο;

-Ο σερβιτόρος στο "Τσούτσιο". -Δεν έχω πάει ποτέ.

Πώς; Το πιο σημαντικό εστιατόριο στην πόλη!

-Και στην περιφέρεια! -Ναι, στον πλανήτη.

-Μα δεν το ξέρεις; -Όχι.

Τι είμαι; Τουρίστας;

-Αστυνομικός είμαι. -Και λοιπόν;

Γιατί; Εγώ τουρίστας είμαι; Τρέχα!

Πιο σιγά!

Τον Κοκκινολαίμη! Τον σκότωσαν.

Καλέστε την αστυνομία.

Εγώ είμαι η αστυνομία. Άκρη! Τι συμβαίνει;

Σκότωσαν τον προϊστάμενό μου.

-Τον εστιάτορα. -Πώς τον λένε;

-Νικόλα. -Νικόλα Στραμάλια.

Κοκκινολαίμης, επειδή έχει υπέρταση...

και κοκκινίζει σαν πιπεριά.

Πού είναι; Θα μου δείξετε;

Μην με πάτε πάλι εκεί μέσα, δεν αντέχω τόσα αίματα.

Εντάξει, Τριφόνε. Πάρ' τους όλους αυτούς από εδώ.

Κύριοι, λίγο την προσοχή σας, παρακαλώ.

Όσοι ψωνίσουν...

από το μίνι μάρκετ Τριφόνε, έχουν 30% έκπτωση σε όλα τα είδη.

Ήρθα κι εγώ. Το καλύτερο ξεχάσαμε.

-Όχι έτσι. -Μάλιστα.

Τώρα, ο μπαμπάς θα κάνει κήρυγμα...

πώς φορτώνουμε το αμάξι.

-Έλα, βγάλ' τα όλα. -Τίποτα δεν βγάζω.

Πάνω από το πτώμα μου.

Λοιπόν; Τι είναι λάθος;

-Πρώτα βάζουμε την ψησταριά. -Γιατί; Πού το είδες γραμμένο;

Πρώτα η ψησταριά για περισσότερη τάξη.

Θέλει τάξη η ψησταριά; Το σπίτι της είναι εκεί μέσα;

Ποιος είναι;

Λολίτα;

Αντόνιο, προέκυψε κάτι έκτακτο.

Έκτακτο; Τι έγινε;

Φόνος, νομίζω.

Φόνος; Πού;

Μην επαναλαμβάνεις ό,τι λέω! Εντάξει;

Τα βάσανα δεν τελειώνουν. Ακούστε με.

Κεφαλάκι κασέρι και λίγες ελιές με 5 ευρώ το κιλό. Καταλάβατε;

Ήταν εστιάτορας, ένας Νικόλα Στραμάλια.

-Ποιος είναι αυτός; -Κοκκινολαίμη τον λένε.

Πέθανε ο... Όχι! Ο Κοκκινολαίμης.

-Γιατί; Τον ξέρεις; -Και ποιος δεν τον ξέρει;

Μόνο εγώ δεν τον ξέρω μάλλον. Έλα εδώ.

Επιχείρηση Τριφόνε.

Είναι Κυριακή, Λολίτα!

-Δεν έχω βάρδια εγώ. -Έχουμε φύγει.

Έχουμε φύγει!

Ούτε εγώ έχω βάρδια. Έλα, γρήγορα.

Φεύγω με τα παιδιά.

Και 1,5 λίτρο χλωρίνη με άρωμα περγαμόντο.

Μάλιστα.

Παιδιά, δεν φεύγουμε τελικά.

Ο πατέρας σας βρήκε κάτι καλύτερο να κάνει.

Εντάξει, μην ανησυχείς.

Παιδιά, ξεφορτώνουμε. Γυρίζουμε στο σπίτι.

Πέθανε ο Κοκκινολαίμης.

Σοβαρά;

Παναγιά μου, τον καημένο!

Συνοψίζοντας, εσείς ανοίξατε το εστιατόριο το πρωί;

Όπως κάνω κάθε πρωί εδώ και 20 χρόνια.

Και βρήκατε τον ιδιοκτήτη σε τέτοια κατάσταση.

Φριχτό θέαμα.

Αίματα παντού.

Πετάχτηκα έξω γιατί μου κόπηκε η ανάσα.

Ελάτε.

Δεν καταλαβαίνω πώς μπορούν να κάνουν τέτοια πράγματα.

Πρέπει να τον βρείτε αυτόν που τον κατάντησε έτσι.

Πείτε μου, είχε εχθρούς ο Στραμάλια;

Μα τι λέτε; Όλοι τον ήξεραν και όλοι τον αγαπούσαν.

Ήμουν ο πρώτος σερβιτόρος που προσλήφθηκε εδώ.

Παλικαράκια ήμασταν.

Τόσα χρόνια ούτε ένα πρόβλημα, ένας καυγάς, τίποτα.

Και το ράντζο που είδα στην είσοδο;

Εκεί κοιμάται ο Κοκκινολαίμης το βράδυ, μετά τη δουλειά.

Από τότε που πέθανε η γυναίκα του, η κυρία Ρόζα.

Έλεγε πως δεν του άρεσε να μένει σπίτι μόνος.

Θυμάστε μήπως αν χθες το βράδυ ήθελε να κοιμηθεί;

Όταν έβγαινα ετοιμαζόταν να πάει για ύπνο.

Τον χαιρέτισα.

Δεν πρόσεξα κάτι ασυνήθιστο.

Εσείς φύγατε τελευταίος χθες;

Όχι, ήταν κι ο Μπεναλάλ, ο μάγειρας της βραδινής βάρδιας.

-Μπεναλάλ. Επίθετο; -Μπεναλάλ Ματού.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Επιτέλους!

Όχι, σου το είπα στο τηλέφωνο.

Σήμερα είχα, λέει, ρεπό.

Και πριν πεθάνει κάποιος...

πρέπει να σε ρωτήσει αν είσαι ή όχι σε υπηρεσία;

Σε κάθε περίπτωση, ο κύριος Τζεπίνο Τσιρόνε...

βρήκε το πτώμα.

Θα σας δώσει τα στοιχεία των άλλων υπαλλήλων για να τους ανακρίνετε.

Μα φυσικά, υπαρχηγέ.

Βάζω κάτι της προκοπής κι έρχομαι κι εγώ.

Εντάξει.

Αντόνιο!

Είχες να κάνεις τίποτα σήμερα;

Όχι.

Μόνο μπάρμπεκιου με την οικογένεια που δεν βλέπω ποτέ.

Εντάξει τότε.

Όχι, εσείς περιμένετε εδώ.

Πάμε μέσα να ρίξουμε μια ματιά.

Ευχαριστώ.

Έλεος!

Σαν πίνακας του Μπέικον είναι.

Όχι.

Εμένα δεν μου θυμίζει μπέικον.

Πιο πολύ ραγκού.

Μοιάζει με την κουζίνα της μαμάς όταν φτιάχνει παϊδάκια.

Λοιπόν;

Πότε επιστρέφεις;

Το πρώτο λεπτό μετά το τέλος της συνέντευξης.

Έχεις να πάρεις τρένο.

-Όχι, προλαβαίνουμε. -Δεν προλαβαίνουμε.

-Επείγομαι να κάνω ντους. -Θα κάνουμε μαζί.

Όχι. Δεν μπορούμε μαζί.

Κι εγώ επείγομαι να σε αποχαιρετίσω όμορφα.

-Ναι; -Ναι.

-Γεια. -Δεν έχει "γεια".

-Γεια. -Είπα όμορφα.

Έχετε δει την ταινία "Όταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλι";

Έλεγε ότι για μια γυναίκα άνω των 40...

είναι πιο εύκολο να πάει από μετεωρίτη παρά να βρει σύζυγο.

Δεν συμφωνώ.

Το να βρεις άντρα είναι πανεύκολο.

Το να βρεις τον σωστό είναι το δύσκολο.

Του ανιψιού σας είναι αυτό;

Σας αρέσει; Να σας τον γνωρίσω;

Ξέχασα κι αυτά.

Κι αυτά του ανιψούλη.

Αν διαλέξεις ελεύθερο, απορείς γιατί είναι ελεύθερος.

Αν διαλέξεις πιασμένο, δεν γίνεται ποτέ ελεύθερος.

Αν πάρεις νεαρό, αναρωτιέσαι πώς θα είναι μετά από χρόνια.

Όταν όλα χαλαρώσουν και γεμίσω ρυτίδες.

Κι αν τελικά είσαι τυχερή και βρεις τον σωστό...

τότε το πρώτο που σκέφτεσαι είναι...

"Κάποιο λάθος θα 'γινε".

Γιατί σε μένα;

Σε τι οφείλω τόση ευγένεια;

Δεν είναι ευγένεια, υπαρχηγέ.

-Κάνω προπόνηση. -Γυναίκα;

Φυσικά, υπαρχηγέ. Γνώρισα μια γυναίκα...

και προπονούμαι στους τρόπους.

Όλα είναι θέμα αυτοεκτίμησης. Άκου που σου λέω, Σιβιτά.

Αυτοεκτίμηση.

Φόρτε!

Λοιπόν; Πώς πάμε;

Γιατί με κοιτάζεις έτσι;

Μια ώρα σε περιμένουμε.

Εντάξει, Αντόνιο.

Έκανα έρωτα. Τι περίμενες;

Εσένα δεν σου έτυχε ποτέ;

-Σε αυτόν; Ποτέ. -Εσύ να κοιτάς τη δουλειά σου!

Λοιπόν, αυτός ο Στραμάλια έχει παιδιά;

Μόνο αυτή.

Πίνα Στραμάλια, 28. Σε γάμο με τον Βιταντόνιο Σιφάνιο.

Αυτή οικιακά, αυτός καταστηματάρχης. Άτεκνοι.

-Την ειδοποίησες; -Φυσικά. Ήρθε για αναγνώριση.

Ένιωσε άσχημα, η καημένη.

Εντάξει, ας μην την ενοχλήσουμε για δυο μέρες.

Μετά την καλούμε. Άλλοι συγγενείς;

Όχι, κανείς. Ακούσαμε σερβιτόρους και λαντζέρηδες...

και λένε τα καλύτερα για τον κατά κόσμο Κοκκινολαίμη.

Τους απασχολούσε ανθρώπινα, πλήρωνε κανονικά.

Όταν γελούσαν όλοι μαζί συμμετείχε κι εκείνος.

Δηλαδή...

ο ιδανικός προϊστάμενος. Ακριβώς σαν εσένα, Λολίτα.

Ακόμα θυμωμένος είσαι για το μπάρμπεκιου;

Κατάλαβες, λοιπόν, ότι είχε για μένα σημασία;

Αντόνιο, εγώ σε ξέρω καλύτερα από τη γυναίκα σου.

Κι εγώ εσένα.

Και σίγουρα αστειευόσουν...

όταν είπες ότι έκανες έρωτα. Σωστά;

Εμπρός!

Τέλεια. Εντάξει. Γεια.

Ήρθε η Τζοβάνα Λαφρόντζα, η μία από τους δύο μάγειρες.

Ο Μπεναλάλ Ματού;

Δεν τον εντοπίσαμε ακόμα γιατί σήμερα έχει ρεπό.

Γιατί είναι πονηρός αυτός. Όχι βλάκας σαν εμένα.

Ξέρετε γιατί τον λένε Κοκκινολαίμη;

-Ναι, το ξέρουμε. -Όχι, δεν είναι αυτό που νομίζουν.

Τον είπαν έτσι γιατί ήταν ευέξαπτος αλλά του άρεσαν και οι γυναίκες.

Πολύ όμως.

Αν έβλεπε μια κούκλα σαν εσάς, για παράδειγμα...

άναβε σαν γλόμπος.

"Άναβε σαν γλόμπος".

Γινόταν κατακόκκινος κι άρχιζε να λέει χαζομάρες.

Κι όχι μόνο, τις έκανε κιόλας.

Τι έκανε, δηλαδή;

Υπαρχηγέ, 15 χρόνια μαγειρεύω τα πρωινά στο μαγαζί.

Έχουν δει τα μάτια μου!

Δεν μας λέτε κι εμάς τι έχουν δει τα μάτια σας;

Όπως η τελευταία, στη γκαρνταρόμπα.

Ήταν Βραζιλιάνα. Κατά τη γνώμη σας...

το "Τσούτσιο" είχε ανάγκη από κορίτσι στη γκαρνταρόμπα;

Κι αυτή, τη Βραζιλιάνα την προσέλαβε...

-μες στα Χριστούγεννα. -Βραζιλιάνα.

Γράψε, Εσπόζιτο.

Βραζιλιάνα στη γκαρνταρόμπα. Είναι σημαντικό.

Για τον Φόρτε είναι θεμελιώδες το ότι είναι Βραζιλιάνα.

Σημαντικό ή θεμελιώδες; Τι γράφω;

Γράψε ότι είχε μια κοιλιά.

-Ποιος; Ο Κοκκινολαίμης; -Όχι.

-Η κοπέλα στη γκαρνταρόμπα. -Μπράβο.

-Ήταν έγκυος. -Μάλιστα. Από ποιον;

Πολλά ζητάτε. Για δουλειά πληρώνομαι, όχι για κουτσομπολιό.

Φυσικά, αναρωτιέμαι. Δηλαδή...

Γιατί την προσέλαβε ο Κοκκινολαίμης αν δεν ήταν δικό του;

Έτσι; Από χόμπι;

Και πώς λέγεται αυτή η κυρία;

Σιγά την κυρία. Φανί...

Ολιβέιρα.

"Uploaded by Moca" HD TVSeries

Τώρα θα σας δείξω. Τσίτσο!

Αυτός είναι Τσίτσο.

Κάνει λιαστές ντομάτες, τις καλύτερες στο Μπάρι.

Τόνιο!

Μια στιγμή!

Λολίτα!

-Ντομάτες; -Όχι, ευχαριστώ.

-Τι; Έτσι τις πουλάς; -Πώς έτσι;

Χωρίς απόδειξη;

Η κουνιάδα μου η Λολίτα.

Αδερφή τής Καρμέλα.

Ντετέκτιβ.

Επιθεωρητής Κολόμπο.

Περιστέρι.

-Περιστέρι. -Μπράβο.

Λολίτα, τρέχω γιατί έχουμε γευσιγνωσία λαδιού. Συγγνώμη.

-Γευσιγνωσία λαδιού. Λάδι. -Τόνιο!

Τόνιο!

Κι εσύ τον Τόνιο βρήκες;

Δεν χαίρεσαι;

Να βγάλει και τίποτα να σου δίνει τη διατροφή.

-Καλά. -Εσύ αγγλικά ξέρεις;

-Όχι. -Άρα;

Δεν είμαστε καλά!

Είχα 10 χρόνια Άγγλο στο κρεβάτι και δεν το πήρα είδηση.

Μα έζησε στην Αγγλία.

Ναι, μαμά. Δυο μέρες έμεινε.

Τον έστειλε πίσω η πρεσβεία γιατί χάθηκε στο μετρό.

Πάντα αρνητική είσαι, Καρμέλα.

Προσπαθεί να βρει απασχόληση.

-Για να είναι κοντά σου. -Μαμά, να χαρείς!

-Δεν τον θέλω κοντά μου. Εντάξει; -Εντάξει.

-Γεια, θεία Λολίτα. -Γεια, Λολίτα.

-Γεια. -Γεια.

Τι ωραία καπέλα είναι αυτά!

Είδα τον Αντόνιο κάτω. Τι έκανε;

Τίποτα, παιδί μου. Τι κάνει; Βοηθάει λίγο...

για να πάει καλά η δραστηριότητα του Μπρεντ & Μπεντ.

Πάρτε το μέσα. Μαμά, είναι νόμιμο;

Σας έκλεισαν μια φορά!

Εντάξει, τώρα ξανανοίξαμε. Όλα είναι νόμιμα.

Άκου, η πώληση ειδών διατροφής φορολογείται.

Όπως και η ξενάγηση. Οι ξεναγοί πληρώνουν φόρους.

Τι φόρους, Λολίτα; Είναι φίλοι αυτοί, απλοί άνθρωποι.

Θέλουν να ιππεύσουν, να φάνε καλά.

Όπως κι εμείς.

Συγγνώμη. Δηλαδή, αν έρθει ένας φίλος...

και θες να του δείξεις την πόλη, να φάει κάτι...

πρέπει να πληρώσεις κάτι σε κάποιον; Δεν νομίζω.

Πρέπει να κόβετε αποδείξεις. Ή θα σας καταγγείλω εγώ.

Εντάξει, ήρεμα. Πού θα βρούμε αποδείξεις;

Στο βιβλιοπωλείο, μαμά!

-Μετά θα στείλω τον Ντάβιντε. -Όχι μετά. Τώρα!

-Τώρα πρέπει να τον στείλεις. -Ντάβιντε!

Μη φωνάζεις!

-Τι, γιαγιά; -Πάρε, παιδί μου.

Πήγαινε στην Τιτίνα και πάρε δύο μπλοκάκια αποδείξεις.

Να κρατήσω τα ρέστα;

Είναι νόμιμο ή πρέπει να μου κόψει απόδειξη;

Μαμά, τον Κοκκινολαίμη τον ήξερες;

-Που είχε το εστιατόριο; -Ναι.

Ναι, εκεί γιορτάσαμε την πρώτη σου Μετάληψη.

-Ναι; -Γιατί με ρωτάς;

-Γιατί τον σκότωσαν. -Αλήθεια;

Χριστέ μου, λυπάμαι. Και πώς έγινε;

Δεν ξέρω, ακόμα το ερευνούμε.

Άρεσε πολύ στον πατέρα σου να τρώει εκεί.

Σωστά, Νικόλα;

Τι όχι; Σου άρεσε, λέει.

Εντάξει, ήσουν ο πιο μικρός.

Νικόλα, το ίδιο είναι.

Ρύζι, πατάτες και μύδια, δηλαδή τιέλα, το ίδιο.

Μαμά, τον ονειρεύτηκα.

Αλήθεια;

Να γιατί δεν ήρθε σε μένα απόψε.

Και τι έλεγε;

Τρώγαμε αχινούς.

Κι ήρθε σαν βολίδα ένα αυτοκίνητο.

Κι εγώ...

προσπάθησα να του το πω. Φώναζα.

Αλλά δεν έβγαινε φωνή.

Και τον πάτησε το αυτοκίνητο.

Παναγιά μου, τι άσχημο όνειρο!

Το άσχημο είναι που δεν μπόρεσα να κάνω τίποτα, μαμά.

Δεν μπορούσες να κάνεις κάτι, κόρη μου.

Ναι.

Είστε ανοιχτά; Καλημέρα.

"Είστε ανοιχτά"; Όποιος κοιμάται, ψάρια δεν πιάνει.

Κι εγώ από τα ψάρια ζω, δεσποινίς.

Είσαστε ο Κελίνο, σωστά;

Αυτοπροσώπως. Γνωριζόμαστε;

Εσείς δεν με ξέρετε, εγώ ναι.

Ερχόμουν μικρή εδώ με τον μπαμπά μου.

Τρώγαμε αχινούς εδώ. Είχε τη βάρκα του εκεί.

Ποιος ήταν ο πατέρας σας;

Ο Πετρεσίνε.

Είστε η κόρη του Πετρεσίνε;

Φυσικά και θυμάμαι. Βέβαια.

-Ήσασταν ωραίο κοριτσάκι. -Ευχαριστώ.

Ο πατέρας σας...

Τι κρίμα αυτό που έγινε!

Ήσασταν παρών όταν συνέβη;

Ναι.

Θα μου πείτε τι έγινε; Είναι σημαντικό για μένα.

Πέρασαν πολλά χρόνια. Δεν θυμάμαι καλά.

Ναι, αλλά είναι από εκείνα που δύσκολα ξεχνά κανείς.

Κάποια πράγματα καλύτερα να τα ξεχνάς.

Σας παρακαλώ.

Για το κοριτσάκι που έτρωγε αχινούς με τον μπαμπά του.

Όλα έγιναν μπροστά στα μάτια μου.

Το θυμάμαι σαν να 'ταν χθες.

Αυτόν τον άθλιο, αν τον πετύχω...

-Ούτε που φρέναρε. -Δεν φρέναρε;

Όχι! Ούτε καν προσπάθησε να φρενάρει.

Το είπατε αυτό στην αστυνομία;

Φυσικά και το είπα.

Είπα ότι νομίζω πως το έκανε σκόπιμα.

Επέμενα να γραφτεί στα πρακτικά.

Γιατί δεν ήμουνα ο μόνος. Υπήρχε κι άλλος.

-Κι εκείνος τα είδε όλα. -Ποιος άλλος;

Ένας κύριος που δεν είχα ξαναδεί.

Πλησίασε τον πατέρα σας στο έδαφος...

-Για τις πρώτες βοήθειες; -Έτσι νόμιζα.

Αλλά έσκυψε προς το μέρος του, τον κοίταξε...

κι έφυγε χωρίς να κάνει το παραμικρό.

Λολίτα;

Έγινε κάτι;

Όχι, απλώς είμαι λίγο αγχωμένη.

Μοιάζεις σαν να είδες πεθαμένο.

Έρχεσαι λίγο στο γραφείο, παρακαλώ;

Αμέσως.

Ο Κελίνο τα συμπεριέλαβε όλα στα πρακτικά;

Το αυτοκίνητο που δεν φρέναρε...

την ύποπτη συμπεριφορά του μάρτυρα.

Δηλαδή, όλα.

Και δεν το ερεύνησε κανείς.

Και δεν είπε στην οικογένειά σου ποτέ τίποτα.

Όχι.

Αντόνιο, ήμουν μικρή.

Και πάντα ντρεπόμουν για τον πατέρα μου.

Η μαμά μου ήταν χάλια.

Και δεν την ενδιέφερε να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Ξέρεις τι νομίζω πως είναι αυτή η ιστορία;

Φόνος εκ προμελέτης που παρουσιάζεται ως ατύχημα.

Όντως.

Ποιος πρέπει να βρει την αλήθεια; Να προστατέψει τα θύματα;

-Εμείς, Λολίτα. Η αστυνομία. -Ακριβώς.

Αντόνιο.

-Βοήθησέ με να βρω τον φάκελο. -Φυσικά.

Δεν είναι εύκολο. Πάνε 20 χρόνια, δεν είναι στο αρχείο μας.

Θα 'ναι σε κάποιο ράφι στο νεκροταφείο ελεφάντων.

Εκεί πάνε ο φάκελοι μεταπολεμικά ως την ψηφιοποίηση.

Αρκεί να μην καταστράφηκε...

ή να μη χάθηκε.

Πρέπει να τον βρούμε, Αντόνιο.

Ήταν ο πατέρας μου.

-Ενοχλώ; -Δεν ενοχλείς, Εσπόζιτο.

Ήρθε η Φανί Ολιβέιρα.

Να περάσει στην αίθουσα ανακρίσεων;

Ναι, ερχόμαστε.

Συγγνώμη, κυρία ή δεσποινίς;

Δεσποινίς.

Δεσποινίς Φανί, σας καλέσαμε...

γιατί μάθαμε ότι ήσασταν υπάλληλος του Στραμάλια.

-Του Κοκκινολαίμη; -Ναι, ακριβώς.

Έχω δουλέψει εκεί αλλά έφυγα εδώ και 4 μήνες.

Ναι, ξέρουμε. Λόγω εγκυμοσύνης.

Προσληφθήκατε όταν ήσασταν έγκυος.

Είναι τιμητικό για τον Κοκκινολαίμη.

Τη σήμερον ημέρα για να βρεις δουλειά...

την κρύβεις την εγκυμοσύνη.

Ο κύριος Στραμάλια, όπως τον λέτε...

ήταν πολύ καλός μαζί μου.

Μόνη, σε δυσκολία, δεν ήξερα τι να κάνω.

Μου πρότεινε να δουλέψω στη γκαρνταρόμπα.

Με βοήθησε σε μια δύσκολη στιγμή.

Πείτε μου, σας φέρθηκε καλά; Σας βοήθησε μόνο;

Δεν μου ζήτησε τίποτα. Ήταν σαν πατέρας μου, αυτό.

Ωραία. Καλύτερα έτσι.

Και το παιδί σας πόσων μηνών είναι;

Δυστυχώς, το έχασα στον έβδομο μήνα.

Λυπάμαι. Με συγχωρείτε, δεν το ήξερα.

Και τι κάνετε τώρα; Πού βρίσκεστε;

Θα πήγαινα στο εστιατόριο, αλλά πέθανε ο Κοκκινολαίμης...

και δεν ξέρω πού θα πάω.

Άσχημο να μην έχεις δουλειά.

Μακάρι να βρείτε κάτι σύντομα.

-Το ευχόμαστε. -Ο θείος μου έχει ταβέρνα.

-Να του ζητήσω να... -Εσπόζιτο!

-Ευχαριστώ. -Δεσποινίς.

Μείνετε διαθέσιμη, για την ώρα τελειώσαμε. Ευχαριστώ.

Με συγχωρείτε.

"Uploaded by Moca" HD TVSeries

Το πρώτο χτύπημα ήταν στον αυχένα.

Τότε ο Στραμάλια θα έπεσε στο έδαφος.

Έπειτα τον χτυπούσε στο πρόσωπο...

μέχρι να τον σκοτώσει με πολύ βίαιο τρόπο.

Ήθελε να του σβήσει το πρόσωπο;

Πράγματι.

Και τα κατάφερε.

Έχεις να μου πεις κάτι για την ώρα;

Πρέπει να συνέβη γύρω στη 1:00 τη νύχτα.

Και κάτι άλλο. Δεν ξέρω αν σου το είπε η Σήμανση.

Το τηγάνι δεν είναι από τα συνηθισμένα.

-Όχι; -Όχι. Είναι "Μούρολο Σεφ".

-Δηλαδή; -Το διαφημίζει ο Γκαετάνο Μούρολο.

Ανταγωνιστής του Στραμάλια, θα τον έχεις ακουστά.

Ομολογώ ότι πρώτη φορά τον ακούω.

Ο Στραμάλια εφηύρε τα "Σπαγγέτι της Φόνισσας".

Αυτό το ξέρουν όλοι.

Κι ο Μούρολο;

Εφηύρε τα "Σπαγγέτι της Καμένης".

Δηλαδή, τα Σπαγγέτι της Φόνισσας του Κοκκινολαίμη...

ολίγον παραλλαγμένα.

Εννοείς ότι ο Μούρολο έκλεψε τη συνταγή από τον Στραμάλια;

Όχι μόνο. Άνοιξε εστιατόριο απέναντι από το "Τσούτσιο"...

σε απόσταση 50 μέτρων.

Άρα δεν τα πήγαιναν καλά οι δυο τους.

Όπως λένε, Λολίτα, αν κλέψεις από πελαργού φωλιά...

θα σε τσακώσει.

ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ "ΤΣΟΥΤΣΙΟ"

ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ "ΜΟΥΡΟΛΟ"

Μαριέτα, τι έχεις;

Γιατί;

Είναι πάνω από ένα λεπτό που δεν μιλάς.

Λολίτα, φοβάμαι ότι είμαι έγκυος.

Με τον Νικόλα σου;

Όχι, με τον Κλάουντιο, σίγουρα.

Τότε;

Γιατί; Εσύ με τον Κλάουντιο ακόμα...;

Φυσικά. Αντρόγυνο είμαστε.

Μάλιστα, να ξέρεις...

από τότε που έχω τον Νικόλα τα πράγματα βελτιώθηκαν.

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα.

Και ποιο είναι;

Φαντάζεσαι τη μητρότητα στην ηλικία μου;

Είμαι πολύ μεγάλη για να αλλάζω πάνες νυχτιάτικα.

Όπου να 'ναι θα βάλω μασέλα.

Συνομήλικες είμαστε. Τι γριά μου τσαμπουνάς;

Ναι, μην καθυστερείς με τον Ντανίλο.

Νομίζω ότι είναι ο κατάλληλος για σένα.

-Ένα μωρό. -Μην ακούω για μωρά!

Άκου.

Δεν είμαστε μαζί.

Δηλαδή, είμαστε χωρίς να είμαστε. Κάτι τέτοιο.

Χαίρομαι.

Που είσαστε μαζί χωρίς να είσαστε μαζί.

Κι όλο φεύγει. Τώρα, για παράδειγμα...

πήγε στο Τορίνο για τρεις μέρες.

Και σου λείπει.

Καλό σημάδι αυτό.

Αλλά εσύ θα το κρατούσες το παιδί;

Δεν ξέρω.

Εντάξει, αν ήταν κορίτσι...

Όχι. Δεν ξέρω, Λολίτα.

Αντόνιο!

Στο σπίτι ήσουν; Για φαγητό;

Όχι, στο νεκροταφείο ελεφάντων...

για τον φάκελο του πατέρα σου.

Και τι σου είπαν;

Με πήγαν στον θρυλικό 6ο Τομέα...

που έχει χιλιάδες φακέλους κάθε είδους...

έγγραφα, φακέλους, πινάκια και τις πλάκες του Μωυσή...

και μου είπαν, "Δρ Φόρτε, ψάξε μόνος σου".

-Ευχαριστώ, Αντόνιο. -Τίποτα.

Αν σε δυο μήνες εξαφανιστώ, θα προσέχεις την οικογένειά μου;

-Φυσικά. -Το καλό που σου θέλω.

Εσπόζιτο!

-Τι κάνεις; -Βγήκα να πάρω αέρα, υπαρχηγέ.

Βρήκες τον Μπεναλάλ Ματού;

Ναι, αλλά δεν ήταν εύκολο.

Ούτε τηλέφωνο δεν έχει.

-Πώς δεν έχει τηλέφωνο; -Ούτε σταθερό ούτε κινητό.

Ούτε και σπίτι έχει.

Και πού μένει ο Χριστιανός;

Σε σκάφος.

Σε σκάφος.

Σε σκάφος.

Σε πειράζει η θάλασσα;

Εμένα; Εγώ γεννήθηκα στη θάλασσα.

-Ο Μπεναλάλ Ματού; -Καλημέρα.

-Καλημέρα. -Θα είναι η τυχερή μου μέρα.

-Ευχαριστώ. -Με ποια έχω τη χαρά να μιλώ;

Είμαι η υπαρχηγός Λομπόσκο, από την αστυνομία.

-Αστυνομία; -Και ο επιθεωρητής Καποφόρτε.

Παρακαλώ.

Ευχαριστώ.

Ερευνούμε τον θάνατο του Νικόλα Στραμάλια...

του εργοδότη σας.

Κύριε Μπεναλάλ, είσαστε στη νυχτερινή βάρδια...

στο εστιατόριο του Στραμάλια.

-Σωστά; -Ακριβώς, υπαρχηγέ.

Αν είχατε δειπνήσει εκεί...

σίγουρα θα σας είχα σερβίρει εγώ τα "Σπαγγέτι της Φόνισσας".

-Δεν είχα την ευκαιρία. -Δεν ξέρετε τι χάσατε.

Κι εγώ επίσης.

Ίσως δεν το ξέρετε, αλλά ο κύριος Στραμάλια είναι νεκρός.

Το ξέρω.

Για αυτό είμαι στενοχωρημένος.

Μου άρεσε ο σεφ Στραμάλια. Αγαπούσε και γλεντούσε τη ζωή.

Κι όποιος γλεντάει τη ζωή...

πρέπει να πεθάνει τρώγοντας ή κάνοντας έρωτα.

Μάλιστα. Λοιπόν, ήσασταν ο τελευταίος που τον είδε;

Μαζί με τον Τζεπίνο. Σιόρε;

-Σκιρόνε. -Σκιρόνε. Σωστά.

Παρατηρήσατε κάτι ασυνήθιστο;

Όχι. Ετοιμαζόταν να πάει για ύπνο.

Τι κάνατε προχθές Πέμπτη, τη νύχτα; Πού ήσασταν;

Ήμουν εδώ.

-Μόνος; -Με μια φίλη.

-Πείτε μου για το τηγάνι. -Ορίστε;

Το "Μούρολο Σεφ" που βρήκαμε στην κουζίνα του Στραμάλια.

Πώς κι ήταν εκεί το τηγάνι του ανταγωνιστή του;

Ήθελε να το δοκιμάσει και να γράψει στην εφημερίδα...

πόσο άχρηστο ήταν. Πίστευε πως ήταν...

άλλη μια απάτη του Μούρολο.

-Εσείς τι νομίζετε; -Νομίζω ότι είχε δίκιο.

-Εντάξει. Ώρα να πηγαίνουμε τώρα. -Ναι, θα έλεγα.

Ωραίο σκάφος.

Είναι το μόνο μου απόκτημα.

Όλα μου τα χρήματα τα βάζω εδώ.

Δεν είχα ποτέ αυτοκίνητο ή σπίτι.

Επέλεξα να ζω μετακινούμενος.

Κάνω αυτή τη δουλειά και...

γυρίζω όλο τον κόσμο.

-Θαρραλέα η επιλογή σας. -Βολική επιλογή.

Πιο θαρραλέο είναι να συντηρείς γυναίκα και παιδιά.

-Ούτε το όνομά σας δεν ξέρω. -Αντόνιο.

Λολίτα.

Λολίτα Λομπόσκο.

Ξέρεις πού θα με βρεις, Λολίτα.

Τον Μούρολο δεν θα τον προσθέσεις;

Με ποιο κίνητρο, Αντόνιο;

Κίνητρο να σκοτώσει τον άλλο είχε ο Στραμάλια, όχι ο Μούρολο.

Ίσως συναντήθηκαν για εξηγήσεις και κάτι πήγε στραβά.

Για τα σπαγγέτι, Αντόνιο;

Αυτά τα λες γιατί...

τα "Σπαγγέτι της Φόνισσας"...

δεν τα έχεις φάει ποτέ.

Ούτε εγώ.

Ε λοιπόν, χάνετε.

Γιατί είναι ένα πιάτο απλό, αλλά με μια απλότητα...

-δεξιοτέχνη. -Δηλαδή;

Καταρχάς...

τα σπαγγέτι πρέπει να κολλάνε στο τηγάνι...

αλλά όσο πρέπει, όχι παραπάνω.

Και πώς τα φτιάχνουν;

Μαγειρεύονται χωρίς νερό, μέσα στη σάλτσα.

Μετά προσθέτουν ζωμό κι ανακατεύουν αργά...

ώσπου τα σπαγγέτι λυγίζουν και διπλώνονται.

Γίνονται ελικοειδή, σκληρούτσικα...

μικρούτσικα τόσο που μετανιώνουν που είναι σπαγγέτι.

Προσέξτε.

Καμία σχέση με τα σπαγγέτι που βράζουν σε νερό κι αλάτι.

Κι αυτό το κόκκινο χρώμα που ρέπει προς το καφετί...

και λίγο ξεροψημένα που κροταλίζουν στα δόντια.

Ναι, αλλά όχι όλα.

Αλλιώς το πιάτο δεν θα είναι νόστιμο.

-Βλέπεις ότι ξέρεις τελικά; -Όχι, άκουσα να το λένε.

Ακούστε τι θα κάνουμε.

Απόψε θα φάμε όλοι στον Μούρολο, να δοκιμάσουμε τα σπαγγέτι.

-Κι εγώ τι θα κάνω; -Τι πράγμα;

-Πες στην Πόρτσια ότι θα φας έξω. -Μα έχω συμβουλευτική.

Θα έρθεις μετά.

Εσπόζιτο, εσύ έχεις ραντεβού;

Όχι. Θα πάω σπίτι να πω στη μαμά ότι δεν θα φάω.

-Σε δυο λεπτά είμαι έτοιμος. -Μπράβο.

-Δρ Φόρτε, έχετε κάτι σημαντικό; -Όχι.

Είναι η τρίτη φορά που κοιτάζετε την ώρα.

Ναι, για την ακρίβεια. Έχω να κάνω μια αυτοψία.

Ναι; Πού;

-Σε εστιατόριο. -Θα 'ρθω με τα παιδιά.

Όχι, αδύνατον! Είναι έρευνα.

Θα πάει με τη Λολίτα.

Δρ Φόρτε, θα δειπνήσετε με άλλη γυναίκα; Σωστά;

Όχι. Είναι δουλειά.

Και θα 'ρθει και ο Εσπόζιτο στο δείπνο.

Δεν ισχύει, γιατρέ.

Άλλωστε... Πόρτσια, συγγνώμη.

Τη γνώρισες τη Λολίτα και είπες ότι είναι καλή.

Δεν το είπα ποτέ.

-Όχι, το είπε. -Δεν το νόμιζα τότε.

Είναι πρόβλημα αυτό. Λέει πράγματα που δεν νομίζει.

Είναι σοβαρό;

Πηγαίνετε, αν θέλετε.

Την επόμενη φορά θα δω εσάς, αν συμφωνείτε.

Εκείνη αν συμφωνεί. Συμφωνείς να δεις μόνη τον γιατρό;

-Με εσάς, δρ Φόρτε. -Με μένα;

-Ναι, με εσάς. -Εντάξει.

Γεια, μαμά.

Θα βγω. Έχω δείπνο εργασίας.

Τι θα πει "γεια, μαμά";

Όλη μέρα μαγείρευα για σένα.

Καλά, εντάξει.

Ωραία τα μπουτάκια.

-Αντόνιο, δεν πεινάς; -Δεν είναι αυτό, Λολίτα.

Τι είναι; Δεν σου αρέσουν;

Τα σπαγγέτι. Δες εδώ.

Ο Κοκκινολαίμης χρησιμοποιούσε σπαγγέτι.

-Αυτά είναι χοντρά μακαρόνια. -Και δεν ταιριάζουν;

Διαφέρουν όσο ο Τζιότο από τις Παναγίες του Μπιτόντο.

Εγώ από τέχνη δεν καταλαβαίνω, αλλά...

αυτά τα σπαγγέτι είναι αριστούργημα.

Μου επιτρέπετε.

Μα πού τα βάζει;

Όλα καλά;

Τι σαχλαμάρες είναι αυτές;

Λοιπόν, κύριοι; Όλα καλά;

Τέλεια. Ευχαριστούμε. Είναι εξαιρετικά.

Χαίρομαι.

Βλέπω ότι αρέσουν και στον κύριο.

-Είναι υπέροχα. -Ωραία.

Μα εσείς δεν τα φάγατε;

Όχι, δεν είναι καθόλου άσχημα πάντως.

Καθόλου άσχημα;

Αυτό σημαίνει και καθόλου καλά.

Μήπως διαφωνείτε με τα χοντρά σπαγγέτι;

Το "καθόλου άσχημα" είναι ρητορική φράση.

Το λέει ο Μαντζόνε για τον Δον Αμπόντιο.

"Δεν γεννήθηκε με καρδιά λιονταριού", έλεγε.

Πάντως, προτιμώ την παραλλαγή του Κοκκινολαίμη.

Το είπα.

Δυστυχώς για σας, στο εξής θα αρκεστείτε στη δική μου.

Καλό βράδυ, κυρία.

Άκουσα καλά;

Όντως το είπε;

-Αν το είπε, λέει. -Εντάξει.

Δεν έχει κι άδικο. Ο άλλος είναι νεκρός.

Μα λέγονται αυτά;

Αντόνιο, αύριο θα ελέγξουμε το άλλοθί του.

Ευχαρίστως θα το φροντίσω.

Κι εσύ, Εσπόζιτο...

πάρε το υλικό από τις κάμερες έξω από το εστιατόριο.

Αν λειτουργούν όλο και κάτι θα μας πουν.

Εντάξει, υπαρχηγέ.

Ποιος; Η μαμά;

Ποια μαμά; Ραντεβού.

Έχει ραντεβού.

-Επιδόρπιο; -Ναι, φυσικά, Λέλο.

Σερβιτόρε!

Λέλο!

Λοιπόν, Ρώμη, Μέστρε, Λούκα...

Μπάρι, Ματέρα και Λονδίνο...

αλλά μόνο έξι μήνες.

Δεν το πιστεύω ότι έχεις ζήσει σε όλα αυτά τα μέρη.

Έτσι είμαι εγώ. Δεν κάθομαι πουθενά πάνω από έξι μήνες.

Αλλά ομολογώ ότι η Ματέρα είναι πιο εντυπωσιακή από το Λονδίνο.

-Εσύ; -Ναι, κι εγώ.

Κι εσύ τι;

Δηλαδή, δεν έχω αλλάξει πόλη...

αλλά κάμποσες φορές έχω πάει...

Πικόνε, Γιαπίτζα...

Τόρε α Μάρε σχεδόν έναν χρόνο....

κι έπειτα...

Έχεις πολλή πλάκα, το ξέρεις;

Αλλά είσαι και πολύ αργός.

Τι αργός;

Γνωριζόμαστε καιρό...

και δεν μου έχεις δώσει ένα φιλί.

Σε λίγο έχουμε αλλαγή βάρδιας.

Στο σπίτι μου είναι η συγκάτοικος με το αγόρι της.

Θα με πας σπίτι σου;

Δεν μπορούμε σπίτι μου, γιατί...

-Δεν γίνεται γιατί... -Γιατί...;

Δεν ζεις μόνος σου;

Όχι, απλά κάνω κάποιες επισκευές και...

έχει παντού μπάζα και γκρεμισμένα.

Νόμιζες ότι υπάρχει άλλη;

Κοίτα που ζηλεύει το κορίτσι.

Ζηλεύω;

Προς στιγμήν νόμισα...

ότι ήσουν μπούλης και στα 30 ζεις ακόμα με τη μανούλα.

Ακόμα κι έτσι...

Όχι ακόμα κι έτσι.

Χρειάζομαι αληθινό άντρα, όχι αγοράκι.

Μα φυσικά, έτσι το είπα.

Πολύτιμος στα μάτια του Κυρίου ο θάνατος των δικαίων.

Πολύτιμος στα μάτια του Κυρίου ο θάνατος των δικαίων.

Καλός και ελεήμων ο Κύριος.

Μακρόθυμος και γενναιόδωρος στην αγάπη.

Δεν μας φέρεται με βάση τις αμαρτίες μας.

Δεν μας ανταμείβει με βάση τα σφάλματά μας.

Πολύτιμος στα μάτια του Κυρίου ο θάνατος των δικαίων.

Εκείνη εκεί μπροστά...

είναι η κόρη του;

Ναι. Κι εκείνος ο άντρας της, ο Βιταντόνιο Σιφάνο.

Πολύτιμος στα μάτια του Κυρίου ο θάνατος των δικαίων.

Τη Φανί τη βλέπεις;

Όχι, υπαρχηγέ. Θα την είχα προσέξει.

Δεν σου φαίνεται παράξενο;

Τόσα καλά είπε για τον Στραμάλια και δεν ήρθε στην κηδεία του;

Πολύτιμος στα μάτια του Κυρίου ο θάνατος των δικαίων.

Τι είναι;

Τι; Τίποτα.

Μην κοιτάς εμένα. Μπροστά κοίτα...

μήπως ανακαλύψεις κάτι χρήσιμο.

Άνεμος τον τυλίγει...

και πια δεν υπάρχει.

Πολύτιμος...

Πολύτιμος στα μάτια του Κυρίου ο θάνατος των δικαίων.

Λυπάμαι.

Συλλυπητήρια.

Είμαι η υπαρχηγός Λομπόσκο.

Έχω κάποιες ερωτήσεις. Ξέρω, άλλα σας απασχολούν...

αλλά είναι το πρωτόκολλο.

Μπορείτε και τώρα, αν θέλετε.

Εμείς δεν θα πάμε στο νεκροταφείο.

-Δεν θα είσαστε στη ταφή; -Όχι.

Συγγνώμη, μπορώ να μάθω τον λόγο;

Ας πούμε ότι δεν τα πηγαίναμε καλά με τον πατέρα.

Ο πατέρας ποτέ δεν δέχτηκε τον Βιταντόνιο.

Πίνα.

Δεν ήταν, λέει, του επιπέδου μου.

-Λες κι ήμουν η βασίλισσα Ελισάβετ. -Εσύ είσαι καλύτερή της.

Ήταν τόσο καλός!

Συγγνώμη, αν σας φανεί αγένεια...

-αλλά θα ρωτήσω... -Πού ήμασταν τη νύχτα του φόνου;

Ναι, ακριβώς.

Ήμασταν σπίτι και βλέπαμε τηλεόραση.

Ουσιαστικά δεν βγήκαμε καθόλου.

Τώρα μας συγχωρείτε. Πάμε σπίτι να ξεκουραστούμε.

Βεβαίως. Παρακαλώ.

Εσπόζιτο.

Έλεγξε και το άλλοθι αυτών των δύο.

Υπαρχηγέ, μου έστειλε μήνυμα ο Φόρτε.

Λέει ότι το άλλοθι του Μούρολο επιβεβαιώθηκε.

-Ήταν εκτός πόλης. -Πάλι καλά. Ένας λιγότερος.

Πώς είναι η αηδία που πίνεις;

Ωραίο. Τζίντζερ και φινόκιο. Ιδανικό για τη ναυτία.

Τεστ δεν έκανα ακόμα, αλλά κάνω ό,τι μπορώ.

Μακάρι να είναι κοριτσάκι.

Κοριτσάκι! Τι καλά!

Φαντάζεσαι ένα κοριτσάκι να τρέχει στο σπίτι;

Τι έπαθες;

-Έλεος! -Μα δεν ήταν στο Τορίνο;

Όχι, θα 'λεγα.

Πού πας;

Δεν ξέρω. Θα κάνω φασαρία!

Τι φασαρία; Δεν ξέρεις τι έγινε. Κάτι θα του έτυχε.

Ναι, του έτυχε η κουκλάρα. Εγώ δεν έχω ποτέ τέτοια τύχη.

Θα είναι συνάδελφος.

Εντάξει, είναι μικρή.

Και ομορφούλα.

-Σταμάτα! Με ποιον είσαι; -Εσύ με ποιον λες;

Γιατί τόση ταραχή; Είπες ότι δεν είσαστε μαζί.

Φυσικά και δεν είμαστε. Πώς να είμαι με έναν κόπανο...

που σαλιαρίζει με την πρώτη τυχούσα 25χρονη;

Μπορεί και 23χρονη.

Της χαϊδεύει τα χέρια;

Φεύγουν.

Αλήθεια;

Πάνε σε ξενοδοχείο.

Πού πας;

Τι θες να κάνεις; Θα τον παρακολουθήσεις;

Εσπόζιτο! Στις διαταγές σας, υπαρχηγέ.

-Τι κάνετε εδώ έξω; Μέσα! -Μέσα, μάλιστα.

-Κι εσύ! -Μα τέλειωσε η βάρδια μου.

-Ακριβώς. Δουλειά! Τώρα! -Ναι, αλλά...

Εδώ είσαι;

Πού να είμαι; Στο Τορίνο;

Όχι, είμαι όπου έπρεπε να είμαι.

Εντάξει.

Ήθελα να πω ότι ο Βιταντόνιο Σιφάνο...

ο σύζυγος της Πίνα, είπε ψέματα.

Οι κάμερες του "Μούρολο" τον έπιασαν τη νύχτα του φόνου.

Μπήκε στο "Τσούτσιο" στις 23:30 και βγήκε λίγο αργότερα.

Τον άτιμο τον ψεύτη!

Ηρέμησε, Λολίτα.

Θα το ελέγξουμε. Μπορεί να είχε λόγο.

Ναι, ο λόγος είναι πως είσαστε όλοι ίδιοι.

Καθάρματα είσαστε.

Όλοι ίδιοι; Εγώ τι σχέση έχω;

Πώς δεν έχεις! Όλοι έχετε.

Είναι το κατασκευαστικό σας ελάττωμα.

Είναι λάθος το DNA σας.

Σου συνέβη κάτι;

Τίποτα το πρωτότυπο από την εποχή του Αδάμ.

Κάλεσε τον Σιφάνο να έρθει αμέσως.

Εντάξει.

Κύριε Σιφάνο, πείτε μου τι κάνατε τη νύχτα του φόνου...

στο εστιατόριο "Τσούτσιο" λίγο πριν τον θάνατο του Στραμάλια;

Για ένα θέμα δανείου, αστυνομικέ.

Υπαστυνόμος. Εγώ είμαι υπαστυνόμος.

-Τι δάνειο; -Για αγορά σπιτιού με την Πίνα.

Χρειαζόταν την εγγύηση του πατέρα της.

Πήγα στο εστιατόριο για να τον πείσω...

αλλά ήταν ανένδοτος.

Είπατε με την Πίνα ότι δεν είχατε σχέσεις.

Δεν είχαμε σχέσεις. Κάπου κάπου...

Που σημαίνει ναι. Ότι είχατε σχέσεις.

Άρα ο πεθερός σας αρνείται να δώσει εγγύηση.

-Και τον σκοτώνετε. -Δεν έχω σχέση, σας διαβεβαιώ.

Με διαβεβαιώνετε; Να σας πιστέψω...

-μετά από τόσα ψέματα; -Δεν εμπλεκόμαστε εγώ κι η Πίνα.

Αυτό μένει να αποδειχθεί. Ως τότε θα μείνετε μαζί μου. Σαφές;

Εσπόζιτο, πήγαινέ τον μέσα.

Αμέσως.

Πάμε;

Γίνομαι έξαλλη όταν νομίζουν ότι θα με κοροϊδέψουν.

Άκου, Λολίτα.

Μια που δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι τώρα...

γιατί δεν πας λίγο στο σπίτι;

Κι αν προκύψει κάτι;

Αν προκύψει κάτι, θα σου τηλεφωνήσω.

Εντάξει.

Αλλά να μου τηλεφωνήσεις αμέσως.

"Festinare nocet".

Ορίστε;

Όποιος βιάζεται σκοντάφτει.

Εσύ τηλεφώνησέ μου κι ας σκοντάψω.

Παναγιά μου!

Υπαρχηγέ.

Λολίτα!

Λολίτα!

Τριφόνε!

Δεν σε είδα.

-Πάλι σου κλέψαν το Autobianchi; -Όχι.

Τότε γιατί είσαι με τα πόδια;

Ήθελα να καθαρίσει λίγο το μυαλό μου.

Να σε πάω κάπου;

Εντάξει.

Έλα!

-Πίσω; -Έλα πίσω!

Το καλύτερο ταξί!

Τριφόνε!

-Τι είναι; -Μα από πού πας;

Θα σου αδειάσω το μυαλό γιατί σε βλέπω πεσμένη, Λολίτα.

Κατάλαβες, Λολίτα;

Τι ωραία! Το "Πετρουτσέλι"!

Πόσες αναμνήσεις!

Εκεί πήγαινα πάντα με τον πατέρα μου.

Πηγαίναμε σε όλες τις κωμωδίες του Ντε Φιλίπο.

Το ξέρεις ότι είδα τη "Φιλουμένα Μαρτουράνο";

Στον Άγιο Νικόλαο σε πήγαινε;

Φυσικά και με πήγαινε!

"Άγιε Νικόλα, βοήθα μας!" έλεγε η μητέρα μου.

Τριφόνε, το στάδιο!

Ερχόμασταν με τον πατέρα μου.

Με έφερνε μικρή να δω την ομάδα του Μπάρι.

Ο Πετρεσίνε ήταν φανατικός οπαδός.

Αλλά όταν γύριζε από τον αγώνα...

δεν μιλούσε για ποδόσφαιρο.

Μιλούσε μόνο για σένα.

Και πάντα "Ζήτω, Μπάρι!"

Λολίτα, εκείνο είναι το "Βλόρα".

Το πλοίο που έδεσε το '91.

Ήμουν πολύ μικρή, δεν το θυμάμαι.

Επέβαιναν 18.000 Αλβανοί...

που δραπέτευαν από τη δυστυχία. Τι έκαναν οι κάτοικοι του Μπάρι;

-Όχι. -Έκπληκτοι, τους δέχτηκαν όλους.

Στους δρόμους, στα σπίτια, στις οικογένειές τους.

18.000, Λολίτα!

Είμαι περήφανος που κατάγομαι από αυτή την πόλη.

Ωραίοι, έτσι;

Ο πατέρας σου καθόταν εδώ...

και κοίταζε τη θάλασσα.

Έλεγε πως μετράει τα κύματα.

Απόψε έχει φεγγάρι.

Κι ας μην το ψάχνεις, κι ας μην το θες.

Απόψε είναι μια από τις αραβικές νύχτες του Μπάρι...

που στάζουν μελαγχολία.

Κι αν έχεις κάποιο πρόβλημα, το νιώθεις να γλυκαίνει...

σαν μια λαχτάρα που σου γεμίζει το στομάχι.

Ένα, δύο, τρία, τέσσερα

Ο Νικόλα έσπασε το πιάτο Και θρύψαλα το έκανε

Ο Νικόλα ο ατακτούλης

Πάντα μου το τραγουδούσε ο μπαμπάς.

Σε όλους το τραγουδούσε.

-Ευχαριστώ, Τριφόνε. -Καλό βράδυ, Λολίτα.

Μα τι όμορφη που είσαι!

Δεν ήσουνα στο Τορίνο;

Ναι, αλλά γύρισα πιο νωρίς.

-Πώς και δεν με ειδοποίησες; -Αλλαγή προγράμματος.

Μη μου πεις.

Συνέντευξη από διευθύνουσα σύμβουλο εταιρείας στο Μπάρι.

-Πολύ συμπαθητική. -Ευγενική, νέα.

Νέα; Ναι.

Πώς το ξέρεις;

Τα νέα μαθαίνονται.

Ώστε τα νέα μαθαίνονται;

Μα τι έχεις;

Δεν θα μ' αφήσεις να μπω;

-Απόψε δεν μπορώ. -Έγινε κάτι;

Είμαι πολύ απασχολημένη και πολύ μπερδεμένη.

-Δεν θα βρεθούμε για λίγο καιρό. -Δηλαδή, πόσο;

Ποτέ πια.

Μα με πετάς έτσι έξω;

Λολίτα!

-Χέρι-χέρι με τη διευθύνουσα! -Ώστε με είδες!

Φυσικά και σε είδα. Όλα τα είδα!

Τι είδες; Ναι, γιατί η Ρομίνα είναι θεραπεύτρια πρανικής ενέργειας.

Ο μπαμπάς μου ήταν εξπέρ στις δικαιολογίες.

-Εσύ είσαι παγκόσμιος πρωταθλητής. -Έχεις σοβαρό πρόβλημα τελικά.

Πρέπει να το δουλέψεις αυτό.

Ξέρεις τι λέω; Κάνε ό,τι νομίζεις. Αντίο, Λολίτα!

Λολίτα!

Ακολουθώ τη θάλασσα.

Βρίσκω ένα σημείο που μου αρέσει και αγκυροβολώ.

Ένα, δύο μήνες. Έναν χρόνο.

Είμαι ένας μάγειρας...

αναμφισβήτητα καλός για να αποφασίζω για τη ζωή μου.

Η ζωή σου είναι γεμάτη κύματα και κατσαρολικά.

Οι δύο αγάπες μου.

-Αλλά όχι γυναίκες. -Ναι. Αυτό.

Έχω πολλές φίλες, αλλά την αληθινή αγάπη...

δεν τη βρήκα ακόμα.

Κάτι μας είπες τώρα.

Αν τη συναντούσες, θα την αναγνώριζες;

Εξαρτάται.

Αν αυτή η γυναίκα είσαι εσύ, τότε ναι.

Με το μαλακό.

Δεν είμαι τύπος της κωπηλασίας εγώ.

-Ώρα να πηγαίνω, λοιπόν. -Φεύγεις κιόλας;

Ναι, να παραμείνεις διαθέσιμος.

-Ευχαριστώ. -Διαθέσιμος;

Γεια.

Ο άντρας μου είναι αθώος.

Οι κάμερες είναι σαφείς.

Ο σύζυγός σας είναι ψεύτης.

Την ώρα του φόνου ήταν στο εστιατόριο.

Ξέρετε γιατί είπε ψέματα ο Βιταντόνιο;

Όχι.

Ο Κοκκινολαίμης με παρενοχλούσε σεξουαλικά.

Ανέκαθεν.

Από μικρή.

Ο πατέρας σου;

Με θεωρούσε κτήμα του.

Συνέχιζε να με αγγίζει...

μέχρι δύο μέρες πριν τον γάμο μου.

Οι γιατροί λένε πως δεν μένω έγκυος γιατί...

έχω ψυχολογικό βάρος.

Ένα τραύμα.

Γιατί δεν τον κατήγγειλες;

Όταν είσαι κοριτσάκι, δεν σε πιστεύει κανείς.

Κι όταν μεγαλώνεις, θέλεις μόνο να ξεχάσεις.

Όντως.

Ο άντρας σου, ο Βιταντόνιο, το ήξερε;

Του το είπα πριν από έναν χρόνο.

-Και; -Έκανε σαν τρελός.

Πήγε στο εστιατόριο, επιτέθηκε στον Κοκκινολαίμη.

Τον έστειλε στο νοσοκομείο με τρία πλευρά σπασμένα.

Ο άντρας σου είναι ο ιδανικός ένοχος σε αυτό τον φόνο.

Το ξέρω, αλλά δεν ήταν αυτός.

Οι κάμερες του εστιατορίου του Μούρολο...

οι εξωτερικές, τον έπιασαν να μπαίνει στο εστιατόριο.

Δεν καλύπτουν την πλαϊνή είσοδο.

Ο δολοφόνος ίσως μπήκε από εκεί.

Κι εκείνο το βράδυ, ο Βιταντόνιο πήγε για να ζητήσει το μωρό.

Για να τον τρομάξει μόνο, όχι να τον σκοτώσει.

Μια στιγμή.

Ποιο μωρό;

Είπα στον πατέρα μου...

Εσύ με έκανες στείρα κι εσύ θα δώσεις λύση.

Ή θα μας δώσεις το μωρό που θέλουμε ή θα σε καταγγείλω.

Τον εκβίασες, δηλαδή;

Ναι.

-Κι εκείνος; -Εκείνος;

Στην αρχή δεν ήθελε.

Αλλά κατάλαβε ότι το εννοούσαμε και δέχτηκε.

-Και πού να το έβρισκε; -Δεν ξέρω, μα το βρήκε.

-Πώς; -Δικό του θέμα.

Όλο έλεγε ότι θα μας το φέρει αύριο και το μωρό ήταν άφαντο.

Χωρίς τον Βιταντόνιο θα σκοτωθώ.

Θα βρούμε μια λύση.

Ναι;

Αντόνιο, εσύ;

Ποιος να είναι;

Μεσάνυχτα, στο σπίτι μου, στο κινητό μου.

Είσαι μόνος;

Μην ανησυχείς. Η Πόρτσια κοιμάται.

Αν θες, μπορούμε να μιλήσουμε.

Σε ευχαριστώ.

Τι έχεις;

Δεν ξέρω.

Ξέρω εγώ.

Η ζωή μας είναι άθλια.

Λολίτα, υπάρχει πολύς πόνος στον κόσμο.

Μερικές φορές εισβάλλει μέσα μας.

Αν δεν τον πετάξεις από πάνω σου, θα σε σκοτώσει.

Μου αρέσει αυτό που λες.

Βρίσκεις πάντα τις σωστές λέξεις τη σωστή στιγμή.

Δεν είσαι μόνη, Λολίτα.

Ναι, είμαστε όλοι μόνοι.

Όπως λένε, όσο νιώθουμε είμαστε ζωντανοί.

Ακριβώς.

Κι επειδή είμαστε ζωντανοί, κάνουμε και βλακείες.

Τώρα θα ήθελα να σε αγκαλιάσω.

-Εδώ είμαι. -Χίλια συγγνώμη.

Ξέχασε αυτό που σου είπα.

Στις διαταγές σας.

Καληνύχτα, Αντόνιο.

Καληνύχτα, Λολίτα.

Χθες βράδυ ήρθε κάτω από το σπίτι μου η Πίνα Στραμάλια.

Τι ήθελε; Να σου πει παραμύθι να κοιμηθείς;

Αντί για παραμύθι μου διηγήθηκε έναν εφιάλτη.

Δεν έχεις πρόβλημα μόνο με την οδήγηση...

-αλλά και με την έρευνα. -Γιατί;

Θα ερευνήσουμε το σπίτι του θύματος...

όταν ο ένοχος είναι ήδη στη φυλακή;

Δεν με πείθει ο Κοκκινολαίμης. Θέλω να δω τι τύπος ήταν.

Γιατί πιστεύεις τη γυναίκα του δολοφόνου.

Ναι, την πιστεύω.

Γιατί καμία κόρη δεν κατηγορεί πατέρα για βιασμό. Καταλαβαίνεις;

Εγώ θα έψαχνα αποδείξεις για την ενοχή του Σιφάνο...

για να τον δέσουμε.

Η Πίνα Στραμάλια τον υπερασπίζεται.

Έλεος! Εσύ σκέφτεσαι εγκεφαλικά.

Εγώ το νιώθω ότι έχει δίκιο η Πίνα. Θα το καταλάβεις;

Το τι νιώθουμε δεν είναι απόδειξη.

-Πώς φαίνεται ότι δεν έχεις μήτρα! -Ευτυχώς.

Εσείς οι άντρες δεν καταλαβαίνετε.

-Αυτό είναι ρατσισμός. -Ναι, Αντόνιο.

Εδώ είναι. Έλα!

Τρίμμα το κερί, σταματάει η πομπή.

Έλεος! Μα πόσο αρχαίος είσαι!

Πανάρχαιος, Αντόνιο.

Ξέρεις κάτι; Αυτός ζούσε στο εστιατόριο.

Εδώ μπορεί να ερχόταν μόνο για να πλυθεί.

Αν και όποτε πλενόταν.

Αυτό;

Αντόνιο!

Να τι ψάχναμε.

Περίμενε λίγο.

-Όπου πιπίλα και μωρό, πάντα. -Ακριβώς.

Τώρα πάει στα τεκμήρια.

Αντόνιο, κι εκείνο το φως;

-Δεν το είδες το φως; -Όχι.

-Από πού έρχεται; -Ποιο πράγμα;

Βοήθησέ με να τη μετακινήσουμε.

Εδώ οι καλές μετακομίσεις!

Σπρώξε!

Όταν στο κάστρο βρίσκεις το μυστικό δωμάτιο.

Σημαίνει ότι ανακάλυψες κάτι.

Όχι.

Σημαίνει ότι είσαι διάνοια!

Αντόνιο, συνέχισε να ψάχνεις. Εγώ πάω στο Τμήμα.

Στις διαταγές σας, υπαρχηγέ Λομπόσκο!

"Uploaded by Moca" HD TVSeries

Κυρία; Αστυνομία.

Τι τρέχει; Θέλετε να με συλλάβετε;

Όχι, να πούμε δυο κουβέντες.

Είμαι η υπαρχηγός Λολίτα Λομπόσκο.

Λολίτα μου!

-Η κόρη του Πετρεσίνε. -Ναι, εγώ είμαι.

Λολίτα μου! Και πότε περιμένεις να μου το πεις;

Πώς μεγάλωσες!

Κατάλαβες ποια είμαι;

-Όχι, δυστυχώς. -Η Αντζελίνα είμαι.

Με τα σάντουιτς. Θυμάσαι;

Αγάπη μου, εκεί που είμαι όλα τα βλέπω.

Ο Κοκκινολαίμης δεν ήταν ποτέ στο σπίτι.

Αλλά εδώ και δυο μήνες...

-είχε φιλοξενούμενο. -Φιλοξενούμενο;

Μια Βραζιλιάνα.

Νόμιζα ότι ήταν πάλι πορνίδιο...

γιατί πολύ του άρεσαν του μακαρίτη οι γυναίκες.

Αλλά μετά είδα...

ότι αυτή εδώ, η Βραζιλιάνα...

είχε παιδί.

Νεογέννητο;

Μικρούλι.

Όποτε περνούσε από εδώ...

το μικρό έκλαιγε.

Αλλά ήταν κουκλάκι!

Θυμάμαι μια φορά που του ζέστανα και το γάλα.

Εσύ έχεις παιδιά, Λολίτα;

Όχι.

Εντάξει, θα 'ρθουν κι αυτά.

Το μωρό που είχαν υποσχεθεί στην Πίνα...

ήταν της Βραζιλιάνας.

Το μωρό της Φανί.

Μπράβο. Κι εγώ νομίζω...

ότι ο Κοκκινολαίμης τη φιλοξενούσε για να ελέγχει...

τόσο εκείνη όσο και το μωρό.

Τι λες;

Τι να πω;

Εγώ το είπα αυτό.

Είμαστε ομάδα ή δεν είμαστε;

-Στους λάθος συναγερμούς! -Ναι, στους λάθος συναγερμούς.

Αν και σκέφτηκα ωραίο όνομα αν ήταν κορίτσι.

Ναι;

-Ποιο; -Ορτένσια.

Θυμήσου το να το χρησιμοποιήσεις αν μείνεις ποτέ έγκυος.

Γιατί στα 40 μας δεν είμαστε για απόσυρση.

Όχι, θα έλεγα, φιλενάδα.

Έτοιμα τα "Σπαγγέτι της Φόνισσας".

Πες μου πώς είναι. Πρώτη φορά τα φτιάχνω.

Ναι.

-Ο Ντανίλο χάθηκε τελείως. -Ούτε που θέλω να τον ξαναδώ.

Έβαλα τριμμένη φρυγανιά για να κάνει πιο πολλή κρούστα.

Είναι λίγο πικάντικα, να ξέρεις.

Πες μου αν σου αρέσουν.

Νοστιμότατα, Λολίτα.

Πάντως, ένα απεριτίβο ήπιαν οι άνθρωποι.

Εννοώ, τα χέρια κρατούσαν, δεν έδιναν και γλωσσόφιλα.

Δεν έχω καμία όρεξη για σχέσεις χωρίς νόημα...

όπως αυτή με τον Ντανίλο που είναι μικρότερός μου.

Γνώρισα κάποιον.

Ποιον;

Αυτόν.

-Παναγιά μου! -Κούκλος;

Καλά. Μήπως έχει κανένα ξάδερφο, ανιψιό, άλλο συγγενή;

-Θα τον ρωτήσω. -Πότε θα τον δεις;

Απόψε.

Αύριο πρωί στις 7:00 θέλω αναφορά.

Αν έχουμε τελειώσει ως τότε.

Πρέπει να κάνουμε μια πρόποση.

Στον έρωτα που έρχεται, στον έρωτα που φεύγει.

Που τον πόνο του κανείς δεν αποφεύγει.

Ευχαριστώ πολύ, Αντζελίνα.

Ναι, οπωσδήποτε. Εκεί θα είμαι.

Ευχαριστώ. Τα λέμε, αγαπητή.

Η φίλη σου η Αντζελίνα με τα σάντουιτς. Τρεις κλήσεις ήδη.

-Και; -Θυμήθηκε ότι είδε τη Φανί...

να μπαίνει σε ένα κίτρινο αμάξι. "Σπαϊντέρ" όπως το λέει.

-Πότε; -Μία μέρα μετά τον φόνο.

Ένας άντρας φόρτωσε βαλίτσες και καροτσάκι...

κι έφυγαν.

Είδες η Αντζελίνα;

Μέχρι και το κίτρινο Σπάιντερ θυμήθηκε.

Έξυπνοι τύποι οι φίλοι του Πετρεσίνε.

-Εσπόζιτο! -Αυτό κάνω, υπαρχηγέ.

-Τι πράγμα; -Το Σπαϊντέρ.

Στην περιφέρεια υπάρχουν 13, αλλά μόνο τρία είναι κίτρινα.

Ένα έχει μία χειρουργός.

Ένα ένας συνταξιούχος καθηγητής πανεπιστημίου.

Κι άλλο ένα κάποιος Καλότζερο Μπανταλά.

Ιδιοκτήτης του νάιτ κλαμπ "Πάρανταϊς".

Δεν ξέρω γιατί, μα θα πήγαινα σε αυτό το νάιτ κλαμπ.

Κι εγώ, υπαρχηγέ.

Είδατε κάτι μπούτια που έχει η δεσποινίς Φανί;

Τι είναι αυτά τα σεξιστικά σχόλια;

Μα την αποκάλεσα δεσποινίδα.

Εμείς τον διαλέξαμε αυτόν;

Πήγαινε πάνω να ελέγξεις. Τι κοιτάς;

Εντάξει.

Ο Καλότζερο Μπανταλά;

Ο ίδιος. Αλλά αν ψάχνετε για δουλειά, δεν είναι καλή εποχή.

Δεν ψάχνω για δουλειά, αλλά τη Φανί Ολιβέιρα.

Τη γνωρίζετε;

Συγγνώμη, δεν είχα πρόθεση...

Θα το εκλάβω ως φιλοφρόνηση.

Δούλεψε εδώ για μια περίοδο, αλλά μετά χάθηκε.

Αυτό μόνο;

Τι να σας πω, υπαρχηγέ;

Εδώ τα κορίτσια πάνε κι έρχονται. Κυκλοφορούν.

Κι η Φανί συνήθως κυκλοφορεί με ένα κίτρινο Σπάιντερ;

Έχει έρθει η αστυνομία, να ξέρεις.

Είπε ότι έρχεται αμέσως.

Να σας κεράσω κάτι, στο μεταξύ;

Όχι, ευχαριστώ. Δεν πίνω.

Τι θα γίνει; Θα έρθει επιτέλους;

Προφανώς θα κοιμόταν. Μικρή κοπέλα είναι.

Ακίνητη! Δεσποινίς Φανί!

Ακίνητη!

Δεσποινίς.

Επιθεωρητής Φόρτε.

Χάσατε τον δρόμο, δεσποινίς.

Η υπαρχηγός Λομπόσκο σας περιμένει μέσα.

Μη μου πάρετε το παιδί μου, σας παρακαλώ.

Εγώ δεν σκότωσα κανέναν.

Τελικά εσύ τον σκότωσες τον Κοκκινολαίμη.

Μα τι λέτε;

Το βράδυ του φόνου εγώ ήμουν εδώ, στο κλαμπ.

-Υπάρχουν πάρα πολλοί μάρτυρες. -Αυτό θα το ελέγξουμε.

Στο μεταξύ, πείτε γιατί η Φανί έμενε στο σπίτι του θύματος...

και κυρίως γιατί το έσκασε μία μέρα μετά τον φόνο.

Κοιτάξτε, είχα ανάγκη από χρήματα.

Σε αυτό φταίω μόνο.

Απ' όταν άνοιξε το σεξ κλαμπ με χορό της κοιλιάς...

δεν βγάζω τίποτα.

Μάθαμε ότι ο Στραμίλια έδινε δάνεια και ζητήσαμε βοήθεια.

Δάνεια;

Γιατί; Ο Στραμάλια ήταν τοκογλύφος;

Τοκογλύφος; Και πολύ μάλιστα!

Μου ζήτησε επιτόκια στον ουρανό, αλλά δεν είχα επιλογή.

Πλήρωσα όσα μπορούσα, τα άλλα δεν μπόρεσα.

Μόλις καθυστέρησα, με έσπασε στο ξύλο.

Είπε πως αν δεν πληρώνω εγκαίρως, θα στόχευε τη Φανί.

Του είπα να μην την πειράξει, ήταν και έγκυος.

Ανάθεμα την ώρα που το είπα.

Ακόμα το μετανιώνω.

Συγγνώμη, να τον αλλάξω. Να πάμε στο δωμάτιο;

Ναι, φυσικά.

Όταν έμαθε ο Κοκκινολαίμης για την εγκυμοσύνη...

είπε πως αν του δίναμε το μωρό, θα διέγραφε το χρέος.

Και του το δώσατε;

Τι να κάναμε; Θα μας κατέστρεφε τη ζωή.

Μας είπε ότι θα το έδινε στην κόρη του που δεν έκανε παιδιά.

Με έστειλε να γεννήσω κρυφά σε ιδιωτική κλινική.

Μετά με κλείδωσε στο σπίτι του.

Ήθελε να με ελέγχει.

Έλεγε πως το μωρό ήταν δική του υπόθεση.

Αντέξαμε τέσσερις μήνες.

Αναβάλλαμε την παράδοση με δικαιολογίες.

Τη μια η γρίπη, την άλλη ο απογαλακτισμός.

Όταν μάθαμε ότι είναι νεκρός, το σκάσαμε.

Τον γιο μου δεν τον δίνω σε κανένα.

Σε κανένα, υπαρχηγέ.

Πήγα στο σπίτι του σιχαμένου και πήρα γυναίκα και παιδί.

Συγγνώμη, δεν μπορούσατε να απευθυνθείτε στην αστυνομία;

Γιατί όταν γεννήθηκε...

δεν το δηλώσαμε στο Ληξιαρχείο.

Φοβόμασταν ότι θα μας το πάρετε.

Δεν θα μας το πάρετε τώρα, έτσι;

Πρέπει να ειδοποιήσω την Κοινωνική Πρόνοια.

Θα εξηγήσω την κατάσταση, θα τηλεφωνήσω εγώ προσωπικά.

Εσπόζιτο, πες μου.

Καλησπέρα, υπαρχηγέ. Ενοχλώ;

Όχι, πες μου.

Ήθελα να πω ότι κατά διαταγή σας...

απαλλάξαμε τον Σιφάνο Βιταντόνιο, 32 ετών...

-του Τζουζέπε, κατ' οίκον. -Κατάλαβα.

Δεν χρειάζομαι τα στοιχεία μητρώου.

Συγγνώμη, υπαρχηγέ.

Ήθελα επίσης να πω...

ότι αρχικά επιβεβαιώνεται το άλλοθι...

των Μπανταλά και Ολιβέιρα...

κατοίκων τού Μπάρι.

Ο Μπανταλά του Τζοβάνι βρισκόταν εντός περιφέρειας στο κατάστημα...

"Μάνικα Σέξι Κλαμπ".

Εντός περιφέρειας.

Όπου ως υπεύθυνος χώρου και μπάρμαν...

υποδεχόταν και συνομιλούσε με λάτρεις...

του καλλιτεχνικού είδους "Χορός της κοιλιάς".

Εσπόζιτο.

Γιατί μου μιλάς αστυνομικίστικα;

Είναι η μητέρα σου παρούσα;

Τι σχέση έχει αυτό;

Είναι ή δεν είναι;

Είναι.

Πάντα είναι.

Μου αρέσεις όταν γελάς.

Το μετάνιωσες κιόλας που ήρθες;

Δεν μετανιώνω ποτέ για τις επιλογές μου.

Το λες σοβαρά;

Σοβαρότατα.

Μου αρέσεις, Λολίτα.

Εσύ όχι.

Εντάξει. Ηττήθηκα από τη μαγειρική μου.

Όχι απαραίτητα.

-Ποιος είναι; -Είναι...

ο φούρνος.

Πάω να φέρω το φαγητό.

Αυτό το γαστρονομικό πρόγραμμα λέγεται "Ο χρόνος"...

"και η φύση".

Όπου η γαρίδα οπισθοδρομώντας χαρακτηριστικά...

είναι επίκληση στην παιδικότητα...

και τη συνοδεύω με θαλάσσιο αφρό...

και ζάχαρη.

Επίκληση.

Η λέξη κλειδί είναι...;

-"Επίκληση". -Ακριβώς.

-Μεγάλη επίκληση. -Μεγάλη.

Και καλή όρεξη!

Επίκληση.

Όντως είπε "γαστρονομικό πρόγραμμα";

Και "θαλάσσιο αφγό" και "ζάχαγη".

Κι όλο επαναλάμβανε "επίκληση, επίκληση".

Όχι ρύζι με πατάτες και μύδια;

-Ένα ψαράκι τηγανιτό, ένα γλυκό; -Όχι, τίποτα.

Κι ήθελε να σε ρίξει στο κρεβάτι με ένα σπαράγγι και μια γαρίδα;

Ναι, αλλά υπήρχε επίκληση. Και πολλή, μάλιστα.

Ώστε είχες επίκληση;

Αλλά νομίζω ότι ο Ντανίλο έχει πιο μεγάλη επίκληση.

Ο Ντανίλο είναι άλλο πράγμα.

Λολίτα, εδώ δεν υπάρχει τίποτα.

Αν ο Κοκκινολαίμης ήταν τοκογλύφος, κάπου κρατούσε λογαριασμούς.

Πάμε να ψάξουμε πάλι στο σπίτι του.

Μα δεν ζούσε στο σπίτι του. Εδώ ζούσε.

Πού τηρούμε ένα αρχείο λογαριασμών;

Πάντα κοντά μας.

Έλα, βοήθησέ με.

Μα δεν έχει τίποτα εδώ.

Βλέπεις; Δεν έχει τίποτα.

Εδώ.

Έχει κάτι εδώ.

Να το.

ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ "ΤΣΟΥΤΣΙΟ"

Εδώ είναι όλοι οι οφειλέτες του.

Είναι και ο Μπανταλά.

Τζουζέπε Σκιρόνε.

Ο Τζεπίνο.

Για να δω.

Αλλά έχει υπογράψει ο Στέφανο Αματούλι.

Ποιος είναι αυτός τώρα;

-Εντάξει. -Μα τι κάνουν εδώ;

Όλη η οικογένειά σου.

Καλημέρα!

-Λολίτα. -Γεια, Λολίνα.

Όχι, δεσποινίς. Λάθος, "μιστέικ".

Λολίτα, όχι Λολίνα.

Ναμπόκοφ. Λολίτα.

-Λολίνα, Λολίτα, το ίδιο είναι. -Δεν είναι το ίδιο.

Αντόνιο, με συγχωρείς.

Θα με περιμένεις στο αυτοκίνητο;

Ή μάλλον, πήγαινε τον Τζεπίνο Σκιρόνε...

στο Τμήμα, για να μιλήσω μαζί του.

Στας διαταγάς, Λολίτα. Τα λέμε σύντομα!

Λολίτα.

-Ο Αντόνιο είναι αυτός; -Ναι, μαμά.

Έχασε όλα του τα μαλλιά, αλλά είναι συμπαθής.

-Γιατί δεν τα φτιάχνεις μ' αυτόν; -Μαμά! Σε παρακαλώ!

Σήμερα φάμε Σπαγγέτι...

της κα...

-Της καμένης. -Της καμένης.

-Εσύ έρθει; -Δεν μπορώ, ευχαριστώ.

Μείνε, θεία. Θα μας κεράσει ο Τζο.

Και μετά, ο κύριος Μούρολο μας δίνει φιλοδώρημα.

Σιωπή εσύ!

Καρμέλα, έρχεσαι λίγο;

Φυσικά. Πηγαίνετε στον μπαμπά.

-Τι είναι όλα αυτά; -Μια συμβολή.

Λέγεται προώθηση καταστήματος.

Όχι, μίζα λέγεται, Καρμέλα.

-Κι αν τολμήσετε... -Θα μας καταγγείλεις.

Και μόνο που το λες, θα έρθει μόνη της η αστυνομία.

Μαμά!

Ορκίσου ότι δεν θα πάρεις λεφτά.

Ορκίζομαι.

Να μου ορκιστείς στον μπαμπά.

-Στον μπαμπά; -Ναι, στον μπαμπά.

Εντάξει, ορκίζομαι στον Νικόλα.

Αυτό είναι γενικό.

Στον μπαμπά. Πες, "Ορκίζομαι στον άντρα μου Νικόλα".

Καλά. Ορκίζομαι στον άντρα μου Νικόλα.

-Χάρηκες τώρα; -Ναι.

-Να πάω να φάω τώρα; -Καλή όρεξη, μαμά.

Ευχαριστώ.

Τζεπίνο, αυτή είναι η υπογραφή σας;

Κοιτάξτε τη καλά.

Ναι.

Δεν καταλαβαίνω.

Στο ράντζο του Κοκκινολαίμη βρήκαμε κρυμμένες πέντε επιταγές...

των 999 ευρώ. Γιατί;

Ναι, είναι οι δόσεις για τις συνεδρίες μασάζ.

Τόσα χρόνια ορθοστασίας...

άρχισα να έχω σοβαρά προβλήματα στην πλάτη.

Λίγο έλειψε να μην μπορώ να σηκωθώ, υπαρχηγέ.

Με δικαιούχο τον Στέφανο Αματούλι;

Ναι, στον μασέρ.

Αλλά τις μεταβίβασε στον Στραμάλια.

Υπαρχηγέ.

Το ξέρατε ότι ο Στραμάλια ήταν τοκογλύφος;

Όχι.

Εμένα τα ψέματα δεν μου αρέσουν. Σωστά, Φόρτε;

-Θα τα απέφευγα. -Ξαναρωτάω, λοιπόν.

Το ξέρατε ότι ο Στραμάλια ήταν τοκογλύφος;

Ναι, για την ακρίβεια.

Και γιατί δεν μας το είπατε;

Μετά από τόσα χρόνια που δουλέψαμε μαζί...

δεν ήθελα να σπιλώσω τη μνήμη ενός ευεργέτη μου.

-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.

Καλησπέρα.

Θα κάνουμε το εξής. Εγώ λέω "Στέφανο Αματούλι"...

κι εσείς χωρίς κωλυσιεργίες μου λέτε τον αριθμό δωματίου.

Το δοκιμάζουμε;

Ποιος είναι;

Ο Στέφανο Αματούλι;

-Ναι, εγώ είμαι. -Αστυνομία.

Παρακαλώ. Συγγνώμη για την ακαταστασία.

Ησυχάστε. Το σπίτι μου είναι χειρότερο.

Τουλάχιστον εδώ έχω μια αγκαλιά.

Ώστε είστε μόνος;

Δεν κρύβεται;

Μήπως ακούσατε για τη δολοφονία του Κοκκινολαίμη;

Ναι.

Τον γνωρίζατε;

Όχι, αλλά δεν παύει να είναι θλιβερό.

Όχι για εσάς, θα έλεγα.

Εξοικονομήσατε ένα σωρό χρήματα.

Αυτά που σας είχε δανείσει ο Στραμάλια.

Εντάξει, τον γνώριζα.

Βρέθηκα σε δυσκολία και του ζήτησα βοήθεια.

Αλλά οι επιταγές δεν είναι δικές σας.

Είναι κάποιου Τζεπίνο Σκιρόνε.

Ναι, ο Τζεπίνο. Είναι πελάτης μου.

Μόνο;

Μόνο.

Με συγχωρείτε.

Εμπρός;

Όχι, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.

Πρέπει να το δω.

ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ "ΤΣΟΥΤΣΙΟ"

ΜΕ ΑΓΑΠΗ Ο ΤΖΕΠΙΝΟ ΣΟΥ

Ναι.

Εντάξει.

Πρέπει να κλείσω.

Οι συνήθεις ενοχλητικοί.

Να σας προσφέρω κάτι να φτιάξει η διάθεση;

Όχι. Δεν πίνω ποτέ εν ώρα υπηρεσίας.

Κατάλαβες; Ο Αματούλι και ο Σκιρόνε είναι εραστές.

Αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα. Τι σχέση έχει;

Δεν πηγαίνουμε σε σπίτια υπόπτων...

να κλέψουμε προσωπικά αντικείμενα.

-Δεν ήταν σπίτι του. -Το ίδιο κάνει.

-Ήταν μια ενστικτώδης ενέργεια. -Πάλι τα ίδια;

-Μα είναι αδίκημα. -Το ξέρω.

-Χρειαζόσουν ένταλμα έρευνας. -Σιωπή!

-Εμπρός; -Είμαι η υπαρχηγός Λομπόσκο.

-Εσείς; -Ναι, θα ήθελα να σας δω.

Ανακαλύψαμε ποιος σκότωσε τον Στραμάλια.

-Έρχομαι αμέσως. -Είσαι τρελή;

Υπαρχηγέ, ευχαριστώ που μου τηλεφωνήσατε. Ειλικρινά.

Έπρεπε να σας ειδοποιήσω για την περάτωση της υπόθεσης.

Ξέρετε ότι ήσασταν κι εσείς ύποπτος;

-Εγώ; -Ναι.

Τι ήταν; Μια ληστεία που στράβωσε;

Όχι, είναι μια υπόθεση τοκογλυφίας.

Ο Αματούλι το έκανε.

Ορίστε;

Ναι.

Ήταν τζογαδόρος. Είχε μεγάλο χρέος.

Δεν μπορούσε να πληρώσει και του έστησε παγίδα.

Δεν είναι δυνατόν.

Είμαστε σίγουροι. Βρήκαμε αυτά...

κοντά στο πλυντήριο πιάτων στο εστιατόριο. Τα γυαλιά του.

Έχουν το DNA του.

Μάλλον στη συμπλοκή τα έχασε.

Δεν τα γλιτώνει τα 30 χρόνια.

Όχι.

Ο Στέφανο Αματούλι είναι αθώος.

Και πώς το ξέρετε;

Όλη μου τη ζωή με ταπείνωνε ο Κοκκινολαίμης.

Πάντα ο δούλος του ήμουνα.

Μου έκλεψε και τη συνταγή των "Σπαγγέτι της Φόνισσας".

Και πλούτισε μπροστά στα μάτια μου.

Ένα πράγμα μόνο του ζήτησα, μια χάρη.

Να διαγράψει το χρέος του Στέφανο.

Ξέρετε τι μου είπε;

Ότι είμαι μια καημένη αδερφή που ερωτεύτηκε έναν ξεφωνημένο.

Μου είπε ότι είχε πάρει πληροφορίες.

Μου έδειξε φωτογραφίες.

Ο Στέφανο είναι ό,τι πιο ωραίο είχα στη ζωή μου...

κι αυτός ο μπάσταρδος ήθελε να μου το στερήσει.

Δεν έβλεπα πια μπροστά μου.

Τον σκότωσα τον μπάσταρδο, χτυπώντας τον με το τηγάνι.

Με το τηγάνι.

Καλησπέρα, υπαρχηγέ.

Καλησπέρα. Πώς πήγε με το κορίτσι;

Καλά, υπαρχηγέ. Δεν βγήκαμε ακόμα, είχε πυρετό.

-Τότε άσχημα. -Άσχημα; Έλεος!

Πώς να πω άσχημα αν δεν τα κατάφερα ακόμα;

Όταν τα καταφέρω...

θα εκφέρω κρίση.

-Καλά. Καληνύχτα. -Καληνύχτα.

Πάλι τα ίδια; Υπαρχηγέ, αύριο το πρωί.

Για να ακούσω. Τι πρόβλημα έχει το δωμάτιο;

Τίποτα, μαμά.

Σκεφτόμουν κάτι πιο μεγάλο.

Σ' αυτό έχεις δίκιο. Είσαι άντρας πια.

Μεγάλωσες.

Άκου τι θα κάνουμε.

Θα αδειάσουμε το δωμάτιο του παππού...

Ναι; Και θα εγκατασταθείς εκεί.

Γιατί εκείνο είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό.

Όχι, μαμά. Κάθισε λίγο.

Ναι. Ας καθίσουμε. Πες μου.

Τι έγινε;

Σκεφτόμουνα κάτι πιο...

-δικό μου. -Εδώ όλα δικά σου είναι.

Ό,τι υπάρχει εδώ μέσα είναι δικό σου.

Ναι, αλλά όχι εδώ. Κάπου αλλού.

Κάπου αλλού;

Τι εννοείς; Θέλεις να με εγκαταλείψεις;

Όχι. Έλα τώρα!

Είναι που...

Που...;

Είμαι ερωτευμένος.

Είσαι ερωτευμένος;

Μπράβο, το αγοράκι μου.

Για πες μου. Αστυνομικίνα είναι;

Όχι. Μηχανικός.

Τι έπαθες;

Όχι, αγόρι μου. Μου ήρθε μια ζαλάδα.

Ξάπλωσε λίγο.

Περίμενε, αγόρι μου. Σιγά-σιγά.

-Να σου φέρω λίγο νερό; -Ναι.

Παναγιά μου! Μηχανικός!

-Αυτό είναι της φιλενάδας σας. -Συνάδελφος.

Ναι, όλοι αυτό λένε.

Ορίστε, Λολίτα.

Όλα τα σχετικά με το ατύχημα του Πετρεσίνε.

Δεν ήταν εύκολο.

Λίγο έλειψε να με πλακώσει στιβάδα από χαρτομάνι.

Επιβίωσα από μια στιβάδα με σφραγισμένα χαρτιά, αλλά...

στο τέλος τον βρήκα.

Αυτό είναι όλο κι όλο;

Κοίτα προσεκτικά.

Εδώ λέει...

ότι δεν υπήρχαν μάρτυρες.

Αλλά υπάρχει μάρτυρας, το είπε ο Κελίνο.

Του μίλησα η ίδια.

Ένας κύριος, είπε.

Κοίτα προσεκτικά, Λολίτα.

Κανένα ίχνος από φρενάρισμα.

Όταν οδηγείς, Φόρτε...

και κάποιος περνάει απέναντι...

-τι κάνεις; -Φρενάρω, Λολίτα. Όσο δεν πάει.

Ακριβώς.

Εκτός εάν...

Εκτός εάν θέλω να σε πατήσω.

Ακριβώς.

Να καθίσουμε;

Ποιος σου υπέγραψε το ένταλμα;

Ο αστυνομικός Γιακοβέλα.

Ο γνωστός Γιακοβέλα;

Τότε ήταν απλός αστυνομικός.

Συγγνώμη, Λολίτα, χωρίς να υπερβώ τα όρια...

ομολογώ ότι αυτά είναι τα καλύτερα "Σπαγγέτι Φόνισσας" που έχω φάει.

Και η κρούστα;

Είναι τέλεια, Λολίτα!

Πριν το ξεχάσω.

Έχω κάτι για σένα.

Αυτό...

είναι δικό σου;

Ναι, Αντόνιο. Έλα!

Αντόνιο! Δικό μου είναι. Έλα!

Τριφόνε!

Συγχαρητήρια!

Εξιχνίαση της υπόθεσης σε πέντε μέρες!

Ευχαριστώ.

Αλλά στενοχωριέμαι και λίγο.

Ο Τζεπίνο φαινόταν καλός άνθρωπος.

Περνούσε πάντα από το μαγαζί.

Ποιος να το περίμενε;

-Ότι ήταν δολοφόνος; -Όχι. Αδερφή.

-Έλα τώρα. -Μα τι είπα;

Δεν απαντώ καν.

Αστείο ήταν, Λολίτα.

Έφερα φρέσκα γογγύλια για τη Νούντσια.

Εντάξει.

Ούτε ο επιθεωρητής Κολόμπο!

-Τράβα την πόρτα. -Ναι.

ΦΟΝΟΣ ΣΤΡΑΜΑΛΙΑ, Η ΥΠΑΡΧΗΓΟΣ ΛΟΜΠΟΣΚΟ ΒΡΗΚΕ ΤΟΝ ΔΟΛΟΦΟΝΟ

ΡΟΜΙΝΑ ΦΕΡΕΤΙ ΠΑΘΟΣ ΜΟΥ Η ΠΡΑΝΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΤΟΥ ΝΤΑΝΙΛΟ ΜΑΡΤΙΝΙ

Πάμε, Μαριέτα!

Το απόγευμα της Κυριακής, Θεού θέλοντος, θα περάσει.

Ευτυχώς που έχω τη φίλη μου Μαριέτα...

και θα περάσω τη μέρα σπίτι της.

Και με ιστορίες για τον "Νικόλα μου"...

τα παιδιά, τη φοκάτσια και το ραγκού...

πάει η ώρα 8:00 μ.μ. ...

και μπορώ να γυρίσω σπίτι...

με λιγότερη θλίψη.