Original subtitles

"BU APTALLAR HİÇ KUZGUN GÖRMEDİ," DİYE DÜŞÜNDÜ GUIA A.

"AMA YÜZÜNDEN HİÇBİR ŞEY BELLİ OLMUYORDU."

REZO CHEISHVILI, GUIA A.

-Affedersiniz. -Affedersiniz.

Buyurun. -Teşekkürler.

Hoşça kalın. -Güle güle.

-Yine siz. -Tekrar özür dilerim.

-Yanlış yöne gitmişim. -Evet, ben de.

Tekrar hoşça kalın. -Güle güle.

-Yine yanlış oldu. -Öyle galiba.

-Güle güle. -Güle güle.

Peki, yıldırım saldırısı ve ani hücum ne anlama geliyor?

Giorgi, bu mıknatıs sensin.

Giorgi.

-Merhaba. -Merhaba.

-İşte yine buradayız. -Öyle.

Bir dahaki sefere işi şansa bırakmasak mı?

Şans güvenilirdir.

Beyaz Köprü'nün yanındaki kafeyi biliyor musun?

Evet.

Yarın orada buluşuruz belki.

Olabilir.

-Sekizde? -Sekizde.

-O zaman yarın görüşürüz. -Görüşürüz.

Kendilerini şaşırttılar.

İkisi de ne cesarete ne de acele kararlara alışkındı.

Ama bu sabah okul girişinde

ortaya çıkan ve her ikisinin de içinde

aynı anda filizlenen aşk,

bütün tuhaflıkların kaybolmasına izin verdi.

Eve giderken Lisa, Paolo Iashvili ile Titsian Tabidze caddelerinin

kesiştiği kavşaktan geçti.

Bu kavşakta dört arkadaş yaşıyordu

ve insanlarla konuşmaları yasak olduğu halde,

Lisa'ya yardım etmeye karar verdiler çünkü Lisa büyük tehlikedeydi.

Bu dördü neredeyse her gün kavşaktan geçen

Lisa'ya özellikle düşkündü.

Lisa'yla ilk konuşan küçük fidan oldu.

Fidan, Lisa'nın genç adamla buluşmayı kabul ettiği

o harikulade anda, kem bir gözün onları izlediğini söyledi.

Sonra güvenlik kamerası konuştu Lisa'yla.

Ona kem bir gözün nazar değdirdiğini söyledi.

Üçüncü arkadaş eski bir yağmur oluğuydu.

Yağmur oluğu Lisa'ya,

ertesi sabah uyandığında

lanetin, görüntüsünü tamamen değiştireceğini söyledi.

Geri kalan kısmı da rüzgâr anlatacaktı Lisa'ya ama...

Lisa ile rüzgâr arasında bir araba durdu.

Lisa'nın duyduğu ses kesildi.

Lisa korkup kavşağı terk etti.

Araba da gitti.

Maya.

Lisa, genç bir adamla tanıştığını,

ertesi gün de onunla tekrar buluşacağını ilk Maya'ya söyledi.

Sonra trafik ışıklarında başına gelenleri anlattı.

Fidanın ve yağmur oluğunun söylediklerini aktardı.

Ama rüzgârın söyleyeceklerini öğrenememişti.

Rüzgâr ona, ertesi sabah yüzünde farklı bir ifadeyle

uyananın sadece Lisa olmayacağını,

âşık olduğu genç adamın da o şekilde uyanacağını,

nazar sahibinin bu laneti, bir daha kavuşamasınlar da sonsuza dek

acı çeksinler diye Lisa'yla Giorgi için tasarladığını söylemek istemişti.

Korkmamışsındır umarım.

Korkma.

Biliyorsun,

büyülerin hükmü yok artık.

Bunlar büyükannemin.

Bana da çocukken nazar değmişti.

Büyükannem bu oltu taşı yüzüklerin beni koruduğunu söylemişti.

DİKKAT!

DEĞERLİ İZLEYİCİLER,

LÜTFEN İLK SİNYALİ DUYDUKTAN SONRA GÖZLERİNİZİ KAPATINIZ,

İKİNCİ SİNYALİ DUYDUĞUNUZDA GÖZLERİNİZİ TEKRAR AÇINIZ.

SİNYAL GELİYOR.

GÖZLERİNİZİ KAPATIN!

Giorgi, "Antrenmandan önce duş almak anlamsız," diye düşündü.

"Sonrasında alır, kafeye gitmeden önce de evde üstümü değiştiririm."

Yüzünü yıkamak istedi.

Musluğu çevirdi,

ellerini suyun altına tutup aynaya baktı.

Su dolmuş elleri bir an dondu.

Vücudu nasıl harekete geçeceğini bilmiyordu.

Boynunda bir yanma hissetti, başını biraz sola eğdi,

aynaya dönüp baktı.

Tam bayılacakken piyanonun üzerindeki aynayı hatırladı.

"Bu aynada bir tuhaflık var," diye düşündü.

Küçük aynayı banyoya götürdü,

baktı, çevirdi, baktı.

İçinde kendini bulamadı.

Nefes alamıyordu, düşecek gibi oldu,

ama elinde kırılan diş fırçası onu kurtardı.

Hiç tek elinizle diş fırçanızı kırdınız mı?

İmkânsızdır.

Feci boyun ağrısından bayılana kadar,

ağzından, duruma uygun olmayan üç kelime çıktı.

Tuz, köpek balığı, kum.

Onlara hasta olduğunu, boğazının ağrıdığını söyleyeceğim.

Konuşamadığını, bu yüzden arayamadığını da.

Senin vardiyanı da ben hallederim.

Başka ne yapabilirim?

Maya, Lisa'yı sakinleştirmeye,

randevusuna gitmesi ve genç adama

olanları anlatması için yüreklendirmeye çalıştı.

Genç adam eğer anlattığı gibi

hoş ve nazik bir insansa

onu dinler, söylediği her şeye inanırdı.

Vergi kâğıtlarını unuttum.

Teşekkürler.

Giorgi dışarı çıktı ve yansımasını görebileceği

her nesneye baktı,

ama her seferinde kendini eskisi gibi bulma umudu azaldı.

Size nasıl yardım edebilirim?

Bir şey mi istedin, genç adam?

Güneş isminde bir kek var mı sizde?

Hayır, bugün yok.

Çocuklar, başlayalım.

Hadi! Hadi!

Başlıyoruz, her şey hazır.

Biraz daha hızlı. Başlıyoruz.

Ne işiniz var burada?

Yabancıların girmesi yasak. Gidin buradan lütfen.

Kusura bakmayın.

Lanetin, rüzgârın Lisa'ya söyleyemediği bir özelliği daha vardı.

Lanet şöyle sonuçlanacaktı.

Lisa ve Giorgi sahip oldukları

en önemli bilgi veya yeteneği kaybedeceklerdi.

Lisa tıbbı, Giorgi futbolu.

Arkadaşım, topu atar mısın lütfen?

Teşekkürler.

Kesin zehirlendim.

Algım bulandı.

Biraz uyuyacağım ve uyandığımda her şey yoluna girecek.

Lisa çalışmaya çalıştı ancak hiçbir şey anlayamadı.

Okulda öğrendiği hiçbir şeyi hatırlamadığını fark etti.

Maya ağlamakta olan Lisa'yı teselli etti.

"Endişelenmektendir," diye açıkladı

ve sonunda onu randevusuna gitmeye ikna etti.

"Gitmeden evvel,

"şu bir iki kelimeyi...

tekrarla."

Devam et, devam et, orası değil.

Devam et, biraz daha...

Orada dur!

Hayır, devam et...

Orada bekle.

Hayır, devam et, devam et...

Evet, perde için orası iyi.

Masalarla birlikte güzel oldu.

Güneş de buradan batıyor.

Güneşin nereden battığı önemli mi?

Değil mi? Peki, tamam.

Lisa, Giorgi'nin neden kafede olmadığını anlamaya çalıştı.

Başına bir şey gelmiş olmalı, diye düşündü.

Randevuya gelmeyeceğine ihtimal vermiyordu.

Dünden beri Giorgi dışında her şeyden şüphe duyuyordu.

Giorgi arka arkaya dört birayı ilk kez 18 yaşında içmişti.

Bugün ikinci oldu.

Tıpkı Lisa gibi o da,

Lisa'nın randevuya gelmeyeceğine ihtimal vermiyordu.

Bu yüzden endişeliydi.

Sevdiğin zaman böyle olur, endişelenirsin.

Affedersiniz.

Merhaba.

Lisa evde mi?

Hayır, değil.

-Ben gidiyorum. -İyi şanslar.

Giorgi!

Giorgi!

Giorgi! Giorgi!

Giorgi!

Giorgi!

Giorgi!

Giorgi yok mu?

Hayır, yok.

Bize bazen top verirdi.

Dedim ya, burada değil.

KAHVE VE DONDURMA MAKİNASINDA ÇALIŞACAK

ELEMAN ARANIYOR

DONDURMA

ÇİKOLATALI, 1 LARİ

VANİLYALI, 1 ​​LARİ

İKİ TOP, 2 LARİ

Artık eczanede çalışamayacak Lisa'nın

yeni bir işe ihtiyacı vardı.

Gelebilseydi Giorgi ile tanışacakları kafede çalışmaya karar verdi.

Lanetin onu da etkilediğini bilmiyor,

Giorgi'nin hasta olduğu için gelmediğine inanıyordu.

İyileşir iyileşmez

buraya geleceğini düşünüyordu.

Dünya Futbol Şampiyonası'nın başlamasına birkaç hafta kalmıştı,

kafe hazır sayılırdı.

Beyaz perde doğru yerdeydi.

Kafe sahibinin sadece bir projektör bulması gerekiyordu.

Bu arada Kutaisi'de akşam,

hatta gece oldu.

İki haçapuri lütfen.

-Dört lari. -O zaman biri kalsın.

-Teşekkür ederim. -İyi akşamlar.

Arkadaşım! Arkadaşım!

Arkadaşım! Bir dakika buraya gelir misin?

Evet sen. Buraya gel lütfen.

Yardıma ihtiyacım var da.

Şunu köprüye götürmem lazım.

-Bu ne, biliyor musun? -Elbette.

İki dakika asılı kalırsan sana benden güzel bir yemek.

Bekle.

Şimdi.

Bir sırrı var.

Burada bir kafe açtım ama kimse gelmiyor.

Beni ya da kendini kandırmayacak makul birini bulacağım.

Burada duracak ve her şey yolunda gidecek.

O makul adam sen olabilir misin ki?

Nasıl olsa hep orada duruyorum,

bari karnımı doyuracak parayı kazanırım.

Lisa'nın gelip de beni böyle bir işte çalışırken görmesi utanç verici olacak.

Ama bu kadar zamandır ortalarda görünmemesi de utanç verici.

Bu kadın hakkında inanılmaz şeyler duydum.

Şehirde nazarı bozabilecek tek insan o.

Şu müzik okuluna git.

Orada ksilofon ve piyano dersleri veriyor.

Onlara benim arkadaşım olduğunu söyle.

Seni bekliyor olacak.

Adı ne?

Beş lari, çocuklar. Bir deneme, beş lari.

İki dakika durursan 100 lari senindir.

-Merhaba. -Merhaba.

Denemek istiyorum.

-Beş lari lütfen. -İki dakika, değil mi?

Evet.

Çekiyorum!

Selam kardeşim.

Senden bir şey isteyecektik.

İp veya misinan var mı?

Sonra geri veririz.

Merhaba kardeşim.

Bir ricamız olacaktı.

İp veya misinan var mı?

İşimiz bitince geri veririz.

Bir bakayım.

Zaman geçti.

Lisa ve Giorgi birbirlerini her gün gördüler

ama yine de günlerini birbirlerini bekleyerek geçirdiler.

Bu arada yönetmen Nino Chelidze

ve kameraman Irakli Sulakvelidze,

fotoğrafçı Ana Odikadze ile görüşüyordu.

Nino ve Irakli beş yıldır

"Sokak Köpeklerini Rüzgâr Okşar" isimli bir film üstünde çalışıyor.

Sadece son sahne henüz çekilmedi,

âşık altı çiftin portresi.

Çiftleri bulmak Ana'nın işiydi.

Nino, Ana'ya ne tür portrelere ihtiyaçları olduğunu anlattı.

Irakli 50 çift bulmasını istedi,

onların içinden filme uygun altı çift seçeceklerdi.

Bu çiftler elbette seyircinin ilgisini çekecek çiftler olmalıydı.

Portreleri neden dijital yerine

16 mm filme çekmek istediklerini açıkladı ona.

Ayrıca Nino ile uzun zamandır, Flora'dan beri çalıştıklarını söyledi.

Bu sırada Nino düşünüyordu.

Düşünüyordu çünkü aradığı şeyin

görünür kılınıp kılınamayacağından emin değildi.

Sonra Ana ve Irakli'ya reçel ikram etti.

"Bu, o reçel mi?" diye sordu Irakli.

"O reçel," diye yanıtladı Nino.

Bugün Dünya Kupası başlıyor.

Kutaisi, diğer şehirler gibi, güzel maçlar izlemeye hazırlanıyor.

Giorgi, Arjantin'i destekliyor.

Dünya Kupası'ndan beklentisi çok büyük.

Merhaba, ben Maya'nın arkadaşı Lisa.

Öyle mi? Hemen geliyorum.

-Merhaba Tengo. Keti burada mı? -24'e bir bak.

Keti, bir saniye gelir misin?

-Lela'yı görmesi gerekiyor. -Selam, hemen geliyorum.

Keti, geldin mi? Bir saniye.

Lado, sen devam et.

Lela, bu sana bahsettiğim küçük hanım.

Sizi yalnız bırakayım.

Bana iki dakika ver lütfen.

Lado, toplan hadi.

Toplanıyor, sonra başlayabiliriz.

-Hoşça kalın. -Güle güle Lado.

Gel lütfen.

Kahve mi, iskambil kartı mı?

Futbolu, bilhassa da İngiliz milli takımını

çok seven köpek Vardy,

uzun süredir köpek arkadaşı Mertskhala'yı bekliyor.

Birlikte gidip Dünya Kupası'nın

açılış maçını izlemeyi planlamışlardı.

Vardy arkadaşı gelmeyince çok gücendi ve tek başına bara gitti.

Bu arada, Beyaz Köprü'deki kafede

futbolseverlerin gelmesi bekleniyordu.

Fakat...

Bir şey görünmüyor. Kim buraya futbol izlemeye gelir ki?

Yaz boyunca tek umudumuz dondurman.

Kutaisi'de futbol genelde iki yerde izlenir.

Şu adam muhtemelen o iki yerden birine koşuyor.

Futbolseverler 60'lardan beri Kızıl Köprü'deki barda toplanmayı sever.

Burada takımları Torpedo Kutaisi'nin deplasman maçlarını,

Dünya ve Avrupa Kupalarını, Kupa Amerika'yı

dinlemiş veya izlemişlerdir.

Köpek Mertskhala da maçı burada izlemek istemişti,

köpek Vardy ile bu yüzden köprüde buluşmadı.

Vardy'nin onunla birlikte buraya gelmeyeceğini biliyordu.

Neden gelmediğini daha sonra öğreneceğiz.

Yaz aylarında rüzgâr Rioni nehrinden serin serin esse de

perde büyük, herkese yetecek kadar yer var,

bira da her zaman soğuk.

-Teşekkürler, Neli. -Film nasıl gidiyor, Nino?

Her şey yolunda, sağ olasın.

BİR KERESİNDE NINO ÜNİVERSİTEDE OKURKEN

ŞÖYLE BİR SAHNEYE ŞAHİT OLMUŞTU:

GECE VAKTİ BİR PARKTA, AĞLAMAKLI BİR ADAM LEYLAK TOMURCUKLARI ÇİĞNİYORDU.

İnsanların Kutaisi'de futbol maçlarını izlediği ikinci yer

Lado Meskhishvili Tiyatrosu'nun arkasındaydı.

Buraya çoğunlukla mahalle halkı

ve tiyatro çalışanları gelirdi.

Bu eski bir gelenek.

Uzun zaman önce Torpedo Kutaisi, Dinamo Tiflis'le deplasmanda karşı karşıya geldi.

Şehirdeki televizyonların hiçbiri görüntü alamadı.

O gece yalnızca, tiyatronun arkasındaki dekor atölyesinde

bir radyo yayını çekti.

Radyo sokaktan da işitilebildiği için

yavaş yavaş civardan insanlar toplandı.

O akşam Torpedo tarihî bir zafer kazandı.

O zamandan beri de burada futbol izlemek bir gelenek haline geldi.

Şimdi ne atölye var ne de bu hikâyeyi hatırlayan insanlar.

Ama gelenek gelenektir.

Örneğin köpek Vardy bu geleneğe asla ihanet etmez.

Arkadaşları Kızıl Köprü'yü tercih etse de

maçları izlemeye her zaman buraya gelir.

ARJANTİN

1. BÖLÜMÜN SONU

2. BÖLÜM

"ONU KUTAISI GIOCONDA PAZARINDA GÖRDÜĞÜMDE OT SATIYORDU."

LEVAN CHELIDZE,HERKESİN UNUTTUĞU HİKÂYE

Gözlemlediğimiz olayların ne zaman gerçekleştiğinden

kısaca bahsetmek fena olmaz.

Zaman acımasız, zaman gaddardı.

Bu dönemin, geleceğin insanları tarafından

en vahşi zamanlardan biri olarak görüleceğine şüphem yok.

Aynı şekilde, büyük zulümler yaşanırken

insanların günlük hayatlarını nasıl yaşadıklarını da hayal edemiyoruz.

Bu yüzden geleceğin insanları

çevremizde olup bitenlere kayıtsızlığımızı pek anlayamayacak.

Örneğin hayvanlar âleminden kardeşlerimize davranışlarımızın

eşi benzeri görülmemiştir.

O yıl sadece açgözlülüğün sebep olduğu

orman yangınlarında

yaklaşık 1 milyar 250 milyon canlı hayatını kaybetti.

1 milyar 250 milyon.

Örneklerin bini bir para.

Bu kadarı yeterli olacaktır.

Artık bu hikâyenin gerçekleştiği döneme dair kabaca bir fikrimiz var.

Dönemin çocuklarının alışkın oldukları üzere,

az önce bahsettiklerimizin fark edilmesine izin vermeyelim

ve anlatımıza dönelim.

Bugün çeyrek finalin ilk maçı oynanıyor.

Köpekler oyunları izlemek için ağır aksak yola çıktı.

Gishera arkadaşlarıyla maçı izlemek için dağa çıkar.

Marzipana, Kızıl Köprü'deki bara gider.

Vardy da elbette tiyatronun arkasına.

Peki ya Kharakhura?

Henüz bilmiyor. Düşünüyor.

Lisa pazardan, İmereti usulü dört başı mamur bir

haçapuri yapmak için gereken her şeyi aldı.

Büyük büyükannesinden kalan

ve hep kullandığı bir tarif var.

Bence mavi olanları aşağıya alalım.

Giorgi, fikrine değer veriyorum ama bence yanılıyorsun.

Eskiden ben de maviyi severdim ama şimdi pek hazzetmiyorum.

Yanılıyor olabilirim tabii...

Ama belki de sen yanılıyorsundur.

Olabilir, birlikte bakarız.

Bakarız.

-Merhaba. -Merhaba.

-11 dondurma istiyoruz. -Tabii.

Dondurma henüz hazır değil.

Beklemek isterseniz daha bir saati var.

Bir düşünelim madem.

Bekleyeceğiz.

9, 10, 11.

Zaten pek müşteri yok, 11 çocuğun geleceği tuttu,

bizimki dondurma hazırlamayı unuttu.

Neyse artık.

Bugün büyük maç var.

Şu tabelayı mı assak?

Giorgi, acil bir işim çıktı. Bugün maç var.

Seni yalnız bırakmak içime sinmiyor ama başka çarem de yok.

Belki birileri gelir.

Projektörü açıp maç bitince kapatabilir misin?

Sahiden acelem var, teşekkürler. Sandalyeyi unutma.

-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.

-Buraya oturabilir miyim? -Tabii.

İçecek bir şey alır mısınız?

Bir bira alayım.

Barfikste çalışıyorsunuz, değil mi?

Doğru, evet.

Teşekkürler.

Haçapuri getirdim, burada yiyebilir miyim?

Tabii. Ama bekleyin, bende de haçapuri var.

Kendi ellerimle yaptım. Daha iyi olabilir, paylaşalım bence.

Memnuniyetle.

Umarım güzel olmuştur.

Büyük büyükannemin tarifi.

Eminim güzeldir.

Normalde hep fırından alırım.

Bunlar muhtemelen daha güzeldir.

Neydi o?

Parkta dinlenen Ana, Lisa ve Giorgi'yi gördü.

"50. çiftimiz olabilirler," diye düşündü.

İkisine filmden ve yaptıklarından bahsetti.

Lisa ve Giorgi yeni tanıştıklarını söylediler.

Ana seçilmeyeceklerine söz vererek bir fotoğraf istedi.

Böylece işi bitecek ve eve gidebilecekti.

Buna sahiden ihtiyacım var.

Sadece bir fotoğraf. İki saniyenizi almaz.

Bu konuda yardımcı olamayacağız.

Bu işe uygun değiliz.

Birbirimizi tanımıyoruz bile.

Lisa da, Giorgi de ricayı geri çevirmeyi sevmezdi,

bu yüzden razı geldiler.

O gün Arjantin rakibini 5-1 mağlup etti.

Lisa ve Giorgi sonunda tanıştılar ama birbirlerini tanımadılar.

Tiyatroyu biliyor musun?

Sağda bir yol var, oradan gir.

Sağda küçük bir sokak göreceksin

ama sen sapmadan devam et.

Sonra yolun ayrıldığını göreceksin,

düz git, sinagogu geç,

yürümeye devam et.

Mtsvanekvavila'ya bu şekilde gidebilirsin.

Sol tarafta metal bir merdiven göreceksin.

Biraz dikkatli olmalısın.

Sonra barajı geçersin,

aradığın çayır orada.

Orada su sporları yapan çocuklar var.

Zaza Nadiradze'nin yaptığı sporların aynılarını.

O bölgeyi iyi bilirim, çocukluğum orada geçti.

Büyükannem orada yaşardı,

ben de çocukken oraya çok sık gittim.

Bana futbolu sevmeyi büyükannem öğretti.

Yazın eski duvardan suya atlardık.

Diğerleri atlardı yani, ben hep korkardım.

Neyse, tiyatronun sağından git, gerisini bulursun zaten.

BİR DAKİKADA ÜÇ BİSKÜVİ YEME. BİR DENEME 5 LARİ - KAZANANA 50 LARİ.

Tüm kentin karla kaplı olduğunu düşün.

Kar taneleri usul usul düşüyor.

Sessiz, sakin. Herkes dışarıda yavaş yavaş yürüyor.

Her yerde oynayan çocuklar var.

Eskiden Tiflis'te çok daha az araba vardı.

Arabalar nadiren, çok yavaş geçerdi. Sürücüler kar yağınca korkardı.

Uzaklardan bir yerden karga sesi gelirdi.

Çok güzel bir kıştı.

Hep yolun ortasından yürürdük,

kar yağınca yani,

her şey tertemizdi, ciğerlerimiz temiz havayla dolardı.

Kışın dışarıda olmayı gerçekten çok severdim.

Hava soğuktur ama üşümezsin.

Çok keyifli bir kıştı.

Artık kışlar öyle değil hiç...

O zamanlar Tiflis sakin bir şehirdi, çok huzurluydu.

Kara doyardın, kışa doyardın.

Sokağa çıktığın an bir sakinlik gelirdi üzerine.

Bilhassa kışın.

Neredeyse her kış öyle yağardı.

Nino o gün çok çalıştı, birazdan eve varacaktı.

Fakat...

Nino gece yarısı stüdyoya geri döndü.

Bütün gece çalıştı ve sabah Irakli'yi aradı.

Yakında çekime başlayabilmeleri için altı çift seçtiğini söyledi.

Ne oluyor? Geceyi burada mı geçirdin?

Erken geldim ve uyuyakaldım.

Bak, bugün karımın doğum günü.

Skhvitori'den bir pasta sipariş ettim.

Ama almaya gidemeyeceğim.

Bana yardım edin.

Araba sürebiliyor musun?

-Sanırım. -O zaman sen sür.

Sen de pastayı tutarsın.

Anahtarı vereyim.

-Merhaba. -Merhaba.

-Afiyet olsun. -Teşekkürler.

Başka pastalardan da tadabilirsiniz isterseniz.

Çok güzel pastalar var bugün.

Bu pasta neyli?

İçinde bahçemizin kakaosu ve yenidünya kreması var.

-İlginçmiş. -Teşekkür ederim.

Geliyorum.

Nasılsın?

İyiyim. Sen nasılsın? İşler ne âlemde?

Kör topal gidiyoruz.

Nino ve Irakli bir sonraki çiftin çekimlerini planlıyorlardı.

Nino çok erken başlamak istedi,

ama Irakli onu öğleden sonraya ikna etti.

Irakli erken kalkamayacak kadar tembel olduğundan değil,

ama çekim yapmak istedikleri yerde

ışık o saatte daha iyi olacaktı.

Nino'nun Lisa ve Giorgi'yi çekime ikna etmesi epey zaman aldı.

Nino, çocukken bile insanları ikna etme konusunda maharetliydi.

Bu konuda kimse eline su dökemezdi.

Bu yüzden ikisi de ilk başta reddettiğinde endişelenmedi.

Sonra neredeyse her şey çekime hazırken

ve Nino, Lisa ile Giorgi için doğru arka planı seçmeye çalışırken

Lado'nun başına her kamera asistanının korktuğu bir şey geldi.

Irakli, Lado bir sorun yaşıyor.

Öyle mi? İlgilenelim hemen.

-Ne oldu Lado? -Negatifleri berbat ettim galiba.

Bir bakayım.

Yedek makara yok, değil mi?

-Stüdyoda. -Almak lazım.

Nino, negatifler yanlışlıkla ışıkla temas etti.

Biraz beklememiz gerekiyor.

Hazır olun.

Bana bakın.

Başlar biraz yukarı.

Şimdi de kameraya. Güzel.

Kımıldamayın lütfen.

Bazen insanlar en az istedikleri şeyleri yaparlar.

Bugün final maçı var. Arjantin oynuyor.

Giorgi maçı izlemeyi her şeyden çok istiyor.

Ama kendini de şaşırtarak

Lisa'ya gidiyor ve onu eve götürüp götüremeyeceğini soruyor.

Lisa kabul ediyor.

Maçı izlemek istersen kalabilirsin.

Hayır, gidelim.

Oyunun bitmesine birkaç saniye kalmıştı.

Arjantin 3-1 öndeydi ve herkes galibiyetten emindi.

Hakem saatine baktı

ve Arjantin'in dünya şampiyonluğunu ilan etti.

Dünya çapında ve elbette Kutaisi'de milyonlarca taraftar sevince boğuldu

çünkü her şey olması gerektiği gibi olmuştu.

Giorgi de tezahüratta bulunmak istiyor

ama kendini tutuyordu.

Irakli bir şekilde Nino'nun mekânı beğenmediğini hissettiğinden

bu çifti başka bir yerde çekmesine şaşırmadı.

Khvamli Dağı'na çıktın mı hiç?

-Hayır, siz? -Biz de çıkmadık ama planlıyoruz.

Orada ne keşfedildi biliyor musunuz?

Ne?

İşte Khvamli.

İtiraf etmeliyim ki sık sık, çocuklarım bunca vahşetin

ve bunca güçsüzlüğün sebebini sorduklarında

ne cevap vereceğimi düşünürüm.

Bütün bunlar olurken ne yaptığımı sorduklarında da.

Bunu sık düşünüyorum, çünkü günün birinde soracaklar. Oysa benim bir cevabım yok.

Ne söyleyeceğim? Film çektiğimi mi?

Filme çekilenleri görmek için laboratuvarda yıkanması gerekir.

Filmi laboratuvara getirmek Lado'nun işi.

Görüntüleri çiftlerle birlikte izlemek Nino'nun fikriydi.

Irakli buna karşı çıksa da sonrasında razı geldi.

Çiftleri gösterime davet etme işini Ana üstlendi.

Akşam, belirlenen saatte herkes sinemada toplandı.

Bir tek Irakli geç kaldı.

Özür dilerim, geciktim.

-Başlayalım mı? -Evet, lütfen.

Bir çift, diğerini takip etti.

Nino düşünüyordu, Irakli mutluydu,

Ana ise gergin.

Ana kadar olmasa da Lado da gergindi.

Lisa ve Giorgi şimdiden bir şeyler sezmişti.

Görüntüleri en sondaydı ve beş dakika beklemeleri gerekti.

Sonra olması gereken oldu.

Lisa ve Giorgi bir anda her şeyi anladılar.

Gösterimden sonra,

şaşkınlık içindeki film ekibine teşekkür ettiler,

onlar olmasa hiç fark etmeyeceklerini söylediler.

Gördüğünüz gibi, Lisa ve Giorgi birbirlerini buldu.

Burada izlerini kaybediyoruz.

Her gün etrafımızda olan sayısız, en az bunun kadar heyecan verici

maceralara karışıyor izleri.

Şehrimizde yaşanan şu hikâyeye bakın.

Uzun uzadıya düşündükten sonra,

konuya dair şüpheli çok şey olduğunu görüyoruz.

İki insanın böylesi bir dönüşümünün

gerçekten garip olduğu gerçeğinden bahsetmiyoruz bile.

Lisa lanetten,

iskambil kartları ve kahveyle kurtulacağına inanır mıydı?

Lisa ve Giorgi olanları nasıl unutabilirdi ki?

Ya Lisa veya Giorgi'den biri gelmeseydi?

Ya da en azından ikisinden biri...

Her halükârda anlamıyorum.

Ama hepsinden daha tuhaf, daha inanılmaz olanı

yazarların böyle konuları nasıl seçebildiği.

Biliyorum, bu benim kavrayışımın ötesinde.

Birincisi, topluma hiçbir faydası yok.

İkincisi... Yine hiçbir şeye bir faydası yok.

Tüm bunlara rağmen,

şunu veya bunu, hatta üçüncü bir hususu

kabul etseniz bile hatta...

Alışılmadık şeylerin olmadığı herhangi bir yer var mı zaten?

Yine de iyice düşünürseniz gerçekten bir şey var.

Ne derseniz deyin, böyle şeyler oluyor.

Nadiren belki, ama oluyor.

SON