Original subtitles

Mike, chodź tu!

Idę do kościoła.

- Co? - Jak to co?

O co chodzi?

Tu jest jezioro.

Bzdura.

Woda ma być w prysznicu.

Przez całe życie moczę podłogę.

Pokaż, jak się kąpiesz.

- Chcę to zobaczyć. - Wchodzę pod prysznic,

włączam wodę.

- Nie zasuwasz zasłonki? - Nie.

Powinieneś.

- Podłoga i tak się zaleje. - Nie. Po to jest zasłonka.

Wiem, bo żyję dłużej od ciebie. Zasłonka chroni przez zalaniem.

- Ja nie... - Niszczysz podłogę.

Wyskakujesz spod prysznica i nie widzisz, że jest mokro?

Czy to szatnia? Spójrz, co za syf.

To brak szacunku. Po co jest zasłonka? Stoisz na widoku?

Zasuwam ją, tylko nie wsuwam.

Powinieneś. Inaczej tak się kończy, geniuszu.

Może powinniśmy zapomnieć o studiach?

Idziemy!

Mike, dasz radę.

Nie spierdziel tego.

Wiesz, co robić.

- Zabieraj się stąd. - Uważaj, co mówisz.

Wynocha!

- Ja nie proszę. - To nie mój problem.

To jakaś magiczna godzina? Zaraz się przekonamy.

Stary, dajesz!

Co robisz? Nie!

Dość. Musicie iść. Wypad.

Tak mówiłem.

Co jest?

Módlmy się.

W życiu często czujemy się sami,

ale Jezus tam jest.

Nigdy nas nie opuszcza.

Kiedy osiągamy cele,

Jezus tam jest.

Kiedy tworzymy związki,

On również tam jest.

Kiedy się rozstajemy,

On tam jest.

Panie, wysłuchaj naszych modlitw.

Módlmy się za wszystkich szukających miłości. Ciebie prosimy.

Wysłuchaj nas, Panie.

Za duchownych, którzy chcą zwiedzić świat. Ciebie prosimy.

- Wysłuchaj nas, Panie. - Przekażcie sobie znak pokoju.

Ciało Chrystusa.

Ciało...

Cześć, Rachel.

Amen.

Widziałeś Rachel?

Tak, jest seksi.

I nic nie zrobisz?

Nie. Muszę się skupić na desce.

Michael, na słówko.

Po pierwsze gratuluję skończenia liceum. To wielkie osiągnięcie.

Dziękuję.

Jak wiesz, ani ty ani twoi koledzy nie możecie już służyć do mszy.

Zasady archidiecezji.

Zawsze jest dorosły ministrant. Myślałem, że jeśli Frank odejdzie...

Frank od dwóch lat jest w seminarium. Chcesz zostać księdzem?

Jesteśmy na 15tym dorocznym Barbecue North Hollywood.

Mamy tu Isiaha Jordana, Nolana Knoxa...

Wyluzuj.

Zamknij się.

Wciąż używasz Shoe Goo?

Ty go nie używasz?

Jeśli dobrze nie wyschnie, bieleje i się łuszczy.

Co sie śmiejesz, bogaczu?

Mam dolara w kieszeni. Pierdol się.

Isiah Jordan i Nolan Knox są kasiaści.

- To trzymaj się ich. - Nie chcę, ale i tak są bogaci.

My też powinniśmy zgarniać kasę, podróżować...

Będziemy.

Jak opublikuję najnowszy filmik. Przebijemy ich.

Przecież idziesz do college'u.

Mogę jeździć i studiować.

Co się tak gapicie?

Już widzę, jak dołączasz do bractwa.

Dobra.

Prawdziwy student.

Zabawne.

Ja będę studiował i jeździł,

a ty i Adolf będziecie pracować na budowie.

- Za chuja nie będę tam pracował. - Co w tym złego?

Mój stary pracuje na budowie całe życie i co?

Będziemy jeździć i korzystać z lata.

Ale w sierpniu zabieram się do pracy.

Pójdę tam.

Po co?

- Nie rób tego. - A co?

Nie zwrócą na ciebie uwagi.

No to patrzcie.

Ty patrz.

Cześć, Mikey!

Dokąd idzie ten zasraniec?

Co powiedzieli?

Że będziemy wkrótce jeździć.

Kłamiesz. Widzieliśmy, jak zrobiłeś w tył zwrot.

Podszedłem i powiedziałem: pojeździjmy.

Nie okłamuj kumpli.

Nie kłamię. Nawet nie spojrzałeś.

- Więc jestem ślepy? - Lecę wykąpać córkę.

Która godzina?

Blokowanie.

Musicie wyskakiwać wyżej.

Przepraszam za spóźnienie! Lecę się przebrać.

- Co się stało? - Jeździłem na desce i zagapiłem.

Zdarza się. Zrobisz sto pompek i pójdziesz na trening.

- Nie. Spóźniłem się pięć minut. - Znasz zasady.

Spóźniasz się i dostajesz co najmniej sto.

Nie. To pięć minut.

Odbiło ci? Stój.

Sto dzisiaj, sto jutro, aż do końca tygodnia.

Kazał ci robić pompki. Wkurzyłeś się?

Gorąco mi.

Całkiem miło.

Pieprzony dupek.

- Nie oblewaj mnie więcej. - Brałem piłkę.

Nie oblewaj mnie.

A jeśli chcę?

- Wskoczę i ci przyłożę. - Tak?

Spróbuj!

Przestańcie! Dość!

Pomóc?

Co ci się stało?

Upadłem na desce.

Nie masz treningu piłki wodnej?

Rzuciłem to.

Wariat.

Muszę się skupić na jednym.

Czym?

Będę zawodowym skaterem.

Super. Jesteś dobry?

Chyba.

Idziesz na studia?

Tak. Na Stanford.

Będę twoją szefową, jeśli ci nie wyjdzie.

Dzięki.

- Muszę lecieć. - Czekaj!

Chciałbym cię lepiej poznać.

Później wpadnę do Bob's Big Boy.

Chcesz jeszcze lodu?

Nie, jest dobrze.

Gdzie moje fajki?

- Możemy ściszyć? - Nie lubię wysilać uszu.

- Potrzebujesz więcej lodu. - Ten starczy.

- Przyniosę ci drugi. - Jest okej.

Już nie chłodzi.

Ściszę telewizor.

Dlaczego deska stoi przy ścianie?

O czym ty mówisz?

Koła zostawiają ślad.

Na ścianie nie ma śladów.

- Jak to nie? - To kurz.

- Naprawdę? - Nic nie widzę.

Niech to! Spore to limo.

Następnym razem skopię mu tyłek.

Prawa! Prosty!

Dobrze. Głowa.

W ten sposób. Przesuń ją.

Dawaj. Nie chcesz znów oberwać.

Nie zamykaj oczu.

Wybierz stronę.

Tak jest.

Prawa w górę.

Tak jest! Co, jeśli wielkolud cię trzyma?

Pokaż. Zrób to.

Pokaż, na co cię stać!

Dobra robota.

Wiesz, że cię kocham.

Tak.

- Musisz być twardy. - Wiem.

Kiedy byłem mały, każdy mógł cię uderzyć: zakonnice, sąsiedzi,

trener małej ligi.

- Grałeś w małej lidze? - Jasne.

Bing Crosby wprowadził się do North Hollywood

i przekazał kupę forsy Weddington Park.

On i Bob Hope dawali najwięcej słodyczy w Halloween.

Kim jest Bob Hope?

Co?

Bob Hope od żołnierzy.

Jego imieniem nazwali lotnisko.

Racja.

Babka przewróciłaby się w grobie, gdybyś nie wiedział. Kochała go.

Kiedy byłem mały, codziennie oglądała jego program.

Tak jak Joeya Bishopa. Jego też uwielbiała.

- Kiedyś też wystąpię w telewizji. - Niby jak?

Wymiatam na desce.

Wymiatasz? Odkąd tak mówisz?

- Nie żartuję. - Ja też.

Mów po ludzku. Za często się szwendasz po parku.

Nagrywam tam filmiki. Sponsorzy je oglądają. To moja praca.

Nie.

Masz się uczyć.

Matka kazała mi zostać listonoszem, bo miał stałą pensję i niezłe dodatki.

Uważałem, że przesadza, ale...

Ciągle o tym mówisz. Pójdę na studia i będę jeździł.

Skup się na nauce.

Powiedziałem, że pójdę na uczelnię.

Powiedziałeś: Pójdę na studia i będę jeździł. Skup się na college'u.

Dobra, słyszałem.

Dokąd idziesz? Zaraz kolacja.

No proszę!...

Ale ciacho!

W mordę.

W końcu się wystroił.

Wyrwiemy jakąś pannę.

Ja szanuję damy.

Elegancki ciuch, fryzura.

Dlatego mnie kochają. Gdyby nie trądzik...

- Właśnie. - Będę ideałem.

Moje ulubione słowo "ideał".

Jeśli zajrzysz do słownika, "Jay" jest synonimem ideału.

10 na 10. Seksowny jak chuj.

Masz mocną trójkę.

Trójkę?

Jeśli ja jestem trójką, ty jesteś minus 20 tysięcy.

- Skąd wziąłeś tę liczbę? - A skąd ty się wziąłeś?

Podobam się wszystkim laskom: Lindsay, Lacy, Britney, Jessice, Adolfowi.

- Wszystkim. - Mnie nie.

- Wszystkim. - Ale nie mnie.

Jestem przystojny.

Serio.

- To pogarsza sprawę. - Próbowałem wszystkiego.

Musisz się bardziej starać.

Próbowałem leków, suplementów, pasty do zębów...

- Nędza. - Wytatuuj sobie gębę.

Może pomóc.

Ojciec mówi: Ferrari się nie obkleja.

- Jesteś ferrari? - Tak.

Dobra.

Cześć, Michael.

Co słychać?

Proszę.

- Co tam, Jay? - Cześć, piękna.

Od drugiej klasy próbujesz poderwać Rachel.

Zamknij się.

W piątej uprawialiśmy namiętny seks.

- Fakt. - Co?

Graliśmy w butelkę. W tym wieku całus to seks.

Odbyliśmy stosunek.

Serio? Mam trzy miesiące, zanim pójdzie na studia. Nie schrzańcie tego.

Dlaczego macie te same buty?

Jesteśmy drużyną.

- Jeździcie czasem z dziewczynami? - Moglibyśmy, ale są do kitu.

- Serio? - Powaga.

Według ciebie skaterki są gorsze od skaterów?

Wszystkie. To właśnie mówię.

A Nora Vasconcellos?

Jest dobra, ale nie ma porównania z Ishodem Wairem.

Ta mała Brazylijka Hayssa jest lepsza od ciebie.

Nie wiem, co to za jedna. Na pewno jest nędzna.

Idiotyzm. Z góry zakładacie, że dziewczyny są gorsze.

Nie zrozum mnie źle. Lubię babki,

kocham je,

- ale nie mogę kłamać. - Dziewczyny mogą robić to, co faceci.

W tym się różnimy.

Nie tylko w tym.

To mu przysrałaś!

Zamknij się!

Nie jesteś zabawny.

Zamknij japę! Wal się!

Od waszych kolegów.

Mike!

Wariaci.

To kocham w North Hollywood: przyjaciele, sąsiedzi. Miła okolica.

Zostaniesz tu na zawsze?

Nie.

Uważasz się za lepszego?

Nie. Chcę zwiedzić świat.

Uważasz się za lepszego.

Przestańcie się opieprzać, to też wyjedziecie.

"Przestańcie się opieprzać..."

Będziecie się wkurzać, kiedy ja będę na wakacjach.

Ja jeżdżę na wakacje.

Ostro.

Twoi starzy za nie płacą. Nie wiesz, o czym mówię.

Nie musiałeś mnie odprowadzać.

Jestem dżentelmenem.

Jasne.

Fajna bryka.

Było wesoło.

Tak.

Dobra, cześć!

Co słychać? Nadal bawisz się w ministranta?

Pamiętasz ojca Jessiego?

Jasne.

Mówi, że jesteśmy na to za starzy.

Szlag.

Wiem, że znasz Nolana i Isiaha. Mógłbyś mnie im przedstawić?

Wczoraj z nimi byłem. Dlaczego nie podszedłeś?

Dokąd idzie ten zasraniec?

Wyglądaliście na zajętych. Nie chciałem przeszkadzać.

Ale chętne bym z wami pojeździł.

Dobra. Dam ci znać.

Dzięki.

Serio. Kiedy ci pasuje. Podjadę autobusem.

W porządku. Nie bądź taki napalony.

Nie jestem.

Mike!

Włożyłeś sweter do szortów?

Co?

- Dlaczego nie masz spodni? - Można nosić szorty i sweter.

- Bez sensu. Noś szorty i koszulkę. - Marzną mi ręce.

Gdzie byłeś rano?

W parku. A co?

Trener Healy powiedział, że odszedłeś z drużyny.

Kocham piłkę wodną, ale muszę się skupić na deskorolce.

Musisz się kształcić i pójść na studia.

Połączę to.

Oby. Dokąd się dziś wybierasz?

Pojeżdżę.

Podania na studia same się nie wypełnią.

To gówno.

Co?

- Mówię: gówno. - Co?

Rusz dupę!

Nie igraj ze mną.

Wypełnij podania.

Adolf, otwórz okno!

Michael, co robisz?

Przepraszam. Adolf jest w domu?

Co tak patrzysz? Nie ugryzie.

- Chociaż spróbuj. - Ludzie to jedzą?

W Lafayette tak się je. Etouffe z langustami, gumbo, kiełbasa.

Niedawno jadłem. Jestem pełny.

Wybredny czarnuch.

Kto?

Przepraszam. Wybredny brachol.

Za późno.

To nowość. Za każdego "czarnucha" robię 10 pompek.

Dwadzieścia.

Zabieram dzieci.

Dobrze, kotku.

Nadal jeździsz na deskorolce?

Oddaję zapalniczkę.

- Podobno wciąż jeździsz. - I ma tyciego penisa.

- Wiem. Widzę. - Nie gap się na mojego fiuta.

Widzę go.

- Następnym razem przynieście backwoody. - Bo...?

- Tych nikt nie pali. - Wyglądamy wam na raperów?

Nie chcecie? Jest supermiło.

Nic się nie stanie. Rzeczy nie jadą pod górę.

Banda dzieciaków zginęła tu przez to w latach 50tych.

Nie zadziała.

- Zadziała. - Nic się nie dzieje.

Patrzcie.

Dobra. Dowcip.

Puk puk.

Kto tam?

Tyczkarz.

- Tyczkarz kto? - Ja nie.

Co to ma być?

Po kiepskim dowcipie składasz ofiarę. Płać.

To nie był zły dowcip. Walcie się!

Hot Crunchies szkodzą.

Moje ulubione.

- Też je lubię. - Widzisz?

Co kupujesz?

Wzięłabym kombuchę, ale jej tu nie mają.

- Próbowałaś Just Water? - Nie.

- Zaciekawiłem cię. - Nie. Mam gdzieś Just Water.

Teraz tak mówisz. Następnym razem ją kupisz. Zaciekawiłem cię.

Weź. Nie krępuj się.

Weź mnie. Spróbuj.

Nie muszę ćwiczyć. Wygram.

Moja deska jest do kitu!

Nie jeździsz, to ją zabierz.

Puchnie.

Przestań wymyślać wymówki.

Zamknij się.

Mike, skoczymy coś zjeść?

Nie stać mnie.

Mam kasę.

Dobra.

Zapłacę. Jesteś moim brachem. Postawię ci.

Nie przejmuj się. Zaczekam tu na ciebie.

Mogę?

Nie tak!

Co?

Nie lubię, kiedy ktoś pije z gwinta.

Trzymaj.

Już nie chcę. Weź sobie.

Jak ci minął dzień? Jeździłeś z chłopakami?

Nie traktują tego poważnie.

Może się nie przejmują, bo interesuje ich coś innego.

Na tym innym nie zarobią.

Pieniądze nie rozwiązują wszystkich problemów.

Nie chcę być jak Puff Daddy, ale przydałby się większy dom.

Wychowałam się w takim. Jest zimny.

Nie mówię, że teraz mieszkam w klitce, ale przynajmniej czuć obecność innych.

Strasznie śmierdzi.

Szałwia. Twoja aura jej potrzebuje.

Palisz szałwię? Nie wiesz, o czym mówię. Zawsze miałaś kasę.

Skąd wiesz?

Obejdę cały dom.

Opowiedz mi.

Przed Toluca Lake mieszkaliśmy w wiejskim domu w Chatsworth.

Kiedy ojciec awansował, przeprowadziliśmy się tutaj.

Widzisz? Teraz już wiem. Też awansuję.

Wątpisz czasem w siebie?

Nie.

Nigdy?

Czasem.

Ojciec mnie gnoi, a kumple mają to gdzieś.

Trudno w siebie nie wątpić.

Twoja konkurencja. Dasz radę.

W porządku.

Co tam, Mikey? Chcesz browara?

Wiesz, że nie piję.

Więcej dla mnie. Narka!

Kto to?

Palant z sąsiedztwa. Znamy się z gimnazjum.

- Zna Nolana Knoxa i Isiaha? - Tak.

Niech cię im przedstawi.

Próbowałem go prosić.

Nazywasz go palantem, a chcesz, żeby cię przedstawił ziomom?

Nie. To mój kumpel, ale palant. On to wie.

Zaczynamy od double seta.

Mike daje czadu.

Było czysto.

Szlag.

Pokazałeś. Miło się patrzyło.

Moglibyśmy kiedyś pojeździć.

Tak. Weź mój numer od Walkera.

Wołałeś mnie?

Tak. Przyprowadź go do nas.

Dobra.

Jedźmy. Spędziliśmy tu cały dzień.

- O co mu chodzi? - Olej go.

Twoi kumple?

Tak.

Nosicie te same buty?

Tradycja od dzieciństwa.

Słodko.

Moja rodzina przeprowadziła się tu z Missisipi w latach 60tych.

Wiele osób, które przyjechały do Kalifornii z Południa,

było robotnikami. Mój ojciec tynkował.

Ojciec twojej matki wylewał cement. I tak poszło.

Załóż.

Nie.

Dosyp więcej wapna.

Wpadł liść. Wyciągnij go.

Nie ma żadnego liścia.

Jest na dole. Cement się nie zwiąże. Lepiej bez liścia.

- Wyjąć go? - Koniecznie.

Kurwa!

Główna zasada: wapno parzy.

Zawsze noś rękawiczki.

- Dzięki. - Proszę.

Halo?

Chcesz jutro pojeździć z Nolanem i Isiahem?

- Tak. - Spotkajmy się o dziesiątej.

- Pod Westfield Mall? - Nie. Przy szkole.

- Dobra. - Kto to?

Mój psycholog.

Do widzenia.

- Uszkodziłem deskę. - Spróbuj. Dasz radę.

- Szlag! - Kurwa!

Kup sobie nową.

Miałem dziś jeździć z Nolanem i Isiahem.

Niezły jesteś!

Dobra.

Jay ma plan.

Zajmę się tym.

Potrzebuję deski. Wchodzimy i wychodzimy.

Mogę obejrzeć te ze środka?

- Wszystkie? - Tak.

To dużo desek.

Wiem. Jestem niezdecydowany.

Mam deski Baker. Bardziej płaskie.

Spoko. Proszę je rozłożyć.

- Może pani podać dwie z góry? - Te tam?

Tak. Te dwie.

Dziękuję.

Właśnie o te chodzi.

Pokaż siatkę. Muszę policzyć deski!

Pokaż siatkę.

Kurwa!

- Mike, gdzie deska? - Zostawiłem ją.

Że co?

Dlaczego?

- Myślałem, że nas złapią. - Ale nie złapali!

Co robicie? Myśleliście, że się wam upiecze?

Niepotrzebnie was słuchałem.

Jesteśmy tu z twojego powodu. Dla ciebie.

Serio? Wielkie dzięki.

Zamknijcie się!

Ojciec skopie mi tyłek.

A kogo to? Miałem dzisiaj z kimś jeździć.

Z kim?

Czy to ważne?

Nie powiesz z kim?

To już nieważne.

Powiedz, z kim miałeś jeździć!

- Dziwak. - Z Nolanem i Isiahem. Zadowolony?

Liżesz im dupę, że hej.

Jesteś zazdrosny.

Zamknij się, idioto.

Od tej pory mi pomagasz. Skupiasz się na przyszłości.

Albo studia, albo miejsce na budowie.

- To nieporozumienie. Nic nie zrobiłem. - Byłeś tam.

Masz szlaban.

Żadnej deskorolki. Niczego.

Koniec.

Musisz zrobić wgłębienie pośrodku.

- Nigdy mi nie pokazywałeś. - Bo nie pytałeś. Proszę.

Widzisz?

Inaczej walisz konia.

- Mam spotkanie z psychologiem. - Pracowałeś jeden dzień.

Idę do psychologa.

Porozmawiamy o uczelniach, w których jestem na liście rezerwowej.

Dlaczego kłamiesz? Idziesz na deskorolkę.

- Przysięgam na Boga. - Nie jestem idiotą.

Pójdę do szkoły, a potem wrócę do domu.

Nie przyszedłeś.

Miałem scysję ze starym.

W porządku.

- Pakujcie się. Do widzenia. - Spadamy.

Dlaczego?

Ochroniarz.

Potrenujemy, zanim wezwie gliny.

Postaw się na naszym miejscu. Mamy poważnych sponsorów.

- Boicie się kłótni z ochroniarzem? - Co?

- Tak tylko żartuję. - O co ci chodzi?

Dlaczego mielibyśmy się kłócić?

Co z tym kolesiem?

Elo, Michael!

Co tam?

- Chodź tu. - Musimy iść.

Usiądź tu. Coś ci powiem.

Co jest?

Dla własnego dobra, zluzuj.

- Nie cwaniakuj. - O czym gadasz?

Ci faceci to zawodowcy.

Oni się nie wygłupiają. Robisz mi siarę.

- Kapuję. - Pakujcie się!

- Musimy lecieć. - Dobra.

Idziemy.

- Isiah jest zły? - Przejdzie mu.

Idziesz?

- Nigdy tu nie byłem. - Ciągle tu wpadamy.

My zwykle chodzimy do Burritos El Chavo.

Jest do kitu.

Co tam, Louie?

Usiądę tu.

Byłeś w opuszczonym mieszkaniu przy Cahuenga?

- Czy to nie melina? - Nie. To fajna miejscówka.

Musisz ją obczaić. Pokażę ci.

Halo?

Nie siedzisz w kiciu?

Zamknij się.

- Będziemy w skateparku, wpadniesz? - Nie mogę.

Spotkajmy się na chwilę.

Nolanowi i Isiahowi też odmówiłem. Tata mnie nie puszcza.

To może wieczorem?

Nie mogę. Lepiej za tydzień.

Dobra. Daj znać, gdy będziesz wolny.

Synu, pomóż mi.

Szkło idzie tutaj. Nie do zmieszanych.

Czemu to robisz? Puszki są po 10 centów.

Jesteś zbyt ważny, żeby segregować?

Nie, mówię...

Nie chcę cię upokarzać. Krępuję cię?

Mógłbyś lepiej wykorzystać czas i więcej zarabiać.

Jak u psychologa?

Całkiem nieźle.

Jeszcze kilka sesji i będę w drodze na studia.

Dobrze.

Obyś był głodny.

Odmówisz modlitwę?

- Bądź pochwalony... - Głośniej.

Bądź pochwalony, Panie Boże za te dary, które z Twej dobroci spożywać mamy.

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Amen.

Spróbuj.

Odrobinę.

I jak?

Dobre.

Co?

Dobre.

Delektuj się.

Jak się nie zmienisz,

więcej nie dostaniesz.

Ruszyłeś się!

Daj mi rękę.

Mama pojechała do Afryki...

Nigdy o niej nie mówisz.

Świetnie nam się układało.

Mówiła, żebym podążał za marzeniami.

Szkoda, że nie spędziłem z nią więcej czasu.

To Adolf?

Masz dziś spotkanie.

- Jakie? - Poznałem lekarkę.

Da ci parę wskazówek przed pójściem na studia.

- Co to za lekarka? - Ubierz się.

Umiesz wiązać krawat? Wstawaj!

Pokażę ci.

Krótka część na wysokości klatki.

Patrz. Owijasz, trzymasz tu, żeby powstał otwór.

Przeplatasz i przekładasz przez otwór.

Jasne? Na pewno?

Gotowy? Podekscytowany?

- Tak. - Ekscytuj się.

- Ekscytuję się. - Wierzę w ciebie.

Ubierz się i spotkamy się na zewnątrz. Wspaniały dzień.

Pojeździmy w parku? Musimy trochę pofilmować.

Chciałbym, ale ojciec każe mi iść na spotkanie.

- Dobra. Dołączysz potem? - Nie mogę.

Chociaż, może przyjdę później.

Jednak nie. Nie mogę wyjść.

Dobra. Na razie!

Pod krawatem! Nie musiałeś się tak stroić.

Ojciec nalegał.

Jesteś młoda. Skąd go znasz?

Remontował coś u mnie. Zaprzyjaźniliśmy się. Masz świetnego tatę.

- Tak. Jest super. - Jak egzaminy i podania do akademików?

Egzaminy nieźle,

a podań nie składałem.

Jak to? Zamierzasz pójść do szkoły w Los Angeles?

Wciąż się zastanawiam. Nie podjąłem decyzji.

Porozmawiajmy jak dorośli.

Co?

Jak dorosły z dorosłym.

Dobra.

Nie idziesz na studia.

Idę. Na pewno.

Jakie masz wyniki?

Mam gdzieś, czy będziesz studiował. Nie jestem twoim ojcem.

- Chcę być zawodowym skaterem. - O to chodzi!

Super. Jak to zrobisz?

Trzeba jeździć, poznać właściwych ludzi.

A potem sponsorzy ci płacą.

Ja studiowałam. Zrobiłam dosłownie wszystko.

To jednak bez znaczenia, jeśli naprawdę nie harujesz.

Bez względu na to co zrobisz, przyłóż się.

Fakt.

Co?

Fakt.

Fakt.

- To prawda. - Faktycznie.

Tak.

Racja.

Mogę zjeść orzeszka?

Dziękuję.

Pierwszy raz do mnie dzwonisz i chcesz podwózkę. Aleś ty fałszywy.

Przepraszam.

Masz rację. Chcesz gryza?

Mogę dotknąć twoich nachosów? Nie boisz się zarazków?

Spotkamy się w parku?

Chciałbym, ale ojciec każe mi iść na spotkanie.

- Dołączysz potem? - Nie mogę. Może przyjdę później.

Jednak nie. Nie mogę wyjść.

Jesteś dziś milczący.

Serio?

Michael!

- Szlag! - Co?

Widziałem Michaela.

- Zobaczą mnie odpicowanego. - Powiedz o spotkaniu.

- Mikey, dokąd się wybierasz? - Mówiłem, że siedzę w domu.

Nie bój się. Co jest?

- Miałeś mieć spotkanie. - Miałem.

Mówiłeś, że nie możesz wyjść, a spotykasz się z Rachel. Jak się masz?

- Podwoziłam go. - Podwoziła mnie.

Mówiłeś o spotkaniu, a jesteś tutaj, z Rachel.

Czegoś tu nie kapuję. Nie kapujemy.

- Podwiozłam go. - Podwoziła mnie.

- Musimy jechać do domu. - Będę w samochodzie.

Przysięgam, to nie tak.

Spadamy.

Dokąd idziecie?

Czy to ważne? Masz szlaban.

Wymknę się.

Mogę mówić za siebie.

Co?

Przy kumplach cały czas mnie przegadywałeś.

Nie musisz za mnie mówić.

Przepraszam. Nie pomyślałem.

O co chodzi z Jayem i Adolfem?

- Ostatnio jeżdżę z zawodowcami. - Zabierz ich ze sobą.

Co ci szkodzi?

Kocham Jaya i Adolfa,

ale nie chcę, żeby mi narobili siary.

Zależy mi na tamtych kolesiach.

Przepraszam. Naprawdę miałem spotkanie.

Nie narzekamy.

Wcale.

Pójdziesz z nami na koncert?

Chciałbym, ale muszę być w chacie przez zmrokiem.

Inaczej ojciec mnie zabije.

Wolne są tylko szare.

- Tylko pierwszy rząd? - Tak.

Przepraszam. Myślałam, że będzie więcej biletów. Kupię ci wejściówkę.

Nie jestem aż tak biedny. Nie musisz za mnie płacić.

Tak też można wyjść.

- The Garden są cudowni. - Ciekawe, że ich lubisz.

Wielu rzeczy o mnie nie wiesz.

Nie widziałem cię na żadnym koncercie.

Chodziłam do The Smell, ale czułam się tam jak pozerka.

Zmieniłam się.

- Wpuść mnie. - Zaczekaj na zewnątrz.

- Jestem na liście. - Nie ma listy.

Zabierzcie mnie ze sobą.

Ten skubaniec udaje, że nie ma mnie na liście.

- Idziemy kupić wejściówki. - Oni wchodzą za friko. Wiesz, kto to?

Nie dotykaj mnie.

Przepraszam.

Mówię, że to najlepszy młody skater.

Miałeś mnie nie dotykać!

Idźcie do środka.

Spokojnie.

Michael, idź.

Michael! Serio?

Okłamałeś mnie dwa razy jednego dnia!

Rachel do mnie zadzwoniła.

- Cześć, Rachel. - Musimy pogadać.

Co?

Twoje kłamstwa zaczynają mnie wkurzać.

Nie kłamię bez powodu.

Rachel zawróciła ci w głowie.

Nie. Zawsze mnie do was wysyła, ale nie mogę.

Dlaczego?

Zachowujesz się jak dzieciak. To żenujące.

Zmieniasz się.

Lepiej uważaj.

To nasz magazyn. Na tyłach jest skatepark.

Ojciec tego nie rozumie.

Nigdy nie zrozumie.

Moi starzy dotąd nie rozumieją.

Co tam, kolo?

Dlaczego rzadko się widujemy?

Moja wina. Nolan i Isiah do mnie dzwonią.

Zachowujesz się jak nie ty. Idziesz na studia czy co?

Skupiam się na deskorolce.

Ciężko z niej wyżyć.

To znaczy?

Wielu zasrańców chce zostać zawodowcami

i kończy w sklepie z deskami.

Nie ja.

Teraz tak mówisz.

To nie tylko skateboarding, to polityka.

Jak to?

Musisz znać właściwych ludzi, obracać się we właściwych kręgach.

Palisz?

W porządku?

Dzięki, że mnie tu ściągnąłeś.

Pokazuję ci, o co chodzi.

Znasz się na kamieniach?

Nie.

Ten to karneol.

Przynosi szczęście.

Ten to kamień słoneczny. Przynosi sukces.

Zawsze go noszę.

A to cytryn. Pomaga się skupić.

I różowy kwarc -

na mówienie prawdy.

Weź te dwa.

Widzisz?

Patrz.

Niezłe.

Dzięki. Nie znam się na skałach.

To kamienie.

Nieważne.

Co lubisz prócz deskorolki?

Lubię rysować.

A ty?

Palić.

Umiesz?

Dobre.

Nie dawaj mu.

- Nie mogę się zaciągnąć? - Nie.

Nalej więcej.

Odkąd pijesz?

Od czasu do czasu.

Nowe ciuchy?

Tata mi kupił.

Nie ma ich w sklepach. Znów kłamiesz!

Nie chciałem wyjść na pozera. Nolan i Isiah zabrali mnie do magazynu.

Przestań kłamać.

- Mam też dla ciebie i Adolfa. - No i? Mam ubrania.

Wkurwiają mnie twoje kłamstwa. Dlatego Adolf się na ciebie wściekł.

Mam szansę. Nie mogę jej spieprzyć. Próbuję się skupić i zrealizować cel.

Adolf nie nosi swoich converse'ów?

Najwyraźniej nie.

Nie przeszkadza ci? Nie chciałam budzić rodziców.

Mogę się przyznać?

Tak. Do czego?

Lubię cię.

Dlaczego się śmiejesz?

Zaraz wracam.

Dziękuję, że mogłem tu przenocować. To trochę niestosowne.

W porządku. Wiem, że znacie się od gimnazjum.

Ładny dom.

Prawda?

Chciałbym mieć kiedyś taki.

Możesz. Tylko ciężko pracuj.

Spójrz na Rachel. Idzie do Stanforda. Jest na właściwej ścieżce.

Jak ci idzie ze skateboardingiem?

Dobrze.

Staram się.

Nie brzmi to na wielki plan, ale...

wiesz, co robisz.

Co tam?

Michael, co słychać?

Jak tam?

Co tak stoisz? Wejdź.

Mamy zajebistą imprezę.

Wypadaj, nie powinno cię tu być.

Przecież mogę.

Przemądrzały skurwiel. Popatrz.

Zabieraj stąd swój tyłek! Przestań mnie olewać.

Nie żartuję. Zabieraj stąd swoją dupę!

Nie musisz siedzieć w mojej miejscówce.

Zabaw się.

Co?

Jest nawalona.

Nie muszę.

Skorzystaj.

Załatwiliście mnie!

Jest nawalona. Dokąd idziesz?

- Nie poznaję cię. - Co z tobą?

Odbija ci przy Nolanie i Isiahu.

Zachowujesz się jak jakiś dziwak.

A ty jesteś frajerem.

- Powtórz! - Odsuń się.

- Albo co? - Odsuń!

Robię co chcę!

Pierdol się!

Myślisz, że jesteś lepszy ode mnie?

Nie jesteś, palancie!

Powiem szefowi, że będziesz ze mną pracował.

Będę jeździł.

Nie. I nie pójdziesz do college'u.

Będziesz pracował ze mną. Nie obchodzi mnie twoje zdanie.

Dobra.

Odetnij wszystkie końcówki.

Dobra.

- Weź deskę i oprzyj o ogranicznik. - Czyli?

Błyszcząca metalowa linijka z numerkami.

Weź deskę i ustaw przy czwórce.

To jest blokada.

Musi dotykać z drugiej strony.

Każda deska musi być tak zabezpieczona.

Nie będziesz się śmiał, kiedy utniesz sobie palec.

- Nie utnę. - Utniesz,

jeśli nie będziesz wiedział, gdzie jest ogranicznik. Gdzie jest?

- Tu. Kapuję. - Długo się tego uczyłeś?

Spójrz na mnie. Pilnuję, żebyś nie stracił palca.

Co to?

Blokada.

A to?

Madonna! Uczysz się piłować?

Kończ robotę.

Chodź. Mam pytanie.

Myślisz, że przyprowadziłem syna, żebyś mielił ozorem?

Żartowałem.

- To weź na wstrzymanie. - To tylko żart!

Wyjaśnię ci. Skręcę ci kark, jeśli znów się odezwiesz. Jasne?

- Tak. - Rozumiesz?

- Tak. - To się uspokój!

Tato, czwórka czy piątka?

Siadaj.

Myślałem, że wszystko wiesz.

Włosy w niczym ci nie pomagały.

O czym ty mówisz?

Gdybyś poszedł tak na rozmowę o pracę, wzięliby cię za wariata.

Teraz wezmą mnie za skinheada.

Odrosną na właściwą długość. Nic ci nie będzie.

Co tam?

- Znamy się? - To ja. Ogoliłem włosy.

Nie poznałem cię! Jak leci?

W porządku.

Słyszeliśmy o tobie i Walkerze.

- Jak możecie się z nim spotykać? - To nasz kumpel.

Robi dziwne rzeczy.

Przyszedłeś pieprzyć o Walkerze?

Chciałem powiedzieć, że na poważnie myślę o desce.

Chcę z wami jeździć, robić zdjęcia, kręcić filmy.

Świetnie jeździsz. Lubimy twój styl. Jesteś fajny,

ale nie możesz odwalać takich numerów.

Pakujesz się w bijatyki, to nam szkodzi.

Ręczymy za ciebie. Staramy ci się pomóc. Kapujesz?

Weź się w garść.

Mój błąd. Muszę nad tym popracować.

Chcecie pojeździć?

Tak.

Mokasyny? Idziesz na studia?

Mama mi je kupiła.

Otwarte.

Co tam?

Dzięki, że wpadłeś.

Jestem zmęczony po dniu pracy.

Czego chcesz?

Ostatnio nie nadajemy na tych samych falach.

Sprawdzam, co słychać.

Nie sądzisz, że powinieneś nas przeprosić?

Za co?

Nie czaisz?

Za co mam przepraszać?

Za swoje zachowanie.

Wybacz.

Chyba.

Wal się.

Ty też.

Nie mów tak. Pogarszasz sprawy, idioto!

Adolf!

- Nie! - Adolf!

Od trzeciej klasy chcieliśmy zostać zawodowcami.

Chcę się trzymać z tobą. Co w tym złego?

To niemożliwe.

Mam cię ze sobą zabierać, żebyś przez cały dzień wymyślał wymówki?

To nie jest śmieszne.

Ciągle przesiaduje w parku i smędzi. Same pieprzone wymówki.

Zawsze masz uraz.

Mam dziewczynę. Ty masz jakąś?

- Przyznaj, jesteś zazdrosny! - Nie jestem.

Dlaczego miałbym być? Jesteś moim kumplem!

Kiedy zacząłeś się spotykać z Rachel, porzuciłeś mnie.

Kiedy zacząłeś widywać się z Isiahem i zawodowcami, porzuciłeś mnie!

Powiedz, czy ja choć raz cię porzuciłem?

Czekam!

Właśnie. Wal się!

Przykro mi.

W porządku.

Odezwę się z uczelni.

Tu Michael. Mogę wejść?

Stanford jest kilka godzin jazdy stąd. Będziemy się widywać w wakacje.

Spartoliłem to.

Myślałem, że się pobierzemy, kupimy dom z białym płotem, psa...

Przyjedziesz do Stanford?

Mogę złożyć aplikację.

Mimo paru problemów, lubię cię.

To się nie zmieni.

Wiem.

Ja też cię lubię.

Ale jak przyjaciółkę.

Tak.

Przyniosłem ci kamienie. Pewnie chcesz je odzyskać.

Zatrzymaj je.

Adolf!

Musimy pogadać!

Będę w 10th Stair. Przyjdź! Proszę!

Usztywnij uda.

Obłędne.

Muszę powtórzyć.

Było dobrze, widziałem.

Dałeś niezły popis.

Dzięki.

Jedziemy do San Francisco. Będziemy nagrywać z Atibą.

Mamy wolne miejsce w vanie. Przyłączysz się?

Jasne! Mega!

Adolf może pojechać?

Tak, jeśli podzielicie się łóżkiem.

Do zobaczenia!

Dobrze się spisałeś. Materiał jest obłędny.

Chciałem cię przeprosić.

Za kłamstwa.

Nigdy wcześniej nie miałem dziewczyny. Nie jeździłem z zawodowcami.

Nie wiedziałem, jak sobie poradzić z tą sytuacją.

Powinienem był cię zapraszać.

Cholernie mi przykro.

Ja też przepraszam.

Za co?

Od trzeciej klasy szliśmy łeb w łeb.

Ty rosłeś, ja rosłem.

Ja rosłem, ty rosłeś. I spotykaliśmy się po środku.

W ostatnich miesiącach mnie przerosłeś.

Nie umiałem sobie z tym poradzić.

Ale nie myśl, że byłem zazdrosny.

Nie byłem.

Jesteś moim najlepszym kumplem.

Kocham cię.

Ja ciebie też.

- Cieszę się, że pogadaliśmy. - Nawet nie masz pojęcia.

To będzie odlot.

Pakuj się szybko. Ja też muszę się spakować.

Nie jadę.

Dlaczego?

Pracuję.

To twoje marzenie.

Realizuj je.

Daj czadu!

Kocham cię!

Ja ciebie też.

Przyszedłeś pomóc?

Pogadać, jak dorośli.

Odsuń się.

Nie będę dzieckiem, którego pragniesz.

Rozumiem twój punkt widzenia,

i to, dlaczego się boisz, że skończę w skateparku.

Nie jesteś byle chłopakiem z Toluca Lake. Nie zapewnię ci asekuracji.

Rozumiem.

Ale naprawdę chcę spróbować.

Pójdź tą drogą, ale możesz zapomnieć o moim domu.

Wiem.

Tato, szanuję cię.

Naprawdę.

Mama kazała mi być listonoszem, bo ma niezłe dodatki.

Ciągle o tym gadasz.

Twoi dziadkowie niczego nie mieli. Ciężko pracowali, żebym wyrósł na ludzi.

Zostałeś budowlańcem.

Całe życie spędziłeś w jednym miejscu. Nigdzie nie wyjeżdżałeś.

Nie wstyd być zwyczajną osobą.

Nie przyszedłem się kłócić. Szanuję cię, ale zrobię to po swojemu.

Serio? Pamiętam, jak podcierałem ci tyłek.

Nauczyłem cię wszystkiego.

Wiem. Kocham cię. I nie atakuję.

Atakujesz.

Codziennie powtarzałem sobie, że mój syn nie będzie byle kim.

Kimś, komu się nie udało. Nie chcę dla ciebie takiej przyszłości.

Ciągle masz na rękach farbę. Segregujesz butelki.

Te ręce cię stworzyły. Dały ci życie.

Nie. Moje ręce dały mi życie.

Ty miałeś się mną tylko zająć. Nie prosiłem się na ten świat.

Też miałem marzenia.

Ale poświęciłem ci życie.

I cieszę się z tego.

Mógłbyś mnie wspierać.

Synu.

Kocham cię bez względu na wszystko.

Jesteś moim dzieckiem. I jestem z ciebie dumny.

Wspaniały z ciebie człowiek.

Powodzenia.

Kiedy koła ślizgają się po betonie, a słońce dotyka mojej skóry,

jestem sam.

Poszukując tego, czego pragnę, straciłem to, czego potrzebuję.

Jestem sam.

Tłumaczenie na zlecenie Monolith Films: Agnieszka Figlewicz

MŁODOŚĆ W NORTH HOLLYWOOD

REŻYSERIA

SCENARIUSZ

ZDJĘCIA

WYSTĄPILI