Original subtitles

- Franek, co się z tobą kurwa dzieje? - Żyję.

Nudzą Franka takie sprawy. Dużo pracy, brak zabawy.

Brak zabawy...

Dużo zabawy.

Podobno z bólem trzeba się zmierzyć.

Podobno ucieczka jest dla frajerów.

Jak dla mnie to straszny farmazon.

Od bólu się nie ucieka, tylko odlatuje.

- Jedziemy do nas, dobra? - Z prędkością ponaddźwiękową.

- Odpoczniesz. - Oczywiście człowiek nie potrafi latać.

Potrafi tylko spadać.

Zamówimy jakieś żarcie.

Ale spadanie jest jak lot.

Przez krótką, piękną chwilę.

Może już dosyć tego mroku, nie?

Z powodu jakiejś nieletniej modelki.

Ona nie jest nieletnia.

Ma 20 lat.

Nigdy nie tknąłem nieletniej, nawet jak byłem w podstawówce.

O, no, zobacz.

Taka, kurwa, lala.

Nie no, błagam cię, kurwa, nie w twoim typie totalnie.

Co kurwa...

- Nie umiesz patrzeć w oczy kobietom. - Patrzę w oczy mojej żonie,

która ci zaraz powie, co o tym wszystkim myśli.

Dobra, zawieź mnie do domu.

Nie ma mowy. Nie, nie, nie, nie. Umrzesz mi tam.

Nina przychodzi, zawieź mnie. Muszę się ogarnąć.

- Nie możesz tego przełożyć? - Kurwa, nie przekładam spotkań z córką.

No, jak pan sobie życzy.

Cześć! To ja!

Niespodzianka!

Surprise!

- Skończyłam wcześniej lekcje. Cieszysz się? - No.

- Dobra, idę zrobić ci kawę. - Nie ma kawy.

Zrobiłam zakupy.

Łobuzie, prosiłem cię, nie rób tego.

Mam swoje kieszonkowe i mogę robić z nim, co chcę.

To jest mleko. Od krowy.

Wlewasz do chrupków, a potem jesz.

Ciekawe.

- To chcesz tą kawę? - Koniecznie.

Trzy...

Cz…tery!

Wygrałem.

- Rewanż. - Bardzo proszę.

Wczoraj się upiłeś, co nie?

Skąd ty to wiesz?

Przez tę dziewczynę?

To była tylko koleżanka. Nie przejmuj się tym.

To ty się nie przejmuj.

Może jeszcze wróci i cię pokocha.

Najważniejsze, że ty mnie kochasz.

- Rewanż. - Rewanż.

Kurwa.

- Dobra, jedziemy do szkoły. - Bez mycia?

W twoim wieku się jeszcze nie śmierdzi.

Ale w twoim tak.

- Zbieraj się. - Mogę dokończyć?

Jasne.

Skurwibąk...

Czuły?

Czury!

Odcięli mi wodę w domu.

Boże, to ile ty im nie płaciłeś? 10 lat?

Nie wiem, no, może tak. Ale w każdym razie muszę się umyć.

Mogę skończyć? Bo trochę się czuję skrępowany.

Mhm. Słuchaj, ja też się czuję troszkę skrępowana.

Tylko nie do końca pamiętam czym.

Znaczy.

Trochę

- pamiętam. - No, ja też.

Ty też co?

Też trochę pamiętam.

Mhm.

No chyba nie możemy teraz za bardzo nic z tym zrobić, nie?

- Też mogły stać się gorsze rzeczy. - Tak, kurwa, mogły się też lepsze stać!

Muszę się wykąpać, kurwa, no mogę?!

Zaraz przyjdę śniadanie nam zrobię. Ja pierdolę!

- Dzięki. - Proszę.

Smacznego.

To się kawy chociaż napij, no.

Słuchaj, jest… ten… ciekawy temat.

Tylko mi obiecaj, że nie palniesz żadnej córki. Ani żony… Ani tam…

- Ten, no. - Ganges...

Znowu jakieś gówno z Chin?

Nasza polska śmierdząca, kurwa, kupa.

- Dzięki. - Uwielbiam, jak jesteś taki poetycki.

Ty, kurwa, ty w ogóle lepiej się ciesz, że ci jakikolwiek w ogóle ten,

ciekawy temat ogarniam.

Jestem bardzo wdzięczny.

Przepraszam.

Tak, wujku?

Franiu, wpadnij no do fathera. Weź tak szybko come on.

- A gdzie wy, wujek… u ojca siedzicie? - No siedzimy tu fajnie ze Staszkiem.

Dobra, odezwę się potem. Dobrze? Cześć.

- Jestem ci bardzo wdzięczny. - No. Dobra...

Po dziesięć koła na łeb. Godzina roboty.

Tylko trzeba, kurwa, jakieś ustronne miejsce znaleźć typu...

no, żeby się nikt nie przysrał.

I kurwa...

Dasz nam zjeść śniadanie tak spokojnie?

No, to jeszcze trochę tu chrzaniku ci dołożę.

No daj.

Dawaj, dawaj.

Hej.

Synek przyszedł!

- Zaraz ci przyniosę talerz. - Dobrze.

Siadaj, Franiu, siadaj, kochany.

Popatrz tylko na to! Popatrz! To jest Polskie Jadło!

Catering, normalnie mi to przywożą, kiedy tylko zechcę.

- Ja już jadłem, dzięki. - No myśmy też jedli, ale tylko zobacz!

Śledziki, wątróbka, paszteciki.

Patrz na tego świniaka! Tylko popatrz!

Dobra, dobra, dobra, dobra, dobra.

Jak się masz, wujek?

Przepraszam cię na chwilę. Halo?

A to my w międzyczasie tutaj wiesz, swoje...

- Tak. - No dobrze, oddałeś jedną czwartą książki,

dostaniesz jedną czwartą zaległej kasy.

Wychodzi jakieś 20 tysięcy.

OK, jasne.

Tylko nie rozpieprz wszystkiego na głupoty.

- I potraktuj to jako motywację. - Dobra, dobra, dobra, oczywiście.

Dzięki.

No dobra...

No jak, wujek? A co ty jesteś jakiś taki… smutny jesteś?

- Nie, Franiu... - No jak nie, no przecież widzę.

No wiesz, no...

Stara maczuga... No, to już ostatnie lata, co?

Do piachu?

Franiu, Franiu,

you have to visit me in Chicago.

A najlepiej to się w ogóle tam przenieś, wiesz.

Piździ trochę, ale jednak to Ameryka, no.

No dokładnie. Mógłbyś dostać jakiś job, dobry job.

A Marzenka jak się czuje?

A, Marzenka to nas przeżyje wszystkich, wiesz.

A ty skąd możesz wiedzieć, co? Kiedy ty tam u niej byłeś?

Ja nie muszę do niej jeździć, wiesz.

Myśmy całe dzieciństwo w jednym łóżku przecież spali, nie?

Pamiętasz? Kurwa, żeśmy na tej Woli w kamienicy…

Kartofle trzeba było kraść, bo nie było co jeść?

- Ja nie kradłem! - Nie, ty nie kradłeś, bo ty najmłodszy.

To matka cię w komórce trzymała.

Żeby cię nie ukradli!

E tam!

Co ty, Franiu? Fotografujesz, żeby na pamiątkę,

jak to prawdziwe jedzenie wygląda? Co?

Tak.

Ty się wujek nic nie martw, słuchaj. Ciocia Marzenka się ma dobrze.

Wszyscy się mają dobrze. Fuck ciotka Kaśka, tak?

Głowa do góry!

Jakoś ogólnie nie lubię Polski leavingować.

No to, to, stara maczugo, po prostu zostań z nami!

No popatrz, no, przecież to jest najlepsze, co może być! No!

Czy jeszcze coś podać, panie Stanisławie?

Podać, polać, wszystko naraz!

- Możesz mi to na wynos zapakować? - Po trochu ci wszystkiego zapakuję.

- No i co ty tam grzebiesz sobie w tym.. - A, bo... Znajoma pisze.

- No hej. - Cześć.

- Harcerzu. - Czuwaj.

Jestem Czuły.

Na pewno, skoro tu jesteś. I masz jedzenie.

I w sumie wyglądasz tak, jak na Tinderze.

A ty jesteś...

Lotna.

Bez wątpienia.

Jak ten koń.

Jaki koń?

- Przypominam ci konia? - Nie...

Nieważne. Jesteś bardzo piękna.

W sumie konie też są piękne.

Ale nie ma ich na Tinderze.

Wejdziesz czy...?

Tak.

Muszę się przebrać.

Nowość to najlepsze lekarstwo.

Podniecenie z powodu niewiadomej.

To uczucie wypełnia cały łeb.

Zabiera lęk, żal, wyrzuty sumienia.

I oczywiście, że wolałbym być z nią.

Ale jej tu nie ma.

Ej!

No co?

Nic. Bardzo dobrze.

Chodź, zrobimy coś głupiego.

- Tak? - Od czegoś trzeba zacząć, nie?

Jak najbardziej.

Powie mi pani, gdzie jedziemy?

W stronę słońca.

Proszę pani, no… Ja muszę tu cokolwiek wpisać.

No to niech pan wpisze coś ładnego. Na przykład wierszyk.

Jak miałem za dużo pieniędzy, też tak robiłem.

A ile to jest za dużo pieniędzy?

No, tyle, że się traci orientację.

Orientację się ma albo się jej nie ma.

Pieniądze nie mają tutaj nic do rzeczy.

Bo żeby zdobyć to, co ja rozumiem jako pieniądze, to trzeba mieć farta.

Orient, fart... to tylko słowa.

Masz nie filozofować. Masz mi przyznawać rację.

Dobra, nie bij.

Zresztą kto to mówi: laska, która wyrywa typów z Tindera na jedzenie.

Następnym razem umawiaj się w restauracji.

Facet zapłaci rachunek, ty się najesz.

Ja co?

Kochanie, spójrz na mnie.

Jestem 10 na 10. W każdej skali.

Ja zawsze jem za darmo.

Zapraszam cię gdziekolwiek.

Wow.

Impressive.

Nie chciałeś nigdy...?

- No wiesz... - Wiem.

Nie, nie, to nie ja.

Ale ja mówię o tym, czy nie chciałeś się nigdy pieprzyć na moście.

No, tak wiesz, żeby cię widzieli wszyscy z przejeżdżających samochodów.

Ale żeby nie widzieli, co widzieli. Tak tylko przez chwilę.

Ale to drugie, co można robić na moście, też w tobie widzę.

To się w tobie tli.

Samotnych wyczuwam od razu.

Po oczach?

Po zapachu, żulu! Umyj się.

Czasami, gdy ma się szczęście...

najlepsza jest ta właściwa część zabawy.

Po prostu spotykasz kogoś i coś zaczyna was łączyć.

Nie obchodzi cię, co właściwie.

Po prostu jakbyście robili to od zawsze.

Dzień dobry!

Jesteś?

Hej!

Zejdziesz?

Czy przyjść po ciebie?

Żyjesz?

Żyję.

Jak pachnie.

Oj, niezły z ciebie herbatnik, harcerzu.

To harcerz czy herbatnik?

Bo się gubię.

Ogólnie jesteś niezły.

Ty też jesteś niezła.

To co? Widzimy się wieczorem?

Jutro?

O Jezu, spokojnie, ja nie mówię o miłości. Ja nie wierzę w miłość i takie rzeczy.

Jak dla mnie możesz ruchać inne laski. O ile oczywiście będziesz miał siłę.

Jutro pracuję.

Gdzie?

W knajpie. W Piachu.

W tej norze dla hipsterów?

- Ale już nie ma hipsterów. - No to chyba dobrze, co nie?

Dobrze!

- Chyba musisz już iść, nie? - Tak.

Kurwa mać!

Kurwa...

Poproszę następną osobę.

Zapraszam.

- Dzień dobry. - Dzień dobry.

Chciałem sprawdzić stan konta.

Tylko mam prośbę taką do pana.

Gdyby się okazało, że ja wiszę więcej…

I że już wiszę tyle, że musi pan wezwać policję…

Nie, nie, proszę pana… Dziękuję za dowód. Nigdy nie wzywamy policji.

Mam prośbę, żeby pan do mnie mrugnął dwa razy oczami.

I ja sobie pójdę.

- Dobrze? - Dobrze, dobrze.

Franciszek Czułkowski... Zgadza się, dziękuję.

Mrugnął pan?

Nie, nie, to tylko tik.

- Na pewno? - Na pewno.

Proszę pana...

tutaj ma pan wyzerowane trzy karty kredytowe...

To wiem, tak.

No natomiast środki bieżące to 0 złotych i 13 groszy.

Właśnie, a miałem mieć pieniądze, a nie mam.

- Chwileczkę. - Wiem, że dużo osób tak mówi, ale...

Tak, rzeczywiście,

był wczoraj przelew na 20 tysięcy złotych.

No i co, i wydałem wszystko wczoraj?

I była...

- egzekucja komornicza jeszcze. - Jaka egzekucja komornicza?

No… przepraszam, tyle widzę w rachunku.

- Co, pan nie wie, naprawdę? - No naprawdę nie wiem.

Tylko tyle widać w historii pańskiego rachunku.

No to kto ma wiedzieć, no?

Przecież to pan się powinien opiekować moimi pieniędzmi, no! Kurwa mać!

Dobrze.

- Jak ty mogłaś mi zrobić coś takiego? - Mówiłam ci. Będę twoim koszmarem.

Ale Olka, kurwa, ja teraz nie mam z czego żyć!

A ja mam.

Wisisz mi jeszcze 40 tysięcy.

Na razie.

Ja pierdolę...

- Słucham? - Dzień dobry.

- Ja już jestem jehowym, dziękuję bardzo. - Ja jestem z agencji nieruchomości.

- Reprezentuję właściciela. - Niech sobie obejrzy gdzieś indziej.

- W Warszawie jest dużo mieszkań. - Pan chciałby obejrzeć to mieszkanie.

Jest na sprzedaż.

Nie, nie jest na sprzedaż. To jakaś pomyłka.

To jest numer 6. Ludzie mylą z dziewiątką. 6, 9…

6, tak.

Mieszkania 33A.

Możemy wejść?

Tak.

Proszę.

Wujek, kurwa, ale czemu mi nie powiedziałeś, czemu?

Fran, I’m at the gate, I’ll be boarding any minute!

Na jakim gejcie? Kurwa, wujek, ja tu mieszkam!

- O, Franiu, co tu robisz? - Kurwa, czemu mi nie powiedziałeś?

- Wiedziałeś o tym! - O czym?

Że Teddy chce sprzedać mieszkanie!

- A co mnie to obchodzi? - A weź spierdalaj.

Wiesz, ja jestem tu u siebie. Ty spierdalaj.

A… No i co mnie czeka?

„Tato, pomóż mi po raz pierwszy w życiu”, tak?

No mam, mam 20 mieszkań.

- Ale nie możesz w nich mieszkać. - Dlaczego?

Bo są wynajęte.

Nie rozumiem cię.

Franiu, ja zawsze wierzyłem, że ty kiedyś wydobrzejesz.

Wydoroślejesz, że będziesz mężczyzną.

Ale to nigdy nie nastąpi.

Pierdol się. Pierdol się, jebany chuju!

Ogarnij się, synu.

Czego?

- Ten ciekawy temat z gównem... - No, to co?

- Nadal aktualny? - Aktualny, aktualny.

- Aktualny, ej, wpadaj do mnie. - Dobra, będę.

Nara.

Mnie nie interesuje, gdzie wy to wylejecie. A jak was złapią, to będzie na was.

No.

A ile to jest… kary można za to dostać?

Ostatnio w Łomży bańkę wlepili.

Właścicielowi działki i kierowcy na spółę.

Tak że mam nadzieję, że wiecie, co robicie.

No...

- A co tam jest? - Nieważne, co tam jest. Jak to się robi?

Odkręcasz zawór, odczepiasz rurę i leci.

- Ej, a szmal? - Po robocie.

Nudzą Franka już takie sprawy:

dobro, szlachetność, moralne postawy.

Ciągle granie dobrego idioty, wynikające z tego kłopoty.

Nudzi to Franka jak sam skurwysyn, bo tylko ze złymi ten świat się liczy.

- Nudzi ci się, kurwa, czy co? - Ty, co to jest właściwie za miejsce?

Ziemia mojej ciotki.

Kurwa, będziesz to ciotce pod domem zrzucał?

Nie pod domem. To jest parę hektarów.

No tak, kurwa, no ale mordo, wciąż...

Co ty się kurwa nagle tak wczuwasz?

Tobie tylko na pieniądzach zależy przecież.

Na razie.

Ty... To jest tutaj?

Nie, kurwa, na fajkę się zatrzymałem. Tutaj, chodź.

Nie no, jak to, przypał jest trochę, nie?

- Dobra, dawaj. - Co?

No…

To kurwa tobie pokazywał jak masz robić, nie?

Pierdolę.

No odkręcaj, kurwa!

- Gdzie? - W dupie! Tam, z tyłu.

- To czerwone? - Tak!

- Już? - Już.

Kurwa...

Kurwa, co to jest?

- Dawaj drugą. - To jest gówno?

Drugą!

No!

No to jest ten pisarz, ten... Mostowicz!

- Nie znam. - Nie znasz? Napisał… czekaj… napisał...

„Niewidomi”.

- Nie wiem, nie czytałem. - Nie czytałeś?

- Nie czytam żyjących pisarzy. - A ty czytasz coś w ogóle?

Tak ci się podoba, tak?

Panie Jakubie, przepraszam bardzo, bo…

…koleżanka jest wielką fanką, chciałaby autograf, ale się wstydzi.

Czuły!

Nie, ja przepraszam, nawet nie mam książki przy sobie.

Panie Jakubie… Co podać?

- To samo. - OK.

Ty… Znasz ją?

Znamy się?

- Idź, bo inaczej krew w piach. - No, przyjacielu, musisz iść.

No idę, idę, przecież chcę żyć.

Hej...

Co jest?

Spieszysz się gdzieś?

Odpocznij.

Odpręż się.

Przecież może być inaczej.

Może być miło.

Od bólu się odlatuje.

Najpierw jest wylot do góry.

Wylot jest najlepszy, najbardziej ekscytujący.

Ale też najłatwiej przy nim o katastrofę.

A potem już samolot osiada na swojej wysokości,

i po prostu leci – lekko, miękko.

Czasem są turbulencje.

Ale jeśli ktoś latał już wiele razy,

po prostu nie zwraca na nie uwagi.