Original subtitles

Είσαι έτοιμος?

Είμαστε έτοιμοι.

Έτοιμοι να ξεχάσουμε μια για πάντα.

Ωραία, κύριε Λάμπερτ.

Τότε, κλείστε τα μάτια σας.

Και οι δύο σας.

Τώρα πάρτε μια βαθιά ανάσα.

Τώρα νιώθετε ότι νυστάζετε και νυστάζετε.

Κανείς από τους δύο δεν θα θυμάται την περασμένη χρονιά.

Δεν υπάρχει μέρος που να ονομάζεται "Το Περαιτέρω".

Θα θυμάστε μόνο το κώμα του Ντάλτον.

Και η ανάρρωση του.

Και αφήστε το σκοτάδι να παρασυρθεί περισσότερο...

και πιο μακριά.

Για όλα υπάρχει μια εποχή.

Καιρός να γεννηθείς...

και ώρα να πεθάνεις.

Καιρός να σκοτώσεις...

ώρα για θεραπεία.

Ώρα για να κρατήσεις...

και ώρα να πετάξεις.

Ώρα για κλάματα...

και ώρα για γέλιο.

Καιρός για πένθος και ώρα για χορό.

Ώρα για σιωπή...

και ώρα να μιλήσεις.

Ώρα για αγάπη...

και καιρός για μίση.

Καιρός πολέμου και καιρός ειρήνης.

Αμήν.

Αμήν.

Ως εκ τούτου, δεσμεύουμε αυτό το σώμα στο έδαφος.

Γη με γη, στάχτη σε

στάχτη, σκόνη σε σκόνη.

Αμήν.

Ήταν μια όμορφη υπηρεσία για μια όμορφη γιαγιά.

Σας αγαπούσε τόσο πολύ.

Η μητέρα σου ήταν μια καλή φίλη, Τζος.

Ευχαριστώ.

Μου λείπει η γιαγιά.

Ξέρω ότι της λείπεις και εσύ, Κάλι.

Οι νεκροί δεν χάνουν τίποτα.

Εντάξει, αυτό δεν είναι αλήθεια, και της λείπεις.

Τα λέμε το επόμενο Σαββατοκύριακο, εντάξει;

Ντάλτον.

Ντάλτον!

-Κατάλαβες τι εννοώ? -Αγωνίζεται απλώς να φύγει.

Για το σχολείο την επόμενη εβδομάδα.

Ξέρω. Ναι, όχι.

Εμ...

Σας ευχαριστούμε που το οργανώσατε όλο αυτό. Απλώς δεν είχα το εύρος ζώνης.

Γιατί δεν τον οδηγείς στο σχολείο;

Έχετε μερικές εβδομάδες μέχρι να εμφανιστούν όλοι οι μαθητές σας.

-Μπα, δεν θα το ήθελε. -Δεν είναι αυτός ο γονιός, εσύ είσαι.

Αν δεν θέλετε, τότε αυτή είναι μια διαφορετική ιστορία, αλλά...

Όχι, δεν μπορώ.

Γιατί;

Ω...

Ήταν απλώς μια ιδέα.

Ίσως με κάποιον τρόπο που θα μπορούσατε να συνδεθείτε, αυτό είναι όλο.

Θα φύγει σύντομα, οπότε...

Τέλος πάντων, σκεφτείτε το.

Αντίο. Τα λέμε, φίλε.

Με συγχωρείς.

Με συγχωρείς. Γεια σου.

Σε ξέρω?

Ήξερα τη μητέρα σου.

Πριν από χρόνια. Εμ...

Αλλά χάσαμε την επαφή.

Πως σε λένε?

Καρλ.

Χαίρομαι που σε γνωρίζω, Καρλ.

Σε εκτιμώ που έρχεσαι. Λυπάμαι που σε άρπαξα.

-Έχω πολλά στο μυαλό μου. -Είμαι σίγουρος.

Ο θάνατος πλημμυρίζει το μυαλό με μνήμη.

Αλλά υπάρχουν πάντα καινούργια να φτιάξεις, σωστά;

Ναι.

Αντίο, Τζος.

Καρλ.

Καρλ.

Ε...

Τι μου είπες μόλις; Λοιπόν, πες μου, Ντάλτον.

Ή να το αλλάξω;

Θέλεις να καθαρίσεις... Θέλετε να κρατήσετε την ίδια πάνα;

Ναι?

Σας λέω τι.

Μπορούμε απλώς να καθαρίσουμε την πάνα και μετά να ξαναβάλουμε την ίδια πάνα.

Θα σου άρεσε?

Σας αρέσει αυτό? Εντάξει, τότε θα το κάνω.

Τι είδους ρούχο θέλετε;

Ωχ... ουπ.

Ωχ. Τι είδους ρούχο θέλετε;

Ναι? Λοιπόν, πες μου. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να μου μιλήσεις.

Ελα. Είναι ο καλύτερος τύπος στον κόσμο.

Ω, σκατά.

Ε...

Εννοώ...

Ναι, υπέροχο.

Εντάξει.

Εντάξει.

Εντάξει.

♪ Μόλις είσαι σε θέση Γυναίκα είμαι πρόθυμη ♪

♪ Για να κάνουμε το διάλειμμα Ότι είμαστε στο χείλος του ♪

♪ Το φλιτζάνι μου είναι στο τραπέζι ♪

Πεινάς?

♪ Η αγάπη μας χύνεται Περιμένω εδώ για σένα... ♪

Θα πρέπει να απομακρυνθείς από το μικρό

σου φανκ αλλιώς θα περάσουν πολλές μέρες.

♪ Αλλά αν έχετε βαρεθεί την ίδια παλιά ιστορία ♪

♪ Ω, γυρίστε μερικές σελίδες ♪

♪ Θα είμαι εδώ όταν είσαι έτοιμος... ♪

Η μαμά είπε ότι πήρες αυτόν τον δάσκαλο

τέχνης που ήθελες. Ποιο είναι το όνομα του?

Το όνομά της, Αρμαγκάν.

Είναι καλή;

Είναι η καλύτερη.

Καλή δουλειά.

Θέλω να πω, καλύτερα να είναι, με αυτό που πληρώνουμε.

♪ Αυτές οι ζωές ήταν δικές μου να αγαπώ και να αγαπώ ♪

♪ Να φυλάς και να καθοδηγείς στον δρόμο της ζωής ♪

Εντάξει.

Αφήστε τη διασκέδαση να ξεκινήσει.

♪ Ω Θεέ μου... ♪

Ευχαριστώ.

Ναι εσύ. Έλα εδώ.

Γεια, φίλε, καλώς ήρθες στο JPU.

♪ Αλίμονο να στραβώσει... ♪

Κάπα Τάου, ε; Ήμουν, ε, ο Κάπα Ζ.

Πριν από πολύ καιρό βέβαια.

Θα του πάρω ένα. Απλά βάλτε το... Ευχαριστώ.

Γεια σου!

♪ Ζουν τόσο μακριά ♪

♪ Μακάρι να ακούσουν την κλήση μου... ♪

Συγνώμη.

Α, εντάξει.

Παίρνετε τις πρώτες δόσεις.

Γιατί δεν επιλέγετε ένα κρεβάτι;

Η μαμά σου πήρε αυτό το θέμα του ηλεκτρικού σταθμού.

Τι έχεις εδώ; Έχεις δύο πρίζες...

Θύρα USB και, ε, δύο καλώδια άλτες, τα οποία είναι άχρηστα.

Εκεί πάμε. Εντάξει.

Εντάξει.

Χρειάζεστε ακόμα αυτό;

Μαντέψτε η μαμά το έβαλε εκεί.

Ουάου.

Αυτό είναι έντονο. Αυτό δουλεύεις;

-Βάλτο πίσω. -Όχι, είναι πολύ καλό.

Το έκανες από μνήμης;

Είναι από φωτογραφία που βρήκα στο σπίτι.

Ουάου, φαίνεται ότι είναι...

Σαν να κρύβει κάτι;

Έτσι είναι η αίσθηση.

Ένιωσα σαν τα τελευταία χρόνια.

Είχε μια δύσκολη πορεία, ξέρετε, ότι ήταν ανύπαντρη μαμά.

Ναι, ναι, αυτό είναι... Ναι, αυτό είναι δύσκολο.

Να υποθέσω ότι δεν έφτιαξα τον τοίχο, ε;

Δε σε κατηγορώ.

Ξέρεις, λυπάμαι που δεν είμαι κοντά τον τελευταίο καιρό.

Φυσικά, ο μπαμπάς μου δεν ήταν καθόλου κοντά, αλλά...

Άρα θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερο.

Τα τελευταία χρόνια ήμουν λίγο ομιχλώδης.

Δεν ξέρω, το μυαλό μου απλά...

Εγώ απλά...

δεν μπόρεσα να διαχειριστώ χρόνο για, ε,

εσένα και τον αδελφό και την αδερφή σου.

Έχετε σκεφτεί ποτέ να λάβετε βοήθεια;

Απλώς προσπαθώ να προχωρήσω.

-Είσαι ο Ντάλτον Λάμπερτ; -Ναι. Είσαι...?

Κρις Γουίνσλοου.

-Όλα ωραία, παιδιά; -Ναι, όχι, όλα καλά.

Απλώς... Νόμιζα ότι ο συγκάτοικός μου θα ήταν...

Εμ...

Ε, ένας τύπος.

Ναι.

Ω.

Απλώς κατάλαβα ότι είναι μια φιλελεύθερη σχολή τεχνών, και εννοούμε «φιλελεύθερη».

Ναι, μάλλον μπερδεύτηκε με το όνομα "Chris".

Σωστά. Γιατί αυτό δεν θα συνέβαινε ποτέ μ' ένα όνομα όπως το "Ντάλτον".

Ξέρεις, θα πάω στο γραφείο

στέγασης και θα τα λύσω όλα.

Όχι, όχι, όχι. Σε παρακαλώ, πατέρα του Ντάλτον. Επιτρέψτε μου.

Σαφώς διέκοψα κάποιο δέσιμο αγοριών.

Θα επιστρέψω.

Γεια σου. Ε...

Το άρπαξα αυτό για σένα.

Πρέπει να το ελέγξεις.

Αν το μισείς, μην ανησυχείς. Αλλά δεν θα το μισήσεις.

Πραγματικά δεν με ξέρεις, έτσι;

Θέλω να πω, πραγματικά πιστεύεις ότι θέλω να συμμετάσχω σε μια ομάδα;

Είναι απλώς ένα πάρτι, Ντάλτον.

Πηγαίνω. Καλά να περνάς.

Δηλαδή, κάν' το για μένα. Σε οδήγησα εδώ.

-Δεν ήθελες καν. -Φυσικά και το έκανα.

Σταμάτα να μου λες ψέματα!

Άκουσα τι είπε η μαμά στην κηδεία.

Λοιπόν, το έκανα ακόμα.

Α, αυτό σε κάνει πατέρα της χρονιάς τώρα;

Τουλάχιστον έχεις πατέρα.

Σταμάτα να κατηγορείς τον μπαμπά σου για τα χάλια που τα έκανες.

Έφυγε σαν πριν από 40 χρόνια. Ξεπέρασέ το.

Ο Θεός ξέρει ότι δεν θα με ορίσεις εσύ.

Με δουλεύεις? Μετά από όλα όσα κάναμε για εσάς;

Πότε έγινες αυτός ο αχάριστος, μικρός σκατά;

Δεν είναι περίεργο που η μαμά σε χώρισε.

Ευχαριστώ για τη βόλτα.

Μπορείτε να πείτε ότι είναι η Σάνια Τουέϊν, σωστά;

Ναι.

Λοιπόν, τι είπαν στη στέγαση;

Είπαν: «Σκληρά γυναικεία».

Πρέπει να κοιμηθώ εδώ απόψε.

Αλλά αύριο θα πάρω νέο δωμάτιο, οπότε δεν είναι μόνιμο.

Αποκαρδιώσεις, σωστά;

-Είσαι στο καλλιτεχνικό σχολείο, το παίρνω; -Ναι. Είσαι μουσική;

Μαθηματικά. Σκέφτηκα τη μουσική, αλλά η ζωή

του καλλιτέχνη είναι μια ζωή νομαδικής αστάθειας

και πολύ τρίξιμο των δοντιών.

Αλλά είμαι σίγουρος ότι θα είστε εξαιρετικά επιτυχημένοι.

-Θέλεις να μου ρίξεις το τζάμπα; -Τι?

Παίζεις?

Ω.

- Α, λίγο πιάνο. -Είναι το ίδιο πράγμα. Απλά φυσήξτε.

Οι κουλουριές μου είναι καλές κουλουριές.

Τι ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ?

Είναι κάτι που έγραψε η μαμά μου.

Γλυκός.

Έτσι...

τι περίεργο σκατά για σένα;

Δεν ξέρω.

Ε... «Δεν ξέρω».

Έλα ρε φίλε. Όλοι είναι περίεργοι.

Εσύ πρώτος.

Τις Κυριακές φοράω ένα μονόκλ και παραγγέλνω σε πακέτο με βρετανική προφορά.

Αυτό είναι παράξενο.

Ευχαριστώ.

Εντάξει, μερικές φορές τρώω στιγμιαία πλιγούρι

βρώμης, ε, χωρίς, όπως, νερό ή γάλα ή οτιδήποτε άλλο.

Είναι λίγο στεγνό.

Είσαι κακός σε αυτό.

Ας δοκιμάσουμε ξανά.

Όταν ήμουν 10, οι γονείς μου πέθαναν και

πήγα να ζήσω με τη γιαγιά μου την Πέρκι,

που κάποτε είχε σχεδόν τυφλωθεί από μια τραχιά περίπτωση ποδιού αθλητή.

Δεν θυμάμαι πότε ήμουν 10.

Όπως, όλο το χρόνο.

Τι εννοείς?

Ήμουν σε κώμα.

Ιογενής μηνιγγίτιδα.

Τουλάχιστον αυτό μου είπαν, τις

λίγες φορές που μιλούσαν γι' αυτό.

Αλλά δεν θυμάμαι τίποτα.

Δεν θυμάμαι καν ότι ήμουν άρρωστος.

Είναι σαν να ξύπνησα μια μέρα και να είχε περάσει ένας ολόκληρος χρόνος.

Αυτό είναι απαίσιο.

Και αρκετά περίεργο.

Μπράβο.

Ναι, ειλικρινά, θα ήθελα να μπορούσα να είχα

ξεχάσει έναν ολόκληρο χρόνο όταν ήμουν παιδί.

Θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω λίγο "meningi-gi".

Ξέρεις, υπάρχει ένα ακόμα περίεργο πράγμα για μένα.

Χμ, από το κώμα μου, φοβάμαι το σκοτάδι.

Φοβόμουν τις κούκλες Barbie μέχρι που ήμουν, όπως τώρα.

Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να φοβάσαι.

Αρκεί να μην με κρατάς ενήμερο με κάποιο λαμπερό νυχτερινό φως.

Εμ...

-Σοβαρά? -Συγνώμη.

Ω άνθρωπος. Ο, τι να 'ναι.

Είναι καλά. θα ασχοληθώ.

Γεια, αυτός είναι ο Ντάλτον.

Δεν μπορώ να πάρω τηλέφωνο αυτή τη στιγμή,

οπότε αφήστε μου ένα μήνυμα και θα σας καλέσω.

Γεια, μπουμπούκι. Εγώ είμαι.

Απλώς βεβαιωθείτε ότι έχετε εγκατασταθεί εντάξει.

Εμ...

Απλώς σκεφτόμουν αυτό που είπες...

και ε...

Δεν ξέρω. Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει, αλλά...

Θα μάθω.

Και ήθελα απλώς να το ξέρεις.

Εντάξει αντίο.

Γειά σου.

Είμαι ο καθηγητής Αρμαγκάν.

Κλείστε τα τηλέφωνά σας.

Ανοίξτε τα χαρτοφυλάκια σας.

Βγάλε κάτι που θα με ενδιαφέρει.

Καρφιτσώστε το στο καβαλέτο σας.

Σταθείτε δίπλα στη δουλειά σας.

Σταθείτε περήφανοι.

Άλεκ Άντερσον.

Η τεχνική σου είναι προφανής.

-Μοιάζει με φωτογραφία. -Ευχαριστώ.

Αυτό δεν ήταν κομπλιμέντο.

Σκίσ' το.

Με συγχωρείς?

Το σχέδιο. Σκίσ' το.

Δούλεψα τον κώλο μου σε αυτό το κομμάτι.

Δεν θα το χάσει κανείς.

Με τίποτα.

Αλίμονο, το πρώτο μας θύμα.

Συνήθως, περνάω από εισαγωγές πριν κάποιος παραιτηθεί.

-Δεν τα παράτησα. -Ναι το έκανες.

Απλώς δεν το έχετε συνειδητοποιήσει ακόμα. Μπορείτε να πάτε.

Καλή τύχη.

Κάθε ανόητος μπορεί να μάθει τεχνική.

Ακόμη και να το κυριαρχήσει.

Δεν σημαίνει τίποτα αν δεν έρχεται από μέσα.

Δεν με ενδιαφέρουν οι «κανόνες της τέχνης».

Θα παραβιάσουμε τους κανόνες.

Τότε θέλω να τα ξανασπάσεις.

Δες πόσο σπασμένο μπορείς να γίνεις.

Ντάλτον Λάμπερτ.

Ναι κυρία μου?

Γιατί στο διάολο θα καταστρέψεις ένα όμορφο σχέδιο;

Για άλλη μια φορά για καλό μέτρο;

Δεν ήταν τόσο δύσκολο, σωστά;

Καλός. Πρέπει να αφήσεις το παρελθόν σου.

Ρίξτε το δέρμα σας για να μεγαλώσετε.

Θα μετράω αντίστροφα από το δέκα.

Με κάθε αριθμό,

Θέλω να βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον εαυτό σου.

Μην σηκώνετε το κάρβουνο από το χαρτί.

Δέκα...

εννέα...

οκτώ, επτά, έξι...

πέντε...

τέσσερα, τρία, δύο...

ένας.

Ζωγράφισε ό,τι βγάζει η ψυχή σου.

Μια εμπειρία που σε καθορίζει.

Πρέπει να είσαι πρόθυμος να βυθίσεις

τις πιο άσχημες, ενδόμυχες σκέψεις σου.

Σε κρατάει μέσα ή έξω;

Θα έχετε ακουστικά.

Το μηχάνημα είναι αρκετά δυνατό, αλλά θα μπορείτε να με ακούσετε.

Θα χρειαστώ να μείνετε όσο το δυνατόν

ακίνητοι καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.

Εάν νιώθετε ότι πρέπει να φύγετε από εκεί, δώστε μια

πίεση στο call ball, θα σας κάνουμε ένα διάλειμμα.

Είσαι καλά;

Περιχαρής.

Όλοι στο πλοίο.

Χτυπήστε αυτό.

Εντάξει. Νιώθεις άνετα, Τζος;

Ναι. Ας το τελειώσουμε.

Γειά σου?

Δρ Μπράουερ;

Δρ Μπράουερ;

Υπάρχει κάποιος μαζί σου.

Τι? Τι είπες?

Δρ Μπράουερ, τι είπες;

Ω...

Έλα.

Εμ...

Εντάξει, μπορείς να με αφήσεις να βγω, σε παρακαλώ;

Γεια σου!

Μπορείτε να με αφήσετε έξω;

Η πόρτα είναι ανοιχτή.

Εντάξει εντάξει. Άσε με να βγω. Άσε με να βγω. Γεια σου! Δρ Μπράουερ.

Δρ Μπράουερ, αφήστε με να βγω.

Έλα. Βγάλε με από εδώ.

Γειά σου? Γεια σου!

Απλά αφήστε με να βγω. Άσε με να βγω, άσε με να βγω, άσε με να βγω.

Δρ Μπράουερ. Έλα.

Άσε με να βγω.

Εντάξει. Έλα.

Κύριε Λάμπερτ;

-Τι ήταν αυτό? Τι ήταν αυτό? -Είσαι καλά?

-Ποιος ήταν αυτός? Γιατί έσβησαν τα φώτα; -Ηρέμησε.

Είπες ότι έσβησαν τα φώτα;

Όλα τα φώτα έσβησαν και κόλλησα εκεί μέσα, φίλε.

Και είδα...

-Τι... -Κύριε Λάμπερτ,

έχετε κοιμηθεί για 15 λεπτά.

Βγήκες αμέσως έξω. Η μαγνητική τομογραφία πήγε τέλεια.

-Τι? -Πάρτε το χρόνο σας για να ντυθείτε.

Περάστε μέσα.

Δεν έχεις τίποτα σωματικά κακό με σένα.

Χωρίς ανάπτυξη ή κηλίδες στον εγκέφαλο.

Τίποτα που να ανησυχεί.

Αυτά είναι καλά νέα, κύριε Λάμπερτ.

Ναι, όχι, ξέρω, εγώ...

Μάλλον ήλπιζα για κάτι αληθινό.

Κάτι που θα μπορούσε να εξηγήσει αυτή την ομίχλη.

Τα ζητήματα μνήμης για τα οποία μιλάτε, θα

μπορούσαν να προκληθούν από πολλά πράγματα.

Αυξημένο άγχος, αλλαγή στις καθημερινές συνήθειες.

Υπήρξαν διαταραχές στη ζωή σας στο σπίτι;

Η μαμά μου πέθανε πρόσφατα.

Λυπάμαι για την απώλειά σου.

Για να μην πω ότι ο γιος μου έφυγε για το σχολείο,

και η πρώην γυναίκα μου σχεδόν δεν μου μιλάει, οπότε...

-Αυτό ακούγεται σίγουρα αγχωτικό. -Ναι.

Ίσως ένας σύμβουλος θλίψης είναι κάποια βοήθεια;

Ναι. Σίγουρος. Μάλλον θα.

Έχετε ιστορικό ψυχικής ασθένειας στην οικογένειά σας;

Ψυχική ασθένεια?

Δεν είναι τίποτα ανησυχητικό.

Μπορεί να είναι κατατοπιστικό καθώς προσπαθούμε να κάνουμε μια διάγνωση.

Όχι ότι το γνωρίζω.

Αξίζει να το ψάξετε.

Εν τω μεταξύ, υπάρχουν ασκήσεις, παιχνίδια που

μπορείτε να κάνετε για να τονώσετε τη μνήμη σας.

Παιχνίδια που ταιριάζουν. Όπως κάνουν τα παιδιά.

Θέλετε να παίξω παιδικά παιχνίδια;

Μπορούμε να μάθουμε πολλά από τα παιδιά.

Ναι.

Ευχαριστώ.

Τι κάνεις;

Πήρα το νέο μου δωμάτιο σήμερα.

Οπότε, αλίμονο, όχι άλλα πάρτι με εσώρουχα.

Αλλά παρηγοριά, είμαι στο 323 τώρα.

Ακριβώς από πάνω σου.

Πρόσεχε λοιπόν, νεαρέ, μήπως σε ακούσω να

χαστουκίζεις το λουκάνικο σου μέσα στη νύχτα.

-Θέλετε να συμμετάσχετε σε μια ομάδα; -Τι?

Ω.

Όχι, είναι κάτι που με πήρε ο πατέρας μου.

Πρέπει να πάμε.

Μπορούμε να κοροϊδεύουμε τα χακί παντελόνια τους και τα καταπιστευματικά ταμεία.

Εκτός και αν δεν έχετε τελειώσει με την αναδιακόσμηση.

Έλα, Δελφίνι. Κάνε κάτι καλό για τον γέρο σου.

Ποιο είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί;

Μπορώ να σας προσφέρω λίγη πουτίγκα από πάνες;

Ε, είμαι καλός.

Ωχ όχι.

Ο, τι να 'ναι.

Σοβαρά?

Έλα τώρα. Άσε το τσιτάτο σου και έλα εδώ.

Για να μνημονεύσουμε τη νύχτα που ο Dalton Λάμπερτ διασκεδάζει πραγματικά!

Πηγαίνω! Πηγαίνω! Πηγαίνω!

Τι είναι ο «χυμός φρατ»;

- Μην ρωτάς. - Γεια γεια γεια!

Όλοι, με λένε Νίκο.

Νικ ο Ντικ! Νικ ο Ντικ! Νικ ο Ντικ!

Καλώς ήρθατε στο Κάπα Σπίτι και καλώς ήλθατε πίσω στο σχολείο, μωρό μου.

Είμαι εδώ για να σας υπενθυμίσω καλά

παιδιά ότι φράτσες, δέχονται επίθεση.

Σωστά, και πρέπει να προστατεύσουμε το δικαίωμά

μας να κάνουμε πάρτι και να είμαστε φοβεροί.

Λευκό, μαύρο, καφέ ή μπλε, είστε όλοι ευπρόσδεκτοι

στο JPU, με την προϋπόθεση ότι το αναγνωρίζετε

και σεβαστείτε ότι το φρατ

σπίτι είναι το τελευταίο σπίτι

όπου οι άνδρες μπορούν ακόμα να είναι άντρες.

Ωχ!

Ευχαριστώ.

Τώρα, έχουμε να πιούμε πολύ

απόψε, αλλά ρυθμίστε τον εαυτό σας.

Δεν χρειαζόμαστε άλλο περιστατικό.

Αυτό το κόμμα είναι κουτό.

Επιβεβαιωμένος. Ας πάμε λοιπόν πάνω και ας κοιτάξουμε τα χάλια όλων.

♪ Αλλά ήρθες στην ώρα σου Μπορούμε να σβήσουμε όλα αυτά τα φώτα; ♪

♪ Μπορώ να κάνω ρολό, να πάρω λίγο ψηλά; Κάθε φορά που σε κοιτάζω στα μάτια ♪

♪ Κοιτάζω μακριά μαγεμένος ♪

♪ Και λάμπεις πιο λαμπερά από τα αστέρια που στολίζουν τον νυχτερινό ουρανό... ♪

Ναι.

Πρέπει να το κάνουμε γρήγορα.

Δόθηκε άδεια για τη συνέχεια.

Περίμενε.

Χα. Ω. Ουάου.

Ωχ όχι.

Αυτό είναι το δωμάτιο του Νικ.

Και αυτή είναι η κρέμα του Νικ Μπάτχολ.

Θα πάω να το διαδώσω στο κοινόχρηστο BRB.

Περίμενε.

Ρε φίλε...

Γεια, φίλε, είσαι καλά;

Χρειάζεσαι νερό ή κάτι τέτοιο;

Κάν' το να σταματήσει.

Κάν' το να σταματήσει.

Κάν' το να σταματήσει.

Κλείσε την πόρτα.

Κλείστε το...

Κλείσε την πόρτα!

Επιστρέφω αμέσως. Χρειάζομαι μόνο μερικές προμήθειες.

Γεια, Πέιτζ. Είμαι ο Νίκος.

♪ Απόψε είναι η νύχτα σου, αδερφέ Απόψε είναι η νύχτα ♪

Σε καταλαβαίνω.

Έλα ρε φίλε.

Να είσαι εσύ αδερφέ.

Θέλεις να χορέψουμε;

Ένας χορός θα ήταν ωραίος. Μπορούμε να χορέψουμε.

Ας χορέψουμε.

♪ Απόψε είναι η νύχτα, αδερφέ ♪

Κάνε ησυχία!

Είσαι καλός?

Νομίζω ότι μόλις είδα κάτι...

Τι?

Πρέπει να πάμε.

-Τώρα. -Αλλά αυτό είναι απλώς διασκεδαστικό.

- Είναι κάποιος στο δωμάτιό μου; - Σκατά, σκατά, σκατά.

Ένας από εσάς τους Πέκεργουντς πρόκειται να ρίξει το σφυρί.

Τι διάολο?

Ω Θεέ μου. Λυπάμαι πολύ.

Απλώς ψάχναμε για λίγη ιδιωτικότητα, ξέρεις;

Θα το κάναμε.

Προτιμώ να βλέπω τους γονείς μου να το κάνουν.

Αλλά θα πρέπει να παραμείνετε.

Μπορεί να μεθύσουμε αρκετά για να σας βρούμε ελκυστική.

Κι ας μοιάζεις με κλόουν.

Νικ ο Ντικ, ε;

Είμαι πιο μερικός να κλοτσήσω τον πούτσο.

Ω!

Τρέξιμο!

Ήταν πολύ γρήγορη η σκέψη εκεί πίσω, σωστά;

Εγώ...

Ω χάλια.

Έπρεπε να σε ρωτήσω πριν σε φιλήσω, σωστά;

Λυπάμαι. Απλώς... πήγαινα στο ένστικτο.

-Α, όχι... -Είσαι καλά;

Είμαι καλά. Απλώς, εγώ...

Απλώς λυπάμαι για όσα σου είπε.

Ω.

Ο, τι να 'ναι.

Νομίζεις ότι με νοιάζει τι πιστεύει η Βίνεγιαρντ Βάϊνς;

Θα έπρεπε να είναι τόσο τυχερός.

Γεια, φίλε, είμαι πάλι εγώ.

Χμ, πήγα στο γιατρό.

Χμ, και όλα είναι εντάξει.

Λοιπόν, δεν είναι εντάξει. Αλλά φτάνω στο βάθος.

Λοιπόν, απλά πάρε με ένα τηλέφωνο όταν μπορείς.

Εντάξει, εγώ...

Λυπάμαι πραγματικά, Ντάλτον, για αυτό που είπα τις προάλλες.

Εντάξει, αντίο.

Πού είναι η μαγιονέζα μου;

Ποιος είναι?

Παρακαλώ μην μου πείτε ότι είστε πραγματικά απλά ένας ερπυσμός.

Τι? Όχι.

Τότε τι στο διάολο συμβαίνει;

Πέρασε μέσα.

Κάτι μου συμβαίνει. Βλέπω πράγματα, τρελά πράγματα.

Ξέρεις εκείνο το παιδί στο σπίτι για το οποίο μίλησαν, με το περιστατικό;

-Ε. -Τον είδα. Και ήταν νεκρός.

Ξεκίνησε με μια άσκηση τέχνης και μας ζήτησε να

σκάψουμε βαθιά σε μια ανάμνηση, στο υποσυνείδητό μας.

Έτσι έκανα και ζωγράφισα αυτή την πόρτα.

Πρέπει πραγματικά να σταματήσετε τον χυμό φρατ.

Είμαι σοβαρός.

Απόψε ζωγράφιζα και με πήρε ο ύπνος.

Και όταν ξύπνησα, εμφανίστηκε αυτό το φανάρι.

Ήταν σαν όνειρο, αλλά δεν ήταν όνειρο.

Και μετά πήγα στο δωμάτιό σου.

Ξέρω πώς ακούγεται αυτό.

Νιώθω ότι πλησιάζω σε κάτι.

Ή κάτι έρχεται πιο κοντά μου.

Έχετε ένα επιπλέον μαξιλάρι;

Εντάξει.

Θετός.

Ρενάϊ.

Ντάλτον.

Κάλι.

Ντάλτον.

Ντάλτον;

Ντάλτον.

Μαμά.

Εντάξει.

Εντάξει, μαμά, βοήθησέ με.

Κάλι.

Ντάλτον. Ντάλτον.

Μαμά.

Μαμά?

Μαμά.

Δεν ξέρω. Δεν ξέρω.

Εντάξει.

Ανάθεμά το.

Κιαροσκούρο.

Ο χορός του φωτός και της σκιάς.

Ένα εφέ που χρησιμοποιείται όχι μόνο για τη δημιουργία όγκου

και ορισμού, αλλά και για μια συγκεκριμένη, αόρατη πηγή φωτός.

Σωστά. Αυτό είναι ένα από τα καλύτερα του Γκόγια.

Ο αρνητικός χώρος τραβά τα μάτια μας προς τον Κρόνο.

Αντιπροσωπεύει το σκοτάδι ή κάποιο κενό;

Ο Γκόγια το κατέκτησε στον καμβά,

αλλά οικογενειακά προβλήματα και θέματα υγείας

έστειλαν αυτόν τον άλλοτε σεβαστό ζωγράφο της αυλής

σε μια σκοτεινή σπείρα, που τον οδηγεί

να δημιουργήσει αυτό το φρικτό πορτρέτο

ενός πατέρα που καταβρόχθιζε τον γιο του.

Αυτή η ισορροπία μεταξύ φωτός και σκότους είναι αυτό που αναζητούμε.

Ετοιμάσου.

Οι δικές σας εμπειρίες διαμορφώνουν το έργο

τέχνης σας. Αγκαλιάστε τους. Χρησιμοποίησέ τους.

Βυθιστείτε βαθιά στο σκοτάδι της μνήμης.

Δέκα...

εννέα...

οκτώ...

επτά...

έξι...

πέντε...

τέσσερα...

τρία...

δύο...

ένας...

- Σουπ, σπασίκλα; -Μια κόκκινη πόρτα.

Ένα μωβ κολαφάκι.

Έλα ρε φίλε. Αυτό δεν σημαίνει τίποτα για εσάς; Κόκκινη πόρτα;

Ακούγεσαι πιο περίεργο από το συνηθισμένο.

Είναι κάτι από την τάξη της τέχνης. Είναι ένας πίνακας ζωγραφικής.

Έπρεπε να βρούμε μια ανάμνηση.

Νόμιζα ότι ήταν κάτι από τα παιδικά μας χρόνια.

Ρώτησες τη μαμά;

Όχι, δεν θέλω να την ανησυχήσω.

Γιατί να την ανησυχήσει αυτό;

Δεν ξέρω.

Αυτό τι συμβαίνει όταν πηγαίνεις στο κολέγιο;

Γίνεσαι όλο κρυπτική και σκατά;

Υποθέτω.

Λοιπόν, δεν θα πάω.

Έτσι μετά από όλο το τρομακτικό όνειρο-όχι-όνειρο το άλλο βράδυ,

Άρχισα να σκέφτομαι:

«Ναι, εντάξει, ο Ντάλτον είναι παράξενος, αλλά δεν είναι τρελός, σωστά;».

Θα χρειαστώ πίσω αυτό το κλειδί.

Σωστά. Άρχισα λοιπόν να περιφέρομαι στους παλιούς ιστούς...

και μάντεψε τι?

Δεν είσαι καθόλου τρελός.

Είστε ένας αστρικός προβολέας.

Έλεγξε αυτό.

Φαίνεται ότι το γύρισαν ανάμεσα στις βάρδιες στο Best Buy.

Γεια σας, παιδιά, αυτό είναι τα αξιοθέατα Σπέκτραλ.

Είμαι ο Σπεκς, αυτός είναι ο Τάκερ. Πες γεια, Τάκερ.

-Όχι. -Εντάξει. Είμαστε PPI,

Επαγγελματίες Παραφυσικοί Ερευνητές.

Σήμερα, θα μιλήσουμε για κάτι που δεκάδες από εσάς

μας ρωτούσαν για.

-Αστρική προβολή. -Αστρική προβολή.

Είναι πραγματικό φαινόμενο.

Το φυσικό μας σώμα αποκοιμιέται

και το αστρικό μας σώμα φεύγει από αυτό το φυσικό σώμα...

και επιπλέει σε άλλο βασίλειο.

-Ακριβώς έτσι είναι. -Είδες στο είπα. Είναι δροσερό, σωστά;

Η πρώην μέντοράς μας, Δρ. Ελίζ Ρενιέρ,

είχε ένα όνομα για αυτό το άλλο βασίλειο.

-Το ονόμασε "Το Περαιτέρω". -Περίμενε.

Είμαι η Ελίζ.

Χαίρομαι που σας βλέπω όλους.

Είμαι εδώ για να σας μιλήσω για την αστρική προβολή...

και το Περαιτέρω.

Εντάξει...

δώσε μου ένα λεπτό εδώ.

Τρία...

δύο...

ένας.

Η περαιτέρω...

είναι ένα σκοτεινό βασίλειο...

γεμάτη με βασανισμένες ψυχές νεκρών...

και κάποιοι είναι καταδικασμένοι...

να ζήσουν τα χειρότερα λάθη της ζωής τους

ξανά και ξανά και ξανά για όλη την αιωνιότητα.

Όταν προβάλλεις αστρικά...

ή ταξιδεύεις σε αυτό το βασίλειο...

αυτές είναι οι ψυχές...

που ξυπνάς με την παρουσία σου.

Μπορούν να σε μυρίσουν.

Η παρουσία της ζωής.

Η ζωή είναι αυτό που ποθούν,

περισσότερο απ' οτιδήποτε.

Όσο πιο μακριά λοιπόν ταξιδεύετε...

τόσο πιο ριψοκίνδυνο γίνεται το ταξίδι.

Θέλουν ζωή και μπορούν να έρθουν στον κόσμο μας για να την αποκτήσουν.

Κρατήστε ένα σταθερό βήμα.

Βλέπω αυτά τα γρανάζια να γυρίζουν. Τι είναι αυτό?

-Αυτό το παιδί από το σπίτι του φρατ; -Το παλαμάκι;

Ναι. Μου είπε κάτι.

Είπε: «Κλείσε την πόρτα».

Είμαι σίγουρος ότι το έκανε. Μάλλον δεν ήταν η πιο περήφανη στιγμή του.

Ναι, αλλά τι θα γινόταν αν εννοούσε κάτι άλλο;

Κι αν μιλούσε για αυτή την πόρτα;

Και λοιπόν? Θέλεις να γυρίσεις και να τον ρωτήσεις;

Σοβαρά?

Πρέπει να ξέρω.

Κοίτα, νιώθω άσχημα για τον μάγκα, ναι, αλλά τα σκοτεινά

βασίλεια είναι συνήθως μέρη που προσπαθώ να αποφύγω.

Υπάρχει κάτι σημαντικό

σε αυτόν τον πίνακα, Κρις.

Πρέπει να μάθω.

Εντάξει.

Δεν είναι ότι ο Νικ ο Ντικ θα σε αφήσει να κάνεις βαλς στην

κρεβατοκάμαρά του και να συνομιλήσεις με το φάντασμα στην τουαλέτα του.

Δεν θα μάθει ποτέ ότι είμαι εκεί.

Λοιπόν, ποιο είναι το σχέδιο;

- Το έχω. - Μπορώ να σε βοηθήσω?

Γειά σου.

Έχω αφήσει το στηθόδεσμό μου στο δωμάτιο του.

Νικόλα και αναρωτιόμουν αν είναι μάλλον σπίτι;

Νομίζω ότι είναι στον επάνω όροφο και σπουδάζει με την Πέιτζ.

Φοβερή δουλειά, Ντόλφιν.

Θα σου διαβάσω αυτό. Ονομάζεται "Στις Φλόγες".

Πολύ ευάλωτο κομμάτι. "Κοιτάω απέναντι από μια φωτιά..."

Χρειάζομαι ένα δωμάτιο με σκοτάδι.

Εντάξει.

Και μετά τι?

Θα επιπλέεις στον αέρα και θα κάνεις λίγο "Ωχ";

Δεν είμαι σαν φάντασμα.

Και ποτέ δεν θα είσαι με αυτή τη στάση, Κάσπερ.

Λοταρία.

Ποιες είναι οι πιθανότητες να έχουν κρούστα αυτά τα σεντόνια;

Μάλλον κουμπώνει σαν κέλυφος τάκο.

Θα πάρω το βρώμικο πάτωμα.

Εντάξει...

Μπορείς να μου δώσεις λίγο χώρο, σε παρακαλώ;

Ω! ναι. Συγνώμη.

Εντάξει, είσαι έτοιμος;

Δέκα, εννιά...

οκτώ, επτά...

έξι, πέντε...

τέσσερα, τρία...

δύο, ένα.

Επιπλέεις ακόμα;

Αντίο, ταξιδιώτη.

Είσαι εδώ, Ντάλτον;

Δημιουργική γραφή διπλή κύρια.

Αλλά είμαι επίσης τρελά καλός στα οικονομικά,

οπότε δεν θέλω να σπαταλήσω αυτό το δώρο.

Πόσο καιρό πρέπει να το κρατήσετε;

Ω.

Ναι, είναι καλό τώρα.

Οι πόροι μου είναι καλοί.

Ω.

Θα μείνω λίγο.

Ακαθάριστο.

Ντάλτον;

Ντάλτον.

Κάποιος να ανάψει τα φώτα!

Ντάλτον.

Ντάλτον.

Ντάλτον, ξύπνα.

- Παιδιά! Σοβαρά. - Κρις.

Ρε παιδιά ποιος με βάλει?

Κλείσε την πόρτα!

Κλείσε την πόρτα!

Ντάλτον;

- Κλείσε την πόρτα! - Κρις!

Ω Θεέ μου.

Έλα!

Κρις.

Τι...?

Έλα.

Τι?

Κρις.

- Κρις. Γεια σου. Δεν το εννοούσα έτσι... -Μη.

Ήθελα απλώς να δω αν είσαι καλά.

Είμαι εντάξει.

Λυπάμαι. Δεν ήξερα ότι κάποιος θα μπορούσε να πληγωθεί στον πραγματικό κόσμο.

Λοιπόν, μπορούν.

Δεν έχεις ιδέα με τι μπλέκεις.

Δεν μπορώ να είμαι μέρος αυτού, Ντάλτον.

Και ούτε εσύ πρέπει. Γιατί την επόμενη φορά μπορεί να μην ξυπνήσεις.

-Γεια. -Γεια.

Ε, δεν είναι το Σαββατοκύριακο σου. Η Κάλι είναι σε ένα ύπνο και ο Φόστερ...

Δεν είμαι εδώ για τα παιδιά.

Μπορούμε να μιλήσουμε?

Σίγουρος.

Ουάου, δύο τηλεφωνήματα σε μια εβδομάδα.

- Έλα ρε φίλε. - Δεν έχεις κάνει ακόμα φίλους;

Πες μου όλα όσα θυμάσαι για το κώμα μου.

Πρέπει να μιλήσεις στη μαμά.

Νομίζω αυτά...

-Αυτά που ζωγραφίζω, αυτά... -Η πόρτα;

Και τώρα ένας τύπος με ένα σφυρί.

Ένα σφυρί?

Νομίζω ότι θα μπορούσαν να είναι ενδείξεις από το παρελθόν μου,

σκέψεις που εξαφανίστηκαν λόγω του κώματος μου.

Δεν ξέρω γιατί βγαίνουν τώρα... Περίμενε. Ντάλτον.

Τι είναι αυτό?

Αυτή την εικόνα την έχω στο μυαλό μου χρόνια.

Η μαμά λέει πάντα ότι δεν είναι αληθινό. Είναι απλώς ένα κακό όνειρο. Αλλά...

Πες μου αδερφέ. Έλα.

Εντάξει. Είμαστε κάπου σε ένα δωμάτιο. Σαν υπόγειο.

Το θυμάσαι;

Ντάλτον, είσαι εκεί;

Το μόνο που ήθελα ήταν να γίνω καλύτερος από τον πατέρα μου.

Ξέρεις ότι. Απλά για να είμαι καλός μπαμπάς.

Ήσουν. Είσαι, Τζος.

Λοιπόν, ο Ντάλτον θα διαφωνούσε.

Λοιπόν, αν είναι παρηγοριά, δεν μπορώ καν να τον κάνω να με καλέσει πίσω.

Ο πατέρας μου εγκατέλειψε την οικογένειά του και...

Έχω κάνει το ίδιο πράγμα.

Όχι, δεν έχεις.

Δεν είσαι αυτός, Τζος, και επιτρέπεται να είσαι θυμωμένος μαζί του.

Είμαι θυμωμένος. Είμαι θυμωμένος εδώ και καιρό.

Θυμωμένος με έναν άντρα που δεν έχω γνωρίσει ποτέ.

Θυμωμένος με έναν άνδρα που πήδηξε από τη στέγη ενός ψυχιατρείου το 1978.

Για περισσότερα από 40 χρόνια, αυτός ο άνθρωπος ήταν νεκρός και έφυγε.

Ο μπαμπάς μου.

Μπεν Μπάρτον.

Λοιπόν πώς στο διάολο με τρομοκρατεί εδώ, τώρα, στον πραγματικό κόσμο;

-Μου επιτέθηκε στο σπίτι της μαμάς... -Σου επιτέθηκε;

Ναι. Είμαι λοιπόν απλά τρελός ή...;

Δεν ξέρω. Αυτός...

το άφησα για τη μαμά μου την ημέρα που πέθανε.

Τι τελειώνει με αυτόν;

-Τζος... -Αυτή είναι η απάντηση; Είμαι απλά τρελός;

Είναι η τρέλα του μέσα μου;

Γι' αυτό έχω χαθεί τόσο πολύ τα τελευταία χρόνια;

Μετέδωσα αυτή την κατάρα στα παιδιά μας; Θα τους στοιχειώσει...

- Τζος, Τζος. - σαν να με στοίχειωσε;

Γιατί η μητέρα μου δεν είπε τίποτα για αυτό;

Να σταματήσει.

Δεν είσαι τρελός.

Δεν είσαι τρελός.

Τότε τι μου συμβαίνει;

Ντάλτον.

Έτσι ο Dalton και εγώ μπορούσαμε να ταξιδέψουμε σε κάποιο άλλο...

διάσταση...

όπου μας στοίχειωναν φαντάσματα και καλικάντζαροι.

Περισσότερο σαν οντότητες, όπως αυτή σε

αυτές τις φωτογραφίες που σε στοίχειωσαν.

Και ο πατέρας σου τους είδε και...

Ίσως απλά απλώνει το χέρι.

Τότε, είπε στη μαμά σου. Δεν κατάλαβε.

-Δεν ήξερε πώς να τον βοηθήσει. -Να τον βοηθήσεις όπως μας βοήθησες;

Καταπιέζοντας τις αναμνήσεις μας;

Όλοι πιστεύαμε ότι ήταν για το καλύτερο, Τζος. Συμπεριλάβατε.

Αλλά έχεις ομίχλη.

Η καταστολή, σε επιβράδυνε.

Και η μαμά σου και εγώ, δεν ξέραμε τι να κάνουμε.

Και φοβήθηκα πολύ για να σου πω την αλήθεια.

Ο Ντάλτον είχε δίκιο.

Είπε ότι η μαμά μου είχε μυστικά, ότι κάτι μας έκρυβε.

Ποτέ δεν πίστευα ότι το έκανες και εσύ.

-Δέκα χρόνια... -Δεν έχεις ιδέα...

- το έχεις κρατήσει μακριά μου. - πόσο δύσκολο ήταν για μένα.

- Απλά γιατί; Γιατί; Γιατί; -Δεν καταλαβαίνετε...

Επειδή προσπάθησες να σκοτώσεις την οικογένειά μας.

Μας κυνήγησες μέσα στο σπίτι με ένα θεότρελο ρόπαλο του μπέιζμπολ!

-Τι? -Εννοώ, το ήξερα

ότι δεν ήσουν εσύ. Ήξερα ότι ήταν αυτό...

πράγμα σε αυτές τις φωτογραφίες, αλλά τα παιδιά; Δεν καταλαβαίνουν.

Όλους εκείνους τους νυχτερινούς τρόμους που είχε ο Φόστερ.

Λέω ψέματα στα παιδιά μας εδώ και μια δεκαετία, λέγοντάς

τους ότι αυτές οι αναμνήσεις δεν είναι αληθινές.

"Είναι απλά η φαντασία σου. Ο μπαμπάς δεν θα σε πληγώσει."

-Δεν μπορούσα. -Αλλά το έκανες.

Δεν έχει σημασία γι' αυτούς τι σε έλεγχε.

Αυτό που είδαν ήταν το πρόσωπό σου. Ήσουν εσύ που προκαλούσες όλον αυτόν τον πόνο.

Γι' αυτό απομακρύνθηκα. Εγώ απλά...

Δεν μπορούσα να ζήσω άλλο έτσι.

Ξέρεις...

θα μπορούσαμε να το περάσουμε μαζί.

Είσαι εσύ?

Ο Ντάλτον μόλις μου το έστειλε αυτό.

Έβλεπε εφιάλτες και οράματα.

Κάτι για μια κόκκινη πόρτα.

Και τώρα αυτό.

Τι κάνουμε?

Φοβάμαι.

Θα είναι εντάξει.

- Θα είναι εντάξει. - Δεν ξέρω...

Είναι εντάξει. Δεν θα μας συμβεί τίποτα. Σου υπόσχομαι, εντάξει;

Φρόντισε τον αδερφό σου, Ντάλτον.

Εντάξει.

Εδώ.

Αλλά γιατί είναι θυμωμένος ο μπαμπάς μαζί μας;

Μαμά. Μαμά...

Μπορώ να πάω στο σκοτεινό μέρος και να βρω τον μπαμπά.

- Όχι, είναι πολύ επικίνδυνο. -Μπορώ να το κάνω όμως.

Εντάξει, απλά πρόσεχε.

Έλα.

Όχι! Να σταματήσει! Τι κάνεις?

Να σταματήσει! Τι κάνεις?

Μπαμπά, σε παρακαλώ, σταμάτα.

Κόφ' το!

Όχι!

Να σταματήσει!

Και τώρα, αγαπητοί μου φίλοι,

Θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το τραγούδι σε όλους εσάς εκεί έξω.

Όπου κι αν είσαι,

αυτό το τραγούδι είναι για σένα.

♪ Γεμίστε την καρδιά σας με αγάπη σήμερα ♪

♪ Μην παίζετε το παιχνίδι του χρόνου ♪

♪ Πράγματα που συνέβησαν στο παρελθόν ♪

♪ Έγινε στο μυαλό σου ♪

♪ Στο μυαλό σου, μόνο στο μυαλό σου ♪

♪ Στο μυαλό σου ♪

♪ Ξέχνα το μυαλό σου και θα είσαι ελεύθερος ♪

Απλά σε ελέγχουν.

Εντάξει.

Κάθομαι στο πάτωμα, είμαι περίεργος. Αυτό είναι φυσιολογικό.

Άρα είσαι καλός, σωστά; Επειδή...

Σκέφτηκα ότι όταν έκοψε το ρεύμα, ότι ίσως

μπερδεύατε ξανά με αυτό το σκοτεινό βασίλειο.

Και ξέρω ότι δεν σε νοιάζει πραγματικά το σκοτάδι.

Σκέφτηκα λοιπόν...

Θα φώτιζα το δωμάτιό σου,

όπως ακριβώς φωτίζω τη ζωή σου.

Δεν φοβάμαι πια το σκοτάδι.

Εντάξει.

Λοιπόν, τα έσυρα μέχρι εδώ κάτω,

οπότε ανεβαίνουν ούτως ή άλλως.

Παρόλο που είσαι εντελώς ενοχλητικός.

Λοιπόν, άκου...

Έλαβα το κείμενό σου και έγραψα μια σκληρή απάντηση.

Και μετά το διέγραψα, γιατί η γιαγιά Πέρκι μου έλεγε

πάντα να μην κλιμακώνω ποτέ μια διαφωνία για κείμενο.

Δεν μεταφέρει τόνο.

Αλλά, εννοώ, αν θέλετε τη γνώμη μου...

εδώ είναι.

Μην πηγαίνετε να σκάβετε στο παρελθόν σας.

Μερικά πράγματα είναι καλύτερα να τα αφήνεις θαμμένα, ξέρεις;

Και...

μερικές φορές απλά πρέπει να προχωρήσεις.

Ντάλτον;

Γεια σου.

Ντάλτον. Είσαι καλά?

♪ Μέχρι τα γόνατα στα λουλούδια, θα ξεφύγουμε ♪

♪ Θα κρατήσουμε μακριά τα ντους ♪

♪ Και αν σε φιλήσω στον κήπο ♪

♪ Στο φως του φεγγαριού ♪

♪ Θα με συγχωρήσεις; ♪

♪ Και με τις μύτες των ποδιών μέσα από τις τουλίπες; ♪

Ντάλτον.

Ντάλτον.

Ντάλτον;

Ντάλτον;

Όχι.

Ωχ όχι! ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ!

Ο μπαμπάς είναι εδώ.

Θα σε βγάλω από αυτό το μέρος, Ντάλτον.

Θα φύγουμε από εδώ και θα πάμε σπίτι, εντάξει;

Δεν θα επιστρέψουμε ποτέ εκεί.

Ντάλτον. Τι?

Ντάλτον.

Ντάλτον, πες μου ότι είσαι εκεί μέσα.

Ντάλτον.

Ντάλτον, ξέρω ότι είσαι εκεί μέσα.

Αλλά αν με αγγίξεις ξανά, θα σε γαμήσω.

Μπαμπά, όχι!

Προσπάθησες να με σκοτώσεις.

-Δεν ήμουν εγώ. -Σε είδα!

Ντάλτον, αυτά τα πράγματα, μπορούν να κατέχουν το σώμα μας.

Μου συνέβη και τώρα σου το έκανε.

Επιστρέφει για σένα.

Πρέπει να πάμε.

Έλα.

Έρχεται!

Πηγαίνω!

Ντάλτον, βοήθησέ με!

Βοήθησέ με να κρατήσω την πόρτα!

Όχι!

Δεν μπορούμε να το κρατήσουμε πίσω, μπαμπά.

Γιε μου, πρέπει να προσπαθήσουμε.

Φύγε, φύγε!

Όχι!

Όχι! Όχι!

Ντάλτον, έλα!

Πρέπει να βρούμε κάτι για να το μπλοκάρουμε. Κάτι να το σφραγίσει.

Έλα πάμε.

- Μπαμπά, σε παρακαλώ. - Μπαμπά!

Πρέπει να φύγουμε!

Είναι εντάξει.

Πήγαινε εσύ.

Πηγαίνω.

Φύγε!

Κατεβαίνω!

Όχι!

Όχι! Ω Θεέ μου.

Αστειεύομαι.

Αστειεύομαι.

Αυτό τελειώνει με μένα.

Χρώμα?

Χρώμα. Ντάλτον.

Πρέπει να απαλλαγείτε από αυτό το πράγμα. Κάψτε το, ξεχάστε το.

Όχι, όχι, το να το ξεχάσω δεν λειτουργεί. Πρέπει να θυμόμαστε.

Ακόμα και αυτά που πονάνε.

Μπαμπάς?

Εντάξει. Εντάξει. Εντάξει.

Ο Ντάλτον είναι καλά;

-Είναι εντάξει. -Εντάξει.

Αυτός είναι.

Ντάλτον.

Γύρισε ο μπαμπάς;

Ναι. Ναι, επέστρεψε. Είναι εντάξει.

Τα λέμε την επόμενη Παρασκευή.

Πες στον Φόστερ να ετοιμάσει τις εργασίες

του για την ιστορία. Θα τον βοηθήσω με αυτό.

Μπορείς να έρθεις λίγο νωρίτερα αν θέλεις. Ελάτε μαζί μας για δείπνο.

Ναι, θα το ήθελα. Ευχαριστώ.

Υπέροχο σπίτι.

Ω ευχαριστώ.

-Μένεις εδώ; -Το ελπίζω.

Αυτή είναι μια περίεργη απάντηση.

Μάλλον έχω χαθεί στις αναμνήσεις.

Μπορούν να πλημμυρίσουν το μυαλό.

Σε ξέρω.

Μπορεί να με είδε τριγύρω.

Ξέρω τη μητέρα σου.

Είναι τόσα πολλά που θέλω να της πω.

Ξέρω. Και μπορείς.

Και θα το κάνετε. Κάποια μέρα.

Έχετε ένα λαμπρό μέλλον μπροστά σας.

Εσύ και ο Ντάλτον.

Κράτα σταθερό βήμα, Τζος.

Ουάου.

Έφτιαξα τον τοίχο.

Ναι.

Σε αγαπάω γιε μου.

Κι εγω σε αγαπώ.

♪ Αν αυτός ο κόσμος είναι αδύνατος ♪

♪ Και σκέφτεσαι τη φυγή ♪

♪ Θα πάω οπουδήποτε μαζί σου ♪

♪ Απλώς τύλιξέ με με αλυσίδες ♪

♪ Αλλά αν προσπαθήσεις να πας μόνος ♪

♪ Μη νομίζεις ότι θα καταλάβω ♪

♪ Μείνε ♪

♪ Μείνε μαζί μου ♪

♪ Μείνε μαζί μου ♪

♪ Στη σιωπή του δωματίου σου ♪

♪ Στο σκοτάδι των ονείρων σου ♪

♪ Πρέπει να σκέφτεσαι μόνο εμένα ♪

♪ Δεν μπορεί να υπάρχει ενδιάμεσο ♪

♪ Όταν η περηφάνια σου είναι στο πάτωμα ♪

♪ Θα σε κάνω να παρακαλάς για περισσότερα ♪

♪ Μείνε ♪

♪ Μείνε μαζί μου ♪

♪ Μείνε μαζί μου ♪

♪ Καλύτερα να ελπίζεις και να προσεύχεσαι ♪

♪ Ότι θα το κάνετε ασφαλές Επιστροφή στον δικό σας κόσμο ♪

♪ Καλύτερα να ελπίζεις και να προσεύχεσαι ♪

♪ Ότι θα ξυπνήσεις μια μέρα στον δικό σου κόσμο ♪

♪ Γιατί όταν κοιμάσαι το βράδυ ♪

♪ Δεν ακούν τις κραυγές σου στον δικό σου κόσμο ♪

♪ Μόνο ο χρόνος θα δείξει ♪

♪ Αν μπορείς να σπάσεις το ξόρκι Επιστροφή στον δικό σου κόσμο ♪

♪ Μείνε ♪

♪ Μείνε μαζί μου ♪

♪ Μείνε μαζί μου ♪

♪ Μείνε ♪

♪ Μείνε μαζί μου ♪

♪ Μείνε μαζί μου ♪

♪ Μείνε ♪

♪ Μείνε μαζί μου ♪

♪ Μείνε μαζί μου ♪

♪ Μείνε μαζί μου ♪