Original subtitles

De Amerikaanse staatsschuld

72 uur voor invasie

Je bent een geweldige programmeur.

Onze beste man. - In gebreke

geen toegang

Ik zou je zo weer aannemen.

Phil, met Duke. Kunnen we iets afspreken?

Ik zou je graag willen helpen...

maar met deze lui is dat niet makkelijk.

Ontslag. Mr Evans, de crisis...

executieverkoop

NSA SI.

Als ik iets voor je kan doen, wat dan ook, bel me dan.

Rachel, met je broer. Je bent bezig met opa Jack z'n erfenis.

Bel me terug.

De barba...

...in het Romeinse...

...ze marcheerden...

...van Financiën...

...geen risico op wanbetaling.

Amerika zal China nooit terugbetalen.

4 uur voor invasie

Sorry, lieverd. We gaan even geld opnemen.

Contant betalen

systeemfout

U kunt alleen contant betalen. - Voor uw geld staat de overheid garant.

Uw geld staat honderd procent veilig.

Het is en blijft uw geld, maar u kunt er even niet aankomen.

Pomp 2, alstublieft.

Ik kan het nog niet geloven.

Rachel is er nog niet.

Wat denk je ervan? Hier wonen?

Ik als consultant, jij als schrijver.

Het kan ons lukken.

Dit is alles waar we van droomden.

Niet alles.

Geef ons ons geld

De Federal Reserve... - Saai, zeg.

Is het hier echt wel veilig?

Natuurlijk.

Emma.

Wat is er gebeurd? - Er kwam een monster uit dit doosje.

Lieverd, monsters bestaan niet.

Daar is Rachel. Doen jullie open? - Hallo, hallo.

Hallo.

Er is hier in geen 15 jaar iets veranderd.

Kom, we gaan naar buiten. Waarom?

Dat zeg ik buiten wel. Kom.

Wacht. Oké, ik kom al.

Duke, wat is er aan de hand?

Laten we een ijsje gaan halen en eten voor morgen.

Je bent er net. - Zal ik met Emma gaan?

Ik weet het niet, hoor. - Ik zal snel terug zijn.

Maar niet te snel.

Wat is er? Gaat het om Rachel? Ik vertrouw haar ook niet zo.

Alarmcentrale. - Politie, graag.

Duke Evans?

Sheriff Watson, hulpsheriff Hopkins.

In de slaapkamerkast. - Oké.

Je hebt het recht om Engels te leren. - Mijn god.

Kunt u zich legitimeren? Voor het proces-verbaal.

Zat hij daar de hele tijd al?

Wat is er nou aan de hand?

Hoe heet je? - Alonso Benavidez.

Werk je? - Ja, voor meneer Jack Evans.

Hij verhuurt me dit huis. Ik werk hier elke zomer.

Echt waar? - Ja.

Hij zegt dat hij dit huis huurt. - Dit huis was van m'n opa.

Heeft u een eigendomsbewijs? - Niet bij me.

Moment.

Hij heet Alonso. Hij zegt dat hij op het huis past voor Jack Evans.

Dat was mijn opa. Er is geen contract.

Een mondelinge overeenkomst is ook geldig.

Dit is ons huis. - Hij heeft het recht om hier te zijn.

Tenzij u meer bewijs heeft, mag u blij zijn dat hij u niet vervolgt.

Dat kunt u niet menen.

Mijn huis. - Dit is niet te geloven.

Nou, het lijkt erop...

Was dat... - Dat zie je nou niet elke dag.

Allemachtig. - In de auto. Nu.

Kom. We gaan uitzoeken of hij hier illegaal is. Maar dat komt nog wel.

Gaan we weer naar huis? - Tuurlijk.

Het wordt een mooi ritje.

Heilige maagd Maria, zagen jullie dat?

U moet me helpen. - Rustig maar, vriend.

Duke Evans. - Je meent het.

Je lijkt precies op je opa Jack.

Hij was zo lelijk als de nacht.

Albert Grimes, buur en vriend van Jack. God hebbe zijn ziel.

Werk jij niet voor de CIA of zoiets?

Ik werkte voor de NSA. - Nou.

Zeg ze dat ik hier woon en dat Jack Evans...

Heb je je huurder al ontmoet, Alonso? - Zeker.

Zo raar.

Duke. - Wacht even.

Duke. Duke.

Maar... - Hij stortte daar neer, dacht ik.

Wat is dit?

Leslie, moest je contant betalen omdat er een storing in de kaartlezers was?

Ja. De geldautomaat slikte m'n pas in.

Slikte hij je pas in? - Ja.

Mensen, allemaal naar binnen.

Naar binnen, allemaal. Nu.

Duke, wat is er aan de hand?

Bel m'n zus en zeg dat ze meteen terugkomt.

Ik bel Phil. Waarom?

Verdomme. Phil, sorry, dit is geen veilige lijn.

Met Duke. Bel me zo snel mogelijk terug.

Hij gaat over.

Ze neemt niet op. - Blijf het proberen.

Het is hier heel normaal dat het signaal wegvalt, hoor.

Is dat ook normaal? - Nee.

Waar is die afslag nou?

Hé, Leslie. Hallo? Leslie?

Rachel? Hallo? Rachel.

Weg. - Is er een vaste lijn?

Geen idee. - Is hier 'n vaste lijn?

Wat is er toch? - Zoek een telefoon, nu.

Duke, ik word bang.

Hoeveel eten hebben we hier?

En?

Niks. - Wat is dit?

Ik heb informatie nodig. Verdomme. Verdomme, Phil, verdomme.

Wie is Phil? - Kijk, de televisie.

noodzender

Landgenoten.

Vanmiddag is er, zoals velen van u al weten...

een ongehoorde, lafhartige aanval op de Verenigde Staten ingezet.

Rond 18.13 uur vanavond...

zijn meer dan 5400 vliegtuigen, passagiersvliegtuigen in de lucht...

gelijktijdig neergestort.

Honderden treinen en metrostellen botsten op elkaar.

Miljoenen landgenoten hebben te lijden onder de nasleep van deze ramp.

Dit was een bewuste, gecoördineerde aanval...

met een nog nooit eerder in Amerika vertoonde reikwijdte.

Ik spreek jullie toe als president en als mede-burger.

We moeten blijven...

De Volksrepubliek verwelkomt uw gelofte van trouw.

Dat is niet goed.

God, sta ons bij.

Telefoons.

Nu.

Wat doet hij nou?

Hé. De telefoon.

Ze mogen ons niet vinden. - Ze?

Het is niet veilig. - Emma.

Bereid je voor. De volgende fase kan snel ingaan.

Wanneer gaat die volgende fase in?

0 uur tot invasie

invasie

Waarom stoppen we? - Dat weet ik niet.

We gaan op avontuur. Geef me de vijf.

God. Emma. O, god.

Ik zal haar vinden. - Ik ga mee.

Vul de badkuip en zoveel mogelijk andere dingen met water.

En laat alle elektronica uit.

Zorg voor die vrouw. - Alonso zal mevrouw beschermen.

Luister, jij moet hier blijven, voor als ze terugkomen.

Duke.

Ik zal haar vinden.

Verdomme.

Komt deze uit '67? - Ja.

Hup Amerika.

Fijn dat je dit doet, Albert. Dat waardeer ik heel erg.

Ik heb geen idee wat er aan de hand is. Het spijt me.

We moeten door, het spijt me.

Moeder Maria.

Mr Grimes, ik moet uw auto vorderen, want hij doet het nog.

En jullie auto? - Kapot. Stapt u uit, meneer.

M'n dochter is vermist. - Stap uit, nu.

U begrijpt het niet.

We moeten m'n dochter zien te vinden.

Ik heb veel dringender noodgevallen. - Luister.

Stil jij. - We hebben uw auto nodig.

Nee. M'n dochter. - Evans, ga...

Hoe oud is je dochter?

Zeven.

Hoeveel hulpsheriffs hebben ze hier? - Twee.

Ze kunnen via de radio... - Nee, nee, nee.

Tenzij ze een kortegolfradio hebben.

Als ze terugkomen zonder... - Ja.

Ik ben oud, maar ik geef me niet zomaar gewonnen.

Watson, je hebt m'n auto gejat, vuile klootzak.

Vuile klootzak.

Vul de badkuip? Welke badkuip?

Hoe... Hoe lang...

Cuánto heb je hier gewond? - Hier?

Mountwood.

Californië. - Nee, sorry. Hoe lang?

Cuànto... tijd.

O, hier in dit huis?

O, al heel lang. Iets van negen jaar. Ja.

Ik heb wijlen meneer Evans beloofd op z'n huis te passen tot u zou komen.

Zijn familie is als familie voor me.

Hebben jullie een mobieltje? M'n auto...

Jawel, maar er is hier geen bereik.

Hoe ver is het naar Mountwood? - Ik denk zo'n dertig kilometer.

Ja, zo'n dertig kilometer.

Dat is een heel eind lopen.

Oké. Oké, bedankt. Bedankt.

Ik kan er niet meer tegen. Het is 1 uur. Ik ga Emma zoeken.

Wacht. - Ga opzij.

Nee, ik ga. Ik ga Emma zoeken.

Vergeet het maar. - Nee, luister.

U blijven. Emma terug, u hier.

Als Emma terugkomt, moet ik hier zijn.

Ja.

Ga je te voet? - Maakt u zich geen zorgen.

Mevrouw, het komt allemaal goed. Dat beloof ik u.

Verroer je niet en geef geen kik.

Dan blijft iedereen ongedeerd, duidelijk?

Dan blijft zij ongedeerd en jij ook.

Verdomme. - Rennen, Emma, rennen.

Nee. Nee.

Ga van me af. - Ga van haar af.

Laat me los.

Mijn god.

Luis. Luis, doe open.

Sorry dat ik je wek, maar ik heb je hulp nodig.

Wat wil je?

Er is een meisje van zeven vermist. - Pak de paarden.

Schiet op. - Rustig.

Dat licht is nergens voor nodig.

Hé. Help me.

Emma?

Het spijt me. Het spijt me. Ik was...

Ik was bij haar. - Waar is Emma? Waar is ze?

Mevrouw. Mevrouw.

Ik ga haar zoeken, maar u moet naar binnen gaan.

Wat is verdomme aan de hand? - Gaat u alstublieft naar binnen.

Waar ben je haar precies kwijtgeraakt?

Het spijt me zo. - Waar ben je haar precies kwijtgeraakt?

Ergens bij een bocht in de grote weg.

In het bos. - We moeten naar buiten.

Waar is Duke?

Evans, Grimes, jullie mogen gaan.

Krijg ik m'n auto terug? - Helaas niet.

Wij moeten de spertijd afdwingen. - Spertijd m'n reet.

Heb je haar gevonden? - Nee. Ga zitten.

M'n zoon studeert. Van hem hebben we ook nog niets gehoord.

Z'n moeder is doodongerust.

Luister, we hebben veel gemeen. We hebben veel te verliezen.

Dit is waarschijnlijk een oorlog. - Dat denk ik ook.

Dan is de vraag: Op wie kun je rekenen? Wie staat aan jouw kant?

Wat is dat? - Veiligheid.

Wat is dit? - Ik heb er ook een voor je vrouwen kind.

Ik bepaal wie deze dingen krijgt.

Alleen met zo'n ding krijg je rantsoenen. Wil je reizen, dan is dat je paspoort.

Je zal moeten kiezen, en kies maar snel.

Rachel.

Emma.

Bedankt, Luis.

Heb je een wapen? - Nee, ik wilde geen wapen in huis.

Red je het wel? - Ja. Ga nou maar.

Dank je. - Graag gedaan.

Je gezin? - Mijn vrouw Lupe.

M'n zoon Javier en m'n dochter Yolanda.

Dank je. - Graag gedaan, mevrouw.

Duke? - Geen idee.

Gaat het echt wel met je?

Ja. We renden weg van de stinkende mannen.

Ik verstopte me zoals papa me had geleerd. Toen vond Alonso me.

En kijk eens wat hij me heeft gegeven.

Dank u. - Graag gedaan, mevrouw.

U bent te gast in m'n huis.

O, lieverd. - Papa.

Lieverd, je bent ongedeerd.

Waar heb je gezeten? - In de cel.

Gaat het wel?

Wil je me een verhaaltje voorlezen? - Nu even niet.

Gaat het?

Zijn we nu veilig?

Mooi. - Niet aankomen, Emma.

Wie is daar? - Goed volk.

Bessie en ik melden zich.

Ik heb hem tientallen jaren niet gebruikt.

Ja, de batterij is gaan lekken.

Weten jullie knappe koppen van de CIA wat er aan de hand is?

Er is eigenlijk maar een verklaring mogelijk.

Terroristen. - Niet echt.

Die vuile rooie rakkers uit Rusland slaan weer toe.

Nee. Als chipontwerper zocht ik naar zwakke plekken.

Ik schreef scenario's. - Voor oorlog.

Eén scenario was een cyberaanval die vrijwel alles plat zou leggen.

Zelfs auto's met computerchips erin zijn kapot.

Is dit het werk van jonge hackers? - Hackers wel, jong niet.

Een land heeft al jaren lang een cyberoorlog voorbereid.

Verdomde communisten. Kennedy had die Russen moeten wegvagen.

Hij zegt een stout woord.

Volgens mij is het niet Rusland. - China.

Ja. Nou, niemand...

verdomme. Verdomme.

Papa zei het ook. - Ja.

De VS heeft het ontwikkeld, China heeft het gehackt. Ja, de Volksrepubliek.

Zij kunnen het. - Waarom zouden ze dat doen?

We hebben biljoenen van ze geleend om onze economie op gang te houden.

Zij zitten krap. Als je schulden niet aflost, volgt beslaglegging.

Ik denk dat we ze niet konden betalen.

Dus leggen ze beslag op ons land?

Vast niet. Zelfs als ze dat konden, waarom zouden ze dat dan doen?

Dametje, in dit geval is enig historisch besef wel handig.

Het hele idee van rechtvaardigheid en wereldvrede...

is een modern ideaal in onze samenleving.

Maar de geschiedenis leert dat elk rijk zich wil uitbreiden.

Als ze een zwakte bespeuren, slaan ze toe.

China bestaat al 5000 jaar, wij zijn er nog maar net.

We slaan vast vol terug. Met kernwapens.

Ik denk dat het leger is lamgelegd. Voorlopig wel.

Elk vliegtuig, elke radio, elk gps-systeem kapot, op de oudste systemen na.

Ze hebben de klok vijftig jaar teruggezet.

Hoe dan?

Made in China

Toch snap ik er niks van.

Hoe kunnen ze contact leggen met al die microchips?

Met een nanocore duplex microgolfzender.

Wat wil dat zeggen?

De chips zijn bereikbaar via 'n geheim wifi-netwerk...

of ze worden gewist door EMP's...

door zendmasten en satellieten.

Hoe kan je dat weten?

Ik heb in een simulatie laten zien dat het mogelijk was.

Ik liet zien waar de zwakke plekken zaten.

Papa? Het is niet leuk om buiten te drukken.

Het prikt en het stinkt.

Ik weet het, lieverd.

Wat is er nog meer voor eten? - Eens even kijken.

Er ligt een zak aardappelen.

Ik call je maissoep...

en raise met een pompoentaart.

Aardappels zat. Daar redden we het mee tot Duke Phil bereikt.

Wat is er?

We zijn alles kwijt.

Wil je me voorlezen? - Vanavond niet.

Alsjeblieft? Je leest nooit voor. Je speelt nooit met me.

Ik speel wel met je. - Je speelt nooit met me mee.

Alsjeblieft.

Hoe kom je aan die armbanden? - Dat zijn pasjes om eten mee te kopen.

Waarom mogen we ze niet omdoen?

Ik weet het niet, maar het is geen zuivere koffie.

Nee. - Wat is het risico?

Dat weet ik niet. Doe nou niet.

Ik heb dorst.

Er komt geen water meer uit.

Ik heb zo'n dorst.

Kom.

Doe het maar.

Dit is smerig.

Drink het maar op.

Goed zo, lieverd.

Duke Z. Evans, de Volksrepubliek verwelkomt uw gelofte van trouw.

Rotzakken.

Hierboven.

Hé, maat. - Hoi.

Mooi wapen. - Dit? Dit stelt niets voor.

Je had m'n oude wapen moeten zien.

Hitlers kettingzaag. Ik heb hem in twee oorlogen gebruikt tegen de commies.

Ik zou er graag nog wat meer uitschakelen.

Ons land zou je dankbaar zijn.

Ons land, hè?

Allejezus. - Ja.

Wat denk je van die vlag? Is het een soort Chinese vlag of zo?

Ja, maar niet precies.

Precies. De vraag is...

heb jij ook maar een Chinese soldaat gezien?

Verdomme.

Ik heb honger.

Doet die radiozender het?

Hij is beschadigd.

Ik kan de parasitaire oscillaties oplossen maar nu is de accu leeg.

Al die troep.

Al die troep gaat ons redden, hoor.

Emma kan niet op aardappelen leven. - Ik heb het druk.

Kijk naar je dochter. Je bent er niet. Je bent er nooit.

Ik doe m'n best.

Doe beter je best.

Hij doet het.

Papa Zulu, hier Zwart Schaap. Hoort u mij?

Ik blijf proberen.

Ik ga water zoeken in de stad. - Nee, niet doen.

Ik ga wel.

Dood aan plunderaars

Iets gevonden? - Niet echt.

Het is een puinhoop. Er is niks meer over.

We staan er alleen voor.

Het water in de wc's is op.

Je tijd zit erop.

Het spijt me. Bedankt voor alles. - Duke.

Wat is er aan de hand? - Houd op. Houd daarmee op.

Ga m'n huis uit. - Duke, wat flik jij nou?

Emma zou... - Hij is te veel.

Mevrouw. - Hij heeft onze dochter gered.

We gaan op rantsoen. - Eén man.

Wie krijgt het laatste bord, hij of Emma?

Ik bedoel maar.

We gaan het wel redden. In ons eentje, als het moet.

Alonso kan ons helpen. - We hebben geen keus.

Onze dochter was vermist, Rachel is aangerand.

Ik ben opgepakt. En het wordt nog veel erger.

Dit deugt niet. - We moeten naar een bunker toe.

Kon ik Phil maar bereiken. - Hoe weet je dat die niet dood is?

Papa Zulu, bent u daar?

Papa Zulu, bent u daar?

Ik schrik me dood.

Wat moet je?

Ze werden gebracht op de ochtend van.

Tientallen dozen voor het hulpkantoor van de sheriff.

We dachten dat het een grap was.

Hoe komen we aan eten en aan water?

Ik moet eten en water zoeken van de sheriff.

Die pomp is al kapot sinds mijn kindertijd.

Zelfs opa had de moed opgegeven.

In de wijde omtrek is alles drooggevallen.

Dat maakt me bang.

Watergebrek leidt tot wetteloosheid.

Gisteren is het huis van de sheriff geplunderd.

Hij kwam thuis en trof z'n vrouw aan...

Ze heeft het niet gered.

De sheriff heeft een kant gekozen. Ik zou die armband aandoen.

Gaan we nou dood?

Nee, lieverd, natuurlijk niet.

Rachel, niet doen.

Ach wat. - Niet doen.

Iemand moet het doen. - Welkom, nieuwe burger Rachel Evans.

Zie je wel?

Rachel, dat was stom. - Ja.

Over mijn lijk, laffe klootzakken.

Ik heb hem, ik heb hem.

Ik ken die vent.

Hebbes.

God.

Kijk.

Jezus.

Daar gaan we.

Nee.

Naar buiten, door de achterdeur. Nu.

Kijk eens, aardappelen.

Stil maar.

Waar is het warme water? - Het komt wel goed.

We hebben water en vrouwen.

Dat had je niet moeten doen. - Geen water.

Nee. Nee.

Blijf staan, cowboy. - Alstublieft.

Daarheen.

Luister goed. Ik ben sheriff Watson.

Dit is de wet. Nieuwe regels.

Niemand verlaat zijn huis na drie uur 's middags.

Jullie zullen gehoorzamen.

Neem haar maar mee naar binnen. - Jij blijft hier.

Kom hier.

Jij, jij gaai met de kleine naar binnen. - Ja, sheriff.

Mama, mama, mama. - Het is wel goed.

Tante is bij je.

Jij. Kom hier.

Hoe heet je?

Waar is je burgerarmband?

Agent Hopkins, stuur alle mensen zonder armband hierheen.

Op jullie knieën.

Goed, mensen, handen op jullie hoofd.

Ik heb maar drie paar handboeien. - Wat doet u?

Agent Hopkins.

Gaat u verder met het executeren van deze landverraders.

Vuur.

Nu, verdomme.

Niet kijken.

Laat dat een les zijn voor wie agenten geen respect betoont.

Waar zijn jullie armbanden? Ik heb je nog zo gewaarschuwd.

Mogen we wat eten en water? - Nee.

Geen armband, geen voorraden. - Jij hebt het recht niet...

Weet je dat zeker?

Wie schiet ik eerst neer, jou of haar? - Wat wil je?

Water. - Dat hebben we niet.

Is dat zo? En die pomp dan? - Die is al jaren kapot.

Maak hem dan. - Hij doet het niet, kijk maar.

We hebben water nodig.

Morgenochtend moet hij het doen. Ik ben bloedserieus.

Hopkins, help me met de lijken.

We kunnen hier niet blijven.

Maar we kunnen niet weg.

We overleven het daar buiten nog geen dag.

Ik weet niet of ik dit wel kan.

Het spijt me.

Misschien kunnen we het allebei niet.

Maar we zullen het samen doen.

Oké, ik ga naar de stad om water en eten te halen.

Nee. - Ja.

Voor Emma.

Dat is wel het minste wat ik kan doen. - Rachel, wacht. Wacht.

Waar moet ik op wachten? - Burger, spertijd is al ingegaan.

Spertijd? - Spertijdgrens overschreden.

Wat is er? Rachel, kom hier. - Het brandt.

Shit, het is drie uur geweest. Rachel, kom terug. Kom terug.

Het brandt.

Haal de koevoet. - Het brandt.

Snel. Het brandt. Haal dat ding eraf.

Waar is dat ding van gemaakt?

Nee.

Nee. Nee.

Uitschakeling compleet. - Nee. Nee.

Nee. Nee.

Nee, Duke.

Heeft u eten of water? - Nee.

Het zijn maar kinderen.

Hier. Wegwezen.

Dank u. Wegwezen.

Hoe kom je aan een rode armband? - Weg.

Het smaakt vies, papa.

Drink maar, lieverd.

Een paar slokjes maar. - Drink jij ook iets.

Nee. Dit is voor Emma.

Zal papa een verhaaltje vertellen?

Er waren eens...

drie biggetjes.

Zwart Schaap, hier Papa Zulu.

Papa. Papa Zulu.

Zwart Schaap, hier Papa Zulu. Ben jij dat, Duke?

Phil. Ben jij dat? Phil.

Goed om je stem te horen. - D.C. is uitgeschakeld.

In LA. is het een chaos.

34 miljoen doden alleen al door de aanval.

China heeft zich alle 50 Amerikaanse staten toegeëigend.

Duke, ben je daar?

Ik ben er. Half dood.

Kun je ons naar 'n bunker vervoeren?

Ja.

Godzijdank.

Kom op, vertel me, wat was hun strategie?

Ze hadden al mensen in Amerika klaarstaan die armbandjes uitdeelden.

Duke, alles ligt eruit en iedereen is bang.

Jij hebt dit voorspeld. We hebben je nodig.

Wanneer kunnen we komen? - Wij komen je halen.

Ga maar naar Vogler.

We hebben snel hulp nodig. Er is hier geen water.

Bijna nergens. Vertel mij wat.

Zeg, over die armband... - Je moet naar ons toe komen...

en zoveel mogelijk informatie invoeren...

Phil, je valt weg. - We sturen iemand naar je toe.

Phil, ben je daar? Phil, ben je daar?

Phil, ben je daar? Phil.

Nu hebben ze je wel nodig.

Leslie, Leslie.

Duke Evans? - Godzijdank, jullie zijn er.

Pak uw spullen en kom mee. - U heeft twee minuten om te pakken.

Jullie komen als geroepen.

We mogen alleen u meenemen.

Klets niet. Dit is m'n gezin. - Duke, wat bedoelen ze?

Ze moeten mee. - Nee, meneer.

Neem contact op met Phil. - Nee. Een minuut.

Duke, luister. Je moet gaan. Ik zorg wel voor Emma. Je moet gaan.

Luistert u naar haar. - Luister jij maar naar mij.

Zij gaan mee, punt uit. Als ze willen dat ik kom, is dat mijn eis.

Bedank Phil namens mij.

Sorry dat jullie voor niks kwamen.

Ik houd van jullie.

Ik houd van jullie.

Ik houd van jullie.

Wat heb je nou gedaan? - Jullie zijn alles wat ik nog heb.

Ik ga jullie niet achterlaten.

Wat is er? - Hoe wist Phil waar we waren?

Hoe wist hij dat we hier waren?

We moeten u meenemen. - Laat me los.

Papa.

Ik schiet u neer, hoor.

Nee.

Welkom, nieuwe burger Duke Evans.

Phil?

Hoe smaakt het water? Lekker?

Het heeft voordelen om mee te doen.

Phil. - Misschien geloof je me niet...

maar ik doe dit om je te helpen.

Als je die armband draagt, wil dat niet zeggen dat je fout bent.

Begrijp je me?

Jij.

Jij vuile verrader.

Dit ding heeft Rachel gedood.

Je kende haar, Phil.

En Emma.

En Leslie.

Dit moest onze veilige schuilplaats zijn.

Begrijp je waarom we dit toelieten?

Nee. - Ik denk van wel.

Project Zulu.

Nee. - Ja. Project Zulu, Maryland.

Het was een onderzoekscontract. Een simulatie.

Ja. Een generale repetitie. Een virus.

Het zit in alle microchips. Het hele land was lamgelegd.

Ik heb het geschreven. - Ja. Jij hebt het geschreven.

Met die hand daar...

heb je de code ingetikt.

We moesten het systeem herstarten. Dat moet jij toch begrijpen, Duke.

Je moet herstarten als het systeem gaat crashen.

Doe niet zo verbaasd. Dacht je dat die biljoenenschuld zomaar zou verdwijnen?

Het was wel duidelijk. We moesten ze de sleutels geven.

Ik wilde zeker weten dat ik aan de goede kant stond.

Je moet nog één ding doen. Voor je land.

Zijn... Zijn ze...

Dood? Nee.

Nog niet.

Er zit een bewust lek in je programmeercode.

We krijgen er last van.

Je moet het oplossen.

Je hebt nog maar weinig tijd.

Het is niet mijn gezin.

Beveiligingslek uitgeschakeld.

Goed zo.

Als dank mag je in de Republiek gaan en staan waar je wilt.

Sheriff Watson zal je gezin vrijlaten. Je krijgt proviand mee.

De Volksrepubliek zorgt voor haar burgers.

Voor wat het waard is, Duke, het spijt me echt.

Stap uit. Schiet op.

Leslie. Emma.

Wat doe je hier?

Ik kwam m'n spullen halen.

Ik ga terug naar Mexico.

Naar m'n gezin.

Waar zijn ze? - Waar is m'n water?

Heb je de pomp gemaakt? Geef mij die spullen maar.

Ben jij er nog? Illegalen krijgen niets van ons, behalve de kogel.

Ga op je knieën zitten. Op je knieën.

Dank u. - Alonso.

Meneer Evans.

Duke.

Duke.

Mexico.

Mexico.

Oké.

Ik moet nog één ding halen.

Ik ben zo terug.

Geef maar hier. Ik heb hem.

Alsjeblieft.

Papa? - Ja, lieverd?

Gaan we naar huis?

Ja, lieverd.

We gaan naar huis.

Papa. Pap.

Rantsoenenafhaalpunt

Zonder armband krijg je niks. Loop door, mensen.

Halt. Jij daar.

Ik had nooit gedacht dat het zo ver zou komen. Alles is weg.

Niet alles.

Er is altijd 'n lek.

Veiligheidslek gesignaleerd.

Systeem bijzonder kwetsbaar.

Kom. Kom.

Kom nou. Haast je. Waarschuwing, burger.

U nadert de grens.

Het brandt. - Duke.

Spertijdgrens overschreden. - Nee.

Ik kom er zo aan. - Mr Duke, kom mee.

Jij moet hier blijven. Help me.

Duke, wat doe je? - Niet kijken. Laat Emma me niet zien.

Duke.

Het wordt een rotzooi als ik het zelf moet doen.

Je bent gek. - Zaag m'n hand af.

Ik heb je gered, help mij nu mezelf te redden.

Pak aan.

Burger wordt uitgeschakeld.

Doe het.

Doe het snel.

Papa.

M'n liefste. M'n vrouw.

M'n vrienden. Ze blijven bij ons.

Kom toch verder. Jullie zijn welkom. - Mijn vrouw.

Wil je me een verhaaltje vertellen, papa?

Ja.

Dat wil ik wel.

Er waren eens drie biggetjes.

Ze dachten dat ze kippen waren. - Niet waar.

Of misschien dat ze ratten waren. - Doe niet zo gek.