Original subtitles

Από την αρχή του χρόνου...

Από τη γέννηση του πρώτου κοριτσιού...

Υπήρχαν οι κούκλες.

Αλλά οι κούκλες ήταν πάντα...

Μωρά.

Τα κορίτσια που έπαιζαν με αυτές, έπαιζαν πάντα τον ρόλο της μητέρας.

Το οποίο έχει πλάκα...

Τουλάχιστον για λίγο.

Ρωτήστε τη μητέρα σας...

Αυτό συνεχίστηκε μέχρι...

Ναι, η Μπάρμπι άλλαξε τα πάντα.

Και μετά το ξαναέκανε.

Όλες αυτές είναι Μπάρμπι.

Και η Μπάρμπι είναι όλες αυτές.

Μπορεί να ξεκίνησε σαν μια κυρία με μαγιό,

αλλά έγινε κάτι πολύ μεγαλύτερο.

Έχει δικά της χρήματα, σπίτι,

αυτοκίνητο και καριέρα.

Αφού η Μπάρμπι μπορεί να είναι τα πάντα, το ίδιο μπορούν και οι γυναίκες.

Και αυτό αντικατοπτρίζεται

στα σημερινά κορίτσια στον πραγματικό κόσμο.

Τα κορίτσια γίνονται γυναίκες

που μπορούν να καταφέρουν ό,τι βάλουν στο μυαλό τους.

Χάρη στην Μπάρμπι

όλα τα προβλήματα φεμινισμού και ίσων δικαιωμάτων

έχουν λυθεί.

Ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν οι Μπάρμπι.

Εξάλλου, ζουν στη Χώρα της Μπάρμπι.

Ποια είμαι εγώ να τους χαλάσω το παραμύθι;

Και να μια απ' αυτές τις Μπάρμπι τώρα.

Ζει την καλύτερή της μέρα, κάθε μέρα.

Γεια!

Όταν παίζετε με τις Μπάρμπι

δεν χρησιμοποιείτε σκάλες και πόρτες κλπ.

Τις βάζετε απλώς στο σημείο που θέλετε.

Χρησιμοποιείτε τη φαντασία σας.

-Γεια, Σκίπερ! -Γεια, Μπάρμπι!

Η Μιντζ ήταν η έγκυος φίλη της Μπάρμπι.

Δεν θα τη δείξουμε γιατί η Mattel την απέσυρε

επειδή μια έγκυος κούκλα θα ήταν πολύ περίεργη.

Τέλος πάντων, η Μπάρμπι έχει μια ακόμα μεγάλη μέρα μπροστά της.

-Γεια, Μπάρμπι! -Γεια, Μπάρμπι!

Γεια σας, δεσποινίδες.

Πείτε όλες στη διπλανή σας πόσο την αγαπάτε, κάντε της ένα κομπλιμέντο.

-Ρωτήστε ό,τι θέλετε. -Πώς είστε τόσο εντυπωσιακή;

Ουδέν σχόλιο.

Σοβαρά, ουδέν σχόλιο.

Σας αγαπώ, παιδιά.

Το Βραβείο Νόμπελ Δημοσιογραφίας

πάει στην Μπάρμπι!

Δούλεψα πολύ σκληρά. Το άξιζα.

Το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας πάει στην Μπάρμπι.

-Είσαι η φωνή μιας ολόκληρης γενιάς. -Το ξέρω.

Τα λεφτά δεν είναι λόγια και οι εταιρείες δεν έχουν καν την ελευθερία του λόγου.

Οπότε όταν επικαλούνται αυτό το δικαίωμα

προσπαθούν να κάνουν τη δημοκρατία μας, πλουτοκρατία.

Αυτό με κάνει συναισθηματική και το εκφράζω.

Μπορώ ταυτόχρονα να είμαι και λογική και συναισθηματική.

Και δεν υποβαθμίζει τις δυνάμεις μου.

Τις αναπτύσσει.

Γεια, Μπάρμπι!

Τι δεν μπορεί να κάνει η Μπάρμπι;

Γεια, Μπάρμπι!

Γεια σου, διάστημα!

Η Μπάρμπι έχει τέλεια μέρα κάθε μέρα.

Αλλά ο Κεν μόνο αν τον κοιτάξει η Μπάρμπι.

-Γεια σου, Μπάρμπι! -Γεια σου, Κεν!

-Γεια σου, Μπάρμπι! -Γεια σου, Μπάρμπι!

-Γεια σου, Κεν! -Γεια σου, Κεν!

Γεια σου, Κεν!

-Πήρα παγωτά. -Ωραία.

-Γεια σου, Μπάρμπι! -Γεια σου, Μπάρμπι!

-Γεια σου, Μπάρμπι! -Γεια σου, Μπάρμπι!

-Γεια σου, Μπάρμπι! -Γεια σου, Κεν!

-Γεια σου, Μπάρμπι! -Γεια σου, Μπάρμπι!

Γεια σου, Μπάρμπι!

-Γεια σου, Μπάρμπι! -Γεια σου, Μπάρμπι!

-Γεια σου, Μπάρμπι! -Γεια σου, Άλαν!

Δεν έχει σωσίες, είναι απλώς ο Άλαν.

Ναι...

Με μπερδεύει αυτό.

Μπάρμπι, δες εδώ.

Κεν!

-Κεν; -Γεια, Μπάρμπι!

-Γεια. -Τι είδες;

Τα είδαμε όλα.

Έλα να σε σηκώσουμε.

-Δυνατές είστε. -Βάλε λίγη δύναμη.

-Είσαι καλά; -Ναι, μια χαρά.

Μάλλον η θάλασσα παραήταν δυνατή για 'σένα, Κεν.

Αν δεν είχα χτυπήσει, θα σε έδιωχνα εδώ και τώρα, Κεν.

-Σε διώχνω όποτε θέλω, Κεν. -Κράτα το παγωτό μου, Κεν.

Έλα, Κεν, δείξε μου.

Ας παλέψουμε.

Θα πρέπει πρώτα να παλέψεις μ' εμένα.

Σας έχω και τους δύο μαζί.

Εδώ δεν μπορείς να φύγεις εσύ, θες να μας διώξεις και μαζί;

Γιατί γίνεσαι συναισθηματικός;

Ελάτε, Κεν. Κανείς δεν θα διώξει κανέναν.

Εντάξει;

Πάμε.

Έλα, εντάξει.

-Καλά τα πήγες. -Πονάς ακόμα;

Θα γίνεις καλά.

-Πάμε! -Πάμε!

-Μπάρμπι, κράτα μου το χέρι. -Όλα καλά.

Μείνε μαζί μου, Μπάρμπι.

Δεν έχει σπάσει καν. Μια χαρά είσαι.

-Είναι πιο επικίνδυνα τελικά τα κύματα. -Είσαι πολύ γενναίος, Κεν.

Σ' ευχαριστώ, Μπάρμπι.

Δεν είμαι καν σέρφερ.

-Το ξέρω. -Ούτε ναυαγοσώστης.

-Όπως νομίζουν πολλοί. -Όντως το νομίζουν.

Η δουλειά μου...

-Είναι η παραλία. -Σωστά!

-Και είσαι τόσο καλός σε αυτή! -Θα γίνεις σύντομα καλά.

Βασικά, μέχρι να το πω αυτό, θεραπεύτηκες.

-Φανταστικά. -Τέλεια.

-Μπάρμπι; -Ναι;

-Να έρθω σπίτι σου απόψε; -Φυσικά.

Δεν κάνω κάτι. Μόνο ένα πάρτι

με χορό και τραγούδι, για όλες τις Μπάρμπι.

Πέρνα κι εσύ.

-Καλή φάση. -Ναι!

-Αντίο! -Αντίο!

-Γεια σου, Μπάρμπι. -Γεια σου, Κεν.

-Ωραία είσαι, Μπάρμπι! -Ευχαριστώ, Κεν!

-Γεια σου, Κεν! -Γεια.

Τι λέει, Κεν;

Μπάρμπι, δες εδώ!

Δεν μπορείς να κάνεις τέτοια τούμπα.

Τι;

-Δυνατό πάρτι, Μπάρμπι. -Ευχαριστώ!

-Αυτή η νύχτα είναι τέλεια! -Παραπάνω από τέλεια.

Και είσαι πανέμορφη, Μπάρμπι.

-Ευχαριστώ. Νιώθω πανέμορφη. -Κι εγώ το ίδιο.

-Η πιο τέλεια μέρα! -Είναι όντως τέλεια.

Όπως και χθες και αύριο και μεθαύριο

και γενικά κάθε μέρα στο εξής.

Έχετε σκεφτεί ποτέ τον θάνατο;

Δεν ξέρω γιατί το είπα.

Πεθαίνω για χορό!

Μπορείς να πηγαίνεις.

-Έλεγα να μείνω εδώ απόψε. -Γιατί;

-Γιατί είμαστε ζευγάρι. -Τι να κάνουμε;

Δεν ξέρω.

Μα δεν σε θέλω εδώ.

-Έχει σχέση με τον Κεν. -Είναι απλώς φίλος.

Και εδώ είναι το Ονειρεμένο Σπίτι της Μπάρμπι, όχι του Κεν, σωστά.

-Σωστή όπως πάντα. -Και είναι βραδιά γυναικών.

Έλα, Μπάρμπι! Πιτζάμα πάρτι!

-Τρέχα, είναι η Πρόεδρος εδώ. -Εδώ είμαι. Δεν κάνει τίποτα.

-Κάθε βραδιά είναι βραδιά γυναικών; -Κάθε βραδιά. Για πάντα.

-Κάθε βραδιά; -Για πάντα.

-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.

Κι εγώ σ' αγαπώ.

Δεν μπορώ. Πρέπει να φύγω.

Καληνύχτα, Μπάρμπι. Σίγουρα δεν σκέφτομαι τον θάνατο.

Γεια σου, Μπάρμπι!

Γεια σου, Μπάρμπι!

Γεια σου, Μπάρμπι!

ΕΛΗΞΕ!

Είσαι καλά, κοπελιά;

Γεια σου, Μπάρμπι!

Καλά είμαι. Μια χαρά!

-Το 'χεις, Μπάρμπι! -Πάμε, Μπάρμπι!

Τέλεια κερκίδα.

Έλα να τρέξουμε στη θάλασσα, Μπάρμπι.

Εντάξει.

Τα πόδια μου!

Όχι...

-Γεια, Μπάρμπι! -Είσαι καλά;

Ναι, απλώς έπεσα. Και ντρέπομαι.

-Η Μπάρμπι δεν ντρέπεται. -Ξέρω. Δεν έχω ιδέα τι έγινε...

αλλά οι πατούσες μου, οι φτέρνες μου...

ακουμπούν στη γη.

-Δεν περπατάω πια στις μύτες. -Για να δω.

Πλατυποδία!

Σταμάτα, Κεν.

Συγγνώμη, συγγνώμη.

Ξέρω ότι ως Στερεοτυπική Μπάρμπι δεν κάνω υποθέσεις

σχετικά με την αιτιότητα διαδοχικών γεγονότων,

αλλά γίνονται διάφορα τελευταία που ίσως σχετίζονται.

Κακοσμία το πρωί, κρύο ντους, έκαψα τις βάφλες κι έπεσα απ' την οροφή.

-Δυσλειτουργείς. -Τι; Όχι! Απλώς...

-Όντως; -Δεν το έχω ξαναδεί.

Συνήθως τα μαλλιά επηρεάζει.

Πρέπει να δεις την Περίεργη Μπάρμπι.

-Ποτέ δεν την χρειάστηκα. -Επειδή δεν δυσλειτουργούσες.

Έχω ακούσει ότι ήταν η πιο όμορφη Μπάρμπι,

ώσπου κάποιος το παράκανε μαζί της στον Πραγματικό Κόσμο.

Και τώρα η αιώνια μοίρα της είναι να κάνει τις άλλες Μπάρμπι τέλειες

ενώ η ίδια καταρρέει όλο και περισσότερο.

Και όλοι τη λέμε Περίεργη Μπάρμπι πίσω απ' την πλάτη της και μπροστά της.

Είναι πολύ περίεργη.

Γιατί κάνει πάντα σπαγγάτο;

Δεν θα φορούσα ποτέ τακούνια αν ήταν έτσι τα πόδια μου.

Γεια σας.

Γάβγισμα.

Γάβγισμα.

Τι λέει, όμορφη;

-Γεια. -Καλώς ήρθες.

Καλώς ήρθες στο Ονειρεμένο Σπίτι μου.

-Γεια, πώς είσαι; -Χάρηκα.

Συγγνώμη για τις ακαθαρσίες. Πώς μπορώ να βοηθήσω;

Μου είπαν να σε επισκεφτώ για τα πόδια μου.

Είναι...

Επίπεδα!

Ναι.

-Δεν το έχω ξαναδεί. -Σοβαρά;

Μπορείς...

να τα φτιάξεις;

Στερεοτυπική Μπάρμπι δεν είσαι;

Αυτός ο δικός σου...

-Είναι πολύ νοστιμούλης. -Υποθέτω...

Θα ήθελα να δω τι κρύβει κάτω απ' το τζιν.

-Τι έκανες πριν το πάθεις; -Τίποτα.

Παίζαμε βόλεϊ...

-Αυτό μόνο; -Σκεφτόμουν τον θάνατο...

Τι είπες;

Μπορεί να...

-Σκεφτόμουν τον θάνατο; -Τον θάνατο;

Είναι κακό;

-Τι; -Το 'χω ξανακούσει.

Φυσικά δεν το πίστευα, αλλά είναι αλήθεια.

Το έκανες όντως. Άνοιξες πόρταλ.

-Δεν το έκανα εγώ. -Κάποιος το έκανε.

Και δημιουργήθηκε ρήγμα

στα όρια μεταξύ της Χώρας της Μπάρμπι και του Πραγματικού Κόσμου,

κι αν θες να γίνεις και πάλι τέλεια, πρέπει να το διορθώσεις.

Ή θα γίνεις πιο άσχημη. Δες το μπούτι σου.

-Τι είναι αυτό; -Κυτταρίτιδα.

Θα εξαπλωθεί παντού.

Και θα είσαι στενοχωρημένη και συναισθηματική.

Όχι!

Τι πρέπει να κάνω;

Θα πας στον Πραγματικό Κόσμο.

Και θα βρεις αυτή που παίζει μαζί σου.

-Παίζει μαζί μου; -Με όλες μας παίζουν.

Κανονικά υπάρχει διαχωρισμός. Ευχαριστώ.

Έχουμε το κορίτσι και την κούκλα

κι αυτά τα δύο δεν διασταυρώνονται.

-Τώρα διασταυρώνονται; -Ναι. Κι αυτό το κορίτσι...

μάλλον είναι λυπημένο, και οι σκέψεις της κι η ανθρώπινη φύση της

επεμβαίνουν στη δική σου φύση.

Γιατί να λυπάται;

Τα φτιάξαμε όλα ώστε οι πραγματικές γυναίκες να είναι χαρούμενες και δυνατές.

Δεν ξέρω, αλλά κάτι μου λέει ότι έβαλες κι εκεί το χεράκι σου.

-Εγώ; -Πώς άνοιξε το πόρταλ;

Δεν γίνεται, εγώ ήθελα τα πάντα να μείνουν ακριβώς όπως ήταν.

Όπως και να 'χει, δημιουργείται ισχυρός δεσμός μεταξύ σας.

Πρέπει να τη βοηθήσεις για να βοηθηθείς.

Άρα πρέπει να...

Λοιπόν, τι επιλέγεις;

Την παλιά ζωή και να το ξεχάσεις όλο αυτό

ή την αλήθεια για το σύμπαν;

Διαλέγεις και παίρνεις.

Το πρώτο. Το τακούνι.

Όχι.

Πάμε πάλι.

-Πρέπει να μάθεις την αλήθεια. -Δεν θέλω.

Πρέπει να μάθεις, εντάξει; Πάμε πάλι.

Είμαι η Στερεοτυπική Μπάρμπι, όχι η Περιπετειώδης.

Είμαι αυτή που σκέφτεται κάποιος με το που ακούει "Μπάρμπι".

Αυτή είμαι.

Με απογοήτευσες.

-Έχω απογοητευτεί. -Εντάξει.

-Είμαι έτοιμη να ξεχάσω. -Όχι, θα επιλέξεις αυτό.

Σου έδωσα επιλογή για να έχεις μια αίσθηση ελέγχου.

-Δηλαδή δεν υπάρχει η πρώτη επιλογή; -Όχι, πρέπει να φτιάξεις εσύ το ρήγμα.

Δεν φταίω εγώ, η Mattel βάζει τους κανόνες.

-Μα δεν θέλω... -Κάτσε με την κυτταρίτιδα τότε.

Όχι, όχι... Ωραία, εντάξει.

Στείλε με στο πόρταλ.

Βασικά δεν υπάρχει πόρταλ. Ήταν σχήμα λόγου.

Θα πας με κάμπριο, μετά ταχύπλοο,

πύραυλο, διθέσιο ποδήλατο,

τροχόσπιτο, σνόουμομπιλ.

Έτσι θα διασχίσεις την πολιτεία του Λος Άντζελες

και μετά με πατίνια θα φτάσεις στην πόλη της Καλιφόρνια.

Ξέρω, περίεργο. Μην το πολυσκέφτεσαι.

Κι όταν φτάσω, πώς θα τη βρω;

Θα το καταλάβεις.

Ωραία.

-Και πώς θα επιστρέψω; -Όπως πας, αλλά αντίστροφα.

Να πηγαίνω μπροστά απλώς με ανάποδη σειρά...

-Μην το υπεραναλύεις. -Εντάξει.

Γιατί, βλέπεις...

Αν δεν τη βρεις και δεν φτιάξεις τα πράγματα

το άσχημο θα γίνει ασχημότερο και το περίεργο, ακόμα πιο περίεργο.

Και θα γίνεις σαν εμένα.

Συγγνώμη.

Καταλαβαίνω.

Καλά να πάθω. Τέλος πάντων, πιστεύω σ' εσένα.

-Ευχαριστώ. -Πήγαινε. Να προσέχεις.

Σ' αγαπώ.

-Αντίο. -Γεια.

Καλό ταξίδι στην πραγματικότητα

και καλή τύχη στην επαναφορά των ορίων

που χωρίζουν τον κόσμο μας από τον δικό τους

ώστε να φύγει η κυτταρίτιδα!

-Έφυγε χωρίς εσένα. -Δεν ξέρεις τι σου γίνεται.

Κυριολεκτικά με παρακάλεσε.

-Και είπα "προτιμώ να μείνω". -Τι πράγμα;

-Φοβάσαι; -Όχι.

Στοίχημα ότι φοβάσαι και ότι δεν σε θέλει καν μαζί της.

Έπεσες και στα δύο έξω, κι εγώ στοιχηματίζω στα αντίθετα.

-Ναι; -Ναι.

Ποια είναι αυτά;

Δεν ξέρεις.

Δεν θέλω να ζω. Ψάχνω λόγους για να μη ζω.

Θα μου λείψετε πολύ.

Μακάρι να μπορούσατε να έρθετε. Αλλά πρέπει να πάω μόνη.

Τι πουλί σκέφτομαι;

-Παπαγάλο. -Δελφίνι. Εννοώ πουλί.

Πελεκάνο.

Γαμώ.

-Θα μας λείψεις. -Θα γυρίσω σύντομα με τέλεια πόδια

σαν να μην έγινε ποτέ αυτό.

Και θα δεις πώς φτιάξαμε τον κόσμο με όσα κάναμε.

Θα είσαι ηρωίδα για αυτούς.

Όλες οι δυναμικές γυναίκες θα οφείλουν τις ζωές τους στην Μπάρμπι.

Κάθε γυναίκα θα σε ευχαριστήσει και θα σε αγκαλιάσει.

Ναι, έχετε δίκιο!

Πάω, λοιπόν.

Αντίο!

-Αντίο, Μπάρμπι. -Γεια!

Αντίο, Μπάρμπι. Καλή τύχη στην πραγματικότητα.

Πρόσεχε την κυτταρίτιδα!

Πήγα στον γιατρό Πήρα τα βουνά

Κοίταξα τα παιδιά Ήπια από την πηγή

Έχουν πολλές απαντήσεις Αυτές οι ερωτήσεις

Και μου δείχνουν έναν στραβό δρόμο

Και όσο λιγότερο αναζητώ την αλήθεια

Τόσο πλησιάζω στη χαρά

-Τόσο πλησιάζω... -Τόσο πλησιάζω...

-Τι κάνεις εδώ; -Θα έρθω μαζί σου.

-Όχι, βγες έξω. -Δεν μπορώ.

Βάλαμε στοίχημα με τον Κεν και...

πρέπει να με θεωρεί κουλ.

-Δεν είναι κουλ ο Κεν! -Για 'μένα είναι.

-Θα με καθυστερήσεις. -Κι αν έχει παραλία εκεί;

Χρειάζεσαι έναν επαγγελματία.

Έφερες τα πατίνια σου;

Δεν πάω πουθενά χωρίς αυτά.

Σε παρακαλώ.

Εντάξει.

Πάμε.

Να κάτσω μπροστά;

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Κι έτσι η Μπάρμπι και ο Κεν ξεκίνησαν την περιπέτεια

για τον Πραγματικό Κόσμο.

Γεια!

Μπάρμπι!

Είναι ο Πραγματικός Κόσμος!

Μπάρμπι, σ' το είπα ότι θα είχε παραλία.

Ναι.

-Τι γίνεται; -Χαμογέλα μας, ξανθούλα.

-Γιατί με κοιτάνε αυτοί οι άντρες; -Ναι, κι εμένα.

Μ' αρέσει.

Αισθάνομαι κάπως αμήχανα...

Δεν μου 'ρχεται η λέξη, είναι...

σαν να έχω συνείδηση, αλλά...

συνείδηση του εαυτού μου.

Εγώ δεν το νιώθω αυτό. Μόνο κάτι που θα το έλεγα θαυμασμό.

Δεν μου την πέφτουν.

-Και δεν υπάρχει ίχνος βίας. -Εγώ αισθάνομαι λίγη.

Δες, ένα εργοτάξιο!

Χρειαζόμαστε λίγη γυναικεία ενέργεια.

Γεια σας, κορίτσια!

-Φτιάχνεις και φραπέ όπως το κουνάς; -Θα φταίω αν πω ότι έχεις ωραίο σώμα;

Καθρέφτη έχεις στην τσέπη; Γιατί με βλέπω μέσα στο σορτσάκι σου.

Δεν ξέρω τι σημαίνουν όλες αυτές οι ατάκες,

αλλά αισθάνομαι ότι είναι παρομοιώσεις με υπονοούμενα

και θέλω να σας ενημερώσω ότι δεν έχω κόλπο.

Και αυτός δεν έχει πέος.

-Δεν έχουμε γεννητικά όργανα. -Δεν πειράζει.

Εγώ τα έχω όλα τα όργανα.

Πίστευα ότι στο διάλειμμα του εργοταξίου θα υπήρχαν γυναίκες.

Αυτό ήταν πολύ...

αντρικό.

Όλα είναι κάπως...

ανάποδα εδώ.

Δες!

-Το Ανώτατο Δικαστήριο. -Είναι πολύ έξυπνες.

ΜΠΑΡΜΠΙ

ΚΑΙ ΚΕΝ

-Μ' αρέσει το κορμάκι. -Εμένα οι περιαγκωνίδες.

Μάλλον πρέπει να αλλάξουμε.

Ωραίοι είμαστε.

-Ωραία τα κρόσια. -Και το τζιν.

Φίλε!

Πρέπει να τα πληρώσετε.

-Είναι ακόμα καλύτερη με πολλά ρούχα. -Φαντάζεσαι περισσότερα.

Ξέρετε κάτι; Κρατήστε τα.

Η Μπάρμπι μου είπε ότι θα το καταλάβω όταν τη βρω, αλλά δεν έχω ιδέα.

Τι θα έκανε η Έξυπνη Μπάρμπι; Πρέπει να σκεφτώ καθαρά.

Ποια παίζει μαζί μου;

Το μισώ όταν σκέφτονται. Βαριέμαι.

Όσο πιο γρήγορα τη βρω, τόσο πιο γρήγορα φεύγουμε.

-Εγώ τι να κάνω; -Κεν. Πήγαινε καμιά βόλτα.

Μόνος μου; Πού;

Οπουδήποτε.

-Να πάω προς τα εκεί; -Ναι. Ωραία.

-Μην πας μακριά. -Εντάξει!

Με συγχωρείτε...

Ευχαριστώ, φίλε.

Τι λέει, φίλε;

-Πάμε αντρικά. -Ωραία προπόνηση.

Άντρες, άντρες, άντρες!

-Είσαι άντρας! -Όχι, εσύ είσαι.

Άντρες, άντρες, άντρες!

Βάσει των κερδών, ξεπεράσαμε τις προσδοκίες.

Άψογα. Δεν με ανησυχεί αυτό.

Αργότερα, Μάργκαρετ. Ας το κλείσουμε.

Είμαστε κι επισήμως σημαντικοί.

Ναι!

Αυτό ήταν...

επώδυνο...

αλλά ωραίο.

Είστε πολύ όμορφη.

Το ξέρω.

Μπάρμπι!

Μπάρμπι!

Ναι!

-Τη βρήκα! -Το βρήκα!

-Τι βρήκες; -Εσύ πρώτος.

-Ταυτόχρονα. -Εντάξει.

-Είναι στο σχολείο! -Οι άντρες κυριαρχούν!

-Τι; -Στο σχολείο είναι;

Τι είπες;

-Τίποτα. -Καλά.

-Πάμε στο σχολείο. -Ωραία!

Έλα.

ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΤΗΣ MATTEL ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ

-Παρακαλώ; -Νταν από το FBI.

-Είμαι ο... -Δεν με ενδιαφέρει ποιος είσαι.

-Τι είσαι; Πρακτικάριος; -Όχι...

-Σας ξέφυγαν δύο κούκλες. -Αδύνατον. Πώς το ξέρετε;

Μην αυθαδιάζεις. Ξανθά μαλλιά, λέγονται Μπάρμπι και Κεν.

Με πατίνια στη Σάντα Μόνικα.

Χρειαζόμαστε τη βοήθεια της Mattel.

-Μην τα κάνεις πάνω σου. -Εντάξει.

Αυτό είναι κακό. Πολύ κακό.

-Τι; -Έχει ξαναγίνει.

Τι; Πότε;

Πριν περίπου 10 χρόνια, μια γυναίκα, η Σκίπερ,

εμφανίστηκε σ' ένα σπίτι στο Κι Γουέστ και ήθελε να προσέξει τα παιδιά.

Προσπάθησε να πάει για σερφ με το νήπιο.

Κατάφεραν να το κρατήσουν κρυφό, αλλά αυτό τώρα είναι σοβαρό.

-Πάω τέρμα πάνω. -Κανείς δεν πάει εκεί.

-Πρέπει. -Μπορεί να μη γυρίσεις.

Το ξέρω.

-Γεια. -Γεια, Άρον.

-Καινούργιες ζωγραφιές; -Ναι.

Άρχισα κάτι περίεργα σχέδια.

-Είναι διαφορετικά. -Η Αυτοκτονική Μπάρμπι.

Η Μπάρμπι με Κυτταρίτιδα.

Η Μπάρμπι της Ντροπής.

Άκου, πρέπει να μιλήσω στους ανώτερους.

-Όχι. -Πρέπει.

Πάω.

Άρον, έχουν σημαντικό μίτινγκ, δεν μπαίνει κανείς.

Πάντα δίναμε δύναμη στα κορίτσια!

Αλλά τι πουλάμε στ' αλήθεια;

Πουλάμε όνειρα. Και φαντασία.

Και λάμψη.

Έχω παθιαστεί.

Κι όταν σκέφτεστε λάμψη, τι σας έρχεται στο μυαλό;

Γυναικεία αυτενέργεια.

Με συγχωρείτε.

-Ποιος είσαι εσύ; -Άρον Ντίνκινς.

Έχουμε σημαντική συζήτηση, Άρον Ντίνκινς.

-Πιστεύω ότι σας ενδιαφέρει. -Στείλ' το με e-mail μέχρι ΤΤΜ.

Τέλος της μέρας.

Μπορώ να το πω ψιθυριστά;

Εντάξει, πες το έτσι.

Όχι.

Πάρε την καρέκλα.

Όλα καλά.

-Είσαι εντάξει; -Καλά είναι.

Ό,τι έγινε τότε με τη Σκίπερ.

Και με όλο τον σεβασμό...

Τότε ήταν η Σκίπερ. Τώρα είναι...

η Μπάρμπι.

Αν μαθευτεί ότι οι κούκλες μας κυκλοφορούν στο Λος Άντζελες

σαν πραγματικές εκδοχές του εαυτού τους...

να τριγυρνάνε στη Γη...

Αυτό θα είναι πολύ κακό.

Η Μπάρμπι στον πραγματικό κόσμο;

Δεν γίνεται.

Έχουμε πρόβλημα.

Καταστροφή!

-Το τονίζω! -Τι;

-Πώς σε είπαμε; -Άρον Ντίνκινς.

-Ντίνκινσον; -Ντίνκινς.

Ναι.

Η Χώρα της Μπάρμπι είναι εναλλακτική πραγματικότητα ή ένα μέρος που...

-Η φαντασία σου... -Ναι.

Φαντάσου τη σαν μια πόλη της Σουηδίας.

Άρον Ντίνκινσον.

Σουηδία.

Σωστά.

Πόσα κιλά είσαι;

Δεν έχει σημασία.

Θα χρειαστούμε το κουτί.

Κανείς δεν φεύγει μέχρι να ξαναμπεί στο κουτί αυτή η κούκλα.

-Να, το σχολείο που είδα στο όραμα! -Ένας καβαλάρης.

Αρχίζω να αισθάνομαι περίεργα.

Σαν να φοβάμαι χωρίς λόγο.

-Τι είναι αυτό; -Άγχος.

Το έχω κι εγώ. Είναι απαίσιο σε τέτοια ηλικία.

-Εγώ αισθάνομαι τέλεια. -Δεν ξεσπούν στους πατεράδες τα παιδιά.

Κάπου εδώ θα πρέπει να είναι. Πρέπει να τη βρω γρήγορα.

Πάω στη βιβλιοθήκη να βρω κάνα βιβλίο με φορτηγά.

-Απλώς μην μπλέξεις. -Εντάξει!

Πού πας;

Πώς τη λένε εκείνη;

Σάσα.

-Γεια, Σάσα! -Μην της μιλάς.

Η Σάσα μπορεί να σου μιλάει αλλά εσύ ποτέ δεν της μιλάς.

-Θα σε διαλύσει. -Μην ανησυχείς.

Όλοι με αγαπούν και με βρίσκουν όμορφη και κουλ.

Σ' ευχαριστώ.

Γεια σας, κορίτσια. Σάσα!

Τι λέει;

Ποια είσαι εσύ;

Η αγαπημένη σου γυναίκα όλων των εποχών.

Η Μπάρμπι!

-Αλήθεια νομίζεις ότι είσαι η Μπάρμπι; -Ναι!

-Είναι τρελή. -Από ψυχιατρείο βγήκε;

Δηλαδή είσαι σαν επαγγελματίας χαζογκόμενα;

Όχι, η Μπάρμπι είναι γιατρός, δικηγόρος, γερουσιάστρια...

-Κάτοχος Νόμπελ. -Κέρδισες εσύ Νόμπελ;

Όχι εγώ, αλλά...

Η Μπάρμπι.

Δεν θα με ευχαριστήσετε, δεν θα με πάρετε αγκαλιά;

Που είμαι η αγαπημένη σας κούκλα;

Στα πέντε μας αφήσαμε τις Μπάρμπι.

-Μισούσα τις κούκλες με μαλλιά. -Ήταν η τελευταία μου επιλογή.

Εμένα μου άρεσε.

Όπως και να 'χει, ήταν απαίσιο.

Απαίσιο;

Γιατί;

-Έλα, Σάσα. -Διάλυσέ τη.

Λοιπόν, Μπάρμπι...

Θα σου πω.

Πάντα έκανες τις γυναίκες να νιώθουν άσχημα για τον εαυτό τους.

-Νομίζω το αντίθετο ισχύει. -Εκπροσωπείς όλες τις λάθος αξίες.

Σεξουαλικοποίηση του καπιταλισμού, ουτοπικά σωματικά ιδεώδη...

Όχι, όχι... Περιγράφετε κάτι στερεοτυπικό.

Η Μπάρμπι είναι...

-Κάτι πολύ παραπάνω. -Δες πώς είσαι.

-Βασικά εγώ είμαι στερεοτυπική. -Πήγες τον φεμινισμό 50 χρόνια πίσω.

Καταστρέφεις το ηθικό των κοριτσιών

και όλο τον πλανήτη με τον εκθειασμό του καπιταλισμού.

Ο σκοπός μου είναι να σας βοηθάω και να σας κάνω χαρούμενες και δυνατές.

Είμαι δυνατή. Και μέχρι να μας εμφανιστείς εδώ ως Μπάρμπι,

σε είχα ξεχασμένη για χρόνια, φασίστρια.

Εντάξει.

Να το πάλι.

Με συγχωρείτε.

Χάρηκα πολύ που τα είπαμε.

Κανείς δεν με ακούει.

Με συγχωρείτε, έχετε ώρα;

-Με σέβεσαι. -Ξέρετε τι ώρα είναι;

Όχι, δεν ξέρω.

Γιατί δεν μου είπε η Μπάρμπι για την πατριαρχία;

Δηλαδή, αν κατάλαβα σωστά, το να έχουν εξουσία οι καβαλάρηδες.

Φυσικά.

-Πάω να κυνηγήσω την τύχη μου. -Ωραία.

Θέλω μια δουλειά με καλό μισθό με επιρροή.

Χρειάζεστε μεταπτυχιακό. Κάποιοι έχουν και διδακτορικό.

-Δεν αρκεί που είμαι άντρας; -Μάλλον το αντίθετο πλέον.

Δεν εφαρμόζετε και πολύ σωστά την πατριαρχία.

Όχι, εμείς...

Την εφαρμόζουμε. Απλώς το κρύβουμε καλύτερα, ξέρεις.

Όχι, δεν θα κάνεις σκωληκοειδεκτομή.

-Είμαι άντρας. -Όχι γιατρός.

-Παρακαλώ; -Όχι.

-Να μιλήσω με γιατρό; -Μιλάς με γιατρό.

-Θέλω καφέ. -Όχι.

-Κι ένα στιλό. -Όχι.

-Και κάτι αιχμηρό. -Όχι.

-Να τος. Γιατρέ! -Φέρτε την ασφάλεια!

-Ήρθα για τη δουλειά στην παραλία. -Δηλαδή ναυαγοσώστης;

Δεν έχω εκπαιδευτεί να πηγαίνω εκεί. Μόνο να μένω σε αυτό το σημείο.

-Εδώ δεν κινδυνεύει κανείς. -Ούτως ή άλλως δεν ξέρω να τους σώζω.

-Τότε δεν μπορώ να σε πάρω. -Ούτε στην παραλία δεν μπορώ να είμαι!

Με θεωρεί φασίστρια;

Δεν ελέγχω εγώ τα τρένα

ή τη ροή του εμπορίου.

-Να σε. -Όχι...

Πήγε χάλια.

Πρέπει να βρω κάπου να ξεκινήσω από την αρχή την πατριαρχία.

-Δεσποινίς Μπάρμπι; -Σκέτο "Μπάρμπι".

Πρέπει να έρθετε μαζί μας.

-Ποιοι είστε; -Η Mattel.

Η Mattel;

Δόξα τω Θεώ. Πρέπει να μιλήσω με κάποιον υπεύθυνο.

Όλα είναι ανάποδα εδώ. Οι άντρες με βλέπουν σαν αντικείμενο...

τα κορίτσια με μισούν, γίνονται περίεργα και όλο με συλλαμβάνουν.

-Από 'δώ. -Έμαθα και να κλαίω.

Στην αρχή ήταν ένα δάκρυ και μετά ποτάμι.

Τι να κάνω; Να την ακολουθήσω στο ύποπτο αυτοκίνητο;

Θα ήθελα τέτοιο αυτοκίνητο, να πω την αλήθεια.

Δίκιο έχεις.

Όλα καλά. Από τη Mattel είναι.

-Ναι. -Το βρήκα.

Θα επιστρέψω να πω στους Κεν όσα έμαθα.

Θα είναι υπέροχο.

-Εντάξει. Πάμε από 'κεί. -Πίσω στη Χώρα της Μπάρμπι.

-Γεια, λαγουδάκι. -Μη με λες έτσι.

Συγγνώμη.

Έφυγα νωρίς γιατί κάτι συνέβη και είπα να πάμε για παγωτό.

Ευτυχώς το συνέλαβαν το ψώνιο.

Αυτή από κάποιο ριάλιτι. Νομίζει ότι είναι η Μπάρμπι.

-Κάτσε, τι είπες; -Νομίζει ότι είναι η Μπάρμπι.

Το 'χει πιστέψει.

Τι κάνεις; Πού πας;

Μαμά. Μαμά!

Μαμά, μπες μέσα.

Σοβαρά τώρα;

Μαμά!

Φυσικά και ο λόγος που ήρθα εδώ ήταν η Mattel!

Σίγουρα δεν ήταν η Σάσα.

Ευχαριστώ, πλάκα είχε.

Το μητρικό σκάφος!

Μπάρμπι! Χαιρόμαστε που σε βλέπουμε!

-Γεια! -Θέλετε νερό;

Ναι, ευχαριστώ.

Έχω συνηθίσει να είναι άδειο.

-Ευχαριστώ. -Ανυπομονούσαμε να τα πούμε από κοντά.

Φυσικά. Τι μπορώ να κάνω για να κλείσω το ρήγμα

να φύγει η κυτταρίτιδα κι αυτά τα πόδια

και γενικά μην καταλήξω σαν την Περίεργη Μπάρμπι;

Αυτό ακριβώς συζητούσαμε.

Αν δεν έχεις αντίρρηση, θα μας βοηθούσε πολύ αν θα ήθελες...

να μπεις σ' αυτό το τεράστιο κουτί.

Μπες στο κουτί και θα γυρίσεις πίσω. Και όλα θα είναι όπως παλιά.

Πρώτα να βρούμε τον Κεν.

-Τον Κεν; -Ναι, ξέρετε, η Μπάρμπι και ο Κεν.

Ναι, Κεν! Έτσι τον λένε.

Πίσω στη Χώρα της Μπάρμπι!

Θα κάνω εμετό, ζαλίζομαι.

Δεν ανησυχούσαμε για τον Κεν.

Ποτέ.

-Ωραία, τότε να μπω στο κουτί. -Ωραία!

Ναι!

Μιας κι ήρθα μέχρι εδώ, μπορώ να δω την επικεφαλής;

Τη Διευθύνων Σύμβουλο;

Εγώ είμαι.

Τη Διευθύντρια Οικονομικών; Τη Γενική Διευθύντρια;

-Πρόεδρο των Μπάρμπι; -Εδώ.

Εγώ δεν έχω κάποια θέση, μήπως είμαι γυναίκα;

Υπάρχει καμία γυναίκα επικεφαλής;

Άκου...

Ξέρω ακριβώς πού το πας

και πρέπει να σου πω ότι με στενοχωρεί πολύ.

Η εταιρεία αποτελείται κυριολεκτικά από γυναίκες.

Είχαμε διευθύντρια το '90.

Και μία άλλη...

κάποια άλλη περίοδο.

Οπότε σου βρήκα ήδη δύο.

Οι γυναίκες είναι τα θεμέλια αυτού του τεράστιου φαλλικού κτηρίου.

Έχουμε παντού τουαλέτες και για τα δύο φύλα,

όλοι τους αγαπάνε τις γυναίκες.

Είμαι γιος μητέρας.

Είμαι μητέρα ενός γιου.

Είμαι ανιψιά μιας γυναίκας θείας.

Έχω κολλητούς Εβραίους.

Αυτό που προσπαθώ να πω είναι...

Μπες στο κουτί, στρίγγλα.

-Δεν μπορώ να λέω "στρίγγλα" πλέον; -Έχω χρόνια να μπω σε κουτί.

Βλέπεις; Εύκολο είναι.

Καλά.

Θεέ μου, θυμάμαι αυτή τη μυρωδιά.

Θυμίζει εποχές Προυστ.

Θυμάστε την Μπάρμπι Προυστ; Δεν έκανε καλές πωλήσεις.

Ξέρετε κάτι; Πριν μπω στο κουτί

μπορώ να πάω στο μπάνιο να φτιάξω τα μαλλιά μου;

Καλά. Μπορείς να βιαστείς;

-Από εδώ; -Στον διάδρομο ευθεία.

-Ευχαριστώ. -Στα δεξιά.

Μάλλον δεν κρατιέται.

Πιάστε την Μπάρμπι!

Μην τολμήσεις να το πατήσεις. Εγώ θα το κάνω.

Είπα, πιάστε την Μπάρμπι.

Πού είναι;

Σε φτάνω.

Θα σε πιάσω.

Είναι πιο γρήγορο να περνάμε από πάνω.

-Πιο γρήγορο. -Σίγουρα.

Πιάστε την Μπάρμπι.

Θα σε πιάσω!

Μην ανησυχείς, είσαι ασφαλής εδώ.

Τι είναι εδώ;

Πάντα συγκεντρώνομαι καλύτερα σε τραπέζια κουζίνας.

Τσάι;

Ναι, παρακαλώ.

Ώστε δουλεύει και μια γυναίκα εδώ.

Γλυκιά μου, δεν κάνουμε απλώς δουλειές εδώ.

Τι;

-Επειδή δεν ξέρω να πίνω τσάι; -Όχι.

Φαίνεσαι διαφορετική.

Δεν είμαι έτσι κανονικά. Συνήθως είμαι τέλεια.

Δεν ξέρω.

Μια χαρά μου φαίνεσαι.

Ο Πραγματικός Κόσμος δεν είναι όπως τον περίμενα.

Ποτέ δεν είναι.

Δεν είναι θαυμάσιο;

Ποια είστε;

Πού πήγε;

Αν μπεις σ' εκείνη την ντουλάπα

έχει σκάλες που οδηγούν στο λόμπι.

Εντάξει.

Ευχαριστώ...

Ρουθ.

Ρουθ. Σ' ευχαριστώ, Ρουθ.

Παρακαλώ, Μπάρμπι.

Τη βρήκαμε! Να τη!

Την κάρτα! Έχασα την κάρτα μου.

Μπες μέσα!

Τώρα! Μπες μέσα!

Έλα!

Όχι... Δεν θα την πιάσουμε ποτέ.

Δεν το χρειαζόμαστε.

Μπάρμπι!

Ας κάνουμε ένα σχέδιο.

Συνήθως κάθομαι συνοδηγός. Θα μπω στο πρώτο.

Περιμένετε!

Ελπίζω να μη μας δει κανείς με μια πραγματική Μπάρμπι στο αμάξι.

-Πώς έγινε αυτό; -Δεν ξέρω.

Πώς είσαι εδώ; Είσαι κάτι σαν ιδέα.

Μια τέλεια ιδέα.

Ένιωθα λίγη μοναξιά τελευταία...

-Και βρήκα τις Μπάρμπι... -Νόμιζα τις είχες πετάξει.

Άρχισα να παίζω με αυτές και να ζωγραφίζω όπως παλιά, θυμάσαι;

-Πίστευα ότι θα ήταν ευχάριστο. -Ήταν;

Όχι. Ένιωθα άσχημα και περίεργα και μετά και οι ζωγραφιές το ίδιο

και επειδή δεν μπορούσα να σου μοιάσω, έκανα εσένα να μου μοιάσεις;

Μήπως κάποια ζωγραφιά είχε μελαγχολικές τάσεις και κυτταρίτιδα;

Ναι!

Η Αυτοκτονική Μπάρμπι!

-Θεέ μου! -Και κυτταρίτιδα.

-Για 'σένα ήρθα. -Για 'μένα ήρθες.

Ήταν οι δικές σου αναμνήσεις.

Ναι; Ακούει κανείς;

Επικοινωνείτε τηλεπαθητικά;

-Όχι, καμία σχέση. -Έχεις τηλεπάθεια με μια αληθινή Μπάρμπι;

Όχι!

Δηλαδή, ίσως λίγο.

Δεν ξέρω καν τι να πω που ήθελες να την κάνεις πραγματική.

Άκου, Σάσα.

Είμαι μια βαρετή μαμά με βαρετή δουλειά και μια κόρη που με μισεί.

Κακό είναι να θέλω να περάσω καλά για λίγο;

Πρέπει να με χάσουν οι βλάκες.

Μαμά!

Σας χρωστάω μια συγγνώμη.

Νόμιζα ότι η Μπάρμπι έκανε καλύτερο τον κόσμο σας,

αλλά τελικά είναι κατεστραμμένος και δεν υπάρχει σωτηρία.

Ναι, δεν είναι τέλειος, αλλά μου έδωσες ελπίδα!

Αγαπώ τις γυναίκες. Θέλω να τις βοηθήσω.

Έλα τώρα, όλοι τις μισούν.

Και οι γυναίκες και οι άντρες. Όλοι το ξέρουν αυτό.

-Αλήθεια; -Περίπου. Είναι βαρύ το "μισούν".

Ξύπνα, μαμά!

Ξύπνια είμαι, Σάσα!

Μαμά, πού έμαθες να οδηγάς έτσι;

-Με έμαθε ένας τύπος. -Ο μπαμπάς;

Ναι, ναι... Ο μπαμπάς.

Σκύψτε.

-Είσαι πανέμορφη. -Μη με κοιτάς.

Συγγνώμη.

Δεν μπορούμε να κρυβόμαστε για πάντα. Πού μπορούμε να πάμε;

Έχω μια ιδέα. Θα μας πας στην Παραλία του Βένις;

Φυσικά.

Αγαπώ τα ρόλερ. Πού πάμε;

-Στη Χώρα της Μπάρμπι! -Τι; Μαμά!

Θα την αφήσεις να μας πάει σε μια φανταστική χώρα;

Ναι, επειδή ποτέ δεν κάνω τίποτα.

Δεν πήγα καν στην κρουαζιέρα που κέρδισα

γιατί δεν είχα άδεια και ο μπαμπάς έχει αλλεργία στον ήλιο.

-Δεν μπορείς να αφήσεις τον μπαμπά. -Μια χαρά θα είναι.

-Καλά λες. -Έτοιμες για διασκέδαση;

Ναι!

Πάμε! Ελάτε και νιώστε τη μαγεία.

Πού είμαστε;

-Πού βρήκαμε αυτά τα ρούχα; -Πού βρήκαμε το όχημα;

Μικρή είχα χάσει τις μπότες και η μαμά δεν μου έπαιρνε άλλη Μπάρμπι

-Μόνο για τις μπότες. -Σου πάνε!

Ευχαριστώ!

-Πάντα ήταν η αγαπημένη μου Μπάρμπι. -Είσαι ο αγαπημένος μου άνθρωπος.

Μην του το πεις, αλλά δεν είχα ποτέ Κεν.

Επειδή είναι τελείως περιττός.

Δεν το είπα αυτό. Οι γυναίκες κατέχουν όλες τις θέσεις εξουσίας

ελέγχουν το χρήμα, δηλαδή ό,τι κάνουν οι άντρες στην πραγματικότητα.

-Ωραίο ακούγεται. -Δες, Σάσα, δελφίνια!

Τόσο πλησιάζω στη χαρά

Τόσο πλησιάζω στη χαρά

Ποιο τραγούδι είναι;

Έχουμε γυναίκα πρόεδρο και είμαστε όλη μέρα δουλειά, καλοπέραση και θηλυκότητα.

-Παίζουν μαζί σας γιγάντια χέρια; -Όχι, αυτό είναι τρελό.

Συγγνώμη, μήπως είδατε τίποτα γυναίκες με πατίνια;

Μια ξανθιά, μια μελαχρινή και μια έφηβη, πήγαν με πατίνια προς τα εκεί.

Όχι...

Πάντα αρχίζει με πατίνια...

-Συγγνώμη; -Πήγαν στη Χώρα της Μπάρμπι.

-Όχι... -Έφερε κι ανθρώπους.

-Μπορεί να γίνουν ακραία πράγματα. -Σαν τι;

Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε.

Ένα podcast από δύο σοφά δέντρα.

Ή μια χορωδία 2.000 νεαρών πατεράδων.

Ούτε καν. Πρέπει να πάμε στη Χώρα της Μπάρμπι.

Πάτε να βρείτε πατίνια. Τρέξτε προς μια κατεύθυνση.

Αισθάνομαι ήδη τις φτέρνες μου να σηκώνονται!

Αυτό πρέπει να κάνω. Να σε φέρω εδώ.

Σωστό ακούγεται.

Αυτό είναι...

Περίεργο.

Έφερα μπύρες.

Αυτή με την μπύρα είναι η Πρόεδρος

και οι μαζορέτες είναι το Ανώτατο Δικαστήριο.

Είναι πολύ καλύτερο απ' το να είσαι Πρόεδρος.

Κάτι δεν πάει καλά σήμερα.

Γεια σου, Μπάρμπι.

Καλά. Γεια σου, Κεν!

Πιες μια μπύρα.

Διψάει ο παίδαρος.

Τέλος πάντων...

Πού να δείτε το Ονειρεμένο Σπίτι μου. Τα πάντα εκεί θα σας εμπνεύσουν.

Και μπορούμε να αλλάξουμε πάλι ρούχα!

Το Καπιτώλιο!

-Είναι ροζ; -Ροζ!

Και εδώ...

Εδώ είναι τα Ονειρεμένο Σπίτια. Εδώ μένω.

Μπορείς να δεις μέσα στα σπίτια.

Κάθε Μπάρμπι έχει δικό της σπίτι;

Καλή φάση. Πού μένουν οι Κεν;

Δεν ξέρω.

Αρχικά νόμιζα ότι εκεί έξω κυριαρχούσαν οι άντρες.

Μετά για λίγο νόμιζα ότι κυριαρχούσαν τα άλογα.

Μετά κατάλαβα ότι τα άλογα είναι επεκτάσεις των αντρών.

Είχα αυτό το δεντρόσπιτο! Έκανα οικονομίες για να τ' αγοράσω.

Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο αμάξι. Τι έγινε εδώ;

Στην ουσία, τα πάντα υπάρχουν για να ενισχύουν την αντρική ύπαρξη.

-Εκπληκτικό. -Πανέμορφο.

-Το ξέρω. -Ήρθε η Μπάρμπι.

Κεν;

Τι έχεις κάνει;

Τι φοράς;

Μη με αμφισβητείς, απλώς ακολούθα, μικρούλα.

-Μη με λες μικρούλα. -Μινιατούρα; Σαν αυτό το μίνι ψυγείο;

Όχι, Κεν.

Είναι το δικό μου Ονειρεμένο Σπίτι, είναι δικό μου!

Δεν είναι πια το Ονειρεμένο Σπίτι σου,

-Δεν χρειάζεται και ντότζο και σπίτι. -Και κάσα.

Μα ακούγεται ωραίο. Δοκιμάστε το.

-Μότζο Ντότζο. -Μην το λέτε.

Μότζο Ντότζο Κάσα Σπίτι!

Πόσο περίεργο είναι;

Αυτά τα Μότζο Ντότζο Κάσα Σπίτια κυριολεκτικά πετάνε απ' τα ράφια.

Τα παιδιά τα ζητάνε μανιακά. Βγάλαμε μπλουζάκια Κεν, κούπες...

-Είναι το πιο δημοφιλές τατουάζ. -Όχι...

Η Warner ξεκίνησε οντισιόν για ταινία Κεν

και είναι ήδη μπλοκμπάστερ.

Συμβαίνει. Αυτό που δεν φανταζόμασταν.

-Αν δεν βρούμε αυτή που γράφει... -Γραμματέα.

Αυτή, μαζί με την κόρη της. Αν δεν τις φέρουμε πίσω

να κλείσει το πόρταλ, οι κόσμοι θα αλλάξουν για πάντα.

Τι μας νοιάζει η Μπάρμπι και ο Κεν; Το χρήμα ρέει άφθονο.

Ντροπή σου, Στέλεχος Νο. 2.

Έφαγα όλη μου τη ζωή σε συσκέψεις για να με νοιάζουν τα λεφτά;

Όχι! Τα έκανα όλα για τα κοριτσάκια και τα όνειρά τους.

Με τον λιγότερο περίεργο τρόπο.

Πάμε πιο γρήγορα. Δεν έχουμε χρόνο.

Κοίτα, απλώς πίνω μπύρες στο Ντότζο Μότζο Κάσα Σπίτι.

-Κεν! -Μπορείς να μείνεις αν θες.

Ως νύφη ή ως μια μακροχρόνια σχέση εξ αποστάσεως χωρίς δεσμεύσεις.

-Τι; -Τι λες;

Θα πιούμε μαζί;

Όχι, δεν θα πιω μαζί σου.

Πολύ καλά.

Εσείς οι Μπάρμπι δεν τα ελέγχετε όλα, φτιάχνουμε το μαλλί όπως θέλουμε.

Έχω καπέλα.

Πού είναι τα πεινασμένα μου αγόρια; Ποιος θέλει σνακ;

Μπάρμπι, χαίρομαι που σε βλέπω. Το πιστεύεις αυτό που συμβαίνει;

Ναι, δεν είναι υπέροχο;

Θέλει κανείς μπύρα;

Μα τι κάνεις; Είσαι γιατρός.

Μ' αρέσει να είμαι χρήσιμη γλάστρα.

Του Άλαν του αρέσει να βοηθάει στο ποδομασάζ.

-Όχι, δεν μου αρέσει. -Εμείς το λατρεύουμε.

Είμαι τόσο τύφλα αυτή τη στιγμή.

Κι εγώ.

Μ' αρέσει που δεν σκέφτομαι τίποτα. Είναι σαν μέρα σπα για το μυαλό.

Για πάντα.

Τι έχουν πάθει;

Τους εξηγήσαμε την αλάνθαστη λογική της πατριαρχίας και κατέρρευσαν.

Είναι όπως το 1500 με τους ντόπιους και την ευλογιά,

δεν είχαν άμυνα εναντίον της.

Ναι! Βάλε ζώνη, αγάπη.

Γιατί η Χώρα της Μπάρμπι τώρα είναι Χώρα του Κεν.

Και θα είναι σαν τη Σέντσουρι Σίτι του Λος Άντζελες

γιατί όλα είναι τέλεια στη Σέντσουρι Σίτι.

Με το που φτάσεις είσαι σε φάση: "Δεν το πιστεύω πόσο τέλεια είναι εδώ!"

Όχι, δεν είναι όλα τέλεια εκεί, επειδή τους απογοητεύσαμε!

Όχι, εσύ με απογοήτευσες!

Εκεί έξω ήμουν κάποιος.

Και όταν περπατούσα στον δρόμο...

ο κόσμος με σεβόταν για αυτό που είμαι.

Μια κυρία...

με ρώτησε την ώρα.

-Αποκλείεται! -Κι όμως.

Κι αν δεν υπήρχαν λεπτομέρειες όπως...

Πτυχία και μεταπτυχιακά και δεν ξέρω κι εγώ τι...

Και μαθήματα κολύμβησης. Θα κυρίευα τον κόσμο.

Αλλά εδώ δεν τα χρειάζομαι αυτά.

Εδώ είμαι ένας απλός τύπος.

Και ξέρετε κάτι;

Μου αρκεί.

Τηλεκοντρόλ;

Ποιο πατάω;

Αυτό εκεί.

Λέγε με Πρόεδρο Κεν.

Ας δούμε όλες τις αλλαγές και τις καινοτομίες που έφερε ο Κεν.

Το Βραβείο Νόμπελ για άλογα...

πάει στον Κεν!

Και τώρα οι αλλαγές μονιμοποιούνται, με εκλογές για αλλαγή του Συντάγματος.

Σωστά, σε 48 ώρες οι Κεν θα ψηφίσουν για αλλαγή του Συντάγματος

για μια κυβέρνηση με Κεν, για τους Κεν από τους Κεν!

Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.

Είναι η Χώρα της Μπάρμπι. Δουλέψαμε σκληρά και κάναμε όνειρα

για όλα όσα υπάρχουν σήμ...

Δεν μπορείς να το ακυρώσεις μέσα σε μια μέρα.

Δες με, μεταφορικά και κυριολεκτικά.

Και τώρα...

Με συγχωρείτε...

Είναι το Μότζο Ντότζο Κάσα σπίτι μου.

Δεν είναι...

το Μότζο Ντότζο Κάσα Σπίτι της Μπάρμπι.

Εντάξει;

Πώς σου φαίνεται;

Δεν έχει πλάκα, ε;

Είναι βραδιά αντρών!

Κάθε βραδιά είναι βραδιά αντρών.

Μπάρμπι! Πάρε τη γυναικεία μόδα μαζί σου.

Πάρε το παντελόνι καμπάνα "Εορτασμός Ντίσκο".

Και τη Στολή Εξάσκησης Πατινάζ μαζί με Χιονοφούστα.

-Αυτά είναι αρχαία. -Τις πιτζάμες σου από το Άμστερνταμ!

Και το Παντελόνι Παλάτσο με Λαχούρια.

-Όχι το Παλάτσο! -Και δίνε του!

Ίσως να μου κάνει αυτό.

Γλυκιά μου.

Γιατί ευχήθηκες να έρθω στον άθλιο κόσμο σου...

με τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου;

-Τι; -Η Χώρα της Μπάρμπι ήταν τέλεια.

Κι εγώ ήμουν τέλεια.

Συγγνώμη, δεν είχα κάποιο σκοπό...

Μη ζητάς συγγνώμη.

Μην κατηγορείς τη μαμά.

Σάσα, πολύ γλυκό!

Ίσως εσύ το ευχήθηκες. Ίσως φταις εσύ.

Δεν ευχήθηκα τίποτα. Ποτέ δεν ήθελα να αλλάξει κάτι.

Γλυκιά μου, έτσι είναι η ζωή.

Συνέχεια έχει αλλαγές.

Αυτό είναι τρομακτικό.

Δεν το θέλω.

Όχι στη δική μου ζωή. Ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

Όχι, δεν το θέλω αυτό.

Θα κάτσω εδώ και θα περιμένω ελπίζοντας

κάποια πιο δυναμική Μπάρμπι...

να συνέλθει και να κάνει κάτι για όλο αυτό το χάλι.

Σε καταλαβαίνω απολύτως.

Είναι σαν να είσαι συνεχώς άνθρωπος.

Σας παρακαλώ, γυρίστε στον χάλια κόσμο σας και αφήστε με ήσυχη.

-Δηλαδή τα παρατάς; -Ναι.

Ωραία.

Οριακά σε λυπάμαι, αλλά είσαι ακριβώς ό,τι περίμενα.

Πάμε, αγάπη μου.

-Πώς θα... -Κάντε τα όλα αντίστροφα.

Απίστευτο.

Πάμε, μαμά. Δεν της αξίζεις.

Δεν έχω πέσει πιο χαμηλά.

Συναισθηματικά και σωματικά.

Λοιπόν, παιδιά, ήρθε η ώρα να αποκτήσετε τη νέα Αυτοκτονική Μπάρμπι.

Φοράει όλη μέρα φόρμες.

Σήμερα έβλεπε 7 ώρες στο Instagram φωτογραφίες αρραβώνα της κολλητής της,

τρώγοντας μια σακούλα ζελεδάκια.

Τώρα την πονάει το σαγόνι και θα δει Περηφάνια και Προκατάληψη

για έβδομη φορά μέχρι να την πάρει ο ύπνος.

Κάθε συμμαχία μεταξύ των οικογενειών μας θεωρείται καταδικαστέα σχέση.

Το άγχος και οι κρίσεις πανικού πωλούνται ξεχωριστά.

Μπάρμπι, ξύπνα.

Τώρα είμαι σαν εσένα.

Άσχημη κι ανεπιθύμητη.

Ευχαριστώ.

Ελάτε να τη βάλουμε πίσω.

-Δεν είναι τέλειο; -Ναι!

-Πού να δείτε και τη βάρκα! -Τη βάρκα!

Όμορφη εξοχή.

Είπε ότι έβλεπε μέσα μου

Πέρασα 4 χρόνια Υποκλινόμενη στη γνώση

Πήρα το πτυχίο και ήμουν ελεύθερη

Πήγα στον γιατρό Πήρα τα βουνά

Κοίταξα τα παιδιά Ήπια από την πηγή

Διακόπτουμε για να σας ανακοινώσουμε τον νέο μας σταθμό

που παίζει μόνο το αγαπημένο του Κεν.

Κλείστε το, για όνομα του Θεού!

-Ποιος είσαι; -Ο Άλαν.

-Είσαι όντως ο Άλαν, τέλειο! -Μην τους το πείτε, το έσκασα.

Δεν αντέχω άλλον δερμάτινο καναπέ. Μου σπάει το ηθικό.

Μόλις καταλάβουν πώς μπορούν να χτίζουν και οριζόντιους τοίχους,

κανείς δεν θα μπορεί να μπει ή να βγει.

-Άρα πρέπει να τρέξουμε. -Άλαν, δεν μπορείς να φύγεις.

Η πραγματική Μπάρμπι τα προκάλεσε όλα αυτά εξ αρχής.

Κανείς δεν θα ενδιαφερθεί για 'μένα. Έχει ξαναγίνει κιόλας.

Όλοι οι NSYNC, Άλαν.

Ναι ακόμα, κι αυτός. Πάμε.

Εσύ εκεί!

-Τι κάνουμε; -Μπείτε μέσα και τραγουδήστε.

-Έλα, φίλε. Να είστε σε ετοιμότητα. -Τι;

-Ποιος είσαι εσύ; -Ο Άλαν.

Ο φίλος του Κεν. Μου κάνουν όλα τα ρούχα του.

Μπες μέσα.

-Μα δεν έχεις δίπλωμα. -Δεν έχει καν μηχανή.

Καλά.

ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΚΕΝ

-Τι κάνεις; Πρέπει να φύγουμε. -Πρέπει να γυρίσουμε.

Πρέπει να σώσουμε τη Χώρα της Μπάρμπι. Και την Μπάρμπι.

-Μα τη μισείς. -Εσύ όχι. Πάντα πίστευες σ' αυτή.

Έκανα λάθος. Τα παράτησε. Κέρδισαν οι Κεν.

Πρέπει να προσπαθήσεις.

Κι ας μην τα κάνεις όλα τέλεια, έστω καλύτερα.

Τίποτα δεν μπορώ να κάνω καλύτερο. Εγώ το χάλασα με τις χαζοζωγραφιές μου...

Δεν είναι χαζές, είναι όμορφες.

Σου αρέσουν;

Είναι περίεργες και σκοτεινές και παράλογες.

Όλα όσα προσποιείσαι ότι δεν είσαι.

Είμαι. Περίεργη και σκοτεινή και παράλογη.

Ήρεμα, ήρεμα...

-Θέλετε κι άλλο Άλαν; -Όχι!

-Πρέπει να φύγουμε αμέσως. -Σκάσε, Άλαν! Γυρίζουμε πίσω.

Πάμε να πάρουμε την κούκλα μου.

Δεν θα φύγω ποτέ από 'δώ...

-Πού θα τη βρούμε; -Μόνο σ' ένα μέρος μπορεί να 'ναι.

Είσαι συγγραφέας.

Δικό σου είναι το Νόμπελ. Θυμάσαι που το κέρδισες;

-Δεν έχει νόημα, προσπάθησα τα πάντα. -Θεέ μου...

Δεν ξέρω καν πώς έφτασα εδώ.

Δεν το αξίζω.

Θέλω να ευχαριστήσω...

Τον Κεν.

Σ' ευχαριστώ, Κεν.

Σ' αγαπώ, Κεν.

Αυτό που αναρωτιέμαι είναι γιατί δεν πέτυχε σε εσένα η πλύση εγκεφάλου;

Θα απέκτησα ανοσία από την έκθεση στον Πραγματικό Κόσμο.

Είτε σου κάνουν πλύση είτε είσαι άσχημη. Δεν υπάρχει μέση λύση.

Αυτό ξαναπές το.

Προετοιμαστείτε, γιατί σε 48 ώρες θα γίνει Χώρα του Κεν.

Πάμε, παιδιά. Πάνω θα είναι η Μπάρμπι.

Οι Κεν, μας βρήκαν.

Κεν!

Κεν;

Ακούει κανείς;

Άνθρωποι. Καλά είμαστε.

Και ο Άλαν.

Περάστε στο Περίεργο Σπίτι. Είμαι η Περίεργη Μπάρμπι,

κάνω σπαγγάτο, έχω φάνκι κούρεμα και βρωμάω.

Θεέ μου, είχα κι εγώ Περίεργη Μπάρμπι!

-Φυσικά και είχες. -Γίνονται περίεργες όταν παίζεις πολύ.

Ο Σούγκαρ Ντάντι Κεν! Και ο Κεν με το Μαγικό Σκουλαρίκι.

Τους απέσυραν.

-Σούγκαρ ντάντι; -Όχι, δεν είμαι σούγκαρ ντάντι.

Αυτή είναι η Σούγκαρ. Κι εγώ είμαι ο μπαμπάς της.

Κι εγώ έχω σκουλαρίκι. Μαγικό.

Υπήρχαν όντως αυτοί οι Κεν.

Κι άλλες Μπάρμπι που αποσύρθηκαν.

-Η Ώριμη Σκίπερ; Μπορώ; -Φυσικά.

Δες αυτό.

-Φουσκώνει το στήθος της! -Γιατί να το κάνουν αυτό;

Και η Βίντεο Μπάρμπι.

Έχω τηλεόραση στην πλάτη.

Ξέρετε τίνος όνειρο είναι; Κανενός. Κανείς δεν το θέλει.

Και αυτή είναι η κλασική Μπάρμπι, φυσικά.

Ζει, απλώς περνάει υπαρξιακή κρίση.

Έλα, σήκω.

Τι έχεις;

Δεν είμαι...

όμορφη πια.

Τι λες; Είσαι πανέμορφη.

Δεν είμαι όσο η Στερεοτυπική Μπάρμπι.

Προς τους δημιουργούς: Δεν πείθει να το λέει αυτό η Μάργκοτ Ρόμπι.

Μα είσαι όμορφη.

Δεν είναι μόνο αυτό. Δεν είμαι...

αρκετά έξυπνη για να έχω ενδιαφέρον.

-Είσαι πολύ έξυπνη. -Δεν μπορώ να χειρουργήσω.

Δεν έχω πετάξει ποτέ αεροπλάνο.

Δεν είμαι Πρόεδρος.

Δεν είμαι στο Ανώτατο Δικαστήριο.

Δεν είμαι...

αρκετά καλή...

σε τίποτα.

Είναι κυριολεκτικά αδύνατο να είσαι γυναίκα.

Είσαι τόσο όμορφη.

Και πανέξυπνη, και με σκοτώνει που σκέφτεσαι έτσι.

Λες και...

πρέπει να είμαστε πάντα κάτι το ξεχωριστό.

Αλλά για κάποιο λόγο

πάντα το κάνουμε λάθος.

Πρέπει να είσαι λεπτή, άλλα όχι πολύ.

Και να μη λες ότι θες να είσαι λεπτή, αλλά ότι θες να είσαι υγιής.

Αλλά παράλληλα πρέπει να είσαι και λεπτή.

Πρέπει να έχεις λεφτά, αλλά όχι να τα ζητάς.

Επειδή είναι αγένεια.

Πρέπει να είσαι αφεντικό, αλλά όχι κακιά.

Να ηγείσαι χωρίς να ακυρώνεις τις ιδέες των άλλων.

Να αγαπάς που είσαι μαμά, αλλά να μη μιλάς συνέχεια για τα παιδιά.

Να σε νοιάζει η καριέρα σου, αλλά να προσέχεις και τους άλλους.

Να λογοδοτείς για την κακή συμπεριφορά των ανδρών,

αλλά αν τους το αναφέρεις, σου λένε ότι παραπονιέσαι.

Να είσαι όμορφη για τους άντρες, αλλά χωρίς να τους δελεάζεις

ή να απειλείς άλλες γυναίκες γιατί πρέπει να δείχνεις αλληλεγγύη

αλλά πάντα να ξεχωρίζεις.

Και πάντα να είσαι ευγνώμων.

Μην ξεχνάς ότι το σύστημα είναι στημένο, οπότε βρες τρόπο να το παραδεχτείς,

αλλά πάντα να είσαι ευγνώμων.

Δεν πρέπει ποτέ να γεράσεις,

να είσαι αγενής, να δείχνεσαι,

να είσαι εγωίστρια, να αποτύχεις, να φοβηθείς,

Ποτέ να μην παραβείς τα όρια. Είναι πανδύσκολο.

Είναι αντιφατικό και κανείς δεν σου δίνει βραβείο ή ένα "ευχαριστώ".

Και αποδεικνύεται ότι όχι μόνο τα έκανες όλα λάθος, αλλά έφταιγες κιόλας.

Έχω κουραστεί...

να βλέπω τον εαυτό μου και κάθε άλλη γυναίκα

να στενοχωριόμαστε για να αρέσουμε στον κόσμο.

Κι αν όλα αυτά...

ισχύουν και για μια κούκλα...

που αντιπροσωπεύει μια γυναίκα...

τότε δεν ξέρω τι να πω.

Περιμένετε...

Έγραψα όντως βιβλίο.

Είναι σαν να ήμουν σε όνειρο,

στο οποίο ήμουν πολύ αφοσιωμένη στο Zack Snyder's Justice League.

Αλλά αυτό που είπες με ξύπνησε.

-Αλήθεια; -Ναι.

Επανήλθες! Επανήλθε!

Εκφράζοντας τη γνωστική ασυμφωνία της γυναίκας μέσα στην πατριαρχία

την αποδυνάμωσες!

Ναι.

Εγώ το είπα αυτό;

Έτσι μπράβο, Λευκέ Σωτήρα Μπάρμπι!

Όχι, η μαμά σου το έκανε. Αυτή μας έσωσε.

Πρέπει να σταματήσουμε τους Κεν. Και να τα πεις αυτά στις άλλες Μπάρμπι.

-Αυτό είναι. -Το 'χω.

Πώς θα τις πάρουμε απ' τους Κεν;

Έχουμε εμπειρία από τέτοιο κόσμο.

Έχετε χάρτη της Χώρας της Μπάρμπι;

Εσύ τι λες;

-Ευχαριστώ, εγώ το 'φτιαξα. -Ακούστε...

Δεν έχει σημασία πώς τις βλέπουμε εμείς, αλλά πώς βλέπουν τον εαυτό τους.

Η Χώρα του Κεν περιέχει ήδη τους σπόρους της καταστροφής της.

Πρώτα τις απομακρύνουμε απ' τους Κεν.

Θα έχουμε μια Μπάρμπι που θα έχει υποστεί στα ψέματα πλύση εγκεφάλου, εσύ θα είσαι.

Να φαίνεσαι αβοήθητη και μπερδεμένη.

Δεν αντιστέκονται σε μια απελπισμένη κοπέλα.

Πρέπει να πιστέψουν ότι επαναπαύεστε.

Ότι αυτοί έχουν τη δύναμη. Και μόλις ρίξουν τις άμυνες...

θα πάρετε πίσω τη δύναμη.

Η επιρροή που έχει η Porsche 356 συνολικά στον κύκλο των αυτοκινητιστών

είναι αξεπέραστη.

Πολύ δύσκολο το Photoshop, δεν βρίσκω πώς να επιλέγω περιοχές.

Γλυκιά μου, δουλεύει μόνο στο επιλεγμένο στρώμα. Να σου δείξω.

Το κεφαλάκι μου τα χάνει με όλα αυτά τα τεχνολογικά.

Χρωματικά φάσματα και μαγνητικά λάσο και bitmap...

Εσύ με τα δυνατά χέρια μήπως μπορείς...

-Τι γίνεται; -Άλαν, από γύρω.

-Ο Κεν; -Όχι, όχι...

-Μα τον αγαπώ! -Έλα, Άλαν.

Τι θα γίνει ο Κεν;

Απλώς άκου.

Να είσαι η μαμά τους, αλλά να μην τους θυμίζεις τις δικές τους.

Να κρύβεις τις δυνάμεις σου με γέλια.

Τι έγινε;

Τη μια στιγμή ήμουν Πρόεδρος και λίγο μετά έκοβα την μπριζόλα του Κεν;

Καλώς ήρθες, Πρόεδρε.

Μετά θα χρησιμοποιήσουμε τις Μπάρμπι με συνείδηση.

Θα είναι το νέο δόλωμα.

Πείτε τους ότι δεν έχετε δει τον Νονό και θέλετε να σας το εξηγήσουν.

-Βλέπετε τον Νο Νο; -Τον Νονό.

-Δεν το έχω δει. -Σοβαρά μιλάς;

Είναι μια πλούσια μίξη της αισθητικής του Κόπολα

και θρίαμβος του Ρόμπερτ Έβανς και των στούντιο των '70.

Θες να την ξεκινήσεις και να μιλάμε όσο παίζει;

Πρέπει να απορρίπτεις το φλερτ των ανδρών χωρίς να προσβάλλεις τον εγωισμό τους,

γιατί αν πεις ναι, είσαι τσούλα, αν πεις όχι, είσαι σεμνότυφη.

-Δεν θέλω να ακουμπάω πόδια. -Όχι, δεν το θες.

Κάτι ακόμα, να μπερδεύεστε με τα οικονομικά.

Έχω όλα τα λεφτά μου σε τραπεζικό λογαριασμό.

Αυτό είναι λάθος! Χρειάζεσαι ομόλογα, CD...

Κανείς δεν έχει CD πλέον!

Γλυκιά μου, είσαι τόσο χαριτωμένη όταν μπερδεύεσαι.

Όχι CD μουσικής. CD λέμε τις προθεσμιακές καταθέσεις.

Ο Στίβεν Μάλκμους εκμεταλλεύτηκε την καυστική τραγουδομιλία του Λου Ριντ

με μετα-πανκ επιρροές σαν το Wire και το The Fall.

-Τι φοράω; Ποτέ δεν θα το διάλεγα αυτό. -Επειδή είσαι φυσικός.

-Θες παντελόνι; -Ναι.

Καλώς ήρθες, Μπάρμπι.

Είμαι τόσο αμήχανη και δεν νιώθω καθόλου όμορφη.

Θα αρέσω ποτέ σε κάποιον;

Ή κάντε το κλασικό κόλπο.

Φορέστε γυαλιά για να ανακαλύψουν την ομορφιά σας.

-Μπορώ; -Ναι, ελεύθερα.

Ορίστε. Τώρα βλέπουμε το όμορφό σου πρόσωπο.

Και μετά μπορείτε να προσποιείστε ότι είστε χάλια σε κάθε υπαρκτό άθλημα.

Έλα να σου δείξω.

Έλα να σου δείξω.

-Έλα να σου δείξω. -Έλα να σου δείξω.

Έλα να σου δείξουμε.

Θα το κάνουμε μέχρι να αποπρογραμματιστούν όλες οι Μπάρμπι

για να πάρουν πίσω τη Χώρα της Μπάρμπι.

Ναι!

Αύριο ψηφίζουν οι Κεν να αλλάξουν το Σύνταγμα.

-Πρέπει να τους προλάβουμε. -Το τελικό μέρος του σχεδίου.

Να στρέψουμε τον έναν ενάντια στον άλλον.

Τώρα που νομίζουν ότι έχουν εξουσία πάνω σας,

θα τους κάνετε να αμφισβητήσουν αν έχουν εξουσία μεταξύ τους.

Κι αν δεν πετύχει;

Κι αν δεν...

αν δεν του αρέσω πια;

-Του αρέσεις. -Τα πήρε άσχημα.

Επειδή του αρέσεις.

Κι επειδή μέσα του το ξέρει...

-Ότι δεν σου αρέσει τόσο. -Και πάλι δεν θέλω να τον πληγώσω.

Σου πήρε το σπίτι.

Έκανε πλύση εγκεφάλου στις φίλες σου, θέλει τον έλεγχο της κυβέρνησης.

Σωστά.

-Κορίτσι μου. -Ναι.

Είναι σαν να είμαι ήδη γυναίκα.

Καλώς ήρθες.

Έτσι είναι;

-Έφτασε η ώρα. -Είμαι έτοιμη.

Σ' ευχαριστώ.

Πάω.

Γεια!

Γεια σου.

Διάβαζα.

-Σκεφτόμουν, Χώρα του Κεν; -Βασίλειο.

-Βασίλειο; -Χώρα του Βασιλείου του Κεν.

-Η Χώρα των ελεύθερων και των αντρών. -Αυτό το μέρος, έστω, είναι...

πολύ ωραίο.

Και οι Κεν είναι καλύτεροι στην εξουσία από τις Μπάρμπι.

Πήραμε την πατριαρχία και την κάναμε πατριαρχία.

-Ναι, σκεφτόμουν... -Ναι;

Είμαι έτοιμη να γίνω η μακροχρόνια περιστασιακή

χωρίς δεσμεύσεις εξ αποστάσεως κοπέλα σου,

αν με θες ακόμα.

-Δώσ' μου ένα λεπτάκι. -Εντάξει.

Θαύμα!

Δεν ξέρω, θέλω να το σκεφτώ.

Παρακαλώ.

Εντάξει. Έλα μέσα.

-Θα σου παίξω κιθάρα. -Τέλεια!

Αυτό είναι το τελευταίο στάδιο του σχεδίου.

Κάντε πραγματικότητα το όνειρό τους.

Και στην κορύφωση της χαράς,

όταν θα νομίζουν ότι σας ενδιαφέρει το τραγούδι...

Θα τους το πάρετε πίσω.

Με ποιον μιλάς;

-Τι; -Είπα, με ποιον μιλάς;

-Με κανέναν. -Για να δω.

-Με τον Κεν! -Συγγνώμη, έρχομαι.

Ωραίο τραγούδι παίζεις.

Εσύ το έγραψες;

Ναι. Θες να το ακούσεις

ενώ κοιτάω άβολα τα μάτια σου για τεσσεράμισι λεπτά;

Εννοείται.

Συγγνώμη, έρχομαι.

Έρχομαι.

Εκμεταλλεύεστε τον εγωισμό και τις χαζές ζήλιες τους

και δημιουργείτε διχόνοια μεταξύ τους.

Μισό.

Συγγνώμη.

Όσο θα τσακώνονται, θα πάρουμε πίσω τη Χώρα της Μπάρμπι.

Δεν σημαίνει τίποτα ο τίτλος της μακροχρόνιας περιστασιακής κοπέλας;

-Τι θα κάνουμε; -Θα τους πετάξουμε έξω απ' την Παραλία.

Όχι.

Θα ξεκινήσουμε πόλεμο.

-Με τις Μπάρμπι; -Με τους Κεν.

-Εμείς είμαστε. -Τους άλλους.

Να τους λέμε αλλιώς να μην μπερδευόμαστε.

-Μα ξέρουμε τι εννοούμε. -Αν μου πεις «Κεν στις 4»...

-Πώς θα ξέρω ποιον εννοείς; -Επειδή εμείς κάνουμε επίθεση στις 10.

Εκμεταλλευόμαστε τα πρωινά κύματα.

Αλλά όχι πολύ νωρίς, γιατί θέλουμε και να κοιμηθούμε.

Με τι θα παλέψουμε; Δεν έχουμε όπλα.

Με ρακέτες και μπάλες του βόλεϊ.

-Και σφαλιάρες. -Και αποκλεισμούς.

Τα λέμε στην παραλία του Μαλιμπού!

Μπορείς Κεν, μπορείς Κεν...

Και τώρα αλληλοκαταστρέφονται.

Εγώ λέω να επαναφέρουμε το Σύνταγμά μας.

-Ναι! -Τέλεια ιδέα!

Είναι κυριολεκτικά σφηκοφωλιά εδώ.

Πρόσεχε στο πλάι!

-Έφαγα σφαίρα. -Αποκλείεται.

-Έχουν αληθινά όπλα; -Όχι.

-Κεν! -Ναι;

-Σήμερα δεν θα ψηφίζαμε; -Τι πράγμα;

-Για το Σύνταγμα. -Σήμερα ήταν, ε;

Λοιπόν, κυρίες μου, πάμε!

Όσες θέλουν η Χώρα της Μπάρμπι να παραμείνει ως έχει

να πουν "Άι".

Είμαι πολύ χαρούμενος.

Πάμε, Μπάρμπι! Πάμε, Μπάρμπι!

Είναι η φαντασία μου ή τα Μότζο Ντότζο Κάσα Σπίτια

έγιναν πιο ονειρεμένα;

Επειδή είναι Ονειρεμένα Σπίτια, παλιο...

Ακριβώς, επαναφέραμε το Σύνταγμα όπως θα έπρεπε να είναι.

Και επαναφέραμε τα μυαλά και την αυτονομία των Μπάρμπι.

Και απολυμάναμε όλα τα σπίτια.

Τι κάνουμε;

Κεν!

-Πού κάνουμε επίθεση; -Όχι...

Μη με κοιτάτε!

Κλαίει;

Δώστε μας ένα λεπτό.

Κεν;

-Είσαι καλά; -Ναι. Μια χαρά.

Δεν πειράζει αν κλαις. Έκλαψα κι εγώ και ήταν τέλειο.

Είμαι απελευθερωμένος, ξέρω ότι δεν είναι αδυναμία.

Εντάξει...

Θες να σηκωθείς λίγο;

Ήταν δύσκολα όλα αυτά.

Δεν μου άρεσε.

Καταλαβαίνω.

Και τα μίνι ψυγεία είναι υπερβολικά μικρά.

Μόνο μια εξάδα μπύρες χωρούσαν και ήταν πρακτικά άχρηστα.

Να πω την αλήθεια, όταν έμαθα ότι η πατριαρχία δεν έχει σχέση με άλογα

έχασα το ενδιαφέρον μου.

Δεν πειράζει.

Πάντα πίστευα ότι αυτό θα ήταν το σπίτι μας.

Κεν...

Νομίζω σου χρωστάω μια συγγνώμη.

Συγγνώμη που σε θεωρούσα δεδομένο.

Δεν χρειαζόταν κάθε βραδιά να είναι γυναικών.

Σ' ευχαριστώ που το είπες.

Ευχαριστώ.

Δεν εννοούσα...

Δεν ξέρω ποιος είμαι χωρίς εσένα.

Είσαι ο Κεν.

Είναι "Μπάρμπι και Κεν".

Δεν υπάρχει σκέτος Κεν.

Γι' αυτό με έφτιαξαν.

Υπάρχω μόνο...

στη ζεστασιά στο βλέμμα σου.

Χωρίς αυτό...

είμαι ένας συνηθισμένος ξανθός που δεν μπορεί να κάνει τούμπες.

Ίσως ήρθε η ώρα να ανακαλύψεις ποιος είναι ο Κεν.

Εντάξει, νομίζω κατάλαβα.

Όχι, δεν είναι αυτή η απάντηση.

Αισθάνομαι βλάκας.

Μοιάζω τόσο βλάκας.

Φαίνομαι τόσο βλάκας!

-Όχι! -Είσαι πολύ κουλ!

Κεν, πρέπει να βρεις ποιος είσαι χωρίς εμένα.

-Γιατί; -Δεν είσαι η κοπέλα σου.

Ούτε το σπίτι σου, ούτε το βιζόν σου.

-Η παραλία; -Όχι, ούτε η παραλία.

Ίσως όσα νόμιζες

ότι σε έκαναν αυτό που είσαι,

δεν είναι πραγματικά εσύ.

Ίσως είναι η Μπάρμπι και...

και επίσης ο Κεν.

Ο Κεν...

είμαι...

-Εγώ; -Ναι!

Εγώ είμαι ο Κεν!

Κι εγώ η Μπάρμπι.

Ο Κεν...

είμαι εγώ!

-Ο Κεν είμαι εγώ! -Ο Κεν είμαι εγώ!

Δεν με νοιάζει πια να είμαι Κεν, μου λείπει η Μπάρμπι.

-Μια χαρά! -Μπάρμπι!

Εδώ είμαι.

Κεν!

Θέλω να το πάρεις εσύ.

Ωραίο αυτό.

Τσακωνόμασταν επειδή δεν ξέραμε ποιοι ήμασταν.

Ο Κεν είμαι...

Εγώ!

Έχει δίκιο ο Κεν.

Είναι δύσκολο να είσαι αρχηγός.

-Ξέρεις; -Είναι το αφεντικό μου.

Η Μιντζ.

Δεν την είχαμε αποσύρει;

Ακούστε, ξέρετε πόσες φορές

ήθελα να σηκωθώ όρθιος σε μια σύσκεψη

και να πω "θέλετε να γαργαληθούμε;"

-Αλήθεια; -Ας γαργαληθούμε μεταξύ μας.

Κι εμένα. Κι εμένα.

Αγαπώ να με γαργαλάνε.

Όχι, όχι. Μη με αγκαλιάζεις.

Χάρη στις Μπάρμπι,

μπορώ κι εγώ να ανακουφιστώ από το βάρος της ζωής

παραμένοντας πιστός στον πραγματικό ρόλο του Διευθυντή.

Και μπορούμε να επαναφέρουμε τα πάντα στη Χώρα της Μπάρμπι ακριβώς όπως ήταν.

-Κ. Ματέλ... -Σε παρακαλώ.

-Λέγε με μητέρα. -Όχι, ευχαριστώ.

Δεν νομίζω ότι πρέπει να ξαναγίνουν όπως ήταν.

Καμία Μπάρμπι ή Κεν δεν θα πρέπει να ζει στη σκιά.

Και οι Άλαν.

-Εγώ; -Ναι.

-Γεια. -Ήθελα να ζητήσω συγγνώμη...

που σε λέγαμε περίεργη πίσω και μπροστά απ' την πλάτη σου.

Δεν πειράζει. Το έχω αποδεχτεί.

Θες να δουλέψεις στην Κυβέρνηση;

Μπορώ να είμαι καθαρίστρια;

-Φυσικά! -Σας ευχαριστώ.

-Ωραία! -Κυρία Πρόεδρε.

Μπορούμε να έχουμε ένα Ανώτατο Δικαστήριο;

Αυτό δεν γίνεται.

Ίσως ένα κατώτερο περιφερειακό δικαστήριο...

Εντάξει, αρκεί να φοράμε τήβεννους!

Από κάπου έπρεπε να ξεκινήσουν.

Και μια μέρα θα έχουν στη Χώρα της Μπάρμπι τη δύναμη και την επιρροή

που έχουν και οι γυναίκες στον Πραγματικό Κόσμο.

Δεν θέλω.

-Άντε! -Δεν μπορώ.

-Φέρσου ώριμα. -Έχω μια ιδέα.

Πες μου το όνειρό σου, παιδί μου.

Τι λέτε για μια Καθημερινή Μπάρμπι;

Δεν είναι ασυνήθιστη. Δεν είναι πρόεδρος. Ίσως και να 'ναι.

Ίσως είναι μητέρα, ίσως και όχι.

Γιατί είναι φυσιολογικό να θες απλώς να είσαι μητέρα,

ή να είσαι πρόεδρος, ή και τα δύο, ή τίποτα απ' τα δύο.

Φοράει ένα κολακευτικό μπλουζάκι

και θέλει να περνάει τη μέρα της νιώθοντας εντάξει με τον εαυτό της.

Πολύ...

-Απαίσια ιδέα. -Αλλά θα φέρει λεφτά.

Καθημερινή Μπάρμπι, μ' αρέσει!

Φανταστικά.

-Ωραία. -Ναι.

-Τέλεια. -Ναι.

Όλα κομπλέ, έτσι;

Ας αρχίσουμε να κλείνουμε το πόρταλ μεταξύ των δύο κόσμων.

-Κι η Μπάρμπι; -Τι εννοείς;

Τι τέλος θα έχει;

Τι θα κερδίσει;

Εύκολο.

Ερωτεύεται τον Κεν.

Δεν θα γίνει αυτό.

Δεν είμαι ερωτευμένη με τον Κεν.

Τι θέλεις;

Δεν ξέρω...

Δεν είμαι σίγουρη πού ανήκω πια.

Δεν νομίζω ότι έχω κάποιο τέλος.

Αυτός ήταν πάντα ο στόχος.

Σε έφτιαξα ώστε να μην έχεις τέλος.

Εσύ...

Η Ρουθ από τη Mattel.

Αγάπη μου, εγώ είμαι η Mattel.

Μέχρι που ήρθε η Εφορία, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

-Άρα είσαι η... -Ρουθ Χέντλερ.

Η δημιουργός της Μπάρμπι.

Υπέροχο!

Το φάντασμά της έχει γραφείο στον 17ο όροφο.

-Τι; -Τι;

Παιδιά, νομίζατε ότι η δημιουργός της Μπάρμπι μοιάζει με τη Μπάρμπι;

Είμαι μια κοντή γριά με διπλή μαστεκτομή και προβλήματα με την Εφορία.

Καμία δεν μοιάζει με την Μπάρμπι.

Εκτός από την Μπάρμπι, φυσικά. Υποκλίσου, γλυκιά μου.

Δεν νιώθω πια Μπάρμπι.

Έλα να περπατήσουμε.

Σ' ευχαριστώ.

Σ' ευχαριστώ, Μπάρμπι.

Ευχαριστώ.

Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω τώρα.

Πάντα ήμουν η Στερεοτυπική Μπάρμπι...

και δεν είμαι καλή σε τίποτα άλλο.

-Έσωσες τη Χώρα από την πατριαρχία. -Ήταν ομαδική προσπάθεια.

Και έφερες κοντά εκείνη τη μητέρα με την κόρη.

Μόνες τους τα βρήκαν.

Μήπως είσαι η Αφανής Μπάρμπι;

Ή δεν είμαι καν Μπάρμπι πλέον.

Συνειδητοποιείς ότι οι άνθρωποι έχουν μόνο ένα τέλος.

Οι ιδέες ζουν για πάντα.

Οι άνθρωποι όχι τόσο.

Το ξέρεις, έτσι;

Ναι.

Το να είσαι άνθρωπος μπορεί να είναι πολύ άβολο.

Το ξέρω.

Οι άνθρωποι επινοούν πράγματα όπως η πατριαρχία και η Μπάρμπι

για να αντέξουν το πόσο άβολο είναι.

Το καταλαβαίνω.

Και μετά πεθαίνεις.

Ναι.

Ναι.

Θέλω να είμαι κι εγώ με τους ανθρώπους

που δημιουργούν νόημα.

Όχι κάτι φτιαχτό.

Θέλω να φαντάζομαι. Δεν θέλω να είμαι η ιδέα.

Βγάζει νόημα;

Ήξερα ότι η Μπάρμπι θα με εξέπληττε, αλλά αυτό δεν το περίμενα ποτέ.

Μου δίνεις την άδεια...

να γίνω άνθρωπος;

-Δεν χρειάζεσαι την άδειά μου. -Μα εσύ με έφτιαξες.

Δεν με ελέγχεις;

Έχω όσο ελέγχο έχω και στην κόρη μου.

Της έδωσα το όνομά σου, Μπάρμπαρα.

Και πάντα ήθελα για 'σένα όσα ήθελα και για εκείνη.

Οι μητέρες μένουμε στάσιμες, ώστε οι κόρες μας

να κοιτάξουν πίσω και να δουν πόσο μακριά έχουν φτάσει.

Άρα το να είμαι άνθρωπος δεν είναι κάτι που πρέπει...

να το επιζητώ...

ή να το θέλω; Απλώς...

Απλώς ανακαλύπτω ότι είμαι;

Δεν μπορώ να σε αφήσω να το κάνεις αυτό χωρίς να γνωρίζεις τις συνέπειες.

Πιάσε το χέρι μου.

Κλείσε τα μάτια...

Και τώρα, νιώσε.

Έτσι η Μπάρμπι άφησε πίσω τα παστέλ και τα πλαστικά της Χώρας της Μπάρμπι

για τα παστέλ και τα πλαστικά του Λος Άντζελες.

Ωραία. Ευχαριστώ που με φέρατε.

-Το 'χεις. -Είμαι περήφανη για 'σένα.

Αυτό είναι! Πολύ κοντά.

Είστε οι καλύτεροι. Σας ευχαριστώ.

-Αυτό είναι πολιτική δήλωση. -Είναι δανεισμός.

Θα σε περιμένουμε εδώ.

Σ' αγαπάμε!

Γεια σας.

-Όνομα; -Με λένε...

Χέντλερ, κόμμα, Μπάρμπαρα.

Και για τι έχετε έρθει;

Ήρθα να δω τη γυναικολόγο μου.

"Be Real" Subs by nFin1ty