Original subtitles

‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.

‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@

‫اولین بچه دووم نیورد.

‫نه، راست... راست میگی. ‫خواهرت دووم نیورد.

‫چرا؟

‫خب...

‫مامانت، واسش مشکل پیش اومد.

‫اصلا بگو ببینم، ‫از کجا این چیزها رو می‌دونی؟

‫عمو مایک بهم گفت.

‫- عمو مایک. ‫- عمو مایک.

‫باشه، خب گوش کن، ‫مامانت چیزیش نمیشه،

‫و این دفعه بچه ‫هم صحیح و سالم بدنیا میاد.

‫به مامانت گفتی ‫از این مسائل خبر داری؟

‫- نه. ‫- عه، پس شاید...

‫راز کوچیک خودمون باشه.

‫از نظر تو ایرادی نداره؟

‫اما خوب نیست ‫آدم راز داشته باشه.

‫می‌دونم، ‫ولی هر از گاهی،

‫ایرادی نداره راز تو دلت داشته باشی.

‫مثل همین الان که اجازه دادم ‫صندلی جلو بشینی.

‫راست میگی.

‫و آره، بعضی‌وقت‌ها تو طول هفته ‫قراره شکلات بخریم.

‫- اینم راز خوبیه. ‫- آره. عاشق این رازم.

‫- آره. ‫- شکلاتی.

‫رازهای شکلاتی رازهای خوبی‌ان.

‫آره.

‫چیزی نمیشه.

‫قول میدم.

‫پسر خوبی میشی و اذیت نکنی؟

‫به‌نفع‌ته عجله کنی. ‫چشم انتظارته.

‫باشه. می‌دونم.

‫« همدردی با شیطان »

‫ترجمه از مـحـمـدعـلـی و امـیـر فـرحـنـاک ‫:: Amir Farahnak & mml.moh ::

‫- سلام رفیق... ‫- سلام.

‫ایمیل‌مو بابتِ برنامهٔ جدید گرفتی؟

‫- چون کسی جواب نداد. ‫- آره گرفتم.

‫نه، همه‌چی مرتبه، رفیق. ‫برو پیش زنت.

‫باشه، اما ریچ واسم پیغام گذاشت.

‫- واسم سوال شده بود... ‫- بی‌خیال. توجه نکن.

‫نمی‌خوام تا دوشنبه ‫باهات یه کلوم حرف بزنم،

‫و ریچِ دیوث با من.

‫- باشه. ممنون. ‫- هیجان داری؟

‫- هیجان دارم؟ ‫- باشه. خیلی‌خب. خیلی‌خب.

‫بعدا باهات حرف می‌زنم. ‫موفق باشی.

‫- باشه. تا بعد. ‫- وایسا، وایسا، وایسا، وایسا، وایسا.

‫پسره یا دختر؟ ‫هیچ‌وقت نگفتی.

‫نمی‌دونیم. ‫چیزه...

‫می‌دونی، دلش می‌خواست... یا، می‌دونی،

‫می‌خواستیم سوپرایز باشه.

‫خب، امیدوارم بیشتر شبیه به زنت باشه.

‫خدای من، خدا کنه ‫خیلی شبیه اون باشه.

‫آره، خدا کنه.

‫[عشق اس‌دی]

‫- سلام. ‫- سلام. بردیش...

‫- خونهٔ مامانم؟ ‫- آره. آره، حالش خوبه.

‫چیزی می‌خوای بگیرم...

‫گوشی داشته باش. ‫دکترها اومدن.

‫سلام خانم چمبرلین.

‫- خیلی‌خب، دراز بکشید. ‫- خانم چمبرلین.

‫- اینو بذارید پشت‌تون. ‫- اینجا.

‫- عه! ‫- خوبه. خوبه.

‫- خوبه. ‫- پاتون رو جابه‌جا کنید.

‫پاتون خم باشه بهتره،

‫این شکلی. ‫آره، دقیقا.

‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.

‫همه‌اش به این فکر می‌کنم ‫که نباید انقدر درد داشته باشه.

‫یادت نمیاد انقدر درد نداشت؟

‫- اوه! ‫- دستتو می‌گیرم.

‫- صبر کن، صبر کن. ‫- در چه وضعیتی هستیم؟

‫توی بارداری اولم مشکل داشتم.

‫- اینو بهتون گفتن؟ ‫- آره، توی چارت‌تون دیدم.

‫- خیلی‌خب، فقط نفس بکشید. ‫- نفس بکش.

‫- نفس بکش، عزیزم. ‫- می‌خوای خودتو آماده کنی؟

‫این شکلی؟

‫- اون نیست. ‫- دیوید، هنوز پشت خطی؟

‫آره، هنوز پشت خطم. ‫نزدیک بیمارستانم عزیزم.

‫- باشه؟ نزدیکم. ‫- باشه. دوستت دارم.

‫منم دوستت دارم.

‫بی‌خیال.

‫[اورژانس]

‫- داری میری؟ ‫- آره، دارم جمع می‌کنم.

‫یعنی چی؟

‫جناب، چیکار... چیکار می‌کنید؟

‫فقط...

‫یه کارت انتخاب کن.

‫رفیق، من اوبر نیستم، خب؟

‫می‌خوای ازم دزدی کنی؟

‫نگفتم می‌خوام ازت دزدی کنم.

‫گفت یه کارت انتخاب کن.

‫زود باش. یه کارت. ‫یه کارت انتخاب کن. می‌دونی.

‫گشنیز.

‫دل.

‫- می‌خوای یه کارت انتخاب کنم؟ ‫- آره.

‫- تک. ‫- تک.

‫و چی باشه؟

‫پیک.

‫می‌دونستم می‌خوای این کارتو انتخاب کنی.

‫راه بیفت.

‫آقا، زن من توی بیمارستانه.

‫الانه زایمان کنه.

‫راه بیفت.

‫از بیمارستان برو بیرون ‫و بپیچ راست سمتِ منطقهٔ استریپ.

‫- چون من... ‫- آقا.

‫- نورها رو دوست دارم. ‫- آقا.

‫یه مورد اورژانسیه. خب؟

‫اورژانسی خانوادگیه.

‫الان من مورد اورژانسی خانوادگیت هستم.

‫راه بیفت.

‫کجا برم؟

‫خدای من.

‫راه بیفت!

‫می‌خوای کجا برم؟

‫[آمبولانس/سوانح]

‫به چی بِر و بِر نگاه می‌کنی؟

‫ببین، من واقعا باید برگردم بیمارستان...

‫اینجا رو برو داخل. ‫همین‌جا.

‫گوش کن، می‌خوام بدونی ‫که هر چی می‌خوای،

‫واسه خودت. ‫بردار، جدی میگم.

‫می‌خوام اینو بفهمی...

‫الان قراره دربارهٔ خانواده‌ات حرف بزنی.

‫- چی؟ ‫- قراره یه‌کمی...

‫بریم تو دل خانواده‌ات.

‫اینکه چقدر دوستشون داری.

‫با تمام قلب و روح کثافتت.

‫آره، درسته.

‫خب، یه‌کمی تکراری نیست؟

‫می‌خوای من جواب بدم؟

‫قبل از زنگِ مزاحم،

‫می‌خواستی سخنرانی ‫در مورد خانوادهٔ مضحکت رو شروع کنی.

‫اینکه چطور اگه یه تیر

‫توی نرمهٔ گوشِت خالی کنم،

‫گلوله، ‫به‌صورت استعاری میگم،

‫کارِ زن و پسرتو هم تموم می‌کنه.

‫کجا می‌ریم؟

‫چی می‌خوای؟

‫خروجی بعدی رو برو داخل.

‫بزنم کنار؟

‫هنوز چند کیلومتر مونده ‫قبل اینکه بخوابیم.

‫شب خیلی خوبیه.

‫شب محشریه.

‫وقتی می‌ریم تو بزرگراه

‫حواست به سرعتت باشه.

‫آدرنالین.

‫می‌دونی، بوستون جنوبی که بودم،

‫تو یه ماه ‫سه تا قبض جریمه سرعت غیر مجاز گرفتم.

‫می‌خوای دلیلشو بدونی؟

‫اضطراب.

‫تف توش.

‫کمک.

‫بوت‌ـم دو هزار دلار می‌ارزه.

‫کمک.

‫فقط مراقب سرعت مجاز باش، ‫از چراغ قرمز رد نشو...

‫چیزی‌مون نمیشه.

‫چه خبر؟

‫سلام.

‫تقصیر تو نیست.

‫شاید من آخرین فرصتت باشم.

‫ولی شاید داشتم تو رو تعقیب می‌کردم.

‫شاید خونه‌تو بلد باشم.

‫پس فکر فرار بزنه به سرت،

‫اونوقته پای خانواده‌ات هم کشیدی وسط.

‫آروم باش. خب؟

‫سوار ماشین میشم.

‫نهایت بی‌شخصیتیه،

‫که با پشتِ جمجمه‌ات حرف می‌زنم.

‫توی پمپ بنزین ‫تصمیم عاقلانه‌ای گرفتی.

‫خیلی آروم در داشبوردتو باز می‌کنم.

‫حدود دو ماه؟

‫میشه یه نفر بگه سکسی؟

‫وقتی رانندگی می‌کنی، ‫میشه لطفا به جاده نگاه کنی؟

‫اصلا اهل کجایی؟

‫- توسان. ‫- تابه‌حال بوستون رفتی؟

‫آره. یه بار رفتم. ‫چند سال پیش.

‫باید بگم منو یاد یه نفری می‌ندازی

‫که توی بوستون می‌شناختمش.

‫و این بابا عادت داشت ‫هر شب یه بطری ویسکی گلین لونت رو بره بالا.

‫قبل خواب همه غم و بدبختی‌شو فراموش کنه.

‫خب، من مشروب نمی‌خورم.

‫ترک کردی؟

‫چندین ساله لب نزدم.

‫مسخره. ‫مسخره‌ست.

‫و اون یه باری که اومدی بوستون،

‫سفر کاری بود یا گردشی؟

‫کاری بود.

‫و اونوقت توی چه کاری هستی؟

‫توی یه شرکت کشتیرانی کار می‌کنم.

‫بیشتر کار انبار انجام میدم.

‫و مطمئنی که فقط یه بار رفتی بوستون؟

‫آره.

‫کِی مشروب رو کنار گذاشتی؟

‫پونزده سال پیش؟

‫یادم نمیاد، ولی...

‫آره، همین حدودا میشه.

‫می‌بینی، جالبه.

‫اونوقت سر شبی ‫همچین اشتباهی رو مرتکب شدی؟

‫اصلا به تو نمیاد.

‫چی؟

‫می‌تونم یه سوال بپرسم؟

‫چرا نتونی؟

‫چقدر طول می‌کشه؟

‫کِی برمی‌گردم خونه؟

‫چرا فکر کردی ‫که باز میری خونه؟

‫- چی؟ ‫- نشنیدی چی گفتم؟

‫چرا، من...

‫باشه. سفرمون ‫نهایت یک ساعت طول بکشه.

‫می‌ریم بولدر سیتی.

‫باشه.

‫- از پسش برمیام. ‫- ممنون.

‫چقدر آدم باملاحظه‌ای هستی.

‫مامانم، ‫به خاطر سرطان داره می‌میره...

‫سرطان ریه داره.

‫یه کاتولیک باایمانه،

‫- پس باید آخرین مناسک رو... ‫- مامانت بیمارستان بستریه؟

‫وسط حرفم نپر.

‫بی‌ادبیه، ‫دارم حرفمو قطع می‌کنی.

‫نکن.

‫مامان منم مذهبی بود.

‫اما مانع نشد ‫با بابام ازدواج نکنه،

‫که عاشق سگ مست کردن بود ‫و بزنه مامانمو سیاه و کبود کنه.

‫نظر شخصی منه...

‫ابراز همدردی بهت نمی‌خوره.

‫برگردیم سر داستان من.

‫منو می‌رسونی بیمارستان، ‫بیمارستان بولدر سیتی...

‫خودت ماشین نداری؟

‫گاو بیشعور.

‫این چی نوشته «عشقِ اس‌دی؟»

‫مگه نوجوونی؟

‫کار پسرمه. ‫اول اسم‌مونه،

‫اسم من و زنم.

‫قشنگ نیست؟

‫- می‌خوای جواب بدم، دی؟ ‫- آره.

‫دیوید، کجایی؟ ‫داره بدنیا میاد.

‫ببخشید، عزیزم. دارم میام. ‫نزدیکم.

‫عالیه. حالا یه‌کم...

‫گفتی که رسیدی!

‫چرا انقدر دیر کردی؟ ‫سابقه نداشتی دیر کنی.

‫- خیلی دوستت دارم عزیزم. ‫- دکتر، نرماله.

‫نزدیکم.

‫گفتی میای!

‫میام. ‫هر کاری بتونم انجام میدم.

‫یه مشکلی هست.

‫مشکل پیش اومده.

‫چی بود؟ ‫کی باهاته؟

‫هیچکی عزیزم، چیزه... ‫شیشهٔ ماشین پایین بود.

‫- خیلی‌خب. ‫- خانم چمبرلین،

‫لطفا تلفن رو قطع کنید.

‫دکتر، چرا انقدر طول کشید؟

‫وقتی بچهٔ اول‌مون رو از دست دادیم، ‫اونم خیلی طول کشید.

‫خانم، به من نگاه کنید.

‫بهش بگو، عزیزم. ‫دیوید، واسش تعریف کن.

‫کدوم قبرستونی می‌ریم؟

‫شیطان ممکن است ‫به آنانی حَسَد بورزد

‫که بسیار رنج می‌کشند

‫و آن‌ها رو به بهشت می‌اندازد.

‫[لاستیک جلو سمت راست کم باد است، ‫لاستیک را باد کنید]

‫خب وقتی برسیم بولدر سیتی،

‫پیاده‌ات می‌کنم، باشه؟

‫پیاده‌ات می‌کنم و...

‫می‌ذاری برم.

‫می‌ذارم بری.

‫باشه.

‫بفرما، بالاخره کار خودتو کردی.

‫بایستم؟

‫میشه آروم باشی؟

‫بایستم؟

‫بایستم؟

‫اینجا بپیچ.

‫بهت گفتم، فقط ازت می‌خوام ‫منو برسونی پیش مامانم،

‫پس هیچ دلیلی نداره ‫امشب اتفاق وحشتناکی...

‫سر آدم بیاد.

‫ولی اگه به این پلیسه ‫با ایما و اشاره چیزی بفهمونی،

‫یه جوری تیر خالی می‌کنم ‫تو جمجمهٔ پوکت،

‫که محتویات مغزت ‫بریزه رو فرم اتوزدهٔ پلیس،

‫و صحنهٔ چندش آوری میشه.

‫الان وقت خوبی نیست.

‫گواهی‌نامه و کارت ماشین لطفا.

‫باشه. یه لحظه.

‫می‌تونم بپرسم چرا ما رو نگه داشتید؟

‫آره، می‌تونی بپرسی. ‫گواهی‌نامه و کارت ماشین.

‫اجازهٔ پرسیدن یه سوال...

‫مگه همون خودِ پرسیدن سوال نمیشه؟

‫۱۷ کیلومتر بالاتر از سرعت مجاز می‌رفتید.

‫خب، صبر کن پس...

‫اسمش چیه؟ ‫جریان، درسته؟

‫جریان ترافیک چی میشه؟

‫گواهی‌نامه و کارت ماشین. ‫تکرار نمی‌کنم.

‫خب، اگه بقیهٔ ماشین‌ها ‫یازده کیلومتر بیشتر از سرعت مجاز میرن،

‫اونوقت باید همه ماشین‌ها رو نگه داری، درسته؟

‫تا مطمئن بشی ترافیک درست نمی‌کنی.

‫- یه لحظه. گواهی‌نامه‌ام... ‫- ساکت شو.

‫دارم سوال می‌پرسم. ‫مگه جرمه؟

‫آقا، یه سوال دیگه بپرسید ‫اونوقت به دردسر میفتید.

‫نه، ما دنبال دردسر نیستیم.

‫خواهش می‌کنم آقا پلیس بزرگ، ‫هر چیزی جز دردسر.

‫- نه، نه، صبر کن، صبر کن. ‫- چیزی نیست. فقط...

‫اما چنین چیزی نداریم درسته؟

‫جریان. ‫اصلا واقعی نیست، آره؟

‫آقا. ‫از ماشین پیاده بشید.

‫از ماشین پیاده بشید.

‫از ماشین پیاده بشم. ‫مگه دیوونه‌ای؟

‫من فقط یه سوال ساده پرسیدم،

‫و حالا پلیس کله‌کیری به من میگه

‫از ماشین پیاده بشم.

‫شما بازداشتید.

‫آقا، از خودرو پیاده بشید.

‫- به حرفش گوش بده، باشه؟ ‫- نه!

‫نه، اون خیلی بی‌ادبه. ‫خیلی خیلی بی‌ادبه.

‫- پیاده شو! ‫- من این نوع رفتار رو

‫- تحسین نمی‌کنم. ‫- از ماشین پیاده شو!

‫وگرنه چیکار می‌کنی؟ جدی؟

‫می‌خوای بهم شلیک کنی، مرد؟

‫واسه پیاده نشدن از ماشین،

‫می‌خوای جلوی دوستم ‫بهم شلیک کنی؟

‫- ما دوست نیستیم. ‫- از ماشین لعنتی پیاده شو.

‫چون ایشون افسر کله‌کیریه.

‫مرکز، واحد ۱-نورا-۶۱ هستم.

‫- دور شو، ای شیطان. ‫- چی؟

‫آ...

‫بهت گفتم سرعت نرو.

‫حتی یه بار بهت هشدار دادم... ‫نه، دو بار گفتم.

‫هشدار دادم سرعت نری، ‫و گوش ندادی.

‫- بهم هشدار دادی. ‫- دو بار بهت گفتم.

‫هشدار دادی... ‫هشدار دادی سرعت نرم.

‫این کیری‌بازی‌ها چیه؟

‫- خدای من! ‫- گذشته‌ها گذشته،

‫همیشه میگم، ‫ولی یه عده میگن

‫گذشته سرآغازه، ‫که همون حرف منه

‫فقط از یه دیدگاهِ متفاوت.

‫ولی اصل مطلب اینه، ‫فراموش کن، بگیر.

‫راه خودمون رو برو.

‫فقط داشت وظیفه‌شو انجام می‌داد.

‫اون یه دیکتاتور بی‌شرف بود.

‫طرف داشت کارشو انجام می‌داد.

‫زدی کشتیش.

‫گاله رو می‌بندی و راه بیفتی؟

‫شاید خانواده داشته باشه. ‫زن و بچه.

‫- خفه شو و راه بیفت! ‫- ممکنه یه خانواده رو نابود کرده باشی.

‫من یه خانواده رو نابود کردم.

‫من یه خانواده رو نابود کردم!

‫من!

‫راه بیفت!

‫نه.

‫بعدیش تو صورتت خالی میشه.

‫راه بیفت.

‫یهویی چقدر شجاع شدی.

‫دارم فکر می‌کنم چطوری ممکنه؟

‫از یه توله‌سگ نق‌نقو

‫شدی آدمی که دل شیر پیدا کرده؟

‫چرا؟

‫برای چی؟

‫چرا این کار رو می‌کنی؟

‫بهت گفتم. ‫مامانم. بیمارستانه.

‫مگه نگفتم؟

‫مزخرف میگی.

‫بهم بگو.

‫راستشو بگو.

‫حقیقتِ واضح و روشن، ‫همینو می‌خوای؟

‫آره.

‫حقیقت به‌ندرت واضح ‫و به‌هیچ‌وجه روشن نیست.

‫می‌دونی این حرف رو کی زده، دی؟

‫هنوز خیلی زوده ‫همه‌چی رو بگم.

‫اینکه الان بگم.

‫خروجی بعدی رو برو تو. ‫ضعف کردم.

‫مشکلی داری؟

‫می‌تونم صدای فکر کردنتو بشنوم.

‫- در مورد چی حرف می‌زنی؟ ‫- دنبال راه فراری.

‫من فقط دارم رانندگی می‌کنم.

‫نه، داری فکر می‌کنی ‫ماشینو به یه چیزی بکوبی.

‫باید خیلی مراقب باشی. ‫ترومای کُندِ به سر.

‫اونم به سن و سال تو.

‫فکر کنم دماغ خوشگلمو شکوندی!

‫دیوث!

‫الو؟

‫سلام.

‫نه، نه، الان با اون یکی خط زنگ می‌زنه.

‫کی، من؟ آ...

‫من فروشندهٔ هدیه‌فروشی بیمارستانم.

‫آره. نه، از انبار زنگ زده بودن ‫و باید جواب می‌داد،

‫برای همین از خط مغازه استفاده می‌کنه. ‫آنتنش بهتره.

‫ولی خوشحالم زنگ زدی،

‫چون می‌خواست بپرسه ‫شماره اتاقت چنده.

‫باشه. اوهوم. ‫خیلی متاسفم.

‫به‌نظر خیلی دردناکه.

‫لعنتی.

‫اگه آروم‌تون می‌کنه،

‫باید بگم وقتی زن من حامله بود ‫و می‌خواست زایمان کنه،

‫فشار خیلی زیادی ‫روی مثانه‌اش بود...

‫بخوام بگم، کثافتِ محض بود.

‫انفجار یه‌سرهٔ گلدن شاور

‫روی صورت دکتر بود.

‫خیلی سکسی بود، رفیق!

‫هی، بی‌خیال.

‫منم تو رو گاییدم، خانم.

‫ها؟ ‫پسندته؟

‫نظرت چیه؟

‫هنوز جذابم؟

‫واسه امشب شیک و پیک کرده بودم.

‫اونوقت تو... ‫دماغ منو می‌شکنی؟

‫امشب می‌خواستم ‫آخر جذابیت باشم،

‫و زدی دو تیکه‌اش کردی. ‫الان نصف جذابیتمو دارم. ببین.

‫می‌بینی؟

‫من ادوارد جی‌ام، دیدی؟ ‫ادوارد جی رابینسون.

‫نمی‌تونی منو بکشی، می‌بینی؟

‫آره.

‫بیا عزیزدلم.

‫بیا. زود باش. بیا بریم.

‫دیگه از این کارها نکن.

‫حالش خوبه؟ ‫فقط بگو حالش خوبه.

‫خوبه.

‫فکر می‌کنی اولین زن دنیاست ‫که می‌خواد زایمان کنه؟

‫دفعه قبل موقع زایمان ‫واسش مشکل پیش اومد.

‫لطفا، ‫من باید اونجا باشم.

‫بشین پشت فرمون!

‫وای! دیوید چمبرلین، ‫مرد خوشگل.

‫دوست دارم بدونم ‫چند تا کارگر بدبخت بلدن این کار رو کنن؟

‫خب، زن خوبی به نظر میومد.

‫فکر کنم یه‌کمی گیج بود.

‫حتی مشکوک، ‫ولی خوب بود.

‫شماره اتاق‌شو بهت نگفت؟

‫می‌خواست بدونه ‫چرا هنوز نرسیدی بیمارستان.

‫و خیلی نگران این مسئله بود.

‫- حتی نمی‌دونی طبقهٔ چندمه. ‫- وای.

‫بچهٔ جدید.

‫خدای من، یه بچهٔ تر و تازه. ‫چقدر هیجان انگیزه.

‫خوشحالی؟ ‫بی‌طرفانه بگیم،

‫از نظرت تو و زنت ‫ازدواج شادی رو دارید؟

‫- شاد؟ ‫- آره.

‫بی‌طرفانه؟

‫آره، شاد و راضی هستیم.

‫بعضی‌وقت‌ها حس می‌کنیم ‫تنها آدم‌های شادی هستیم که می‌شناسیم.

‫انگار رازشو بلدیم.

‫خب، من هیچ‌وقت شاد و خوشحال نبودم.

‫می‌دونی چرا؟

‫سینوس دارم.

‫از وقتی بچه بودم، ‫دماغم کیپ بود.

‫حتی وقتی که دو سالم بود.

‫می‌دونستم دلیلش چیه.

‫حتی توی خوابم می‌دیدم.

‫و دلیلش میوکس‌من بود.

‫میوکس‌من یه مرد لاغری بود...

‫که کت‌وشلوار و کراوات با یه کلهٔ کچل داشت.

‫و یه کیف که توش پر از آب بینی بود.

‫و می‌دیدم که توی سرم...

‫کیف به دست همین‌جوری بالا می‌‎رفت.

‫و بعدش روی زمین سُر خورد.

‫جاش مثل حلزون موند.

‫و اومد روی تختم و کیفش رو باز کرد...

‫و یه مشت آب بینی برداشت و...

‫و توی بینی من ریختش.

‫غذاخوری رودهاوس.

‫برو اونجا.

‫صورتت رو پاک کن.

‫[آبجوی سرد]

‫میزی که اونجاست. همون‌جا بشین.

‫مردک کونی.

‫[نوشیدنی‌های غیرالکلی]

‫خب، حالا خوب گوش کن.

‫یه مرد بخصوصی هست، ‫یه آدم خیلی خیلی مهم،

‫که منتظرمونه.

‫خب، ما که نه، بیشتر خودت.

‫منتظر توئه. شریک‌های این آدم...

‫همون کسایی بودن که در وهلهٔ اول پیدات کردن.

‫اون‌ها من رو اشتباه گرفتن.

‫در ابتدا نقشه این بود ‫که تو رو تا بوستون ببریم.

‫ولی این پیری، مَکی، عجله داشت،

‫نمی‌تونست صبر کنه. ‫مثل بچه‌ها توی شب کریسمس.

‫واسه همون امشب توی پرواز کرد و...

‫توی فرودگاه خصوصی بولدر سیتی ‫فرود اومد. ما هم قراره همون‌جا بریم.

‫امیدوارم جواب بعضی ‫از سؤال‌هات رو داده باشم.

‫سفارش تغییر داده نمی‌شود. ‫باورت می‌شه؟

‫به‌نظرت یه‌جای این کار نمی‌لنگه؟

‫هی، گوشت با من نیست!

‫خب، بذار یه داستانی رو برات تعریف کنم. ‫بهتره که گوشت با من باشه.

‫روزی روزگاری، خیلی سال‌ها پیش...

‫یه دفترداری توی بروکلین کار می‌کرد،

‫و یه خونه توی بوستون جنوبی داشت.

‫و اون دفتردار پیش یه دائم‌الخمر کاتولیک،

‫به اسم جیکوب سالیوان کار می‌کرد.

‫که همونیه که منتظر منه؟

‫دقیقاً.

‫دفتردار با یه دختر زیبای بوستونی آشنا می‌شه.

‫صد دل عاشق می‌شه، ازدواج می‌کنه. بچه میارن.

‫یه دختر کوچولوی ناز.

‫خب، وقتی خدمتکار پرسید ‫چه بلایی سر صورتت اومده،

‫می‌خوام بگی از پله‌ها پایین افتادی.

‫- می‌خوای بگم از... ‫- از پله‌ها افتادم.

‫بگو، امتحان کن. ‫«من از پله‌ها افتادم.»

‫- از پله‌ها افتادم. ‫- خودشه.

‫از پله‌ها افتادی، مردک احمق دست‌وپا چلفتی.

‫- از پله افتادم. ‫- از پله افتاده.

‫ایشون از پله افتاده، شما از کجا افتادین؟

‫من پایین پله‌ها بودم وقتی اون افتاد.

‫شب‌تون بخیر، آقایون. ‫یا نکنه بامداده؟

‫نمی‌دونم نیمه‌شب که می‌شه باید چی بگم.

‫آها...

‫- قهوهٔ تلخ. ‫- و شما؟

‫- بله؟ ‫- شما چی می‌خواین؟

‫ام... منم همون رو می‌خوام.

‫محض اطلاع‌تون سفارش مخصوص امروز ما...

‫یا بهتره بگم امشب ما...

‫سفارش مخصوص صبح امروزمون ‫ساندویچ تن‌ماهی و پنیره.

‫که ترکیبیه از سس مایونز ‫همراه با جوانهٔ گندم، تن‌ماهی،

‫روی هر ساندویچ یه برش گوجه‌ست ‫به‌علاوهٔ موزارلای آب شده.

‫اگه جای موزارلا پنیر چدار بخوام چی؟

‫قانون صاحب رستورانه. ‫که اتفاقاً آشپزمون هم هست.

‫که اتفاقً همین الان توی آشپزخونه‌ست.

‫نه بابا؟ پس اینی که اینجا نوشته جدیه؟

‫سفارش تغییر داده نمی‌شود. جدیه پس.

‫ولی... شاید بتونم یه برش پنیر چدار...

‫از زیر میز برای شما رد کنم.

‫خیلی لطف می‌کنی.

‫می‌رم قهوه‌هاتون رو بیارم.

‫خب، داشتم تعریف می‌کردم.

‫داستان این‌جوری پیش می‌ره...

‫دفتردار بین ساعت ۹ تا ۵ بعدظهر داشت...

‫کار کتاب‌های شرکای سالیوان رو انجام می‌داد.

‫ولی شرکا زرنگ‌بازی درمیارن،

‫و شروع می‌کنم خرد خرد پول به جیب بزنن.

‫وقتی که جیکوب بو می‌بره...

‫به دفتردار می‌گه که شرکا رو خونه‌ش دعوت کنه.

‫چون اون دوتا باهم خوب بودن.

‫همسر و فرزند دفتردار ‫می‌رن پیش مادرش.

‫شرکا هم می‌رن خونهٔ اون.

‫چند شات نوشیدنی می‌خورن، ‫چند نخ سیگار می‌کشن.

‫و وقتی که مست کرد...

‫چندتا از آدم‌های سالیوان دزدکی میان،

‫یکی‌شون یه کالیبر ۴۵ ‫پشت جمجمه‌ش می‌ذاره،

‫ماشه رو می‌کشه. ما هم ‫وقتی به بولدر سیتی رفتیم...

‫همین اتفاق برای تو میفته.

‫سلام، خب.

‫ساندویچ تن‌ماهی و پنیر برای من، ‫جای موزارلا و چدار رو عوض کن.

‫البته اگه بتونی چدار رو از جلوی ‫چشم‌های رئیس عجیبت رد کنی.

‫شما چی؟

‫چیزی نمی‌خوام.

‫نه، یه چیزی سفارش بده.

‫گشنه‌م نیست.

‫می‌خوام یه سفارشی بدی.

‫من گشنه نیستم.

‫منظورت چیه گشنه نیستم؟

‫یعنی گشنه نیستم!

‫پس یه چیزی بگیر توی راه بخوریم.

‫- گشنه‌م نیست. ‫- سفارش بده مردک کونکش.

‫همون ساندویچ تن‌ماهی و پنیر.

‫با چدار باشه یا موزارلا؟

‫- چی؟ ‫- با چدار باشه یا موزارلا؟

‫چدار یا موزارلا؟ باید یکی رو انتخاب کنی.

‫چدار.

‫خیلی‌خب، داشتم به اطلاعاتی ‫که بهم دادی فکر می‌کردم.

‫این بیوگرافی ننگین و جعلی تو.

‫جوری طراحی شده که دلم آدم به رحم میاد.

‫تجربهٔ من بهم می‌گه که با داشتن خانواده...

‫مردم بیشتر دلشون برای تو می‌سوزه.

‫قبل از اینکه کسی یه گلوله توی مغزش خالی شه،

‫همیشه راجع‌به این که...

‫دخترشون این گه رو خورد،

‫پسرشون اون گه رو خورد، ‫دارن زر مفت می‌زنن.

‫ولی این که تو...

‫تو این کار رو بکنی...

‫به منی که گوشم از این‌ها پره...

‫خیلی بر می‌خوره.

‫معمولاً صبر می‌کنم غروب شه ‫بعدش شروع به مشروب خوردن می‌کنم.

‫ولی امروز از سر صبح خوردم.

‫بپرس چرا؟

‫بپرس چرا از سر صبح دارم مشروب می‌خورم؟

‫بپرس.

‫من واقعاً به زندگیت فکر می‌کنم.

‫اینکه چقدر شاد و خوشحالی.

‫که چطور راز خوشبختی رو کشف کردی.

‫همسر جدید، فرزند جدید، ‫یه عشق ابدی تخمی.

‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.

‫فکر می‌کنی من کی‌ام؟

‫تو همون نیمه‌شبی.

‫همون حرفی که خدمتکار چند دقیقه پیش گفت.

‫داستانش رو می‌دونی؟ ‫یه افسانهٔ اروپاییه.

‫می‌گن که توی یه زمان مشخص از نیمه‌شب...

‫وقتی که تمام موجودات فراطبیعی...

‫- بیرون می‌زنن و رم می‌کنن... ‫- نمی‌دونم...

‫همیشه برام لذت‌بخش بود. ‫می‌دونی چی برای من...

‫- نمی‌دونم چی داری می‌گی. ‫- انقدر وسط حرف من نپر.

‫خدا لعنتت کنه. توی ماشین هم بهت گفته بودم.

‫همیشه زیپ دهنت بازه.

‫فکت مثل موتور کار می‌کنه.

‫انگار تو دهنت یه قایق‌موتوریه.

‫یه‌کم خفه شو!

‫توام بتمرگ سر جات!

‫حواسم بهت هست، خب؟

‫تکون بخوری کُشتمت. فهمیدی؟

‫آره.

‫خب، گوشی‌هاتون رو بدین.

‫اگه براتون زحمتی نیست،

‫ممنون می‌شم که پشت پیشخوان بمونین،

‫تا بتونم ببینم‌تون.

‫نیازی نیست بهتون بگم...

‫اگه سعی کنین زرنگ‌بازی ‫دربیارین این اسلحه ممکنه...

‫چه بلایی سر صورت‌تون بیاره.

‫درسته؟ خب. چقدر دیگه ‫مونده تا غذامون آماده شه؟

‫- چند دقیقهٔ دیگه آماده‌ست. ‫- خیلی‌خب.

‫می‌خوام تا پنج دقیقهٔ دیگه حاضر شن. ‫بیا بریم.

‫راستش، نه. توی چهار دقیقه حاضرش کن.

‫در ضمن می‌خوام روش چدار بریزی، فهمیدی؟

‫چدار. هیچکس روی ساندویچ ‫تن‌ماهی موزارلا نمی‌ریزه.

‫ببینیم چی می‌شه.

‫خب.

‫تصمیم گرفتم باهم یه بازی‌ای کنیم.

‫اسمش رو گذاشتم «دروغ تعطیل.»

‫بیا بریم. بیخیال بقیه شیم.

‫می‌خوام حقیقت رو...

‫تمام و کمال برای من تعریف کنی، ‫تا شاید خدا پشت و پناهت باشه.

‫همین لحظه، همین الان.

‫اگه بهم حقیقت رو نگی...

‫این دوست کوچولوی خدمتکارت رو می‌کُشم.

‫اون آقای رانندهٔ کامیونِ ‫خوشحالی که اونجاست رو می‌کشم،

‫و هر بدبخت دیگه‌ای رو که...

‫توی این غذاخوری بیاد.

‫پاهای خرگوش شعبده‌باز می‌گه... برو. ‫تیک، تیک، تیک، تیک.

‫- حقیقت رو؟ ‫- آره، حقیقت رو بگو.

‫حقیقت رو بگو. مردک قلابی. ‫حقیقت رو می‌خوام.

‫واقعیت اینه که من روحم هم ‫خبر نداره که چی داری می‌گی.

‫نه، نه، نه، نه، نه. این کار رو نکن.

‫تازه اینجا بازی قشنگ می‌شه.

‫خرابش نکن.

‫من هیچوقت اسمت رو نپرسیدم.

‫اوه...

‫بیا دوتایی بریم بیرون...

‫اینجا رو خوب اومدی.

‫خدای من، خیلی خفن گفتی.

‫جوری گفتی که انگار قبلاً ‫هم سمتت اسلحه کشیدن.

‫خب، بذار خیال همه رو ‫راحت کنیم که همه‌چی خوبه.

‫- عزیزم، من... ‫- ضمانت پس از فروش خودرو...

‫از اونجایی که از شما تماسی دریافت نکردیم،

‫به شما زمان ملاقات نهایی رو اعلام می‌کنیم.

‫احتمالاً پیش دکترهاست.

‫آره، آره، حتماً. همین‌طوره.

‫و شایدم نه. شاید واقعاً یه اتفاقی افتاده.

‫مردم همیشه می‌گن بدترین حالت رو تصور نکن.

‫اتفاقاً بعضی وقت‌ها باید ‫بدترین حالت رو تصور کنی.

‫اوه، پشمام. اوه، پشمام.

‫داره جالب می‌شه.

‫خدمتکار الان‌هاس که برگرده.

‫ساندویچ تن‌ماهی کاری نداره. ‫فقط کافیه که همه‌چی رو...

‫روی گاز بذاری. ‫یه بار دیگه...

‫ازت می‌پرسم، حقیقت رو بگو.

‫می‌گم من رو گیج کردی.

‫- یعنی می‌گی... ‫- دارم سعی خودم رو می‌کنم.

‫ادا درنیار. ادا درنیار. تیک، تیک...

‫- نمی‌دونم بهت چی بگم. ‫- حقیقت اینه که...

‫خودشه. فقط حقیقت رو می‌خوام. ‫تیک، تیک، تیک...

‫تو من رو با کسی دیگه اشتباه گرفتی.

‫اون‌وقت چرا باید من تو رو...

‫با کسی دیگه اشتباه گرفته باشم؟

‫- تیک، تیک، تیک، تیک، تیک. ‫- چی؟

‫مگه نشنیدی چی گفتم؟

‫- چرا شنیدم. ‫- پس می‌شه یه لطفی بکنی و...

‫انقدر «چی چی» نکنی؟

‫وقتی که حرف‌هام مثل روز روشنه!

‫تیک، تیک، تیک، تیک، تیک. ‫می‌دونی چیه؟

‫تو باید از لحاظ ذهنی خودت رو آماده کنی.

‫اون‌وقت دیگه برات انقدر جای تعجب نداره.

‫منظورم اینه که بدترین حالت رو تصور کن.

‫فقط بگو چی دوست داری بگم؟

‫- فقط بگو چی بگم. ‫- خدای من.

‫هنوز رَوشت رو عوض نکردی.

‫حتی یه‌ذره. ‫این لامصب ذهنیه.

‫- تو حرف نداری، رفیق. ‫- من اونی که تو فکر می‌کنی نیستم.

‫من که نگفتم تو کی هستی!

‫پس از کجا می‌دونی تو ‫اونی که فکر می‌کنم نیستی؟

‫تیک، تیک، تیک، تیک. ‫من هرچی بخوای می‌گم.

‫خب، می‌دونی چیه؟ وقتت تمومه.

‫رسماً الان گند زدی به همه‌چی.

‫تو گند زدی...

‫هی.

‫فرار کن.

‫باشه، باشه.

‫مـ...

‫خودم‌ام.

‫من همونی‌ام که دنبالشی.

‫تویی؟

‫تویی.

‫پس تویی.

‫پس تویی، تویی.

‫تویی. تویی. تویی. تویی.

‫جیمز.

‫این‌ها پای خودته.

‫اونجا که گفتی یه بُرش چدار...

‫از زیر میز برای شما رد کنم...

‫داشتی تیکه می‌انداختی؟

‫داشتی پروبازی درمی‌آوردی؟

‫یا از روی محبت بود؟

‫داشتم عوضی بازی درمی‌آوردم.

‫۹۱۱، مورد اورژانسی‌تون چیه؟

‫یکی اینجاست. داره مردم رو می‌کشه.

‫به مردم شلیک کرده.

آقا الان کجایین؟

‫ام... یه غذاخوریه.

‫غذاخوری رودهاوس.

‫شنیدم چی گفتین. منتظر بمونین.

‫باهاتون تماس می‌گیریم.

‫جیمز.

‫جیمز.

‫ترجیح می‌دم توی جهنم حکومت کنم، موافقی؟

‫جیمز.

‫جیمز.

‫جیمز.

‫جیمز.

‫شب بی‌نظیریه. ‫شب واقعاً بی‌نظیریه.

‫خیلی وقته حواسم هست، جیمز.

‫حواسم جمع و منتظرم.

‫تو، همسرت.

‫اون پسر کوچولو.

‫می‌خوام بیدار شی.

‫وقتشه بیدار شی، کونی.

‫باید بیدار شی.

‫خودت می‌دونی کی‌ام.

‫می‌دونی کجاها بودم.

‫جواب تلفن رو بده، جیمز.

‫می‌دونم همین اطرافی.

‫صدای تلفن رو شنیدم.

‫برداشتی؟

‫این کارها چیه؟ منو می‌پیچونی؟

‫نکنه، دکتر راس، روان‌پزشکمی؟

‫خیلی‌خب، من داستان اون ‫دفتردار رو ادامه می‌دم.

‫و مطمئنم از بخش بعدی داستان خوشت میاد.

‫چون مستقیماً به تو ربط پیدا می‌کنه.

‫همه‌چیز طبق داستان پیش می‌ره،

‫دفتردار شرکا رو دعوت می‌کنه.

‫آدم‌های سالیوان به سرش شلیک می‌کنن،

‫فقط یه مشکل کوچیکی پیش میاد.

‫متوجه‌ای؟

‫یه مشکل کوچیک...

‫که در واقع...

‫اینه که همسر دفتردار وارد خونه می‌شه.

‫و شاهد قتل همسرش می‌شه.

‫حالا یه مشکل منجربه مشکل بعدی می‌شه، درسته؟

‫و همسر دفتردار از درون می‌پاشه.

‫الکلی می‌شه.

‫قرص می‌خوره.

‫برای هرکی که گوشش با اون باشه ‫داستان رو تعریف می‌کنه.

‫همسرم، جیمز.

‫وبال گردن شده.

‫اون موقع بود که جیمز لوین بهم زنگ زد.

‫طبقهٔ هشتم.

‫لیبر و دلیوری.

‫اتاق ۸۲۹.

‫داشتم می‌گفتم. همسرت توی لیبر و دلیوری،

‫طبقهٔ هشتم، اتاق ۸۲۹.

‫من قانونم اینه که مادرها رو نمی‌کشم.

‫برخلاف بعضی‌ها. ولی به‌خدا قسم جیمز،

‫اگه دست از این رفتار ‫مسخرهٔ هرزه‌گونه‌ت برنداری،

‫این یه بار ممکنه قانونم رو زیر پا بذارم.

‫- خیلی‌خب. ‫- به‌خاطر تو.

‫هرکاری بخوای می‌کنم.

‫فقط بگو می‌خوای چیکار کنم. ‫همون کار رو می‌کنم.

‫همین الان برمی‌گردی سمت ماشینت،

‫و من قول می‌دم نزدیک همسرت نشم.

‫تو، شرکات، همه‌تون...

‫نزدیک خانوادهٔ من نشین.

‫بهت قول می‌دم.

‫چه بلایی سر همسر و بچه‌ت اومد؟

‫جیمز لوین بهم زنگ زد،

‫و لوین کسیه که هر مشکلی باشه حلش می‌کنه.

‫حالا هر مشکلی که می‌خواد باشه.

‫و می‌دونم وقتی اون به ‫من خیلی یهویی زنگ بزنه...

‫موضوع یه چیز کوچیک نیست.

‫حرف‌های تکراری بهم می‌زنه.

‫بهم می‌گه همسرم وبال گردن شده.

‫که جیکوب سالیوان شخصاً ‫ازم می‌خواد تا همسرم رو...

‫کنترل کنم چون ممکنه دردسرساز شه.

‫ممکنه همه‌چیز رو لو بده.

‫چی شده بود؟

‫به لوین می‌گم حلش می‌کنم.

‫با توجه به شناختی که نسبت بهش دارم، ‫تصمیم می‌گیریم...

‫خانواده‌م رو واسه همیشه از بوستون خارج کنم.

‫از خونه می‌رم بیرون.

‫می‌رم خرید کنم و زود برگردم،

‫و وقتی که برمی‌گردم...

‫اون زمان ما...

‫خرگوش خونگی داشتیم.

‫و اون‌ها بچه داشتن. ‫و توله‌های قشنگی داشتیم.

‫دخترم عاشق بازی با توله‌ها بود.

‫خیلی ناز بود.

‫دخترم صورت صاف و پشمالوشون رو می‌مالید.

‫وقتی که برگشتم...

‫خونه کلاً آتیش گرفته بود.

‫خونه کامل نارنجی شده بود.

‫مثل کدوی هالووین.

‫همسر و دخترم داخل خونه بودن.

‫ولی خرگوش‌ها بودن، جیمز.

‫یادت میاد؟

‫صدای فریاد خرگوش‌ها رو یادت میاد؟

‫از ته دل داد می‌زدن.

‫می‌دونم که امشب می‌میرم.

‫متوجه‌ام.

‫و تو قولی دادی که می‌دونم پاش می‌مونی.

‫و پای حرفم می‌مونم.

‫ولی می‌خوام بدونی...

‫که من...

‫- دیوید چمبرلینم... ‫- تو مغزت...

‫رد داده، جیمز.

‫انقدر رد دادی که...

‫واقعاً باورت شده دیوید چمبرلینی.

‫واسه سرطان ریه‌ست؟

‫داری می‌میری، نه؟

‫همه‌مون داریم می‌میریم.

‫پس توام از اول داشتی ‫به آخر خط می‌رسیدی.

‫پلیس‌های تخمی.

‫ژاپنی‌ها می‌گن...

‫هرچقدر مرگ بدتری داشته باشی ‫به طبقهٔ بالاتری از بهشت می‌ری.

‫خیلی‌خب.

‫خب، بریم سر وقتش.

‫وایسا، وایسا، وایسا. ‫وایسا، وایسا، وایسا.

‫باید این سؤال رو ازت بپرسم.

‫چرا همون اول که پات رو توی ماشین گذاشتی...

‫من رو نکشتی؟

‫چرا گذاشتی زنده بمونم؟

‫چون می‌خواستم با گوش‌های ‫خودم بشنوم که اعتراف می‌کنی.

‫- اون کلمات رو. ‫- کدوم؟

‫و می‌خواستم چهره‌ت رو ببینم.

‫اون چهرهٔ واقعیت رو.

‫چهرهٔ دومت رو بهم نشون بدی.

‫کدوم کلمه؟

‫الان بهت می‌گم.

‫سالیوان بهم گفت.

‫سالیوان دستور شلیک رو داد.

‫می‌خوام این رو بدونی...

‫هرگز قصد نداشتم دخترت رو بکشم.

‫وقتی همسرت منو دید دیوونه شد.

‫پرید صورتم رو چنگ زد.

‫منم سه‌بار ماشه رو کشیدم.

‫و د...

‫دخترت...

‫دیدم توی هال افتاده.

‫من سگ مست بودم وقتی...

‫خدا مگی رو توی زندگی من آورد.

‫وقتی بچهٔ اول‌مون فوت کرد، ‫می‌دونستم که خدا داره تلافی می‌کنه.

‫ولی بازم هرشب صورت‌شون رو می‌دیدم.

‫همسر و دخترت.

‫از مغزم بیرون نمی‌رفت.

‫ولی بعد که خدا بهمون یه پسر داد...

‫انگار که یه زندگی جدید بهم بخشیده بود.

‫انگار داشت زندگی دخترت رو می‌بخشید.

‫داشت زندگی دخترت رو به من می‌داد.

‫زندگی‌ای که من به اشتباه ازش گرفته بودم.

‫فکر کنم شبم رو تکمیل کردی.

‫ایکاش منم می‌تونستم این کار رو برای تو بکنم.

‫من...

‫دیوید، من پشت هم داشتم بهت زنگ می‌زدم.

‫خواهش می‌کنم بهم زنگ بزن ‫بگو که حالت خوبه.

‫بچه‌مون دختره، دیوید.

‫الان تو بغلمه. خیلی خوشگله.

‫چشم‌هاش به تو رفته.

‫نمی‌دونم دفعه قبل کی بود که جواب داد، ولی...

‫می‌دونم که حالت خوبه. فقط حس کردم...

‫دارم دعا می‌کنم، دیوید.

‫دعا می‌کنم خدا راه برگشت ‫به ما رو بهت نشون بده.

‫منتظرتیم. هردوتامون.

‫دیوید چمبرلین.

‫من دیوید چمبرلینم.

‫دیوید چمبرلین.

‫دیوید چمبرلین.

‫دیوید چمبرلین.

‫من دیوید چمبرلینم.

‫کمک!

‫کمک!

‫جواب نمی‌ده. جواب نمی‌ده.

‫از جات تکون نخور.

‫حرکت نکن.

‫دست‌هات رو بالا ببر.

‫‫ترجمه از مـحـمـدعـلـی و امـیـر فـرحـنـاک ‫:: Amir Farahnak & mml.moh ::

‫‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@

‫‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.