Original subtitles

NAAR EEN TONEELSTUK VAN CLAUDINE GALEA

IK KOM VAN VER

We beginnen opnieuw.

We beginnen opnieuw.

Opnieuw beginnen.

We beginnen opnieuw en opnieuw.

HOU ME STEVIG VAST

Paul, kleed je aan. -Pap, school kan wachten.

Ik ben nog niet klaar. -Heb je wel eens vlechtjes gemaakt?

Kom, we gaan.

Ik wil dat mama chocolademelk maakt. -Morgen.

Laten we gaan. -Is ze boodschappen doen?

Mama is aan het joggen.

Trek je jas aan.

O nee, ik ben te klein.

Lucy? -Ja.

Lulu, we gaan.

Je hebt chocola op je handen.

Kom op. -Het is goed, rustig aan.

Lucy? -Ja.

Weet je wel hoe laat het is?

Ben je gevlucht of zo?

Morgen vroeg.

Wat? -"Ontbijt".

De vroege ochtend.

Waar ga je heen?

Ik weet het niet, een stukje rijden. Ik wil de zee zien.

Ik zal het oliepeil checken. Hij heeft lang niet gereden.

Vrijdag twee maanden.

Paul wilde het versieren.

Dat heb ik gezien.

Dat dacht ik al.

Kom op, zo.

Borsten vooruit.

Reizen, tieten, zee.

Lucie droomt ervan om dat te spelen. Het is haar favoriete stuk.

Kom, niet rondhangen.

Heb je mama vrijdag gezien? -Vrijdag?

Heeft ze iets gezegd?

Heb je dat van die boodschappen verzonnen?

Twee koffie, twee chocola.

Ik moest iets bedenken.

Jij zei dat ze eerder was weggegaan. -Je weet heel goed waarom.

Wacht, blijf hier.

Blijf hier.

Ik weet het niet. Ik heb al gebeld.

Nee, de mijne.

Goed, ja.

Waarom zou ik het moeten weten? Ik wil het niet weten.

Heb je mijn aansteker gezien?

Ga weg.

Hallo?

Gekust op schoot.

Dit doet pijn aan mijn oren.

Blijf je maar toonladders spelen?

Kom op, speel.

Het is goed, maar speel.

Je kan spelen, Ik weet dat je kan spelen.

Heb je mama vrijdag gezien? -Vrijdag?

Heeft ze iets gezegd?

Ja.

Ja, dat is het.

Je speelt heel goed, lieverd.

Heb jij dat van die boodschappen verzonnen?

Vind je jezelf een fee of een heks?

Waar ben je?

Je bent weg, ja. Maar waar ben je?

Ik ga niet meer naar de sportschool. Ik speel piano wanneer ik wil.

's Nachts, als ik wil. -Hou je mond.

Papa laat me met rust.

Je had met hem weg kunnen gaan. Paul en ik redden ons wel.

Aanvallen.

Braaf paard, braaf paard...

Cherry, ik hou van je.

Cherry, hou je ook van mij?

Op een dag neem ik je mee.

Dat is het enige wat ik wil.

Ik zal voor altijd van je houden, Cherry

Hou je ook van mij?

Zo lief als de zonsopgang,

zo fris als bergdauw.

Op een dag neem ik je mee.

Hou je ook van mij?

Ik heb je voor eeuwig nodig, Cherry

Laat maar.

Je moet iets verzinnen dat wij kunnen vertellen.

Wat jullie kunnen vertellen?

Dat doe ik, lieverd.

Ah, ik zal u zeggen, mama,

wie mijn kwelling veroorzaakt.

Papa wil dat ik denk als de grote mensen.

Ik zeg dat de jongens... -Hou je mond.

Ik verzin zelf wel wat.

Ik stel me voor dat ik weggegaan ben.

Ik moest iets bedenken, hè?

Senora, waar gaat u heen?

Hallo, mijn moeder is er niet.

Wat moet ik zeggen?

Je zegt: laat een bericht achter...

Laat een bericht achter en ze antwoordt wanneer ze er is.

Prima. En tot ziens. -Tot ziens.

Bedankt.

Kan je terugkomen om met Paul te praten? Dan ga je daarna weer weg.

Ik laat de keukendeur voor je open.

Papa zal het niet merken. Ik zweer dat ik niets zal zeggen.

Heb je het begrepen van de deur? Ik maak hem open als papa in bed ligt.

Haast je.

Niets.

Hij belt me ​​niet.

Ik zou de telefoon toch niet opnemen.

Zal hij iets aan de kinderen vertellen?

Misschien.

Mag ik een calvados, alsjeblieft?

Hij zal denken dat ik een week weg ben.

En dan een maand. En dan drie maanden.

En dan zes maanden.

En daarna geeft hij het op.

En daarna...

Hallo. -Hallo.

En onze vrienden...

Hij zal ze kalmeren en zeggen: het is normaal, ze is weggegaan.

Het is zo, het is normaal.

Het is menselijk.

Dat is precies wat ik zou zeggen.

Het is menselijk. Het is normaal.

Het is niet eerlijk...

Lucy, heb je me gehoord? -Wat?

Wat zei ik? -Weet het niet.

Hij zei dat het normaal en menselijk is.

Ik oefen niet genoeg. Ik moet een uur per dag meer spelen.

Wat betekent "menselijk"?

Marc, vertel ze iets anders.

Ik zei nog iets anders, Paul. -Je hebt niets gezegd.

Ik zei ook: reizen kost tijd.

Je moet ver weg, heel ver.

Je moet ver weg, heel ver.

Je moet een plek zoeken, een huis. -Een baan zoeken.

De taal leren, settelen, een baan zoeken. -Vrienden maken.

Dat kost veel tijd. -Dat kost veel tijd, dat kan jaren duren.

We kunnen de mast en de touwen bekijken.

Omdat het kanon op dit schip...

12 lubs wegen, dus zes kilo.

De hoofdmast, hier...

Het touwwerk van hennep is 21 kilometer lang.

En 21 kilometer touw dat van hennep gemaakt is.

De donkere stof die u ziet, is teer.

Plantaardige teer dat de scheepslui voortdurend moeten opsmeren...

om de touwen waterdicht te houden.

Waarmee het touw ingesmeerd werd om ze te beschermen tegen weersinvloeden.

Wat is uw probleem? -Ik heb geen probleem.

Hij is een kind.

Maar niet uw kind. -Hij is geen pop, geen standbeeld.

U loopt de hele tijd aan dat kind te sjorren.

Wat doet u onbeschoft. -Helemaal niet.

Het is mijn zoon. -En dan mag je alles doen?

Een kind beweegt, een kind lacht, rent, springt, doet van alles.

Klootzak.

Bedankt.

Lieverd, je moet een beugel.

Zullen we vrijdag vertrekken? -Vrijdag moet ik werken.

Als je klaar bent, voeg je je bij ons.

Het wordt een heel mooi weekend.

Ga een keer zonder mij.

Mag ik binnenkomen? -Ik kom eraan.

Waar ben je? -Overal.

Lukt het, mevrouw?

Bent u van de prijzen?

Mevrouw, wat is er aan de hand?

Nee, je hebt mama weggegooid.

Je hebt mama weggegooid.

Je hebt mama's parfum weggegooid. Je hebt mama weggegooid.

Mevrouw?

Waar gaat u heen?

Neem me niet kwalijk, mevrouw.

Mevrouw? Mevrouw, alstublieft?

Het is die kant op.

Kom met ons mee, dat is beter.

Kom met ons mee, alstublieft.

Kom, mevrouw.

Dat is mijn zoon.

Dat is mijn dochter.

De vader.

Ze zijn 's ochtends vertrokken en 's middags teruggekomen.

Toen zijn ze gaan wandelen.

Het hotel is hier. -Is dat het dichtstbijzijnde meer?

Dat moet het zijn. Hij nam me er vaak mee naartoe.

Markeer het meer van Gerber op de kaart.

Wanneer hebt u voor het laatst contact met ze gehad?

Vrijdag, rond 21.30 uur per sms.

Heeft uw man de paspoorten van de kinderen?

De kinderen hebben geen paspoort.

Hier.

Gaan we zoeken?

Een volwassene en twee kinderen, een jongen en een meisje.

Voor het laatst in deze sector gezien.

We hebben hun auto, die staat naast het hotel.

En verschillende getuigen.

Je zou denken dat ze zijn die richting op gegaan.

Dus vanmorgen hebben we al...

Veldpolitie. -Hallo?

We zijn in de Gerber-vallei.

Het meer is door twee lawines bedekt. Je kunt de bomen amper zien.

De hond heeft hun spoor tot daar gevolgd.

We hebben drie voetafdrukken gevonden, twee van kinderen.

We blijven hier niet, het is behoorlijk open.

We zullen op de lente en de dooi moeten wachten om de lijken te bergen.

Waar neem je me mee naartoe?

Waar ben je?

Ik heb weer wattenschijfjes in het toilet gevonden. Gezichtscrèmes.

Het is ongelooflijk. Ik word er ziek van.

Die geur van vrouwen, make-up, feestjes, gelach, gesprekken,

hun sigaret, hun champagne. Muziek, liefde...

Je drijft ons uit elkaar. Je kan de pot op.

Ik kan zo niet werken. Je plaat blijft hangen. Ik ben het zat.

Sigaretten, kusjes, muziek... Hou je kop nou eens en kom op.

Ik ben niet degene die weggegaan is.

Weerwolf.

Kijk die lovehandles van me.

Kom hier, kom binnen en ga weg.

Wacht, nee, nee.

Papa, wil je me mijn roze elastiekje geven?

Wat? -Roze elastiekje.

Niet binnenkomen, hè? -Maak je geen zorgen.

Roze elastiekje?

Deze, ja.

Bedankt. -Tot vanavond, lieverd.

Hoe is het met je? -Ik weet het niet.

Hoe zie ik er uit?

Hoe zie ik er uit?

Wat is er?

Mooie auto. -Bedankt.

En ik?

Wat ben ik? Een gevulde tomaat?

Ik hou van auto's, meer niet.

Tot in een ander leven dan.

Goede reis.

Hallo. -Hallo.

Ik ben niet degene die weggegaan is.

Ik heb het verzonnen.

Zo ben je bij me.

Het werkt niet meer.

Het werkt niet.

Attentie, het moet vrijer, directer.

Iets minder melodieus.

Eén maat voor nummer twee.

Mooi, heel goed. We gaan aan de Christus werken.

Zal ik je een grap vertellen? Een man loopt een bar binnen en zegt:

hallo, hier ben ik, maar in feite was hij er niet.

Is dat grappig?

Heb je je kaart?

Hallo. -Hallo.

Het doodt je kracht.

Het doodt je kracht. -Ik voel me licht.

Ik voel me licht. -Je schreeuwt in mijn oor.

Vrijdag...

Clarisse, wat wil je drinken? -Een abrikozensap.

Een glas witte wijn.

Alles goed? Ja, ik kan thuis niet werken.

Dit is je thuis.

Ze wachten erop. Een week is niet erg.

Dat is niet het einde van de wereld. Integendeel,

ik kom hier niet alleen uit.

Een Duitse vertaling.

Komt goed. Dat kan ik doen.

Ik heb niet genoten van de zee. Helemaal niet.

Heeft het je niet goed gedaan? -Ik wil niet meer op de lente wachten.

Weet je, soms wil ik weg.

Wil ik de kinderen uit het raam gooien.

Dat is normaal... -En Mark is een meubelstuk.

Nu verander ik ze in lieve, kleine hertjes.

Het is belachelijk.

Niet te warm? -Nee, prima.

Is het lekker?

Het is goed om af en toe te eten.

Ja.

Die tosti...

verzet zich.

Daar zijn de muzikanten.

Hebben we recht op een beetje muziek?

Hoe oud kon je dit spelen?

Toen ik vier was. Dit en daarna dat.

Schat, waarom deelde mijn moeder handtekeningen uit?

Het duurde lang en het irriteerde me dat ze zich wijdde aan haar fans.

Op een dag beet ik één van hen.

Wie is dat? -Ze is een pianiste, Martha Argerich.

Ik vind haar geweldig.

Er is een gelijkenis. Qua haar.

Wat lief.

Weet je nog hoe het was om zwanger te zijn?

Heb je anders moeten spelen? -Een beetje langzamer.

Niet echt mijn genre. -Een vlucht naar voren.

Alsof het handschrift van zo... naar zo gaat.

En toen ik zwanger was, was het... -Wat doe jij in het leven?

Ik speel fluit.

In een orkest.

Ben je hier lang?

Nee, maar één nacht. Eén concert, één avond.

Niet zo bewegen.

Pas op dat de koffie niet omvalt.

Niet leuk om nu zo te doen. Dat wil ik echt niet.

Ik weet niet wat ik moet doen.

Ik vind dit niet leuk.

Ik heb mijn jeugd doorgebracht met het volgen van mijn moeder op tournee.

Net als zij, bleef ik 's avonds tot laat op.

Ik paste me aan haar vreemde uren aan.

Als de trein stopte, kocht ze een broodje of ging een sigaret roken.

Ze stapte altijd pas op het laatste moment weer in.

Mijn dochter is Martha Argerich.

Ze vond het leuk om me bang te maken, zoals een kat met een muis speelt.

Bruin tot donkerbruin.

Wie heeft de deur op slot gedaan?

Wie heeft de deur op slot gedaan?

Stommerik.

Dus, man?

Waarom ben je niet omgekleed?

Wil je niet gaan klimmen? -Nee.

Wil je iets anders doen? -Nee.

Wat stom, het is vandaag mooi weer.

Wat doe je? -Ik maak pannenkoeken.

Je nieuwe pyjama is mooi.

Het is geen pyjama.

Nou, hij is nog steeds mooi.

Heb je hulp nodig? -Nee.

Hallo.

Ik ben er.

Kijk naar me.

Je moet even wachten voordat...

Het is nog niet heet genoeg. -Zeg dat het goed is.

Het wordt niet warm. -Jawel, je doet het goed.

Niet met het mes in de pan, dan krijg je krassen.

Dat is niet erg.

Geen krassen is beter. -Maar dat hoef je niet altijd te zeggen.

Ze leert het wel.

Wat is hij groot geworden.

Ja, je bent groot geworden.

Jij bent ook groot geworden.

Nog een sigaret.

Mag ik koffie proeven? -En wat daarna?

Zeg ja. Kom op, zeg ja.

Wil je suiker?

Wil je melk?

Nee.

Bedankt.

Wil je een sigaret?

Niet lekker? -Nee, niet lekker.

Cherry, ik hou van je.

Niet slecht.

Cherry, hou je ook van mij?

Hij is niet gaar. -Hij moet nog bakken.

Je moet het op het vuur zetten. -Ik laat het je zien.

Doe je ogen dicht.

Check. -Dankjewel.

Wat raar.

Het is niet erg. -Nee, ik vind het leuk.

Ik vind het ook leuk.

Ik vind het leuk om met ogen dicht naar je te kijken.

Ik voel je ademen.

Ik mis je.

Ze heeft niets gedaan.

Ik lees en jij maakt pannenkoeken.

Ik mis je enorm.

Ik jou ook.

Ik jou ook.

Praat je in jezelf? -Tegen wie praat je?

Tegen niemand. -Dan je praat in jezelf.

Doe je T-shirt uit.

Waarom lach je? -Doe je T-shirt uit.

Omdat ik het warm heb.

Daarom lach ik.

Je hebt een nieuwe tatoeage.

Je hebt een nieuwe tatoeage. -Wil je die op mij tekenen?

Dezelfde? -Ja.

Hoe doe je dat met het perspectief?

Wanneer iets erachter lijkt te staan?

En ook hoe je die trein tekent.

Waarom teken je geen trein? -Waarom geen trein?

Dan zie je de rails niet meer.

Je ziet ook geen trein.

We willen geen trein zien, we maken de rails.

Bedankt.

De telefoon gaat.

Je zit vol meel.

Er komen vrienden langs. -Hou je mond.

Neem je op? -Kop dicht.

Waarom praat ze zo?

Mag ik Caesar uitnodigen?

Om 16.00 uur hebben we honger. We maken een grote snack.

Laat me de foto's zien. De Eiffeltoren.

Herinner je je dat nog? -Dat was in Parijs.

Zoals hij dat zei. "Dat was in Parijs."

Nee, nee. Niet doen.

Genoeg, hou op.

's Avonds halen we pizza.

Er wordt gebadderd.

De kleren voor school morgen liggen klaar.

We doen het licht aan in de keuken. We drinken nog een glas melk.

Dan valt de nacht in...

en gaan de kinderen naar bed.

Ik wil je laten zien dat ik van je hou.

Ik hou al heel lang van je, jongen.

Ik zal nooit weggaan.

De winter is voorbij, juffrouw. -Ik hoop het.

Heb je te lang geslapen, prinses?

Wat vang je daarmee?

Mooie vissen.

We vangen daar troep in.

Pardon, mag ik?

Zal ik wat meenemen? -Nee.

Wilt u iets drinken? -Nee.

Nee, bedankt. -Prima.

Waar ga je heen, kleine jongen?

Ik ga naar school.

Wanneer kom je terug?

Nooit.

Verdorie.

Aangezien hij een jongen is, heeft hij natuurlijk recht op een hut.

En ik ga een piano krijgen, hè?

Wanneer krijg ik die? -Hij komt eraan.

Dat zal wel.

Moet ik wachten tot het gaat dooien?

Ze is zo maf.

Neem mijn nachtkastje ook mee.

Pas op.

Wacht...

Wacht, wacht. -Haal dat weg.

Kom op, wat zijn jullie slap.

Je moet duwen.

Bedankt. Dit is nu mijn kamer.

Mijn lerares wil me inschrijven...

voor het muziekconcours van het conservatorium in Parijs.

Ze zegt dat ik 15 ben en niet altijd een kind zal blijven.

Ik vind het eng.

Mijn piano.

Voorzichtig.

Hij is erg mooi.

De kinderen raken het klimrek niet meer aan.

Ze groeien zo snel op.

Wat doe je? -Nou, we halen het uit elkaar.

Het doodt je kracht.

Ik voel me licht.

Je schreeuwt in mijn oor. -Geef terug.

In mijn mond, overal.

Wat doe je? -Ik speel harder dan jij.

Ik verzet me. -Hou op, ik meen het.

Stop, stop. -Je verdwijnt. Je sterft.

Hou je kop.

Dus sla ik niet meer op de toetsen. Ik speel heel zacht.

Zie je je tekeningen?

Klootzak.

Hoi, David. -Hallo, Mark.

Waar is Mark?

Hij werkt niet vandaag.

En morgen? -Ook niet.

Hij werkt hier niet meer, hij heeft zijn leven veranderd.

Wat doet hij nu? -Wat jij wilt.

Jij beslist, zeg jij het maar.

Wij naderen station Paris-Montparnasse, eindpunt van deze trein.

Neem bij het verlaten van de trein al uw bezittingen mee. Ik wens u een fijne dag.

Wij naderen station Parijs-Montparnasse.

Hallo.

We luisteren.

Is er iets mis, Juffrouw?

Kom op, ga spelen. -Laat me met rust.

Ga terug, je moet spelen, kom.

Mevrouw, ik ken u niet.

Je blijft niet altijd... -Hou op.

Wie bent u, wat bent u?

Je wordt volwassen. Het is goed, kom.

Je blijft niet altijd een kind. -Mama.

Mijn meisje, wat is er aan de hand?

Schat, gaat het? Wat is er gebeurd?

Ik vond het eng.

Zij achtervolgt me. -Mevrouw,

Nu is de maat vol. Ga alstublieft weg.

Ik heb u niets aangedaan. Hoepel op.

Ga weg of we bellen de politie.

U valt al maanden mijn dochter lastig.

Je moet alles alleen doen.

Het Conservatorium van Parijs was voor haar verkeken.

En de piano bleef dicht.

Zo mager.

Ze wilde niet meer spelen.

Ze wilde niets meer.

Kom op, Loulou, lekker schaatsen. -Komt goed.

Ik doe het wel, mam.

Aurèle, de bandjes.

Ja, we ontvangen je luid en duidelijk.

Pat, wat is er?

Ik had contact met de Spaanse reddingsbrigade voor iets anders.

Ze zouden restanten hebben gevonden.

De sneeuw is daar gesmolten.

Stilte op de noodfrequentie, alstublieft.

Hallo, Cuca, hoe is het? -Hallo, goed.

Dag mevrouw.

Alles goed? Hebt u een goede reis gehad?

Hier, uw kamer is op de tweede etage. Het is de mooiste.

Mag ik de grote?

De grote?

Hier. -Bedankt.

Wat wilt u voor ontbijt?

Twee koffie, twee warme chocolademelk, alstublieft.

In kommen.

Tot ziens, Cuca. -Tot ziens.

Mag ik? -Zal ik wat meenemen?

Nee, bedankt. -Wilt u verder nog iets?

Blij kalm, rustig maar.

Rustig, alstublieft.

Rustig maar.

De poort moet zeker opnieuw geschilderd worden.

Van wanneer dateert die?

1722. -Nee, de auto.

1778, 79...

Weet ik niet precies, dat ben ik vergeten.

Dat moet ik navragen.

De kamer hiernaast is erg mooi.

Ik ga me aanmelden op de universiteit.

Ben je teleurgesteld, papa?

Hoezo teleurgesteld?

Omdat ik geen beroemde pianist word.

Nooit.

En als we nou gaan verhuizen?

En als mama terugkomt?

Ze komt niet terug.

Het is al te lang geleden.

Het is goed om te verhuizen.

We beginnen opnieuw.