Original subtitles

Wanneer de herfst vochtiger wordt en overgaat in winter...

moeten we dan zeggen: 'Het wordt duister 's avonds'?

Moeten we de handen in de zakken steken in afwachting van de koude?

Of zeggen: 'Steek het haardvuur aan, ga tegen elkaar aan zitten.

Het zal niet zo koud zijn als je je voorstelt'?

Wil nog iemand een kopje thee?

Ik wil wel, maar moet de bus halen. -Ik ook, vrees ik.

Nog zes minuten. Wil je de cakejes voor m'n oma in dat blik doen?

Moet je ver reizen om haar te zien? -Niet echt.

Wat ga jij vanmiddag doen? -Ik kan opgeroepen worden.

Met wat geluk kan ik sport kijken. Met zuster Crane als er worstelen is.

Niemand mag weten van zuster Cranes voorliefde voor worstelen.

Ik zeg alleen, Mrs Bevan, dat als u wilt dat de sluier wijd staat...

u het beste een heleboel effen tule kunt nemen.

Ik wilde graag guipurekant, dat bij de rand van de mouwen past.

Ik heb niet ingestemd met guipurekant op de mouwen, mam.

Ik weet niet eens of ik mouwen wil. -Je kunt maar beter beslissen.

En snel. Ik dacht dat we maanden hadden voor 't plannen, geen weken.

Deze is mooi. -Die is te aansluitend, Petra.

Dan heb je een enorm boeket nodig.

Ik zal kijken of ik ook iets met een prinsessenlijn heb.

Ik ben op van de zenuwen.

Ze is niet de eerste en zal niet de laatste zijn.

Hebt u al gedacht aan het toevoegen van een cape van chiffon?

Het duurt niet lang meer, beloofd. -Ik wil dat appartement bekijken.

Een huurwoning in de particuliere sector is enorm zeldzaam.

Het komt helemaal goed.

Valerie Dyer. Ik kom voor Elspeth Mary Dyer.

Ze ligt op de ziekenhuisafdeling.

Ze zeiden dat ik hier privileges zou hebben.

Ik hoopte dat ik mijn korset zou terugkrijgen.

U bent hier omdat u ziek bent, oma. -Ik ben vervelend, h�?

Die ochtendjas glijdt bijna van u af. -Dat ligt aan het eten hier.

Ik zal ze delen met Sandra.

Ze heeft donderdag haar polsen doorgesneden.

Ze kan wel een opkikkertje gebruiken.

Volwassen mannen die rondrollen in een hemd en onderbroek.

Misschien kunt u wat voor hen breien. -Brutaal, hoor.

Bij m'n laatste keer hier stikte mijn oma bijna.

Ze lijkt sindsdien enorm afgevallen.

Dat is hier niet gebeurd. Ze is hier voor maagzuur en algehele malaise.

Maar we maken ons weinig zorgen. Ze zegt dat ze goed eet.

Zit u bij haar tijdens het eten? -U weet waar we zijn?

Dit is geen herstellingsoord voor de adel.

Elsie keert maandag terug naar haar cel.

Binnen.

Erg aardig dat u me wilde ontvangen, dr. Knightley-Grimes.

Ik kan u momenteel helaas geen stoel aanbieden.

Al dat herbouwen en reorganiseren brengt heel wat teweeg...

maar heeft ook heel wat te bieden.

Ik zal u op uw woord moeten geloven...

aangezien uw afdeling 't budget voor Nonnatus House halveert.

Ja, u bent op de hoogte gesteld?

Ja, vanmorgen. Per brief. En ik wil graag weten waarom dit is.

Met de uitbreiding van de kraamafdeling in St. Cuthbert...

zal het werk van uw orde duidelijk in belang afnemen.

Dat is nog niet het geval.

En door de verbouwing van de afdeling hebben we dertig extra pati�nten.

Jullie gebouw dreigt ook gesloopt te worden.

Tot dan is Nonnatus House effici�nt, van belang voor 't district...

en ruim voorzien van personeel en middelen.

De lopende uitgaven zijn echter een probleem.

We betalen nauwelijks huur.

De gemeenteraad is altijd heel gul geweest.

Het ministerie van Ruimtelijke Ordening heeft u niet ge�nformeerd?

Nee, dat is niet gebeurd. -Dat is betreurenswaardig.

Als we vanmiddag op tijd klaar zijn, ga ik naar Violet Buckle...

voor wol voor de nieuwe trui voor dr. McNulty.

Wat denk jij, ijsvogelblauw of donkerblauw?

Ik zou zeggen ijsvogelblauw, maar ik weet niet of hij dat wat vindt.

Ik wou dat we 'm wat konden oppeppen. Dat hij een leven gaat opbouwen.

Hij heeft een vriendin nodig. Dat vraagt om meer dan een nieuwe trui.

Hij moet zich focussen op z'n werk.

De boog kan toch niet altijd gespannen zijn?

We moeten 'm naar de disco sturen van de hulpdokters in St. Cuthbert.

Ik zag een affiche toen ik wat monsters kwam afgeven.

Hoe kunnen ze verwachten dat u de volledige huur betaalt...

terwijl het budget wordt gehalveerd?

Dat heb ik hem gevraagd. Als we niet betalen, moeten we eruit.

En waar moeten de zusters en het personeel dan slapen?

Dat probleem zou snel irrelevant zijn.

Voor ons is het niet irrelevant. De kraamkliniek heeft de orde nodig.

Misschien hebt u geen keuze.

En dat is dat? -Nonnatus House stemt in...

met een half budget en 'n hoge huur?

Zo is de huidige situatie.

En ik vrees dat we die moeten accepteren.

Eddie woont op kamers en wil niet bij m'n moeder intrekken.

Als we een appartement vinden, hebben we 't voor elkaar.

Hij zit in de ontruiming, dus ik mag de meubels kiezen.

Soms ruikt 't naar oudjes, maar er zit ook formica bij.

Weet je zeker dat je data kloppen? -Data?

De datum van je laatste menstruatie. Je zou drie maanden ver zijn...

maar ik denk eerder aan vier.

Nou ja, u bent de expert. Wanneer voel ik schoppen?

Nog niet. En het zal niet voelen als een voetballer.

Ze zeggen dat het lijkt op een vogel die je streelt met z'n vleugels.

Een vogel? Dat is leuk.

Goedemiddag. Berenice Medlar? U gaat doorgaans naar St. Cuthbert?

Ja, maar de naam Berenice gebruik ik niet meer. Ik word Bonnie genoemd.

In de kraamkliniek houden we het formeel, Miss Medlar.

Ik kom net uit St. Cuthbert. Ik zag dat je oma werd binnengebracht.

Op een brancard.

Ik zie dat u geen bustehouder draagt. Hebt u pijn in uw borsten?

Ik had eerder weinig vulling voor een bh, dus droeg er geen.

Nu blijven ze vanzelf overeind.

Dat lees je ook. Zwangerschap is een positieve staat van gezondheid.

Hebt u er veel over gelezen? -Ja en ik heb net 'n elpee geleend...

met de geluidsopname van een bevallende vrouw.

Ze vertellen weinig in St. Cuthbert en hebben weinig tijd voor vragen.

Ze hebben weinig tijd voor alles. -Het is net een worstenfabriek.

En ik ben vegetarisch. -Ik snap het.

Ik kreeg een folder met 'eet meer lever'.

Ik wil er wel een geven met 'eet meer eieren en spinazie'.

U hebt geen bloedarmoede. Uw enkels lijken me wel wat opgezwollen.

Staat u veel voor uw werk? -Ik werk in een platenzaak.

Dat doe ik al sinds ik naar Londen gekomen ben. En het is Miss.

Dat dacht ik al. Dat leek me de reden dat u nog steeds werkte.

Ik heb wel een vriend. Het papiertje ontbreekt nog.

Het maakt ons niet uit. We laten ons niet dwingen.

Het maakt me niet uit wat de zuster zei. Ik voel duidelijk beweging. Zo.

Nee, dat is het niet. -Sinds wanneer ben jij de expert?

Volgens de zuster voelt het als de aanraking van vleugels.

Ik heb toast met kaas gemaakt en wat opkloppudding.

Ik laat je niet te weinig calcium eten.

Wil jij iets? Ik kan een blikje gehakt openen.

Je hoeft mij niet te verwennen, Ada. Verwen haar maar.

Ik heb spijsverteringsproblemen, zeggen ze.

Ik zei dat ik in de werkruimte alleen moest overgeven door de ventilering.

O, oma.

Niet huilen, meisje.

Niet met al die mascara.

Oma, je dossier ligt hier nog. -Dat is onachtzaam.

Je hebt bloed opgegeven in de werkruimte.

Staat dat er? -Je hebt acute bloedarmoede.

Er is een r�ntgenfoto gemaakt en u hebt bariumpap gehad.

Er staat dat je slokdarmkanker hebt, oma.

Die dokters... Ze weten er niks van.

Dat doen ze wel.

En ik ook.

Ze is niet bang. Ze is helemaal niet bang.

Hoor je haar?

Ze weet dat ze het kan.

Ik weet dat ik het kan.

En ik weet dat ik er niet voor naar het ziekenhuis hoef.

Hij schopt. Leg je hand op mijn buik, zoals je anders ook doet.

En swingen vanuit de ellebogen.

Van links naar rechts of van rechts naar links?

Zou je die nette schoenen ook niet voor gymschoenen verruilen?

Dan veert hij wel beter op de bal van z'n voet.

Niemand draagt gymschoenen naar een discotheek.

Kevin, de bewaker van de nachtopvang voor mannen belde.

Er moet een sterfgeval vastgesteld worden.

Dronk hij brandspiritus?

Het spijt me, knul.

Sorry, ik ben zo klaar.

Het spreekuur van vanmorgen is helaas voorbij. Is er iets mis?

Alleen bij St. Cuthbert. Tot voor kort ging ik daarheen...

maar gisteren had ik een afspraak in de kraamkliniek.

Ik wil door jullie verzorgd worden.

Wat een geweldig compliment voor onze praktijk.

Ik heb uw zorggegevens nodig wanneer dit uitkomt.

Kan ik de vroedvrouw met het krullenpermanent zien?

Gewoon om even gedag te zeggen. -Ze heeft dienst. Ik breng u even.

Ik wil dit niet gebruiken. Ik dacht aan thuis bevallen.

Dan kan de vader er ook bij zijn. -Die zijn er hier ook al bij geweest.

Ik vergelijk mannen bij de bevalling met lachgas.

Als het zover is, denk je er misschien anders over.

Ik niet. Eddie komt uit een kindertehuis.

Hij heeft nooit familie gehad. Hij laat geen mensen toe.

Als hij bij de geboorte van de baby is, moet hij hem wel toelaten, toch?

Zou een ontspanningscursus hem helpen?

De kraamkliniek biedt die aan aan moeders en vaders.

Geeft u die? -Zuster Hilda voert er de scepter.

Haar stem schijnt heel ontspannend te werken.

En ze kunnen haar zo vrijlaten? Ze zit vast voor illegale abortussen.

Je oma kwam al voor voorwaardelijke vrijlating in aanmerking, begreep ik.

Ik denk dat haar leeftijd een rol speelt.

Met haar tachtig jaar was ze bijna de oudste gevangene.

Tachtig? Ze zei dat ze 75 was.

Waarschijnlijk was in de ziekenboeg geen plek voor haar.

En de gevangenis zelf...

kan een bewaakster geen weken bij 'r laten zitten in St. Cuthbert.

Is dat hoelang ze nog heeft? Een paar weken?

Ik heb haar nog niet gezien. Dat gebeurt wel als ze thuiskomt.

Dr. Turner, ze kan niet naar huis. Haar appartement zit onder het stof.

Het is niet meer verhuurd. Het gebouw is onbewoonbaar.

We helpen je schoonmaken. Als ze aan jouw zorg wordt toevertrouwd...

is thuis misschien het meest comfortabel voor haar.

Hoe bedoelt u, 'toevertrouwd aan mijn zorg'?

Je oma heeft jou genoemd als verwante op alle offici�le documenten.

geneesmiddelen met gereguleerde afgifte

Ik weet niet wat ik hier doe. Ik geloof niet in wat het moet doen.

Dat weet ik. Maar het doet die dingen toch.

Het biedt onderdak, geeft je kracht en kalmeert je.

Er blijft niks overeind.

Al m'n ori�ntatiepunten vallen weg. -Ik weet het.

Ze zal morfine nodig hebben. Dat moeten we bestellen.

Val, maak je daar niet druk om. -En een nieuwe matras en een katrol.

En glycerinewattenstaafjes voor haar mond.

Dat kunnen we allemaal regelen. -Wij gaan je oma verplegen.

Jij hoeft haar alleen te verzorgen.

Je krijgt verlof voor zolang haar reis duurt.

Een boterham met spek. Je zei dat varkens krijsend doodgaan.

Ik wilde iets doen om je blij te maken.

Hoe moeten we voor een kind zorgen als we niet voor elkaar zorgen?

We moeten ergens beginnen.

Wat dacht je van een ontspanningscursus...

met de andere toekomstige ouders?

Daar gaan we vast niet aan dood.

Vals alarm voor Hilda Lettins.

Ga je weg vanavond?

Zuster Julienne en ik gaan raadslid Buckle bij haar confronteren...

om te horen of en wat er gedaan kan worden aan de besparingen.

Heb jij pethidine meegenomen? -Alleen het gebruikelijke.

Zet het maar meteen terug in de kast. De voorraad lijkt op te raken.

We komen wat stof ophalen voor de bruiloft van Bevan.

Het raadslid heeft spreekuur.

Betaal wanneer het uitkomt. De kassa is dicht.

Mag ik even spieken? -Vooruit.

Mam, dit is het niet. Ze heeft roze besteld.

Ik ga dit direct met Mrs Buckle regelen.

Denk aan golven die aanspoelen op het land.

Kleine golfjes.

Zelfs de gemeenteraad van Londen heeft niet eindeloos veel geld.

Het geld dat er is, gaat naar daar waar de nood het hoogst is.

We zijn dankbaar voor de steun die we krijgen...

Sorry, zuster, ik onderbreek u even. Wat valt er dankbaar te zijn?

De burgervroedvrouwen krijgen dan een standaardloon, de nonnen niet.

Zij nemen alleen het noodzakelijke.

De rest wordt allemaal aan de pati�nten besteed.

De gemeenteraad heeft het heel goed voor mekaar met die regeling.

Doe maar niet alsof ze arm zijn.

Ze zou wat minder met politiek bezig moeten zijn en haar werk moeten doen.

Ik vind niet dat we 'r moeten storen. -Jij trouwt in het wit, niet roze.

Kleine golfjes, die het zand likken...

en die lijken op het kant van een mooi slipje.

De golven kunnen je geen kwaad doen.

Vader in de mosterdgele top, u ziet er erg gespannen uit.

Ontspan de schouders. Laat ze vallen.

Adem zoals ik doe, Eddie. Doe mij maar na.

Er bestaat enige onrust omdat jullie een religieuze instelling zijn.

Het wordt als ongepast beschouwd...

dat er geld aan anticonceptie en geslachtsziekten wordt uitgegeven.

Er is gauw een vergadering.

Ik kan kijken of jullie je standpunt mogen verdedigen.

Stop. U mag hier niet vechten. Dit is een ontspanningscursus.

Wie is zij? Eddie?

Wie ben jij? -Zijn verloofde.

Maar ik ben zwanger. -Ik ook.

Is het tactloos als ik de cursus hervat?

Ik denk dat we allemaal even moeten liggen om wat muziek te luisteren.

Twee klontjes suiker. En het spijt me enorm van de stof voor de jurk.

Ik maak me zorgen om Eddie. -U maakt zich zorgen om hem?

Hij is bang, zuster.

Bang om wat hij gedaan heeft. Bang voor wat ik zal doen.

Weet u waar hij het meest bang voor is? Anderen pijn doen.

Ik weet zoveel niet van hem. -Dat is duidelijk.

Maar dat weet ik wel.

Bedankt hiervoor, Fred.

Als je uit East End komt help je elkaar.

Ze konden mijn goede korset niet vinden, tot ik bijna weg was.

Toen deden ze 'm in een tas alsof het een zak frieten was.

Dat regelen we wel als we thuiskomen, ok�?

Er was een schema voor deze trap.

We maakten hem om beurten schoon. -Rustig maar, oma.

Kom maar even op adem.

Hij is echt smerig.

Ik ga hem schoonborstelen.

Ik heb geen oog dichtgedaan. En ik had niet eens krulspelden in.

Hij moet met die slet breken. Straks ben je een ongetrouwde moeder.

Of getrouwd met iemand die ik niet vertrouw en zonder reden.

Hoe bedoel je, zonder reden?

Ik heb een bloeding gehad.

Dr. McNulty, u zocht ik. De regels rond de medicijnenkast veranderen.

Ik vul mijn tas in Nonnatus House.

Zuster Crane heeft afwijkingen vastgesteld. Net als ik.

We gaan onze routines synchroniseren. -Help mij, alstublieft.

Ik heb nog nooit zo'n hoofdpijn gehad.

Hoeveel bloed zag u in uw ondergoed?

Maar niks aan het toiletpapier? -Het leek alsof het al gestopt was.

Ze moet naar het ziekenhuis.

Petra gaat mee naar de kraamkliniek. Dan kan de dokter ons geruststellen.

Moet ik hier blijven? Kan ik niet thuis bevallen?

We moeten kijken hoe het loopt.

Zoals dr. McNulty zei, is uw bloeddruk aan de hoge kant.

We moeten uw urine met regelmatige intervallen controleren.

Is alles nu in orde? -Jazeker.

We denken alleen dat u verzorgd moet worden.

Wat heb je met deze matras gedaan?

Ik krijg er pijn van tussen mijn schouderbladen.

Dat is een symptoom van de kanker, oma.

Van dr. Turner mag je een lepel morfine.

Daar werd ik ziek van in St. Cuthbert.

Tante Flo. -Ik heb wat varkenspootjes bij me.

En een vanilletaartje. -Stuur haar weg. Ik wil geen bezoek.

Je schrijft ons niet langer de les voor, Else.

Er is heel veel familie in Poplar die je wil zien.

Ik wil niet dat er iemand over die drempel komt.

Behalve mijn Val. -Kom.

Mogen we bij de vergadering de Gezondheidsraad toespreken?

Ik zou willen dat ze de rode loper uitrollen, maar dat is niet zo.

Er mag een persoon spreken, niet langer dan vijf minuten.

U lijkt me de uitverkoren persoon, zuster Julienne.

Nee, iemand anders moet spreken. Geen non.

Zullen we 'n petitie houden? We halen vast honderden handtekeningen op.

Hoelang duurt de organisatie daarvan? De vergadering is over drie dagen.

Na meer dan drie maanden is 'n miskraam traumatisch en risicovol.

Ik wil haar niet naar huis sturen. Misschien verricht wat rust wonderen.

Met haar moeder zal ze thuis geen rust krijgen.

De zijkamer is vrij. Laten we 'r daar houden tot St. Cuthbert plaats heeft.

Doe je schoenen maar weer aan. Je krijgt een rustiger plekje.

Je mag niet meer uit bed. Bel maar als je hulp nodig hebt.

Wat doet zij hier? -Dit is helemaal niet goed geregeld.

Het is geregeld met de belangen van m'n pati�nt in gedachten.

Dat geldt voor de uwe vast ook.

Ik wil niet naar haar liggen kijken. -U hebt niet als enige zorg nodig.

Miss Bevan heeft haar eigen zorgen en behoeften.

Helaas heeft zij geen eigen vriendje. Eddie en ik zijn twee jaar samen.

We zijn verloofd. -Dat dacht je.

Dit is een kraamafdeling, jullie zijn zwangere vrouwen, geen viswijven.

Ik adviseer jullie je te concentreren op jullie gezondheid...

en persoonlijke problemen even opzij te zetten.

Waar is mijn meisje?

Dag, schat.

Haar bloeddruk is aan de lage kant. Verder heeft ze nu vooral pijn.

Ze wil er niks tegen nemen.

Bij elke grimas, elke kreun in haar slaap, denk ik:

dit is mijn fout. Ik hielp 'r de cel in te krijgen en daar werd ze ziek.

Valerie, we zijn samen naar de politie gegaan.

We hebben toen juist gehandeld en dat doe jij nu weer.

Het voelt niet alsof ik iets doe.

Je houdt van haar. Dat is het enige medicijn dat ze wil.

U wordt hier beter in.

Dit keer bent u tenminste ter plekke gebleven.

Waar moet ik heen? Ik heb alleen haar. En haar. Alleen hen.

U hebt weinig familie, begrijp ik, Mr Tannerman?

Ik herinner me mijn moeder.

Ik herinner me dat ik met haar naar de grammofoon luisterde.

Ik dacht dat ik met Petra weer zo'n leven kon leiden.

Weer in zo'n huis met een gaskachel en een platenspeler.

En Bonnie dan?

Bonnie was anders dan alles wat ik kende of ooit gezien had.

Toen realiseerde ik me dat je ook op een andere manier gelukkig kunt zijn.

Al noemt zij het 'anders zijn'.

Van het een kwam het ander.

Nu weet ik niet meer wat ik moet doen.

Ik denk dat u wel even genoeg gedaan hebt.

Die jonge vrouwen hebben hun eigen gedachten en meningen.

U kunt ze nu niet vragen wat ze willen.

U zult moeten wachten tot zij beslissen.

Omwille van de baby's die u verwekt hebt.

Ik zal deze in een vaas zetten. Of twee vazen.

Zuster Monica Joan? Dr. McNulty verwachtte ik. U niet.

Ze wil geen bezoek, zuster.

Ik zal zo stil zijn als een gebed.

En ik denk dat ik haar troost kan bieden.

Is er iets veranderd naar jouw weten?

Ze gaf vanmorgen weer bloed op.

Heeft ze pijn? -Vreselijk, volgens mij.

Ik heb sterk spul voor haar geregeld.

Neem het weer mee. Als het hier ligt, is dat al reden tot ruzie.

Ze was erbij op de avond dat je geboren werd.

Ik herinner me haar. Ze kookte water...

en gaf me een handdoek die ze bij de haard had verwarmd.

Haar vreugde bij de geboorte van nieuw leven was ongewoon groot.

Alsof het een troost voor haar was.

We weten nu waarom.

We moeten het laten gaan.

Net als zij zal gaan.

Dames, ik wil een handtekening voor de petitie...

voor elke zwachtel, elke insuline-injectie...

elk verband en elk koud kompres bij een geval van aambeien.

En als de huisbezoeken erop zitten? -Dan gaan we overal aankloppen.

Een grove telling wijst al op ruim 600 handtekeningen.

Ik wilde dat het niet alleen namen waren. Namen zeggen zo weinig.

Mensen des te meer.

Ik hoorde iemand lopen en wist dat jij het was.

We zijn de enige pati�nten hier.

Hoor jij ook niet in bed te liggen? Je had 'n hoge bloeddruk.

Die is al wat gezakt. De baby beweegt goed.

Het spijt me.

In m'n jeugd zag ik vrouwen op straat met elkaar op de vuist gaan.

Ze trokken aan elkaars haar, rukten mouwen af. Altijd om een man.

Ze waren net wilden, ze verlaagden zichzelf hiertoe.

Ik hou van Eddie.

Maar ik ga niet met je om hem vechten.

Waar het om gaat is: wie van ons spreekt er morgen?

We weten al dat een habijt geen optie is.

Het maakt denk ik niet uit wie de Gezondheidsraad toespreekt.

We vertegenwoordigen onszelf of de orde niet.

We herinneren de aanwezigen eraan waarom ze onze zorg nodig hebben.

Jij hebt een empathische spreekstijl. -Wie weet luistert de Raad dan...

Dus jij moet het doen.

Zelfs de meest empathische spreekstijl...

zal ze met een petitie niet op andere gedachten brengen.

Zuster Hilda, we ruilen van dienst. Mijn bohemienne is aan het bevallen.

Oma, ze hebben je pethidine voorgeschreven. Dat is ook nodig.

Je hoeft geen pijn te lijden.

Die arme meiden kregen ook niks tegen de pijn.

Niet van mij, van niemand.

Ze verbeten zich. En dat doe ik nu ook.

Wil je niet even een paar ijsjes gaan halen?

Er zit geld in mijn portemonnee. -Nee.

Het is geen bloedgeld. Ik heb het met werken in de gevangenis verdiend.

Het is november.

Ik wil geen lachgas. Maar dit is vreselijk.

Bonnie, je lichaam weet hoe het moet. Dat weet je.

Alles komt goed.

Is dit wat ze wil? -Ze heeft om je gevraagd, Eddie.

Ik ben bang.

De vrouw op de plaat was niet bang. Dat zei je zelf.

Je hoorde het aan haar stem. En jij gaat het net als zij doen.

Ben je er klaar voor?

Het hoofdje van de baby rust nu op mijn handen.

Je merkt vanzelf wanneer je weer moet persen.

Haal gewoon adem. Zo, ja.

Petra, er is een bed vrij voor je in St. Cuthbert.

Nog niet.

Kom op, je kunt het.

De ambulance is onderweg.

Mooi, want ik bloed weer.

Wil je haar naar je moeder vernoemen? -Dit is een nieuw begin.

Ze mag geen oude naam krijgen.

Je moeder heette Daisy. Dat vind ik mooi.

Zuster Monica Joan, wat doet u?

Er ontbrandde een herinnering in mijn geest.

Ik heb de schat van ons verleden gevonden. Toen herinnerde ik me dit.

Brieven? -Uit dankbaarheid.

Allemaal van mensen die we hielpen toen ze in nood waren.

De Eerwaarde Moeder zou ons deze nooit hebben laten houden.

Hoe persoonlijk de boodschap ook was. Ze zei altijd:

'Een missive aan een persoon, is een missive aan iedereen.

Dergelijke correspondentie behoort aan de gemeenschap.'

Daarom heeft de gemeenschap ze bewaard.

Er zitten twee grootboeken in. Ze gaan terug tot de jaren 1920.

Ik heb er nog twaalf van deze in een doos in mijn kantoor.

U hebt veel gebeden, denk ik.

En hier is Zijn antwoord.

Dat medicijn, moet ik dat slikken?

Nee, oma. De dokter of een zuster komt het injecteren.

Dan wil ik wel wat.

Je hebt je straf al uitgezeten, oma.

Er zijn maar twee dingen die ik nu wil.

Een geestelijke.

Wat? -Je hebt me wel gehoord.

En niet die predikant, die kan ik niet uitstaan.

En jou weer in je Nonnatus-uniform zien.

Ik ben nog nooit zo trots geweest als toen ik jou daarin zag.

Zuster Lucille Anderson. Wat kan ik zo vroeg 's morgens voor je doen?

Ik heb geen voertuig ter reparatie.

Wel een ziel die hulp nodig heeft bij haar laatste reis.

Ik heb mijn overall aan. Moet ik gauw thuis een das gaan halen?

Dat laat ik aan jou over. Je hebt een goed beoordelingsvermogen, Cyril.

Dr. McNulty, ik sta voor een raadsel.

Ik kreeg een verzoek voor een nieuw recept.

Pethidine, voor Mrs Elsie Dyer.

Ze heeft 't nog niet gehad, zei zuster Anderson.

Volgens de boeken hebt u 't haar diverse malen voorgeschreven.

De boeken kloppen niet. Kijk ze na.

Dr. Turner. Dokter, alstublieft.

We hebben gedaan wat we konden. Het is tijd om te vertrekken.

Ben ik de enige die zo nerveus is?

Nonnatus House moet blijven

handen af van onze voedvrouwen

Ik controleer z'n bloeddruk.

Knul, wat heb je gedaan?

U mag beginnen wanneer u zover bent, Miss Franklin.

Beroepsmatig word ik liever als zuster Franklin aangesproken. Dank u.

Heren, elk jaar publiceren jullie...

een gezondheidsrapport van minimaal 80 pagina's.

Hierin wordt elke geboorte, elk sterfgeval, elke epidemie...

en elk noemenswaardig ziektegeval in de gemeente beschreven.

Maar dat zijn enkel getallen. Er worden geen namen genoemd.

Desalniettemin heeft de orde van St. Raymond Nonnatus sinds WO I...

honderdzeventien vrouwen genaamd Mary geholpen.

Dertig vrouwen genaamd Agnes...

drie�ntachtig vrouwen genaamd Rose, Rosanne of Rosemary.

Er zijn tientallen Ediths geweest en achternamen van over heel de wereld.

Jones, Walker, Cohen, Xhang, Patel, O'Connor, Christopolus, Adweh, Singh.

Smith. Die zal er altijd tussen zitten.

Elke naam in deze grootboeken staat voor een heel leven.

Er zijn buschauffeurs, pakhuisknechten en leraren...

in East End aan 't werk vandaag omdat een Nonnatus-vroedvrouw wist...

hoe je een navelstreng rond de nek van een baby weghaalde...

of meconium uit een luchtpijp kon halen zodat een kind niet stikte.

Dit weten we, omdat hun moeders ons schreven.

Ik stel voor dat jullie lezen, oordelen, leren...

en het in je opnemen.

Wij weten dit, omdat hun namen in onze boeken staan.

Baby's zijn bij Nonnatus House geen statistieken.

We weten wanneer ze gewild of ongewild zijn...

wanneer er van ze gehouden wordt of wanneer ze achtergesteld worden.

Wij zien of ze kans van slagen hebben in het leven of kansloos zijn.

Elk kind en elke moeder is even belangrijk voor ons.

Wij zijn deel van hun leven en zij van dat van ons...

want dat is wat er gebeurt wanneer je bij mensen thuis komt.

In bijna dertig jaar aan jaarverslagen...

wordt nooit de bijdrage vermeld van Nonnatus House...

aan 't leven van de mensen in Poplar.

Jullie hebben ons nooit bij naam genoemd.

Maar denk niet dat we niet gemist worden als jullie ons wegvagen.

De huur wordt verlaagd, het budget hersteld.

Gedurende twaalf maanden.

Ik heb het koud.

Is er geld voor gas? -Er wordt volop gestookt, oma.

Kijk maar of dit u wat verwarmt.

Koud.

Het is een eer...

Ga lekker een ijsje halen. -Nee, oma.

Vooruit.

Wil jij er een?

Cyril, ze ademt anders.

Wat houdt dat in? -Ze wordt niet meer wakker.

Rustig maar, schat.

Rust maar uit, laat je lichaam z'n werk doen.

al zou mijn vlees...

en hart vergaan...

toch zal ik, God, voor U bestaan...

wien ik mijn leven...

toevertrouw...

Gij zijt de rots...

waarop ik bouw

Ik heb mezelf op een groot ijsje getrakteerd.

Wat zeiden ze in Nonnatus House? -Ze zijn erg ontsteld.

Bang dat de situatie pati�nten in gevaar had kunnen brengen.

En bezorgd om jou.

Ik weet dat ik uit Poplar weg moet, ik weet wat vertrouwen inhoudt.

Maar zal ik mijn titel verliezen?

Kevin, er wordt niks besloten tot je in een kliniek hebt gezeten...

en je zeker weet dat je fysieke verslaving verdwenen is.

Elke keer dat ik mijn ogen sloot, zag ik die baby wegkwijnen.

Baby Warren? -En de dode dakloze in de opvang.

Alles wat ik niet kon genezen.

De wereld is vol zwakke mensen, Kevin.

Als we ze proberen te genezen, kan het ons te veel worden.

Is het u weleens te veel geweest? -Ja. Dat maakte me een betere dokter.

Dus er is nog hoop voor me?

nog steeds geopend (voorlopig dan)

Als iemand een gelijkenis ziet met 'n lid van de Raad...

help ik 'm niet uit die droom.

Wat heb je daar? -Appels met toffee.

Blijkbaar een traditie bij een vreugdevuur.

Ze zijn keihard en de keuken lijkt ontploft te zijn.

Jij bent een prachtige vrouw. -Jij bent een prachtige man.

Bedankt dat je met me meeging naar Mrs Dyer.

Bedankt dat je je volledig blootgeeft.

Ik hou van je, zuster Anderson.

Ik ben de baby kwijtgeraakt, Mrs Buckle.

Dat spijt me vreselijk, Petra.

Onze gevoelens liggen gecompliceerd. Maar ze heeft altijd mij nog.

Kom, Reggie. We moeten gaan.

De seizoenen zullen altijd blijven veranderen...

de wolken zullen samenpakken en de koude zal zijn intrede doen.

We zullen overleven en groeien ongeacht het weer.

We zullen weten dat na wanhoop vreugde komt.

En dat zullen we ons herinneren.

Er zullen vriendschappen zijn die we niet zullen vergeten.

Liefde is de constante factor...

waarmee we alle winters en alle stormen doorstaan.

Het is het klimaat waarin alles kan gedijen.

Reggie, kom terug.

Verwelkom het duister.

Omarm het als een hemel waaraan de sterren kunnen hangen.

Want er zijn altijd sterren als we zijn waar we horen te zijn.

Tussen de gezichten van onze geliefden...

elk met onze plek, met ons doel...

even vast en vertrouwd als de constellaties.

Het duister is prachtig. Hoe kunnen we anders stralen?