Original subtitles

HAMBURG CZERWIEC, ROK 1940

Myślisz, że doktor Goebbels przyjdzie?

Pewnie powita nowego ambasadora Portugalii.

Chcą, by neutralne kraje pozostały neutralne.

Czemu tyle to trwa? Jest duszno.

Wejdź, ja oddam płaszcze do szatni.

Na pewno?

Dziękuję, Joãzito.

Myślisz, że przyjdzie?

Doktor Goebbels?

Magda zapewniała, że będą.

Magda?

Pani Goebbels.

Przedstawiłbym cię,

ale ona nie znosi Żydów. W przeciwieństwie do ciebie.

Przepraszam za opóźnienie.

Zaostrzono środki bezpieczeństwa ze względu na gości.

Słusznie.

Zrobię sobie zdjęcie z doktorem Goebbelsem.

Szczęściara.

Wyglądasz dziś olśniewająco.

Dziękuję.

Twój wicekonsul się spóźnia.

- Kapitanie. - Jestem już pułkownikiem.

Właśnie mówiłem, że pani Carvalho wygląda olśniewająco.

Prawda?

A po przebudzeniu jeszcze piękniej.

- Chodźmy już do stolika. - Oczywiście.

Zapraszam.

- Dziękuję. Dobry wieczór. - Dobry wieczór.

Masz oko do pięknych kobiet.

Szkoda, że pochodzą z niższych ras.

Ta tutaj i twoja szansonistka.

To jest Goebbels?

Żaden z aryjskich przywódców nie wygląda jak Aryjczyk.

Zatańczymy?

Chętnie.

- Doktorze Goebbels. - Miło mi.

Pani Goebbels.

- Doktorze. - Miło mi.

Pani Goebbels.

"Magda chyba cię nie poznała.

Pani Goebbels jest damą.

Nie jak twoja Żydówka.

Przestań, Schaffer.

Muszę przyznać...

że można się fajnie bawić z kimś tak dzikim.

Mój Boże, jesteś przepiękna.

Możemy wyjść wcześniej?

Jasne.

Mogę?

Oczywiście, pułkowniku.

Panie wicekonsulu.

Nie martw się, Aracy da sobie radę.

Pięknie tańczysz.

Dziękuję.

Przedstawić cię doktorowi Goebbelsowi?

Nie, dziękuję.

Jest pan świetnym tancerzem, ale bolą mnie nogi.

Przepraszam.

Mówiłam, że potrafi o siebie zadbać.

Problem w tym, że niektórzy nie akceptują odmowy.

Anito, przywitajmy się z doktorem Goebbelsem.

Ty też, Rosa.

Oczywiście.

Muszę iść do toalety.

Pułkowniku.

Muszę z tobą porozmawiać.

Nie musi pan.

Unikasz mnie.

Prawie się nie znamy.

Wiesz, że pomogłem pani Levy.

Daj mi szansę, udowodnię, że jestem dobrym człowiekiem.

Co się stało?

Nic.

Jest mi gorąco.

Wszystko w porządku? Wyglądasz...

Nic mi nie jest.

Znowu niepokoił cię ten esesman?

Ależ skąd!

Przepraszam.

Nie zrobi sceny.

Panie wicekonsulu.

Możemy porozmawiać?

To było niegrzeczne wobec damy.

- Whisky dla wicekonsula. - Pułkowniku, mówię to panu

nie jako dyplomata, ale jako mężczyzna.

Proszę dać spokój Aracy.

Odczepić się od niej.

Wszystko w porządku?

Dobry wieczór.

Panie konsulu...

- podoba się panu przyjęcie? - Tak.

Szkoda, że Zumkle nie przyprowadził przyjaciółki.

Nasz pułkownik to kobieciarz,

ma piękną dziewczynę.

Czemu jej nie przyprowadziłeś? Bo śpiewa w kabarecie?

Czy chodzi o inną tajemnicę?

Proszę nam wybaczyć.

Puść.

Nie rób mi wstydu, bo przegrasz.

Sam się ośmieszasz.

Wiem, że sypiasz z tą Żydówką.

Ale nie tylko ty ogrzewasz ją w nocy.

Różnica polega na tym, że ja za to nie beknę.

Hańbisz mundur.

Pułkowniku.

Dobry wieczór.

Jakieś wieści z konsulatu brazylijskiego?

Mamy ich na oku.

Musicie mieć dość dowodów,

by odesłać tego dyplomatołka do Brazylii.

Proszę mnie nie pouczać.

Wkroczymy w odpowiednim momencie.

Podaj nazwiska wspólników.

Tak właśnie wygląda opór.

Zobacz, co zrobili mojej córce.

Co mam powiedzieć jej matce?

Ain tachat ain.

Oko za oko.

Przelano zbyt dużo żydowskiej krwi.

I nic nie przywróci życia mojej córce.

Schaffer strasznie ją sponiewierał. Nawet nie stawiała oporu.

Była martwa, gdy ją wieszano.

Pierwszy raz skazano na śmierć trupa.

Nadaje się na slogan.

"Wrogowie Hitlera umierają dwukrotnie.

Nie aresztujecie jej ojca, gangstera?

Kontroluje port.

Niepotrzebna nam wojna gangów.

- Nie on za tym stoi? - Mało prawdopodobne.

Co z wicekonsulem?

Pracuję nad tym.

To się stało podczas przyjęcia. Nikt nic nie widział.

Powiesili ją w nocy.

Bez procesu.

Nie muszą już udawać.

Bo Niemcy wygrywają wojnę.

Nie.

Spójrzmy prawdzie w oczy. Włochy to ich sojusznik.

Hiszpania, Portugalia i Grecja są neutralne.

Zajęli Czechosłowację, Polskę, Danię i Norwegię,

a teraz Francję, Belgię i Holandię.

- Europa jest ich. - Niemcy nie wygrają tej wojny.

- Rosja czuwa. - Podpisali pakt o nieagresji.

Rosja czeka, aż Niemcy się wykrwawią,

wtedy zada śmiertelny cios.

Dzwonili ze szkoły Edu.

Wzywają cię.

Coś się stało?

Nie powiedzieli.

Ten pan może wymierzyć zasłony?

Jasne.

Proszę wejść, to tutaj.

Thomas?

Co to za pilna sprawa?

Znasz najnowsze wieści?

Nie czytam gazet.

Usiądź.

Siadaj.

Znasz Mendla Krika?

To bucharski Żyd, szef mafii, kontroluje port.

Jego córka była zamieszana w zamach na Goebbelsa.

Złapali ją?

Nie żyje.

Mieszkasz w porcie...

znasz okolicę.

Nie zadaję się z takimi ludźmi.

Muszę przypudrować nosek.

Miałem pracowitą noc.

Pomóż mi się odprężyć.

Mendel Krik.

Nie żyje moja najmłodsza córka.

Moje kondolencje.

Druga nadal jest w Ravensbruck.

Potrzebuję wiz dla jej dzieci i mojej żony.

W Niemczech nie są już bezpieczne.

Twoja przyjaciółka może to załatwić.

Chcę z panią porozmawiać o Edu.

Nie odrabia pracy domowej.

Oceny ma doskonałe.

Z historii i niemieckiego,

ale nie z arytmetyki.

Nie kończy zadań,

nie podaje odpowiedzi.

"Żydzi są w Niemczech cudzoziemcami.

W 1933 roku w Niemczech mieszkało 66 milionów ludzi,

499 862 było Żydami.

Pytania starannie przygotowali wychowawcy.

To nie tylko matematyka, ale też wiedza o społeczeństwie.

"Jaki jest odsetek obcokrajowców w Niemczech?.

Pewnie dużo niższy niż w 1933.

Gdy uczeń rozwiązuje te równania,

poszerza horyzonty.

Uczy się pojęć, które mu się przydadzą w życiu.

Ekonomia, etyka i wiedza o społeczeństwie.

Pani syn ma dziesięć lat.

Może już wstąpić do Deutsches Jungvolku.

Nie może, jesteśmy Brazylijczykami.

Ale jego babcia jest Niemką,

z przyjemnością zrobią wyjątek.

Rozmawiałem z drużynowym.

Oto formularze.

Syn wymaga dyscypliny.

Dziękuję.

João mi powiedział. Wskakuj.

To była córka Mendla Krika?

Chce, żebyśmy odwdzięczyli się za lekarstwa dla Edu.

Potrzebuje wiz?

Dla żony i wnuczek. Są w niebezpieczeństwie.

A ich matka?

Nadal w Ravensbruck, ale on chce wywieźć dzieci.

Paszporty?

Nie mają.

Co?!

Załatwiam potrzebne dokumenty.

Teraz nie będzie to łatwe.

Jesteśmy mu to winni.

Uratował życie Edu.

Zrobię wszystko, by ocalić jego wnuczki.

Brazylijczycy opuszczają Hamburg.

Nawet właściciele firm. Jakby uciekali z tonącego okrętu.

Boją się wojny.

Przyszli gestapowcy. Chcą mówić z wicekonsulem.

Pan Guimarães Rosa?

Proszę z nami.

Panowie, to konsulat. Nie możecie wyprowadzać wicekonsula.

Chcemy mu zadać kilka pytań o jego działalność.

Niedługo wpłynie oficjalna skarga do ambasadora Brazylii.

Proszę z nami.

Pójdę po płaszcz.

João! Co się dzieje?

Nie może im pan na to pozwolić.

Dzwonię do ambasadora w Berlinie.

- Aracy. - To moja wina.

- Uspokój się. - Mnie powinni przesłuchiwać.

Konsul to załatwi.

Mnie powinni zabrać.

Panie komendancie, jestem dyplomatą i gościem niemieckiego rządu.

Dlatego traktujemy pana z szacunkiem.

Mamy dowody na pana nielegalną działalność.

Jaką?

Wyprowadzanie pieniędzy,

przemyt, pomoc Żydom.

Wygłaszanie antynazistowskich deklaracji o Führerze i Niemcach.

To niedorzeczne.

Mam immunitet dyplomatyczny, nie możecie mnie przesłuchiwać.

Nie możecie mnie zamknąć.

Ma rację.

Nie możemy go trzymać.

Jest dyplomatą przyjaznego kraju.

Gdy ambasador wróci z golfa,

będziemy musieli go zwolnić.

Chcę, żeby stąd wyjechał

raz na zawsze.

Mogłem się domyślić.

Panie wicekonsulu.

Żądam, by mnie uwolniono.

Ciążą na panu poważne zarzuty.

Doprowadzono mnie tu nielegalnie, mam immunitet, to skandal.

To pan przekroczył dopuszczalną granicę.

O to chodzi?

"Führer robi, co chce, bo Niemcy to naród idiotów.

"Niemcy nie wygrają tej wojny, bo Rosja czuwa.

To było...

"Rosja czeka, aż Niemcy się wykrwawią,

wtedy zada śmiertelny cios.

Gestapo ma szpiegów w konsulacie?

To niezgodne z protokołem.

Mówił pan to poza konsulatem.

Chcę rozmawiać z ambasadorem w Berlinie.

Próbowaliśmy się z nim skontaktować, ale jest nieosiągalny.

Gra w golfa w Wannsee, raczej szybko nie skończy.

Przestrzegamy prawa międzynarodowego

i protokołu dyplomatycznego.

Panie konsulu, ambasador.

Wreszcie.

Halo?

Ekscelencjo,

przepraszam za zamieszanie.

Panie konsulu.

Musimy wyjść!

Tina!

Tina!

Czemu to trwa tak długo?

Pana przełożeni z Berlina

i Rio de Janeiro jeszcze nie dzwonili.

Dopóki nie odpowiedzą na oficjalną skargę,

pozostanie pan w areszcie.

Co się stało?

Zbombardowano konsulat.

Co?!

Wypuście mnie!

Czemu pan go puścił?

Zbombardowano konsulat, możemy działać poza protokołem.

- Jesteście cali? - Tak, Aracy utknęła w gabinecie.

Aracy!

João!

- Nic ci nie jest?! - Drzwi się zablokowały!

- Kto jeszcze tam jest?! - Tylko ja i konsul.

Jest ranny!

Pomóż mi wyważyć drzwi.

Weź tę sofę.

Odsuń się od drzwi!

W porządku!

Na trzy.

Do tyłu.

Jeszcze raz.

Pomóż konsulowi!

Aracy!

Musimy wyjść.

Już.

João jedzie do Berlina, ambasador go wezwał.

Odeślą go?

Nie wiem nawet, o co go oskarżają. To stało się tak szybko.

Zawiozę cię do szpitala.

Nawdychałam się tylko dymu.

Muszę zobaczyć Edu. Co by z nim było, gdybym zginęła?

Nic, bo żyjesz.

Zobacz, co zdobyłam.

Aracy, coraz bardziej ryzykujesz.

Musimy wywieźć te dzieci.

Dam to Rudiemu.

- Mam już zdjęcia. - Uwinie się do jutra?

Rano odpływa statek, będą miejsca, ludzie boją się podróżować.

Pogonię go.

Zarezerwuję im bilety na Cap Arconę.

Halo?

Margarethe?

Tak.

Nic mi się nie stało, jestem tylko w lekkim szoku.

Oczywiście, że przyjadę.

Odwiozę was, to aktualne.

Wyjazd Margarethe

Zapomniałam, że jutro wyjeżdżacie.

Powiesili ją, jak kryminalistkę.

Kiedyś za to zapłacą.

Dlatego przyjechałeś?

Musimy cię ukryć, nim cię znajdą.

I to...

Paszporty brazylijskie?

Dla żony i wnuczek Mendla Krika.

Chce je wywieźć z Niemiec.

Jak szybko je przygotujesz?

Od ręki.

Na pewno?

Jesteś w stanie?

To rodzina Heleny.

Muszę.

João nie mógł wrócić tak szybko.

- Aracy. - Co pan tu robi?

Słyszałem o bombie.

Nic mi nie jest.

Cześć.

Nie przedstawisz nas sobie?

Eduardo, prawda? Ja jestem Thomas.

Eduardo de Carvalho Tess.

Przystojniak.

- Pułkownik Zumkle wychodzi. - Miło było cię poznać, Eduardo.

Tak się o ciebie bałam.

Ambasador udzielił mi reprymendy.

Odsyła cię do Brazylii?

Nie.

Wszczął postępowanie dyscyplinarne.

To przeze mnie.

- Twoja kariera... - Bylebyś była bezpieczna.

Bylebyś była ze mną.

Możemy tu pracować?

Trzeba będzie posprzątać, ale budynek jest cały.

Powinno być więcej paszportów.

Musiały się spalić.

Może, ale są sporo warte na czarnym rynku.

Poszukam listy numerów seryjnych.

Wczoraj dzwonił ambasador.

Chce, byśmy współpracowali przy śledztwie w sprawie

tak zwanego niestosownego zachowania wicekonsula.

To wybuch spowodował pożar.

Lepiej powiadomić niemieckie władze, że paszporty zaginęły.

Połącz mnie z policją.

Oczywiście.

Nie odprowadzisz nas na statek?

Lepiej nie.

Popłyniecie wielkim statkiem

do pięknego kraju.

W Brazylii od razu udajcie się do mojej mamy.

Mówiłaś to ze sto razy.

- Mieszka w... - Wiem, w dzielnicy Perdizes.

Nie wiemy, jak ci dziękować.

To proste,

żyjąc długo i szczęśliwie.

Żebyś o nas nie zapomniała.

Jak bym mogła?

Moja brazylijska siostro.

- Trzymaj się. - Dziękuję.

Ciekawe, czy Krikom się udało. Nie wiem, jak wyglądają.

Hardner da znać.

Chodźmy.

To oni?

Za późno, nic nie poradzisz.

Ktoś musiał dać cynk policji.

Aracy.

Tu jest bezpiecznie, znam właściciela.

Nadal ryzykujesz życie, ratując innych.

- Chciałabym być taka jak ty. - Jak ja? Nie. Spaprałam robotę.

Moje życie jest popaprane.

Musisz wyjechać, mogę ci pomóc.

Nie. Muszę zostać i coś dokończyć.

Policja dostała cynk o paszportach.

Wiesz, dokąd ich zabierają?

Jeszcze nie, ale Mendel Krik im nie daruje.

Mendel Krik?

Przyjechałam, bo usłyszałam, że jego rodzina wyjeżdża.

Pomagaliśmy im.

Helena była moją przyjaciółką.

Chciałam się pożegnać z jej matką.

Przydam się, pogadam z jej ojcem, zna mnie.

Ufa mi.

Dziękuję za spotkanie.

Przykro mi z powodu Heleny.

Mówiłaś, że wiesz coś o jej śmierci.

Tak.

Wiem, kto za tym stoi.

Rozpytałaś się w porcie?

Tak. Uważają, że Mendel Krik nie wiedział o zamachu na Goebbelsa.

Nie mieszał się do polityki.

Nie chcesz mnie otruć jak doktora Goebbelsa?

Czemu miałabym to robić?

Bez ciebie byłabym bezbronna.

Spałaś z Schafferem?

Ten idiota myśli, że mnie w ten sposób upokorzy.

Co mu o mnie mówiłaś?

Czemu jesteś tu ze mną? Wiesz, co robimy z Żydami.

Żydzi zawsze patrzyli na mnie z góry.

Byłam tu obca.

Ale mnie nie oceniałeś.

Jesteś potężny.

To bardzo pociągające dla kogoś, kto nie ma żadnej władzy.

Wiele kobiet chętnie zajęłoby moje miejsce.

Wiesz, że jestem twoja...

możesz mi ufać.

Dziękuję.

Właśnie schwytali mężczyznę.

Chciał mnie zabić.

Mendel Krik.

Ojciec twojej przyjaciółki...

Heleny Krik - mówiłaś, że jej nie znasz.

Zdradziłaś mnie z Schafferem

i cały czas okłamywałaś.

Tego chcesz, prawda?

Nie chcę umierać.

Ciekawe, czy ich jeszcze zobaczymy.

Oczywiście,

kiedy wrócimy do domu.

Podjęłam decyzję.

Nie mogę tu dłużej wychowywać syna.

Wywiozę Edu z Niemiec, gdy tylko będę mogła.

Napisy: Piotr Mindur