Original subtitles

"Ich taniec jest oburzający.

Nazywają go swingiem.

Dziewczęta malują usta i paznokcie.

Aryjczycy tańczą z Żydami.

To potworne.

Kto napisał ten donos?

Oberbannführer, przyprowadził posiłki.

Więc przyjmuję rozkazy od Hitlerjugend.

Komendant Heinz był bardzo zadowolony.

Oczywiście cel jest szczytny,

ale czuję się miernie, w porównaniu

z żołnierzami dokonującymi inwazji na Polskę.

1 WRZEŚNIA 1939: HITLER ZAATAKOWAŁ POLSKĘ!

SAMOLOTY BOMBARDUJĄ WARSZAWĘ!

Zdradzasz i kalasz swoją rasę!

Aresztujemy was.

Za taniec?

Ciągoty anglofilskie.

Teraz podziel 60 tysięcy marek przez...

- Dwanaście. - Brawo.

Proszę, Edu.

Dziękuję, mamo.

Połóż się, kochanie, dokończysz rano.

Dobrze.

Nie chcesz strudla?

Nie.

Jest zmęczony.

Nic dziwnego.

Widziałaś?

"Oblicz, ile państwo wydaje rocznie

na utrzymanie jednego kaleki.

To potworne.

Tu Führer, otwierać.

Jeszcze cię usłyszy.

Proszę.

Nareszcie mogę prowadzić!

Najmniej pojętna kursantka.

Dziękuję.

Zdobyłeś zaświadczenia?

Mam kolejne dziesięć.

Wspaniale. Położę tylko Edu spać.

João jest u mnie.

Umyłeś zęby, kochanie?

Napijesz się?

Nie chcę wam przeszkadzać.

Możesz zostać.

Skąd je masz?

Lepiej, żebyś nie wiedział.

Aracy wie?

Szkocką?

Nie, dziękuję. Zostawię was, gołąbki.

Odprowadzę cię.

Dobranoc.

Dziękuję.

Hardner nie ufa nikomu poza dostawcą.

Kim on jest?

Lepiej, żebyś nie wiedział.

Ale ty wiesz.

Wojna daje im okazję, by pozbyć się wrogów.

Nie zaryzykują konfliktu z Brazylią z powodu urzędniczki.

Mogą sprawić, że znikniesz.

Przestań, jestem zmęczona.

Konspiracja cię wykańcza. Edu też jest wyczerpany.

Nie próbuj wzbudzać we mnie poczucia winy!

Nie próbuję, ale nie chcę cię stracić.

Ja ciebie też nie, więc przestań mi mówić, co mogę!

Robiłam to, zanim przyjechałeś.

Mówiłeś, że nie muszę wybierać.

W porządku.

Nie musisz.

Miałeś rację, to były gliniarz.

Milton Hardner.

Ponoć ma wywrotowe ciągoty.

Obecnie instruktor jazdy.

Dobra przykrywka, jeśli pomaga Brazylijczykowi przemycać Żydów.

Nie wygląda na przemytnika.

Musimy mieć na tyle mocne dowody,

żeby odesłać go do Brazylii i uszczęśliwić Zumklego.

Czemu Zumkle chce się go pozbyć?

Nie wiem,

ale my chcemy uszczęśliwić pułkownika.

Przepraszam.

Miło cię widzieć.

Cześć.

Za pułkownika Zumklego

lub, jak go nazywają w pracy, króla Midasa z Hamburga.

Papierosa?

Spokojnie, ja stawiam.

Też będę stawiać, gdy zamieszkam w pałacu nad jeziorem.

Zapomniałem, to już nieaktualne.

Znowu?

Tak.

Kaufman załatwił go swojej szwagierce.

Do trzech razy sztuka.

Do czterech.

Nadchodzi twoja ozdoba, Zumkle.

Margarethe!

Zapomniałam, przepraszam.

Dzięki.

Przed wyjazdem dam ci piękną piżamę.

Naprawdę wyjeżdżamy.

Spodoba nam się w Brazylii?

To lepsze niż bycie Żydem w tym reżimie.

Przepraszam. Pokłóciłam się z João.

Jutro się pogodzicie.

A teraz

spróbuję cię rozweselić.

Idziemy do knajpy, chcę ci podziękować.

Edu już zasnął.

Wiem.

Mania z nim zostanie. Uprzedziłam ją.

Ale jestem w piżamie!

Zdejmij ją

i włóż...

coś olśniewającego.

Musisz mnie nauczyć tego nowego brazylijskiego tańca,

żebym mogła pląsać z kapitanem statku w sali balowej.

- Chodzi o sambę? - Oczywiście.

W porządku.

Spróbujmy.

Tak, prawa noga, teraz lewa.

Niemka w każdym calu. Ruszaj biodrami.

Bioderka, dziewczyno. Właśnie.

Teraz obracamy się powoli.

Najważniejsze wydarzenia. Niemcy najechały Polskę

i zbombardowały wiele miast.

Działania wojenne toczą się wzdłuż granic od wczesnego ranka.

Od kilku dni Niemcy wysuwają arbitralne żądania...

Zrobili nalot na lokal, aresztowali ludzi.

Policja czekała, żeby ich zgarnąć.

Widzieliśmy wozy SS.

Helmut prawie wpadł.

Akcją kierował ten pułkownik,

często bywał w Sachsenhausen. Załatwił Samuela.

Schaffer.

Nalot poszedł sprawnie.

Informacje były rzetelne, a współpraca doskonała.

Mógłby pan...?

Werner, daj tym paniom stolik obok nas

i butelkę szampana, a drugą dla nas.

Mógłby pan...?

Wskażę paniom stolik.

Nie rezerwowałam go.

Jak miło.

Od pułkownika Zumklego.

Udawaj zachwyconą.

Aresztowali dziś kilkadziesiąt dzieciaków, bo tańczyły swinga.

Thomas nic o tym nie wie,

jest zbyt zajęty okradaniem Żydów.

Nalot zorganizował

pułkownik SS nazwiskiem Schaffer.

Chyba go poznałam, ale Thomas go nie znosi.

- Czemu? - Nie wiem.

Trzyma ich z dala ode mnie, żeby nie odkryli, że jestem Żydówką.

Pięć minut!

Spróbuj mydłem.

Muszę wznieść toast za najpiękniejsze kobiety na sali.

Dziękujemy.

Za szampana również.

Świętujemy mój wyjazd do Brazylii.

Specjalność pani Aracy.

Wybacz na chwilę, Margarethe.

Co ją ugryzło?

Błahostka. Pokłóciła się ze swoim facetem.

Pieprzone cholerstwo.

Coś się stało?

Próbuję zdjąć ten głupi pierścionek.

Piękny.

Prawdziwy?

Tak, ale nie mój. Jakbym miała krew na rękach.

Przepraszam, gadam bzdury.

Nie, rozumiem.

Mogę spróbować?

Muszę iść na scenę.

To ty tutaj śpiewasz?

Tak, jestem Vivi.

Aracy.

Widzisz?

Dziękuję.

Idź, bo się spóźnisz.

Przestał grać, więc poczekają.

To musi być wspaniałe zajęcie.

Było.

A ty pracujesz?

Tak, ale w biurze. W konsulacie brazylijskim.

Czym się zajmujesz?

Pracuję w wydziale paszportowym, wydaję wizy.

Więc to ty...

Jesteś Żydówką?

Przyjdź do konsulatu.

Nie chodzi o mnie.

Ktoś mnie do ciebie skierował,

gdy aresztowali ojca, ale nie poszłam.

Wciąż mogę mu załatwić wizę.

Nie żyje.

Przykro mi.

Gdybym wiedziała...

gdybym do ciebie poszła,

może nadal by żył.

Mamy bilety na statek, więc Hugo będzie bezpieczny

dzięki panu.

I kochanej Aracy.

O co się pokłócili?

O głupstwo.

Cieszę się na tę podróż, tylko że...

Żydom nie wolno opuszczać kabin.

Słucham? Nie możemy wychodzić?

A nie to chciała pani powiedzieć?

Nie.

Wolałabym, żeby popłynęła z nami mama,

ale żal jej mieszkania.

Gdzie mieszka?

Na Grindel, ale ma widok na jezioro.

Uroczo. Przy jakiej ulicy?

Alsterufer.

Numer?

Dwadzieścia trzy.

Wreszcie.

Zatańczysz ze mną, Aracy?

Nie, chcę spędzić wieczór z przyjaciółką.

Niestety przyjaciółka musi wyjść.

Słucham? Dopiero przyszłyśmy.

Żydów obowiązuje godzina policyjna.

Ach, to! A kto tu wie, że jestem Żydówką?

Ja.

Chodź, Margarethe.

Odwiozę was, tak będzie bezpieczniej.

Jesteśmy bezpieczne.

Nieprawda. Rozejrzyj się.

Moi koledzy nie będę tak uprzejmi

wobec Żydów i ich przyjaciół.

Panie przodem.

Wyszedł.

Zbierajmy się z tej nory.

Najpierw na Jungfernstieg.

Wysiądę wcześniej, mój dom jest po drodze.

Ale twoja przyjaciółka się naraża.

Myślałam, że my obie.

Od tej chwili na ich bomby odpowiemy bombami!

NIEMCY WKRACZAJĄ DO POLSKI

Atak z użyciem gazu bojowego spotka się z adekwatną odpowiedzią!

- Panie wicekonsulu, zagląda pan tu? - Moje mieszkanie jest za rogiem.

Racja, polując na nie, Aracy zdarła swoje ulubione buty!

Postawię wam kolejkę.

My się chyba spotkaliśmy.

Kilka razy.

Pułkownik Schaffer.

Proszę wybaczyć, mam kiepską pamięć.

- Podobał się panu występ? - Bardzo.

Pułkownik Zumkle chyba już wyszedł.

Tak. Zabrał przyjaciółki?

Owszem, jest rozchwytywany.

Mogę się przysiąść?

Proszę.

Wie pan...

chodzą za nim, bo w jeden wieczór mogą stać się bogate.

Albo i nie.

Pan też jest zaangażowany w program aryzacji?

Nie. Wybrałem mniej lukratywną, ale ważniejszą rolę.

Co jest ważniejsze od pieniędzy?

Wygranie wojny z Polską.

Bezpieczeństwo narodowe.

Gdy tak to ująć...

Dlatego wciąż tu jestem.

Czekam na informacje o ważnej operacji przeprowadzonej dzisiaj.

Dzisiaj?

To oczywiście poufne.

Cieszę się, że ktoś czuwa nad naszym bezpieczeństwem.

Aracy, zadzwoń, gdy dojedziesz bezpiecznie.

Dobranoc.

Dobranoc.

Wreszcie sobie poszła.

Nie gryzę.

Chyba że chcesz.

Proszę mnie odwieźć.

To prawda!

Są odrażający.

Daj spokój!

A Führer robi, co chce,

bo Niemcy to naród idiotów.

Oczywiście chciałbym walczyć w Polsce,

ale muszę chronić obywateli

przed bardziej podstępnym zagrożeniem.

Wreszcie.

Lista aresztowanych.

41 mężczyzn i osiem dziewcząt. Jadą do Neuengamme i Ravensbruck.

Możesz odejść.

Ja również?

Przeciwnie.

Jeśli skończyłaś, możemy się napić u mnie.

Zgoda.

Jeden drink.

Dobranoc.

Muszę ci powiedzieć, co czuję.

Mam przyjaciela.

- Pokażę ci różnicę. - Nie!

Tylko jeden całus na dobranoc.

To naprawdę boli.

Przyprowadzić ją?

Zawieź mnie do portu.

To był ten miły kapitan z SS?

Przekaż mu, że mój Wilfried poszedł na front.

Nie jest ci gorąco?

Jestem oficerem, nie mogę zdejmować munduru.

Ale możemy pójść do mojego pokoju.

Cóż...

Zaczekaj chwilkę.

Przy nim na pewno nie krzyczysz.

Mamo.

Obudź się.

Mamo, obudź się.

- Edu... - Śpisz w moim łóżku?

Martwiłam się o ciebie. Lepiej się czujesz?

Nie. Mogę zostać w domu?

Pracuję. Zawieźć cię do cioci Lucy?

U niej się nudzę.

Proszę.

Dziękuję.

Próbowaliśmy w konsulatach w Bremie

i w ambasadach w Berlinie, nikt nie chciał pomóc.

Potem pan Geffen powiedział, żebyśmy spróbowali tutaj.

Musicie mieszkać w Hamburgu.

Ale jesteśmy z Bremy.

Wróćcie po południu

z zaświadczeniem, że nie chorujecie na tyfus.

Zapiszcie imiona i nazwiska.

I możemy wyjechać do Brazylii?

Wspaniale, że Ulrich pomaga nam zabrać dobytek.

Ale jeśli zamkną nas w kabinie na trzy tygodnie,

Hugo zacznie wyrzucać sprzęty za burtę. Albo mnie.

W biurze podróży nie wiedzą, czy możecie wychodzić?

Aracy rezerwowała nam bilety.

Ale masz rację.

Armatorem jest linia Hamburg-Sud.

To firma przyjaciela Hugo.

Centrala, poproszę z numerem 443.

Ale ja jestem właścicielką, nie ma hipoteki.

Zapłacimy cenę rynkową i zorganizujemy przeprowadzkę.

Co?

Śmierdzi starymi ludźmi,

ale wystarczy odnowić.

Nakaz eksmisji.

Vivi się spodoba.

Mam trzech petentów z Bremy, oto nazwiska.

Wojna w Polsce postawiła na nogi

policję, gestapo, SS i SA.

- Czyli...? - Nie. To banda idiotów,

ale musimy...

odizolować ogniwa łańcucha.

Arbitralne żądania Niemiec naruszyły pokój.

Wykorzystano wszystkie środki, aby ocalić światowy ład.

Niemcy obróciły je wniwecz.

Mediacje nie powiodły się z powodu powszechnej mobilizacji w Polsce

i okrucieństw ich wojska.

Pan Schmidt?

Dzień dobry.

Proszę przejść do poczekalni, załatwię podpis.

Tina.

Proszę za mną.

Prezydent Lebrun powiedział, że Wielka Brytania i Francja

zrobiły wszystko, by zażegnać kryzys...

Przepraszam.

Jeszcze trzy wizy turystyczne.

Nie mogę ich podpisać.

Wykorzystaliśmy limit na ten rok.

Ponownie.

Petenci czekają.

Niech przyjdą w styczniu.

To za kilka miesięcy.

Przykro mi, nie mam na to wpływu.

Pani Balbino,

czy zastałem ministra?

Tak, zaczekam.

Wejdź.

Schmidtowie wrócili do Bremy.

Muszą czekać, chyba że João coś załatwi.

Pogodziliście się?

Nie, ale muszę do niego zadzwonić. Edu źle się poczuł.

Wymiotował?

Ciocia Lucy była z nim u lekarza, kazał położyć go do łóżka.

Jest blady.

Dzwonię do João.

Zumklemu nie wystarczy, że Brazylijczyk nazwał nas...

narodem idiotów.

Widocznie nie tak łatwo odesłać dyplomatę.

Śledzimy go, dopóki nie powinie mu się noga.

Jest bardzo chory.

Potrzebuje lekarstw.

Jakich?

Sulfonamidów.

Apteki są zamknięte.

I tak ich nie mają.

A w szpitalu?

Też nie.

Gdzie je zdobyć?

Zapisz nazwę.

Zawsze spotykają się w jej domu.

Może ją powinniśmy śledzić.

Jest tylko sekretarką.

I kobietą.

Francja i Wielka Brytania nie będą się przyglądać

mordowaniu sojuszniczego narodu.

Nie jest to kwestia konfliktu polsko-niemieckiego,

tylko dominacji w Europie.

Nie przychodź tu, jesteś znana.

Mam listę aresztowanych.

Skąd?

Od pułkownika Schaffera.

Ale jak?

Świetna robota.

Rodziny się dowiedzą, dokąd ich zabrano.

A adwokaci wyciągną z obozów. Brawo, Vivi.

Powinnam wracać do pracy.

Nie idziesz na scenę?

Załatwisz to?

Znam jedno miejsce.

Nabrzeże dwunaste.

Facet nie lubi gliniarzy.

Miałeś kontakt z Żydami bucharskimi?

Nikt nie miał.

Jesteś policjantem?

Byłem.

Teraz załatwiasz wizy?

Nie dla pieniędzy.

Moja córka, Lisa, wyszła za Aryjczyka.

Ktoś doniósł i oboje trafili do obozu.

Ja z żoną wychowujemy ich dzieci.

Potrzebuję dla nich wiz, gdy wyjdą.

Powiadom mnie.

Dzięki.

Jeśli nie spłacisz długu...

Będę gotowy.

Wyzdrowieje.

Dzięki ci, Boże.

To jego zasługa?

Dziękuję, Milton.

Dziękuję.

I tobie, João.

Przepraszam, że się uniosłam.

A ja, że próbowałem się wtrącać.

- Robię to, co słuszne. - Wiem.

Dzięki Bogu ktoś wie.

Dzięki Bogu, że cię poznałem.

Aranha przydzielił nam kolejne 800 wiz.

Gdzie wczoraj byłaś?

Wyszedłeś z tymi kobietami.

Byłaś zazdrosna?

Mam dla ciebie prezent, apartament nad jeziorem.

Urządzam go.

Dzięki.

Chodź,

zabawmy się.

Jestem zmęczona.

Postaw się.

Nie chcę.

Wiem, tygrysico...

Nie dotykaj mnie!

Im bardziej się opierasz...

Odwal się!

Masz chłopaka?

Kocham go.

Jest nikim.

Przy nim krzyczę z rozkoszy.

Przy mnie będziesz głośniej.

Ma dostęp do ważnych informacji.

Co?

Mój drugi chłopak

jest od ciebie przystojniejszy i mądrzejszy.

Uderz jeszcze raz.

Dziś rano brytyjski ambasador w Berlinie

przekazał niemieckiemu rządowi notę dyplomatyczną.

Stwierdzamy w niej, że jeśli do godziny 11 nie potwierdzą,

że są gotowi natychmiast wycofać swoje wojska z Polski,

nasze państwa znajdą się w stanie wojny.

Niestety nie otrzymaliśmy takiego zapewnienia

i w związku z tym nasz kraj jest w stanie wojny z Niemcami.

Napisy: Piotr Mindur