Original subtitles

[Rancangan ini disediakan dengan sari kata BM]

[Fireworks of my heart]

[Episod 26]

Dah balik?

Wanginya.

Kan saya dah kata,

mesti sempat makan.

Kalau tak sempat, saya mesti pukul awak.

Tengok.

Semua makanan yang awak suka.

Ke tepi.

Cepat mari.

Duduk.

Makan.

Wangi, kan?

Makan.

Mata awak bermasalah?

Awak tak berehat di rumah...

ke mana awak pergi?

Hal abang awak,

awak jangan masuk campur.

Saya...

Song Yan.

Awak dah jadi jahat.

Awak keluar bermain

pun tak bawa saya sekali.

Mak cik.

Hidangan ini

memang sedap.

Saya masak khas untuk awak.

Mak, dia tak nak layan saya.

Ini,

udang sangat baik.

Protein tinggi, rendah lemak.

Awak kena makan banyak.

Saya akan makan.

Mak juga tak nak layan saya.

Awak kan Miao.

Mak cik, Miao.

Saya dan Xu Qin

dah bersama.

Bukan, saya...

Makan.

Mak.

Kenapa kamu...

Mari.

Ini pun sedap.

Mak buat apa ini?

Makan banyak-banyak.

Makan.

Abang.

Jadi...

Mari.

Makan.

Tengok, makan sampai mulut kotor.

Macam budak kecil.

Jurulatih.

Macam mana?

Saya rasa kena mencari

orang yang lebih profesional

untuk berbual dengan mereka.

Jadi, kena pergi ke hospital untuk

mencari pakar psikologi.

Ada pakar yang tersedia.

Li Meng daripada detasemen,

dia pernah belajar kursus psikologi semasa di universiti.

Macam pernah dapat

sijil kaunselor psikologi.

Betul.

Dia pernah jalankan

kaunseling psikologi kepada kami.

Yakah?

Saya hubungi dia.

Awak dah fikir masak-masak?

Dah.

Kecederaan saya tak apa-apa.

Saya masih boleh bekerja

selama beberapa tahun di barisan hadapan lagi.

Song Yan.

Demi hal awak, pihak atasan

dah...

dah bermesyuarat tiga kali.

[Jabatan Bomba dan Penyelamat China]

Dia mahu awak menanggung lebih banyak tanggungjawab

kerana nak gilap

potensi diri awak.

[Jabatan Bomba dan Penyelamat China]

Jika awak naik ke jawatan yang lebih tinggi,

awak boleh lagi...

Kan?

[Jabatan Bomba dan Penyelamat China]

Awak tak boleh selalu kiri, kanan, kiri,

berjalan di tempat asal.

Awak kena ada kemajuan.

[Jabatan Bomba dan Penyelamat China]

Saya tahu.

Sampai masa itu,

apabila saya tak larat berjalan lagi,

saya akan daftarkan diri.

Saya tahu awak tak sampai hati

tinggalkan Balai Shili.

Tapi awak kena fikir

masa depan awak.

Awak perlu berkahwin.

Usia awak tak muda lagi.

Awak

cepat pergi ke institut.

Awak ke hulur ke hilir

di depan saya setiap hari,

saya tak suka.

Tak suka saya?

Tak suka saya.

Hei.

Saya belum habis cakap.

Setiap kali buat saya tak tahu nak macam mana.

Biar saya angkat.

Apa ini?

Brosur untuk komuniti?

Cuaca dan objek musim sejuk dan kering,

pencegahan kebakaran sangat diperlukan.

Saya bukakan untuk awak.

Betul juga.

Sebulan lagi akan tiba Tahu Baharu Cina pula,

seluruh bandar akan nyalakan bunga api. Itu lebih dahsyat.

Betul.

Bagaimana dengan kecederaan awak?

Tak apa.

Minggu depan dah boleh kerja.

Nah.

Saya datang

untuk beritahu awak

keadaan mental ahli anggota.

Jiang Yu dah beritahu saya.

Walaupun dah aturkan

pakar psikologi dengan segera,

masih ada beberapa ahli bomba

tak dapat keluar daripada keadaan itu sepenuhnya.

Tapi, awak jangan terlalu risau.

Saya akan pergi tengok hari ini.

Mereka akan sembuh.

Haraplah begitu.

Bagaimana dengan awak?

Okey tak?

Saya okey saja.

Betul juga.

Ketua Balai Song

orang yang mengalami banyak rintangan,

kualiti mental awak terlebih tinggi.

Kenapa macam perli saya?

Saya tak berani perli awak.

Nak menyibuk sikit.

Sibuk apa?

Awak dan...

doktor

itu.

Dia dah jadi teman wanita saya.

Tahniah!

Terima kasih.

Tapi, Song Yan.

Dia berada di kedudukan teratas

dalam rantai makanan awak.

Awak akan dikawal sepenuhnya oleh dia.

Jangan risau.

Dia tak boleh tinggalkan saya.

Saya pergi dulu.

[WeChat]

Jiang Yi.

Jurulatih.

Tangkap bola.

Main dua pusingan.

Jurulatih.

Saya baik-baik saja.

Saya akan sembuh selepas dua hari.

Jangan risau.

Duduk sebentar.

Berborak sekejap.

Baik.

Jurulatih.

Saya benar-benar tak apa-apa.

Jangan risau.

Kerja kita ini

selalu berkaitan dengan hidup dan mati.

Kadang-kadang

tak beri perhatian atau ragu-ragu

pun mungkin berlaku

pengorbanan nyawa.

Saya

sebagai jurulatih

berharap saya ada keupayaan

dan tanggungjawab

untuk membantu awak menyesuaikan keadaan.

Sebagai saudara

dan kawan,

saya juga berharap saya boleh membantu awak.

Saya dah jadi ahli bomba selama 8 tahun

dan bertugas lebih daripada seribu kali.

Saya dah selalu

melalui misi-misi yang sukar.

Tetapi kali ini berbeza.

Dah jadi anggota bomba selama lapan tahun,

menyelamatkan ribuan orang.

Apa yang berlaku kali ini?

Kali ini, ibu saya juga berada di kawasan bencana.

Ayah saya meninggal dunia awal.

Saya dibesarkan oleh ibu saya.

Dia hidup susah pada tahun-tahun awalnya.

Saya masih tiada masa

untuk mentaati dia.

Saya tak berani fikir

kalau ibu saya

meninggal dunia

kerana gempa bumi kali ini,

apa yang perlu saya lakukan?

Saya dah selamatkan ramai orang.

Tetapi apabila ibu saya

menghadapi bahaya,

saya tak dapat

muncul di depannya pada masa pertama

untuk membantunya.

Apabila tak dapat melindungi

keluarga sendiri,

saya tak layak

untuk melindungi rakyat

dan masyarakat.

Saya seorang

anak yang gagal.

Saya juga bersalah terhadap

lencana di dada saya.

Ketaatan

ialah asas kita.

Bercakap tentang keluarga

tak perlu rasa malu pun.

Saya rasa

kerisauan awak terlalu banyak.

Bahu kita ini,

tak kira negara

atau keluarga,

kita tetap perlu menanggungnya.

Betul?

Saya faham.

Jurulatih.

Jangan risau.

Saya akan

berusaha untuk menyesuaikan keadaan saya.

Tetapi niat asal saya

terhadap bomba

tak pernah berubah.

Inilah apa yang saya paling bangga.

Penyelamatan gempa bumi kali ini,

banyak ahli baharu dalam skuad kita

pertama kali menyertai

tugas yang begitu besar.

Awak pergi ambil berat tentang mereka.

Saya anggota lama, saya baik-baik saja.

Jangan pedulikan orang lain dulu,

jaga diri awak dulu.

Kita berdua

bermain sekejap.

Satu lawan satu.

Seluruh gelanggang.

Marilah!

Saya serang dulu.

[Song Yan]

[Song Yan]

[Moments]

[Manual Pemadam Kebakaran: Manual Alat Pemadam Kebakaran Profesional Pertama China]

[Manual Pemadam Kebakaran: Manual Alat Pemadam Kebakaran Profesional Pertama China]

[Li Meng]

[Song Yan]

[Kenapa awak...]

[Kenapa awak tak hantar mesej kepada saya sepanjang hari?]

[Adakah kita pasangan kekasih?]

[Adakah kita pasangan kekasih?]

[Song Yan]

[Awak tengah buat apa?]

[Rindu saya?]

[Rindu saya?]

[Ya.]

[Rindu saya?]

[Ya.]

[Salah hantar.]

[Ya.]

[Salah hantar.]

[Tak rindu.]

[Kalau begitu, saya datang jumpa awak. Saya akan sampai dalam 10 minit.]

[Baiklah.]

Selamat datang.

Dah rindu saya?

Tak ada.

Saya panggil awak ke sini

kerana nak tengok awak.

Takut lupa muka awak.

Betul juga.

Ingatan awak tak baik?

Tengok baik-baik.

Ingat tak?

Saya dah puas tengok.

Dah puas tengok?

Baiklah.

Saya balik dulu.

Rindu.

Betullah ini.

Kalau rindu,

cakap saja.

[Orchid Mansion] [Bilik lif]

[Orchid Mansion]

Tukul penyelamat?

Ya.

Apabila mengalami kecemasan

dan terperangkap di dalam kereta,

pakai ini untuk pecahkan tingkap.

Ingat,

pecahkan sudut,

jangan pecahkan bahagian tengah.

Bahagian tengah

susah dipecahkan.

Ingat tak?

Ya.

[Orchid Mansion]

Letak di sini.

Alat pemadam api.

Macam mana nak guna ini?

[Orchid Mansion]

Senang saja.

Tengok.

Sini ada satu butang.

Awak pusing

dan cabut.

Kemudian,

apabila awak nak pakai,

awak tekan

saja.

Senang saja.

Cubalah.

Mari.

Bersedia.

Satu, dua, tiga.

Dah tahu pakai?

Yang ini,

saya harap awak takkan gunakannya.

Yang ini kena letak di mana?

Bawa ini balik,

tak boleh pakai lagi.

Letakkan yang baharu di dalam kereta.

[Orchid Mansion]

Mari.

Tak kira

orang yang mati dalam bencana

atau rakan seperjuangan kita

cedera,

semuanya bukan tanggungjawab kamu.

Di dunia ini

terdapat banyak ketidakpastian.

Bencana

juga sebahagian daripadanya.

Seterusnya,

saya nak mainkan video

kepada kamu.

Ada rekod

penyelamatan gempa bumi di Wangxiang

dan juga

maklumat penyelamatan bencana lain.

Seperti apa yang saya katakan pada mulanya,

trauma

ialah pengalaman yang sangat menyakitkan

dan menakutkan.

Orang selalu nak

mengelak secara tidak sengaja.

Tapi, mengelak tak dapat menyelesaikan masalah.

Semua ini

akan membantu kita untuk memahami serta

menerima trauma dan kebimbangan

tidak berbahaya.

Kita boleh mengatasi kenangan ini,

bukannya biarkan kenangan ini

mengalahkan kamu.

Betul cakap Penasihat Li.

Betul.

Mari kita tengok bersama-sama.

Takut apa?

Tengok sajalah.

Betul tak?

Mari, angkat kepala.

Saya ceritakan satu kisah kepada kamu.

Semasa saya baru menjadi ahli bomba,

pertama kali saya masuk ke medan api,

keadaan itu lebih keterlaluan

daripada keadaan yang kamu hadapi.

Terkejut saya.

Selepas kembali ke pasukan bomba,

tiga bulan,

tiga bulan tak dapat makan daging dan sayur.

Ya.

Saya tahu.

Cara ini tidak berfungsi.

Saya tak nak menggambarkan kepada kamu berdua.

Tengok dulu.

Masa itu, bagaimana ketua skuad lama saya

mengajar saya?

Dia kata,

Yang Chi,

takut apa?

Lelaki sejati, kan?

Apa yang awak takut, tengok sahaja.

Semakin awak takut, awak tengoklah ia

sampai tak takut.

Jangan fikir banyak.

Betul tak?

Ini...

Penasihat Li dan jurulatih

tengah teman kita.

Mari kita tengok.

Angkat kepala.

Mari.

Lelaki sejati, betul?

Kenapa tak berani tengok?

Tengok.

Mari kita tengok bersama.

Apa yang menakutkan?

Tengok, mari.

Pada masa ini,

kekalkan pernafasan sendiri.

Ge Zheng.

Tarik nafas.

Tarik nafas.

Tarik dan hembus nafas perlahan-lahan.

Stabilkan nafas sendiri.

Tarik nafas perlahan-lahan.

Hembus nafas perlahan-lahan.

Relaks.

Terima kasih untuk hari ini.

Nasib baik ada awak...

[Penyelamat]

Ini kewajipan saya.

jalankan sesi kaunseling psikologi untuk kami.

Baiklah, baliklah.

Tak perlu hantar saya.

Baliklah.

Li Meng.

Ini untuk awak.

Sekarang dah zaman apa?

Tulis kad ucapan lagi.

Kolotnya.

Tahun baharu akan bermula.

Dalam hidup ini, orang berbudi,kita berbahasa.

Baiklah, terima kasih.

Baliklah.

[Pastikan sentiasa suam! Banyakkan minum air panas! Sentiasa gembira ya!]

[Pastikan sentiasa suam, banyakkan minum air panas!]

Jiang Yu.

Tak apa.

[Pastikan sentiasa suam! Banyakkan minum air panas! Sentiasa gembira ya!]

Terima kasih.

Baliklah.

[Pastikan sentiasa suam! Banyakkan minum air panas! Sentiasa gembira ya!]

Terima kasih.

[Orchid Mansion]

Bagi saya.

Oh ya.

Pertemuan awak dengan Li Meng lancar tak?

Kenapa awak tiba-tiba tanya tentang kerja saya?

Tak apa.

Cuma rasa

kamu macam sangat rapat,

jadi saya tanya.

Cemburu?

Tak ada.

Adakah awak penat bekerja?

Adakah awak rindu saya hari ini?

Bukankah awak yang kata sibuk,

suruh saya tunggu mesej awak?

Song Yan.

Awak sengaja punya, kan?

Sengaja apa?

[Gunakan lif dengan beradab, masuk selepas penumpang lain keluar]

Sengaja tak nak layan saya.

Saya tak mahu ganggu awak bekerja.

Tengok.

Saya datang sebaik awak hantar mesej kepada saya.

[Gunakan lif dengan beradab, masuk selepas penumpang lain keluar]

Betul?

Saya terlupa.

Saya hampir terlupa lagi.

Malam ini, saya nak tengok

banyak rekod perubatan.

Mungkin sangat sibuk juga.

Baiklah.

Saya

tak ganggu awak bekerja.

Berehat awal.

Baik.

Baiklah.

Saya tak nak main dengan awak lagi.

Saya hanya mahu tengok

awak nak bertahan berapa lama

baru boleh berterus terang.

Beberapa tahun ini, awak dah berubah.

Sudah tahu bertahan.

Sebelum ini, sekurang-kurangnya awak akan marah orang yang rapat.

Malam ini

betul-betul nak mengkaji rekod perubatan?

Sudah tentu.

Awak belum tidur?

Nafas awak hembus dekat telinga saya.

Gatal.

Sebenarnya hari ini,

awak nak marah saya, kan?

Salahkan saya kerana tak cari awak,

tak hantar mesej kepada awak,

tak memujuk awak.

Takut saya rasa awak suka berpura-pura,

perangai buruk.

Kelak jangan macam ini lagi.

Kita akan berkahwin

dan hidup bersama selamanya.

Di depan saya,

awak jangan ada apa-apa pertimbangan.

Kadang-kadang

saya sangat iri hati akan

perempuan yang matanya boleh sampaikan sesuatu.

Saya juga mahu ada mata seperti itu.

Kenapa?

Sebab

kalau ada sesuatu yang tak dapat cakap,

mata masih boleh

sampaikan kegembiraan

atau kesedihan.

Awak tak perlu ada.

Saya boleh faham.

[Bijirin dah habis.]

Tak ada?

Dulu selalunya letak di sini.

Mungkin

belum sempat untuk beli stok.

Mungkin.

Lain kali baru beli.

Selepas awak habis kerja,

saya baru datang cari awak.

Baik.

Malam ini nak makan apa?

Pesanlah makanan.

Bolehkah awak masak secara rawak

untuk beri saya kejutan?

Saya akan beri awak kejutan setiap hari.

Kenapa?

Parut di bahu awak

sangat pelik.

Apa pekerjaan saya?

Biasalah ada parut.

Ia kelihatan seperti luka tembakan.

Imaginasi awak terlalu tinggi.

Parut saya ini

cuma tercucuk kaca.

Doktor Xu.

Kalau awak masih tak nak pergi kerja,

saya pasti awak akan terlambat.

Jom.

Jom.

[Kecemasan]

Doktor Xu, selamat pagi.

Selamat pagi.

Doktor Xu.

Selamat pagi.

Selamat pagi, ketua.

Doktor Xu, dulu awak

selalunya datang 15 minit lebih awal.

Kenapa kebelakangan ini awak datang lewat?

Saya bangun lambat baru-baru ini.

Doktor Xu.

Kebelakangan ini awak penatkah?

Tapi, saya rasa

air muka awak lebih baik.

Muka merah,

sangat bahagia.

Doktor Xu.

Dah makan sarapan belum?

Saya ada minuman lagi.

Awak nak minum?

Saya sudah bersarapan di rumah.

Kamu perasan tak?

Saya rasa

Doktor Xu sedang bercinta.

Saya rasa udara ini

dipenuhi dengan

kebahagiaan.

Tak mungkin.

Saya rasa dia

sama saja dengan sebelum ini.

Awak tak pandai memerhati pun.

Semasa dia bekerja

memang sama saja.

Tapi kamu tak perasan?

Dulu dia

tak pernah sentuh telefon bimbit.

Sekarang dia asyik

tekan telefon

malah ketawa dengan tutup mulut.

Saya dah dengar.

Kerja.

[Bijirin import, produk kesihatan]

Helo.

Saya nak tanya

kenapa Bijirin Xin Le

selalu tak ada stok?

Stok takkan masuk lagi.

Kilang itu hampir bankrap.

Masuk.

Pengarah Meng.

Ini surat cadangan projek.

Kemudian ini

jadual minggu depan.

Hari Isnin, kita perlu pergi ke Kumpulan Syarikat Guo Kun Keluarga Meng

untuk mengadakan mesyuarat rumusan tahunan.

Kamu uruskan hal ini.

[Kilang Bijirin Xin Le, Pelan Pembelian dan Pelaburan]

[Kilang Bijirin Xin Le, Pelan Pembelian dan Pelaburan]

Tuan nak membeli kilang bijirin?

Ada apa masalah?

Tak ada.

Saya akan aturkan penyelidikan.

Pergilah.

Helo.

Dah lama awak balik.

Saya tak cari awak,

awak tak ambil berat tentang saya pun.

Bukankah saya dah

menelefon awak semalam?

Panggil saya balik rumah makan pada hujung minggu.

Adakah ini dikira mengambil berat?

Meng Yanchen.

Awak masih seorang budak?

Kenapa hospital kamu

mainkan lagu lagi?

Saya berada di pusat membeli-belah,

nak pergi makan.

Dengan siapa?

Rakan sekerja.

Hubungan awak dengan rakan sekerja

dah jadi rapat?

Awak perli saya?

Saya ambil berat tentang awak.

Baiklah, saya letak dulu.

Kenapa cari restoran ini?

Apa yang sedap?

- Macam mana? - Sedap.

Sedap tak?

Baiklah.

Tunggu saya sebentar.

Qin.

Xiao Yixiao, kenapa awak berada di sini?

Saya datang makan bersama kawan saya.

Awak ini...

Biar saya memperkenalkan.

Song Yan.

Kenal.

Saya pernah nampak awak mabuk

dan menggila di rumahnya.

Dah lupa?

Helo.

Baiklah, saya...

tak kacau kamu lagi.

Kamu makanlah.

Xiao Yixiao.

Tengoklah angin saya.

Cepat makan.

Makan banyak-banyak.

Terima kasih.

Awak tak menari

dan tak menggoda perempuan,

datang ke sini setiap hari.

Bazirkan sumber.

Hari ini boleh meraikan.

Apa alasannya?

Prestasi syarikat

meningkat dua kali ganda.

Alasan ini boleh guna, kan?

Sudahlah.

Awak perlukan ini?

Kalau awak kata

meraikan kerana

tangkap seekor serangga,

saya boleh paksa diri untuk percaya.

Kenapa?

Tak ada.

Cuma rasa bosan.

Adakah awak mendapati mereka...

Mendapati apa?

Tak apa.

Saya mendapati awak

hidup terlalu selesa.

Terlalu bosan.

Saya dah tak ingat

bilakah hari terakhir yang

saya selesa.

Saya buatkan segelas untuk awak.

Mana pelayan itu?

Mana satu?

Pelayan yang awak kata

dia mirip seseorang sebelum ini.

Pekerja sambilan itu?

Tak tahu.

Macam

pergi jadi selebriti internet.

Kenapa awak ambil berat tentang dia pula?

Tak ambil berat.

Saya cuma harap dia tak ambil jalan yang salah.

Awak ini

nak tunjuk baik pula.

Setiap hari ada banyak kerisauan,

bolehkah awak selesaikan semuanya?

Dengan ciri-ciri lembut hati ini,

awak memang tak sesuai jadi pedagang.

Kata-kata ini,

lebih baik awak cakap dengan Puan Fu.

Saya mahu hidup lagi.

Awak tahu juga.

Sejak kecil saya takut kepadanya.

Cepat.

Hari ini cahaya matahari baik.

Dah lama saya pilih,

baru dapat cari tempat ini.

Yakah?

Cahaya matahari hari ini sangat redup.

Ya, tak begitu sejuk.

Sangat sesuai untuk mengambil gambar.

Pakaian wanita yang diambil kali ini,

komisen jualannya agak tinggi.

Cantiknya.

Tengok.

Macam mana?

Boleh tahan, kan?

Bagusnya.

Ye, bagaimana awak dapat cari

tempat ini?

Awak tak perlu tahu.

Baguslah kali ini.

Gambar pakaian yang kita ambil

pasti akan laris terjual.

Jadi, kita ada wang untuk menderma kepada kawasan bencana.

Pasti tiada masalah.

Jangan cakap lagi, mari kita bermula.

Sini boleh.

- Sini bagus. - Okey.

Boleh.

Tangkap gambar dengan bersandar pada tingkap.

Boleh.

Kedudukan ini macam mana?

Boleh.

Siapa?

Seorang yang saya kenal sebelum ini.

Oh ya.

Syarikatnya macam berhampiran sini.

Kita macam tangkap gambar

di kawasan orang lain.

Habis itu,

apa kata kita cakap dengannya?

Ya.

Saya pergi cakap dengannya.

Kamu tunggu saya di sini.

Baik, kami tunggu awak.

Encik Meng.

Maaf.

Tadi saya dan kawan saya

cari tempat ini untuk mengambil gambar.

Tak sangka ia berdekatan dengan syarikat awak.

Saya fikir

nak dapatkan kebenaran awak.

Tak perlu.

Teres ini kira separa tertutup.

Boleh dikatakan

kawasan awam bangunan pejabat ini.

Baguslah begitu.

Kami risau akan gambar yang sudah diambil,

tak berani muat naik.

Kami ingat sia-sia kami datang hari ini.

Nak muat naik gambar apa?

Gambar macam selebriti Internet?

Kami bercadang untuk

menderma pendapatan jualan kali ini

kepada kawasan bencana Wangxiang.

Kamu tak sejuk?

Kami ada bawa baju tebal,

letak dalam bagasi.

Helo.

Ambil empat cawan kopi

kepada cik ini.

Baik.

Terima kasih, Encik Meng.

Ye.

Belanja kamu minum kopi.

Kawan saya yang beli.

Bagusnya, saya sangat dahaga.

Miao.

Terima kasih.

Ye.

Kawan awak ialah pengarah, kan?

Dia nampak muda

dan agak kacak.

Kacakkah?

Biasa saja.

Kacaknya.

Betul.

Ye.

Bagaimana kamu berkenalan?

Bukankah saya pernah

jadi pemandu pengganti?

Jadi...

Perkara baik seperti ini boleh berlaku juga?

Betul.

Memandangkan dia daripada syarikat pelaburan,

minta dia melabur dalam awak.

Mana mungkin?

Dia melabur dalam projek besar.

Masa pun dah suntuk.

Kita kena cepat ambil gambar.

Kalau tidak, cahaya matahari tak ada dah.

Jom.

Jom.

[Kumpulan Syarikat Guo Kun]

Di atas ialah keadaan tahunan setiap cawangan.

Seterusnya, mari tengok anak syarikat.

Dalam masa setahun yang lalu,

jumlah perolehan anak syarikat

yang kadar keuntungannya paling tinggi ialah

Syarikat Pelaburan Ming Hao Bandar Yancheng.

Kadar pertumbuhan masing-masing

[Kumpulan Syarikat Guo Kun]

mencapai 100%

dan 120%.

Kedua, ialah Syarikat Teknologi Hong Dao,

kadar pertumbuhan masing-masing mencapai

78%

dan 86%.

Inilah

senarai jualan tahunan

anak syarikat kita.

Syarikat Pelaburan Ming Hao Bandar Yancheng Sdn. Bhd,

jualan tahun lepas ialah

31.6 bilion.

Jumlah jualan berbandingan dengan tahun lepas telah mencapai

37.9 peratus.

Sasaran jualan tahunan

ialah 5.3 bilion yuan.

Kadar penyelesaian sasaran kita

dah mencapai 84.7%.

Tahniah kepada

Encik Meng Yanchen.

Seterusnya ialah

Syarikat Teknologi Hong Dao.

Jumlah jualan pada tahun lepas ialah

23.5 bilion.

Jumlah jualan berbandingan dengan tahun lepas telah mencapai

25%.

Yanchen benar-benar

membanggakan ayah awak.

Semakin berkemampuan.

Dia main-main saja.

Terlalu rendah hati.

Saya rasa kalau terus begini,

Guo Kun

akan diserahkan kepada dia lambat-laun.

Guo Kun hanya akan diserahkan

kepada orang yang berkebolehan.

Lagipun, Yanchen

tidak berminat dengan

urusan kumpulan syarikat pun.

Dia hanya mementingkan

syarikat kecil dia.

Ibunya menggesa dia

pun tidak berguna.

Kami

hanya hormati keinginannya.

Yakah?

Tak pasti dia berminat atau tidak.

Kalau-kalau dia

main muslihat untuk mengelirukan orang bagi menjadi pemenang.

[Berilmu dan pandai menilai]

Awak benar-benar tak mahu menguruskan

urusan kumpulan syarikat?

Pengurus profesional

dan sistem eksekutif Guo Kun

dah cukup sempurna.

Yang penting kebanyakannya

orang ini

dipupuk oleh Dong Chengmin.

Sekiranya saya bersara dan kehilangan kuasa...

Ayah.

Kelak ayah dah bersara,

ayah patut menikmati masa tua.

Saham Guo Kun tak akan

habis dibelanjakan dalam beberapa hayat.

Tak payahlah pedulikan kuasa palsu ini?

Adakah dia kekurangan

wang pencen selepas bersara?

Dia hanya takut

kuasanya dirampas oleh orang lain.

Awak belum masuk kumpulan syarikat lagi.

Betapa dia takut akan awak.

Ketidakpuasan Dong Chengmin terhadap saya

hampir ditunjukkan

secara terang-terangan.