Original subtitles

Pełne koło

Nie rozumiem.

Podmienili Jareda Browne'a na manekina.

Zamknęliśmy krąg.

Coś poszło nie tak?

Mówiłem, że tak.

Przez całą noc.

Xavier, idź z Paulem.

A ty znajdź Louisa i narzeczoną.

Ty albo oni. Zadzwoń wieczorem.

- Bezpośrednio? - Z odpowiedziami.

- Ciotka jest na mnie zła? - Panie wybraniec, żadnych pytań.

Odpowiedzi.

PODAJ NUMER, BY ZACZĄĆ

WITAJ, NATALIO! WPROWADŹ HASŁO

DOSTAWA

ULUBIONE - PORTFEL - ZAMÓWIENIA

OSTATNIE ZAMÓWIENIA PIZZA CHIŃSZCZYZNA

SZCZEGÓŁY ADRES

DEMAREST ROAD 577, PATERSON, NJ 07663, POKÓJ 121

O mój Boże.

Dziękuję, Eloise. Niech cię Bóg błogosławi.

Jared, do łazienki.

- Spotka się z nami. - To się uda?

Pan Chung może nas zabrać do domu.

Musimy się zaraz wymeldować.

Będą na nas czekali.

- Chodź, Jared. - Zabierzecie mnie do domu?

Jedziemy gdzieś indziej.

- Ciociu. - Aked, kochanie.

Znowu wszyscy się zbieramy.

Zrobimy kolejne przyjęcie i nowy krąg.

To pomysł pana Willoughby'ego. Podoba mi się.

Musisz przyjechać.

Najpierw pomówmy o twojej narzeczonej.

Byłej narzeczonej.

Prosiłam, żebyś ją znalazł.

Garmen też o to prosił.

To ona przerwała krąg, dlatego musimy to powtórzyć.

Obiecuję, że ją znajdę.

Wszędzie jej szukam. W pracy, u mnie...

Znajdę ją.

Znajdź ją i jej brata,

a potem ukarz tak, jak pan Chung ukarał Quincy'ego.

Znajdę ją...

i to zrobię.

Dobrze.

Potem wróć do kręgu, gdzie będziesz bezpieczny.

Będziesz bezpieczny w kręgu.

Zadbam o to.

Dobra.

Teraz będziemy znali swoje położenie.

Dowiem się, ile chce pieniędzy, wrócę

i oddamy małego rodzicom.

Natalia.

- Miło cię widzieć. - Eloise. Nie wiem, jak ci dziękować.

To nic. Tędy, pan Chung czeka.

Natalia Williams.

Usiądź.

Rozumiem, że szukasz azylu

lub transportu?

Owszem, potrzebujemy transportu. Ile to będzie kosztować?

Nic.

Eloise wspomniała, że masz informacje o pani Mahabir.

Jeśli to prawda, to są one dla mnie bardzo cenne,

ale najpierw muszę zadzwonić.

Później przekażę ci szczegóły.

Daj mi chwilę.

Zaraz wrócę.

Garmen Harry.

Mówi Edward Chung.

Panie Chung.

Czym mogę służyć?

Mogę dostarczyć kogoś, kogo zapewne szukacie,

ale oczekuję, że przekaże pan wiadomość

do pani Mahabir.

Oczywiście. Co mam przekazać?

Że mam dla niej 62 i pół tysiąca dolarów.

Połowa tego,

co znalazłem przy zwłokach jej szwagra, Quincy'ego.

Druga połowa jest moja.

Nie jestem pewny, czy rozumiem.

Przekaż, że to gałązka oliwna.

Quincy okradał nas oboje.

Łączy nas więcej, niż ona sądzi.

Odbierzecie pieniądze razem z waszą masażystką,

która siedzi właśnie w moim burze.

On też tam jest? Jej brat.

Louis Williams.

Brat wkrótce dołączy.

Zapewniam, że ona o to zadba.

Łazienka jest wolna.

Jeśli chcesz pójść.

To dobra chwila, by pójść.

Porozmawiałem z kolegami.

Wieczorem przypłynie łódź.

Poproś brata, żeby dołączył.

Razem zaczekacie, aż będzie gotowa.

A tymczasem poczęstuj się chlebkami roti.

Smakują jak w domu.

Na koszt firmy.

Dziękuję.

Jestem bardzo wdzięczna.

Mogłabym skorzystać z łazienki?

Po prawej, za ochroniarzem.

Dziękuję.

- Mogę prosić mój telefon? - Nie.

- Daj kluczyki. - Co?

Kluczyki. To pułapka.

- Co? - Zamknij się.

Rany!

Jak tu weszłaś?

Nie masz życia?

Zależy od definicji.

Mam niewiele czasu.

W czym mogę pomóc?

Czemu ktoś miesza wam w życiu osobistym?

Też jesteśmy ciekawi.

Czy wasza rodzina miała coś wspólnego

z osiedlem Essequibo?

Wskazówka: Essequibo to rzeka w Gujanie.

Druga wskazówka: według źródeł z internetu

to nazwa luksusowego kompleksu apartamentów

wznoszonego od około 2002 roku,

przez który twój wujek Gene musiał odejść na policyjną emeryturę.

Więc wiesz już, co moja rodzina miała z tym wspólnego.

Dlatego tak zareagowałaś na pytanie o Gujanę?

To mały kraj. Od dawna o nim nie myślałam.

Ani trochę?

Jestem teraz podejrzaną?

Nie, ale...

dla mnie jesteś podejrzana.

Prawie porwano naszego syna. Jest w lesie, w domku myśliwskim,

bo boimy się o jego i nasze życie.

Tak, to dziwne.

Z tego samego powodu dla mnie, co dla ciebie.

Przepraszam, mam masę roboty.

Słyszałaś o Charisse Henrikson?

Skąd to pytanie?

Jeśli muszę, to będę grała ostro.

To ma być jakaś wymiana?

Można tak powiedzieć.

Mam być tak zdesperowana, że polecę na wszystko?

- To na kogoś działa? - Na tych emocjonalnych.

A mnie za kogo uważasz?

Nikt nie martwi się o kogoś, kto zamartwia się o wszystkich.

To musi być trudne.

Jeśli nie masz umocowania prawnego, by tu być, to wyjdź.

Jasne.

- Wyjdź teraz. - Dobra.

Niezły alarm, przy okazji. Szybko założyli.

Skąd macie tyle tajemnic?

To znaczy?

Ty mi powiedz.

O co wam chodzi?

Nie mówię o twoich kłamstwach.

O nich już wszystko wiem.

Dla niej też stają się już oczywiste. Chodzi mi o tajemnice twojej żony.

Mojej żony?

Co wiesz o osiedlu Essequibo

w Gujanie?

Cześć, Xav.

To ja.

Przepraszam, że nie dzwoniłem.

Nie chcieliśmy wpakować cię w kłopoty.

Ale głównie to czułem się źle, że cię okłamałem.

Nic nam nie jest.

Ukryliśmy się i kombinujemy, jak wrócić do Gujany.

Może też chcesz wrócić do domu?

Pogadamy o tym?

Jeśli nie jesteś wściekły,

oddzwoń.

Nie odebrał. Powinniśmy zadzwonić do rodziców Jareda.

- Odwieźć go. - To nie...

- Z czym masz problem? - Wariat.

Masz wielki dom i nadzianych starych.

Mamy kłopoty, bo chcieliśmy ci pomóc.

Teraz tego żałuję.

Ma rację.

Dzwonimy do twoich rodziców.

Zapłacą, ile trzeba, i się ciebie pozbędziemy.

Uciekniemy z Nowego Jorku.

- Nie sądzę... - Od kiedy tu rządzisz?!

Wystarczy.

Dzwonię do nich.

JARED KOMÓRKA

- Tak? - Pani Browne.

Dobra wiadomość.

Mamy Jareda.

Słucham?

Mamy waszego syna,

ale potrzebujemy trochę pieniędzy.

Zaraz oddzwonię.

Oddamy wam syna.

Zaraz oddzwonię.

Czy Jared jest z tobą? Jest bezpieczny?

Tak, jedziemy do Nowego Jorku.

- Zawróć. - Słucham?

Proszę, wróćcie do chaty. Zadzwonię jutro.

Powiedz mu, że go kochamy, ale muszę kończyć.

Kto to był?

Twoja mama. Musimy zawrócić.

- Do chaty? - Tak.

Dlaczego?

Nie powiedziała.

Przykro mi.

- Co się dzieje? - Szlag.

Co się dzieje, Sam?

To nie zabawa. Zapłacicie za niego?

Kim jesteś?

Nie wnikaj.

To skąd jesteś?

Nie rozumiem.

Nie chcecie odzyskać syna?

Nie macie go. Nasz syn jest bezpieczny. Macie złą osobę.

Zaraz...

Sukinsyn.

Dobra, teraz mów prawdę.

Kim jesteś?

Czyli żyje.

Kurwa, Derek!

Co to za chłopak?

Czemu nie chcesz połączyć kropek? Chyba że...

już to zrobiłeś.

Inspektorka Harmony mi powiedziała.

Też z nią rozmawiałem.

Pytała o miejsce zwane Essepico czy Essequibo.

Tylko mówię, zanim się wściekniesz.

Mataczysz, Derek.

I tak dostałam odpowiedź.

Mam drugiego syna.

Ile ma lat?

Szesnaście.

Jak się nazywa?

Nicholas.

A ona?

Rozstaliśmy się wtedy...

Jak ona się nazywa?

Charisse.

To był...

jeden tydzień,

kiedy odłożyliśmy zaręczyny,

a nie rozstaliśmy się, ale ty uważasz inaczej.

Chciałem ci powiedzieć.

- Naprawdę. - Nie.

Nie będę cię pocieszała, bo kłamałeś i teraz ci trudno.

Nie chcę cię stracić.

Daj mi dokończyć. Zostałabyś?

Nie.

Przepraszam, że nic nie mówiłem, ale chciałem wyciągnąć nauczkę

z tego błędu na resztę życia.

Sam, proszę.

Zapracowałem na nasz związek. Dokąd idziesz?

- Rozmawiamy. - Do rodziców.

- Dlaczego? - Po radę.

Jestem tak zdesperowana.

Nie rozumiem.

Chciałeś...

spotkać się z Jaredem Browne'em na Chelsea Piers,

pokazać mu rzeczy, które ukradłeś,

i co potem?

Miał cię zaprosić do domu i przedstawić ojcu?

To mój ojciec.

Jego, twój, nieważne.

Myślałeś, że sobie u nich zamieszkasz?

Z nimi?

- Jak szczęśliwa rodzina? - Powinienem tam być. To też mój dom.

Mama chce cię zobaczyć.

Twoja prawdziwa mama.

Właściwie...

to uciekłem.

Teraz rozumiem, czemu nie chcesz nigdzie iść.

Ale...

wiem, skąd możecie wziąć trochę pieniędzy.

Jak wam powiem, podzielimy się?

Zależy, o co chodzi.

Dasz mi telefon?

To obraz z ich mieszkania.

Jest w jadalni. Po wejściu od razu go widać.

Jest warty ponad ćwierć miliona dolarów.

Plan jest taki.

Ukradniemy go,

podzielimy się kasą

i uciekniemy z Nowego Jorku.

- Nie. - Nie ukradniemy obrazu.

To głupie.

I na pewno nie wyjedziemy z tobą.

Zabieramy cię do matki.

- Proszę. - Nie.

Tak nie można.

Jesteśmy od ciebie niewiele starsi. Nie możemy tak.

Oddamy cię matce.

Zaczekaj.

Nigdzie się nie ruszysz.

Wiem, jak zdobyć kasę.

Jeśli ojciec płacił, żeby cię ukryć,

to założę się, że znowu to zrobi.

Są niedaleko.

Będziesz ty, Len, Victor, Aked, Xavier i ja.

Cześć.

Co tu robisz? Potrzebuję, by dom był pusty.

- Gdzie reszta kasy? - W sypialni. Nie ruszałem jej.

Nie żartuję. Gdzie kasa z konta?

Właśnie przeglądam wyciąg. Konto jest puste.

- Wiem... - Nie skończyłam.

Ja też nie. Mam w tej sprawie spotkanie.

To jedna ze spraw, które kończymy.

Spotkam się jutro z Savitri. Zwróci dług.

Kim jest Ron Cuneo?

A co?

Jest z kasyna? Dzwonił.

Chce się jutro spotkać. Masz mu oddać pieniądze.

Pani Mahabir jest mu dłużna.

To jedna ze spraw, które kończę.

Osiemdziesiąt osiem tysięcy dolarów dla kasyna?

Mamy dwie hipoteki, czesne za szkoły

- i leasing za auto. - Hannah.

Mieliśmy zarobić pieniądze, wrócić do Gujany i tam wydawać.

Tam nie zarobimy.

Rozumiem. I dlatego teraz potrzebuję pustego domu.

Śpieszę się, panie Cuneo, i pochrzaniło mi się w rodzinie,

więc pominę uprzejmości.

Wie pan, że koledzy z kasyna odsłuchali wiadomości

z pana telefonu?

Tak.

Dzwonił do pana ktoś z organizacji pani Mahabir?

Garmen Harry.

Prosił, żeby przyjechał pan rzekomo odebrać dług?

Rzekomo"? Czyli jak?

Uważamy, że coś poszło źle

i grupa Mahabir zwołuje zebranie,

żeby załatwić niedokończone sprawy.

Podobno zgodził się pan oddzwonić do pana Harry'ego

i poinformować go, dokąd się wybiera. Rozumiem, że tak.

Jestem niedokończoną sprawą?

Jeśli słusznie podejrzewamy, to tak.

Czyli nie dostanę zapłaty?

Słodki Jezu.

Myślisz, że kryminaliści, z którymi robiłeś interesy,

będą ci chcieli zapłacić?

Czyli się zbierają, by upewnić się, że Ron Cuneo dostanie ile trzeba?

Żeby o niego zadbać?

Więc...

wie pan to na pewno?

Podsłuchujemy ich telefony.

Wiemy, że wszyscy się zbiorą i że zaproszono też ciebie,

ale założymy ci podsłuch.

Będziesz miał wsparcie busa inwigilacyjnego

i dwóch busów taktycznych.

Dopóki nie będziemy gotowi, umieścimy cię w bezpiecznym miejscu

bez dostępu do telefonu.

Czy wszystko zrozumiałeś?

- Chwileczkę... - Z góry odpowiadam: nie masz wyboru.

Już się zgodziłeś.

Przekaż szczegóły Jessupowi. Muszę się dodzwonić do Harmony.

Wybacz pośpiech.

Córka wraca z treningu siatkówki, której nienawidzi.

Muszę jej zrobić kolację, których też nienawidzi,

by udowodnić byłej,

że mogę kontynuować te tortury.

Czemu ma tyle władzy?

Bo zawsze przegrywam kłótnie z kobietami.

Naprawdę to powiedział?

Ale dlaczego?

Bo co noc chcesz do McDonalda i co noc odmawiamy.

Dziś się zgodziliśmy, a ty jesteś smutna.

Wsiadaj, Sara.

Tata musi załatwić jedną sprawę. Przepraszam. Smacznego.

To nie potrwa długo. Kochacie mnie?

Boże.

- Ile potrzebujesz? - Góra godzinę.

Pasy, bo nie będzie Happy Meala.

Co?

Co zrobiłaś Sam Browne?

Umie o siebie zadbać. Nic jej nie zrobiłam.

Już tak postępowałaś. Przekroczyłaś granice.

Napisała, że ją przestraszyłaś.

Przepraszam, że wystraszyłam podejrzaną.

Teraz jest podejrzaną?

Nie wiem.

Może. Ale to powiedziałam.

Każdy może być podejrzanym. Ty też.

Mel, nie rób ze mnie kłamcy.

Jaja sobie robisz? Kryłeś mnie raz, rok temu.

- Kłamałem dla ciebie. - Już to przerabialiśmy.

Mogłem przekazać ocenę psychologiczną Pete'owi.

Powinienem, ale wierzę w ciebie.

Co gorsza, wierzę ci,

ale nie zmieniłaś się.

To zaszło za daleko. Nic się nie zmieniłaś.

Przepraszam, ale nie.

Co cię łączy z Sam Browne?

Czemu masz na jej punkcie obsesję?

Gadałam z nią półtorej minuty, a ty dzwonisz do mnie z burą.

Skąd cię zna i czemu do ciebie dzwoni? I co cię wiąże z Essequibo?

Mnie?

Dałem ci sprawę z Gujany,

a teraz chodzi o Sam Browne i mnie?

Boże.

Coś jest na rzeczy. Wcześniej zgadywałam, a teraz już wiem.

Nic nie wiesz, bo nic nie powiedziałem.

Wiem, że na coś wpadłam.

Muszę kończyć. Naprawdę.

Chciałabym kontynuować tę rozmowę.

Oddzwonię.

U PACJENTKI STWIERDZONO ZABURZENIA OSOBOWOŚCI PODTYPU GRANICZNEGO.

NIE KONTROLUJE IMPULSÓW I WYKAZUJE SIĘ BRAKIEM STABILNOŚCI PSYCHICZNEJ.

NADAWCA ODBIORCA

OCENA PSYCHOLOGICZNA HARMONY

WYŚLIJ

- Hej. - Nie mogę spać.

Już skończyłem.

Chodź.

Nie.

Nie sądzę, by Garmen chciał, żebym został.

Nie sądzisz?

Słusznie, nie sądź. Rób, co ci każę.

Masz zostać.

Twoim priorytetem jest zająć się nimi, a oni zajmą się tobą.

Pójdę się rozejrzeć. Zostań tu.

Dostałem ciekawy telefon od Edwarda Chunga.

Zadzwonił do ciebie?

Chce odnowić stosunki biznesowe.

Miał twoją narzeczoną, Natalię.

- Byłą narzeczoną. - Niech będzie.

Była u niego w piekarni.

Był gotów dostarczyć ją razem z bratem.

Niestety uciekła,

więc chcę usłyszeć, jak ich znajdziemy.

Nie zamknąłeś drzwi.

Dobra, możemy załatwić to po cichu, tylko między sobą.

Albo mogę narobić hałasu.

Będzie głośno, bo jestem zła.

Zastanawiasz się, czy warto nie przyciągać uwagi?

Możesz zaryzykować.

Spokojna okolica, funkcjonariuszka... Zobaczysz, co będzie.

Dobra.

Nie chcę tego przyznawać,

ale Broward ma rację.

Mój informator daje mi mało informacji.

To słabe, że mnie śledziłaś.

Serio? Wybacz, że moja praca przeszkadza ci w przestępstwach.

Nie mamy problemu ze środkami.

Możemy opłacić każdego. Problemem jest czas.

Gdzie jest Xavier? Musi to usłyszeć.

Co jest?

Serio?

To twój kumpel, Aked.

Powiedz, że jesteś z dziewczyną. Co jest prawdą.

Streszczaj się.

Cześć, nie mogę rozmawiać. Jestem z dziewczyną.

Na razie.

Dziękuję.

Nie ma go.

Pojechał z dziewczyną.

Boże.

Znajdź ich, a ty mu pomóż.

Wytrop Louisa i Natalię. Nie przywoźcie ich. Załatwcie sprawę.

Jasne.

ŁĄCZĘ...

Witaj, Akedzie.

Kto mówi?

Edward Chung.

Wiesz, kim jestem.

Moja była pana odwiedziła.

- Dlatego ma pan jej telefon? - Tak.

Pewnie chcesz go z powrotem.

Mam też pieniądze dla twojej ciotki.

Miał je dostać Garmen Harry wraz z waszą masażystką,

ale ona uciekła.

Pieniądze dla ciotki?

To moja oferta pokojowa.

Możesz je odebrać razem z telefonem dziewczyny?

Powiedz gdzie i kiedy. Moi ludzie wszystko przywiozą.

Dobrze.

Możemy tak zrobić, ale dam panu bardzo dokładne wskazówki.

Nie.

Ochrona świadków to upierdliwy proces.

To ochrona ofiar, ale jesteś bezpieczny, jeśli tu zostaniesz.

Żadnych telefonów i nie możesz wychodzić.

Mam powtórzyć?

- Ktoś będzie mnie pilnował? - Nie.

Ale będziesz miał to.

Jest podłączone do aplikacji. Będę wiedziała, jak zaczniesz kombinować.

Siadaj.

O co chodziło z kręgami?

- Kiedy? - W parku.

W sobotnią noc.

Kiedy to się zdarzyło.

Chodziło o coś sprzed 20 lat, kiedy pieniądze popłynęły stąd do Gujany,

a ludzi wyrzucono z ich ziemi.

Kto to zrobił?

Aked powiedział, że ktoś z nich rzucił klątwę na Ranwella Mahabira.

Ktoś lata temu przeklął Ranwella Mahabira?

Męża Savitri Mahabir?

On zmarł 15 lat temu.

Klątwa spadła na całą rodzinę.

Teraz chcą ją zdjąć.

Cześć, mamo.

Sam? Co tu robisz?

Potrzebuję wymówki?

Chyba nie pracujesz tak późno?

Zastanawiałam się, czy jesteś zajęta.

Sprzątam,

byle tylko zająć czymś umysł.

- Kris? - To ja, tato.

Właśnie o tobie myślałem.

Myślisz, że moglibyśmy kupić sobie mechaniczny długopis?

Taki, którym raz podpisujesz,

a potem robi to maszyna?

To sprawa do Brendy.

Jutro się tym zajmę.

- W porządku? - Tak.

To dobrze.

- Pytałeś, czy coś jest przestępstwem. - Zacznijmy od oczywistego.

Można robić przelewy poniżej 10 tysięcy dolarów.

Żeby umknąć uwadze skarbówki.

Przy okazji, dzięki, że zdążyłeś.

W styczniu 2002 roku

mój teść zrobił siedem wypłat tuż poniżej 10 tysięcy.

Dziewięć miesięcy później, przez dwa i pół miesiąca,

dokonał 35 wpłat na bardzo podobne kwoty.

Są w wyciągach, ale nie zostały zaksięgowane.

To jedyne niewyjaśnione środki z całej dekady.

W Gujanie jest rzeka zwana Essequibo.

Po ostatniej wpłacie aresztowano Gene'a, brata Jeffa,

za współudział, ale nie postawiono mu zarzutów.

Według Google'a chodziło o osiedle nad Essequibo.

Luksusowe apartamenty w Gujanie.

Gene był gliną.

Widział, co się dzieje, i może przymknął na to oko?

- Odbiło mi? To szaleństwo? - Dokończ.

Czy Gene był w coś zamieszany i wciągnął w to mojego teścia?

Jeffrey był spłukany.

Nie umiał zarabiać.

I nagle z trybiku przechodzącego kryzys wieku średniego stał się szefem Jeffem.

- Twoja żona jest prawniczką, prawda? - Tak.

Dlaczego jej nie zapytasz?

Prawo rodzinne to miły eufemizm.

Zajmuję się rozwodami

i chyba wiem, czemu to robisz.

- Co? - Zbierasz dowody przeciwko żonie.

To taktyka uników.

Najlepszą obroną jest dobry atak.

Żona powiedziała to samo.

Więc musisz się zapytać,

czy chcesz mieć rację, czy żonę.

- Jeff? - Co?

Powiedziała, że chodzi o Gujanę.

W Ameryce Południowej.

Mówiłam,

że to coś związanego z twoim bratem, Gene'em.

Co ty gadasz?

O tym, jak stracił pracę.

Poszło o coś w Gujanie, nie pamiętasz?

Mieszka w okolicy?

Nie był w nic zamieszany.

Mieszka w Queens.

Dadzą mi państwo do niego kontakt?

Tak, jeśli obieca pani nie wydać, że ma go ode mnie.

Postaram się.

Zrobię sobie zdjęcie.

W razie czego proszę dzwonić.

- Oczywiście. - Chętnie pomożemy.

- Nie. - Nic nie mówię.

- Nie pojadę do Gene'a. - Ktoś musi.

Na Sam nakrzyczał.

- Jeff. - Dobra, pojadę.

Niech pani z pocztowego zrobi swoje i pojadę, obiecuję.

- Niespodzianka. - Czego chcesz?

Przyznać się.

Wiesz, że mamy gościa w Crowne Plaza?

Tak.

Możesz go wziąć. Mam kogoś znacznie lepszego.

Niby kogo?

Ciebie.

Ciebie i Sam Browne.

Do tego Gene'a McCuskera.

Zanim spaskudzisz majty, jeszcze niewiele wiem,

ale zaraz się z nim spotkam.

Był brudnym gliną i zapłacił za to.

Doprawdy?

Niech zgadnę. Postrzelił się w stopę.

Zapunktował u kumpli.

Ukarz się, okalecz i na zawsze będziesz w klubie.

Jak się w to wplątałeś?

Nie znajdziesz obciążających dowodów,

by dotrzeć tam, gdzie chcesz.

Na pewno. Dzięki, że wspomniałeś o ukryciu obciążających dowodów.

Nie powiedziałem tak.

Dorwę cię, Manny.

Kończę tę rozmowę.

Siri, wyślij wiadomość do Samanthy Browne.

Co napisać?

Spotkajmy się w parku Washington Square, jak najszybciej.

Jeśli pracuje pani z Browardem, może pani wyjść.

Niezależnie od konsekwencji.

Nienawidzę go bardziej od pana.

To raczej niemożliwe.

Moja nienawiść jest świeższa.

To... czego pani potrzebuje?

Chcę zapytać o powiązania między panem, Browardem,

Brownesami, pana bratem i Gujaną.

Gujaną?

- Czemu to pani wyciąga? - Nie.

Porwanie miało coś wspólnego z Gujaną.

- Prawda? - Tak myślę, a co?

Popełniłem błąd

i zapłaciłem za niego.

Policja ma raport z wydziału wewnętrznego.

Znajdzie go pani.

- Zarzuty oddalono. - Ona wie,

co naprawdę zaszło. Jest zawodowcem, prawda?

- Wie, jak to się robi. - Pana stopa.

- Tak. - Jak wyczerpujący jest ten raport?

- Wspomina o Browardzie? - A jak pani myśli?

Że znalazł sposób, by się oczyścić.

Myśli pan, że Manny był w to zamieszany,

ale to Jeffrey na pana doniósł.

Wiem to.

Ma pan dowody?

Ukrywa je pan.

Ale i tak nic pan nie powie, bo nie chce pan być jak Jeff.

Gene wiele już wycierpiał.

Nie chcę do tego wracać, bez obaw.

Chcę tylko rozgryźć, kto i dlaczego zorganizował to fiasko w parku.

Ale widzę, że dalej tutaj nie zajdę.

Ostatnie pytanie. To zostaje między nami.

Ma pan coś,

co mogłoby wskazać na inne osoby zamieszane w tę sprawę?

Może z innego miasta?

Nazwę banku?

- Po co? - Chcę pomóc koledze z FBI.

Nic pan nie powie, bo próbuje pan kogoś chronić.

Chciałabym, żeby ktoś tak dbał o mnie.

Dziękuję.

Detektywie.

Nie ma za co.

Cześć, Xav. To ja.

Przepraszam, że nie dzwoniłem. Nie chcieliśmy wpakować cię w kłopoty.

Ale głównie to czułem się źle, że cię okłamałem.

Nic nam nie jest.

Halo?

Cześć, Shakeelo. To ja.

Wiem. Gdzie byłeś?

Przepraszam, powinienem był zadzwonić.

Byłem zajęty pracą.

Martwiłam się, że coś ci się stało.

- Wiem. Wynagrodzę ci to. - Dobrze, słucham.

- Jesteś w szkole? - Na dziś skończyliśmy.

To dobrze.

Nie zgadniesz, gdzie jestem.

Odpowiesz za pomocnictwo.

To cię czeka, jeśli będziesz rozmawiać z Harmony czy kimś innym.

To się nie przedawnia.

Pierwsza runda finansowania, do której wprowadził cię wujek Gene,

to były same łapówki.

Opłacali polityka za politykiem.

To zrobiłaś.

Przed tym cię chroniłem.

- Każąc mi ukryć dowody. - To prawda.

Dlatego nie chcesz, żebym coś powiedziała, bo też zostałbyś ukarany.

Pracuję od 30 lat

za pensję z budżetówki.

Mam emeryturę policyjną

i z kontroli pocztowej.

Wszystko to stracę, jeśli ty...

Jeśli powiem prawdę?

Inną, niż powiedziałaś 20 lat temu.

Dostałeś posadę po moim wujku, prawda?

- Kiedy to zrobiłam. - Kiedy ukryłaś dowody.

- Odpowiedz. - Tak.

Dostrzegłem szansę i ją wykorzystałem.

Ale nie uwaliłem niewinnego człowieka.

Był winny.

Uratowałem ciebie

i twojego ojca.

Nic nie mają, póki im czegoś nie dasz.

Nie mam czego im dać.

Wszystko zniszczono 20 lat temu, wedle instrukcji.

Doskonale.

Nie musisz nic robić.

Po prostu nic nie rób.

Wszystko wróci do normalności.

Uważamy, że to Natalia, moja masażystka.

Stworzyła własny obeah.

To jedyne wytłumaczenie.

Tylko dlatego krąg został przerwany.

Tu nie może chodzić o klątwę.

Widziałeś, jakie mamy problemy?

Nie spowodowała ich klątwa sprzed lat nałożona na twoją rodzinę.

To skutki decyzji twojego męża, twoich, nas wszystkich.

Pan Willoughby wie o przerwaniu kręgu

i podjął kroki naprawcze.

Wkrótce wszystko będzie dobrze.

Pływam na tonącym statku.

Są wieści o Xavierze?

Jego dziewczyna gdzieś jedzie.

Znowu te dziewczyny.

Mieć 19 lat. Sprowadźcie go tutaj.

Chwileczkę.

Xavier, to twoja chwila. Dasz radę.

- W porządku? - Cześć.

Dobrze cię widzieć.

- Ale tu ładnie. - Prawda?

Witaj w luksusie.

Stać cię na to?

To z pracy.

Oni za to płacą.

- Jesteś głodna? - Zawsze.

Dobrze.

Wybierz, co zechcesz.

- Uwielbiam ser pleśniowy. - Serio?

Muszę go spróbować.

Shakeelo, zaczekaj w sypialni.

- Czemu? - Możesz tam pójść, proszę?

Chodzi o coś z pracy.

Niedługo przyjdę.

- Xavier, otwieraj. - To...

To nie tak.

Co jest? Wyluzuj.

Zaczekaj. To nie to, co myślisz.

Przysięgam, że to nie tak.

Wyjaśnijmy sobie twoje przypuszczenia co do moich myśli.

Myślę, że jesteś zasranym kłamcą.

A może i gorzej.

- Paul. - Szlag...

Jedno z dwojga jest prawdą.

Albo ty jesteś kapusiem, a nie Louis i Natalia,

albo cię złapali i puszczasz farbę.

Tak czy siak...

mamy przesrane.

Wyjaśnię to.

- Bransoleta wszystko wyjaśnia. - Wyjaśnię Garmenowi.

Wysłał was, żebyście mnie do niego zabrali.

Powinienem cię rozjebać, zdrajco.

Gdyby tego chciał, byłbym trupem.

Macie mnie do niego zabrać,

to zabierajcie.

Tekst polski: Jan Broniatowski