Original subtitles

HEARTBEAT

ANG MGA TAUHAN, PANGALAN, ORGANISASYON, GRUPO, KAGANAPAN,

AT PINANGYARIHAN AY KATHANG-ISIP LAMANG AT SINUNOD ANG MGA ANIMAL SAFETY GUIDELINE

Ayos ka lang ba?

Ayos lang ako.

Mabuti naman.

Muntik ka na masaktan.

Mr. Seon!

Mr. Seon!

HEARTBEAT EPISODE 8

Hindi ko alam kung ano'ng nangyari.

Pasensiya na kayo.

Madalas, natutulog si Woo-hyeol kapag lasing siya,

kaya 'wag kayong mag-alala.

Di mo kailangan humingi ng tawad.

Kung di dahil sa kaniya, nasa ospital ako ngayon.

Nagpapasalamat ako.

Oo nga.

Walang nasaktan. 'Yon ang mahalaga.

'Wag ka nang mag-alala.

Siguradong nagulat ka, kaya nagpapasalamat ako sa pag-unawa mo.

Gagalingan ko ang pagpapatakbo ng guest house.

Naniniwala ako sa 'yo.

Alam ng lahat na magaling si Do-sik,

at tutulungan ko kayo anuman ang kailangan n'yo.

Salamat.

Salamat sa pagpunta ngayong araw.

Mag-ingat kayo sa pag-uwi.

Hanggang sa muli.

Tatawagan kita.

Bakit kasi di niya pinansin ang mga babala ko.

Lagi niyang ginagawa ang gusto niya!

Hae-sun.

Puro ka Hae-sun!

Umalis na siya, buwisit!

Hae-sun.

Hae-sun.

Hae-sun...

Nakakatuwa.

Namalik-mata ba ako?

Di ko na dapat iniisip 'yon.

Ano'ng...

Nasaan ako?

Heto. Hindi basta nagbabalat ng hipon ang mga tao para kung kanino lang.

Hae-sun.

Hindi!

Para akong baliw sa harap ni Hae-sun.

Naku po.

Nahimasmasan ka na ba?

Base sa hitsura mo ngayon, mukhang may naaalala ka.

Bakit di mo ako

pinatumba o kung anuman para tumigil ako?

Ginawa ko.

Naaalala 'yon ng katawan ko.

Masama ang pakiramdam ko dahil naparami ang kain ko ng pagkain ng tao,

- kaya kukuha lang ako ng dugo... - Tumigil ka!

Ano'ng sinabi ko sa 'yo?

Una, 'wag mong babanggitin si Hae-sun.

Pangalawa, 'wag mo siyang bigla na lang hahawakan.

Pangatlo, 'wag mo siyang titigan.

Sinabi kong 'wag kang gagawa ng makakalantad sa pagkatao mo!

Tama ka.

Bakit di mo kayang tuparin kahit isang pangako?

E...

Sinira ko ba lahat?

Ano na ang iisipin nila

ngayong gumawa ka ng eksena nang di umiinom ni patak ng alak?

Pasensiya na.

Pero paano ako tatanggi sa kaniya gayong binalatan niya ang hipon

para sa 'kin?

'Yan ang dahilan mo?

Simula ngayon, bawal na ang pagkain ng tao! Nakuha mo?

Tabi!

Grabe.

Ang sakit ng ulo ko.

Heto ang ebidensiya.

Ito ang ebidensiya?

Sinasabi mo na nakahanap ka ng balbas na sa tingin mo ay kay Mr. Ko

sa basement ng mansiyon kung saan nakabaon ang ginto.

Tama.

Kaya iniisip mong ninakaw ni Mr. Ko ang ginto.

Tama.

Di ba masyadong maaga para sabihin 'yan?

'Yan ay... Paano ko ba ipapaliwanag 'to?

Tama. Sabihin nating nakahanap tayo ng mahabang hibla ng buhok dito.

Masasabi na rin ba natin

na may girlfriend si Dong-seop?

Paano ako napasama riyan?

Paghahalintulad lang 'yon.

Di sapat na katibayan ang balbas lang.

Di ko sana sasabihin 'to, pero...

- Ano 'yon? - Kilalang magnanakaw ang mga pusa.

Palagi silang nagnanakaw ng pagkain.

Para kang tanga.

Hayan na nga ang pusa.

Di ba "hayan na nga ang demonyo" 'yon?

Tama.

Tama.

Hoy.

Mahina naman ang benta ngayon, kaya heto.

Nasaan ang toyo?

Ano'ng nangyari?

Binigay ko 'yan sa pusa.

Sino ka?

Kumusta. Ako si Ko Yang-nam.

Ang "Mr. Ko" na lagi naming naririnig?

- Mr. Ko? - Mr. Ko?

Mr. Shin, may miting kayo ng kliyente ngayong hapon.

Oo, alam ko.

Masama ba ang pakiramdam mo?

Hindi, ayos lang ako.

Mr. Gu.

Ano po, sir?

Ikaw ba'y

naniniwala sa multo o mga pamahiin?

Mga pamahiin?

Ibig ko sabihin

kung naniniwala ka sa mga nilalang na napapanood mo sa horror na pelikula.

Hindi ako sigurado.

Di pa ako nakakaranas n'on.

Naiintindihan ko.

Siyempre.

Paano ka maniniwala sa kanila kung di ka pa nakakakita n'on?

Maniniwala ka ba kung may makita ka?

Siyempre.

Naniniwala ako sa nakikita ko.

Hindi mo sila pagdududahan?

Naiintindihan ko.

Siyempre.

Dapat kong paniwalaan ang nakikita ko.

Tungkol saan 'to?

Kung gayon,

susubukan kong paniwalaan ang mga mata mo.

Heto ang toyo.

Di ba ikaw 'yong pumunta para magpabasa?

Kahit papaano pala, mapagmatyag ka.

Alam kong di ka basta-bastang tao.

Napansin mo agad ang sekreto ko sa negosyo.

Walang kuwenta ang mga sekreto mo sa negosyo.

Paano ka kikita sa ganitong klase ng pagkain?

Saka magpagupit ka nga!

Ano'ng problema dito?

Napanis ba ang toyo?

Makinig ka.

May itatanong ako sa 'yo

at sasabihin mo ang totoo.

Ang ginto sa basement ng mansiyon.

Kinuha mo, 'no?

Ano'ng pinagsasabi mo?

Heto.

May ebidensiya ako,

kaya 'wag kang magkaila.

Di ko alam kung ano ang sinasabi mo.

Pinaniwala mo si Woo-hyeol

na puwede siyang maging tao matapos matulog ng 100 taon.

At habang natutulog siya,

kinuha mo ang lahat ng ginto sa basement.

Ang balbas na 'to ang katibayan na pumunta ka ro'n.

Tama ka.

Pumunta ako sa basement.

Umupo ka.

Kaya lang,

hindi ginto ang mahalaga sa 'kin.

Si Seon Woo-hyeol.

Bumaba ako roon para tingnan siya.

Parang malasadong itlog si Woo-hyeol.

Hindi siya ganap na bampira o tao,

pero nasa pagitan.

Wala ba kayong napansing kakaiba?

Kakaiba na talaga si Woo-hyeol.

Di normal na gusto ng isang bampira na maging tao.

Ito ang pinakamahalaga pero pinakamapanganib na parte ng buhay niya.

Kailangan niya ang tulong n'yo.

May nangyari ba sa kaniya?

Puwedeng maging nilagang itlog ang malasadong itlog,

pero walang sisiw na mabubuo rito.

Isang sisiw?

Ano'ng sinasabi niya?

Ano'ng ibig mong sabihin?

Bakit siya...

Sinabi ba niya na gusto niyang maging sisiw?

Ang lakas ng loob mong magsalita nang ganiyan tungkol kay Woo-hyeol!

'Wag kang madrama at umupo ka.

Bantayan n'yo si Woo-hyeol.

At ipaalam n'yo sa 'kin kapag may napansin kayong kakaiba.

Puwede naman akong pumunta sa opisina mo.

Buong araw akong nakakulong do'n.

Pinapunta kita para magpahangin.

Maayos ka bang nakauwi kagabi?

Oo.

Siyanga pala, kumusta si Mr. Seon?

Para talaga siyang lasing kahit di naman siya uminom.

Oo nga.

Di ko alam kung bakit siya nagkagano'n.

Ako na ang hihingi ng tawad para sa kaniya.

Pasensiya na.

Di ikaw ang dapat humingi ng tawad.

Di mo kasalanan.

Siguro nga.

Di ko kasalanan 'yon.

Tama.

Gusto kong pag-usapan ang remodeling.

Oo, sige.

Bibilisan ko ang proseso

sa pamamagitan ng pagbuo ng pangkat ng mga beterano.

Pero dahil luma na ang bahay,

medyo matatagalan ang trabaho.

Gaano katagal?

Aabutin siguro ng isang linggo.

Gano'n ba?

May paupahang apartment ang kompanya,

at bakante 'to.

Doon ka kaya muna?

Pero...

Sige, mukhang maganda 'yan.

Talaga?

Mahalaga ang bawat sentimos sa panahong 'to.

Nagdesisyon akong magpatulong sa 'yo,

kaya 'yon ang gagawin ko

at babawi na lang ako pagdating ng panahon.

Masaya akong marinig 'yan.

Kung gano'n, aayusin ko na ang lahat.

Salamat.

DAEBAK BUTCHER SHOP

Magandang araw.

Kailangan ko ng dugo ng baka para sa hangover ko.

Bigyan mo ako ng dugo ng baka.

Mukhang marami kang nainom.

Teka lang.

Magandang araw.

Ang tipid naman.

Ibibili ko na lang ng sopas ang sarili ko.

Sino 'to?

Nakilala ko agad ang boses mo.

Ako 'to, si Na Hae-won.

Ikaw pala.

Mukhang nalasing ka kagabi.

Ayos ka lang ba?

Oo, ayos lang ako.

Paano mo nakuha ang number na 'to?

Ayaw kong may utang ako, kaya hiningi ko kay Do-sik.

May utang ka?

Magkano?

Niligtas mo ang buhay ko kahapon.

Di mo ba naaalala?

Tama.

Ginawa ko lang ang gagawin ng sinuman.

Dahil diyan,

gusto kong bigyan ka ng regalo bilang pasasalamat.

Puwede ka ba bukas?

Uy.

Oo, puwede ako bukas.

Itetext ko sa 'yo ang oras at address.

Kita tayo bukas.

Sige.

May tumatawag na sa 'yo ngayon?

- Si Ms. Na 'yon. - Si Ms. Na?

Bakit? Ano'ng sinabi niya?

May regalo siya sa 'kin at gusto niyang makipagkita.

Isang regalo?

Tara na?

Ano...

Totoo ba?

Hindi ikaw ang tumawag sa kaniya?

Siya ang tumawag sa 'yo?

Oo.

Nagpasalamat siya dahil niligtas ko siya.

Sinabi niya na ayaw niyang may utang siya

at kailangan niya akong bayaran.

Gano'n pala.

Ibang-iba siya sa kakilala kong walang pakialam na may utang siya.

Sana di mo nakalimutan ang tungkol sa IOU.

Babayaran kita, ayos ba?

At hangga't di ko pa nagagawa,

pagtatrabahuhin mo ako nang walang bayad.

Mabuti't alam mo.

Magsisimula na ang renovation bukas.

Maghahanap si Do-sik ng matutuluyan natin hanggang sa matapos 'to,

kaya mag-empake ka ng kailangan mo.

Ako rin?

Magkasama tayo?

May ibang lugar ka bang matutuluyan?

Tumatanggi ako.

Ako ang bahala sa sarili ko.

Pero wala kang matutuluyan.

Siyempre mayroon. Marami.

'Wag mong sabihing pupunta ka ro'n sa mga kaibigan mo.

Oo.

Kasi...

Matagal-tagal na rin kaming di nagkakasama.

Tutuloy ako sa kanila,

kaya 'wag kang mag-alala sa 'kin

at mag-enjoy kayo ni Do-sik na kayo lang.

'Wag kang magpatawa.

Para namang pupunta ako ro'n para mag-party.

Kung alam ko lang, sa ibang lugar na lang sana ako tutuloy.

Bakit di ka sasama kung inayos ko na lahat para sa 'yo?

Di ba mas komportable kung wala ako?

Gano'n din sa 'kin.

Sige.

Siyanga pala.

At mag-ingat ka sa harap ni Ms. Na.

Di kita mapapatawad pag nagkamali ka.

Para namang gusto kong sumama siya.

Ano? Mag-enjoy kami na kami lang?

Sabi ng lalaking sabik na sabik makatanggap ng regalo.

Akala mo ba nagpapatrolya kami dahil gusto namin?

Di sana namin 'to ginagawa kung na-redevelop ang lugar na 'to.

Puro sakit sa ulo ang dulot sa 'min

ng nakakatakot na mansiyong 'yon.

May usapin po tungkol sa redevelopment?

Oo, pero mariing tumanggi ang may-ari na ibenta ang bahay

kaya di natuloy.

Ano ba ang espesyal sa lumang bahay na 'to?

Di ako maiinis nang ganito kung kahit papaano ay alam ko

kung patay ka o buhay.

Bakit

nakikita ko lang ang sarili ko sa mata ni Butler Joo?

May kinalaman kaya 'to

sa pagbukas niya sa kabaong?

- Hello. - Maganda ang panahon.

Bumiyahe kaya tayo?

May gagawin ako.

Ano'ng gagawin mo?

May date ako sa isang guwapong baliw.

Isang guwapong baliw?

Oo.

Kaya 'wag mo akong tawagan ngayon.

Magiging abala ako. Paalam.

Nakapagtataka na di siya mawala sa isip ko.

Guwapo siguro siya.

Sa mansiyon na 'yon siya nakatira.

Ang pagkakataon nga naman.

Buwisit.

Mr. Seon.

Matagal ka bang naghintay?

Hindi.

Kakarating ko lang din.

Pumasok na tayo?

Si Seon Woo-hyeol nga.

Mahilig ka ba sa mga painting?

Mahilig akong magpinta,

pero ngayon lang ako

nakakita ng mga gawa ng ibang tao.

Nagpipinta ka ba?

No'ng kabataan ko,

sinabi sa 'king gifted ako.

Ang mga bubuyog at paruparo

ay dumadapo sa mga painting ko.

Gusto kong makita ang mga gawa mo.

'Wag kang gumalaw.

Sabi nang 'wag kang gagalaw, e.

Gusto ko talagang malaman,

bakit ganiyan ka makatingin sa 'kin?

Bakit may pananabik ang tingin mo

na para bang galing ako sa nakaraan mo?

Parang may

di pagkakaintindihan dito.

Simula ng magkakilala tayo, ginagawa mo na 'yan.

Di ako mapakali.

Di ko pa rin nakikita

ang sarili ko sa mga mata niya.

Kamukha ko ba 'yong Hae-sun na paulit-ulit mong binabanggit?

Hindi.

Madalas akong sinasabihan

na makahulugan ako tumingin.

Pakiusap 'wag mong pansinin 'yon.

Maganda 'to.

Di ba para silang nagniningning na mga bituin?

Di ba 'to parang nagniningning na bituin?

Gusto kong bilhin 'to para sa 'yo.

Isabit mo sa guest house kapag na-renovate na.

Sana bumagay 'to sa bagong lugar.

Do-sik,

magkano ang lugar na 'to bawat...

Kalimutan mo na.

Di ko magagawang tumuloy dito kung alam ko,

kaya di ko na itatanong.

Mabuti. Gusto ko ang ganiyang ugali.

Magiging bakante 'to kung di dahil sa 'yo,

kaya 'wag kang mag-alala.

Sige.

Maghihintay ako sa lobby, samahan mo ako pag tapos ka na.

May reservation ako sa isang restaurant malapit dito.

A.

Bababa agad ako.

- Sige. - Oo.

Ang ganda rito.

Do-sik.

Di pa ako nakakakain sa mamahaling restaurant

na maliliit ang inihahain gaya nito.

I-enjoy mo.

Salamat.

Siyanga pala,

ayos lang ba talaga si Mr. Seon?

Kasama niya ang mga kaibigan niya.

Gano'n pala.

Mananatili ba siya sa guest house

kahit magbukas na 'to para sa negosyo?

Oo.

Ganiyan siguro ang mangyayari hanggang sa maayos ang lahat.

Habang tumatagal, mas nagiging kakaiba siya.

Ano 'yon?

Wala. Kumain na tayo.

Hindi sa tinatakot kita bago pa man magbukas ang guest house,

pero di magiging madali ang makitungo sa mga tao

habang pinapatakbo 'yon.

Sana handa ka para do'n.

Siyempre.

Marami na akong napasukang part-time na trabaho.

Tama ka.

Naaalala mo ba?

Madalas akong kumain sa restaurant kung saan ka nagtatrabaho.

Tama ka. Naaalala ko nga.

Halos araw-araw kang pumupunta kasama ang iba-ibang kaibigan.

Oo nga.

Naiinggit ako sa 'yo noon.

Sa 'kin? Bakit?

Kaya mong kumain ng steak doon halos araw-araw.

Kaya alam kong mayaman ka.

Gano'n ba kasarap 'yong steak?

Sa totoo lang, di 'yon masarap.

Di ko na nga gusto galawin sa bandang huli.

Talaga?

Kung gano'n, bakit...

Pumunta ako ro'n para makita ka.

Di mo alam?

Imposible.

Bakit pa ba ako kakain ng madalas sa restaurant na 'yon?

Di mo talaga alam?

Nakakadismaya 'to, a.

Naaalala mo ba no'ng ginamot mo ang sugat ko matapos mahulog sa bike?

Oo, naaalala ko 'yon.

Gusto mong managot ako makalipas ang ilang araw.

Mauna na kayong dalawa.

Nagkita ulit tayo.

Ako 'yong lalaki sa bisikleta.

Tama.

Kumusta ang kamay mo?

Sa tingin ko mag-iiwan 'to ng pilat.

- Panagutan mo 'to. - Ano?

Sabay tayong manananghalian hanggang sa gumaling 'to.

E di, bigyan mo ako ng tala ng doktor.

Di mo alam kung ga'no ako napahiya.

Talagang nakakatakot ka kapag nagsalita ka nang walang emosyon.

Talaga?

Hindi na kita maaya pagkatapos n'on.

CENTRAL LIBRARY

In-hae.

Do-sik.

Kumain tayo.

Ako magbabayad.

May trabaho pa ako.

Talagang nakakatakot ang tono at reaksiyon mo.

Binabangungot pa rin ako.

'Wag ka namang ganiyan.

Di ko inakalang makikita kitang muli.

Masaya akong makasama ka rito.

Ngayong nakakasama ulit kita, para akong bumalik sa nakaraan.

Masaya ako at nasasabik.

Gusto kong makita kang ngumiti nang mas madalas.

Gusto kong gawin 'yon.

Seryoso ako.

Bumiyahe tayo sa labas ng bayan kung puwede ka bukas.

Maiinip ka kung di ka lalabas.

Masarap makalanghap ng sariwang hangin sa isang magandang cafe.

Ano sa tingin mo?

Do-sik.

Sinabi mo kanina

na gusto mong makitang ngumiti ako nang mas madalas.

Gano'n din ako.

Gusto kong maging matagumpay ang guest house

para maging masaya ka rin at si Ms. Na.

Naiintindihan ko ang nararamdaman mo para sa 'kin,

pero gusto kong gugulin ang oras ko sa guest house sa ngayon.

Sa tingin ko 'yon ang dapat kong gawin para suklian lahat ng tumulong sa 'kin.

Di ako naghihintay ng kapalit.

Pero kung ganiyan ang nararamdaman mo...

Sige, naiintindihan ko.

Mataas ang pangarap mo, Ms. Joo.

Magiging matagumpay 'yon,

at patuloy akong tutulong.

Salamat, Do-sik.

Seryoso ako.

Tara na?

Gusto ko talagang malaman,

bakit ganiyan ka makatingin sa 'kin?

Bakit may pananabik ang tingin mo

na para bang galing ako sa nakaraan mo?

Woo-hyeol.

Ngayon lang kayo umuwi?

May problema ba?

Kailangan ko kayong paalisin.

- Ano? - Ano?

Masaya akong nandito ka.

Ituring mo 'tong bahay mo, at i-enjoy mo ang pananatili mo.

Sige. Salamat, Dong-seop.

Bakit dito ka pumunta sa maliit na rooftop house na 'to?

Puwede ka bang umusog?

Masikip na nga rito.

Bagong laba 'to.

Hindi ba mas mabuting manatili ka sa lugar na ibinigay niya?

Mabuti 'yon para sa lahat.

Mukhang di mo naiintindihan.

Kailangan kong mawala

para mas magkausap sila na silang dalawa lang.

Iniisip ko kung tama ang ginagawa ng Do-sik na 'yon.

Pero di ko naman siya puwedeng tanungin.

E ikaw, kumusta ka naman?

Ngayon mo lang ulit siya nakita makalipas ang 400 taon.

Tinanong niya

kung bakit may pananabik ang tingin ko sa kaniya.

Pero di ko masabi sa kaniya ang totoo.

Di ko masabi

na 400 taon ko siyang hinintay.

Uminom tayo.

Sinabi sa 'kin ni Butler Joo

na 'wag siyang tingnan bilang si Hae-sun

kundi bilang si Hae-won, kung sino siya ngayon.

Kaya lang, mas madaling sabihin kaysa gawin.

Ang Butler Joo na 'yon.

Ano'ng karapatan niyang turuan ka kung ano'ng gagawin

gayong siya ang dahilan kung bakit di ka naging tao?

Hay naku.

Di ko alam kung ito ang tamang pagkakataon na sabihin 'to, pero...

Sasabihin mo rin naman.

Sa wakas,

nakilala na namin si Mr. Ko.

Si Mr. Ko?

Pero nagkita na kami dati.

At sinabi niya

na ikaw ngayon

ay nasa pinakamahalaga pero mapanganib na parte ng buhay mo.

Sinabi niya rin 'yan sa inyo?

Pero sigurado akong nag-aalala siya.

Sinabi niyang babantayan ka niya.

May problema ba?

Wala. Ayos lang ako.

Pasensiya na kayo't pinag-alala ko kayo.

Pakiusap 'wag kang humingi ng tawad.

Gusto lang naming maging tao ka na kaagad

para maging masaya ka.

Alam mo namang di ka namin iiwan, di ba?

Halika nga.

Ano...

'Wag sa kapwa bampira, ano ba 'yan.

Mga kapatid ko!

Di ako makahinga.

- Kayo... Sige na. - Mga kapatid ko.

Oo na!

Umiiyak ka ba?

Kumusta kaya ang date nila ni Ms. Na?

May matutuluyan ba talaga siya?

Bahala siya.

Sigurado akong ayos lang siya.

Ang mga lokong 'to.

Ang mga...

Wala ka sigurong problema.

Kumain siguro kayo ni Do-sik ng masarap at dinala ka sa isang magandang lugar,

at ngayon masaya kayong magkasama.

Di magtatagal, mapupuno na ng pagmamahal ang puso mo.

Sa wakas...

Sa wakas.

Sa wakas.

Kumusta ang lakad n'yo ni Ms Na?

Sana hindi ka nadulas.

Natutulog ka na ba?

BUTLER JOO

Hello?

Hello?

Bakit wala kang sinasabi?

Tama.

Bale...

Ano'ng ginagawa mo?

Ako?

Matutulog na sana ako.

Pero parang naninibago ako kaya di ako makatulog.

Ayos lang ba ang lugar para sa 'yo?

Siyempre. Maganda rito.

Malawak at malinis dito.

Mukhang ginawa talaga ni Do-sik ang lahat para sa 'yo.

Dapat sumama ka na lang sa 'kin no'ng sinabi ko.

Maganda ba ang lugar ng mga kaibigan mo?

Dito?

Maganda rito. Kagila-gilalas ang tanawin.

Nakikita ko ang buong Seoul.

Talaga?

Maganda siguro ang tirahan ng mga kaibigan mo

kahit di sila mayaman.

Ano?

Di maganda ang maging mapanghusga.

Kumusta ang lakad n'yo ni Ms. Na?

May nangyari na naman ba?

Tama.

Buweno...

Sinunod ko lahat ng bilin mo.

Di ko siya tinawag na Hae-sun,

di kami naglapit,

di kumain ng pagkain ng tao, at naghiwalay bago magdilim.

Mahusay.

At heto ako nag-aalala na baka nagkamali ka na naman.

Ano...

'yong sinabi mo?

Ano?

Na nag-aalala ako na baka nadulas ka.

Hindi, bago 'yan.

Mahusay.

Masaya akong marinig 'yan.

Masaya akong marinig...

na nasa maayos kang lugar.

Iisipin ng iba na ilang buwan akong mananatili sa ibang bansa.

Isang araw pa lang.

Relatibo ang konsepto ng oras.

Ang 100 taon minsan parang isang araw

habang ang isang araw maaaring parang 100 taon.

Pupunta ka sa mansiyon bukas, di ba?

Siyempre.

Di ko sila puwedeng hayaan na sirain ang maayos kong bahay.

Sige, magandang gabi.

Kita tayo bukas.

Ikaw din.

Magandang gabi.

Ang aga mo, a.

Di ako nakatulog buong gabi dahil sa pananabik ko.

Sa mansiyon siyempre.

Di pa ako kailanman nalayo rito.

Nasanay na rin siguro ako rito.

Mas maganda at malinis sa tinutuluyan ko pero nahirapan akong makatulog.

Pumunta agad ako rito pagkagising ko.

- Ano? - Ano?

Pasensiya na.

Ito ba ang bahay ni Mr. Seon Woo-hyeol?

Oo, ako si Seon Woo-hyeol.

Papirma na lang sa form ng pagpapalit ng may-ari.

Ano 'to?

Ano'ng pagpapalit ng may-ari?

Ano ba 'yang kinukuha mo?

Heto.

Nasa loob ng kotse ang painting.

At ang kotse ay regalo ni Ms. Na.

Isang kotse ang regalo ni Ms. Na sa 'yo?

Ito ba 'yon?

Hayon.

Ang painting ang regalo,

at sa tingin ko ang kotse...

ay karagdagan.

Imposible.

Hello?

Mr. Seon, natanggap mo na ba 'yong regalo?

Dumating ang painting sakay ng kotse.

Kakailanganin mo ng kotse para mapatakbo ang isang guest house.

Gamitin n'yo pag kailangan.

Salamat.

Panatag ang loob ko dahil matindi ang suporta ng aming investor.

Wala 'yan.

Bibisita ako kapag tapos na ang renovation.

Paalam na.

Nakakaloka 'to.

Baka bilhan ka niya ng bahay sa susunod na iligtas mo siya.

Tinanggap ko ba agad?

Hindi, mabuti 'yon.

Mababayaran mo ang utang mo sa pagbenta nito.

I-post ko siguro sa Dangun Market.

Ibenta ang alin? Hindi puwede.

Regalo 'yan ni Hae-sun...

Bakit mo ibebenta ang kotse

na binigay ng investor natin para maayos na mapatakbo ang guest house?

Di 'yan natatapos sa simpleng pagmamay-ari ng kotse.

Kailangan mong magbayad para sa gas, insurance, buwis, at iba pa.

Paano natin kakayanin 'yon lahat?

Dahil isa 'tong regalo,

hihilingin ko kay Ms. Na na siya na ang bahala sa lahat ng 'yon.

Nababaliw ka na ba?

Kailangan natin ng kotse para sa guest house

kung mamamalengke tayo o susunduin ang mga guest.

At saka...

guwapo ako rito.

Sige na nga.

May lisensiya ka ba?

May sasakyan ako 100 taon na ang nakakalipas,

pero si Butler Joo ang nagmamaneho.

Tigilan mo 'yan at kumuha ka ng driver's license.

Tingnan mo lagi ang rearview mirror.

- Masyado kang malapit sa linya. - Tama.

- Manatili ka sa gitna. - Sa gitna?

Tinatakot mo ako.

- Mag-signal ka ng kanan. - Kanan.

- Sa kanan? - Oo.

NAGSASAGAWA NG DRIVING LESSON

Iminumungkahi ko 'to para sa guest house.

Puwede mong idisenyo ito nang hiwalay, tama?

Oo, siyempre.

Para sa...

SHADED OASIS GUEST HOUSE

Sigurado ka bang natuto kang magmaneho?

Bakit di ka komportable?

Siyempre handa na ako.

Marami lang kasing pindutan ang mga kotse ngayon.

Bagalan mo kaya. Di naman tayo nagmamadali.

Bagalan? Wala pa nga ako sa speed limit.

Talaga lang.

Naku po!

Sino ba naman ang bigla-biglang nagpepreno nang ganiyan?

Paano ba dapat?

Kung di ka masaya sa pagmamaneho ko, e di ikaw na.

- Wala akong lisensiya! - Paano nangyari 'yon?

- Hay naku. - Naku naman.

Tama ang ginagawa mo.

Buweno...

Kumusta ang pakiramdam na makapagmaneho ulit?

Sobrang komportable.

Talagang komportable.

Isa ako sa pinakamagaling na driver.

Hay naku, para kang makaluma kahit nagyayabang ka.

E, ikaw?

Ano'ng pakiramdam mo na bubuksan na sa wakas ang guest house?

- Ako? - Oo.

Di ako sigurado.

Di ko pa talaga nararamdaman.

Paano ka naman?

- Ang pagpapatakbo ng negosyo... - Teka. May tumatawag sa 'kin.

Hello?

Do-sik. Pabalik na kami.

Ano ba. Utang namin lahat sa 'yo ito.

Maganda ang pagkakaayos. Nagustuhan ko.

Galingan natin.

Magtrabaho na tayo.

SHADED OASIS GUEST HOUSE

Naabala ang buong lugar dahil sa renovation.

Tapos na ba?

Oo.

Puwede ba kaming tumingin sa loob?

Tuloy kayo.

- Tingnan mo ang sign. Maganda. - Grabe.

Mas maganda 'yan sa gabi.

Grabe.

Ano'ng masasabi n'yo?

Maligayang pagdating.

Heto.

Sana patuloy tayong magkasundo.

Bumili ka ng mga rice cake?

Mukhang masarap 'to.

Shaded Oasis ang tawag sa guest house?

Kakaibang pangalan.

Gusto kong

maging silungan sa araw ang lugar na ito.

Katulad ng pangalan nito.

Gano'n pala.

Anong mayro'n sa pangalan?

Kakaiba ang konsepto nito.

Teka. Tingnan mo ang antigong 'yan.

Gaano na katanda 'to?

'Wag...

'Wag mong hawakan, tingnan mo lang.

Mahal ang lahat ng bagay dito.

Mukhang walang nagpadala para sa opening.

- Mukhang may kulang dito. - Oo nga, tama ka.

Mahalaga ang mga koneksiyon sa negosyo.

Parang ganado akong gumastos.

Ibibili ko kayo.

Tama.

Tao po.

- Ikaw ba si Ms. Joo In-hae? - Oo.

Padala 'to ni Mr. Shin Do-sik. Saan ko ilalagay 'to?

Doon po.

CONGRATULATIONS SA PAGBUBUKAS NG SHADED OASIS

Di ako makapaniwala sa kaniya.

Di naman niya kailangan magpadala.

Kailangan ng dalawa para kompleto.

Tama.

Ms. Joo In-hae at Mr. Seon Woo-hyeol?

Kami 'yon.

Galing 'to kay Ms. Na Hae-won.

- Puwede ko bang ilagay dito? - Oo, sige.

Sige. Suwertihin sana ang negosyo n'yo.

Mukhang kompleto na ngayon, di ba?

Bumalik na tayo sa trabaho.

Sige.

Salamat sa mga rice cake.

At congrats sa opening.

Salamat. Ingat kayo sa pag-uwi.

Paalam.

Do-sik, salamat sa mga bulaklak na ipinadala mo.

Sobra-sobra na nga ang konsulta mo, nagpadala ka pa ng mga bulaklak.

Maraming salamat.

Wala 'yon.

Natutuwa ako na nakatulong ako.

Dadaan ako 'pag natapos na ako.

Congrats sa opening.

Magtagumpay ka sana.

Alam kong di pa tayo opisyal na nagbubukas,

pero bakit walang dumadating kahit isa?

Masamang senyales ba 'to?

Ano ang inaasahan mo sa unang araw?

'Wag tayong apurado.

Kailangan nating matutong maghintay.

Ipamimigay ko ang mga rice cake,

kaya magpahinga ka muna.

Sige.

Itigil mo na ang pagpunas sa mga ibabaw. Malalaspag mo 'yan.

Magpahinga ka.

Matyagan mo si Mr. Seon para sa 'kin.

Kailangan ko ang walang bahid mong opinyon sa kaniya.

Hoy! Seon Woo-hyeol.

- Man-hwi? - Narinig kong nagbalik ka na.

Nagtitinda ka na ba ngayon ng rice cake?

Hindi kita kakainin kung bibigyan mo ako.

Oo ba.

Heto.

Sinasabi nilang mahalin mo ang 'yong mga kaaway.

Ipinagdiriwang namin ang opening ng guest house.

Isang guest house?

Mukhang magtatagal ka rito.

Ba't di mo maiwanan ang bahay na 'yon?

May hinihintay ka ba?

Umalis ka na.

Mamimigay pa ako ng rice cake.

Siyanga pala, mag-ingat ka sa kung sinong yayakapin mo.

Kung lagi kang ganito, wala na akong makakasama.

Anong ibig mong sabihin?

Ito ang palagi mong ginagawa.

Ayaw mong may kasama ako.

Sa tingin mo ba ako pa rin 'yong dating lalaking

sumisipsip ng dugo sa mga sulok ng Shaded Oasis?

Walang makakapagsabi base sa hitsura mo.

Magpakabait ka at umiwas sa gulo.

Di ka pa rin nagbabago.

Isa ka na bang tao?

Di ba 'yan ang dahilan kung bakit ka umalis?

Hindi ka na naman nagtagumpay.

Nanghina ka.

Magandang araw.

- May single room kayo? - Opo, mayro'n.

Puwede ba ang mga pangmatagalang guest?

Mga pangmatagalang guest?

Ano'ng problema? Di ba sila puwede?

Ano?

Hindi, puwede naman po.

Unang araw lang kasi namin

at di pa namin naiisip ang tungkol sa pangmatagalang guest, kaya...

Gaano katagal n'yo nais manatili?

Bakit napakaraming tanong?

Puwede ba akong manatili rito o hindi?

Puwede po. Siyempre puwede.

Paano n'yo nalaman ang tungkol sa lugar na 'to?

Sa social media?

Bukas na sa wakas ang Shaded Oasis Guest House.

Tuloy kayo, mga kabataan.

Kami ang magiging oasis n'yo.

Ito ay...

Hindi ba ito ang lugar?

Ihahatid ko kayo sa kuwarto n'yo.

Dito.

Heto ang susi n'yo.

Nasa unang palapag ang banyo.

Kung may kailangan ka o may mga tanong, 'wag kang mahiyang magtanong sa akin.

Mahigpit ba ang security dito?

Siyempre.

Di n'yo kailangan mag-alala.

Kung hindi, mababawi ko ba ang pera ko?

Ano?

Buweno...

Siyempre.

Sige.

Siyanga pala.

Iakyat mo na ang gamit ko.

Sige.

Ituring mo 'tong bahay mo.

Isasara ko ang pinto para sa 'yo.

Security?

Pupunta ako sa Gongcheon-dong.

- Mr. Shin. - Bakit?

May kailangan kang makita.

Mr. Ko.

Di ko akalain na magbabalik ang Shaded Oasis.

Congrats sa opening.

Bakit ganiyan ang kondisyon mo?

Ano'ng nangyari?

Ano'ng problema?

Nauubusan ka na ng panahon.

Ano'ng ibig mong sabihin?

Sinabi ko na sa 'yo na delikado na nasa gitna ka ng dalawang nilalang.

REFRESH REAL ESTATE CONSULTING

Nakita mismo ng dalawang mata ko.

Hindi siya tao.

Ako si Seon Woo-hyeol.

Medyo malamig ang kamay mo.

SHADED OASIS GUEST HOUSE

Sa ngayon,

para kang lumiliit na buwan.

Lumiliit?

Ano'ng ibig mong sabihin?

Sinasabi mo bang mawawala ako...

katulad ng buwan na lumiliit?

Kung di mo iinumin ang dugo niya

hanggang sa gabi ng blood moon,

hindi mo na ulit makikita ang buwan.

Magmadali ka. Wala na masyadong oras.

Tandaan mo ang sinabi ko.

Kailangan puno ng pagmamahal ang dugo niya pag ininom mo.

Kung hindi, ikaw ay...

mamamatay.

Mamamatay ako?

Ako?

HEARTBEAT

Parang may iba sa 'yo.

May problema ba?

Gusto ko lang maglasing ngayong gabi.

Ireport mo sa 'kin ang lahat ng detalye.

Dito pala siya nagtatago.

Tungkol kay Mr. Seon.

Mukhang biglaang cardiogenic shock.

- Mr. Shin! - Di niya sana binuksan ang kabaong

kung namana niya ang mga tungkulin niya.

- Sa tingin mo ba? - Di rin naman ako mapakali.

May kakaiba sa pamilya niya.

Naiintriga ako sa 'yo, Mr. Seon,

at gusto pa kitang makilala.

Naniniwala kang sinira ko ang lahat.

Tama ka.

Magulo ang lahat!

Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Janel L