Original subtitles

‫- حالا می‌شه چشمم رو باز کنم؟ ‫- هنوز نمی‌شه. داریم می‌رسیم.

‫الان کجاییم؟

‫یه لحظه وایستا. خودت می‌بینی.

‫خیلی‌خب. چشمت رو باز کن.

‫بفرمایین!

‫وای.

‫حتما دلت خیلی ‫واسه چنین جایی تنگ شده بود.

‫تو هم باید باهام اسکیت‌سواری کنی.

‫- نه بابا، نه، نه، نه. نه، نه، نه. ‫- چرا بابا.

‫- چرا. باید اسکیت‌سواری کنی. بیا دیگه. ‫- آنا. نه.

‫آنا، وایستا.

‫- نخندی‌ها. ‫- بیا دیگه بابا. آروم باش، خب؟

‫باید کمی زانوت رو خم کنی.

‫سخت نگیر. من که حرفه‌ای نیستم.

‫خودت ماهری. من صرفا ‫پول کلاس‌هات رو حساب کردم.

‫هورا!

‫سرت گیج می‌ره‌ها خانم خودنما.

‫کوله‌پشتی و عینکت رو بردار.

‫باید بریم.

‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.

‫بدون دیدنت هم می‌تونم ‫صورتت رو خرد کنم.

‫رد کن بیاد.

‫رد کن بیاد ببینم!

‫بریم.

‫بریم.

‫بجنبین!

‫- یکیشون جا موند. ‫- برداشتمش.

‫بریم.

‫ممنون.

‫بابت چی؟

‫بابت این که نذاشتی بلایی سرشون بیارم. ‫صرفا گرسنه بودن.

‫آماده‌ای؟

‫آماده‌ام.

‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫@DigiMoviez

‫... سوانح زیادی در اروپا و سیبری رخ داده.

‫هنوز از دلیل خودکشی‌های دسته‌جمعی ‫در اروپا خبر نداریم...

‫شدیدا به مردم پیشنهاد می‌کنیم ‫تو خونه‌شون پناه بگیرن.

‫تنها اطلاعاتمون ‫از این موجودات...

‫از این قراره که دیدنشون با چشم غیرمسلح ‫به خودکشی منجر می‌شه.

‫همه باید موقع بیرون رفتن ‫چشم‌بند بسته یا عینک سیاه بزنن.

‫چشمتون رو به هر طریقی ببندین...

‫و از دیدن این موجودات ‫با چشم غیرمسلح اجتناب کنین.

‫اگه آدم یکی از این موجودات رو ببینه، ‫بدبخت می‌شه.

‫سه‌سوته مغز خودش رو می‌پاشونه.

‫اطلاعات دیگه‌ای ندارم که بهتون بگم، ‫فقط می‌گم مواظب خودتون باشین و موفق باشین.

‫«جعبه پرنده: بارسلون»

‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و iredprincess» ‫در تلگرام: realKiarashNg@

‫[فروشگاه آنور] ‫[تعمیرات کوم‌کال]

‫[فروشگاه آنور]

‫خودت بلدی چیکار کنی.

‫فقط وقتی خودت صدام کردی ‫بیرون میام.

‫باید مطمئن بشم آدم‌های خوبی هستن.

‫آهای؟

‫کسی اونجاست؟

‫آهای؟

‫کی اونجاست؟

‫سباستین هستم.

‫مجروح شدم.

‫چند روزه غذا نخوردم.

‫کمکی از دستمون ساخته نیست. ‫خیلی شرمنده‌ام.

‫اومدم بیرون غذا پیدا کنم، ‫ولی الان راه خونه رو گم کردم.

‫مارسیال.

‫- چیکار کنیم؟ ‫- بیاین ببینیم چی می‌گه.

‫برو دیگه. باید راه بیفتیم.

‫شرمنده‌ام.

‫می‌دونم از کجا مولد برق گیر بیارم!

‫- مولد برق؟ ‫- تو کار ساخت‌وساز بودم.

‫قبل از این اتفاقات رو می‌گم. ‫مهندس بودم.

‫آدرس انبار مولدهای برق شرکتمون رو بلدم.

‫خودم تنهایی نمی‌تونم حملشون کنم، ‫ولی اگه شما کمکم کنین...

‫هوم.

‫به نظرم بد نیست کمی نور داشته باشیم.

‫- تو خونه‌هامون رو گرم کنیم. ‫- مارسیال، بهش نیاز داریم.

‫- قبول کن دیگه. ‫- بهش اعتماد ندارم.

‫قبول ندارین؟

‫مارسیال.

‫تنهایی؟

‫آره.

‫دارن میان.

‫بریم. بریم!

‫سباستین، طنابمون رو بچسب.

‫بجنبین!

‫باز کنین! منم، مارسیال!

‫بیاین تو! در رو ببندین.

‫[پیش از باز کردن در دوم، در قبلی را ببندید] ‫[همیشه چشم‌بند ببندید]

‫اون کیه؟

‫گم شده بود.

‫می‌گه می‌دونه از کجا مولد برق گیر بیاریم.

‫ای خدا. شوخی نمی‌کردی.

‫چی به سرت اومده؟ ‫بهت میاد بوکسور باشی.

‫نه، در واقع کیسه بوکسم.

‫از این طرف. ‫بیا دکترمون معاینه‌ات کنه.

‫- دکتر دارین؟ ‫- چرا که نه؟

‫هم دکتر داریم، هم نجار، هم مکانیک.

‫راستی، تو که احیانا آشپزی بلد نیستی، ها؟

‫گمون کنم آشپز خودمون ‫تو زندان آشپزی یاد گرفته باشه.

‫دکتر؟ دکتر.

‫سلام مارسیال. لطفا لیلیانا صدام کن.

‫برات بیمار آوردم.

‫صورتش مجروح شده.

‫درد می‌کنه؟

‫فقط موقع نفس کشیدن درد می‌کنه.

‫خب، دماغت نشکسته. ‫خبر خوبیه.

‫ابروت باید بخیه بخوره.

‫خب، بگو ببینم... ‫کی چنین بلایی سرت آورده؟

‫مشتی نابینا بودن.

‫خب، همه‌مون بیرون نابیناییم.

‫بیرون نبودم.

‫- تو فضای بسته زدنت؟ ‫- آره.

‫- چشم‌بند نداشتی؟ ‫- نه.

‫- تونستن... ‫- اِم...

‫- آها. ‫- سه به یک حمله کردن.

‫خیلی تاریک بود.

‫لطفی در حقم بکن.

‫واسه بقیه تعریف نکن چی شده.

‫بین خودمون می‌مونه.

‫من هم رازی باهات در میون می‌ذارم.

‫راستش، قبلا دندون‌پزشک بودم.

‫نفس بکش.

‫خب، حتما داری از گرسنگی می‌میری.

‫راحت باش. نوش جان.

‫- ممنون. ‫- بیا.

‫خیره شدی.

‫جانم؟

‫خیره شدی.

‫عذر می‌خوام.

‫اگه بخوام، می‌تونم چشم‌بند ببندم ‫یا عینک آفتابی بزنم.

‫ولی می‌خوام بقیه من رو ببینن... و بفهمن.

‫چی رو بفهمن؟

‫بفهمن یه سری چیزها ‫از اون موجودات هم بدترن.

‫بدترن؟

‫اکثر مردم با دیدنشون خودکشی می‌کنن؛

‫ولی همه این‌طور نیستن.

‫اولش خیال می‌کردیم دنبال غذامونن؛

‫اما چشم‌بند نبسته بودن.

‫با چشم باز از بیرون اومدن.

‫این افراد اون موجودات رو دیده بودن.

‫می‌شه گفت انگار بخشی ‫از وجودشون پوسیده بود.

‫بخشی از مغزشون رو می‌گم.

‫بعدش می‌خواستن ما هم ببینیم.

‫می‌خواستن کل مردم دنیا ببینن.

‫اول از همه دستشون به رزا رسید.

‫یکیشون که رئیسشون بود...

‫انگشت شستش رو ‫روی چوب سوخته کشید...

‫و با خاکستر چشمی ‫روی پیشونیش کشید.

‫بعدش به زور بردنش بیرون.

‫نه!

‫من نمی‌تونستم ببینمش، ‫ولی صداش رو می‌شنیدم.

‫جیغ می‌کشید.

‫هنوز هم می‌شنوم.

‫دیدم چاقویی رو میزه.

‫یکی در حین درگیری ‫اونجا ولش کرده بود.

‫می‌دونستم باید سریع دست به کار بشم.

‫ممکن بود اگه صبر می‌کردم، ‫جلوم رو بگیرن.

‫با نهایت سرعت چاقوئه رو برداشتم. ‫سریع عمل کردم.

‫بعدش دیگه علاقمند نبودن.

‫من هم دیگه چیزی نمی‌دیدم.

‫وقتی پیداش کردیم، ‫گم شده بود و تو خیابون‌ها می‌چرخید.

‫نگران نباش.

‫- به زودی همه‌شون رها می‌شن. ‫- سباستین؟

‫قول می‌دم.

‫دیگه چیزی نمونده.

‫نگران نباش.

‫سباستین، داری چیکار می‌کنی؟

‫سباستین؟

‫آهای، سباستین!

‫نه. نه، نه، نه.

‫نه سباستین.

‫- سباستین، بس کن! کمکم کنین! ‫- جریان چیه؟

‫- سباستین! چیکار می‌کنی؟ ‫- لیلیانا!

‫مارسیال، بیا کمکم کن!

‫پشم‌هام.

‫وایستا!

‫وایستا!

‫بازش کن!

‫ای بی‌شعور! بازش کن!

‫نه!

‫نه!

‫وای!

‫نه!

‫[آربونا]

‫ببین.

‫ببین! دارن میان.

‫خیلی زیبان، مگه نه؟

‫هیس. چیزی نیست. ‫درست می‌شه.

‫نترس. ‫به صلاح خودته.

‫خودت با دیدنشون می‌فهمی.

‫نه، نه! نه، نه، نه، خواهش می‌کنم!

‫خواهش می‌کنم! نه، خواهش می‌کنم، نه!

‫دیدی؟

‫لیلیانا.

‫عشقم.

‫- لیلیانا! ‫- چی شده؟

‫چیکار می‌کنی؟

‫برگرد!

‫لیلیانا.

‫وای خدا. تو چیکار کردی؟

‫تو چیکار کردی؟

‫متأسفم لازارو.

‫متأسفم که تو نمی‌تونی ببینی.

‫متأسفم.

‫آخه چرا؟

‫آخه چرا؟

‫نجاتشون دادی بابا.

‫چیزیشون نمی‌شه؟

‫معلومه که نمی‌شه. ‫الان دیگه روحشون رها شده.

‫خودت نورشون رو دیدی، مگه نه؟

‫اونجا خیلی قشنگه. ‫واقعا کاش می‌تونستی ببینیش.

‫کی می‌بینمش؟

‫کی بهم نشونش می‌دن؟

‫خیلی زود نشونت می‌دن؛

‫ولی هنوز گمراهان زیادی باقی موندن.

‫تو راهنماشون هستی.

‫نجاتشون بده تا دوباره به هم برسیم.

‫خودت، خودم و مامان کنار هم خواهیم بود.

‫[نه ماه پیش]

‫بدک نیست، مگه نه رئیس؟

‫شاید اگه ده هزار جای دیگه هم ‫همین‌جوری علمشون کنیم، دنیا رو نجات بدیم.

‫یه دقیقه وایستا.

‫- توربین شماره یک و شماره دو؟ ‫- آره.

‫جفتشون خاموش شدن؟

‫- از ساعت ده خاموشن. ‫- ولی چطور ممکنه؟

‫سقوط یه کارگر تو یه توربین منطقیه...

‫- چندین کارگر افتادن. ‫- چندین کارگر افتادن؟

‫چندین کارگر افتادن.

‫تو توربین‌ها افتادن؟

‫شاید هم پریده باشن. ‫یکی می‌گه شاهد پریدنشون بوده.

‫همه‌چی مرتبه؟

‫اِم، نیروگاه انرژی آبی دوسلدورف خراب شده.

‫در نهایت با خبری غم‌انگیز ‫از لهستان در خدمتتون هستیم:

‫دو قطار شهری و حومه ‫مستقیم با هم اصابت کرده...

‫و به مرگ چند ده تن در حومه ورشو منجر شد.

‫هنوز دلیل تصادف مشخص نشده،

‫اما منابع می‌گن احتمالا ‫مهندس یکی از قطارها...

‫علائم راه‌آهن رو نادیده گرفته. ‫دولت...

‫نمی‌فهمم جریان از چه قراره.

‫برو دنبالش.

‫- سلام لائورا. ‫- سلام عزیزم، کجایی؟

‫همین الان رسیدم دفترمون. همه‌چی مرتبه؟

‫اخبار رو تماشا نکردی؟

‫تصادف قطار لهستان رو می‌گی؟

‫نه. فقط لهستان نیست. ‫خودت اخبار رو ببین. اخبار رو ببین.

‫وایستا. یه لحظه صبر کن.

‫همه‌جا پیش اومده. ‫همین‌جا هم پیش اومده.

‫... ظاهرا به باقی نقاط اروپا سرایت کرده.

‫سازمان بهداشت جهانی ‫گفته موجی رفتار روان‌پریشانه...

‫که به جراحات شخصی ‫و گاها خودکشی منجر می‌شه، شایع شده.

‫این وقایع به هیچ وجه ‫مختص به نقاط محدودی نیستن.

‫طبق گزارشات، فقط آمار جان‌باختگان مادرید...

‫ای خدا.

‫... به چند صد نفر رسیده.

‫می‌تونی بری دنبال آنا؟

‫- آره. آره، آره. ‫- سباستین.

‫همین الان برو دنبالش.

‫نگران نباش عزیزم. می‌رم...

‫نه.

‫این دیگه چه وضعشه؟

‫باز شو دیگه. ریدم توش!

‫[سیگنال در دسترس نیست] ‫[سیگنال در دسترس نیست]

‫لطفا توجه کنین که حرکت...

‫خطوط شماره یک، دو و پنج ‫مختل شده.

‫بابت دردسرهای احتمالی این اختلال ‫عذرخواهی می‌کنیم.

‫لطفا توجه کنین که حرکت...

‫خطوط شماره یک، دو و پنج ‫مختل شده.

‫بابت دردسرهای احتمالی این اختلال ‫عذرخواهی می‌کنیم.

‫ببخشید. عذر می‌خوام.

‫ببخشید.

‫نه!

‫[قطار بعدی از راه رسید]

‫نه، نه!

‫دخترم کجاست؟ خیر سرتون ‫باید مراقب بچه‌هام باشین!

‫کجاست؟

‫آنا؟

‫آروم باشین. آروم باشین، ‫ببینین. نه، نه، نه، نه.

‫چیزی نیست بچه‌ها. چیزی نیست.

‫سلام. آنا.

‫من اومدم. سلام، ببین من رو. ببین من رو.

‫آروم باش. منم، بابا.

‫سلام. باید بریم. خب؟

‫بدو! خواهرت کجاست؟

‫پائولا! پائولا!

‫سباستین؟

‫سلام پدر.

‫- داری آنا رو می‌بری خونه؟ ‫- آره.

‫لائورا منتظرمونه. ‫چند روزی از بارسلون می‌ریم.

‫یعنی آمادگی دیدنشون رو نداری؟

‫دیدن چی؟

‫مطمئن نیستم؛

‫ولی خودم آماده‌ام.

‫کل عمرم منتظر بودم.

‫در ۱۸ سالگی به حوزه علمیه ملحق شدم.

‫دنبال نشانه‌ای بودم.

‫- متوجه نمی‌شم. ‫- ولی این همه سال خبری نشده بود.

‫می‌ترسیدم بدموقع به دنیا اومده باشم.

‫می‌ترسیدم دوران معجزات ‫و پیامبران سر رسیده باشه.

‫لطفا بذارین رد بشیم.

‫خداوند از دل شعله‌های...

‫بوته سوزان به موسی فرمان داد.

‫ایوب رو از دل گردبادی سهمگین ‫به چالش کشید.

‫ولی چیزی جز سکوت نصیب من نشده بود.

‫البته الان دیگه این‌طور نیست.

‫ملت دارن می‌میرن پدر. ‫واقعا معتقدین معجزه است؟

‫احتمالا توانایی نگاه کردن...

‫تو چشم خداوند از ذهن ما خارج باشه.

‫ولی اگه خداوندمون و فرشتگانش ‫اومدن رو زمین راه برن،

‫می‌خوام بهشون خوش‌آمد بگم.

‫تو نمی‌خوای؟

‫من فقط می‌خوام دخترم در امان باشه.

‫معلومه که می‌خوای.

‫می‌گن ایمان یعنی باور داشتن ‫به چیزهای نامرئی؛

‫ولی من باید خودم ببینمش.

‫هر اتفاقی هم که بیرون افتاد، ‫هر صدایی هم که شنیدی،

‫نگاهت به همین باشه. خب؟

‫کل خطوط تا اطلاع ثانوی اشغال هستند.

‫لطفا بعدا تماس بگیرید.

‫کل خطوط...

‫چیزی نیست. داریم می‌رسیم.

‫لائورا!

‫عزیزم!

‫عزیز دلم! آنا!

‫- من همین‌جام. عزیزم، حالت خوبه؟ ‫- مامان؟

‫- حالت خوبه؟ خودمم. خوبی؟ ‫- آره.

‫- تو چی عشقم؟ ‫- خوبم.

‫- قول می‌دی؟ ‫- همه‌چی آماده است؟

‫وسایل رو تو ماشین گذاشتم. بیاین.

‫لائورا! مواظب باش!

‫چیزیت نیست.

‫لائورا!

‫پدر، من رو ببخش، آخه مرتکب گناه شدم.

‫آخرین اعترافم یه هفته پیش بود.

‫نام خداوند رو بی‌هوا به زبان آوردم.

‫بیش از یه بار به زبان آوردم.

‫افرادی که زندگی جمعی داشتن ‫وسوسه‌ام کردن.

‫بهشون حسودی کردم.

‫مسئله دیگه‌ای هم هست.

‫دروغ گفتم.

‫چاره‌ای نداشتم. باید نجاتشون می‌دادم.

‫ولی به هر حال، دروغ گفتم.

‫می‌شه خداوند کسی رو که در راه ‫بازگشت پیش خانواده‌اش دروغ گفته ببخشه؟

‫سلام برادر.

‫تو هم دیدیشون؟

‫چندین میلیون سال نوری با سفینه‌هاشون ‫تا اینجا سفر کردن.

‫ما رو بین ستارگان می‌برن.

‫نه برادر.

‫فرشته‌ان.

‫خیلی درخشانن.

‫[داروخانه]

‫[داروخانه]

‫آهای؟

‫کسی اونجاست؟

‫کی اونجاست؟

‫گمون کنم ترسیدی.

‫اشکالی نداره.

‫همه‌مون می‌ترسیم.

‫فقط همین وضع ‫از این تاریکی ترسناک‌تره، مگه نه؟

‫آخه آدم نمی‌دونه به کی اعتماد کنه.

‫من کلر هستم.

‫اسم تو چیه؟

‫- کدوم خری هستی؟ ‫- اِم... نه، بلایی سرم نیارین.

‫واسه چی یواشکی بهمون نزدیک شدی پدرسگ؟ ‫بیاین عقب، بیاین عقب.

‫ازم دزدی کردن، خب؟

‫اِم، کتکم زدن. ‫مگه دیگه می‌تونم به کسی اعتماد کنم؟

‫خب، کار ما نبود.

‫ببین. باید محکم‌تر بگیریشون، فهمیدی؟

‫- کلر؟ ‫- چیه؟

‫- خوبی؟ ‫- خوبم.

‫چی شده دیماس؟

‫چی شده پسر؟

‫ریدم توش.

‫بریم! زود باشین!

‫من رو با خودتون ببرین.

‫- خیال کردی سازمان مردم‌نهادیم؟ ‫- لزومی نداره بی‌شعور باشیم رافا.

‫ببین، اگه می‌خوای بمونی ‫و با دوست جدیدت گپ بزنی، مشکلی نیست؛

‫- ولی من می‌رم. ‫- می‌تونم براتون مولد برق جور کنم.

‫آدرس انبارشون رو بلدم. ‫می‌تونم ببرمتون.

‫- خیلی‌خب پسر. حتما. ‫- مهندسم.

‫شرکتم واسه ساخت‌وساز ‫مولد برق انبار می‌کرد.

‫- انبارش کجاست؟ ‫- اول من رو با خودتون ببرین.

‫بیاین.

‫بریم.

‫عقب نیفت. منتظرت نمی‌مونم‌ها.

‫وای. خیلی‌خب. این رو بگیر.

‫ولش نکن.

‫کسی با خودتون آوردین؟

‫- کمک لازم داشت. ‫- می‌گه مولد برق داره.

‫ایزابل، نگران نباش. خودم تحت‌نظرش دارم.

‫اینجا کجاست؟

‫یکی از پناهگاه‌های بمباران دوران جنگه.

‫اگه دیوارش جلوی بمب‌های ‫فاشیست‌ها مقاوم بوده،

‫جلوی اون موجودات هم مقاومه.

‫می‌شه یکی پیروز جنگ رو ‫به این دبیر تاریخ یادآوری کنه؟

‫قایم شدیم. ‫در حد پیروزی نیست، ولی کم چیزی نیست.

‫- اون کیه؟ ‫- می‌گه مولد برق داره.

‫آنا؟

‫سوفیا.

‫سلام کلر!

‫حالت چطوره دخترک؟ ‫وای! دل من هم برات تنگ شده بود.

‫چیزی برات پیدا کردم.

‫- شکلاته! ‫- اوهوم. شکلاته.

‫- لهجه‌ات خیلی مسخره است. ‫- وای.

‫اصلا نمی‌فهمم چی می‌گی.

‫خب، نظرت چیه به بزرگ‌ها هم غذا بدی؟

‫- لوبیا دوست داری؟ ‫- نه.

‫خوبه. آخه پیدا نکردیم.

‫آهای. با من بیا.

‫ایشون اوکتاویوئه. خودم رافا هستم.

‫اسم تو چیه؟

‫سباستین هستم.

‫تنهایی سباستین؟

‫آره.

‫خودت ابروت رو بخیه شدی؟

‫همراه گروهی بودم.

‫- دکتر داشتیم. ‫- خب، دکترتون الان کجاست؟ هوم؟

‫مرده.

‫همه‌شون مرده‌ان.

‫خودت کشتیشون سباستین؟

‫- اون موجودات رو دیدن. ‫- ولی تو ندیدیشون؟

‫آخه قایم شده بودم.

‫همین که رسیدن، قایم شدم.

‫کی‌ها رسیدن؟

‫بدون چشم‌بند تو شهر می‌گردن.

‫می‌خوان کل مردم دنیا ببیننشون.

‫- منظورت چیه؟ ‫- دارم ماجراهای بیرون رو تعریف می‌کنم.

‫دارم از روی خونه خراب‌شده‌تون می‌گم.

‫نقشه رو بده من.

‫کجاست؟

‫- چی کجاست؟ ‫- مولد برق رو می‌گم. کجاست؟

‫یکیشون باهات میاد. ‫حداکثر دوتاشون بیان.

‫وقتی تنها برگردی، بهت شک می‌کنن.

‫ازت می‌ترسن.

‫- بگو دیگه. ‫- باید همه‌شون رو ببری بیرون.

‫منتظر چی هستی پدرسگ؟

‫دختره.

‫دختره رو بهانه کن.

‫- الکیه. ‫- منظورت چیه؟

‫مولد برق رو می‌گم. ‫الکی گفتم.

‫- آهای رافا! ‫- ای حرومزاده!

‫- ای مادر خراب! ‫- جریان چیه؟

‫آهای رافا، بس کن! ‫رافا، آروم باش.

‫- دروغ گفته بود! ‫- چه دروغی گفته بود؟

‫- ایزابل، دخالت نکن. ‫- مولد برقی در کار نیست!

‫شرمنده‌ام، خب؟

‫عه، شرمنده‌ای؟ آها، خیلی‌خب، عیبی نداره.

‫تک و تنها بودم. این‌قدر ترسیده بودم ‫که عقلم کار نمی‌کرد.

‫- واسه همین عین سگ بهمون دروغ گفتی؟ ‫- می‌خواستین من رو اونجا ول کنین.

‫پر بیراه نمی‌گه رافا.

‫این بی‌شعور رو که پیدا کردیم، ‫داشت یواشکی بهمون نزدیک می‌شد.

‫حالا هم عین سگ بهمون دروغ می‌گه، ‫اون‌وقت تو طرف خودش رو می‌گیری؟

‫به من ربطی نداره. ‫من که نگفتم بیاریمش اینجا.

‫- خب، بذارین مشکلمون رو حل کنم. ‫- نه!

‫ببین. ببین رافا.

‫- نه، نه، نه! خواهش می‌کنم چنین کاری نکنین. ‫- ببین.

‫- نه، چنین کاری نکنین! ‫- نباید طرف رو بکشیم.

‫نگران نباش. خودکشی می‌کنه. ‫مگه نه؟

‫- وایستا. بس کن. ‫- بریم.

‫بس کنین. می‌شه لطفا ‫این‌قدر مردانگی به خرج ندین؟

‫بس کن رافا!

‫هیچ خری اینجا آلمانی بلد نیست!

‫ازتون می‌خواد بلایی سرم نیارین.

‫ببین.

‫چیزی نیست.

‫درست می‌شه.

‫قول می‌دم.

‫خب؟

‫آلمانی بلدی؟

‫لهجه‌ام خوب نیست، ‫ولی منظورم رو می‌رسونم.

‫ازش بپرس خانواده‌اش کجان.

‫سوفیا، والدینت کجان؟

‫با مامانم رفته بودیم تعطیلات.

‫سوار کشتی شده بودیم. ‫کشتی سیاحتی بود.

‫هیجان‌زده بودم.

‫تا حالا سوار کشتی نشده بودم.

‫یادمه داشتیم از سکو بالا می‌رفتیم ‫که صدای فریاد به گوشمون رسید.

‫ملت همدیگه رو محکم هل می‌دادن ‫و به زمین می‌کوبیدن.

‫من هم ترسیده بودم.

‫یهو دیدم یکی تو آب دریا افتاد.

‫بعدش دیدم چندین و چند نفر ‫تو آب افتادن.

‫سوفیا.

‫بعدش چی شد؟

‫نمی‌دونم چطور تونستیم ‫از اونجا فرار کنیم.

‫مامانم بغلم کرد و چشمم رو بست.

‫چشمم رو که باز کردم، سوار ونی بودیم.

‫مامانم هم کل پنجره‌ها رو ‫با کاغذ و مقوا پوشونده بود.

‫رادیو رو روشن کرد.

‫اولش هیچی نمی‌شنیدیم.

‫کمی بعدش صدای کسی رو شنیدیم.

‫صدای خانمی بود.

‫اعلام پیام اضطراری.

‫اعلام پیام اضطراری.

‫خانمه گفت جای امنی بالای کوه هست.

‫کوه؟

‫کدوم کوه؟

‫قلعه کشیدی؟

‫شبیه مونتوئیکه.

‫چطور مگه؟

‫ترکیب قلعه و کوه تو بارسلونه.

‫مونتوئیکه دیگه.

‫نباید حدس بزنیم ایزابل. ‫ممکنه آلکازار واقع در تولدو باشه.

‫از کجا معلوم نشان کجاست؟

‫به کوه رفتین؟

‫باید با این برین.

‫- گوندولاست. ‫- من که گفتم مونتوئیکه.

‫مامانم چشمم رو با شالی می‌بست.

‫مردم بیرون جیغ می‌زدن، ‫می‌دویدن و فریاد می‌کشیدن.

‫مامانم دستم رو این‌قدر محکم گرفته بود ‫که دردم می‌اومد.

‫مردم مدام بهمون می‌خوردن.

‫بعدش افتادم زمین.

‫سوفیا!

‫تقصیر خودم بود.

‫- دستش رو ول کردم. ‫- چیزی نیست.

‫- بهم گفته بود دستش رو محکم بگیرم... ‫- چیزی نیست. چیزی نیست.

‫تقصیر تو نیست. شنیدی چی گفتم؟

‫تقصیر تو نیست.

‫- چیزی نیست. ‫- آروم باش.

‫چیزی نیست.

‫شب پیداش کرده بودم.

‫تنها بود.

‫از سرما می‌لرزید.

‫اصلا نمی‌دونستم چه سختی‌هایی کشیده.

‫عذر می‌خوام. ببینین، ‫نمی‌خوام بی‌عاطفه باشم،

‫ولی فقط خودم جریان «جای امن» رو شنیدم؟

‫ایزابل، اینجا پناهگاه بمبارانه.

‫قلعه شاید فقط تو قرون وسطی به درد می‌خورد.

‫من اگه می‌خواستم واسه پناهجویان ‫اردوگاه بزنم، همون‌جا می‌زدم.

‫مرتفعه. اطرافش هم دیواره.

‫مسدود کردنش راحته.

‫تنها راه رفت و آمدش هم ‫با گوندولاست.

‫بازماندگان واردش می‌شن، ‫ولی اون موجودات نمی‌شن.

‫وای، حالا دیگه مربی سگمون ‫خیال می‌کنه ارتشبد پاتونه.

‫حرف دهنت رو بفهم، خب؟ ‫من واقعا تو ارتش خدمت کردم.

‫نگین که واقعا دارین بهش فکر می‌کنین؟

‫نمی‌دونیم هنوز به درد می‌خوره یا نه.

‫نمی‌دونم گوندولا هنوز سالمه ‫و دیوارهاش هنوز پابرجان یا نه.

‫ممنون.

‫حداقل عقل پیک پیتزامون سلیمه.

‫به نظر من بهتره بریم.

‫مگه کسی ازت نظر خواست پدرسوخته؟

‫بذارین حرفش رو بزنه. ‫ضمنا، حق ندارین من رو ساکت کنین.

‫- اگه مادر سوفیا هنوز زنده باشه... ‫- احتمالش خیلی کمه.

‫به احتمال زیاد به همون قلعه رفته.

‫جای دیگه‌ای تو شهر به ذهنش نمی‌رسید.

‫مونتوئیک که اون سر شهره.

‫آدم هم اصلا خبر نداره ‫سر و کله اون موجودات کی پیدا می‌شه.

‫خودت هم می‌دونی خودکشیه دیگه؟ ‫واقعا خودکشیه.

‫اصلا که چی بشه؟ ‫که بفهمیم مادر این دختر مرده؟

‫- بسه دیگه. ‫- دختره که نمی‌فهمه.

‫غذاتون که تموم بشه چی می‌شه؟ ‫گیاهی تو تونل رشد نمی‌کنه.

‫اینجا موندن خودکشیه.

‫خودکشی تدریجیه؛ ولی به هر حال خودکشیه.

‫درست می‌گه.

‫نمی‌شه تا ابد اینجا بمونیم.

‫فقط مردگان این همه مدت...

‫زیر خاک می‌مونن.

‫بیاین رأی بگیریم.

‫تو کشور خودت حق رأی داری؟

‫گور بابات مارکوس.

‫کی می‌خواد بریم؟

‫اصلا خوشم نمیاد قبول کنم، ‫ولی درست می‌گه.

‫- خوب فکر کنین. ‫- شرمنده‌ام عزیزم.

‫تک و تنهایی روبرتو.

‫می‌دونی چیه؟

‫من سی سال ساکن بارسلون بودم، ‫ولی تا حالا تا مونتوئیک نرفتم.

‫پس بیا این رو هم به فهرست ‫کارهای ضروری قبل از مرگت اضافه کنیم.

‫صبح به خیر زیبای خفته.

‫بلند شو.

‫آروم باش گنده‌بک خان.

‫خودم می‌دونم. من از این‌ها متنفرم. هیس.

‫آروم باش. چیزی نیست. ‫آفرین پسر. آفرین.

‫آفرین رفیق. چه پسر خوبی.

‫بریم تو کارش.

‫آروم باش پسر. خیلی‌خب، آروم باش.

‫[جولیان سولده‌ویلا لوپز]

‫خیابان دیپوتاکیو، پلاک ۲۵۷.

‫بهتره فرعی بعدی رو سمت چپ بریم.

‫برو عقب، برو عقب. چه پسر خوبی. دور نشو.

‫[هشت ماه پیش]

‫پانزده متر دیگر به چپ بپیچید.

‫به چپ بپیچید.

‫برین کنار!

‫ده متر دیگر به مقصد می‌رسید.

‫به مقصد رسیدید.

‫کسی اینجا نیست؟

‫دختر تب کرده! ‫دکتر لازم داره!

‫کسی اینجا نیست؟

‫کسی اینجا نیست؟

‫شرمنده‌ام عزیزم.

‫اگه مامان اینجا بود، ‫می‌دونست چیکار کنه.

‫می‌خواستم ازت بپرسم ‫چی شد که از بارسلون سردرآوردی؟

‫- به خاطر تور تبلیغاتی کتابم اومده بودم.

‫تور چه کتابی بود؟

‫- بهم می‌خندی. ‫- نمی‌خندم.

‫کتاب «عصر جنون: ‫راهنمای بقا در دنیای مدرن»...

‫به قلم دکتر کلر بارنز بود.

‫ببخشید.

‫اشکالی نداره.

‫خودم هم متوجه طنز تلخش هستم.

‫سوفیا، می‌خوای بری بخوابی؟

‫آره؟

‫اوهوم.

‫هوم؟

‫شب به خیر.

‫دیجـــــی موویــــــز ‫کیارش نعمت گرگانی و iredprincess

‫تو هم می‌شنوی؟

‫آره. دارن آواز می‌خونن.

‫دور نشین.

‫کلر...

‫کلر...

‫خجالت نمی‌کشی؟

‫وقتی باهات حرف می‌زنم ‫به خودم نگاه کن زنیکه خراب!

‫بجنب. ‫نمی‌خوام شوهرم ببینه.

‫اوکتاویو، کجایی؟ نمی‌بینمت.

‫بهت نیاز دارم کلر. ‫همین‌جام.

‫نگاهم کن. چرا نگاهم نمی‌کنی؟

‫عزیز دلم، کجایی؟

‫- بیا. پیدات نمی‌کنم. ‫- مامان؟

‫جوناس! جوناس!

‫بهم نگاه کن کلر! ‫چرا تنهام گذاشتی؟

‫بیا پیش مامانی عزیزدلـم.

‫چرا تنهام گذاشتی؟

‫دیماس! دیماس!

‫بیا اینجا!

‫بیا اینجا دیماس!

‫کجا بودی تو؟ ‫کجا رفتی؟

‫من اینجام سوفیا.

‫مامان؟ مامان؟

‫اوکتاویو؟ اوکتاویو؟

‫بیا اینجا پسرجون!

‫وایسا رفیق!

‫بیا اینجا سوفیا!

‫مامان؟ مامان؟

‫بیا اینجا سوفیا.

‫دیماس؟

‫پیدات کردم.

‫گرفتمت.

‫کجا رفتی تو؟

‫من اینجام...

‫تو کجایی مامان؟

‫چشم‌بندت رو دربیار.

‫بذار چشم‌های خوشگلـت رو ببینم. ‫بذار ببینمـشون.

‫- مطمئنی؟ ‫- بله، اشکالی نداره که.

‫اصلا اشکالی نداره، مامان پیشتـه.

‫سوفیا. سوفیا.

‫- مامانی! ‫- اون نیست.

‫- اون نیست. ‫- مامان!

‫رافا!

‫رافا!

‫کجایید پسرها؟

‫چی شده؟

‫هی پسرها، حالـتون خوبه؟

‫ها؟

‫رافا!

‫من رو تنها گذاشتی!

‫وقتی خیلی بهت احتیاج داشتم، ‫تنهام گذاشتی! بهم نگاه کن!

‫بریم. کلر بریم.

‫رافا!

‫رافا!

‫کجایی؟

‫بجنب، بجنب، بجنب، بجنب. ‫آروم، آروم، آروم.

‫لعنتی.

‫- روبرتو! ‫- گازم گرفت!

‫برید داخل، یالا.

‫ایزابل!

‫ایزابل! رافا!

‫وای، لعنتی دستـم!

‫باید بریم. زود باش.

‫بیا بریم!

‫برید داخل!

‫- ایزابل؟ ‫- بله.

‫رافا!

‫کجاست؟ رافا کو؟

‫در رو ببند!

‫رافا کجاست؟

‫- فکر... فکر نکنم زنده مونده باشه. ‫- رافا مُرده.

‫در رو ببند.

‫اینجا پنجره نداره. ‫می‌تونید چشم‌بندهاتون رو باز کنید.

‫برگ‌هام، بدجور گاز گرفته‌ها مارکوس.

‫گاز پانسمان دارم.

‫اگه بگی لطفا، بهت می‌دم.

‫صدای تو رو شنیدم.

‫نه روبرتو.

‫صدای تو رو شنیدم که با اون بودی.

‫صدای من نبود.

‫فکر کردی صدای زنـم رو وقتی‌که ‫داره به یکی دیگه می‌ده، نمی‌شناسم؟

‫من که چنین کاری نمی...

‫می‌خوای بدونی من چی شنیدم؟ ها؟

‫- لطفا ادامه نده. ‫- اون روزی که با همدیگه بحث کردیم.

‫یادتـه وقتی که خبردار شدی ‫بهم چی گفتی؟

‫خودم انجامش می‌دم.

‫هی.

‫حالت خوبه؟

‫من دستـش رو وِل کردم.

‫تنها چیزی بود که بهش گفتم ‫هرگز انجامـش نمی‌دم.

‫آخه چطوری می‌تونن چنین کاری بکنن؟

‫چطوری درموردش خبر دارن؟ ‫چطوری... می‌تونن از صداش استفاده کنن؟

‫- نمی‌دونم. ‫- شاید با استفاده از «اثر مشاهده‌گر».

‫چی؟

‫اثر مشاهده‌گر.

‫توی مکانیک کوانتوم، ذرات ‫در حالت عدم قطعیت قرار دارن.

‫همۀ حالات تا زمانِ مشاهده، ‫امکان‌پذیر هستن.

‫بعدش همۀ احتمالات به یک احتمال ختم می‌شن. ‫فقط یکی.

‫پس... پس حرفت یعنی اینکه همه چیز... ‫ازشون برمیاد...؟

‫اگه به هر نحوی، این موجودات

‫یه جور موجودِ کوانتومی باشن...

‫ممکنه اصلا حتی حالت دائمی نداشته باشن.

‫شاید در همه حال در نوسان، ‫و در حال تغییر باشن.

‫تا زمانی‌که ما ببینیمـشون... یا صداشون رو بشنویم.

‫و به این... ترتیب براساس خودِ ما، ‫شکل می‌گیرن.

‫بر اساس ترس‌ها، غم و اندوه‌ها و درد و رنج‌های ما.

‫پس بعضی از مردم آدم فضایی و ‫بعضی‌هام اهریمن‌ می‌بینن.

‫یا شکنجه‌گر و یا خداوندشون رو.

‫- بیخیال، به نظرم که همۀ حرف‌هات مزخرفـه. ‫- خفه‌شو الاغ!

‫اینجوری با تحقیر باهام حرف می‌زنی ‫چون پیک موتوریِ رستوران بودم؟

‫من از دانشگاه مکزیک، ‫مدرک فیزیک گرفتم.

‫منتظرم کشورتون، ‫مدرکـم رو تایید کنه.

‫چقدر بابتـش پول دادی؟ ‫چقدر رشوه دادی؟

‫تاج سلطنتیـت سنگینی نمی‌کنه عوضی؟ ‫اصلا در میاریـش؟

‫چی بود؟

‫چی شنیدی؟

‫صدای جک.

‫مامان و بابام «جوجو» صداش می‌زدن.

‫برادرم نابغه بود.

‫از لحاظ پزشکی افسردگی هم داشت.

‫اصلا وقتی که جسدش رو پیدا کردن، ‫من تو شهر نبودم.

‫ولی همیشۀ خدا صداش تو گوشمـه.

‫اما...

‫اونطوری نیست. اون...

‫اونطوری نیست که انگار بغل دستـم نشسته. ‫انگار...

‫انگار که می‌تونم لمسش کنم.

‫متاسفم.

‫حقیقتا، من این مسئله رو انکار می‌کردم.

‫اصلا پیش خودم هم نمی‌تونستم قبول کنم ‫که برادرم مُرده.

‫می‌دونی، غم و اندوه می‌تونه ‫اینجوری خردت کنه.

‫شما چطور؟ شما چی شنیدی؟

‫هیچی.

‫من هیچ صدایی نشنیدم.

‫- می‌دونی که می‌تونی با من صحبت کنی. ‫- سوفیا کجاست؟

‫- دخترِ کجاست؟ ‫- وای لعنتی. سوفیا؟

‫- نه. آروم باش. تو استراحت کن. من پیداش می‌کنم. ‫- سوفیا؟

‫من ازش مراقبت می‌کنم. چیزی نیست.

‫داری مثل بچه‌ها رفتار می‌کنی ‫وقتی که واقعا یه بچه رو گم کردیم.

‫هی.

‫گریه نکن.

‫مُرده؟

‫نه.

‫تو از کجا خبر داری؟

‫می‌دونی این چیه؟

‫یه اسرافیلـه.

‫زیباترین فرشته‌ای که وجود داره.

‫این فرشته‌ها انقدر زیبا هستن که ‫فقط خداوند می‌تونه مستقیم بهشون نگاه کنه.

‫خوشگله.

‫اوهوم.

‫مال توئه.

‫سلام بر تو ای مریم، ‫دختری که مورد لطف پرودگار قرار گرفته‌ای.

‫[آنـــا]

‫خدا تو را بیش از همۀ زنان دیگر ‫مورد لطف خود قرار داده است

‫فرزندت، مسیح نیز سرچشمۀ برکات ‫برای انسان‌ها خواهد بود.

‫دعایم را بشنو.

‫مریم مقدس، مادر پروردگار، ‫حالا و در زمان مرگِ ما

‫برای ما گنه‌کاران دعا بفرما.

‫- آمین. ‫- نه! نه! نه!

‫سلام بر تو ای مریم مقدس و بخشنده.

‫[هفت ماه قبل]

‫خدا تو را بیش از همۀ زنان دیگر ‫مورد لطف خود قرار داده است

‫خواهش می‌کنم این کار رو نکنید! نه!

‫نه! نه!

‫نه! خواهش می‌کنم این کار رو نکنید!

‫- نه، لطفا این کار رو نکنید! ‫- تو مضطربی، می‌دونم.

‫منم مثل تو بودم.

‫چیزی که قراره ببینی رو ‫نمی‌شه توصیف کرد.

‫هم آغاز است و هم پایان.

‫خودِ ابدّیت است.

‫خیله‌خب، باشه، صبر کن. یه لحظه وایسا.

‫چیزی نیست. چیزی نیست.

‫سه روز مونده‌ها.

‫- بسه بابا. ‫- چی بسه؟

‫تولدتـه‌ها.

‫مگه چند دفعه یازده سالت می‌شه؟

‫- یک بار. ‫- درسته، یک دفعه.

‫قراره بترکونیــم.

‫کیک داریم، می‌زنیم و می‌رقصیم.

‫و یه دلقک هم میاریم،

‫حتی اگه نیاز باشه ‫خودم صورتـم رو آردی بکنم.

‫دارم 11 ساله می‌شم بابا، نه پنج ساله.

‫آره، حق با توئه.

‫شب بخیر عزیزدلـم.

‫مال من بود.

‫چی؟

‫اون فرشته.

‫مال من بود.

‫تو و مامان توی اولین مراسم ‫«عشای ربانی»ـم بهم دادینـش.

‫خیلی دوستش داشتم.

‫اون دختر وحشت کرده بود.

‫- به یه چیزی نیاز داشت... ‫- دختر تو که نیست.

‫می‌دونم.

‫- فقط یه طعمۀ دیگه‌ست. ‫- می‌دونم.

‫کمکـش کن مسیر رو پیدا کنه ‫تا دوباره در کنار هم باشیم.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫می‌شه بپرسم...

‫آنا کیـه؟

‫چی؟

‫سوفیا گردنبندی که بهش دادی ‫رو نشونـم داد.

‫همسرت... بود؟

‫دخترت؟

‫دیروزم صدای همون رو شنیدی ‫وقتی باهامون صحبت کردن؟

‫اگه نخوای صحبت کنی، ‫می‌تونم درکت کنم.

‫اما ممکنه کمکت کنه که خودت رو خالی کنی.

‫حتی ازت پولـم نمی‌گیرم.

‫اینکه خودم رو به اون راه بزنم و ‫باور کنم که جوجو اینجاست، کار راحتیه برام.

‫حتی وسوسه‌کننده‌ست.

‫حاضرم واسه شنیدنِ صداش... ‫دست به هرکاری بزنم.

‫منظورم اینه... که واقعا صداش رو بشنوم.

‫به حرف‌هاش گوش نکن.

‫اما خودش نیست.

‫اون موجودات، به ذهنِ ما نفوذ می‌کنن.

‫داره دروغ می‌گه.

‫از باورها و ترس‌هامون استفاده می‌کنن ‫و دستکاریـشون می‌کنن.

‫می‌خواد که ایمانت رو از دست بدی بابا.

‫تبدیل به چیزی می‌کننـشون ‫که می‌تونن با استفاده ازش فریبـمون بدن.

‫روبرتو؟

‫روبرتو!

‫خیله‌خب.

‫- چی شده روبرتو؟ ‫- خیله‌خب.

‫بذار یه نگاهی بندازم.

‫چش شده؟

‫به نظرت عفونت کرده؟

‫دقیق نمی‌دونم.

‫ولی با این شرایط نمی‌تونه تا قلعه ‫خودش رو برسونه.

‫باید یکم آنتی‌بیوتیک پیدا کنیم ‫تا تبـش رو پایین بیاریم.

‫لعنت بهت مارکوس.

‫آهای؟

‫لطفا بهمون کمک کنید. ‫یکی از ما زخمی شده.

‫آهای؟

‫کسی اینجاست؟

‫لعنتی!

‫ببخشید. دستـم خورد.

‫باشه.

‫بیاید بریم.

‫فکر کنم اینجا سرویس بهداشتیـه.

‫شما برید. ‫من اینجا رو بررسی می‌کنم.

‫همۀ پنجره‌ها رو ببند.

‫هی! آشپزخونه امنـه.

‫[مرگِّ موش]

‫سباستین، چند تا قوطی ماهی ساردین پیدا کردم.

‫اتاقی که رفتی امنـه؟

‫هیس.

‫آره، همۀ پنجره‌ها بسته‌ان.

‫وای نه. نه، نه. نه، نه.

‫نه، نه. نه...

‫- سباستین؟ ‫- نه، نمی‌فهمم.

‫- سباستین؟ اوکتاویو؟ ‫- نمی‌فهمم.

‫خوبی؟ چه اتفاقی افتاد؟

‫نمی‌دونم. صدای فریادش رو شنیدم ‫و من...

‫حتما... حتما یه پنجره از دستـش در رفته.

‫یعنی چی که یه پنجره از دستـش در رفته؟

‫اوکتاویو؟

‫حرف بزن دیگه!

‫کلر...

‫یا پیغمبر. باید از اینجا بریم.

‫چشم‌بندش.

‫فورا بازش کن.

‫صدام رو می‌شنوی سباستین؟

‫بیا بریم. یالا.

‫انجامش بده بابا. نجاتـش بده.

‫- نجاتـش بده بابا. ‫- باید فورا بریم سباستین!

‫بابا!

‫- بیا بریم! ‫- بابا!

‫- بیا بریم! ‫- آره.

‫- آره. ‫- خیله‌خب. بریم.

‫بابا!

‫آروم بخور، خب؟

‫- آفرین. ‫- ممنون.

‫بدون من می‌خواستی چیکار بکنی؟

‫هرگز حاضر نمی‌شدم...

‫که طلاق بگیرم.

‫هرگز این کار رو نمی‌کردم.

‫- عه؟ ‫- اوهوم.

‫خیلی عصبانی و...

‫...آسیب‌دیده بودم. ‫بیشتر از هرچیزی، غرورم رو جریحه‌دار کرده بود.

‫- اون موقع خیلی تنها بودم روبرتو. ‫- اوه می‌دونم. می‌دونم.

‫وکلای من دنبال انتقام بودن و...

‫اما خودم اصلا نمی‌خواستم ‫چنین کاری بکنم.

‫احتمالا از خوش‌شانسیته چون وکلای من ‫دنبال نصفِ همۀ اموال بودن.

‫ایزابل.

‫چی پیدا کردید؟

‫اوکتاویو کو؟

‫ولی این رو پیدا کردم.

‫چیز زیادی نیست ولی آنتی‌بیوتیکـه، پس...

‫- ممنون. ‫- حتما بهتر می‌شی.

‫چه اتفاقی افتاد؟

‫گفت که... حتما اوکتاویو... ‫فراموش کرده یکی از پنجره‌ها رو ببنده.

‫اما...؟

‫نمی‌دونم.

‫چرا اون کار رو نکردی؟

‫چرا چشم‌بندش رو درنیاوردی؟

‫- من... ندیدمش. ‫- چی رو ندیدی؟

‫نو... نورش.

‫وقتی که اوکتاویو داشت...

‫من... ندیدمش.

‫بخاطر اینه که داری ‫ایمانت رو از دست می‌دی بابا.

‫آنا من چوپانـم؟

‫یا که گرگ؟

‫لعنتی. ‫باید از اینجا بریم.

‫فرار کنید. دست همدیگه رو بگیرید.

‫- زنجیری! بجنبید! ‫- من رو بگیر.

‫یالا! بجنبید!

‫بپیچید به راست!

‫ایزابل!

‫- روبرتو! ‫- ایزابل!

‫پام.

‫روبرتو.

‫نه! وایسا! باید برگردیم!

‫یالا دیگه.

‫بس کن! نمی‌شه ولـشون کنیم!

‫بدون تو می‌خواستم چیکار بکنم؟

‫بهم گوش کن! گوش بده به من!

‫باید برگردیم! نه!

‫خیلی دیر شده. اومدن.

‫گمونم وقتِ رفتنـه.

‫می‌خوام برای آخرین بار ببینمت.

‫- ای حرومزاده! ‫- نه کلر! کلر!

‫تو می‌تونی ببینی.

‫تو به ما دروغ گفتی لعنتی!

‫اون موجودات رو دیدی، مگه نه؟

‫در رو وا کن بابا.

‫- تو یکی از اون‌هایی. ‫- من جونت رو از دستِ اون‌ها نجات دادم.

‫در رو باز کن و بذار ببینن.

‫- تو اوکتاویو رو کشتی. ‫- دو تا دیگه مونده.

‫وای خدای من! احتمالا رافا رو هم کُشتی!

‫فقط دو تا دیگه مونده ‫تا دوباره بتونیم کنار هم باشیم.

‫- من می‌تونم کمکت کنم. ‫- وای! جلوتر نیا.

‫تو، من و مامان، با همدیگه.

‫- بس کن. ‫- با کی داری صحبت می‌کنی؟

‫خیلی دلـمون برات تنگ شده.

‫- بس کن دیگه لطفا. ‫- با کی داری صحبت می‌کنی؟

‫- تو دلت واسه ما تنگ نشده؟ ‫- بس کن دیگه. نمی‌تونم فکر کنم.

‫- برای همیشه کنار همدیگه خواهیم بود! ‫- فقط ساکت باش!

‫بابا!

‫پیداشون کن بابا. روحـشون رو نجات بده.

‫سوفیا! کلر!

‫کلر وایسا!

‫خواهش می‌کنم! کلر!

‫سوفیا!

‫صبر کنید!

‫کلر!

‫خیله‌خب.

‫بهم گوش کن.

‫مجبوریم بریم بیرون. ‫بیرون می‌ریم، متوجه شدی؟

‫آره؟ خوبه.

‫کل وقتی که بیرونـیم رو پیشـتم من.

‫کلر! خواهش می‌کنم!

‫خواهش می‌کنم کلر، صبر کنید!

‫خیله‌خب. بریم.

‫- کلر! ‫- برو عقب!

‫خواهش می‌کنم کلر.

‫گمشو عقب!

‫من فقط قصدم کمکـه.

‫همونطوری که به رافا کمک کردی؟

‫یا اوکتاویو؟

‫باور کن اینطوری بهتره.

‫چیزی نیست.

‫نیازی نیست که بترسی. ‫صدام رو می‌شنوی؟

‫همه‌چیز قراره درست بشه.

‫زیباترین فرشته‌هان، یادت میاد؟

‫نجاتـش بده بابا.

‫بخاطر اون و من این کار رو بکن.

‫کمکـش کن ببینه. ‫تنها راه همینـه.

‫آنا.

‫دیگه بسه آنا، خواهش می‌کنم.

‫دلت واسم تنگ نشده؟

‫چرا، معلومه که دلم تنگ شده عزیزدلـم.

‫نمی‌خوای دوباره پیش همدیگه باشیم؟

‫تنها چیزی که از کلِّ دنیا می‌خوام همینـه.

‫پس انجامـش بده.

‫تنها راهـش همینـه بابا.

‫با کی داری صحبت می‌کنی؟

‫اون...

‫آناست؟

‫اون دخترت نیست بابا! ‫دخترت نیست!

‫ببخشید.

‫ببخشید.

‫♪ تولدت مبارک ♪

‫- ♪ تولدت مبارک ♪ ‫- بابا!

‫- ♪ صدات رو نمی‌شنوم ♪ ‫- بیخیال بابا.

‫♪ ولی تولدت خیلی مبارک باشه ♪

‫♪ تولدت مبارک! ♪

‫هورا!

‫چیه؟

‫هیچی. فقط خوشحالم که دوستش داری.

‫وای نه، نه، نه ممنون.

‫می‌خوام یکمی وزن کم کنم. ‫تقریبا فصل شنا و این داستان‌هاست.

‫برو توی اتاقت.

‫همین حالا!

‫نه. نه. نه!

‫وای نه. آنا؟

‫آنا؟ آنا؟

‫- بابا؟ ‫- من اینجام خوشگلـم.

‫بیدار شدی ولی همچنان در خوابی.

‫ما داریم توی عصر اعجاز زندگی می‌کنیم.

‫- چشم‌هات رو باز کن و ببین. ‫- گوش بده آنا.

‫چشم‌هات رو باز نکن. ‫هرکاری می‌کنی، فقط چشم‌هات رو وا نکن.

‫شنیدی؟

‫- همه‌چیز خوبـه. ‫- به حرفـش گوش نده.

‫- نترس. ‫- به حرفـش گوش نکن!

‫بهش دست نزن! بهش دست نزن!

‫- نه، من نمی‌خوام! ‫- آنا!

‫عصر، عصرِ پیامبران...

‫و اعجازـه.

‫پدر؟

‫بیا و ببین.

‫نه، نه، نه، نه!

‫چشم‌هات رو ببند!

‫پشم‌هات رو ببند. نگاه نکن!

‫- خیلی خوشگلـه. ‫- نه، چشم‌هات رو ببند.

‫نه خوشگلـم! نگاه نکن!

‫چشم‌هات رو ببند!

‫عزیزم. عزیزم... خواهش می‌کنم.

‫اون جا رو نگاه نکن عزیزم. ‫اونجا رو نگاه نکن عزیزم!

‫دخترم نه!

‫نه! نه، نه، نه، نه!

‫نه! نه، نه، نه، نه!

‫نه! نه، نه، نه، نه! نه، نه!

‫بیا و ببین بابا.

‫اشکالی نداره. باشه بابا؟

‫دوباره به زودی پیش همدیگه خواهیم بود.

‫هی.

‫- نه، نه، نه، نه، نه! هی چیزی نیست. ‫- سوفیا!

‫- چیزی نیست. حالـش خوبه. ‫- کلر!

‫من اینجام کلر!

‫- عمرا. ‫- ببین می‌فهمم. واقعا می‌گم.

‫ولی تو هم باید درک کنی ‫که من می‌تونم راهنماییت کنم.

‫- من می‌تونم ببینم. ‫- دقیقا بخاطر همین بهت اعتماد ندارم.

‫اگه منم جات بودم، اعتماد نمی‌کردم.

‫ولی برای رسیدن به خط تراموا، ‫من تنها شانسـتم.

‫شانس خودم رو امتحان می‌کنم. ‫بیا بریم سوفیا. بیا.

‫- و این دختر رو می‌خوای به خطر بندازی؟ ‫- گور بابات.

‫به قیمتِ جونمم که شده از محافطت ‫می‌کنم. ‫خودت می‌دونی.

‫بهم گوش کن کلر. خواهش می‌کنم.

‫قبلا ازم پرسیدی که آنا کیه.

‫آنا دخترم بود.

‫حق با تو بود.

‫غم و اندوه می‌تونه آدم رو خرد کنه.

‫فکر می‌کردم از برگزیده‌ها بودم.

‫ولی فقط خرد شده بودم.

‫خواهش می‌کنم.

‫اجازه بده کمکش کنم.

‫خونه‌ها رو بگردید.

‫طبقۀ آخرن.

‫خیله‌خب.

‫کجا دارید می‌رید؟

‫ارتفاع خیلی بالایی داره‌ها، درسته؟

‫خیلی ایمن به نظر نمی‌رسه.

‫ما فقط می‌خوایم بریم، خب؟

‫سلام خوشگله.

‫هی بیا اینجا. ‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.

‫لطفا دست از سرش بردار.

‫عه؟ وگرنه چیکار می‌کنی؟

‫به نظرت با جلوی دیدنـش رو گرفتن، ‫داری بهش کمک می‌کنی؟

‫پس تو دیدیـشون ‫ولی پسـشون زدی؟

‫تو لایق نیستی!

‫چی شد؟

‫صبر کنید.

‫برید داخل.

‫بابا!

‫خیله‌خب.

‫بریم. بریم. برید. زود باشید.

‫- اون‌ها دیدنـت. ‫- نه.

‫نور شمع رو دیدن ‫و صدای آواز خوندنـت رو شنیدن.

‫- برید، برید، برید، برید! ‫- چه خبر شده؟

‫تو رو خدا، بهم بگو چه خبر...

‫شما دو تا برید. برید بالا.

‫واگن‌ها رو پیدا کنید.

‫- باشه ولی... ‫- به قلعه برسونـش.

‫تو نمیای؟

‫باید جلوشون رو بگیرم. ‫باید مطمئن بشم که بهتـون نمی‌رسن.

‫هی.

‫تو دختر خیلی خیلی شجاعی هستی سوفیا.

‫ازت می‌خوام که از کلر مراقبت کنی.

‫باشه؟

‫برید.

‫برید.

‫- برید. ‫- باشه.

‫باشه، باشه، باشه.

‫سباستین.

‫دوستِ من.

‫چرا ترکـمون کردی؟

‫چون همیشه تهِ دلـم ‫می‌دونستم که تو کشتیـش.

‫چیزی نیست. گرفتمت.

‫گرفتمت.

‫ای خدا. خیلی نزدیک بود.

‫اینطوری موفق نمی‌شیم.

‫همانا از پیامبرانِ دروغین آگاه باشید ‫که به سراغتان می‌آیند

‫...درحالیکه خود را در لباس گوسفند می‌نمایانند...

‫بیا بریم.

‫اما از درون، گرگ‌های درنده‌خویی بیش نیستند.

‫- همانا از پیامبرانِ دروغین آگاه باشید ‫- برادر...

‫...که به سراغتان می‌آیند ‫درحالیکه خود را در لباس گوسفند می‌نمایانند...

‫بذار رد بشیم.

‫اما از درون، گرگ‌های درنده‌خویی بیش نیستند.

‫- همانا از پیامبرانِ دروغین آگاه باشید ‫- من... من دستِ راستِ حقیقیِ پروردگارم.

‫بنده وسیلۀ حقیری از سمتِ خواستۀ پروردگارم.

خواستۀ پروردگار؟

‫تو از خواستۀ این موجودات پیروی می‌کنی!

‫سباستین!

‫در مقابل خواسته‌اش ایستادگی نکن.

‫به خداوند پشت نکن!

‫این خدای من نیست!

‫خیله‌خب، با من بیا.

‫حسش می‌کنی؟ نگه‌اش دار. ‫از جات جُم نخور.

‫آم...

‫نه!

‫- نه! نه! ‫- کلر؟

‫خیله‌خب. بیا اینجا.

‫کلر...

‫کلر...

‫هرکاری می‌کنی بکن، ‫فقط چشم‌هات رو وا نکن.

‫بذار رد بشن.

‫- نه. ‫- اون نجاتـم داده بابا.

‫نمی‌خوای نجاتـشون بدی؟

‫- نمی‌خوای اون‌ها هم آزاد باشن؟ ‫- نه.

‫نه.

‫نه.

‫کجا داری می‌ری؟ ‫کجا داری می‌ری کلر؟

‫سوفیا.

‫تو نمی‌تونی کمکی بهش بکنی. ‫تو تنهام گذاشتی.

‫بیا سوفیا.

‫همونطوری که من رو ناامید کردی.

‫- تو چنین آدمی هستی. ‫- نه.

‫- تو همیشه همینطوری بودی. ‫- نه! خفه‌شو!

‫- باید نگاه کنی. ‫- خفه بمیر!

‫تو واقعی نیستی.

‫تو مُردی.

‫- کجا داری می‌ری کلر؟ ‫- سوفیا!

‫کمکی از دستت برنمیاد. ‫به نظرت می‌تونی کمکـش کنی؟

‫فکر می‌کنی می‌تونی، ‫ولی فقط باعث ناامیدیـش می‌شی.

‫ولی فقط باعث ناامیدیش می‌شی، ‫همونجوری که من رو ناامید کردی.

‫- سوفیا! ‫- تو چنین آدمی هستی.

‫- به نظرت می‌تونی. ‫- سوفیا!

‫بیا سوفیا. من اینجام.

‫مامانیـمه.

‫سوفیا.

‫بیا سوفیا. ‫سوفیا بیا.

‫بیا سوفیا!

‫ببخشید.

‫به من نگاه کن! چرا؟

‫تو ترکـم کردی. تو ترکـم کردی.

‫به کمکت نیاز دارم! کمکم کن!

‫ترکـم کردی! تو ترکم کردی! ‫کمکـم کن!

‫ترکم کردی! دیگه نمی‌تونم تحمل کنم!

‫کمکـم کن!

‫تو تنهام گذاشتی!

‫چشم‌بندت رو دربیار سوفیا! ‫به من نگاه کن!

‫به نظرت می‌تونی کمکـش کنی؟

‫- فقط ناامیدش می‌کنی... ‫- یک، دو، سه، چهار.

‫چهار شد. چهار شد.

‫پس با شمارش سه می‌پَریم.

‫تو... زنده نمی‌مونی.

‫همونطوری که ناامیدم کردی. ‫من رو تنها گذاشتی!

‫- یک... ‫- تو تنهام گذاشتی!

‫ولی اون‌ها زنده می‌مونن.

‫- تو نمی‌تونی کمکی بهش بکنی... ‫- دو...

‫- سه! ‫- بهت نیاز دارم!

‫چیزی نیست.

‫چیزی نیست.

‫موفق شدیم.

‫خداحافظ جوجو.

‫دست‌هاتون. دست‌هاتون.

‫دست‌هاتون رو نشونـم بدید.

‫آدم دیگه‌ای داره از تراموا میاد؟

‫- نه. ‫- چی؟

‫- نه. ‫- کمکـشون کنید.

‫دو تا بازمانده رسیده.

‫یه خانم و یه بچه. غیرمسلح‌ان.

‫داریم میاریمشون پیش شما.

‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و iredprincess» ‫در تلگرام: realKiarashNg@

‫سوفیا؟

‫- سوفیا! سوفیا! ‫- مامان!

‫لطفا! لطفا! اون... دخترمـه.

‫بی‌خطرـه.

‫عزیزدلـم!

‫عزیزدلـم! خیلی دلـم واست تنگ شده بود!

‫چقدر بزرگ شدی تو!

‫دنبالـم بیا.

‫- این واسه چیه؟ ‫- لطفا فقط بی‌حرکت باشید.

‫سعی دارید بفهمید ‫منم یکی از اون‌ها هستم یا نه، درسته؟

‫پس باهاشون روبه‌رو شدی.

‫آره، می‌شه اینجوری گفت.

‫ما بهشون می‌گیم «بینایان».

‫تعجب می‌کنم چطوری ‫از روبه‌رو شدن باهاشون جون سالم به در بردید.

‫بدون کمکِ یکی از آدم‌های خودشون، ‫موفق نمی‌شدم به اینجا برسم.

‫می‌تونیم به درونـشون نفوذ کنیم، می‌دونید؟ ‫هنوزم خودِ واقعیـشون یه جایی توی ذهنشونه.

‫خون واسه چیه؟

‫دقیقا دنبال چی هستید؟

‫شاید بتونم کمکی بکنم. ‫من خودم روانپزشک‌ام.

‫دنبال یه نشانگر شیمیایی هستیم.

‫یک تغییر اپی‌ژنتیک در دی‌ان‌ای.

‫پس دنبال علائم آسیب‌های ‫روحی و روانی هستید.

‫در موارد نادر، استرس می‌تونه ‫روی دی‌ان‌ای افراد تاثیر بذاره.

‫حتی ممکنه تغییرش بده.

‫بدرفتاری، خشونت...

‫غم و اندوه.

‫درسته، همچنین غم و اندوه.

‫و این... بینایان، همه‌شون ‫تغییرات اپی‌ژنتیکیِ یکسانی دارن؟

‫ما هم به دنبال کشف همین موضوعیـم.

‫ممکنه بشه از دی‌ان‌ایـشون برای ‫ایجاد مصونیت استفاده کرد.

‫درسته.

‫اما چطوری می‌خواید چنین چیزی رو آزمایش کنید؟

‫شانزدهم نوامبر، ساعت 6 بعد از ظهر.

‫من و دکتر پاسکال در آستانۀ انجام

‫دوازدهمین آزمایش حیوانیِ خود ‫از زمانی‌که این موجود رو گرفتیم هستیم.

‫امروز سه موش بالغ و سالم رو ‫مورد آزمایش قرار می‌دیم.

‫موفق شدیم مدت زمان تخریبِ ‫پس از روبه‌رویی با این موجود رو

‫تا 48 ثانیه افزایش بدیم.

‫احسنت.

‫امید داریم که ‫ترکیب جدیدِ بینایانـمون

‫بتونن ما رو از ‫مرزِ یک دقیقه عبور دهند.

‫رویارویی در محفظه... آغاز شد.

‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫@DigiMoviez

‫لطفا بذارید ببینم.

‫می‌خوام ببینمـش!

‫‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.