Original subtitles

'Een wereld veranderde van beperktheden, van soberheid,

in één waarin eindeloze heruitvinding beloofd werd.

'We konden de huizen waarin we woonden veranderen,

'En de kleren die we droegen.

'We konden vliegen over de wereld, nieuwe planeten onderzoeken,

'Beginnen aan het kraken van onze eigen genetische code.

'Maar, wat de wetenschap ook zocht, onze uitdaging bleef dezelfde -

'te accepteren wat het betekende om mens te zijn.

'Om onze sterke punten te omarmen, onze zwakheden, onze dromen.'

Lopen, niet rennen.

Nog een brief uit Hong Kong.

Zou je hem beter niet openen?

En te laat zijn voor de kliniek, en de toorn van zuster Ursula ondergaan?

Ben je op je kop gevallen, Busby?

- Twee minuten, Pats, om de brief te lezen. Dat is alles. - Terwijl,

ik al de temperatuur of bloeddruk kon hebben genomen.

Ik sprak met het Hoofdklooster.

Zuster Mary Cynthia recupereert goed.

Oh, ik was van plan om zelf eens te bellen.

Dat is niet nodig.

Zullen we van deze de laatste maken?

Wablief?

Niemand van ons kan echt de tijd missen om ze te schikken.

Vindt u ook niet?

Snoepjes!

Roze ticket, nummer 16, alsjeblieft. Mrs Reed.

We komen, Verpleegster.

Ga maar, liefste Je hebt werk te doen. Het zal wel gaan.

Ze is in goede handen, meneer Reed.

Uw zak.

In tegenstelling tot uw zusters, zal ik je niet verwennen.

Bonbons. Nu.

We lijken niet uw volledige notities te hebben. Waar ging je voordien?

In Whitechapel, Verpleegster. Bij Dr Treneman op Alderman Row.

En dit is uw eerste zwangerschap?

Ja. Mijn enige baby.

Laten we eens kijken hoe de baby is. Koude handen, vrees ik.

Dat voelt allemaal heel goed aan.

Laten we nu eens luisteren naar de hartslag. Dan bloeddruk,

urinemonster, en we zullen een huisbezoek regelen.

Oh, ik zal niet thuis zijn. Ik moet naar St Cuthbert's voor mijn keizersnede.

We willen u nu regelmatig zien,

En, nou ja, het bespaart je de reis.

Durfde nooit te hopen op een dergelijke behandeling.

Ik denk misschien omdat ik kleiner ben,

de mensen denken dat de verwachtingen niet zo groot zijn.

Je doet dat goed. Blijven kneden.

Bedenk dat je in de ring staat met Henry Cooper.

Ik stel me de huurophaler voor, mam.

- Hallo, liefje! - George!

Je zal bloem over je krijgen.

Ah, dat is niet erger dan wat ik al vandaag over mij kreeg - kolen, graan en suiker.

Het was een goede dag.

Morgen hetzelfde - al heel de week grote schepen.

- Oh! - Ik deed het goed met deze, nietwaar, mama?

Jullie deden allebei goed.

Kom op dan, meneer. We wachten op u.

Maar een zwangerschap voor een vrouw met achondroplasie is heel riskant.

Hoe kan mevrouw Reed zich daar niet bewust van zijn?

Ik weet het niet, dokter.

Maar ze staat zeker geboekt voor een keizersnede, nou ja, iemand

heeft de potentiele problemen van een vaginale geboorte besproken.

De grootte van het bekken is voor de hand liggend,

- Maar er zijn er nog, en ze moet zich bewust zijn van hen. - Het is normaal

geweldig om een opwindende moeder te zien.

In dit geval voel ik me er niet goed bij.

Laat me wat opzoeken.

Zodra we de notities hebben gezien, zullen we weten wat zij weet,

en dan kunnen we helpen zoeken naar de beste manier.

Oké.

Hoe is het met je vader?

Pats, wat stond er in de brief?

Ik heb die nog niet kunnen lezen.

- Lees het dan nu. - Ik probeer te slapen.

Trouwens, als ik die negeer, dan verdwijnt alles misschien.

Waarom vat je altijd alles zo licht op?

Ik weet wat de brief zal zeggen - ". Kom naar huis"

En dat zou betekenen jou verlaten.

Dus, ik laat die liever ongelezen.

Mevr Reed's aantekeningen van Dr Treneman's.

Dank je wel.

Je ziet er een beetje beter, Shelagh.

Met een beetje geluk, zal het passeren in een paar weken.

Een jaar geleden, zou ik je Distaval hebben aangeboden.

Een jaar geleden had ik het waarschijnlijk genomen.

Als ik denk aan die arme baby's geboren zonder ledematen,

door de thalidomide...

Ik denk elke dag aan hen.

Maar ik denk ook aan dit en hoe wonderbaarlijk het is.

Hoe gelukkig we zijn.

We moeten het echt beginnen vertellen.

Ik zou willen dat de kinderen het eerst weten.

Angela is nog te klein om het te begrijpen, maar Timothy is een tiener.

Hij zal het zeker begrijpen!

Oh, Patrick!

Nonnatus House. Met de vroedvrouw.

Zuster Winifred - mevrouw Marsh gaat bevallen.

Ik kan niet zeggen dat deze situatie maakt me geen zorgen maakt.

En beide ouders zijn dwergen, dus er is een grote kans dat de baby

dezelfde aandoening zal hebben.

Het kan nog steeds gezond zijn.

- En het zou zo geliefd zijn. - Ik weet het.

En als de genetica anders uitdraait,

zou het een normale grootte kunnen hebben.

- Echt waar? - Nou, het is mogelijk.

Maar het is ook mogelijk dat de baby doodgeboren wordt,

of slechts enkele uren leeft.

En we kunnen de uitkomst niet voorspellen.

In dat geval moeten we mevr Reed op elk scenario voorbereiden.

Zelfs de droevigste.

Ik zal dat doen.

Ik moet.

Maar ze is zo blij!

De gedachte dat iets mis kan gaan, zal haar hart breken.

Ze weet het al.

Haar vorige huisarts vertelde het haar.

Hij gaf haar ook de raad om de zwangerschap af te breken.

Hier Val! Ze zeggen dat de baby vandaag zal komen.

Zorg ervoor dat je straks langskomt, voor een drankje aan de bar.

Alle geluk voor u, George.

Oh, Jessie, Je bent er bijna.

OK, Jessie.

Adem langzaam. Adem Langzaam.

We zijn nu heel dichtbij.

Nog slechts een zeer lichte pers, en we zouden baby's hoofdje moeten zien.

Perfect, absoluut perfect. En nu hijgen.

Dat is het, dat is het.

Nu nog eens persen voor de schouders.

Ik weet dat U uitgeput bent, maar ik weet dat je de kracht hebt, Jessie.

Ga diep en pers voor de baby.

Goed gedaan! Goed gedaan! Baby komt eraan!

Ah, hoor je dat, Jessie?

Het is een jongetje, Jessie.

Hallo, mijn kleintje.

George en mij kozen voor Bobby als het een jongen was, zoals pap.

George Marsh?

Bent u klaar voor uw pokkenvaccinatie?

Heb je niets kleiners?

Oh, George, wees niet zo'n baby.

Dat gezegd zijnde - ik hoor dat je vrouw aan het bevallen is.

Ai! Hier, dat was geslepen.

Het heet afleiding.

Daar ga je. En geluk voor jou en Jessie.

Arthur Pilbury?

Hallo.

Als u uw mouw zou willen oprollen en je arm ontspannen.

Mevr Reed, we hebben uw aantekeningen van Dr Treneman.

We weten dat u de risico's in verband met je zwangerschap begrijpt.

Ik wil gewoon helpen met wat er zal komen.

Ik wil deze baby al zo lang.

Niemand had ooit gedacht dat ik zwanger zou geraken, laat staan voldragen.

Ze waren toen mis, Verpleegster. Waarom nu ook niet?

Ik hoop heel veel dat ze het zijn.

Maar ik moet zowel voor u als de baby zorgen,

en een deel daarvan is u helpen voor te bereiden.

Ik kan mijn baby voelen.

Hij schopt en wriemelt wanneer we zingen voor hem.

Hij is mijn kleine wonder, Verpleegster.

Vraag me niet om op te geven, want dat doe ik niet.

Ik kan het niet.

Hier, ik heb het, Arthur. Rust nu maar.

Ik heb de longen niet meer voor dit spel.

Oh!

Bel een ambulance en de brandweer. Haast je!

Verpleegster, hierheen. Verpleegster, help deze man.

Haal vers water en dekens.

We hebben maar rivierwater, Verpleegster.

Ik heb zuiver water nodig.

Ga naar de kroeg, haal water. Vul de vaten. Haast je.

Wel, sta daar niet gewoon - ga mee met hem.

Valerie Dyer. Ik ben een verpleegster. Queen Alexandra's. Het Leger.

Zeg me wat je nodig hebt.

We moeten deze mannen weg van het gebouw brengen.

en controleren op rookschade en brandwonden.

Iedereen moet uit de buurt van het gebouw!

Oké, nu, diep ademen, op het gemak. Ga zitten.

Kom zitten.

Pompen. Doe nu het water daarin.

Door de roosters, door de deuren, zet het onder.

Ik kan niet ademen.

Het is de rook. Probeer niet te paniekeren. Langzaam en diep ademen.

Arthur Pilbury en George Marsh - ze zijn er nog steeds.

O Heer, nee.

Ik kom met je mee.

Kijk, het vuur is nog maar net uit.

De verdomde bedrading is de schuldige. Het zal nog steeds gevaarlijk zijn.

Ik kom met je mee.

Ik ook.

Hier!

Daar!

HELP! HELP!

Het komt allemaal goed, George. Wij zijn hier nu.

Het is mevr Turner. Ik ben hier met Juff Dyer.

Je kent me, George, Val van de café.

Val. Val, wat is er met mij gebeurd?

Laat hem nu gaan, George. Laat me Arthur helpen.

Arthur? Arthur, kun je me horen?

Alles is goed, George. We zullen je zo vroeg mogelijk uithalen.

Mijn ogen. Mijn ogen, w... wat is er mis met hen?

Raak ze niet aan, George.

- Kreeg je zuiver water? - Er is er hier geen.

Help me, ik... Ik kan niet zien.

Deze man heeft nu schoon water nodig.

Het is gewoon een magazijn. We hebben dat niet.

Hier is een thermosfles. Er zit water in.

Kom op, Arthur, ademen.

Leun achterover, ik heb je.

- Ik heb je! - Adem, Arthur, ademen. - Leun ten mij.

Dat is het.

- Oké. - Kom op, Arthur.

Ik kan niet zien. Ik kan niets zien.

- Het komt in orde, George. - W... waarom kan ik niet zien?

De arts zal hier binnenkort zijn.

Hier! Uw Jessie is misschien reeds bevallen.

We hebben gewed in de Black Sail -

we denken allemaal aan een meisje.

- Echt? - Ja, zeker weten.

Of een jongen.

Het één of het ander, dan!

Het één of het ander. Zo is het.

Arthur, kom op, ademen.

Laat me niet alleen.

Mijn beste klant achterlaten?

Ik ben hier, George.

Ik ben hier.

Dit is niet te diep.

Maar je moet in shock zijn geweest, als je het niet voelt.

Ik kon alleen denken aan het proberen helpen van die mensen.

Er was niets van enig nut daar!

Geen EHBO-doos, geen water, niets.

In ieder geval waren wij er. En onze training.

Wacht tot ik mijn moeder vertel dat ik hier was!

Toen ik klein was, bekeken ik en mijn zussen de Nonnatussen

aankomen op hun fietsen met de grote zwarte tassen

En dan hoorden we dat mevr Mahoney, of mevr Blewitt,

of nicht Peg een jongetje of meisje had.

We dachten dat je de baby bracht in de tas!

Ja, ze houden ze daar in die kast.

Waar hebt u gewerkt als verpleegster sinds je het leger verliet, Miss Dyer?

Heb ik niet.

Ik wilde naar huis komen,

en thuis is een heel mooie plek om te beslissen over mijn toekomst.

Ik ben wel niet zo goed in op mijn lui gat zitten.

Daarom werk ik in de kroeg van mijn tante.

Het is zeer gelukkig dat je daar was.

Het was verschrikkelijk.

Je denkt dat je zou wennen aan schreeuwde mannen,

maar dat doe je nooit.

Het spijt me zo, mevrouw Marsh.

Zijn zicht, het...

het zal terug te komen, zal het niet?

George heeft diepe brandwonden aan zijn ogen.

Ik werd verliefd op die ogen.

Het is te veel voor haar, Dr Turner.

Weet je, ze is nog maar net bevallen.

Kun je haar iets geven om te helpen?

Mama, nee, ik wil niets.

Ik wil gewoon weten - zal hij ooit weer zien?

We moeten heel geduldig zijn.

We moeten wachten tot de zwelling afneemt, en dan weten we meer.

Hij leeft voor Bobby.

Je zal hem erdoor halen, nietwaar? Hij moet je zien.

Hij moet.

.. Zegen, Vader, uw giften om te gebruiken,

en ons tot uw dienst,

om Christus 'wil. Amen.

Amen.

Het is een turbulente dag geweest. Laten we op onze plooi komen.

Ik had dit willen aansnijden op een later tijdstip,

Maar het lijkt een geschikt moment om dat nu te doen.

Tijdens mijn tijd hier, ben ik getroffen in hoever jullie gaan

voor jullie patiënten, meer dan wat jullie hoeven te doen.

Geen verzoek is te groot.

U bent onophoudelijk in uw goedbedoelende betrokkenheid.

Maar jullie bemoedigen afhankelijkheid die niet kan worden ondersteund.

We hebben meer patiënten en minder personeel en moeten we onszelf zien

als middelen die spaarzaam moeten worden gebruikt.

Jullie zijn verloskundigen en verpleegkundigen, geen dienstmeisjes en kinderjuffen.

Wij zijn alles wat nodig is.

Maar ziet u niet? Jullie worden nu wat het meest nodig is -

dienstverleners van efficiënte gezondheidszorg en verloskunde.

"Nu ben ik Dood geworden, de vernietiger van werelden."

Net zoals onze aanpak moet veranderen,

zo ook onze manier van het runnen van Nonnatus House.

Misbruik van onze goedheid wordt niet meer getolereerd.

We worden een brok van energie en activiteit,

fit voor de uitdagingen van de moderne wereld.

Degenen die hun plek niet verdienen, moeten maar vertrekken,

Of er zijn professionele gevolgen.

En Verpleegster Gilbert, als tweede oproepbaar.

Vlug, dames. We hebben een drukke dag voor de boeg.

Ik wil mevr Marsh meenemen naar haar man.

als hij bezoek aankan, maar dan moet ik wisselen met Mevr Henderson.

Dat is prima. Ik kan zorgen voor mevr Henderson.

Het is meer dan duidelijk dan we enkel de strikte zorgen moeten aanbieden

en vervolgens binnen een afspraak.

Ik ben bang dat uw verzoek afdwaalt naar het Land van Buitenschoolse Zorg

En reisvisa daar naartoe zijn geannuleerd.

Mr Marsh is door een vreselijk trauma gegaan.

Ik ben ervan overtuigd dat zijn vrouw,

hem kan opmonteren met nieuws over zijn zoon.

We kunnen nog steeds meevoelen, zelfs met efficiëntie.

Ik weet niet of ik je correct hoorde, Zuster Winifred.

Ik ben een beetje doof dezer dagen.

Vroedvrouw is hier.

Mevr Reed. Hoe gaat het vandaag?

Oh, je weet wel, nog steeds buiten adem, en ik voel me zo groot nu.

Ik zet koffie, en terwijl ik dat doe, zou ik willen dat u dit eens bekijkt.

Een beetje lichte lectuur. We raden het aan voor al onze moeders-in-spé.

Maar...

Verpleegster Mount, maar je klinkt alsof ik niet mag hopen.

We kunnen geen betere beloften aanbieden,

dan diegenen met een grotere kennis kunnen,

maar op dit moment, ben je een aanstaande moeder.

Ik denk dat in al mijn gepraat over plicht, ik misschien ben vergeten te spreken over vreugde.

Ik blijf denken aan hoeveel slechter dit had kunnen zijn.

Jij ziet altijd het slechtste scenario. Maar je bent ook een arts,

en je weet wat het is als hulp nodig is - je helpt onmiddellijk.

Hij zou nog meer betrokken zijn geweest dan jij, Mam!

Zou waarschijnlijk als geroosterde kip zijn geïndigd.

Patrick?

Nu?

Best wanneer we allemaal samen zijn.

Mum, het feit dat je koekjesinname geëxplodeerd is,

je groen wordt bij het noemen van sardines, en papa je zelfs

geen theepot laat opheffen, leidt dit slechts tot één conclusie,

net zoals de gegeneerde blikken op jullie gezicht.

Angela en ik krijgen een baby broer of zus, nietwaar?

Ja.

Jazeker.

Goed. En ik wil geen andere details weten.

- Mr Marsh, alsjeblieft. - Hij is daar.

George!

Jessie?

Ik ben hier. Ik ben hier, liefste. Ik ben hier.

We hebben een zoon.

Bobby.

Hij is nu al jouw evenbeeld.

Hij is zo mooi.

Kijk, praat met de artsen, wil je?

Want ik begrijp de verpleegkundigen niet.

Ze zeggen dat ze niet weten of mijn zicht zal terugkeren.

Mr Marsh, ik ben Zuster Winifred van Nonnatus House.

Ik had de eer om uw mooie kleine jongen ter wereld te brengen.

Nou, wanneer zal ik weer kunnen zien?

De artsen hebben gezegd dat zodra de zwelling weg is,

ze het beter zullen begrijpen.

Dat zegt me niets. Zal ik blind zijn?

Je ogen moeten de tijd hebben om te genezen.

George, we hebben een jongentje. Denk maar aan hem.

Zonder mijn zicht, heb ik niets.

Mag je nog steeds je pleister niet nat maken, Mam?

Ik denk dat de overheid ongunstig neerkijkt op kinderarbeid.

Oh, heb ik het niet gezegd? Ik genees traag.

Ik heb nagedacht - als de baby nog een meisje is, verhuis ik misschien.

Ik ga misschien met je mee.Ik zou in de minderheid zijn.

Het is van de lijkschouwer.

Er komt een onderzoek naar de dood van Arthur Pilbury.

Ze willen mij als getuige.

Ik ben blij dat ze het onderzoeken.

Altijd goed om deze dingen op papier te zetten.

Je hoeft niet nerveus te zijn, Shelagh.

Ik veronderstel van niet.

Misschien kan ik de lijkschouwer wijzen op toekomstige maatregelen.

Dat is mijn meisje.

Ze willen dat George spreekt over Arthur.

Oh, nou, dat kan hem aansporen, vind je niet?

Ik kan het niet zeggen, mam.

Ze waren altijd goede vrienden, hij en Arthur.

Hij wordt zo moe.

Het is nog vroeg, is het niet?

Ik wou dat ik iets kon brengen voor jou.

Ik denk dat ik het gewoon moeilijker maak.

Spreek niet zo. We redden het niet zonder jou.

We zullen gewoon meer brood moeten bakken.

George zal genezen en alles wordt terug normaal.

Alleen beter, want we hebben dit kleintje.

Het is als een springende boon. Ik noem het de ochtend shuffle.

Nu, ben je zeker dat het gaat?

Je longeninhoud is waarschijnlijk beperkt.

- Ik ben inderdaad buiten adem. - We kunnen huishoudhulp vragen.

Nee, ik heb Derek. Hij is een kei in een keukenschortje.

Nou, wees niet dapper en blijf niet worstelen.

Het is niet worstelen, Verpleegster. Niet dit kleine wonder.

Hoe gaat het met onze patiënt?

Uw vrouw is een model moeder-in-spe.

Wil je baby graag horen?

Sorry, neem mij niet kwalijk.

Asjemenou - terug op je geboortegewicht in slechts een week.

Bravo, kleintje.

Er is nog steeds geen verandering, met George?

Hij zegt dat het is alsof je levend begraven wordt.

Je mag niet opgeven.

Ik ben het niet die opgeef.

Dit is het donker voor de dageraad, maar er is nog altijd een dageraad.

Ik denk dat iemand "boven" naar mij geluisterd heeft

Zal ik de meter herladen?

Nee, we redden het wel.

Jessie?

Wij zitten wat krap, zonder George's loon.

Men vraagt zich af wat er nog te reinigen valt.

Je liet me schrikken.

Inderdaad.

Je bent dicht bij wat tovenaars een hypnotische toestand noemen.

Het is echt gewoon schoonmaken.

Zuster Monica Joan, kan ik u helpen?

Ik heb een misdaad begaan - Ik las uw brief.

Er komt een tijd dat zelfs de zangvogel

moet terugkeren naar zijn nest om de melodie van zijn ouders te horen.

Hij is stervende.

Ik kan hem niet genezen.

Je kunt zijn weg verlichten.

Ik ben goed in mijn werk.

Zeer goed zelfs.

Ik weet hoe mijn patiënten te verzorgen.

Dit alles - Nonnatus, Popular.

Vreselijk goed in alles.

Maar iemand verliezen?

Nee.

Daar ben ik helemaal niet goed in.

We falen enkel als we het niet proberen.

Nu, weet je zeker dat je niet wil dat ik wacht met jou?

Derek, het komt in orde. Ga! Pas de kinderwagen verder aan.

Sorry, na u.

Hier zijn we, Mr Marsh - wat een warm welkomfeestje voor u.

Hallo, George, liefste.

Jess.

Er is hier iemand anders voor je, George. Bobby is hier.

Dit is je vader.

Nee, Nee, niet zo.

Hij zou niet in zo'n plek mogen zijn.

Haal hem hier weg!

Wil je me nog een beetje martelen, of zo?

Hij is je zoon is en ik dacht dat hij je hoop kon geven.

Ik kan hem niet zien, Jess! Hij is een vreemde voor mij.

Denk je dat ik wil dat hij mij zo kent?

Ik wil geen zo'n vader zijn, Jessie zijn. Niet zoals dit.

En ik wil zo een moeder?

Alleen, niet in staat om te slapen wegens het piekeren

of je lijdt, of bang bent.

Ik wil dat niet op deze manier,

maar mijn God, ik zal er het beste van maken als ik moet.

Want je leeft, en ik zal je doof, blut, of blind nemen.

Weet je hoeveel het voor mij betekende, om Bobby hier te brengen?

Tot ziens, liefste.

Ken je me nu nog niet?

Ik zie je doodgraag.

Jouw hele innerlijke, George.

Zoals ik al zei, dames...

Dames?

Als we zouden kunnen doorgaan.

Gedurende bijna negen maanden, verstrekten jullie

kost en inwoon voor baby.

Excuseer, Verpleegster Gilbert, mag ik naar het toilet alstublieft?

Oh, natuurlijk.

Zoals ik al zei, de geboorte is een beetje als het weer op een feestdag -

Je bent nooit helemaal zeker wat je krijgt.

Zuster? Gaat u op een picknick?

Ik zeg niet dat ik niet zou verleid kunnen worden tot een boterham met jam,

of een ingelegde ui,

maar mevrouw Marsh heeft het moeilijk zonder haar man's loon.

Dit is voor haar.

Er is een pakje Rich Tea op de onderste plank, weggestopt.

Koekjes zijn altijd van harte welkom in een crisis - mensen drinken zo veel thee.

Zusters. We moeten zorgvuldig omgaan met onze middelen.

Wie zegt er dat er morgen geen grote problemen opduiken?

Zuster Ursula, we hebben altijd geholpen met onze buren, waar we kunnen.

En de mensen in deze wijk zijn onze buren,

geen onderwerpen van liefdadigheid of medelijden.

Zij zijn de eerste om ons bloemen,

of hun overschot aan fruit of groente te geven.

Hoe het ook zij,

we kunnen de verwachting niet creeëren dat we overal bijspringen.

Wij zijn hier om onze patiënten te verzorgen, niet om op ze te passen.

Ja, zuster.

Ik wil niet gedwongen worden om iemand te disciplineren...

.. En ik ben er zeker van Zuster Winifred haar tijd niet weer zal verspillen

met het begeleiden van patiënten op ziekenhuisbezoeken.

Jessie Marsh was net bevallen.

Haar moeder heeft artritis. Er was niemand anders die haar kon brengen.

Dit is een hechte gemeenschap. Iemand anders had kunnen worden gevonden,

en u had uw taken kunnen voortgezet hebben.

Het maakt niet uit wat ze zegt, dit is niet de manier waarop we dingen doen.

Nee, dat is het niet.

Hallo, Fred. Heb je soms nog wat wortelen of misschien wat aardappelen over?

Dat is een heel persoonlijke vraag, maar ja.

We zamelen in voor een patiënt. Discreet.

Je ziet er vermoeid uit.

Ik had wat lucht nodig.

Dit is de Annexatie van Nonnatus,

En we moeten het gewoon uitzitten en wachten op Churchill.

Natuurlijk, in het ziekenhuis,

zal de verpleegster u voorzien van maandverbanden,

borstlapjes en babykleren.

Hij heeft niets om mee te pronken.

Maar uw tas moet voorzien zijn van het geval je moet overnachten.

En natuurlijk, niet alleen je outfit om naar huis te gaan,

maar ook een outfit voor de baby.

Hebben we naaisters of kleermakers in onze gelederen vandaag?

Ik ben een naaister. Ik maak al mijn kleren, en die van mijn man.

Nou, ik ben geen expert in de wereld van de couture,

aangezien ik de meeste dagen mijn uniform draag,

maar heb ik gelijk dat de juiste outfit net zo belangrijk is

als het evenement waarbij men het draagt?

Dat zou ik zo zeggen.

Nou, daar heb je het, van iemand die het weet.

Maakte u uw kleed zelf?

Oh, ik had graag iets in die kleur,

na de bevalling, natuurlijk.

Hebt u telefoon?

Jazeker. Poplar 232.

Wat is dit allemaal?

We hadden een beetje extra in onze oogst,

en niemand van ons kon het laten verspillen.

We wensen geen liefdadigheid.

Toch wel, liefste.

Het is niet voor altijd, en het is geen schande.

Gewoon tijdelijk, dan.

Het was zo'n toffe bende, Derek.

Ik zou ze zo graag hier eens uitnodigen, misschien voor een kopje koffie.

Ze zouden waarschijnlijk niet willen komen, nietwaar?

Het zou een tocht voor hen zijn.

Werk je de kinderwagen niet eerst af?

Aan de kinderwagen verdien ik geen geld. Het herstellen van de klok wel.

Derek, de kinderwagen moet klaar zijn.

Nee, dat moet niet!

We maken onszelf blaasjes wijs.

Ik ben bang dat als je naar dat ziekenhuis gaat, je er niet meer uitkomt.

Geen van jullie beiden.

Shelagh, je moet je niet ziek maken met angst.

Ik ben gewoon bang dat ik zal niet alles zal herinneren.

Alles ging zo snel tijdens het ongeval.

Je zenuwen lieten je toen niet in de steek en vandaag ook niet.

Blijf aan de lijn, mevr Reed.

Ja, ik heb uw gegevens hier.

Ik zal het ziekenhuis bellen en een ambulance zal je oppikken,

en de operatie zal worden vervroegd.

Blijf volkomen kalm. Er is niets om u zorgen over te maken.

Hallo, mevrouw Turner. Je ziet er leuk uit.

Oh, dank je.

Zenuwachtig, maar leuk.

Ik wist niet wat te dragen. Ik heb ooit één keer moeten getuigen,

Maar het was een Legeronderzoek, dus droeg ik gewoon een uniform.

Ik ben blij dat ik schoenen en een blouse had om mij zorgen over te maken.

Het nam mijn gedachten af rond de mogelijke vragen:

en alle antwoorden die ik wilde geven

draaiden rond en rond in mijn hoofd.

De mijne ook.

Je wilt het gewoon maar correct doen, vind je niet?

Omwille van de slachtoffers.

Ja.

George Marsh en Arthur Pilbury verdienen beter.

Het waren geen soldaten die naar de oorlog trokken, het waren mannen met een baan.

En het had kunnen worden vermeden.

Mevrouw Shelagh Turner.

Jouw beurt. Doe je best voor hen.

Mevrouw Berry - een jongen!

Oh, dank de Heer, ze was twee weken overtijd.

En mevr Reed - het arme ding, voortijdige bevalling.

Het spijt me, zei je Mrs Reed?

Het lijkt dat haar operatie vervroegd werd.

Ik ga meteen naar haar.

Verpleegster Mount...

Ik laat het haar niet alleen doorstaan.

Zuster Ursula is perfect duidelijk geweest - er zullen gevolgen zijn.

Naar de hel met gevolgen. Mrs Reed is mijn patiënt.

Als ik één ding heb geleerd van Nonnatus, van u,

is dat we doen wat goed is voor onze patiënt.

Goed voor haar.

Deze vrouw heeft achondroplasia met een eerste zwangerschap.

Haar bekkenafwijkingen laten een vaginale bevalling niet toe,

dus is een een keizersnede noodzakelijk.

De arbeid is begonnen op 37 weken,

daarom moeten we onmiddellijk gaan naar de operatiezaal.

Breng haar binnen.

Het spijt me daarvoor, mevrouw Reed.

Ik zal bij u zijn in de operatiekamer.

Mevr Reed?

U hebt alleen maar een moment.

Ik wil mijn baby niet verliezen.

Iedereen zal alles doen ze kunnen voor u en baby.

Ik heb mijn tas niet - het ging allemaal zo snel.

De vroedvrouw zei dat ze Derek opbelden, maar hij is niet hier.

Laat het allemaal over aan mij.

Mr Marsh, niet in staat om te zien, was in grote nood.

Intussentijd probeerde ik Mr Pilbury te reanimeren,

hoewel het helaas te laat was tegen de tijd dat we bij de mannen aankwamen.

Het spijt me zo, mevrouw Pilbury.

U bent hier om te praten tegen mij, Mevr Turner, niemand anders.

Dank je wel. We zijn u dankbaar voor uw tijd.

Meneer, als u mij toestaat.

Wat we vonden bij de dokken

was een vreselijke gebrek aan hulpmiddelen

Zelfs geen fundamenteel zuiver stromend water

om brandwonden, of wonden schoon te maken.

Dank u, mevrouw Turner.

Met een aanwezigheidslijst, hadden we kunnen weten waar

Arthur Pilbury was. Misschien had hij eerder kunnen geholpen worden.

Het gaat enkel over de oorzaak van het ongeval.

Moet u zich niet moeten bezighouden met de gevolgen voor de mensen?

U bent vrij om te vertrekken.

Waar is Verpleegster Mount?

Waar zij nodig is.

Ik zei je, jezelf niet ziek te maken.

Ik ben niet ziek! Ik ben gewoon moe.

En boos.

Nog altijd?

Ik deed mijn best. Dat weet ik.

Net zoals Valerie Dyer.

Maar ons best doen is waardeloos, omdat er niets zal veranderen.

Jessie?

Hoe gaat het, mijn liefste? Oh, het is goed om je te zien.

Mr Reed? Ik ben dominee Hereward.

Verpleegster Mount dacht dat u misschien wat gezelschap kon gebruiken.

Wil je onze baby zegenen?

Elke arts spreekt over het ... onvermijdelijk.

Nou, ik zal doen wat u nodig acht, Mr Reed, maar

ik heb altijd gevonden dat door te vertrouwen in God, niets onvermijdelijk is.

Voelt alsof ik elk theeblad kan ruiken.

Het was goed dat je gekomen bent, mevr Turner.

Ik heb u nooit bedankt, voor wat je toen deed voor mij en Arthur.

U hoeft me niet te bedanken.

Ze weten het nog niet, over mij ogen, wanneer de verbanden af mogen,

Maar ze zeggen dat zonder het water dat je bij had,

wel, het geeft me een kans die ik anders niet zou hebben gehad.

Help me dan.

Kom naar de Rechtbank.

Vertel hen dat mannen zoals jij moeten worden beschermd.

Zo een verklaring afleggen?

Nee, nooit.

Vertel hen wat dit ongeval jouw en Arthur heeft aangedaan.

We probeerden het en konden hem niet redden, maar nu moeten we vechten voor hem.

Ik moet het weten - is de baby in orde?

Ik weet het niet, Pats. De kinderarts nam het meteen mee.

Meneer?

Neem mij niet kwalijk, ik ben Verpleegster Mount, de vroedvrouw van mevr Reed.

Ik vraag u of ik het nieuws mag brengen aan mevr Reed.

Mevr Reed...

Je hebt een dochter.

Ja. Ja, Penny. Je baby is goed.

Maar... maar ze zeiden dat ze zou lijden.

Nee, nee, Penny, ze is...

Vergeef de term - ze is "normaal" van grootte.

Bedoel je niet "groot"?

- Gefeliciteerd, Mr Reed. - Dank je.

Dank je wel.

Wat als we haar niet aankunnen?

Wat als ze niet kan verdragen dat we dwergen zijn?

Mevr Reed, ik ben geen moeder,

Maar ik weet wat het is om een kind te zijn in angst.

Zie je, ik ben opgegroeid in een krijgsgevangenenkamp.

Oh.

En, door alles heen,

was het enige waarvan ik echt bang was, het verliezen van mijn moeder.

Degene die me boven angst en horror lief had.

Dus twijfel niet aan uw kind's liefde voor u,

Of hoe weinig zij zal zien van de zaken waar u zich zorgen om maakt.

Wat is er gebeurd?

Ze stierf.

Samen met mijn zus.

En je vader?

Hij overleefde het.

Maar ik denk dat ik zo bang was voor verlies, dat ik...

ik mijn hart voor hem sloot.

De Mount residentie. Met wie spreek ik, alstublieft?

Het is Patsy.

Miss Mount? Oh, uw vader vraagt alleen maar om u.

Verpleegster Mount, mag ik een moment van uw tijd?

Natuurlijk Zuster Ursula.

Ik heb duidelijk gemaakt, nietwaar,

dat er gevolgen zouden zijn indien u mijn bevelen negeerde?

Ja. U hebt dat heel duidelijk. gemaakt.

En dat belette u niet. Ik dacht dat u meer verantwoordelijkheid had.

En een betere verpleegkundige.

Ik probeer de best mogelijke verpleegkundige en persoon te zijn, Zuster.

Nou, ik vind mezelf verplicht om wat van uw loon in te houden.

U kunt zichzelf de moeite besparen.

Een terugbetaling voor de tijd die ik doorbracht met Penny Reed.

Ik kwam naar Nonnatus House juist omdat

ik alles wilde doen voor mijn patiënten,

te zijn waar ik het meest nodig was.

En op dit moment, lijkt het erop dat ik elders nodig ben.

In Hong Kong. Bij mijn stervende vader.

Wanneer vertrekt u?

Zodra er een boot vertrekt vanuit Southampton.

Je hebt de dapperste, meest zorgzame beslissing genomen die je kon.

Ik ben trots op je, Pats.

Hoe zullen we het aanpakken?

Jij en ik?

Hoe zullen we de afstand overleven en de tijd uit elkaar?

We zullen doen wat iedereen doet.

We zullen schrijven.

We wachten.

We zullen lief hebben.

Als Mr Marsh binnen enkele minuten hier niet is,

zullen we doorgaan naar de volgende getuige.

Bravo, George.

Help me recht, mevr Turner.

De stoel zou gemakkelijker zijn.

Ik wandel naar binnen.

Jessie?

Ik ben hier.

Ik herkende je parfum.

Jessie, het... het spijt me.

Zie erop toe dat Mr Marsh wordt geholpen naar de getuigenbank.

Ik kan het niet. Ik kan haar niet vasthouden.

Mijn armen zijn te kort.

Je hebt deze baby gedurende negen maanden gedragen. U kunt haar nu vasthouden.

Dat is het. Je hebt haar veilig. Je hebt haar.

Oh, God.

Oh, God.

Waar kom jij vandaan? Zo perfect, zo mooi.

Verpleegster, we observeren mevr Reed.

De heer Simkins bracht de baby gisteren ter wereld...

Niet vandaag.

Mrs Reed is geen specimen, ze is een moeder.

Laat haar in privé van dit moment genieten.

Ik zal Mr Simkins heirover vertellen.

Is ze echt van ons?

Ik kom van de Rechtbank.

De uitspraak is er?

De dood van Arthur's werd opgetekend als een ongeval.

Een te verwachten ongeluk, lijkt me.

Maar de lijkschouwer zal schrijven naar de havenautoriteit, met een aanbeveling dat

dat er waterstations moeten komen in elke haven, een lijst van werkmannen

zodat hun werkplaats bekend is,

en er zullen beschermende brillen zijn voor iedereen die met

chemicaliën of brandbare stoffen werkt.

Je deed het, mevr Turner! Je liet hen luisteren.

George deed het.

Dit is het dan.

Iets?

Ik heb niets, Dokter.

Maar we hebben al het andere.

Nou, kleintje, je bent in goede vorm,

met heldere ogen en aan het verdikken

Ik zal je vorderingen uit Hong Kong met belangstelling volgen.

Ik zei dat ze gegroeid was.

Zo is het, Bella.

Wat als ze ons ontgroeit?

We ontgroeien nooit echt onze ouders, we denken dat alleen maar.

Maar wat als ze ons eigenaardig vindt, naast alle anderen?

Soms moeten we stoppen met ons af te vragen en zorgen te maken,

en moeten we gewoon doet wat ons het meest beangstigt.

Ik hou van je.

Ik kan dit niet doen.

Je moet.

Uw koets is aangekomen. Ik neem je tas.

Tot ziens. Veilige reis.

- Oh, tot ziens! - Dank je.

Tot ziens, oudje.

(Ik hou van je.)

God zij met u!

Dat is het. Houd zijn hoofd.

Je ruikt naar huis.

Hij kijkt naar jou, George. Hij kent je.

Ik hou van je, kleine Bobby.

Dit zijn wij nu, oké? En we zullen het redden.

En we zullen dankbaar zijn.

Je Spaans aan het bijhouden?

Ik hou me er elke dag mee bezig.

Houdt me bezig, voorkomt dat mijn hersenen roesten.

Ik zal het misschien ook opnemen.

Als ik een gedicht mag citeren.

"Uit liefde voor jullie, de lucht, het doet pijn, en mijn hart, en mijn hoed,

" ze doen me pijn.

"Wie zou het kopen van mij, dit lint dat ik vasthoud,

" en dit verdriet van katoen, wit, om zakdoeken van te maken?

"Ay, de pijn dat het me kost om van je houden zoals ik van je hou."

Niet mijn woorden, maar die van Garcia Lorca.

Ik hou niet van Spaanse poëzie - geef me maar elke dag Tennyson -

Maar ik vind dat zijn woorden gevoelens oproepen.

Ik heb een gedichtenbundel van hem in het Engels,

als u het ooit wil lenen.

En, als ik mag...

.. de pijn dat het kost om lief te hebben,

Ik denk dat het altijd de moeite waard is.

Ik leg de bundel aan je deur.

Ik zou een uitleenlimiet van twee weken zeer op prijs stellen.

♪ Liefdesbrieven recht uit je hart

♪ Houd ons zo dicht bij elkaar, terwijl we dat zniet zijn... ♪

'Hoe groot de omvang van letsel of verlies ook is,

'Onze zwakheden en pijnen worden draaglijk gemaakt door anderen,

'Hun gedachten, hun daden, hun aanreiken van hulp.

'Hun liefde en onze volharding maken ons menselijk en volledig.'

Welkom thuis, Verpleegster Franklin. Ik ben bang dat u de telefoon moet bemannen.

De baby en ik, hier gedurende 30 dagen,

met mijn schoonmoeder.

Je klinkt niet erg enthousiast.

Ze proberen ons te sluiten.

Ze zullen ons inspecteren, blijkbaar, en dan beslissen ze ons lot.

Nonnatus House verdraagt geen luierikken, Verpleegster Gilbert.

Ik ben niet zeker dat zuster Ursula geschikt is

om deze beslissingen te maken.

Wat is er?

♪ Liefdesbrieven recht uit je hart

♪ Ik onthoud elke regel. ♪