Original subtitles

Poprzednio w serialu...

Dzień dobry, Melbourne. Jak się macie?

Pszczółka Billie! Denerwujesz się podróżą?

- Jeszcze tydzień do niej. - Osiem dni.

Ale może zainteresować reakcja Avery na to,

że umawiasz się z Mary Doyle.

- Ale ja nie... - Rzecz w tym, że dałeś im historię.

- Odczep się! - Oddawaj ten pieprzony aparat!

Nie!

Cześć, palancie. Tęskniłeś?

Mówił mi, że była za granicą ale cały czas była w Queensland.

Meg, nie możesz pojawiać się po czterech latach

i oczekiwać, że wskoczę z tobą do samolotu.

Dobra, to zajmie góra dwa dni, obiecuję.

Tak szybko poszło?

Ta zdaje się trochę młoda.

16 lat wcześniej... .

16 lat wcześniej... KARINGUNNA

Cicho!

Mamo?

- Tak, Matty? - Co jest Meg?

Kochanie, zajrzysz do niej?

Tak, tylko przygotuję jej butelkę.

Nie wytrzymam dłużej

Uwaga pasażerowie rejsu 545 do Brisbane.

DO AVERY: Nie wyjaśniłem Ci sprawy z Meg.

J

Je

Jes

Jest

Jest

Jest w

Jest ws

Jest wsp

Jest wspa

Jest wspan

Jest wspani

Jest wspania

Jest wspaniał

Jest wspaniały

Jest wspaniałym

Jest wspaniałym

Jest wspaniałym d

Jest wspaniałym dz

Jest wspaniałym dzi

Jest wspaniałym dzie

Jest wspaniałym dziec

Jest wspaniałym dzieci

Jest wspaniałym dziecia

Jest wspaniałym dzieciak

Jest wspaniałym dzieciaki

Jest wspaniałym dzieciakie

Jest wspaniałym dzieciakiem

Jest wspaniałym dzieci

Jest wspaniałym dz

Jest wspaniałym

Jest wspa

Jest ws

Jest

J

J

Je

Jes

Jest

Jest

Jest n

Jest na

Jest nap

Jest napr

Jest napra

Jest napraw

Jest naprawd

Jest naprawdę

Jest naprawdę

Jest naprawdę d

Jest naprawdę dl

Jest naprawdę dla

Jest naprawdę dla

Jest naprawdę dla m

Jest naprawdę dla mn

Jest naprawdę dla mni

Jest naprawdę dla mnie

Jest naprawdę dla mnie

Jest naprawdę dla mnie w

Jest naprawdę dla mnie wa

Jest naprawdę dla mnie waż

Jest naprawdę dla mnie ważn

Jest naprawdę dla mnie ważna

Jest naprawdę dla mnie ważna,

Jest naprawdę dla mnie ważna,

Jest naprawdę dla mnie ważna, g

Jest naprawdę dla mnie ważna, gd

Jest naprawdę dla mnie ważna, gdy

Jest naprawdę dla mnie ważna, gdyż

Rozejrzę się za słuchawkami.

Jest naprawdę dla mnie ważna, gdyż...

Jest naprawdę dla mnie ważna, gd

Jest naprawdę dla mnie ważna

Jest naprawdę dla mnie waż

Jest naprawdę dla mni

Jest naprawdę dla

Jest napra

Jes

Przepraszam, całuję.

Zapraszamy pasażerów priorytetowych do bramki 47.

Możesz je wziąć jeśli chcesz, zapłacę.

- Naprawdę, weź. - Szukam droższych.

Oż, kurna.

- Nie, to godzina lotu. - Proszę, są takie puszyste!

Dalej!

- Szlag! - Co?

Zostaw to, chodźmy.

Nie, jest masa czasu.

- Przepraszam, kolego. - Nie, już wchodzą na pokład.

Meg, musimy iść na koniec kolejki.

Cześć.

Przepraszam panią, proszę ustawić się w kolejce.

Jestem z Karingunny i to mój pierwszy lot samolotem.

Bardzo się denerwuję...

Nie macie nic przeciwko, prawda?

Przepraszam, to jej pierwszy lot.

Jestem jej wsparciem.

- Brisbane, nadchodzimy! - Tak.

- Co to było? - Kolejki są dla cip.

Cieszę się, że nie wyrosłaś z obelg płciowych.

Obelg płciowych? Tylko cipy tak mówią.

DO PIONU s02e02 "Pomidory"

tłumaczenie: nkate

Dlaczego nie? To pub, będzie otwarty.

Bo jest dwudziesta trzecia i w Valley będzie pełno

wstawionych chuliganów szukających rozróby.

I jesteś niepełnoletnia, nie wpuszczą cię.

Z tobą wpuszczą.

Meg, spałem trzy godziny i mam drugiego kaca w ciągu doby.

Muszę iść do łóżka.

Co z tego?

7 godzin jechałam nocnym autobusem,

siedząc obok kolesia który myślał,

że „Greyhound Magazine” wysyła mu szatańskie wiadomości,

i nie jęczę.

Masz 520?

Tak.

Po tobie.

Nie wyłączę telefonu, dzwoń, jeśli będziesz czegoś potrzebować.

Nie mam twojego numeru.

Dzwoniłaś.

Tak, dopóki nie zmieniłeś.

Tak, zapomniałem.

Myślę, że wciąż mam twój. Chyba że...

Nie, nie zmieniłam.

Daj, zapiszę ci.

Człowiek Legenda.

- W porządku? - Tak.

Pa.

Po prostu machnij nim przed...

- Tym? - Tak.

Dobrze cię znowu widzieć.

Jak się domyśliłaś, że to ten pub?

Tu jest kod pocztowy.

A potem szukałam w Google takiego budynku.

Ja tu widzę tylko "cztery-zero". To obejmuje całe Brisbane.

Tak, wieki mi to zajęło.

- Mówisz, że tu pracowała? - Tak, jest w fartuchu.

Racja.

Nie, przykro mi, ale nie znam.

Jestem tu dziewięć lat.

Zdjęcie zrobiono zanim przemalowano balkon,

więc przed 2011.

W starej wersji wyglądał ładniej.

Chryste.

Nie ma jakichś akt zatrudnienia czy coś?

Jeśli pracowała tymczasowo, mogli jej płacić gotówką.

Ale sprawdzę. Jak się nazywa?

Linda Adams.

A może pod panieńskim nazwiskiem? McCaffrey?

- Co? - 2010?

2010. Mówiłaś, że znalazłaś to tydzień temu.

Tak.

- I mówiłaś, że to niedawna... - Powiedziałam: „najnowsza”.

Minęło 12 lat, Meg.

Nikt nie pracuje w pubie 12 lat.

Nie wiedziałam, że zdjęcie jest tak stare.

A Stan w „Gunna Hotel” zaczął pracować w 1961!

Rozumiem, ile to dla ciebie znaczy,

ale musisz mi wybaczyć, że wkurza mnie,

że wciągasz mnie w kolejną pogoń za wiatrakami.

Nie, nie wiedziałam.

Dzień dobry, Patryk.

Wybacz, kochanie, żadnych Adamsów i McCaffreyów.

Przepraszam za to.

Skoro pani tam stoi...

Co podać?

Lagera lub coś innego.

Byle bez „boutique” w nazwie.

A właśnie, Patrick może ją znać.

Kogo?

Może rozpoznaje pan... ją?

Tak, pamiętam ją.

Nie była tu długo i była dość cicha.

Boże, jak miała na imię...?

Linda?

To jest to! Linda.

Nie mam pojęcia, gdzie się podziała.

Pamiętam Kaylee Pascoe.

Kto to?

Kaylee, ta druga laska.

Nie pracowała tu, była stałą klientką, regularną.

W końcu razem trafiliśmy do AA.

Niektórym to pomaga.

Kiedyś lubiła zaszaleć...

ale teraz cholerna z niej święta.

Skończyła u Św. Abigail, opiekowała się moim wujem.

O ile mi wiadomo, nadal tam jest. Kaylee, nie mój wujek.

Dożył do stu trzech lat.

Dostał list od królowej i twierdził, że wytarł nim tyłek!

Niezła bajka, ale jestem prawie pewien, że trzymał go w szufladzie.

Niedługo potem Kaylee podcierała mu tyłek.

- Dziękuję. - Pobłogosław jej, Boże.

- Nienawidzę takich miejsc. - Dlaczego? Staruszki są zabawne.

Rozumiesz, że jest mała szansa, że będą nadal w kontakcie?

Dwanaście lat to szmat czasu.

Niektórzy z nas przeżyli siedemnaście lat w jednym miejscu.

Po prostu nie chcę, byś się rozczarowała.

Usiądźcie, Kaylee niedługo podejdzie.

Przyjechałeś tutaj!

Cześć.

A myślałam, że będą "Pomidory".

Słucham?

Myślałam, że znowu puszczą Pomidory, ale to będziesz ty.

Jan! To nie Pomidory! Będzie występ.

- Co? - Występ! Koncert!

Koncert! Wspaniale! Myślałam, że Pomidory.

Przepraszam, chyba zaszła jakaś pomyłka...

Kaylee przyjdzie za chwilę.

Hetty, kochanie, bądź tak dobra i przynieś mi ten magazyn, dobrze?

Nie, nie ten, ten szmatławiec.

Widzisz?

Uwielbiam Granta Bunninga, taki seksowny.

Nie on! Ten kudłaty, widzisz?

To on.

Pani Plunkett, ten dżentelmen nie jest tu, by zagrać koncert.

Tylko bez jaj!

Jeśli będę musiała jeszcze raz oglądać „Smażone zielone pomidory”...

podpalę tę pieprzoną budę!

Przepraszam za mój język.

Słyszałam cię w podcaście radia National.

- Byłeś nawet niezły. - Dziękuję.

Barry! Koncert!

Wyłącz to w tej chwili.

- Naprawdę nie mogę... - Słodki chłopcze...

Podejdź po prostu do tego pianina i zagraj nam coś,

żebyśmy my, stare pierdoły, mieli chwilę rozrywki

w naszym nieskończenie nudnym,

skręcającym nam kiszki, potykaniu się ku śmierci, dobrze?

Tylko bez narzekań.

Będę w pierwszym rzędzie.

Będzie koncert.

Cześć, jestem Kaylee.

- O co chodzi? - Cześć.

Jestem Meg Adams i szukam mojej mamy, Lindy.

Mamy tylko jedną Lindę. A jej dzieci to...

Nie, przepraszam, ona nie jest pensjonariuszką...

Ona...

To pani, prawda?

Jesteś Meg.

Tak.

Napijemy się herbaty?

♪ Czy raz na jakiś czas

♪ poświęcisz mi jedną małą myśl?

♪ Chociaż ktoś inny może być bliższy twemu sercu?

♪ Czy raz na jakiś czas

♪ będziesz śnić o nadchodzących chwilach... ♪

On nie jest twoim tatą?

Nie, jest... moim chrzestnym.

- Uroczy. - Tak, kiedy gra.

Bez pianina jest dość irytujący.

Kiedy się wytrzeźwieje, trudno jest wracać do przeszłości.

Lepiej tego nie robić.

Ciężko mi na to patrzeć, gdyż...

Na pewno chcesz to wszystko wiedzieć?

Tak, proszę. Jeśli nie masz... nic przeciwko.

Dobrze.

Z Lindą było naprawdę źle, gdy ją poznałam...

I niewiele jej pomogłam.

Nie mogłyśmy dać sobie tego, czego potrzebowałyśmy.

Ale ją uwielbiałam.

Twoja mama była... w głębokiej depresji.

- Rozumiesz? - Tak.

Ale cały czas mówiła o tobie, o twoim bracie...

i o tym jak wyzdrowieje i wróci do domu.

Ale to nie było łatwe.

Głównie dlatego, że nie znała innego sposobu przezwyciężenia depresji...

I, cóż, nie był to tylko alkohol.

Rozumiem.

Pracowała w pubie przez około dwa miesiące.

Po około roku,

było z nią naprawdę źle...

Ona...

Wybacz.

- W porządku. - Twoja mama wylądowała w szpitalu.

To sprawiło, że zaczęłam chodzić na spotkania AA.

Nigdy tego nie zapomnę.

W pewnym sensie to najlepsze, co mogło nas spotkać.

Zaczęła chodzić do psychologa, oczyściła się.

W mojej grupie zakazano mi, ale spotkałam się z nią jeszcze raz.

Zaraz... pokażę ci.

Była taka piękna tego dnia i bardzo szczęśliwa.

Powiedziała, że ​​jedzie do domu...

Do ciebie.

Nie wróciła.

Zawsze się zastanawiałam.

Ale chciała, jak powiedziałaś.

Całą duszą.

Niebieski kod w skrzydle "Iris"!

A niech to... muszę iść.

Przykro mi, że nie wiem więcej. Dziękuję, kochanie.

To miłe, dziękuję.

- Meg... - Tak?

Podawała się za Johnson, nie Adams.

- Nie sądzę, by to pomogło, ale... - Dziękuję.

Nie sądzę byś znalazła ją w Internecie,

muszą być setki Lind Johnson... tysiące.

A poza tym, z tego co wiemy, nie była...

osobą chętną do wstawiania swoich fotek do sieci.

Słuchaj, muszę wracać do Sydney,

jeszcze dzisiaj.

Meg.

Obiecałem ci pomóc i to zrobiłem, OK?

Rozumiem, jak ci trudno... Naprawdę. Słyszysz?

Ale nie znajdziesz jej na Facebooku.

Może być gdziekolwiek... w Port Hedland albo w pieprzonym Peru.

- Może już nie żyć. - Możesz się, kurwa, zamknąć?

Kurna!

Tak, wypiłem czerwone wino... i białe.

I jedną z małych wódek.

Zjadłem orzeszki w czekoladzie.

- Meg brałaś coś z minibaru? - Nie.

Zamówi nam pani taksówkę na lotnisko?

Dziękuję.

Meg.

Chodźmy.

Boże!

- Oż, kurna! - Przepraszam, bracie.

Jezu, Jaxon, co tu robisz?

Wybacz, ale się martwiłem.

Kto to?

Jestem Jaxon, przez „X”.

Jax-on.

- Tak, chłopak Meg. - Były.

- Były. - Chwila... śledzisz ją?

Uspokój się, Lucky. Jak mnie znalazłeś?

- Apką „Znajdź moich przyjaciół”. - Wyłączyłam ją.

- Nie, wyłączyłaś „Glympse”. - Kurczę.

Posłuchaj, martwię się o ciebie.

Nie, żadnej presji, chcę tylko być przy tobie.

Jaxon.

Poza tym to nie tylko twoja decyzja,

- ...ale nasza wspólna. - Zamknij się, kurwa.

Chwileczkę... Meg, czy ty...

jesteś w ciąży?

Nieważne.

Żartujesz sobie? Jesteś w ciąży?!

Mam 17 lat i mieszkam w Karingunnie!

Jasne, że jestem w ciąży!

Ile odżywek.

Co?

Nie, dwa do Bourke i jeden do Sydney.

- Dobrze, a pan leci do... - Hej, musisz to zobaczyć.

Jestem Flynn i lecę do Sydney.

A Manu i Adams lecą do Bourke.

Jasne. Mamy jeden do Bourke i dwa do Sydney.

Nie, przepraszam, dwa do Bourke i jeden do Sydney.

Tak, ale MAMY jedno miejsce do Bourke i dwa do Sydney. OK?

- Hej, serio nie chcesz zerknąć? Myślę... - O rany koguta!

Lucky! A nie mówiłam?

Wybaczy pan na chwilę?

To jej jedyny post, tylko to zdjęcie. Przesłano... w lipcu 2014.

Daj mi chwilę.

- Avery, wszystko w porządku? - Nie, wcale!

- Co? - Widziałeś wideo?

- Jakie? Nie... - Mówiłem, że musisz to zobaczyć.

Oczywiście, że jestem w ciąży!

Cholera, nie. OK, jasne.

To kompletnie nie to, na co wygląda...

…koniec mojej reputacji!

Rozumiem, ale nie wiedziałem, że nas nagrywają...

Rujnujesz mi karierę.

Wiem, że to two...

Zajebiście!

Cairns! Podała w profilu miejsce pracy! Jakaś farma!

- Są miejsca do Cairns? - Do słonecznego Cairns? Mnóstwo.

Lucky, lećmy!

- Czyli trzy bilety do Cairns? - Nie! Stójcie!

Słuchaj, zrobiłem to, co obiecałem, przywiozłem cię do Brisbane.

Ale moje życie się wali i muszę już wracać.

Musisz wrócić do swojego taty i przestać uciekać od... problemów.

- I kto to mówi. - Co to znaczy?

Jeden bilet do Sydney?

- Proszę... jeszcze jeden dzień. - Mag, nie rozumiesz.

Nawet gdybym chciał, a nie chcę, nie mogę lecieć do Cairns.

Moja noga tam nie postanie.

Dlaczego, kurwa, nie?

Tam jest... zbyt parno.

- Lucky, usiądź. - Nie chcę siadać.

Tylko na chwilę, chodź. Dziękuję.

- Nie chcę... - Lucky, siadaj!

Błagam, pomóż mi jeszcze przez jeden dzień.

- Doszliśmy tak daleko... - Nie, nie ma szans.

Za każdym razem, gdy mówisz „Nie ma szans”, znajdzie się jakaś.

Proszę.

Czy rozumiesz, jak daleko na północ jest Cairns?

Mają tam filtry przeciwsłoneczne

i kupię ci kapelusz z ogromnym rondem.

Tylko jeszcze jeden krok.

Dla mnie.

- Przez wzgląd na stare czasy. - Tym mnie nie kupisz.

- Zawrzyjmy układ. - Tak?

Dziś wieczorem lecimy do Cairns, ale...

jutro rano, zanim zaczniemy szukać Lindy,

pójdziesz do lekarza w centrum planowania rodziny.

- Umowa stoi? - Tak.

- Dobra. - Super.

I jeszcze jedno.

Nie zabierasz swego byłego.

Chipsa?

tłumaczenie: nkate