Original subtitles

ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ ΝΑ ΣΕ ΔΩ

Λάουρα!

Γεια, δεν σε είδα. Πώς είσαι;

- Μια χαρά. Εσύ; - Τέλεια!

Δεν έρχεσαι πια.

Η Φιόνα όλο ρωτάει για τον Μπόμπο.

Έλειπα ταξίδι. Είχες δουλειές;

Πολλές δουλειές.

- Να καθίσω; - Φυσικά.

- Έχεις ρεπό σήμερα; - Ναι, πήγα για τρέξιμο μαζί της.

Το βλέπω.

Μου δίνεις ένα;

Ναι. Δεν ήξερα ότι καπνίζεις.

Ορίστε.

Τι;

Ζαλίζομαι λίγο.

- Είσαι εντάξει; - Ναι.

Ωραία!

- Φεύγεις κιόλας; - Ήθελα να δω μία έκθεση.

Γενικά δεν έχω χρόνο και τώρα είναι ευκαιρία.

- Τι έκθεση; - Για τον David Bowie.

- Είσαι ωραίος τύπος. - Λες;

Σε έκθεση για τον David Bowie; Πολύ ουάου.

Θα μαγείρευα, να έχω στα τάπερ για την άλλη βδομάδα.

Ωραία τύπισσα κι εγώ, ε;

Βεβαίως.

Μη στριμώχνεις τα τάπερ!

Άντε πάμε. Να φεύγω κι εγώ.

Μπόμπο! Φεύγουμε.

Είδες που κουτσαίνει η Φιόνα; Το κάνει εδώ και μέρες.

- Πόσες μέρες; - Δεν ξέρω. Τι να τρέχει;

Μήπως να της κόψουν το πόδι.

Κοίτα μήπως έχει πατήσει αγκάθι.

Ναι αλλά...

Τα σιχαίνομαι λίγο αυτά.

- Και ο...; - Ραούλ;

Λείπει.

Επαγγελματικό ταξίδι. Άσε που ο Ραούλ και η Φιόνα δεν...

Να αφήσω τον Μπόμπο και να έρθω να τη δω;

Αλήθεια; Είσαι καλός άνθρωπος.

Το ξέρω.

Άντε, Φιόνα.

Μισό λεπτό...

Έλα.

Πω πω. Είχα ξεχάσει πόσο μεγάλο είναι το σπίτι.

- Τρεις φορές το δικό μου. - Είμαστε τυχεροί. Είναι πατρικό του Ραούλ.

- Πού να...; - Σε ένα τραπέζι.

Έλα.

Πάμε.

Εδώ;

- Βάλε τη πλάι και κράτα τα πόδια. - Εντάξει.

Πάνε στους θάμνους και πατάνε διάφορα.

Ο Μπόμπο συνέχεια.

Τον άλλο μήνα φεύγω.

Για πού;

- Αφήνω το σπίτι. - Γιατί;

Οι ιδιοκτήτες το πουλάνε.

Πολύ κακό αυτό.

Θα έρχεστε στο πάρκο;

Δεν νομίζω. Θα είναι μακριά.

Θα μετακομίσω στο κέντρο.

Βρήκα διαμέρισμα με βεραντάκι. Ιδανικό για τον Μπόμπο.

Θα μας λείψετε.

Η Φιόνα τρελαίνεται για τα σάλια του σκύλου σου.

Το φαντάζομαι.

Κοίτα. Εδώ!

Να! Το τσάκωσα!

Θες κέικ σοκολάτα; Έχω φτιάξει.

- Είναι αγένεια να αρνηθείς. - Καλά.

Έχει ζεστό καφέ, αν θες.

Συγγνώμη.

Να πλυθώ εδώ;

Πάντα ξεχνάω το βιβλίο σου.

Ποιο βιβλίο;

Που μου δάνεισες. Δεν θυμάσαι;

Όχι.

Σε είδα στο πάρκο, το είχες τελειώσει και μου το δάνεισες.

Το διάβασες;

Δύο φορές.

Δύο φορές;

Κάθισε.

- Υπέροχο, το ξέρω. - Πολύ.

Να πάρεις και για το σπίτι.

Δεν είναι ανάγκη.

Είναι. Δεν αρέσει στον Ραούλ.

Τι;

Κόπηκα.

Δεν πειράζει, εγώ κόβομαι διαρκώς.

Τρέχει αίμα!

Λάουρα;

Έλα μαζί μου.

- Δεν είναι τίποτα. - Δεν τα μπορώ αυτά.

- Σε πονάει; - Όχι.

Τι θα έκανες σήμερα, χωρίς εμένα;

Σωστά!

Να πηγαίνω. Ίσως προλάβω την έκθεση.

Να σε αφήσω μόνη ή να σε πάω στο νοσοκομείο;

- Είμαι καλά. - Μπορείς και να έρθεις μαζί μου...

να πάμε μετά για πίτσα ή...

Συγγνώμη, δεν εννοούσα...

Όχι, όχι. Εντάξει!

Εντάξει.

Γεια.

- Γεια. - Τι έκπληξη!

- Γιατί; - Το βράδυ δεν θα ερχόσουν;

Ναι αλλά τέλειωσαν οι συναντήσεις και αλλάξαμε τα εισιτήρια.

- Τι έκανες; - Τίποτα δεν έκανα.

Ποιος ήρθε;

Η Ντέλια.

Ήρθε και ήπιαμε καφέ.

- Θες κέικ; - Ξέρεις ότι δεν μου αρέσει.

Ξέχασε τα κλειδιά της.

Ποια;

Η Ντέλια.

Ναι.

Δύο γάτες δεν έχει;

Γιατί;

- Το μπρελόκ έχει κόκκαλο σκύλου. - Μπερδεύτηκε.

Όλοι κάνουμε λάθη. Κάνουμε λάθος κινήσεις,

αλλά τις κάνουμε.

Κανείς δεν είναι τέλειος. Ούτε εσύ, ούτε εγώ, ούτε η Ντέλια.

Φιόνα!

Φτάνει πια!

Τι την έπιασε; Γιατί γαβγίζει έτσι;

Είναι εκνευρισμένη! Έχουμε πάλι ποντίκια!

- Πάλι; - Πάλι.

- Είσαι σίγουρη; - Απολύτως.

Να αγοράσουμε παγίδες ή δηλητήριο,

προτού κλείσουν.

Ήσυχα.

Πάμε να ψωνίσουμε;

- Δεν θέλεις; - Η ανάσα σου μυρίζει.

Πάλι καπνίζεις;

Όχι.

Δεν θες μία πίτσα;

Να πάμε σε μια πιτσαρία;

Το στομάχι μου είναι χάλια. Με πείραξε κάτι που έφαγα.

Πάμε να ψωνίσουμε και θα σου φτιάξω κάτι να στρώσει.

- Τι θα ήθελες; - Ένα ντους.

- Πάμε για ένα ντους. - Τώρα;

Θέλω να πηδηχτούμε.

Ναι, αλλά ντους... όχι ντους.

- Δεν θες να πηδηχτούμε; - Θέλω. Δεν κρατιέμαι!

Πάμε όμως πρώτα για ψώνια. Μ'αρέσει το απογευματινό πήδημα.

Πάω για τσίσα. Βάλε παπούτσια και φύγαμε.

Λυπάμαι. Ειλικρινά.

Δεν πειράζει.

- Πειράζει. Έχω αναστατωθεί! - Ηρέμησε.

- Τι έγινε πριν; Με έσπρωξες. - Ξέρω. Σε έσπρωξα.

- Γιατί; Δεν κάναμε κάτι. - Ήταν αυθόρμητο, συγγνώμη.

Λυπάμαι.

Είναι σενάριο από άλλη ταινία. Τίποτε δεν έγινε μεταξύ μας.

Το ξέρω και ντρέπομαι. Συγγνώμη!

Γιατί δεν φερόμαστε φυσιολογικά;

Ναι.

Θα βγω. Σαν άνθρωπος.

Ήρθα να βοηθήσω με τη Φιόνα,

ξέχασες να πεις ότι είμαι στην τουαλέτα...

Βγαίνω κι αυτό είναι όλο.

Και πώς κατουράω εδώ μαζί σου;

- Σωστά. - Άκου.

Πάμε να αγοράσουμε κάτι. Περιμένεις λίγο και φεύγεις.

Να μη σε δουν να φεύγεις και τέλειωσε.

Θα με συγχωρέσεις και το ξεχνάμε.

- Θα το λέμε και θα γελάμε στο πάρκο. - Ναι.

Θα με αποχαιρετίσεις, προτού μετακομίσεις;

Φυσικά.

- Εντάξει. Αντίο. - Αντίο.

Λάουρα.

Τι;

- Σε ποιον μιλάς; - Βγαίνω τώρα!

- Έχεις κλειδώσει. - Είμαι έτοιμη.

Η Ντέλια ήταν. Της είπα για τα κλειδιά.

Πάμε.

- Θέλω τουαλέτα. - Πας μετά!

Φύγαμε.

Το στομάχι μου.

Όχι... Πάμε για πήδημα.

Έλα να πηδηχτούμε!

- Τώρα; - Πήδημα δεν ήθελες; Πάμε.

- Μα μόλις μου είπες ότι προτιμάς... - Είδα το ντους και φούντωσα.

Ραούλ, πάμε να πηδηχτούμε.

Πήγαινε εσύ.

Εγώ θέλω να... Κοίτα αν έχει προφυλακτικά και έρχομαι.

Ραούλ, η αδελφή σου!

Ραούλ!

Ραούλ!

- Η αδελφή σου. - Τι είναι; Γιατί φωνάζεις;

Η αδελφή σου. Ίσως είναι επείγον. Δεν θα απαντήσεις;

Θα την πάρω μετά. Πάμε μέσα;

Αργότερα.

Τώρα μου πέρασε.

Πάμε πριν κλείσουν.

Λάουρα.

Τι τρέχει;

Τίποτε, γιατί;

Ξέρω 'γω; Φέρεσαι κάπως... περίεργα.

Θα μου περάσει. Πάμε.

Λίγο αεράκι μου χρειάζεται. Μη δίνεις σημασία.

Φιόνα, τι έκανες;

Στάσου, θα σε βοηθήσω.

Άσε θα τα μαζέψω εγώ.

Πάρε τη, μη φάει κλοτσιά.

Θα είναι σαν να χτυπάς εμένα.

- Σκυλί είναι, Λάουρα. - Κάκτος είναι, Ραούλ.

ΛΑΟΥΡΑ

ΞΕΧΑΣΕΣ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΣΟΥ

ΣΕ ΚΑΛΕΣΑ

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΒΓΩ

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;

Τι ψάχνεις;

- Τι; - Τι ψάχνεις;

Τις μπότες μου.

- Γιατί; Θα φύγεις; - Δεν ξέρω.

Γι αυτό που έγινε; Το κλείσαμε!

Το αφήνουμε πίσω μας!

Δεν καταλαβαίνεις τι έγινε μεταξύ μας;

Δεν ξέρω. Σαν να βλέπω μια άγνωστη.

Ναι...

Φεύγα!

ΣΤΟ ΠΛΥΣΤΑΡΙΟ

Σταμάτα!

- Τι κάνεις; - Προσπαθώ να ανοίξω την πόρτα.

Θα τη σπάσεις. Τι θες;

Τη σκούπα...

Να μαζέψω αυτά που έσπασε το σκυλί σου.

Η σκούπα πάλιωσε. Πάμε να πάρουμε άλλη.

Την πέταξα νομίζω.

Πώς άνοιξες τις προάλλες;

Δεν θυμάμαι, αλλά χρειαζόμαστε άλλη σκούπα!

Για σκούπα λέμε.

- Θα βάλεις τα κλάματα; - Δεν είναι γι αυτό...

Μάλλον άνοιξες με κατσαβίδι.

Δεν είναι σωστό.

Είναι άδικο, Ραούλ, γιατί δεν είναι αυτό που φαίνεται.

Φαίνεται σαν να φταίω, αλλά δεν φταίω.

Πάντα προσπαθούσα να κάνω το σωστό

και παρ'όλα αυτά έκανα λάθη,

επειδή ήσουν απόμακρος και συχνά κακοδιάθετος.

Τι θέλει αυτό εδώ;

Ξεχάσαμε να αγαπιόμαστε, Ραούλ.

Το ξεχάσαμε. Καταλαβαίνεις;

- Ναι, ξεχάσαμε να αγαπιόμαστε. - Γι αυτό συνέβη.

Τι συνέβη;

Δεν σ'αγαπάω πια.

Το κατάλαβα πριν λίγο καιρό.

Πρέπει να χωρίσουμε.

- Το εννοείς; - Έτσι νομίζω.

Δεν κάνουμε τίποτε πια μαζί,

είμαστε διαρκώς με άλλους για να μη μαλώνουμε,

δεν έρχεσαι να με βρεις στη δουλειά,

να πάμε για φαγητό, όπως κάναμε.

Πώς συνέβη αυτό;

Δεν ξέρω.

Άσε με να πάρω τη σκούπα, να καθαρίσω,

κάτι ωραίο θα μαγειρέψουμε και θα μιλήσουμε.

Δεν αγαπιόμαστε πια

και με στεναχωρεί πολύ.

Πότε το κατάλαβες;

Πέρσι το καλοκαίρι.

Πέρσι το καλοκαίρι.

Τι έγινε πέρσι το καλοκαίρι;

Διάβασα ένα βιβλίο.

Διάβασες ένα βιβλίο και κατάλαβες ότι δεν μ'αγαπάς πια;

Ναι.

Ερωτεύτηκες άλλον;

Τι σημασία έχει αυτό;

Έχει.

Ναι νομίζω.

Γαμώτο.

Εντάξει, εντάξει.

- Ποιος είναι; - Ο γείτονας ο Άλεξ.

Δεν κάναμε κάτι.

Δεν θα σε απατούσα ποτέ. Η Φιόνα φταίει.

Συναντηθήκαμε στο πάρκο με τα σκυλιά μας και γνωριστήκαμε.

Καταλαβαίνεις, ε;

Αισθάνεται το ίδιο;

Δεν ξέρω.

Λάουρα.

- Τα καταλαβαίνεις αυτά. - Δεν ξέρω.

Υποθέτω.

Ρώτα τον.

Θες να τον ρωτήσω εγώ;

Εκεί είναι,

αλλά δεν είναι αυτό που φαίνεται.

- Εκεί, πού; - Εκεί μέσα.

Λάουρα!

Να σε πάω στο νοσοκομείο;

- Όχι. - Καταρρέεις.

- Έλα να καθίσουμε. - Όχι.

Ραούλ, σε παρακαλώ, ρώτα τον.

Άλεξ!

Είσαι ερωτευμένος με τη γυναίκα μου;

- Έτσι νομίζω. - Βλέπεις;

Τι κάνεις εκεί;

Δεν είναι αυτό που δείχνει.

Άσε με να το κρίνω εγώ.

Ραούλ.

- Γεια. - Γεια.

Ήσουν εδώ, πριν που ήρθα στο σπίτι;

Ναι.

Τι έκανες σπίτι μου;

- Τίποτε σοβαρό! - Τίποτε.

Βρεθήκαμε στο πάρκο, η Φιόνα κούτσαινε και ήρθα να δω το ποδαράκι της.

Αφού δεν κάνατε κάτι, γιατί ήσουν εκεί μέσα;

Επειδή με έσπρωξε.

Ναι, τον έσπρωξα.

Τον έσπρωξες.

Ήμασταν στην τουαλέτα και με έσπρωξε.

Και γιατί;

Επειδή είμαι ερωτευμένη μαζί του.

Δεν το ήξερα μέχρι που τον έσπρωξα. Δεν είναι εύκολο να καταλάβεις.

Εύκολο δεν είναι.

- Λάουρα... - Ξέρω.

Ήσουν στην τουαλέτα, όταν εγώ...;

- Δεν ξέρω τι να πω. - Τέτοια ώρα τέτοια λόγια.

Ειλικρινά λυπάμαι.

Κι εγώ.

Κανείς δεν φταίει.

Υποθέτω.

Παρντόν.

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;

ΣΕ ΕΝΑ ΜΠΑΡ. ΕΣΥ;

ΣΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΜΟΥ. ΕΔΩ ΘΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΩ.

ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ ΝΑ ΣΕ ΔΩ

ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ ΝΑ ΣΕ ΔΩ

ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΦΑΜΕ...

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΑ ΦΙΛΗΘΟΥΜΕ

ΣΑΝΤΡΑ

- Γεια σου, Λουίς. - Γεια.

Σήμερα θα ερχόσουν;

Ναι, Παρασκευή. Το ξέχασες;

Ναι, πότε έφτασες;

Το πρωί με την ταχεία.

- Κοιμόσουν; - Όχι, γαμούσα.

Πέρασε.

Έφερες σεντόνια υποθέτω.

Φυσικά.

- Ποιος είναι Κάρλο; - Ο Λουίς είμαι. Γεια σου Άννα.

Κι έφερε πάλι σεντόνια!

Λοιπόν,

θα μείνεις το Σαββατοκύριακο;

Φεύγω αύριο πρωί πρωί.

Μείνε να βγούμε. Πού έχεις να πας;

Στην Ταραγόνα. Βαφτίζεται ο ανιψιός μου.

- Να σχολιάσω με ειρωνεία; - Όχι.

Εσείς συνεχίστε ό,τι κάνατε.

Πάω στο φαρμακείο και μετά πίνουμε κάτι.

Εντάξει. Περίμενέ μας στο μπαρ που ξέρεις.

Δεν αργούμε. Ήμασταν ήδη στην... παράταση.

Γεια σας... Νερό με ανθρακικό παρακαλώ.

Μήπως έχετε χαρτομάντιλα;

Ναι, θαρρώ.

- Ορίστε. - Ευχαριστώ.

Είναι στενάχωρο μυθιστόρημα και με συγκίνησε.

Ναι, ε;

Κάποια πράγματα μας αγγίζουν και...

Ναι.

Έγινε ταινία νομίζω,

με εκείνη τη διάσημη Αγγλίδα ηθοποιό.

- Είμαι κι εγώ ηθοποιός. - Α, ναι;

Το προσπαθώ. Στο μεταξύ κάνω τη σερβιτόρα.

- Δύσκολο επάγγελμα, ε; - Ορίστε;

Πρέπει να επιμένεις. Να μην τα παρατάς.

Ναι.

Εμπρός... Δεν σ'ακούω. Περίμενε.

Αν ξαναφέρεις τα σεντόνια σου,

θα θυμώσω και θα σε βάλω να κοιμηθείς έξω στο πάρκινγκ.

Δύο μπύρες, παρακαλώ.

Ο Κάρλο μου είπε ότι δεν θα μείνεις το Σαββατοκύριακο,

γιατί έχεις μια βάφτιση.

Γιατί έχει αληθινή οικογένεια, όχι σαν τη δική μου.

Πώς τα πάτε εσείς;

Ο Κάρλο είναι ακόμα πολύ ερωτευμένος μαζί μου.

- Όντως; - Ναι, δεν ξέρω τι μου συμβαίνει.

Εσύ πώς είσαι;

Καλά, όπως πάντα.

Ρωτάει αν έχεις άλλα νέα πέρα από δουλειά και νάνι.

- Τα χαρτομάντιλα. - Κρατείστε τα.

Δεν νομίζω ότι θα κλάψω κι άλλο.

Σας δίνω ένα φυλλάδιο.

Είναι μικρή σκηνή. Δίνουμε παράσταση στο κέντρο.

Δεν ξέρω αν γνωρίζετε τις μικρές σκηνές.

Ναι, λίγο, μα δεν έχω πάει...

Θα είμαι εκεί. Χάρηκα πολύ και ευχαριστώ.

Χάρηκα κι εγώ.

Ενδιαφέρουσα κοπέλα.

Λουίς;

Τι έγινε;

- Τίποτε. - Όχι τίποτε.

- Τη γνωρίζεις; - Όχι, τα είπαμε λίγο.

Έκανε σήματα. Τη σημαία δεν την είδες;

Τι σήματα; Ποια σημαία;

Τη σημαία που λέει είμαι μόνη,

μου αρέσεις, σε καλώ στο θέατρο...

Κι αυτό με τα κλάματα;

Έκλαιγε και της έδωσα χαρτομάντιλα.

- Πολύ ρομαντικό. Δεν το βλέπεις; - Σοβαρά;

Πάρα πολύ!

Άντε, πίνουμε την μπύρα και πάμε στο θέατρο.

- Να πάτε εσείς. Εγώ... - Λουίς. Τέλειωσε.

- Τέλειωσε; - Ξέχνα τη Μαρίσα.

Ένα χρόνο είστε χωρισμένοι. Ξέχνα τη.

Σε άφησε για άλλον.

- Πρέπει να γαμήσεις. - Πρέπει να γαμήσεις.

Μέχρι να κοιμηθείς με άλλη, η Μαρίσα θα είναι μέσα σου.

Αλήθεια.

Πάμε στο θέατρο τώρα, χωρίς προσδοκίες.

Δεν τρέχει τίποτα,

- διότι ουδείς φλερτάρει. - Σας ευχαριστώ αλλά...

Κομμένη. Έλα.

Πιες το νερό σου.

- Λοιπόν; - Λοιπόν;

Σου άρεσε;

Ναι.

- Πολύ πρωτότυπη ιδέα. - Κι εκείνη ήταν καλή. Και όμορφη.

Είναι καλή ηθοποιός.

- Πες της το. - Άντε, πες της το.

Μιλάει με κόσμο. Να περιμένουμε.

Θα σκεφτεί ότι δεν σου άρεσε.

- Γιατί; - Έτσι είμαστε εμείς τα κορίτσια.

Πήγαινε να πεις "γεια" και να τη συγχαρείς.

Και δεν τρέχει κάτι.

Ήρθαμε γιατί μας αρέσει το θέατρο,

όχι επειδή θέλουμε κάτι από εκείνη.

Ορίστε.

- Σύστησέ μας. - Δεν ξέρω πώς τη λένε!

- Τα λέμε στο μπαρ. - Ναι...

Γεια.

- Γεια σας. Ευχαριστώ που ήρθατε. - Μας άρεσε πολύ. Συγχαρητήρια.

Ευχαριστώ.

- Ο Λουίς μας επέμενε να έρθουμε. - Χαίρομαι.

Μόλις σας είδα με έπιασε τρακ.

Το καταλάβατε;

Όχι, καθόλου.

- Με λένε Σάντρα. - Εγώ είμαι η Άννα.

- Εμένα Κάρλος κι ο Λουίς. - Εγώ είμαι ο Λουίς.

- Γεια σου, Λουίς. - Γεια.

Ειλικρινά σας άρεσε;

Πολύ. Λουίς, είπες ότι ήταν πολύ πρωτότυπο.

- Ναι, πολύ πρωτότυπο. - Ευχαριστώ πολύ.

Υπάρχει κάτι εδώ κοντά για ένα ποτό;

Εδώ δίπλα, αν θέλετε να έρθετε με τους άλλους από το θέατρο.

Βεβαίως!

Μου άρεσε το μπλουζάκι σου.

Του λέω να έρθει πάλι εδώ, αλλά το αποκλείει.

Αν του το πεις εσύ...

Γιατί πήγες να ζήσεις στη Μαδρίτη;

Δουλειά και μετά παντρεύτηκα γυναίκα απ'τη Μαδρίτη.

Αλλά χωρίσατε και δεν υπάρχουν δικαιολογίες.

Έχετε παιδιά;

Όχι, έμεινε έγκυος,

αλλά δεν ήταν δικό μου.

Έλεος, Λουίς! Μην της λες όλες σου τις σκοτούρες.

Μόλις γνωριστήκατε.

Δεν έχει σκοτούρες τούτος, μα θα ήθελε.

Άσε που ήδη έχει μία.

Μην κάνεις ό,τι κι εγώ! Βρες κάποιον ανέμελο.

- Πρέπει να φύγουμε. - Έρχομαι.

Κιόλας;

Δίνουμε κι αλλού παραστάσεις.

Τι κρίμα!

- Ζήτα το τηλέφωνό της. - Τώρα;

- Ναι, τώρα. - Μα, είναι με φίλους της.

Θα το χάσεις το ματς.

Άσε τις παρομοιώσεις με τα αθλητικά.

Ευχαριστώ που ήρθατε.

Μα τι λες!

Λοιπόν...

- Αντίο, Λουίς. - Αντίο.

Έτοιμος ήμουν, αλλά με κοιτούσατε και...

Είπε να σου δώσω το τηλέφωνό της.

Η ίδια ντρεπόταν.

Το ματς συνεχίζεται.

- Από τη Σάντρα; Τι λέει; - Διάφορα.

- Τι; Η Σάντρα είναι όλων μας. - Όλων μας;

Να, μαζί τη γνωρίσαμε...

- Τι σου γράφει; - Έχει όρεξη για χορό.

Και τι άλλο λέει;

Θα πάνε σε ένα κλαμπ μετά.

- Ποιο κλαμπ; - Δεν ξέρω, δεν θα πάω.

- Όχι απόψε, όχι ακόμα. - Μα η Σάντρα θέλει χορό.

- Χρειάζομαι χρόνο. - Για τι πράγμα;

Να προετοιμαστώ ψυχολογικά.

Δέκα χρόνια ήμουν με τη Μαρίσα.

- Έτσι είμαι. Χρειάζομαι... - Κόκα. Μια γραμμή θα σε φτιάξει.

Κάτι έμεινε νομίζω από την περασμένη βδομάδα.

Πάρε κι ένα δυο προφυλακτικά.

Τι κοιτάς. Καλού κακού. Τίποτε δεν θα γίνει.

- Κάτσε να φας κάτι. - Δεν πεινάω.

Πρέπει να φας. Θα σου φτιάξω αυγά.

Να τηρήσεις την ίδια στρατηγική.

Λουίς...

- Πότε τον έπαιξες τελευταία φορά; - Τι;

- Πότε τράβηξες μαλακία; - Έλα.

- Έλα Λούι.

- Η κοκαΐνη μου φέρνει ταραχή. - Δεν είναι δυνατή. Εμπρός!

Κάνε το!

Αλλιώς χύνεις γρήγορα και η γυναίκα δεν ικανοποιείται.

Ξέρω ότι δεν θα συμβεί, αλλά...

Μοιάζεις με ιερέα, Λουί.

Θα σου φέρω ένα πουκάμισο του Κάρλο.

Χρόνια έχω να τον δω έτσι.

Πάμε να τους αφήσουμε μόνους.

Χωρίς να τους το πούμε;

Θα τους το χαλάσουμε. Ο φίλος σου είναι χαζούλης.

Είναι.

Φεύγετε; Δεν σας αρέσει η μουσική;

Είχαμε καλύτερες στιγμές.

Αφήνουμε τον φίλο μου με την κοπελιά.

Ναι, τη Σάντρα. Τους είδα.

- Την ξέρεις; - Ναι, δούλευε εδώ στο μπαρ.

Έχει φίλο;

Είχε κάποτε, τώρα όχι.

Είναι μόνη μετά την αλλαγή και την όλη διαδικασία.

Χαίρομαι που είναι με τον φίλο σας.

Ποια διαδικασία;

Νόμιζα ότι ξέρατε τη Σάντρα.

Απόψε συναντηθήκαμε. Πήγαμε να τη δούμε στο θέατρο.

- Είναι εξαιρετική, παρεμπιπτόντως. - Έτσι δείχνει.

Τι αλλαγή;

Χάρηκα που σας είδα.

- Κι εμείς. - Να μας ξανάρθετε.

Η Σάντρα ήταν αγόρι.

Γιατί τέτοια μούτρα;

- Τι μούτρα; - Φόβου.

Σκέφτομαι. Όλα καλά.

Φυσικά και είναι όλα καλά. Συμβαίνει κάτι;

Όχι, τίποτα.

Πάμε προτού μας δουν.

Να πάρουμε ταξί; Είμαι λίγο κουρασμένη.

Ο Λουίς θα θυμώσει.

Θα θυμώσει; Τι πάει να πει αυτό;

Θα θυμώσει αν δεν του το πούμε.

Δεν βλέπω τον λόγο.

Κοίτα...

Ήθελε να μείνει σπίτι, θλιμμένος, να σκέφτεται τη Μαρίσα.

Τον πιέσαμε να βγει,

να σνιφάρει κόκα και να φάει αυγά

και τώρα τα δίνει όλα με αναπτερωμένο ηθικό.

Τι υπαινίσσεσαι;

Τίποτε. Είναι εξαιρετική, την πάω πολύ,

και πολύ καλά έκανε που μπήκε στη διαδικασία.

Δεν σου φαίνεται.

- Τι δεν μου φαίνεται; - Οι προκαταλήψεις σου.

Λέω απλώς ότι, άμα καταλήξουν στο κρεβάτι,

ίσως δεν είναι αυτό που περιμένει.

Και τι σε νοιάζει εσένα;

Μη μου πεις ότι έχεις παλιομοδίτικες απόψεις.

Πρέπει να του το πούμε, νομίζω.

Για ποιο λόγο;

Διασκεδάζουν και αποφασίζει η Σάντρα, αν θα το πει ή όχι.

- Πού πας; - Να δω.

Τι να δεις;

- Την ατμόσφαιρα. - Την ατμόσφαιρα; Κάρλο!

Κάρλο!

Νομίζαμε ότι φύγατε. Πού ήσασταν;

Η Άννα ζαλίστηκε. Πήγαμε να πάρουμε λίγο αέρα.

- Είναι καλά τώρα, ναι αγάπη μου; - Δεν αισθάνεσαι καλά;

Έχω θέμα με τον αυχένα.

- Πάμε για ένα τσιγάρο, Λουίς; - Όχι, ευχαριστώ.

- Έχω και χόρτο. - Το έκοψα.

Μια στιγμούλα.

Δεν καπνίζει, είπε. Κάτσε κάτω.

Για λέγε Σάντρα,

πέρα απ'το θέατρο έχεις κάνει σίριαλ, ταινίες;

Είσαι καλή ηθοποιός.

Κι εγώ της το είπα.

Είχα ένα ρολάκι σε σειρά.

Μία φίλη μου κάνει κάστινγκ. Να της πω για σένα.

Ευχαριστώ. Έκανα και κομπάρσα σε ταινίες. Ό,τι λάχει.

Θα σταθείς τυχερή. Θυμήσου το.

Ήξερα πως είναι δύσκολο.

Έχετε λίγο ακόμα...

Κοκαΐνη.

- Είπες ότι δεν σ'αρέσει. - Ναι, αλλά τώρα θα ήθελα.

Θέλεις λίγη;

Σπάνια κάνω, αλλά...

Λουίς, δεν φέραμε μαζί μας θαρρώ.

Εκεί την έχεις.

Για δες.

Α, ναι.

Λοιπόν...

Επιστρέφουμε αμέσως.

Πάμε.

Ευχαριστώ.

Λουίς!

Λουίς;

Κάρλο. Τι στο καλό κάνεις;

Πέρασαν πάνω από 20 λεπτά.

Και λοιπόν;

Κάνεις σαν μέλος θρησκευτικής οργάνωσης.

Έφυγαν χωρίς να χαιρετίσουν.

- Ίσως βγήκαν για τσιγάρο. - Ο Λουίς δεν καπνίζει.

Μπορεί η Σάντρα.

Κοίτα. Εκεί είναι.

Μην κατσουφιάζεις.

Προέκυψε. Δεν το επιδίωξαν.

Πάμε σπίτι, άντε.

- Πού ήσουν; - Αγόρασα κάτι.

Δεν ήθελα να σε ξυπνήσω.

- Τι ώρα είναι; - 9:30.

Ο Λουίς θα έπαιρνε το πρώτο τραίνο. Περίεργο.

Τι περίεργο;

- Μην έπαθε κάτι. - Δεν μ'αρέσει να συμπεραίνεις.

Δεν έβγαλα συμπέρασμα.

Λέω μόνο ότι η οικογένειά του είναι της παράδοσης

και είναι περίεργο που έχασε το τραίνο και τη βάφτιση.

Μπορώ να ερωτευτώ αστραπιαία

και να εξαφανιστώ ώσπου να πεις κύμινο.

Το κινητό του Λουίς. Εσύ φταις που το ξέχασε.

Πώς φταίω εγώ;

Του έδωσες άλλο πουκάμισο και σακάκι, να είναι ωραίος, και δες τώρα.

- Ναι; - Λουίς;

Όχι, ο Κάρλος είμαι.

- Η αδελφή του είμαι. - Γεια χαρά. Τι κάνεις;

Η αδελφή του.

Ο Λουίς;

Κάνει μπάνιο.

Βγήκαμε χτες το βράδυ, γυρίσαμε αργά

- και έχασε το τραίνο. - Θα αργήσει.

Ναι, θα αργήσει.

Θα του πω να σε πάρει, αντίο.

Έχει θυμώσει, θα χάσει την τελετή.

Πάω.

- Πού; - Δεν ξέρω. Να τον βρω.

- Γιατί; - Μπορεί να ζαλίστηκε

από όλα αυτά, να λιποθύμησε, να χτύπησε το κεφάλι του

και να παραδέρνει.

Ή να είναι στο νοσοκομείο, ή πεσμένος στον δρόμο κάπου...

Μπορεί και άρρωστος από την κοκαΐνη που του έδωσες.

Τώρα φταίει η κοκαΐνη για όλα.

Εσύ τα έκανες σαλάτα από τότε που φάνηκε η Σάντρα.

Να φερθείς φυσιολογικά σαν να μην έγινε τίποτα.

Τον εαυτό σου τον είδες;

Γεια χαρά.

Γεια σου.

Πώς είσαι;

Τέλεια. Θα φεύγατε;

Όχι. Να εδώ τα λέγαμε...

Ναι, τα λέγαμε.

- Εσύ; - Κούραση. Κοιμήθηκα ελάχιστα.

Να περάσω;

- Φυσικά. - Ναι, έλα, έλα.

- Θες καφέ; - Όχι. Πήρα πρωινό με τη Σάντρα.

Πού; Σε μπαρ;

Στο σπίτι της.

Της Σάντρα;

Ναι, ξυπνήσαμε και πεινούσαμε πάρα πολύ...

Λογικό.

Ήθελα να σας πάρω, αλλά ξέχασα εδώ το κινητό.

Το είδαμε.

Ανησυχήσαμε λίγο.

Γιατί;

Είχες τη βάφτιση και το τραίνο πρωί πρωί...

Δεν ξέραμε πώς εξελίχθηκε η κατάσταση...

Πολύ καλά.

- Ωραία. - Τι καλά...

Τη συνόδευσα ως το μετρό,

επειδή έπρεπε να πάει για δουλειά στο εστιατόριο.

Χαίρομαι για σένα. Αλήθεια. Και για τους δυο σας.

- Και δεν ήθελες να βγούμε... - Ναι, πράγματι.

Το πουκάμισό σου.

- Δίκιο είχες, έκανε θραύση. - Χαίρομαι.

Να τρέξω για το γρήγορο τραίνο. Η αδελφή μου θα με σκοτώσει.

Άντε μαζί του, μήπως μιλήσετε λίγο.

Να μιλήσουμε;

Δεν μιλάμε.

- Να σε πάει με το αμάξι; - Όχι, ευχαριστώ.

- Θα είσαι κουρασμένος. - Όχι ιδιαίτερα.

Πιο γρήγορα θα πάω με το μετρό

και θέλω να μείνω μόνος.

- Βέβαια. - Ναι.

Άννα σε ευχαριστώ.

Χάρηκα που σε είδα και χάρηκα για...

- Όλα! - Ευχαριστώ.

Πήρες τα σεντόνια σου, ναι;

Και βέβαια. Και σ'ευχαριστώ.

Γιατί;

Γιατί είχες δίκιο.

Τέλος η Μαρίσα...

Την έβγαλα από μέσα μου. Πάει.

Βλέπεις; Όπως σ'τα είπα.

Θα σας τηλεφωνήσω.

- Τσάο. - Τσάο.

ΚΑΘΕ ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΠΕΜΠΤΗ

Κάρολ;

Μπλάνκα.

Γεια!

- Τι σύμπτωση! - Ναι, όντως.

- Ήρθες για την οντισιόν; - Ναι, κι εσύ;

- Ναι, πάλι τα ίδια. - Είσαι πανέμορφη.

- Εσύ πιο πολύ. - Όχι, είσαι πολύ όμορφη.

Δεν είμαστε εντάξει. Δεν βλεπόμαστε ποτέ.

- Να φάμε μαζί μία φορά. - Όποτε θες.

- Την άλλη βδομάδα. - Εντάξει.

Τώρα έχω την κόρη μου.

Γεια σας, ήρθαμε για την οντισιόν.

Ένα λεπτό παρακαλώ.

Είμαστε λίγο πίσω. Θα σας δούμε σε ένα τέταρτο.

Περιμένετε εκεί.

Ευχαριστούμε.

Άνχελα!

Πώς είσαι;

Εσύ πώς είσαι;

- Εδώ κι εσύ. - Ναι.

Πέρασες οντισιόν;

Μόλις. Καλά πήγε, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.

Ποτέ δεν ξέρεις.

Μάθατε όλες τις ατάκες;

Ξέρεις να κλαις;

- Τι; - Θέλουν μόνο να δουν αν κλαις.

Δεν ξέρω να κλαίω. Δεν κλαίω ποτέ.

Εγώ έτσι κι έτσι...

Πήρες το κείμενο;

Κάνω οντισιόν για άλλο ρόλο.

Ποιον;

Δεν ξέρω, έναν άλλον.

Έφευγες;

Ναι, αλλά δεν βιάζομαι. Πάμε για τσιγάρο όσο περιμένετε;

- Νόμιζα ότι το έκοψες. - Ναι, το ξέχασα.

Το ξέρω, αλλά από πού;

Τον είδα πιο πριν με μια μηχανή.

Από τον γάμο της Κλαούντια.

Ναι ήταν στον γάμο της Κλαούντια.

Πώς τον έλεγαν;

Δεν θυμάμαι.

Θα έπρεπε.

- Χορέψατε μαζί αρκετή ώρα. - Εγώ;

- Βίκτορ. - Βίκτορ, αυτό είναι.

Είναι Βάσκος, φωτογράφος

και φίλος με το αγόρι της Κλαούντια. Ήταν στο ίδιο σχολείο.

Πού τα ξέρεις όλα αυτά;

- Χορέψατε και μαζί; - Ναι, μα όχι στον γάμο.

Πότε;

Σε μια γιορτή. Τον είδα τυχαία

και χορέψαμε.

- Μη μας το παίζεις μυστήριο. - Δεν το παίζω.

Μήπως να πάμε μέσα;

- Δεν μπορώ να σας πω. - Και γιατί;

Είναι παντρεμένος. Γι αυτό.

Παντρεμένος;

- Κοιμήθηκες μαζί του; - Ναι, κοιμήθηκα.

Πόσες φορές;

Δεν θέλω να το συζητάω πια.

Εσύ άρχισες.

Αν δεν θέλει να μας πει, δεν πειράζει.

Ήπιαμε πολύ. Η γυναίκα του ήταν σε ταξίδι.

Ήρθε στη γιορτή, αρχίσαμε τα αγγίγματα...

χάδια στην κουζίνα, όταν δεν μας έβλεπαν...

...και καταλήξαμε σε ξενοδοχείο.

- Σε ξενοδοχείο; - Ναι.

Όλο το Σαββατοκύριακο δεν βγήκαμε από το δωμάτιο.

- Χαίρομαι για σένα. - Μην το λες...

- Μετά... - Τι έγινε μετά;

Του έγινα εμμονή

και με πίεζε να κάνω πράγματα που...

- Τι πράγματα; - Διάφορα.

- Τι διάφορα; - Όπως να πηδιόμαστε στο αμάξι του.

Πήγαμε σινεμά και ήθελε να του πάρω πίπα,

όχι ότι δεν ήθελα δηλαδή, αλλά...

Αλλά;

Όλο αυτό πήγαινε πολύ.

Σχεδόν αξημέρωτα έλεγε στη γυναίκα του

ότι πάει για τρέξιμο κι ερχόταν στο σπίτι μου.

Τρίτες και Πέμπτες στις 7:30

τον είχα από πάνω μου.

Τρίτες και Πέμπτες...

Μια φορά με έδεσε.

Πώς σε έδεσε; Πού;

Στο καλοριφέρ.

- Στο καλοριφέρ; - Είδα κι έπαθα να λυθώ.

Βλέπετε; Να συναντιόμαστε πιο συχνά.

Αυτά...

- Δεν βλέπεστε πια; - Όχι.

Όχι. Δεν θέλω να κάνω κάτι τέτοιο σε άλλη γυναίκα.

Κι εμένα με απατήσανε και είναι απαίσιο.

Έκανες καλά, Άνχελα,

γιατί στο φινάλε θα σε είχε παρατήσει,

από τη μια στιγμή στην άλλη

και θα ήσουν ράκος. Ήταν λοιπόν το καλύτερο.

Ήταν ερωτευμένος μαζί μου.

Δεν έχεις μονοπώλιο στους άντρες, Μπλάνκα.

Όχι βέβαια. Δεν εννοούσε αυτό.

- Θύμωσε. - Ναι.

- Γιατί θύμωσε; - Την ξέρεις τώρα...

Άσε που τη διέκοψες 2-3 φορές.

- Πότε τη διέκοψα; - Την ώρα που μας τα έλεγε,

ήταν σαν να ήθελες να αλλάξουμε θέμα.

Μπορεί κατά λάθος.

Πάμε μέσα μη μας φωνάξουν;

- Μόνικα Ρουίθ; - Εγώ είμαι.

Ελάτε παρακαλώ.

Από 'δω.

Να καθίσουμε;

Εσύ τι νέα;

Θα παίξεις σε εκείνο το θεατρικό;

Δεν άκουσες τι είπα.

Το έκανα επίτηδες.

- Ποιο; - Να αλλάξω θέμα.

Να αλλάξεις θέμα... Γιατί;

Η Άνχελα με έφερε σε δύσκολη θέση.

Γιατί σε έφερε σε δύσκολη θέση;

Γιατί λέει ψέματα!

- Ποιο είναι ψέμα; - Όλα.

Όλα όσα είπε.

- Η σχέση της με τον Βίκτορ. - Τι εννοείς ψέματα;

- Τα έβγαλε απ'το μυαλό της. - Απ'το μυαλό της;

Γιατί;

Την ξέρεις. Φτιάχνει σενάρια για σινεμά.

Αν αισθάνεται καλά, άσε τη να λέει ψευτιές.

Κι εσύ πώς το ξέρεις;

Πώς το ξέρεις.

Μου τα είπε εκείνος.

- Φλερτάραμε στον γάμο, το είδες. - Ναι.

Ζήτησε το τηλέφωνό μου.

Ναι, ε;

Λίγες βδομάδες μετά τηλεφωνηθήκαμε,

πήγαμε να φάμε και μου τα είπε.

Σε έδεσε κι εσένα στο καλοριφέρ;

Όχι, αλλά το κάναμε μια δυο φορές.

Πω πω!

Τι να πω. Τόσες εκπλήξεις την ίδια μέρα.

- Δεν τον είδα ξανά. - Γιατί;

Είναι παντρεμένος.

Από όσα μας είπε η Άνχελα, αληθινά είναι

ότι είναι παντρεμένος και ότι γνωρίστηκαν σε γιορτή.

Τι άλλο σου είπε εκείνος;

Ότι τον κυνηγούσε όλη νύχτα,

έκανε να τον φιλήσει αρκετές φορές...

και ότι δεν ήξερε τι να κάνει, επειδή ήταν μεθυσμένη.

Ξέρεις πώς γίνεται όταν...

Καταλαβαίνεις πώς ένιωσα και γιατί ήθελα να αλλάξω θέμα;

Δεν ήξερα τι να κάνω, δεν το πίστευα.

- Τρίτες και Πέμπτες. - Τρίτες και Πέμπτες.

Τι πράγμα;

Τίποτε.

Τι λέγατε;

- Δεν σε κάλεσαν ακόμα; - Όχι.

Να φάμε κάτι μετά, θέλετε;

Είπαμε την άλλη βδομάδα.

Εγώ δεν μπορώ. Έχω την κόρη μου.

- Να πάμε σε εκείνο το γιαπωνέζικο. - Φυσικά.

Τι λέτε για κάτι πιο φτηνό; Δεν ρέει το χρήμα.

Μα γιατί έφυγες από το σίριαλ, Μπλάνκα.

Ώρες ώρες κάνεις πράγματα που...

- Που..; - Που δεν καταλαβαίνω.

Δεν βρίσκεις σταθερή δουλειά σαν εκείνη,

ρόλο σε σαπουνόπερα, καλοπληρωμένο...

Έπαιζα πολύ καιρό τον ρόλο

και ήταν ώρα να φύγω.

Επίσης,

σύντομα θα βρει κάτι άλλο, θα δεις.

Τι να πω; Παράξενο μου κάνει.

Να μην πεις.

- Η Μπλάνκα Λοσάδα; - Ναι.

Από 'δω, παρακαλώ.

Καλή επιτυχία!

Να σκίσεις!

- Εσύ πώς κι έτσι; - Τι πώς;

Λες ότι καλά έκανε κι άφησε το σίριαλ;

Δεν ακούει τίποτα και είμαστε και φίλες.

Θα έπρεπε να μιλάμε να βοηθάει η μία την άλλη.

- Σωστά; - Κάποιον λόγο θα είχε.

Να μου τον έλεγε, γιατί δεν το κατανοώ!

Θα σου πει.

Τι συνέβη;

Την έδιωξαν.

Δεν έφυγε από το σίριαλ. Αυτό συνέβη.

Γιατί δεν μας το είπε; Γιατί είπε ψέματα;

Όλες λέμε ψέματα, όχι;

- Πώς το ξέρεις; Σ'τα είπε; - Δεν ξέρει ότι το έμαθα.

Η Μπλάνκα δεν θέλει να το ξέρει κανείς.

Μου το'πε η Χριστίνα η μακιγιέζ.

Τι έγινε;

Η Μπλάνκα έστειλε ένα βίντεο στον παραγωγό.

- Ένα βίντεο; - Ναι, ένα βίντεο.

- Προσωπικό. - Προσωπικό...

Ερωτικό;

Ένα δικό της βίντεο κάπως ιδιωτικό.

Γιατί του το έστειλε;

Ήταν εραστές και οι εραστές κάνουν τέτοια.

Και τι έκανε εκείνη;

Τι έκανε;

Αυνανιζόταν.

Με τι; Πώς;

Δεν ξέρω. Αυνανιζόταν. Τέλος!

Η γυναίκα του τον υποπτευόταν καιρό

και είδε το κινητό τα μηνύματα, το βίντεο...

Αλλά δεν ήταν το χειρότερο.

- Όχι. - Όχι.

Το χειρότερο ήταν ότι, για να εκδικηθεί, έστειλε το βίντεο

στην ομάδα WhatsApp του σίριαλ

και το είδαν όλοι.

Εσύ το είδες;

Όχι, Άνχελα.

Δεν το είδα.

Δεν μ'ενδιαφέρει να βλέπω φίλες να αυνανίζονται. Εσύ;

Όχι. Έτσι από περιέργεια.

Ναι;

Τέλειωσες;

Τι συμβαίνει;

Χάλια ήμουν.

Δεν ξέρω να κλαίω.

Ίσως σε πάρουν για άλλο ρόλο.

Ίσως.

Μπλάνκα, συγγνώμη για όλα αυτά πριν...

και αν θες χρήματα,

η Κάρολ θα σου δανείσει ό,τι χρειάζεσαι.

Σίγουρα!

Μπορείς να κλαις! Κοίτα! Καλύτερα από μένα.

- Η Καρολίνα Σεγκούρα; - Εγώ είμαι.

- Καλή επιτυχία! - Καλή επιτυχία!

- Από 'δω; - Ναι, ναι.

Κάνουν οντισιόν σε άλλη αίθουσα;

Δεν είναι οντισιόν.

- Τι εννοείτε δεν είναι οντισιόν; - Είναι για φωτογραφίες.

- Τι φωτογραφίες; - Για ντουμπλάρισμα.

Τι ντουμπλάρισμα;

Της πρωταγωνίστριας. Δεν μου είπαν ποια είναι.

Τι θα ντουμπλάρουν;

Τα γυμνά. Έχει πολλές σκηνές στο κρεβάτι.

- Γυμνές σκηνές. - Ναι, κώλο και βυζιά.

- Κώλο και βυζιά. - Ναι.

- Γεια σας. - Αντίο.

- Εδώ είστε. - Ναι. Μας είπαν να φύγουμε.

Πώς πήγε;

Καλά, καλά.

- Όλα ωραία; - Ναι!

Αν και ποτέ δεν ξέρεις...

- Ποτέ δεν ξέρεις... - Ποτέ.

Τετάρτη λοιπόν;

Έχω ψυχανάλυση την Τετάρτη.

- Τρίτη; - Τρίτη κάτι έχω κλείσει.

ΜΕ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΜΗΝΕΣ

- Τι; - Τίποτε, σε κοιτούσα.

Ναι, το παρατήρησα.

Μ'αρέσει πώς περπατάς, Μπάρμπαρα.

- Δεν σ'το έχω πει ποτέ; - Όχι, ποτέ.

Πράγματι περπατάς σαν σταρ του σινεμά.

Καλά...

- Πώς είσαι; - Εντάξει, κουρασμένη.

Κοιμήθηκα αργά χτες και δεν έχω χρόνο για φαγητό.

- Τι είναι το βιαστικό; - Η επιθυμία να σε δω.

- Και να σου πω κάτι που θέλω. - Για ποιο πράγμα;

Να πούμε διάφορα.

Γιατί κατσουφιάζεις;

- Δεν μ'αρέσουν οι εκπλήξεις. - Ούτε οι ευχάριστες;

Έτσι είμαστε οι σταρ του σινεμά. Πάμε;

Σου αρέσει αυτό το τραπέζι;

Ναι. Γιατί;

Έχει λίγη φασαρία.

- Μην ανησυχείς, καλά είναι εδώ. - Φυσικά κι ανησυχώ.

Καλύτερα ένα πιο ήσυχο σημείο.

Τι κάνουμε; Καθόμαστε ή όχι;

Στάσου να τη ρωτήσω.

Παρακαλώ.

Θα θέλαμε κάπου πιο ήσυχα, αν γίνεται.

- Είναι δυνατόν; - Ναι.

- Τέλειο. Καλά είναι; - Σούπερ.

Πού θες να καθίσεις; Εκεί;

Όπου να'ναι.

Θα καθόμουν εκεί, αλλά εάν προτιμάς...

Όχι, όχι εσένα σκεφτόμουν, μήπως να καθίσεις στον καναπέ.

Ωραία, εδώ. Κάθισε, Αντρές, σε παρακαλώ.

Είπα "ευχαριστώ" που με ανέχεσαι;

Σήμερα όχι. Όχι ακόμα.

Μια στιγμή να χαιρετήσω κάποιον.

Μια στιγμή. Δες τον κατάλογο.

Νταβίντ.

Αντρές!

Είδα που πέρασες, αλλά δεν ήξερα αν είσαι εσύ.

Ακόμα εγώ είμαι, ναι.

Τι γυρεύεις εδώ;

Έχουμε στούντιο εδώ και ερχόμαστε συχνά για φαγητό. Εσύ;

Ήρθα να φάμε με μια φίλη. Εργάζεται εδώ κοντά.

Μια φίλη.

- Πολύ καλή φίλη; - Ξεκινάμε σχέση.

- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ.

Είναι πολύ όμορφη... Και πολύ νέα, ε;

Ναι, λιγάκι.

Ήταν φοιτήτριά μου πριν από δύο χρόνια.

Αλλά δεν έγινε κάτι.

Πήγε στην Αμερική για σπουδές και γύρισε πριν λίγους μήνες.

Συναντηθήκαμε τυχαία σε ένα βιβλιοπωλείο

και πιάσαμε την κουβέντα.

Πολύ ρομαντικό.

Ναι... Ήταν σαν να βγήκε ο ήλιος μετά από συνεχόμενες καταιγίδες.

Αντρές, μπορεί κάποιος να σε ακούει.

Μη χάνουμε την αξιοπρέπειά μας σε αυτή την ηλικία.

Άρχισα πάλι να γράφω. Μετά από τρία χρόνια.

Κατάλαβα. Ξαναγεννήθηκες.

Την κάλεσα να φάμε, για να προτείνω να έρθει να ζήσουμε μαζί.

Δεν θα γονατίσεις, να γίνεις και θέαμα.

Γιατί θα μείνω να δω.

Δεν βολεύεται στο διαμέρισμα όπου μένει.

Θα το αφήσει.

Και σκέφτηκα να έρθει να μείνει σε μένα.

Κάνουμε τη ζωή μας δύσκολη, σωστά;

Ναι.

Να πηγαίνω. Χάρηκα που σε είδα τόσο ευτυχισμένο.

Κι αν παντρευτείτε, να με καλέσεις.

Έγινε.

Να φέρω κάτι να πιείτε;

Ναι. Ένα μπουκάλι κρασί.

Το δικό μας ή θέλετε να δείτε τη λίστα;

Το δικό σας είναι μια χαρά. Ευχαριστώ.

Ναι,

τον συνάντησες στο θέατρο. Σας σύστησα.

Αντρές τον λένε, Αντρές.

Σαν να είναι ο πατέρας μου;

Λες;

Δεν είναι ό,τι καλύτερο ως σκέψη.

Εντάξει τύπος, αλλά μεγαλύτερος.

Μου έγραψε και ποίημα.

Δεν ξέρω, δεν το έπαιξα κορώνα γράμματα.

Σε εστιατόριο είμαι, με κάλεσε να φάμε.

Αλλά θα πει να τα μοιραστούμε. Είναι τσιγκουνάκος.

Άκου,

τις προάλλες το έκανα με τον Ιταλό τον μουσικό.

Όλο μου στέλνει μηνύματα. Έχω μπερδευτεί...

Ναι... Πολύ το τράβηξα.

Ναι, ξέρω... Θα του μιλήσω. Πού θα είσαι;

Μόλις διακόψω με τον Αντρές, θα σε βρω. Γεια.

Εδώ είσαι;

Πάω τουαλέτα και παραγγέλνουμε.

Εντάξει.

Αυτός ήταν ο Νταβίντ, παλιός φίλος. Σπάνια βλεπόμαστε πια.

- Αντρές. - Το κρασί τι λέει; Καλό;

Ναι.

Δεν ξέρω.

- Σου αρέσει; - Ναι. Δεν ξέρω.

Παρακαλώ!

Αντρές, δεν είναι ανάγκη.

- Δεν τρέχει τίποτα. - Έτοιμοι να παραγγείλετε;

Όχι ακόμα. Αλλά δεν μας αρέσει το κρασί.

Αν δεν σας πειράζει, θα θέλαμε άλλο.

Αυτό παραγγείλατε. Το δικό μας.

- Θέλετε τον κατάλογο; - Αν έχετε την καλοσύνη.

Για να δούμε.

- Αυτό; - Ναι.

Φέρτε μας αυτό, παρακαλώ.

Ευχαριστώ.

- Πώς πήγε; - Σήμερα;

- Ναι. Στη δουλειά. - Καλύτερα, μα δεν μ'αρέσει.

Δεν σπούδασα επτά χρόνια, για να βγάζω φωτοτυπίες.

Όλα με τη σειρά τους. Υπομονή.

Πολύ καλύτερο. Δοκίμασε, Μπάρμπαρα.

- Δεν είναι ανάγκη. - Είναι.

Αν δεν σου αρέσει, το αλλάζουμε.

- Σου αρέσει; - Πάρα πολύ.

Αντρές.

Να σκεφτώ πώς θα σ'το πω αυτό...

- Για το ποίημα, ε; - Το ποίημα;

- Που σου έγραψα. - Τι σχέση έχει;

Δεν είπες τίποτα και σκέφτεσαι

ότι θα νομίζω πως δεν σου άρεσε.

Μου άρεσε το ποίημα.

- Μπάρμπαρα. - Τι;

Δεν πειράζει αν δεν σου άρεσε. Μη φοβάσαι να μου το πεις.

Συγγραφέας είμαι. Το έχω συνηθίσει.

Ήθελα να σ'το χαρίσω έτσι για δωράκι.

Όποτε ερωτεύομαι γυναίκα, θέλω να γράψω.

Να κάνω λέξεις τα αισθήματά μου.

- Ευχαριστώ. - Εγώ σ'ευχαριστώ.

Εμένα; Γιατί;

Γιατί με έκανες ευτυχισμένο αυτούς τους μήνες.

Αντρές.

Θέλω να σου πω κάτι.

Πρώτα εγώ.

- Γι αυτό σε κάλεσα. - Εντάξει.

Μέρες προσπαθώ να βρω την κατάλληλη στιγμή,

γι αυτό χτες επέμεινα να βρεθούμε.

Αποφασίσατε;

- Ναι. - Όχι ακόμα.

Αυτές οι βδομάδες ήταν το καλύτερο φθινόπωρο της ζωής μου,

από τότε που συναντηθήκαμε στο βιβλιοπωλείο και τα είπαμε.

- Ειδικά εγώ. - Ειδικά εσύ, ναι.

Και μετά μου επέτρεψες να γίνω εραστής σου.

Εμένα.

Εσένα, ναι.

Γι αυτό δεν θέλω να πω ψέματα. Θα ήταν άδικο.

Θέλω το καλύτερο για σένα και...

δεν θα με συγχωρούσα, εάν σε πλήγωνα.

Καταλαβαίνεις;

Αληθινά όχι, Αντρές.

Λίγες βδομάδες πριν,

ένα απόγευμα πήγα τα παιδιά μου σπίτι.

Μίλησα με τη γυναίκα μου. Πρώην γυναίκα μου.

Πρώτη φορά στα δύο χρόνια μιλήσαμε χωρίς διαφωνίες.

Μου έφτιαξε καφέ, ήταν ωραία.

Μετά μου εξομολογήθηκε ότι δεν ξέρει πώς,

αλλά έχει πάλι κάποια αισθήματα για μένα.

Με πεθύμησε.

Λίγες βδομάδες πριν;

Ίσως πιο πολύ.

Τι έγινε; Τι της είπες;

Τίποτε.

Είπα πως ξεκινάω κάτι μαζί σου, ευτυχισμένος,

και ότι λυπάμαι που δεν τη συμμερίζομαι.

- Ενοχλήθηκε φυσικά. - Το φαντάζομαι.

Μετά με φίλησε.

Σε φίλησε;

Ναι. Έκανε σαν τρελή και με πασπάτευε

και τελικά κάναμε έρωτα.

- Με την πρώην σου; - Ναι.

Ήταν καταιγιστικό, χάσαμε τον έλεγχο.

- Κι άλλο κρασί; - Όχι.

Και μετά;

Το κάνατε κάθε τόσο;

Όχι στο κρεβάτι,

αλλά κάναμε σεξ παντού.

Άγρια πράγματα, δεν είναι αυτό το σημαντικό όμως.

Δεν είναι; Και ποιο είναι;

- Μη θυμώνεις, Μπάρμπαρα. - Δεν θυμώνω.

Ωστόσο μου τηλεφωνείς κάθε μέρα.

Μου γράφεις ποιήματα, με κοιτάς διαρκώς.

Και με απατάς με την πρώην σου,

την οποία μισούσες, είχες πει.

Γιατί μου τα λες αυτά;

Επειδή αποφασίσαμε να ξαναδοκιμάσουμε

και να ζήσουμε πάλι μαζί.

Μπορούσα να το έχω μυστικό και να βλεπόμαστε,

αλλά δεν αξίζεις κάτι τέτοιο.

Θύμωσες μαζί μου, αλλά ήθελα να ξέρεις την αλήθεια.

Ελπίζω να με συγχωρέσεις και να μείνουμε φίλοι.

Ή ό,τι άλλο θέλεις.

Ή ό,τι άλλο θέλω;

Ό,τι θες.

Αντρές.

Πριν. Στις τουαλέτες...

κρυφάκουγες τι έλεγα με τη φίλη μου, σωστά;

Όχι...

Αντρές.

Θέλω το μενού ημέρας.

Και τάρτα φλαν για επιδόρπιο. Ευχαριστώ.

ΠΑΡΙΣΙ

Τι ωραίο συναίσθημα όταν νικάς ναν φίλο.

Με άφησες να νικήσω;

Τι μούτρα είναι αυτά;

Σε έχασα Έντου! Είσαι αλλού.

Τι έχεις σήμερα;

Βρήκα μία φωτογραφία.

Βρήκες μία φωτογραφία.

Φωτογραφία απ'το Παρίσι.

- Δεν ήξερα ότι πήγες στο Παρίσι. - Δεν έχω πάει ποτέ.

Η Σοφία έχει πάει.

Βρήκες μια φωτογραφία της γυναίκας σου στο Παρίσι.

Ναι.

Βρήκα μια φωτογραφία από το Παρίσι που δεν είχα δει ποτέ.

Κάτι πας να μου πεις, αλλά δεν...

Πέρσι η Σοφία ήταν στο Παρίσι με την αδελφή της.

Βρήκα τη φωτογραφία σε ένα βιβλίο που διάβαζε.

Τι ακριβώς συζητάμε;

Γι αυτή τη φωτογραφία.

- Πήρες φωτογραφία τη φωτογραφία; - Ναι.

- Γιατί; - Για να βγάλω μια άκρη.

Σχετικά με τι;

Συνάντησαν κάποια και δεν μου το είπε.

Τις βλέπεις;

Μιλάει με τη Σοφία.

- Πολύ όμορφη. - Ναι.

Είναι Γαλλίδα δημοσιογράφος.

- Γαλλίδα δημοσιογράφος. - Ναι, τη λένε Νικόλ.

Εργάστηκε για λίγο εδώ, πριν από μερικά χρόνια.

Βρεθήκαμε στην εφημερίδα και γίναμε φίλοι.

Τη γνώρισε κι η Σοφία.

Το πιάνεις;

Όχι. Πού είναι το πρόβλημα;

Η Σοφία δεν μου ανέφερε ότι είδε τη Νικόλ στο Παρίσι.

Ενώ μίλησαν.

- Και είναι πρόβλημα; - Ναι. Γιατί δεν μου το είπε;

Ναι, μυστήριο μου κάνει. Κρυώνω. Πάμε στα ντους.

Σε ένα πάει το μυαλό μου:

Η Σοφία δεν ήθελε να μιλήσει για τη Νικόλ.

- Ξέρεις γιατί; - Θα μου το πεις τώρα.

Επειδή γνωρίζει.

Τι γνωρίζει;

Ότι είχαμε κάτι.

Έντου, δεν ξενοκοιμάσαι.

Θα ήθελες, αλλά... δεν.

Κρατιέσαι. Είσαι καλό παιδί, όχι σαν και μένα.

Έντου, το έκανες;

Έπεσε γαμήσι;

Λίγο πολύ, λίγο πολύ.

Τι μούτρα είναι αυτά;

Της απογοήτευσης.

Απογοητεύτηκα.

Η μοναδική φορά που απάτησα τη Σοφία.

Σε όλους μπορεί να συμβεί.

Δεν είναι αυτό.

Δεν μου είπες τίποτα και είμαστε φίλοι 20 χρόνια.

Δεν σου είπα γιατί σεβάστηκα τη Σοφία.

Θα μου το έλεγες, αν απατούσες την κοπέλα σου;

Με χαρά, αλλά δεν έχω σύντροφο γιατί είμαι υπερκινητικός.

Μέρες δεν έχω κοιμηθεί από το άγχος...

Να το ξέρει και να μη μου πει ποτέ τίποτα;

- Περιμένουμε κι άλλο παιδί. - Τι σχέση έχει αυτό;

Όλα έχουν σχέση τώρα.

Την επομένη που βρήκα τη φωτογραφία ήρθε η αδελφή της.

- Ξέρεις τι είπε; - Όχι.

- Ότι η Σοφία λιποθύμησε. - Η Σοφία;

Λιποθύμησε.

Η αδελφή της τα θυμόταν όλα...

Για τη Νικόλ, χαιρέτησε τη Σοφία.

Μου είπε ότι ενώ μιλούσαν, η Σοφία ζαλίστηκε ξαφνικά

και ξάπλωσε χάμω... Γιατί δεν μου το είπε;

Πώς και δεν λες κάτι τέτοιο;

Η αδελφή της έδειξε έκπληξη που δεν το είπε σε μένα.

Γνωρίζει.

Γνωρίζει και δεν μπορώ να την κοιτάξω στα μάτια.

Άκου...

Θα σου δώσω κάτι χαπάκια που με ηρεμούν μετά τα πάρτι.

Τα πάρτι;

Θα νιώσεις καλύτερα και θα τα δεις όλα αλλιώς.

- Θα δεις. - Εντάξει.

Είσαι καλύτερα τώρα;

Το πρωί έψαχνα κάτι στην ντουλάπα

και τι βρήκα λες;

- Το πτώμα της Νικόλ; - Το προσωπικό της κουτί.

- Ποιανής το κουτί; - Της Σοφίας.

Και τι είχε μέσα; Πέρα από φωτογραφίες των πρώην...

Το ημερολόγιό της.

Καλή ιδέα!

Να και κάτι που βγάζει νόημα.

- Διάβασέ το και ξεκόλλα. - Έχουμε κάνει μια συμφωνία.

Πολύ δράμα το έχεις κάνει.

Πιο πολύ θα ταραχτεί, αν ανακαλύψει ότι άνοιξα το κουτί της,

παρά με όσα έγιναν με τη Νικόλ.

Αν δεν είχα βρει τη φωτογραφία...

Αυτή ακριβώς είναι η κεντρική ιδέα.

- Ποια ιδέα; - Δεν άνοιξες το βιβλίο, Έντου.

Όχι;

Δεν είδες τη φωτογραφία,

ούτε θυμάσαι ότι πήγε στο Παρίσι

κι ούτε σκέφτηκες ότι η Σοφία ξέρει τι συνέβη.

Γιατί τέτοιες σκέψεις; Δεν άνοιξες το βιβλίο, πες το.

Δεν άνοιξα το βιβλίο.

Βγες από το αυτοκίνητο, πέρασε η ώρα.

Κοίτα.

Ευχαριστώ που με άκουσες.

Γι αυτό είναι οι φίλοι. Για να λέμε τα δικά μας.

Γεια χαρά.

Παράγγειλες κι άλλες μπίρες;

Δεν απαντάς πια στα μηνύματα; Σου έστειλα μερικά.

Ήθελα να μάθω πώς πάει το σίριαλ που ζεις.

Δεν θες να μου πεις;

Γιατί; Τι έκανες;

Βρήκες το ημερολόγιο;

Το διάβασες;

Γνωρίζει;

Σίγουρα; Έντου, είσαι επιρρεπής σε...

- Πήρες φωτογραφία και το ημερολόγιο; - Βέβαια.

Δεν έχω γυαλιά, δεν μπορώ να το διαβάσω.

- Θες περίληψη; - Παρακαλώ.

Μια μέρα πέρασε η Σοφία από την εφημερίδα

και από το πεζοδρόμιο

είδε να τρώμε με τη Νικόλ στο παραδίπλα εστιατόριο.

Ετοιμαζόταν να μπει μέσα, όταν είδε κάτι.

Τι είδε;

Μια χειρονομία.

Μια χειρονομία. Τι είδους;

Της χάιδεψα το μάγουλο, έτσι.

Τις επόμενες μέρες με παρακολουθούσε

και με είδε να πηγαίνω σπίτι της.

- Γιατί δεν σ'το είπε; - Θα το έλεγε.

Αλήθεια;

Το διάβασα.

"Ο Έντου επιστρέφει την Κυριακή. Θα του πω να τα μαζέψει πάραυτα.

Θα του ετοιμάσω μια βαλίτσα.

Έχω στεναχωρηθεί πολύ.

Δεν θα εμπιστευτώ ξανά κανέναν”.

- Και τι συνέβη; - Τίποτε.

Ευχαριστώ.

- Κι όταν επέστρεψες την Κυριακή; - Η Σοφία ήταν σπίτι με το παιδί,

έφτασα και τίποτα.

- Θα της μιλούσα σήμερα. - Αυτό απαγορεύεται, είπα.

Να ζητήσω συγγνώμη.

Σκατούλες. Ψέματα λες. Θες να το συζητήσεις,

επειδή απορείς που δεν σου είπε ότι ξέρει.

Δεν ξέρω τι να κάνω.

Άσε το, θα τα κάνεις μαντάρα.

Και τι να κάνω;

Τι λέγατε;

Έντου, κάνε ό,τι είπα: Τίποτα.

Όχι αυτοσχεδιασμούς! Επανέλαβε.

Όχι αυτοσχεδιασμούς.

Αν σε πιάσει πανικός, ένα χαπάκι και μια γουλιά ουίσκι.

Ουίσκι;

- Γεια σου. - Γεια.

Δεν θα πηγαίνατε για τένις;

- Δεν με παραπλανάς, έτσι; - Καθόλου.

Τι λέει; Πώς τα πας;

Όπως τα βλέπεις.

Πάω σουπερμάρκετ, έρχεσαι;

Φυσικά.

- Αντίο Χότα. - Γεια σας.

Μη μου φέρεις λουλούδια στο νοσοκομείο.

- Όχι λουλούδια. - Όχι.

Άκου, Έντου.

Μέρες περιμένω να σου μιλήσω για κάτι.

Α, ναι;

Για εμάς.

Το είδα να έρχεται.

Ποιο;

Εγώ σου οφείλω μια εξήγηση.

Τι συμβαίνει, καλέ μου;

Πώς να συνεχίσουμε έτσι; Περιμένουμε κι άλλο παιδί.

Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας.

Δεν είμαι σίγουρη.

Σε απάτησα πριν δύο χρόνια και λυπάμαι πολύ.

Είχα σχέση με εκείνη τη δημοσιογράφο,

τη Γαλλίδα που συνάντησες.

Κράτησε λίγες βδομάδες.

Την ερωτεύτηκα λίγο

και δεν ήξερα πώς να το κόψω.

Ορκίζομαι όμως, δεν την ξαναείδα.

Ελπίζω να με συγχωρέσεις...

Εσύ κι ο Μαρτίν και η Κλαούντια.

Δεν θα την πούμε Κλαούντια.

Θα την πούμε όπως θες,

γιατί είσαι ό,τι πιο σημαντικό στη ζωή μου

και δεν θέλω να σε χάσω.

Ήθελα να σ'το πω, καταλαβαίνεις;

Όχι. Όλα αυτά, νομίζω, δεν πρέπει να λέγονται.

Σε τι χρησιμεύουν;

Θα μπορούσα να σου φέρω το ράφι με τα ρεβίθια στο κεφάλι.

Έχω θυμώσει.

- Το φαντάζομαι. - Πολύ!

Αλλά δεν θα το κάνω.

Θα πούμε ότι δεν έγινε κάτι και τέλος.

Εφόσον έγινε δυο χρόνια πριν.

Φυσικά.

Πάρε έναν χυμό μήλου.

Σίγουρα δεν θες να το κουβεντιάσουμε;

Με πιάνεις σε κακή στιγμή. Δεν βλέπεις;

Μου κάνει εντύπωση που δεν ταράχτηκες.

Ταράχτηκα, αλλά συγχωρώ

και κοιτάω μπροστά.

Επειδή ξέρω.

Τι ξέρεις;

Ότι μας ανακάλυψες τότε...

Μας είδες στο εστιατόριο. Το ήξερες τόσον καιρό.

Και από πότε το ξέρεις;

- Λίγες μέρες τώρα. - Λίγες μέρες τώρα;

Και πώς το ξέρεις;

Θα θυμώσεις.

Τι έκανες;

Διάβασα το ημερολόγιό σου.

Ναι, θα θυμώσω, επειδή είχαμε συμφωνήσει κάτι.

Λυπάμαι πολύ,

αλλά ήθελα να μάθω τι ξέρεις.

Κατάλαβες;

Να βεβαιωθώ, προτού σου μιλήσω,

και να καταλάβω γιατί τότε δεν θύμωσες μαζί μου.

Φυσικά και έγινα έξαλλη.

Και γιατί δεν είπες κάτι;

Ήμουν έτοιμη και θα σε πετούσα έξω απ'το σπίτι

και θα έλεγα ότι σε τσάκωσα, σου είχα ετοιμάσει και τη βαλίτσα.

- Το ξέρω. - Αλλά είχαμε μια γιορτή στο νοσοκομείο.

Τι γιορτή;

Γιορτή των νοσοκόμων.

- Γιορτή των νοσοκόμων; - Ναι.

Ήμουν ταραγμένη, εκτός εαυτού...

Θα ήπια 200 μαργαρίτες.

Μαργαρίτες.

Μετά δεν μπορούσα να οδηγήσω και ο Σίρο,

ένας Αργεντινός γιατρός, με έφερε σπίτι.

Αρχίσαμε τα χάδια.

Η οργή με έκανε έτσι.

Φυσικά.

Και μετά, ζαλισμένη, σκέφτηκα "τι πρέπει να κάνω;"

Γιατί σ'τα λέω;

Μία σου και μία μου, σωστά;

Και μία μου, ναι.

Λοιπόν,

πιάσε το απορρυπαντικό. Το μεγάλο. Είναι βαρύ για μένα.

- Ειδωθήκατε ξανά; - Στοπ. Μη σου γίνει εμμονή.

Για να ξέρω.

Ναι, μια δυο φορές...

Το ξεκινάς, το γεύεσαι

και μετά δύσκολα σταματάς.

Όπως εσύ με τη Γαλλίδα.

Φυσικά.

Ποτέ όμως δεν πήγα σπίτι του.

- Εντάξει; - Εντάξει.

Το κάναμε στο νοσοκομείο, στη βάρδια μας.

Στο νοσοκομείο;

Ναι, μέχρι που μας τσάκωσαν.

Σας τσάκωσαν;

Ποιος;

- Ένας αναισθησιολόγος. - Ποιος;

Δεν τον ξέρεις. Ντρέπομαι που τα λέω αυτά.

- Γιατί; - Δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος.

Όλα ξεκίνησαν από δικό σου φταίξιμο.

Ρίσκο ήταν στο νοσοκομείο.

Ευτυχώς που δεν μίλησε. Μπορεί να σας διώχνανε.

Δεν μίλησε γιατί το έκανα και μαζί του.

Και μ'αυτόν;

Ήμουν θυμωμένη και εκτός εαυτού.

Τι περιμένεις;

Τίποτα. Αρκούν αυτά.

Βλέπεις; Γι αυτό δεν πρέπει να λέγονται.

Είσαι εντάξει;

Ναι, μάλλον.

Θέλω τσίσα. Πάω σπίτι. Θα μείνεις να πληρώσεις;

Σοφία.

Τι;

Τι ήταν να μου πεις;

Δεν έχει σημασία.

- Αύριο τα λέμε. - Τι ήταν;

Αν θες, παντρευόμαστε.

- Εμείς; - Ναι. Ποιος άλλος;

Δεν το έχεις ανάγκη, μα εγώ θα το ήθελα,

- προτού γεννήσω. - Ναι, θα το ήθελα.

Δεν θέλω να σε πιέσω.

Είσαι σίγουρος;

Δεν θα κλάψεις τώρα.

Όλα αυτά μαζεμένα... Τόση συγκίνηση.

- Εντάξει, θα τα συζητήσουμε. - Εντάξει.

Καλό θα ήταν πριν το καλοκαίρι.

Ναι.

Χότα.

Είμαι στο σουπερμάρκετ.

Δεν είπα τίποτα.

Σε άκουσα.

Είχες δίκιο.

Καλύτερα να μην τα σκαλίζεις.

Άκου τώρα έκπληξη.

Μου είπες να μην αυτοσχεδιάσω, αλλά...

Της ζήτησα να με παντρευτεί.

Της ζήτησα να με παντρευτεί.

Απόδοση διαλόγων: M.G.A.S.

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΓΟΝΤΑΙ