Original subtitles

Tegenwoordig zijn kinderen er veel eerder bij dan wij vroeger.

In ieder geval eerder dan ik.

Iedere keer dat ik zoiets zie, moet ik aan m'n vrouw denken.

We kennen elkaar nu 20 jaar.

Daarvan waren we 16 jaar samen...

en twaalf jaar geleden zijn we getrouwd.

Tussen de bedrijven door werd ik bezocht door de duivel, en ben ik vreemd gegaan.

Ze smeet me eruit.

Na twee dagen lag ik voor haar op m'n knie�n, en heb om vergeving gevraagd.

Dat vond ze leuk.

Ze heeft me vier weken laten smeken.

Toen gaf ze me een tweede kans.

Later vertrouwde ze me toe dat ze me al veel eerder vergeven had.

Zoiets gebeurt nu eenmaal wel eens.

Maar ze wilde dat toch niet zomaar door de vingers zien.

Daarna werd ons huwelijk alleen maar beter.

't Volgend jaar wilden we eindelijk kinderen.

Ik heb zo langzamerhand een goede baan, en...

zij hoefde zich al lang niet meer te bewijzen in haar beroep.

Nu is ze er niet meer.

Ze was de eerste vrouw die ik heb gekust.

De eerste waarmee ik geslapen heb.

Ze zei altijd dat aan geluk een einde komt.

Maar door haar weet ik tenminste dat geluk ook echt mogelijk is.

We waren vijftien.

Godsdienst was mijn lievelingsvak.

Omdat mijn ouders mij niet hadden laten dopen, was ik daarvan vrijgesteld.

Duits, wiskunde en aardrijkskunde, waren alleen goed om de pauzes te overbruggen.

Want in de pauzes leerden we het leven kennen.

Stefan, was vanaf het begin mijn beste vriend.

Iedereen noemde hem Spekkie. Ik soms.

In m'n vrije uren zorgde was ik ervoor dat hij niet van z'n stokkie ging.

In die dagen had Spekkie nog geen andere levensinvulling.

Dat zou echter langzaam anders worden.

Simone en Lars waren 't eerste, en tot nu toe enige, stelletje in onze klas.

Er werd gefluisterd dat zij elkaar zelfs betast hadden.

Voor Spekkie en mij was dat zo onbereikbaar als Venus.

Of als... ook maar ��n keertje.

Erger je je ook zo aan dat gelebber?

Streusel was zeker niet de populairste in onze klas.

Hij moest zich continu bewijzen, en er was geen meisje ooit veilig voor hem.

Voor hem jammer genoeg was hij erg veilig voor de meisjes.

Er ontbreekt een stuk.

Ellie heette in werkelijkheid Elrond, omdat zijn ouders een passie hadden.

Z'n moeder zou veertien keer de Lord of The Ring gelezen hebben.

Achterelkaar.

Iedereen had respect voor hem. Niemand kon iets tegen hem hebben.

Zelfs dat hij stotterde leek hem niet te deren.

T�mai was onze klassewoordvoerster, en verreweg de beste in Duits.

Wat we 'n beetje misplaatst vonden.

Je veter zit los.

O, bedankt.

Truien zonder kraag waren destijds heel belangrijk.

Deze truc hadden we geperfectioneerd.

Het meest beduveld werd de lange Jana. Dat was 'n gewoonte geworden.

Ze was gewoon het makkelijkste slachtoffer.

Over Kerstin viel eigenlijk niets bijzonders te zeggen.

Ze was er gewoon. Altijd.

En ik geloof dat niemand erover had nagedacht...

of, en waarom hij haar aardig zou moeten vinden. Waarom zou hij ook?

Iedereen vond haar aardig. Gewoon.

En dan was er nog...

Ik. Mijn naam is Tristan.

Dag schat.

Ga toch goed zitten.

Heb je straks weer een groep? -Nee, je vader wel.

Maar het is 'n kleine. We eten om zeven uur.

Dan heb ik dansles. -Om zeven uur?

Is dat niet wat laat. -Ik heb altijd om zeven uur dansles.

Ach, dat is waar ook. Dan wordt het acht uur.

En hoe was het op school?

Gewoon.

Alleen Tanja... -Wat is daarmee?

Omdat 'r vriendje een klootzak is.

Misschien houdt ze alleen maar niet van je omdat hij doet, wat jij niet durft.

Mijn ouders waren allebei psychotherapeuten.

Dat maakte onze gesprekken soms wat moeizaam.

Wat doe je nou toch? Nee.

Mens, dat is toch veel te veel. Dat duurt eeuwen voor 't goed brandt.

Nou dan wachten we 'n paar minuten langer.

Drinken jullie wijn of fris?

Bier. -Water.

Waarom eten jullie nog niet?

Heb je er weer te veel opgegooid?

Het zou ook kunnen dat we gewoon even aan 't praten waren.

Wat heb jij nou?

Niets. Alleen Ellie vertelde gisteren...

Dat de enige keer dat z'n ouders met elkaar praatten was toen...

ze hem moesten vertellen dat ze gingen scheiden.

Dat is toch te gek, h�?

Tristan...

Wat zou 't bij jou teweegbrengen... -Nee. Dat mag je zo niet zeggen.

Moet je weer commentaar geven? -Begin nou geen ruzie te maken.

Wat is er aan de hand, zijn jullie gek geworden?

Het spijt me, schat.

Het spijt me echt heel erg.

Tristan...

Wat doe jij hier nou?

Het is niet zo erg als je denkt.

Mijn ouders zijn ook gescheiden. En, denk je dat je niet buiten ze kan?

Alleen in de eerste weken, doet 't pijn.

En met Kerstmis.

Ze hebben 't mij niet eens gevraagd. -Wat zouden ze moeten vragen?

'Tristan, we willen scheiden. Want we vinden elkaar klootzakken.

Of heb je daar iets tegen, want dan verzinnen we iets anders' Dat is idioot.

Bovendien heb je ons toch. -Ja, maar dat is het 'm nou juist.

We gaan verhuizen. -Wat?

Mijn moeder gaat bij de GGD werken. Dat is in...

En 't ergste is dat ik mee moet.

Dan blijf je toch bij je vader.

Dat kan niet.

Waarom niet?

Hij gaat naar Engeland.

Zeg eens...

heb je nooit ook maar iets gemerkt?

Hoewel ik op dat moment echt wel andere problemen had...

had ik Kerstin toen zo ontzettend graag gekust.

Maar het leek me op de een of andere manier niet passend.

Ik had het trouwens ook niet gedurfd.

Wie weet er nu waarom hij verliefd wordt op iemand...

en zeker wanneer dat de eerste keer is.

In ieder geval dacht ik vanaf dat moment aan niets anders meer...

dan aan Kerstin.

En dat merkt ze niet? -Nee, echt niet.

Ze heeft 'n punthoofd, dat zag ik meteen.

Ook niet voor 't eerst.

Weet je...

Die man, daar op 't veld, heb ik in 't fietsenhok ontmoet.

Kon hij goed kussen? Ik ben niet ontevreden.

Hij kijkt vast alleen maar naar je borsten. -Nou en? Laat 'm zijn plezier hebben.

Ik weet 't niet. Ik durf dat allemaal niet.

Dat kan je toch wel leren? -Ik? Echt niet.

Waarom niet? Willen ze niet allemaal met je borsten spelen?

Kom nou. Die heb ik helemaal niet.

Ik zou me belachelijk maken. -Zo weinig heb je nou ook weer niet.

Maar niet genoeg.

Vanaf dat moment werd mijn leven totaal veranderd.

Ze moeten echt beter worden.

Natuurlijk had ik al meer vrouwen naakt gezien, dat was 't punt niet.

Mijn moeder, net als mijn vader, liep altijd poedelnaakt door het huis.

Maar mijn moeder was mijn moeder.

En ik had nooit veel aandacht aan haar lichaam geschonken.

En op 't strand had ik ook zo 't een en ander gezien.

Maar dat waren allemaal... vrouwen.

Kerstin was het eerste meisje dat ik zo zag.

Ik zal nooit vergeten wat voor 'n wereld dat voor mij opende.

Ze was 'n leeftijdgenoot, die ik iedere dag zag.

Die ik dagelijks sprak...

Kerstin was...

bereikbaar.

Al mijn klasgenoten hadden hun eerste zaadlozing allang gehad.

Dat kon me nooit iets schelen. Ik hoefde niet zo nodig haantje de voorste te zijn.

En eerlijk gezegd wist ik ook niet wat ik miste.

De mooie nieuwe wereld van 't volwassen worden

De eerste keer duurde bij mij echt uren.

Wat je al niet hele middagen met anderen doet.

Ongelooflijk toch, de tijd, de energie en vindingrijkheid...

die er door mij en mijn toenmalige vrienden in zelfbevrediging werd ge�nvesteerd.

Meerdere keren per dag, en altijd ten koste van onze waardigheid.

Trist...

weet je... waar mijn...

Sorry. Pardon.

Hoe ik er ook voor ging als m'n hormonen opspeelde...

ik bleef wat bang bij Kerstin.

Ik sprak met haar over van alles. De scheiding van m'n ouders...

De angst voor proefwerken, onze schoolvrienden...

alles behalve wat me het meeste interesseerde...

Zij.

Dat was heel mooi. Twee weken voor 't bal. Super.

Laatste dans voor de pauze: de tango.

Klassiek. Met als verrassing: de dames kiezen.

Rustig.

Meisjes, kom op. Niet zo stug.

Een dansschool is geen huwelijksbureau. Een beetje zelfvertrouwen.

Zoek mannen uit.

Een man.

Sophie was wel eerder, maar zou ik de eer mogen hebben?

De Tango: Dicht bij elkaar gaan staan, de winterhouding dus...

jongens links voor, meisjes rechts... -Dansen?

Probeer 't maar...

De heren zijn altijd galant. Altijd. -Maar zij moet toch kiezen.

Jana, kijk 's hier. Vooruit, dansen.

Sorry. -Kijk toch uit.

Dat zouden de langste vijf minuten van mijn leven worden.

Tristan...

Ik ken kamerplanten die beter kunnen formuleren. Onvoldoende.

Het mooie van 't leven is dat van 't een 't ander komt.

De dansleraar had de lange Jana als m'n vaste partner toegewezen.

Ik haalde de de ene vijf na de andere. Mijn vader zocht een tijdelijke woning...

totdat hij echt zou vertrekken, en we zouden Kerstmis gescheiden vieren.

Zo gingen de dagen en maanden voorbij tot aan de kerstvakantie.

En ik kon geen manier ontdekken om Kerstin voor me te winnen.

Zonder initiatief te moeten tonen.

Daar was ik namelijk ontzettend bang voor.

Ja, hier. Kerstin.

Waar is Kerstin eigenlijk?

Die is weer 's niet naar Duits gegaan.

Dat had ik overigens ook graag gedaan. Ze zal wel ziek zijn.

En opeens wist ik wat me te doen stond.

Ik zou het nu eens via de romantische weg proberen.

Klaarblijkelijk was Kerstin wat eerder met vakantie gegaan.

Om de duisternis van hun kapotte huwelijk te ontvluchten...

vlogen mijn ouders voor de kerstvakantie graag naar 't zuiden.

Voor de eerste keer apart.

Daarom was ik eerst met mijn vader voor de Kerst op Tenerife...

En daarna voor Oudjaar met mijn moeder op Fuerteventura.

Het was allemaal niet zo best.

Het is niet zo best... Maar iets meer interesse voor je diploma, en 't lukt je.

Als je zo door gaat, lukt dit halfjaar zelfs niet.

De vakantie kwam... en ging ook weer voorbij.

En de volgende weken vreesden we dat God de grote herhaaltoets had ingedrukt.

'n Nieuw jaar, dezelfde zooi.

Intussen had m'n vader z'n spullen gepakt...

en mijn moeder begon onze verhuizing naar 'n andere stad voor te bereiden.

Waar ik natuurlijk bij voorbaat de pest aan had.

De tijd vloog voorbij, maar er veranderde niets.

Ik trok mezelf nu zes keer per dag af, en dacht daarbij alleen maar aan Kerstin.

En ik zorgde ervoor niet te veel tijd met m'n ouders door te brengen.

En als ik erover nadacht, was alles, maar dan ook alles... echt klote.

O ja. Bijna vergeten.

Judith Knigge, toch?

Ik wil jullie graag jullie nieuwe klasgenoot voorstellen: Judith Knigge

Vers uit de grote stad in ons boerendorpje neergedaald.

Is ze niet onze nieuwe lerares? -Ik ben blijven zitten. Twee keer zelfs.

Maar ik praat er niet graag over. -Dus zaak gesloten.

Judith zit vanaf nu dus in deze klas.

Judith, zoek maar 'n plaatsje uit.

Kerstin nodigde ons uit voor 'n feest.

In verwachting van wellustige orgie�n, ons verheugend op clipmuziek en erotiek...

brachten we de halve dag in bad en voor de klerenkast door.

Het was ons eerste belangrijke feest.

Met alcohol, en alles wat er maar bij hoort.

En Kerstins vader had beloofd ons tot middernacht alleen te laten.

Hoi.

Kom binnen.

Het is klote.

Het komt wel goed.

Ze hebben hier minstens een kilo nodig. -Dat is wat er mankeert.

En wat hero�ne erbij...

Jongens, zet wat te drinken klaar.

Luister, allemaal... We hebben 'n spel bedacht.

Dat jullie hier al in zo'n geweldige stemming zijn, hebben jullie wel gemerkt.

Goed, ik zal jullie wat vragen stellen.

En iedereen die 'n vraag goed heeft beantwoord...

mag 'n cocktail opdrinken.

Nou goed.

Wie heeft er op dit moment een broek aan?

Nou?

Goed zo mensen! Tijd om te feesten!

Even wat moed indrinken.

Dat moet lekker zijn.

Wat? -Ga toch met haar dansen.

Wanneer?

Nu, idioot.

Nee.

Waarom niet?

Dat is onze plicht als gentleman.

Ok�.

Volgende plaat.

Echt niet. Die is niet zo bang.

Dat is nou klote.

Dansen?

Kan je 't al een beetje?

Kom op, nou. Drink lekker op.

Dank je.

Nu gaat 't beginnen. Dansen.

Kijk uit, Kerst...

Je veter zit los.

O, dankjewel.

Kerstin...

Ja natuurlijk, kom maar.

Kom mee.

Trist... -Ja?

Ik moet je wat zeggen.

Ik... ik...

ben zo bang...

Ja?

Dat dit moment voorbij gaat.

Ik hou van je.

Ik... -Beloof me dat het altijd zo blijft. Ok�?

Ook als je verhuist.

Ook... na het eindexamen.

Altijd.

En ook als we al getrouwd zijn, en ik moeder of zelfs oma...

Beloofd?

Beloofd.

Ik kan helemaal niet zingen. -Het is niet moeilijk.

Wij zingen ook mee.

Kom op Spekkie!

Ik ben blij dat ik geen dikzak ben...

want dik zijn is niet fijn.

Ik ben blij dat ik 'n magere spriet ben

want mager zijn betekent vrijheid

Harder, Spekkie! Harder!

Ja, Spekkie, harder. Je kan het.

Over dikzakken worden vaak grappen gemaakt. Dikzakken hebben het benauwd.

Dikzakken hebben niets om aan te trekken...

Dikzakken vallen buiten de wet.

Dikzakken hebben vreselijk dikke benen.

Dikzakken hebben 'n onderkin.

Dikzakken, zwakkelingen. Dikzakken, zwijnen.

Presteren, stressen, niet durven zwemmen...

En daarom ben ik blij dat ik geen dikzak ben.

Een dikzak ziet met z'n tenen niet.

Dag. Mijn vader staat vast al bij de deur.

...Zoals alle mensen vrij te zijn

Dikzakken slikken vermageringspillen.

Dikzakken hebben 'n dikke kont.

Simone. -Je weet toch hoe hij is.

Hij is echt vreselijk.

Je kan voor ��n keertje toch wel wat langer blijven.

Hou toch op.

Ja, kom en maak 's echt plezier. Gaat echt niet.

Je bent wel erg stom, weet je dat. -Dan maar stom. Veel plezier.

Dag Kerstin. Bedankt. -Doei, Simone.

Ok�. Wie door de fles wordt aangewezen, die...

die moet met Jana kussen.

Ik kus met niemand. -Hoezo niet? Een spel is 'n spel.

En stel je voor: misschien tref je je heimelijke geliefde wel.

Daar gaat 't helemaal niet om. Het gaat eigenlijk om...

dat het...

altijd zo blijft. Dat ik echt gelukkig ben.

Die klote vader laat me niet eens bij 'm in huis, de schoft.

Hij is vast jaloers dat hij z'n dochter niet meer voor zich alleen heeft.

Ik zeg 't je, het is om te kotsen, kotsen...

Dat is eigenlijk sowieso wel 'n goed idee.

Wat had jij er eigenlijk mee te maken?

Gek, h�?

Ik ben toch heel erg aardig.

Je moet nu eigenlijk eerst wat eten.

Brood of zoiets.

Waarom?

Omdat dat 't zuur 'n beetje opzuigt. Opzuipt.

Niets is walgelijker dan wakker worden, en te kotsen waar anderen bij zijn.

Zo is 't goed...

Je voelt je zo gelijk beter.

Wat?

Waar zijn de anderen?

Thuis, denk ik. M'n vader grijpt al twee uur de ene na de andere.

Is hij boos? -Nee.

Wat 'n rotzooi. -Het is wel goed.

Kan iedereen gebeuren.

Bedankt.

Hoewel het er niet zo uitzag...

was ik op dat moment helderder dan ooit.

Op dat moment nam ik afscheid van Kerstin.

Ergens vermoedde ik dat ze niet verliefd zou worden...

op iemand die kotsend op haar schoot gelegen had.

O, mijn god.

Schrik maar niet.

Nu zijn er dus drie ontspoord.

Wilt u misschien koffie?

Ja, graag.

Komt u mee.

Er is niet veel waar ik naar terugverlang uit die jaren.

Maar zuipen tot je erbij neervalt zonder kater de volgende morgen...

dat mis ik wel.

M�ge schat.

Ik zal maar 's ontbijt klaarmaken.

Dat heb je mooi gedaan. -Graag gedaan.

Gaat 't al wat beter?

Trist...

Heb je 't er moeilijk mee?

Waarmee?

Nou ja...

Met 'n andere man in huis.

O, dat. Ik ben toch geen kind meer.

Voor 't feest had ik 't gevoel dat ik Kerstin voor me zou winnen.

Maar sinds het feest geloofde ik niet meer in dat gevoel.

De pijnlijke erkenning dat ik nooit 'n enkele kans bij Kerstin zou maken...

maakte me vreemd genoeg niet bedroefder, maar vastbesloten.

Ik had een afspraak met het geluk gehad.

En het geluk had me aan de kant geschoven.

Het was nu niet de tijd voor Kerstin.

Maar er zijn meer mooie dochters. Je moet er alleen vertrouwen in hebben.

Homofiel? -Hij vraagt 'n ring aan 'n volwassen man.

Hopeloos.

Het is eenvoudig hopeloos.

Eet smakelijk, Judith. Eet lekker door. Let niet op mij.

En als de ober nu nog wat warms komt brengen, ben ik je man.

Sorry.

Voordat de bel gaat heb ik nog 'n persoonlijk bericht.

De toneelvereniging komt nog wat mensen tekort.

Minstens twee. Vrouw of man, dat maakt niet uit.

Als je echt wanhopig bent, dan zie je overal tekenen.

Je grijpt ieder strohalmpje aan.

Ik wist opeens zeker dat ik m'n geluk bij 'n meer ervaren meisje moest zoeken.

Judith.

Als ze echt iets van mannen begreep...

waardeerde ze me vast meer dan die wichtjes in m'n klas die alleen op uiterlijk letten.

En zo begon m'n theater carri�re.

Wie heeft jullie gezegd dat ik 'n grapje maakte?

Hier is de appel.

Maak plaats.

Hij zal de gebruikelijke afstand nemen.

80 Passen geef ik u.

Hij pocht uit 100, z'n man te kunnen raken. Schutter, schiet nu raak, en mis niet.

Waar zouden we nu moeten...

Ja, Lars, wat is er aan de hand? -Nog ��n momentje.

Goed. Nog 'n keer. En denk er aan, Tristan...

speel niet de koning, als je zelf de koning bent.

Laat de anderen 'onderdanig' spelen.

En draai je een beetje naar 't publiek.

Goed, nog 's.

Ja, alsjeblieft.

Hij pocht uit meer dan 100, z'n man te kunnen raken.

Schutter, schiet nu raak, en mis niet...

het doel. -Zo is het genoeg, mijn heer.

Het is onmenselijk om zo met de angst van een vader te spelen...

als deze arme man lijf en leven verbeurt door maar 'n beetje schuld.

Mijn God, hij stierf al tientallen malen.

Laat hem ongemoeid in zijn hut. Hij heeft u ontmoet.

Dat moment zal hij, en de kinderen van zijn kinderen, voor altijd gedenken.

Ja, verder. Wat is er? Tristan, inzetten.

Verder heb ik 't nog niet opgeschreven.

Geweldig. Dan maar nu verder met de man en z'n zoon.

Waar is ie eigenlijk? Lars!

Het is niet goed. -Stel je niet aan. Laat maar zien.

En jullie naar de kleedkamer en zoek je kostuum. Hier is de sleutel.

Ik begrijp iets niet. Ja, wat?

Het stuk heet Wilhelm Tell. Niet Bertha of Gessler...

of Iets-vergeten Zwitser... -Ja, en?

Waarom heb ik zo weinig tekst?

We gaan ons kostuum halen? Ja, ja, ga nou maar.

Judith? -Ja?

Dat was klasse.

Waar is eigenlijk die pokkezoon met z'n pokke-appel.

Judith boot me aan mijn rol buiten de vereniging te repeteren.

Ze was heel voorzichtig. Ze dacht dat de uitvoering me iets kon schelen.

Eerlijk gezegd liet Tell me volkomen koud.

Ik wilde slechts met Judith alleen zijn. Ik wilde eindelijk m'n angst overwinnen.

En ik wilde haar kussen.

Je denkt je tekst niet.

Hoe? -Nou ja, je denkt niet mee.

Jij denkt alleen maar aan wanneer je iets moet zeggen.

Je moet van elk woord nagaan wat 't precies betekent...

en waarom Gessler het uitspreekt. Je zult 't zien, daar wordt 't beter van.

Zo wil ik het. Noem 't idioot. Dat hoor ik niet.

En u legt uw lot in...

Judith was geniaal. Plotseling begreep ik het.

Plotseling kreeg het hele gedoe zin.

Waarom aarzel je? Je lot in eigen hand...

Meester over eigen lot... En bovenal...

Hier gaat het om, schutter, je kunst te laten zien...

Het doel is nobel, en de prijs zeer groot.

Het doel is nobel, en de prijs zeer groot.

Wauw, echt wauw.

Vind je? -Ja.

Mag ik je kussen?

Nee.

Sorry.

-Je hoeft je niet te verontschuldigen. Ik wil alleen niet dat je me kust.

Dan ga ik maar naar huis. Bedankt voor je hulp.

Ciao, Judith.

Ach, Trist...

Jij... Voor de volgende keer...

Zoiets vraag je niet. Dat doe je gewoon.

Ik zal 't onthouden. Voor de volgende keer.

De vrolijke stad W�mme moest 't zonder mijn theaterambities doen.

De volgende dag gaf ik de rol op.

De leraar Duits leek vreemd genoeg opgelucht...

en schreef het stuk zelfs om, zodat ik 'n stomme rol zou kunnen spelen.

Ik weet niet of mijn eigen leven niet ook een stomme rol was.

Echt goed voelde ik me alleen als ik bij de anderen was.

En in hun midden kon verdwijnen.

Ik vond ik het dan ook prima dat m'n moeder 'n paar dagen naar 'n seminar ging...

en mij voorstelde om die dagen bij m'n vader te gaan wonen.

Dat deed ik natuurlijk niet.

In plaats daarvan nodigde ik iedereen bij ons uit.

Iedereen, behalve Simone, wier vader haar weer eens niet liet gaan.

Mooi niet. Zonder mij.

Ik kan me ook wel iets leukers voorstellen.

Doe toch niet zo...

zo sache-vrolijk. -Waarom lacht dan niemand?

Petje af voor jullie gevoeligheid. -Hou nou 's op.

Waarom eigenlijk niet. Iedereen heeft gelijke kansen.

Ik zeker.

Ik kan niet eens pokeren. Dat is 't probleem niet.

M'n knip. Ik ben platzak. -We kunnen met lucifers spelen.

Ja, heel spannend, zoiets als met poppen spelen.

Waar zie je ons voor aan? Om lucifers spelen? We zijn toch geen baby's meer?

Horen we deze maand nog wat jullie willen?

Maakt me echt geen moer uit.

Kan je wel lol hebben nu Jana er niets aan vindt, en 'n ander platzak is?

Ik vind 't stom.

Er kan maar ��n rondewinnaar zijn.

En de rest legt z'n kaarten open.

En dat is de diepere zin van dit spel?

Mijn god nee, wel 'n heleboel tietjes.

Als je wint. -Heel leuk.

De drie met de slechtste kaarten moeten elk spel 'n kledingstuk inleveren.

De kaarten zijn er klaar voor.

Heb je 't koud?

Nee.

Ik moet heel vaak aan je denken.

Ja?

Ja.

Dat had je zeker niet verwacht, h�.

Nee.

Weet je eigenlijk dat de meeste grappen over mij van jou kwamen?

Ja, en dat spijt me best.

Nou ja, niet allemaal.

Hoe... is het dan vergeven?

Ja, zo erg was het nou ook weer niet.

Jana...

Ik ben verliefd op je geworden.

O... Ik wil helemaal geen dikke vriend.

Dat was een grap.

Echt?

Ik bedoel, het maakt toch niets uit...

je valt al af van anderhalf pilletje.

En ik ben ook niet bepaald Samantha Fox.

Nee, maar...

Maar...

Ik vind je mooi.

Ik jou ook, Stefan.

Maar nu moet ik weg.

De volgende vrijer wacht op me.

Dat was ook weer 'n grap. We kennen elkaar toch?

Zeker nu we 'n verliefd stelletje zijn.

Maar dat mag niemand weten.

En nu?

Jullie hebben toch wel 's eerder geneukt, h�?

Niet zo vaak met dronken knulletjes. -Ik kan bijna niet kiezen.

Gewonnen!

Wij gaan ervandoor.

Zeg, moeten jullie niet naar huis?

Waarom... Trist...

Waarom heb je 't nooit geprobeerd?

Ja, weet je...

Ik weet zeker dat je... Ze noemen 't geloof ik grote kinderogen...

Hou je van me zoals een moeder?

Iedere vrouw wil je wel adopteren.

Maar...

de man die mij krijgt...

zo'n echte kerel...

daar wil ik tegenop kijken.

Daar spreekt de Turkse in je.

O, ja? De Turkse in mij zou jouw piemel er direct afsnijden.

O ja? Probeer 't maar.

Ellie, kijk uit wat je zegt.

Bedoel je... deze piemel?

Smeerlap.

Daar zal je voor boeten. Zeker weten.

Meekomen.

Smijt 'm nat.

Ik zal je 'n geheim vertellen. -Ok�.

Stoppen.

Ok�, vertel op.

Ik zal het vertellen. Ik ben verliefd, eerlijk.

Echt waar?

Ik wist precies wat me te doen stond.

Krijg ik nou 'n handdoek? -Alleen nog niet hoe ik 't zou regelen.

Ik...

wou romantisch zijn.

Dankuwel.

Je vader?

Doet ie dat vaker?

Wat 'n klootzak.

Weet Lars dit?

Hij weet ervan.

En...

hij doet niets?

Wat moet hij dan doen?

Ik zou het niet weten.

Z'n arm om je heen slaan...

de klootzak aangeven, weet ik veel.

Ik kan toch mijn eigen vader niet aangeven?

Waarom niet?

Hij kan toch ook z'n eigen dochter slaan.

Hij bedoelt het niet zo.

Hij is ook niet gelukkig. -Ben je gek...

je neemt 't nog voor 'm op ook.

Mannen doen dat nu eenmaal. -Ga door, anders ga ik huilen.

Denk je dat je er beter om kan lachen?

Vindt hij het leuk?

Nee, maar...

hij laat me stikken. Hij valt op die stomme Judith.

Judith is 'n goede meid.

Weet ik.

Hebben die wat met elkaar?

Wij zijn... -Uit elkaar?

Nee, nee, maar... -Wat dan wel?

Hij valt op haar. Dat zie ik toch.

Dat begrijp ik niet. Ik bedoel... hij heeft jou toch.

Ja, maar...

Ik wil niet met 'm naar bed. Nog niet.

Ben je al met iemand naar bed geweest?

Heb jij het... -Nee.

-Ja, ik wel. Waarom wil je het weten? -Nieuwsgierig.

Klopt.

En lijd je er onder? Vind je het zo erg?

Soms, een beetje.

Voor mij is kussen meer dan genoeg.

De hele tijd maakt ie dan kringetjes om m'n borsten.

En... vind je dat niet prettig?

Voor eventjes wel, maar niet uren lang.

Na 'n tijdje gaat 't schrijnen.

Weet je wat echt mooi is?

Bij 'm wakker worden.

Mijn vader was mijn eens op 'n symposium, en kon ik bij Lars slapen.

En toen ik zo wakker werd door de zon...

in zijn arm...

hij snurkte, en rook uit z'n mond en...

trok z'n neus op.

Ik was gewoon helemaal gelukkig.

Waarom? Zoiets heb ik nooit meegemaakt.

Helemaal nooit?

Maakt niet uit.

Gewoon wachten tot je 't ook eens krijgt.

Leef je altijd in angst thuis?

Vaak.

Daar zou ik nooit aan wennen.

Laat maar.

Dit was...

een van de fijnste dagen van m'n leven.

Bedankt.

Bedankt.

De volgende dag gedroeg Simone zich weer heel gewoon tegen mij.

En ook in de weken daarna.

Omdat Lars er nooit iets van zei, nam ik aan dat ze hem niets verteld had.

Waarom ook?

Ja, dat...

maar... het was op 'n speciale manier fijn.

Maar... ja...

Ik wil toch liever weer gewoon vrienden zijn.

Ja, begrijp ik.

Het was... fijn. Je weet wel...

dat had ik me anders voorgesteld.

Hoe anders?

Iets heftiger.

Trist...

Wanneer ga je verhuizen?

Over 'n paar weken.

Voor die tijd moesten we nog maar 's uit ons dak gaan, h�?

Misschien na de uitvoering?

Ok�. Waar?

Wie weet gaat mijn vader weg, of anders naar een kroegje of zo.

Prima.

Alles kits?

Je veter zit los.

O, dankjewel.

Gluurder

Maak plaats.

Hou de gebruikelijke afstand.

80 Passen geef ik u.

Hij pocht uit 100, z'n man te kunnen raken.

Schutter, schiet nu raak, en schiet of sterf.

Je stomme jongen.

Dat zal de dood van m'n stomme dinges worden.

Heb meelij met die stomme jongen. Laat dit genoeg zijn.

Het is onmenselijk om zo met de angst van een vader te spelen...

als deze arme man lijf en leven verbeurt door maar 'n beetje schuld.

Verder alles in orde? -Ja, natuurlijk.

Wat vond je van onze zoon? -Goed. Goede rolbezetting en zo.

En, hoe gaat het verder met je?

Echt geweldig.

Mooi.

Ik wil Tristan morgen nog even zien. Afscheidsfeestje, en zo.

Prima idee. -Goed.

Hallo. -Hallo, goedenavond.

Dit is de vader van Kerstin, een vriendin van Tris.

En dit is mijn man, nog wel, tenminste.

Hallo. Uw zoon is 'n echt talent. -Ja, vindt u?

Nou ja, hij heeft zo zijn momenten.

Ik ga er zo langzamerhand vandoor. Het beste.

Hetzelfde. -We bellen nog wel, h�?

We bellen nog.

Klaar? -Klaar.

De vader van Kerstin, h�?

Echt te gek, het was goed.

Het was toch leuk, h�?

Ga dat dan vieren.

We gaan straks nog stappen.

Aha, jullie gaan stappen.

Nou...

veel succes bij de meisjes, dan maar.

En Simone? -Heeft nog niet beslist.

Mijn moeder wil jullie uitnodigen voor chocolademelk.

Om de gelegenheid te vieren. -Dat wordt wel wat laat, nietwaar?

Papa, heel eventjes maar.

Lieverdje, wat hebben we nou gezegd? In 't weekend tot elf...

en doordeweeks tot acht uur. Geen uitzonderingen.

Simone kan bij ons blijven slapen, als u dat beter uitkomt.

Dat geloof ik graag, beste vriend. Maar wij hebben ook bedden thuis, dank je.

Ze gaan allemaal. Ik ben weer de uitzo... -Liefje...

Het spijt me.

Dat is dan jammer. Nog een prettige avond.

Veel plezier.

Twee dagen later vertrok mijn vader naar Engeland.

Ik zag hem pas weer terug in de vakantie.

Ook 't afscheid op de luchthaven, was niet echt hartelijk, maar tenminste vredig.

Hij kon gewoon niet anders.

Maar pas vele jaren later heb ik pas begrepen wat hij toen bij 't afscheid zei:

'Er is altijd genoeg liefde voor iedereen beschikbaar.'

Het gaat niet. Het gaat steeds moeilijker. Wat jammer nou.

H�, wachten.

En?

Heb je 't gehad? -Dat mag je wel zeggen, ja.

Vertellen! Vertellen...

Het is 'n geile kerel.

Meisje, zo zijn we niet getrouwd. Kom.

Alsjeblieft, papa. -Geen discussie.

Papa, we vieren Tristans afscheid. -Dat zal me 'n zorg zijn.

Weet u...

Vergeef me, maar zonder haar is het verdomme geen echt feest.

Ik heb geen idee wat jullie zouden moeten bespreken.

Over 'n paar dagen is Tristan weg, en kunnen we 't niet meer vieren. Alstublieft.

Schat, je hebt 't helaas voor jezelf verpest.

J�rgen...

Jij houdt je mond.

Spreek niet zo tegen mama.

Laat haar los.

Wat zei je daar?

U moet haar loslaten.

Wil jij me de wet voorschrijven?

Ja, inderdaad.

J�rgen!

U bent een grote klootzak, weet u dat?

Instappen. Nu gelijk!

Stap uit. -Tris...

Als je niet onmiddellijk die deur loslaat... -Kom eruit.

Laat los. -Dat zal ik nu zeker niet doen.

Stap alsjeblieft uit.

Jochie, dat had je eerder moeten bedenken.

Wat wilt u nou? Me nog 's slaan?

Als u me nog 's aanraakt geef ik u aan.

En ik zal u aangeven omdat u me geslagen hebt...

En ik geef u aan omdat u uw dochter telkens weer slaat.

Mooi toch, die wetten?

Sla me dus nog maar 'n keertje. Luister jij...

Ga naar huis, papa.

Ik kom niet mee.

Ga fijn feestvieren, schat. Ik heb alleen wat frisse lucht nodig.

Hij zal ons nooit meer wat aandoen.

Dat bezweer ik je.

Dat doet pijn.

Jij bent de kampioen.

Geen idee waar Kerstin blijft, maar... ik begin toch maar.

Kleintje...

Vrienden tot in de dood...

Veel geluk...

Blijf zo je bent.

Bedankt, voor alles.

Tja...

Ciao, h�?

Tristie.

Blijf wie je bent, ok�?

Dit is van ons allemaal.

Het ga je goed, Trist.

Afgesproken?

Doe Kerstin de groeten, van mij.

En als het me niet bevalt...

Bij wie zou ik dan welkom zijn?

Hopelijk tot gauw. -Doei.

Daar waren ze. Nog een paar momenten te zien...

en dan verdwenen.

We hadden elkaar eeuwige trouw bezworen...

brieven en bezoekjes, beloofd...

vakantieplannen gesmeed.

Geen idee waarom.

Maar ik wist toen al dat ik de meeste van hen nooit meer zou zien.

In toch geloof ik, tot de dag van vandaag, dat we 't oprecht meenden.

Misschien hoef je elkaar niet te zien, om toch trouw te blijven.

Eerst even 'n kop koffie.

Kan ik er ook een krijgen?

Natuurlijk.

Ik...

heb gezegd dat ik je zo snel mogelijk zou bezoeken.

Te snel?

Koud?

Binnen hebben we koffie. Wil je 'n kop?

Zal ik je er eentje hier brengen? -Graag.

Zij was de eerste vrouw die ik heb gekust.

De eerste waarmee ik naar bed ben geweest.

Drie dagen geleden is ze verongelukt.

Hoe diep moet je rouwen als er iemand gestorven is?

Hoe rouw ik naar mijn woorden?

Kerstin en ik hadden 16 mooie jaren.

Als ik naar m'n omgeving kijk...

dan lijkt me dat zelfs meer dan je mag verwachten.

Ik denk dat het daarom belangrijker is om te beseffen dat geluk echt mogelijk is.

Belangrijker dan het denkbeeld dat geluk eindig is.

Ik heb geluk gehad.

Kom zitten. De laatste is 'n mietje.

Hasta la pasta.

Sneller.

Tristan is nu freelance journalist.

T�mai is met Spekkie getrouwd. Drie kinderen.

Spekkie getrouwd met T�mai. Manager van een ambitieus tweededivisie-elftal.

Jana, nu 32, ongetrouwd. Kunsthistorica. Woont in Offenbach.

Streusel, getrouwd. Geen kinderen. Eigenaar van 'n autobedrijf in Gera.

Elrond woont in Caracas, hoofd marketing van 'n groot olieconcern.

Simone, 2 kinderen. Gescheiden, maar vol hoop voor de 2e keer getrouwd.

Lars, 2 niet afgeronde studies. Heeft z'n vaders begrafenisonderneming overgenomen.

Judith leefde tot midden de jaren '90 in Keulen. Daarna verblijfplaats onbekend.