Original subtitles

Osmanlı İmparatorluğu 400 yıl boyunca Balkanlar'da hüküm sürer.

İvraniye, kurtarılmış Sırbistan sınırına yakın önemli Türk şehirlerinden biridir.

Hristiyan azınlığının başında, saygın bir tüccar olan Hadzi Trifun bulunmaktadır.

Trifun gücünü kullanarak Türk otoritelerde

barış içinde olmaya çabalar.

Fakat güçlü Türk Beyleri ve hatta kendi ailesi dahi ona güçlük çıkartır.

En büyük oğlu Djordje'nin zamansız ölümünden sonra,

Trifun diğer iki oğlunu yerli Sırpların lideri olmaya hazırlar.

İVRANİYE, 1850

NÜFUS: 6000

Osmanlı İmparatorluğu'nun uzak kuzey eyaleti.

Tanrım…

Bana başarabilmem için kuvvet ver.

Bana savaşma gücü ver.

Şeytanın işi bu.

O her yerde.

Umarım bu şeytan…

…geldiği gibi gider.

Saçların ne kadar uzun.

Kimsenin görememesi ne kötü.

Djordje'm için yas tutacak bir yılım daha kaldı.

-Çocuklar nerede? Yıkandılar mı? -Evet.

Tertemiz oldular.

Bizim şu öğretmen de epey yakışıklı.

Sesi güzel.

Evet, gerçekten.

Hadi, çabuk olun.

Tanrı'nın merhameti…

Eve gidiyorum ben.

Sessiz ol, Paraputa.

Bunu yanlarına mı bırakacağız?

Sakin ol, Cona.

Benim oğlanlar gerekeni yapar.

Sen burnunu sokma.

Haberin olsun, ben de öç almasını bilirim.

Doğru.

Sen güçlü bir adamsın, Trifun. Söylesene…

Peki ya kutsal topraklarımızı kirleten Türkler, onlar ne olacak?

Söylesene, Trifun.

Tanrı barıştan yanadır.

Doğru, barıştan yanadır.

Fakat askerlerin niçin böyle bir şey yaptı?

Yatağanlar parlayacak, tüfekler dolduruluyor.

Biliyorum, zira ben bunların içine doğdum.

Efendiler,

bana öyle geliyor ki, sizler kendi çıkarlarınızın derdine düşüp

padişahımızı ve iradesini unutmuşsunuz.

Padişahımız efendimizin fermanıdır ki

Allah'ın izniyle, burada, bu sınırda görevimi yerine getirmeye geldim.

Evet, tabii.

Padişah Hazretleri'nin fermanı var muhterem Cafer Bey,

ama başka bir ferman başka birini göreve getirebilir.

Padişahımız Avrupa tahsili görmüş ve o, yeni bir dönemin geldiğini söylüyor.

Yüce padişahınız eskiden yaptığı gibi

kuşkulanmak istemez ki paşaları görevden alıyor.

Hadzi Trifun'un oğlunu İstanbul'da tutuyor.

İstanbul ve Selanik'le ticaret yapıyor.

Ona karşı çıkmamak lazım.

Gücü var.

Bizim için kârlı bir iş.

Hakkın var İsmail Bey.

Onu tahrik etmemeliyiz. Asla ve kat'a.

Onu mahvetmeliyiz.

Bu isyancı domuz ona verdiklerimizle, kiliseler ve mezarlar yaptırıyor.

Üzerine bir de ahaliyi toplayıp yortu kutluyor.

Vergisini düzenli ödüyor.

Ah, İsmail Bey. Ne yazık ki sen, kâfirin ne olduğunu anlamamışsın.

Ben de biraz yiyeyim.

İsa dirildi, baba.

Evet, gerçekten de dirildi, kızım.

İsa dirildi, efendim.

Mutlu yortular, kızım.

Her şey gönlünce olsun.

Stana, hadi artık torunların hediyelerini verelim.

Hepsine birer altın sikke.

Piskopos, sizi çağırdım, fakat gelmediniz.

Günah çıkartmak istiyorum fakat kiliseye gidemiyorum.

-Hiç kolay değil. -Tashana, kızım.

Oğlum Djordje yaşasaydı,

Çocuklarına ve evine bu kadar iyi baktığın için gurur duyardı.

Lütfen günah çıkartmama izin verin.

Şu an yapılacak daha önemli işlerimiz var.

Acelesi yok, daha sonra halledersin. Gidelim.

Baba, beni diri diri gömdüler buraya.

Sen çocuklarınla ilgilen.

Evin işlerini hallet.

Zamanla her şey yoluna girer.

Nikolcha, tatlım, içme artık.

Şarap bütün gücünü silip süpürecek.

Kız gibi güzelsin, yemek yemen bile kız gibi.

Benim için kanını verir miydin?

Verirdim.

Son damlasına kadar.

Sana inanmıyorum.

İsa dirildi, hanımefendi.

Gerçekten de dirildi.

Mutlu yortular. Duyduğuma göre Azizler Günü'nde oğlunuz geliyormuş?

Hayatımın neşesi geliyor.

Kaldır şunu.

Onun neşesi, benim kederim.

Bir buçuk yıl boyunca İstanbul'da kızlarla gönül eğlendirdi.

Kızlar nasıldır bilirsin, adamın kanını emerler.

Buyurun, Piskopos.

Söylesene, Trifun, şu malum meseleyi nasıl halledeceğiz?

Jovcha meselesini.

Manastır için yeni bir çan sipariş ettim.

Tamamen bronz. Avusturya'dan geliyor.

O meseleyi de aynen böyle halledeceğiz.

Jovcha bana bir servete mal oldu.

Peki, karısını manastıra ne zaman götüreceğiz?

Ailemin yanına dönebilir miyim?

Çocuklarım…

Onları görebilir miyim?

Onu yumuşatabilirdin.

Çocuklarının iyiliği için.

Nasıl bilmiyorum.

Daha emziriyor olmama rağmen beni zorluyordu.

Hiç sesimi çıkartmadım.

Ama nasıl, hâlâ bilmiyorum.

Madem öyle, çocuklarını unut.

Hâlâ buradayken, ağlama.

Zavallı ruhları incitme. Günahtır.

Peki ya benim üzerimden işlenen günah?

Bir kadının görevi, kocasının sözünü dinlemektir.

Düzen böyle.

Eş veya manastır.

Burası huzurlu ve sessiz.

Jovcha…

Piskopos Stojan… Andja'yı gördünüz mü?

-Ağlıyor muydu? -Bu daha ne kadar sürecek, oğlum?

Ne ne kadar sürecek?

Kendini küçük düşürmeye daha ne kadar devam edeceksin?

İlk karın kısırdı, bir türlü rahat vermedin kadına.

Eziyet edip durdun

Sonunda, intihar etti.

-Kendi etti, ben zorlamadım. -Aslında zorladın, başka şekilde.

Zayıftı.

Bu, oğulları olmasına rağmen, manastır için.

Kör talih.

Talihle alakası yok. Sen bir canavarsın.

-Hiçbir fikriniz yok. -Kes sesini!

Çeneni kapat!

Bir rahibin karşısında dua ve tövbe eder,

af dilersin, böyle cevap vermezsin!

Kendine gel, Jovcha.

Kutsal Kilise üçten fazla evliliğe izin vermiyor.

Kutsayın beni, Piskopos.

Rada!

Yiyecek hazırla da çıkmadan yiyelim.

Ey, kâfirler.

Muhterem müsellim Cafer Bey üç gün sonra seni kabul edeceğini buyurdu.

Uzun süredir ona uğramıyormuşsun.

Muhterem müsellim merak ediyor seni, nasılsın, iyi misin diye.

Cafer Bey kardeşim, merak etmesin muhterem müsellim.

Hayattayım ve iyiyim. Tanrı'nın izniyle ona da aynısını dilerim.

-Maşallah. -Maşallah.

Fakat üç gün sonra ben Azizler Günü'nü kutluyor olacağım.

Kutlamalara gelmek isterse, bekleriz, söyle.

Onur duyarım.

O seni çağırmıyor, lakin emir veriyor.

Müsellim'e gelmezsen, yüce Sultan'a gelmedin demek olur.

Yüce Sultan'a gelmezsen, kâfir, kendi yortuna da gelmeyeceksin.

Yortumu kutlayacağım.

Müsellim'e ilet bunu.

Sana gelince…

Artık gitsen iyi olur.

Kâfir, sana dendi.

Ben barış istiyorum.

Kendi kafanıza göre kavga başlatmayacaksınız.

İyi de, daha ne kadar böyle devam edebiliriz?

Öyle mi diyorsun, Stavra?

Gerçekten mi?

Ne karar verirsen arkandayız.

Ne karar verirsem öyle mi?

Sonu iyi olursa, güzel.

Fakat iyi olmazsa…

Hadzi Trifun'u suçlayacaksınız. Öyle değil mi, Stavra?

Ben sadece diyorum ki, hepimiz…

Hepimiz mi?

Hepimiz mi işin içindeyiz?

Söylesene.

Nasıl da birlik içindeyiz görüyorum.

Öyleyse… Sen ne karar verirsen o.

Ben bekleyelim derim.

Oğlum! Sonunda döndün!

İyi misin?

Sevdiğin her şeyi hazırlayacağım.

Sonunda geldim, anne.

-Çok pisim, önce yıkanayım. -Gel hadi.

Yorgun musun, oğlum?

Baban ve Jovcha halletmeleri gereken bir iş için çıktı.

Sen okumuş adamsın,

akıllısın, baban toprak sahibi.

Burada işler değişti. Sen ne yapılacağını bilirsin, biz bilmiyoruz.

Yorgunum. Dönmelerini bekleyemeyeceğim.

Hediye getirdim hepinize. Yarın veririm artık.

Tavuk gibi dolanma etrafta.

Sen misin, Stojna?

Evet, efendim.

Ne kadar büyümüşsün.

Beni hatırlamadın mı, Stojna?

Elbette hatırladım, efendim.

Bir keresinde nasıl da ata bindirmiştim seni?

İnanın bana, aklımdan hiç çıkmadı ki.

Sana daha koca bulmadılar mı?

Hayır, Tanrı'ya şükür.

Ben bulayım istersen.

Trifun, kardeşim!

Seni buraya hangi rüzgâr attı?

Benden istediğin işi yaparken,

Parasına da ben karar veririm.

Bu pek hoşuma gitmedi, Koll.

Bir işi yaparken, ne kadar ve nasıl ödeyeceğimi bilmek isterim.

Yanımda bir miktar var.

Kalanını da işi bitirince verecektim.

Yaptığın doğru değil.

Bana güvenmemen yanlış bence.

İlk defa iş yapmıyoruz. Seni hiç yüzüstü bıraktım mı?

-Başaramadığım oldu mu hiç? -Mesele o değil.

Mesele, ne bedel ödeyeceğimi bilmiyor olmam.

Bak kardeşim, ben senin yakınlarda olmanı isterim ki

senden ödememi istediğim şartlarda alabileyim.

-Ne olacağı hiç belli olmaz. Anladın mı? -Anladım.

Senin için bu işi yapacağım.

Buraya gel.

Görmek istiyorum.

Onu da çıkart.

Bu ne güzellik.

Ellerin ateş gibi.

Hasta mısın?

Değilim.

Bilmiyorum…

Kolay değil.

Oturun, Piskopos.

Seni dinliyorum.

Djordje hakkında.

Rüyalarına mı giriyor?

Hayatta olmayan kocan seni öpmek için rüyalarına mı geliyor?

Bunun tedavisi var. Oruç tutmak.

Djordje rüyalarıma gelmiyor.

Benim rüyalarım bitti, Piskopos.

Fakat maktul hâlâ burada.

Beni de onunla gömdüler.

Perdeleri açmama izin vermiyorlar.

Elalem "dul kadın yeni koca arıyor" dermiş.

Ben onlar için bir hiçim.

Tek gayem çocuklarımı yetiştirmek.

Beni buraya kapattılar, fakat ben…

Nefes alıyorum… Konuşuyorum.

Yaşayan bir insanım ben.

Tanrı'nın da izniyle, nefes almaya ve hayatını çocuklarınla yaşamaya devam et.

Seni diri diri gömenlerle konuşacağım.

Ben silerim.

-Pişman mısın, Stojna? -Değilim.

Abi!

Selam, ufaklık!

Amma da hafifsin, kız gibi.

Onu bunu bilmem…

Bak ne aldım.

-Colt mu? -Colt.

Al şunu.

İç.

Kaybol!

Kız Mita'yla birlikte oldu.

-Ya gebe kalırsa? -Kalmayacak.

Sana kaç defa işini evin dışında tut dedim.

Günah. Büyük günah.

Tek kelime daha edersen,

seni şuracıkta, bahçede kırbaçlarım.

Kaybol.

Sakin ol Muhterem Bey, sakin ol.

Kâfirler yortularını çok önemsiyor.

Bizim çıkarımıza olsun.

Görüyorsun, biz diğer beyler yarın gidelim. Sen gitme.

Yavaş davranalım. Bir bakalım ne yapabiliriz.

Bakıyorum pek çekingen davranıyorsun.

Kâfirlerin ayaklanmasının sebebi de zaten bu tavırlarınız.

Bunlar bugün seymene, yarın da bana baş kaldırırlar.

Olacak iş midir bu? Sen söyle.

Ben seni her konuda dinleyeceğim muhterem müsellimim ama

görüyorsun, Hadzi Trifun ailenin en sonudur.

Büyük oğlu öldü. Bir oğlunun aklı, diğerinin se gücü yok.

Kanı bozuk, kanı kirli.

Oğullarını yavaş yavaş bizim tarafa çekeriz.

Diyeceğimi dedim. Ordumuz da yoldadır.

Hadi, selametle.

Daha önce de söyledim, siz bilmezsiniz bu işleri.

Onun gibi birini serbest bırakmak olmaz.

Tekrar evlendiririz olur biter.

Bu konuları benden daha iyi bildiğiniz aşikâr.

Fakat kız kardeşinize gelininizden farklı davranıyorsunuz.

Bunu ben de bütün kasaba da biliyor.

Yeter!

O benim kardeşim!

Kendisi toprak sahibidir! Erkek gibi kadındır!

Diğeri muhtarın kızı.

Benim evimde gelmeden önce kaşık dahi görmemiş.

O hâlde onu bir an önce evlendirmeliyiz.

Djordje'yle evlendiğinde çocuk yaştaydı.

Biraz daha bekleyelim.

Pekâlâ.

Bekleyelim.

Yarın çocuklarıyla yortuya gelsin.

Manastır için aldığım çan gelince…

Andja'yı da oraya yerleştiririz.

Yerleştiririz.

Sarosh… Eski dostum…

Küçük bey, dostum, dayanağım.

Evin dışındaki dünya nasıl?

Dünya dünyadır. Ama benlik değil.

Ne benlik artık bilmiyorum.

Ben biliyorum, aşk benliktir.

Çal, bre!

Her yerde aşk.

Ben böyle bir hayattan bıktım, efendim.

Demin Tashana'nın kapısının önünden geçtim.

Nefesini ve kokusunu hissettim. Allah biliyor ya!

Hissettin mi?

-Boş hayaller. -Tashana dul bir kadın.

Ne bekliyorsun ki?

Olur mu hiç?

Toprak sahibinin gelini.

Sarosh…

Aşk sınır tanımaz.

Tashana hakkında tek kelime dahi etme.

Djordje'yi tanıyorum.

Doğru olmaz.

Gel seni tıraş edeyim. Hadi.

-Sarhoşsun ama! -Ne olmuş?

Yaklaşma!

-Hadi… -Olmaz!

Azizler Günü'n kutlu olsun Hadzi.

Usturaya dikkat et, Sarosh.

Dünden beri tek yudum içmedim.

Bugün misafirimsin.

-Sizin için özel yapacağım. -Madem öyle,

Buradan yap o hâlde.

Her şey hazır mı?

Hazır, emrettiğin gibi.

Hoş geldin, yenge.

-Azizler Günü'n kutlu olsun. -Teşekkürler.

Azizler Günü'n kutlu olsun, Tanrı evini neşe ile doldursun.

Yenge…

Ne kadar da güzel.

Çok yazık.

Paşam, herkes Trifun'un evine gitti.

Askerleri çıkar, herkes hazır olsun.

Azizler Günü'nüz kutlu olsun.

Senin de kızım.

Oğlum Djordje sana pek düşkündü.

Fakat birlikte az vakit geçirebildiniz.

Çok az.

Onu hep gururlandırdın.

Onu da çocukları da. Böyle devam et.

Azizler Günü'nüz kutlu olsun.

Sıraya geç!

Yaşasın Paşam!

Yaşasın Paşam!

-Bir gelişme var mı? -Henüz yok.

Tanrı'nın izniyle başlayalım, Psikopos.

Asker!

Hürmetli efendim, size bir mesajım var.

Yakalayın!

Yasını paylaşıyoruz, muhterem İsmail Bey.

Cafer Bey'den daha iyi biri gelmedi bu dünyaya.

Doğru.

Dilerseniz kutlamalara katılabilirsiniz.

Yortun kutlu olsun Hadzi,

lakin benim için kutlanacak bir gün değil.

Yas tuttuğunuzu biliyorum İsmail Bey.

Ama bırakın yası erkekler tutsun.

Eşlerinize ve çocuklarınıza bu armağanları götürebilirsiniz.

Kabul etmezseniz üzülürüm.

Çocuklarımızın hatırı için.

Hem sizin hem de benim.

Çocukların hatırı için kabul ediyorum, Hadzi.

Teşekkürler.

Bir şey değil.

Anlat bakalım.

Sormamı beklemiyorsun herhâlde?

O eskidendi Stana, ikimiz de gençtik.

Ne oldu?

Mita Stojna'yı kendine mi aldı?

Evet.

Sana onu verelim demiştim.

Ama sen ısrar ettin.

Kızın seninle kalsın dedin.

Yakında evlendiririm.

Tamam, Stana.

Halledeceğim.

Git artık.

Avluda çocuklarla duran kadın kim?

-Çocuklar onun mu? -Andja.

Jovcha'nın hanımı.

Andja'yı biliyorum. Ama öteki, onu daha önce görmemiştim.

-Sizin evden mi? -Tashana.

Ölen oğlum Djordje'nin hanımı.

Maşallah.

Tekrar mı evlendireceksiniz?

Hâlâ yas tutuyor.

Bana pek öyle gelmedi.

Koll, kardeşim, işi görmesi için senin çocuğu gönderdiğin için minnettarım.

Jovcha dışarıda, fiyat biçmeni bekliyor.

Söyle de hemen atı yüklesin.

İki at.

Arap kısrağı.

Elimiz açık olacak.

Oğlun Ahmet'in kendi evini yapmasına dahi yetecek bir meblağ.

Ahmet çok küçük.

Tashana'yı istiyorum.

Sana gelinimi veremem. Torunlarımı büyütüyor.

Onu istiyorum, Hadzi.

İçim yanıyor. Tam buradan.

İçim yandığında, Hadzi…

Hiç iyi olmaz.

Hiç kimse için.

-İntikam almalıyız! -Müsellim'in kanı yerde kalmamalı.

Katilleri bulacağız.

İnşallah!

Ama, zulmetmek yok artık.

Haksızlığa haksızlıkla karşılık verilebilir,

ama affedene ve barışana

Allah iyilik verir.

Zaman her şeyi çözer. Allah büyük.

Haydi, selametle.

İki ay geciktim.

-Hiç iyi olmadı bu. -Neden ki?

Hemen evleniriz, Cona.

Zavallı Nikola.

Tanrı sana güzel ses vermiş ama hiç akıl vermemiş.

En güzel şarkı bile sıkıcılaşır.

Senin şarkın da bitti artık, Nikola.

Sana yalvarırım.

Çocuğumuz olacak. Evlen benimle.

Bu ilk çocuğum mu sanıyorsun?

Diğerlerini bir miktar toprakla köylülere verdim.

Bunu da veririm.

Evlenecek onca adam varken…

Yıkıl karşımdan, yoksa kırbacı yersin.

Maşallah.

Sonunda çanın sesini duyacağım galiba.

Türkler hakimiyeti ele geçireli 400 yıl oldu.

Bunca zaman tek bir kilisenin çanı dahi çalmadı.

Baba, oğul ve kutsal ruh adına.

Amen.

Biraz daha kalsın kucağımda.

Benim küçük Mitke'm.

Bırak, kalsın!

Lütfen…

Mitke, oğlum!

Sevgili misafirim, Surduchky.

Her şeyi anlaşmamıza uyarak yaptın. Hatta fazlasını yaptın.

Teşekkür ederim. Daha önce böyle bir çan görmemiştim hiç.

Çok şey görmüş olmama rağmen.

Çanı insanlar da görmek istiyor.

Hayatlarında hiç çan sesi duymamışlar.

Burada her şey yavaş ilerler.

Ama endişelenme, işler hallolur.

Mita, bakıyorum beni unuttun.

Unutmadım, Tashana.

Sarosh, baksana.

Bebek gibiydin.

Artık değil miyim yani?

Öyle demek istemedim. Eskiden beri tanışıyoruz ya, ondan.

Sen ne yapıyorsun?

Hâlâ şarkı söylüyor musun?

Tashana.

-Dışarıda olmak hoşuna gitti mi? -Hem de çok.

Yarın beni de manastıra götürün.

Yoldaki tarlaları görmeyeli uzun zaman oldu.

Buzun üzerindesin.

Dikkat etmezsen kayarsın.

Susup kabulleneceksin.

Kadınların elinden başka şey gelmez.

Çocuk sahibi olur, sonra da ölürüz.

Şimdi güzelce dinleneceksin.

Bu hayat sana göre değil.

Hem de hiç değil.

Artık doğum yapmak yok.

Artık acı çekmek de yok.

Dayak yemek de.

Benim küçük, Mitke'm…

Mitke ve Arsa toprak sahibinin evinde büyüyecek.

Vakti gelince onlara en güzel gelinler bulunacak.

Ta Sırbistan'dan.

Dünyayı görecekler.

Onlar da toprak sahibi olacak.

Mitke bütün gece ağladı.

Annesini istiyor.

Endişelenme.

Çocuklarım üzerine yemin ederim.

Kendi başım üzerine, Tanrı'nın üzerine yemin ederim.

Onlara iyi bir anne bulacağım.

İyi olmak zorunda, başka şansı yok.

Bir gece daha sarılmak istiyorum çocuklarıma.

Hayır, böylesi daha iyi.

Gittiğini görmemeliler. Çok ağladın.

Erkek onlar.

Gel bakalım, hadi.

Ne yapacağız?

Bedel ödeyeceğiz.

İstediğini almasına izin mi vereceksin?

Baba…

-Sayıca fazlayız. -Evet ama toplamda onlar kalabalık.

Keklik gibi avlarlar bizi.

Sadece bizi de değil.

Oğullarını ve torunlarını da.

Bitirelim gitsin derim.

Hoş geldin, Koll.

Otur lütfen.

Bana bir söz verdin.

Bekledim, bekledim.

Ama tık yok.

Bu iyi olmadı.

Beni çok üzdün, kardeşim.

Hem de çok. Birlikte birçok iş yaptık.

Ömrümüz birlikte geçti.

Kardeş gibiydik.

Bana kendi evinden kız vermeye hazır değilsin.

Kardeşliğimiz hakkında ne düşündüğün ortada.

Peki ya sen?

Sen bana kendi evinden kız vermeye hazır mısın?

Sen evimdeki kadınları görmedin. Fakat ben gördüm.

Acı çekiyorum, Hadzi.

Kardeşlerim bana benzemez.

Karavanlarınıza saldırırlar.

Hayvanlarınızı çalarlar.

Kan dökülür, Hadzi.

Kan dökülsün istemem. Peki ya sen, kardeşim?

Pekâlâ.

Halledelim o hâlde.

Beni daha fazla bekletme.

Ben de manastıra gelmek istiyordum.

Kendine ve etrafına ne yaptığını görmüyor musun?

-Sadece kendime yapıyorum, Stojan. -Bana da yapıyorsun.

Bana bu gözle bakman büyük günah.

Ben yemin ettim.

-Yaşayan bir insanım ben. -Elbette öylesin.

Stojan, seni seviyorum.

Gözlerim gördüğü müddetçe bakacağım sana.

Tashana!

İçeri gir.

Çocukları yatırıp hazırlan.

Bizimle manastıra geliyorsun.

Çok teşekkür ederim. Sağ olun.

Stana!

Bana gel.

Ne oldu?

Evlendiğin gün,

Ruhum öldü.

Artık buradayım, Stojan.

Ne olmuş evlenmişsem?

Evet, buradasın.

Ne yapmam lazım?

Beni seviyor musun?

Seni herkes sever.

Bana saygı duyarlar.

Bu saygı, en ufak bir hatamda nefrete dönüşür.

Hem de ne nefret.

Her türlü günahı işlemelerine rağmen attığım her adımı izlerler.

Cehenneme kadar yolları var.

Tanrı şahidim olsun, sonuna kadar savaştım.

Tanrım, hizmetkârına merhamet et.

Benimle gel, Tashana.

Neyim varsa senindir.

Psikopos değilim artık.

Neyim varsa senindir.

O ne demek, Stojan?

Söylesene.

Evlenmeliyiz.

Başka yolu yok.

Ömrümün geri kalanını seninle günaha batarak

ve Tanrı'dan korkarak geçirmek istemiyorum.

Evlen benimle.

Peki ya çocuklarım, Stojan?

Ben onlarsız yaşayamam.

Bunu yapamam.

Ne olur yapma.

Gel hadi. Benden bunu isteme.

Kahpe.

Yıkıl karşımdan yoksa boğarım seni.

-Stojan, aşkım… -Sana lanet olsun, kahpe.

Tanrım, bana merhamet et.

Keşke seni hiç tanımasaydım.

Her gece bunun olmasına nasıl izin verirsin?

Bir şeyler yap, ne olur.

Merak etme sen.

Halledeceğimi söyledim ya.

Söyle.

Psikopos yanındaydı.

Öyle mi?

Fazla uzun kalmadı.

Boş ver.

Gurur duyuyor musun kendinle?

Boş ver gururu Cona.

Yeter ki evde huzur olsun.

Evinde huzur mu var?

Söylemek bana düşmez, ağabey.

Ama oğlunla, gayrimeşru kızının yaptıklarına göz yumman büyük günah.

Ayırsana onları, ne bekliyorsun?

Haklısın.

Söylemek sana düşmez.

Tanrı, oğul ve kutsal ruh adına

bu çanı kutsal su ile kutsuyorum.

Amen.

Psikopos, çanı çalalım.

İnsanlar duysun. Boşuna almadık onu.

Çalacağız. Günde beş defa.

Beş çok. Üç defa yeterli.

Sabah, öğlen ve akşam merasimlerinde.

Değil mi, Psikopos?

Odanıza gidin.

Kendisini orada beklemenizi istedi.

İzniniz olursa kalkmak isterim.

Ne oldu?

Pek iyi hissetmiyorum. Odama gidebilir miyim?

Madem iyi hissetmiyorsun, elbette.

Teşekkür ederim.

Psikopos, gidelim.

-Yapma, dur! -Şşşt.

Sessiz ol.

Sessiz ol.

Tutun.

Devam edin, Psikopos.

Bu bizi ilgilendirir.

Bu işin arkasında sen mi varsın?

Sen ayarlamamış olsan böyle bir şey olamazdı.

Onu Djordje'yle evlendirmeden önce ne yaptıysam aynısını yaptım.

Veremden mustarip ve güçsüzken.

Elimizden tek gelen, kendini birinin kollarına atmasını beklemekti.

Eğer babama benzeseydim,

onu seninle evlendirirdim.

Fazla duygusalsın, oğlum.

Ne güzel.

Ama unutma.

Senin duygusallığının bedelini ben itibarımla ödüyorum.

Ve de paramla.

Bu bedeli senin için,

onun için, hepiniz için ödüyorum.

Çıkın dışarı.

Çıkın. Hepiniz!

Bize ne yaptın?

Ne yapmışım ben?

Bunu yapan sensin.

O Koll denen adam beni zorla götürdü.

Seni alması için birini gönderebilirdin.

Ama sen burnunu soktun, herkes gördü.

Beni neden Koll'a verdin?

Ben mi?

O kapıyı neden açtın?

Birini mi bekliyordun, kahpe?

-Ben mi kahpeyim? -Kimi bekliyordun?

Sana kimi bekliyordun dedim!

Beni ona verdin!

Kendi arzunla gittin.

Neden öldürmedin kendini?

Neden doğru olanı yapmadın?

Ne seninle işim bitti ne de kendimle!

Diline hakim ol.

Tek kelime dahi ettiğini duymayacağım!

Tek bir kelime!

Atları hazırlayın!

Eve gidiyoruz!

Jovcha!

Sen de gidiyorsun!

Tanrı'dan korkmuyor musun?

Kadın olsam korkardım.

Olmadığıma göre, korkmama gerek yok.

-Bunun sonu iyi olmaz. -Nasıl iyi olabilir peki?

Nasıl?

O Türk’le gitmesine izin vererek mi?

O zavallı, ayyaş berber parçasıyla.

Yoksa tekrar eve kapatarak mı? Eee, o zaman?

Piskoposu zor kurtardım zaten.

Meslekten men mi edilsin istiyorsun?

Çık dışarı.

Nereye gidiyorsun?

Adın Tone, değil mi?

Neden?

Gel benimle.

İşleri bitiriver sen de.

Otur.

Çalışkan birisin, Tone.

Eve katkın büyük.

Neden hâlâ evlenmedin?

Kolay değil, efendim.

Hiçbir kadın benim gibi bir fakirle evlenmez.

Kendim gibi yoksul biriyle evlenirsem de

dedikleri gibi, derdimi ikiye katlarım.

Peki, Stojna'ya ne dersin?

-Çok güzel. -Öyle mi?

Onunla evlenir miydin?

Evlenirsen başlık parası için Mladen'in arsasının yanındaki topraktan

ufak bir parsel ayarlayabilirim.

Affedin efendim ama, ben basit bir köylüyüm,

çocuğumu taşımadığı takdirde neden bana bu kadar güzel bir kadın ve de

toprak veresiniz ki?

Ne çocuğu?

Çocuk mocuk yok!

Stojna'ya iyilik yapmak istiyorum.

İyi, güzel ve çalışkan.

Sana da iyilik etmek istiyorum.

Oğullarımı evlendirmeden önce bu işi bitirmek niyetindeyim.

Hadi, kutlayalım.

Hadisenize çingeneler, çalın!

Olamaz.

Zavallıcık.

Yok bir şey, iyiyim.

Hadi eve gidin.

Benim evim yok.

Evim burası.

Küçük bey, çok yorulduk.

Duydunuz onu.

Onu duydun mu?

Babamın beni evlendirmek istediğini biliyor musun?

Jovcha'yı da evlendirecek.

Müstakbel eşim çok güzel.

Çok güzel ama onu sevmiyorum.

Ben…

Ben başka bir şey istiyorum.

Bir hayatım bile yok.

Benimkini al.

Sen!

Senin Tashana'ya gitmen gerek.

Hâlâ gidebiliyorken.

Çok bekleme.

O çok incinmiş biri.

Neden orada dikiliyorsun?

Geldin demek.

Geldim.

Neden bu kadar uzun sürdü?

-Cesaret edemedim. -Demek…

…cesaret edemedin. Öteki de edemedi. Peki ya ben?

Ne yapacağım ben şimdi?

O ne demek?

Sen toprak sahibinin gelinisin. Güzelsin, güçlüsün.

Yerime geçmek ister misin?

Neyin var, Tashana?

Kendime ait bir yerim yok.

Hizmetkârım.

Başkalarını güldürüyorum, kendimi değil.

Her zaman birilerinin malı oldum.

Önce Mladen'in kızıydım.

Sonra, Hadzi Trifun'un gelini.

Dulum, Hadzi Trifun'un torunlarının annesiyim ama çocuklar da ona ait.

Benim değiller. Hiçbir şey benim değil.

Djordje'ye gelecek olursak…

Dürüst olmak gerekirse, onu hiçbir zaman tam olarak tanıyamadım.

Tek tanıdığım lanet olası Hadzi Trifun.

Beni besliyor…

Beni başkalarına veriyor, bir gün öldürecek de.

Beni biliyorsun.

Seni seveceğim.

Sana iyi bakıp, senin için yaşayacağım Tashana.

Yalan mı söylüyorsun Sarosh?

Gel.

Benimle oynama.

Anlat.

O Türk geldi, gün doğmadan.

Hâlâ yanında.

Ne yapmamı istersiniz efendim?

Ağzını sıkı tut.

Ben söyleyince, şehirdeki herkesin öğrenmesini sağla.

Git şimdi.

Seni yakalayacağım!

Korkmayın, hanımım.

Bu şehirde bu işi en az bir defa yaptırmamış kadın yok.

Ben ilk defa yaptırıyorum.

Önceleri hep doğururdum.

Bunun da doğumdan farkı yok.

Bu da can yakıyor.

Fakat bir iki gün içinde geçer.

Hem, daha ucuz.

Benim için mi ağlıyorsun?

Ben daha ölmedim.

Ne oldu?

Konuş!

Öğretmen Nikolcha kendini asmış.

Tashana bulmuş.

Artık daha iyi bir yerde.

Zaten bir işe yaradığı da yoktu.

Hadi, bitirelim artık şu işi.

Doldurun silahlarınızı!

Hadzi Trifun iki oğlunu da evlendiriyor, gürletin gökleri mermilerinizle!

Birbirimize söz vermiştik, öyle değil mi dostum?

Verdik, evet.

O hâlde Tashana'yı ver bana, yanımda götüreyim. Benim olsun istiyorum.

Söz konusu iş-güç olunca sözümün eriyimdir.

Fakat şu an sana bir kardeş gibi rica ediyorum.

Namusu lekelenmiş olsa,

yine de alır mıydın onu?

Kim o adam?

Manastır olayından beri herkes konuşuyor.

Onun hakkında da konuşuyorlar.

Ne diyorlar bilmem.

Ben yarı sağırım.

Bir şeyi duymak istemezsem, duymam.

Şafağa kadar sabret.

Bu gece misafirimsin.

-Ona iyi bakacak mısın? -Söz veriyorum.

Ne var?

Hadzi Trifun kız kardeşi geliyor mu diye öğrenmem için gönderdi.

Ne cevap vereyim?

Kimseyle konuşma.

Giderken hediyeleri götür, abime de geleceğimi söyle.

Bir iki gün içinde geçermiş.

Kahrolası çingene kadın!

Hanımım… Bugün dünden daha beter!

Size yalvarıyorum, lütfen. Evden çıkmayın. Hadzi anlar yoksa.

Sana fikrini soran olmadı. Hadi, yardım et.

Durumu iyi değil.

Sen de ben de görüyoruz.

Elimden başka ne gelir bilmiyorum.

Evine gidip günah çıkartmasını sağlayabilirsin.

Onu etkileyen bir şeyler var.

Söylediklerine etki eden bir şeyler.

-Ne diyor? -Ne mi diyor?

İnsanlar onu Koll'a verdiğini söylüyor.

Ben mi vermişim?

Zavallı şey, o kendi isteyerek gitti.

Kime gitti bilmem.

Fakat birini beklediğini biliyorum.

Asla gelmeyen birini.

Odasına başka biri girince,

o da aklını oynattı.

Hadi Psikopos, ona yardım edin.

Kendine zarar verebilir. Hadi.

Gidin.

Pekâlâ.

-Sarosh Tashana'nın namusunu kirletti! -Yakalayın şunu!

Sarosh'u yakalayın!

-Kaçıyor! -Peşinden gidin!

Vurun onu!

Vurun!

Kaçmasına izin vermeyin!

Yakalayın!

Öldüremedim.

Neden?

Kaçtı.

-Peki ya Psikopos? -Hâlâ orada.

Yeter! Durun!

Şu Türk, Sarosh! Evimde kalıp, evlatlarımla aynı sofradan yiyen adam!

Gelinim Tashana'nın namusunu kirletti!

Derhâl bulun onu.

Kızın babası Mladen'i çağırın.

Tashana'yı kendi ellerimle bitireceğim.

Olan oldu artık.

Hiç olmazsa biraz hayatımı yaşadım.

Bu da bir şeydir.

-Nereye gidiyorsun? -Sarosh'u bulmaya.

-Tashana ne olacak peki? -Alacağım onu, söz verdim.

Ama Sarosh'u yaşatmam.

Gördün mü bak kardeşim dediğin Sarosh'u!

Ben ne yapayım, baba?

Hiçbir şey.

Yapılacak ne varsa yapıldı zaten.

Kardeşim, orada mısın?

Çık dışarı, benim.

Atım bile yok. Buraya kadarmış.

Benimkini al.

Türk mahallesine koş. Al şunu.

Mita!

Mita!

İyiyim, git hadi!

Koş!

Kaç, kardeşim!

Cona, Cona…

Çabuk! Abisine söyle gelsin!

Hemen!

Çabuk olun!

Mita… Oğlum!

-Kim yaptı bunu? -Sarosh! Oğlunu vurup kaçtı.

Arnavut'u da öldürdü.

-Koll'u mu? -Evet.

Yakalayın onu. Canlı istiyorum!

Paraputa, taş. Toz zerresisiniz. Abi, kardeş birer toz zerresi.

Paraputa, sadece taş.

Rezilliğimizi duymayan kalmayacak.

Artık güneye ne iş yapmaya gidebiliriz ne de ailelerimizi görmeye.

-Kan dökerek alacağım intikamımızı! -Mladen!

Sana kızının böyle bir eve uygun olmadığını söylemiştim.

-Tamam. -Gördün mü?

-Bak ne yaptı? -Tamam dedim!

Her zaman nasıl yapıyorsak ona da aynısını yapacağız.

-Adımı ve ailemi lekeledi. -Senin onurun yok!

Torunlarımın annesini öldürmene müsaade etmem.

Kapat çeneni!

Ölmeye hazır ol, kızım.

Hayır, Mladen! Bu şekilde olmaz!

Nasıl olurmuş peki? Sizin kızlarınız, kardeşleriniz

Türk beyleriyle gönül eğlendirip

doğan çocuklarını boğarken size laf söylemek düşmez!

Ama benim kızım bir Türk’le beraber diye kalkıp

onun ailenize uygun olmadığını söylüyorsunuz. Görün bakalım biz

namusumuzu nasıl temizliyoruz.

Teşekkür ederim, baba.

Suçluyum. Öldür beni.

Günah işledim ama ölmeye razıyım.

Kıpırdama.

Gözüme bak.

Acımayacak.

Mladen, dur!

-Mladen! -Dur dedim! Hemen!

Benim evimde kan dökülmeyecek.

Kızı hemen evlendireceğiz.

Paraputa'yı getirin.

Psikopos…

Onları siz evlendireceksiniz.

Getirin şu kamburu!

-Paraputa delisine de eş bulduk. -Paraputa, peki.

Bırakın beni! Paraputa'yı bırakın!

Bıraksanıza!

Hadzi Trifun'u çağırın!

Kardeşi onu görmek istiyor!

Durumu iyi değil!

Çabuk!

-Çekil! -Beyim, durun!

Tek başınıza gitmeyin! Çok tehlikeli!

Çekil.

Ağabey.

Cona…

-Ağabey… -Dinliyorum, kardeşim.

Bana…

Dut getir…

Tamam.

Ama üstün leke olmasın.

-Tamam. -Biliyor musun…

Büyükannem çok kızacak…

Ağabeyin sana ne istersen

verecek.

Biliyor musun…

Şeytanın işi bu.

O her yerde.

Her şey boşuna mıydı?

Onca savaş…

Onca fedakârlık…

Yeterli olabildim mi?

Doğru şeyi mi yaptım?

İvraniye 30 yıl sonra Türklerin egemenliğinden kurtularak

Özgür Sırbistan topraklarına dahil oldu.

Hadzi Trifun'un torunu Sofka, Türk yönetimi altında yaşamayacak olsa da

atalarının işlediği günahlardan asla kurtulamayacak.