Original subtitles

PRAGA

Tatusiu?

Tato!

Tu jesteś!

Całus.

Prosiłem, żebyś tam jechała prosto ze szkoły,

na ulicach jest niebezpiecznie.

Ale...

Zapomniałaś sukienki, tak?

Chodź.

Obrączka mamy...

Jedyną osobą, która mi dotąd towarzyszyła, była twoja mama.

Jesteś już wystarczająco duża.

Uznałem, że powinnaś nosić coś po niej.

Kocham cię!

Daj mu znać, że jesteśmy.

Przyjechał twój wujek. Włóż sukienkę.

Kto ci to zrobił?

Znajdź mojego brata!

LUBLANA

Siedem lat później

Luka Lesek,

mózg największej operacji handlu żywym towarem w Europie Wschodniej.

Głównie kobietami i dziećmi

wykorzystywanymi do pracy niewolniczej i prostytucji.

Rządzi miejscową policją. Opłaca ich.

Aha, mówiłem ci?

O krok od miejsca, w którym jesteś, za rogiem, jest wspaniały bar.

Nie wiem, jak teraz, ale w latach 90.

bywały tam najpiękniejsze kobiety tej części Europy.

Lubisz swój głos, co, staruszku?

Morgan, kochany, staram się pomóc. Życie to nie tylko...

Chętnie bym posłuchał rad na podróż,

ale to zły moment.

Dobrze, dam ci spokój. Tylko wyświadcz mi grzeczność.

Nie zmień cudownej Lublany w kupę gruzu.

Niczego nie obiecuję.

Bezpiecznej podróży.

"Bez trwogi i nadziei wita śmierć zwierz w kniei

a człowiek czeka kresu w trwodze,

lecz pełen nadziei".

Gdzie jesteś, bydlaku?

KLUB ZABÓJCÓW

Boże!

Cieszę się, że rozmawiamy. Opowiadaj.

Powiedzieć, że poszło źle, to nic nie powiedzieć.

Przykro mi. Wyjaśnisz?

Właśnie wyjmuję z siebie pocisk, ale...

Ktoś mnie postrzelił, kiedy mierzyłem do Leska.

Drobna ranka tu i tam - masz to w zakresie obowiązków.

To wyglądało na zaplanowane. Włączyła się trzecia strona.

Drugi strzelec?

Żyjesz, dzięki Bogu. A Lesek?

Zastrzelił go ten, który mnie zranił.

Jakiś mało wybredny.

Powęszę, może coś ustalę.

A, jeszcze jedno.

Nowe zlecenie, wpłynęło po twoim wyjeździe.

Chyba już czas, żeby przejęli to młodsi.

Którym niestraszny byle postrzał.

Nie, tego nie możemy odpuścić. Duża rzecz.

Bezpiecznej podróży, pogadamy po twoim powrocie.

Od razu lepiej.

Coś ci jest?

To tylko zmęczenie po długim dniu.

Przecież słyszę. Obraz, proszę.

Słaby sygnał, kochanie, nie obrobi wideo.

Tęsknię za twoim widokiem. Nie śpię, kiedy cię nie ma.

Za ciasno zawiązałaś szlafrok.

Czyżby? Mogę luźniej.

Tak przyjemniej...

Przepraszam, fatalne połączenie!

Jesteś okrutna.

Słuchaj, muszę kończyć.

Śpieszysz się na samolot? To dobrze. Kocham cię.

Tęsknię.

PARYŻ

Co jest?

Mamy poważny kłopot w Lublanie.

Atak zakończył się śmiercią Luki Leska,

bossa lublańskiej mafii.

Konkurencja? Możliwe, wendeta również,

ale wyniki sekcji wskazują na co innego.

Na rękę zawodowca. Spójrzcie na rany.

Takiej precyzji nie spotyka się w wojnach gangów.

Umiejscowienie wlotu pocisku wskazuje na skrytobójstwo.

Według mnie na robotę wyszkolonego zabójcy do wynajęcia.

Optymalna opcja to współpraca z lokalnymi władzami.

Szanowni państwo, mamy masę roboty.

RZYM

Co dziś słychać na świecie?

Co kombinujesz? Nic dobrego?

Graffiti?

Musisz jeszcze poćwiczyć.

A ty? Na pewno miła z ciebie babka.

Kup mu wodę albo coś.

No właśnie. Są jeszcze dobrzy ludzie.

Brawo, dzieci, możecie iść. Do jutra.

Jesteś. Tęskniłem.

Tak dobrze cię zobaczyć...

Przywiozłem ci coś.

Wygląda na sterany życiem.

Żebyś wiedziała.

Kiedyś dasz sobie przywieźć coś naprawdę ładnego.

Wolę to.

- Jedźmy do domu. - Dostaniesz ich więcej.

Balsam na zmęczone oczy.

Dobrze, że już jesteś.

Co to?

Nic, głupie draśnięcie. Wiesz, jaki ze mnie oferma.

Morgan, co jest?

Co to?

Nie chciałem ci mówić, wiem, jak nie znosisz motocykli.

Kumpel miał motor. Wylądowałem w rowie.

Przepraszam. Wszystko gra.

Wcale nie. Ilekroć wyjedziesz, wracasz poobijany. A teraz to.

Już jestem.

- A co z jutrem? - Jutro też będę.

I pojutrze, i popojutrze.

Łatwo się mnie nie pozbędziesz.

Obiecaj.

Jeśli mnie tak utrzymasz.

- Utrzymam. - Tak?

Cholera! Nic ci nie jest?

Nie, to tylko złamane żebra.

Instrukcje były jednoznaczne.

Powiedziałem, że odchodzę.

Morgan, wiem, niewiele brakowało. Spojrzałeś śmierci w oczy.

Miałeś słabszy dzień. Zdarza się.

- Pierożków? Są pyszne. - Nie słuchasz mnie. Kończę!

Ja też...

sos sojowy. Kelner!

- Dobijasz mnie. - Siadaj. Nie dramatyzuj.

To nie takie proste. Klient prosi konkretnie o ciebie.

Dlaczego?

Dla twojego czarciego uroku? Skąd mam wiedzieć?

Może ceni twoją pracę? Nieistotne.

Ważne, że to nie jedna robota, tylko sześć. Sześć kontraktów.

Każdy za milion dolarów.

Byłbyś ustawiony na resztę życia.

Jakiego życia?

Jakie sobie kupisz. To sześć milionów!

Obejmujesz wyobraźnią taką kwotę?

Można za nią kupić ocean pinot noir.

- Wykonujemy pożyteczną pracę. - Jaką?

Konieczną. To źli ludzie.

Rozumiem, powinni płacić za grzechy w zaświatach,

ale po co z tym zwlekać?

To ostatnie zlecenie...

Wiem. Ale przeżyłeś. A wiesz, dlaczego?

- Bo tak mnie wyszkoliłeś. - Bo zawsze masz przeżyć!

Co do tych kontraktów...

Pamiętasz naszą pierwszą współpracę?

Byłem szczeniakiem. Bez planu, kontaktów, bez pojęcia.

Odsłużyłem swoje.

Trzeba wiedzieć, kiedy się wycofać.

Póki jeszcze cieszy słońce za oknem, kiedy wstajesz.

Kocham wschody słońca, Caldwell.

Skoro tak ci zależy na tych pieniądzach, sam naciskaj spust.

O co chodzi? Tacy jak my odchodzą z trzech powodów.

Pierwszy: odnajdujemy Boga.

W twoim przypadku bardzo wątpliwe.

Drugi i oby to nie było to: kobieta.

To nigdy nie jest wystarczający powód. Wierz mi.

Wiem coś o tym.

- I trzeci... - Nasza śmierć.

Tak, giniemy. Ale nie ty, Morganie. Nie, nie ty.

Pierożka? Są naprawdę smaczne.

Czasem cię nienawidzę. Wiesz o tym?

Boże! Co oni pakują do majonezu?

Weź ten makaron, mój ulubiony.

A to mój kącik.

Ukochane płatki. Z tajnym pierścieniem deszyfrującym.

Nie ma w nich zabawki.

Przecież nie napiszą na pudełku!

To by się kłóciło z koncepcją tajności.

Pomoże mi zrozumieć pewne sprawy.

Dlaczego na mnie zasługujesz?

To łatwe, sam wiem.

Nie mam pojęcia.

Dla dzieciaków.

Za dużo cukru.

To ja zjem.

Zrządzenie losu. Nasz pierwszy zwierzaczek.

- To roślina. - Ale trzeba ją karmić i w ogóle.

- Podlewać. - Wyprowadzać.

- Na spacer? - Jasne, czemu nie.

Sam o nią dbasz.

Będziemy kiedyś tacy?

Założę się, że spacerują tu co wieczór.

Patrz.

Zdejmie marynarkę i zarzuci jej na ramiona.

A ona znów ujmie go za rękę.

Kurczę! Cztery lata, a ja wciąż nie wiem, jak to robisz.

Trzeba przewidywać.

Mamy wszystkie dane, wystarczy je połączyć.

Co myślisz o tych?

Jest bardziej zainteresowany dziewczyną w białych butach.

A ona o tym wie.

Ale nie zdradzi, że jest zła.

Zdradzi ją mowa ciała. Odwróci wzrok albo skrzyżuje ręce.

Zawsze wiesz, co zrobię?

Nie.

Pojedź ze mną do domu.

Rodzice znają cię tylko z moich opowiadań.

Przystojny, bystry, miły fotoreporter.

Podejrzewają, że cię zmyśliłam.

Tak to brzmi.

Co myślisz o tym gościu?

Zastanawia się, dlaczego zmieniasz temat.

Zgoda, pojedziemy.

Jesteś ostatnio pełen niespodzianek.

I wiesz co? Nie tylko ty.

Też masz jakieś niespodzianki?

Możliwe. Uprzedzę pytanie: nie chodzi o moje studia plastyczne.

Na pomoc! Ratunku!

Niech mi ktoś pomoże!

Co robisz?

Fotografujesz go?

W porządku. Już po wszystkim. Nic ci nie grozi.

- Trzeba wezwać policję. - Sophie, musimy iść.

Zabiłeś człowieka!

Zostawiłeś jego ciało w parku. Dzwońmy na policję.

To obrona konieczna, powiem im... Nie dotykaj mnie!

To, co mu zrobiłeś... jak mogłeś?

Dlaczego przeszukałeś zwłoki?

Szukałem dokumentów, obcej waluty, jakiegoś tropu.

Muszę ustalić, kto to.

Chodziło o ciebie?

To nie był napad?

- Odpowiadaj! - Nie znam odpowiedzi.

Wiem jedno: nie jesteś ze mną bezpieczna. Potrzebuję czasu.

Daj mi go.

Pokaż mi kontrakty. Chcę je zobaczyć, Caldwell!

Pokaż mi te pliki, bo sam będziesz celem!

Drugi zamach w tym tygodniu! Chcę wiedzieć, dlaczego!

Zbieżność czasu z tymi zleceniami to nie przypadek!

Powęszę, może coś ustalę.

Kto to?

Nigdy nie pukasz? Zachowuj się, wchodząc do kumpla.

Próbował mnie zabić.

Ładna kompozycja, model nieco makabryczny.

Dowiedz się, kto to i od kogo.

Powiem ci kto.

Alec Drakos, Grek z pochodzenia,

operacje specjalne, dwie tury w Afganistanie.

Został najemnikiem, potem kilerem.

Założę się, że to ten ze Słowenii.

Zerknij. Z lepszych czasów.

Teraz plusy: na twoje konto wpłynie milion dolarów

z moją zwykłą prowizją.

Załatwię sprawę palców.

Pan Rossi to liberał w kwestii łapówek.

Caldwell! Co ty chrzanisz?

Zapomniałem ci powiedzieć.

Każdą realizację trzeba potwierdzić palcem

wysłanym do skrytki pocztowej w Paryżu.

Posłuchaj.

Tkwisz w tym. Przyjąłem zlecenie.

Ja nie.

Drakos to jeden z kontraktów. Dobry wynik. Zostało tylko pięć.

Uciesz mnie. Pozostali to kto?

Pozostali? Najgorsi z najgorszych.

Środowiska wywiadowcze, żołnierze i bandziory.

Powiązanie?

- Łączy ich jedno. - Co?

Fach. To płatni zabójcy, Morganie, jak ty.

Dobrze rozumiem?

Wynajęto mnie do wykończenia zabójców.

- A ich, żeby sprzątnęli mnie. - I siebie nawzajem.

Fakt jest taki: już cię szukają, czy się godzisz, czy nie.

Z plusów: równe szanse, to samo boisko...

To nie mecz!

Ależ owszem. Dla zleceniodawcy tak.

I jeśli chcesz żyć, musisz grać. Trzymaj.

Morganie, poradzisz sobie.

Anselm Ryder.

Bezwzględny psychopata. Podpis: ucina ofierze palec.

Na pamiątkę.

Pablo Martinez.

Pan Martinez to truciciel.

Yuko.

Zabójcza w walce białą bronią i wręcz.

Czarujący Demir, oportunistyczny socjopata.

Pilnie strzeżony w więzieniu w Bośni.

Znaleźć go łatwo, dostać się do niego - nie.

Falk. To legenda i zagadka.

Tożsamość nieznana, brak zdjęć i wzorców działania.

Jedynie ciąg realizacji

i przykrywek możliwych wyłącznie w środowisku wywiadu.

Każde zabójstwo musisz potwierdzić, wysyłając palec do Paryża.

ZENICA

Wstawaj!

Demir?

Ty kto? Czego chcesz?

Dobra wiadomość. Dziś będziesz wolny.

- Pierre, mam dla ciebie prezent. - Dzięki, panie inspektorze.

Witam, inspektorze Léon.

- Zachowujecie ostrożność. - Pan nie?

Maat. Egipska bogini...

...sprawiedliwości.

Przypomina mi, żeby się nie rozpraszać.

Penthouse w pustym budynku w Paryżu. Jak pani...?

Kupiłam całość.

Drinka?

Mówiąc "drink", myślimy o wódce.

Jestem na służbie.

Nie ufaj tym, którzy się z tobą nie napiją.

Tak mawia mój stryjek Mariusz.

Ale to marny autorytet.

Jeden zabójca zginął.

Alec Drakos. Widok z policyjnej kamery.

Skąd to macie?

Włamałam się na serwer rzymskiej policji. Kto go zabił?

Nie wiemy.

- Co z pozostałymi? - Nadal szukamy.

Są sprawni. Zmieniają tożsamości,

nie pozostawiają śladów cyfrowych, unikają schematów.

Dostał pan dane ich wszystkich, proszę mi nie mówić tego, co wiem.

Czekam na to, czego nie wiem!

Sześć milionów!

Pańska szefowa powiedziała, że to wywabi ich z nor. I gdzie są?

Jej plan wymaga czasu.

Nie tylko pani musi być ostrożna. Jeden błąd i...

Więc uważajcie!

Pobudka.

Gdzie jestem?

Odebrałeś przesyłkę. Ze skrytki 115. Co o tym wiesz?

Coś ty za jeden?

Króciutka gra: nie odpowiesz na pytania albo skłamiesz,

to przewietrzę ci mózg.

Kim jesteś i dla kogo pracujesz?

Odpowiedz.

Léon, inspektor francuskiej policji.

Palcowi towarzyszy nazwisko osoby, do której należał.

Zamieszczamy fałszywy nekrolog w Le Monde

jako potwierdzenie odbioru.

Po kilku dniach otrzymujemy plik ze szczegółami każdego morderstwa

popełnionego przez tę osobę i wszczynamy dochodzenie.

Jak wyglądał kontakt?

Anonimowy mejl nie do namierzenia.

Zgodnie ze wskazówką

zamieściliśmy pierwszy nekrolog jako potwierdzenie.

Pod jakim nazwiskiem?

Maat.

Maat? Co to?

Sprawdziliśmy.

Egipska bogini prawdy i sprawiedliwości.

Wprowadziła ład we wszechświecie po zamęcie stworzenia.

I?

Waży serca zmarłych, sprawdzając,

czy nie są zbyt ciężkie od grzechu na raj.

Jak to odczytujesz?

Myślę, że jej imię to wiadomość dla ciebie.

Nie?

Morganie Gaines...

Żyjemy, nie do końca żywi.

Martwi...

lecz jeszcze nie w grobie.

Tkwimy w tym półżyciu aż do końca.

Czyli dokąd?

Naprawdę sądzisz, że ostatni ocalały zabójca

będzie się cieszyć nowo nabytym bogactwem?

Nie, on też stanie się zwierzyną.

Chyba, że sobie pomożemy i znajdziemy tego,

dla kogo jesteśmy marionetkami.

Lalkarza, do którego muzyki tańczymy.

I...

zabijemy go.

Niezłe przedstawienie. Od dawna ćwiczysz?

Przemówił!

Panie Gaines.

Kontakt leży w naszym wspólnym interesie.

I współpraca. Podzielmy się wiedzą.

- Może zaczniesz? - Chętnie. Wskaż mi adres oraz czas,

kiedy pod nim będziesz, i powiem ci osobiście.

Można się dzielić elektronicznie.

Tak, złotko, ale pozbawiasz nas całej frajdy.

Lokalizacja nieznana

Wykrwawił się jak świnia. I śmierdział jak ona.

Może teraz podeślesz swoją fotkę?

Nie.

Myślę, że pachniesz ładniej niż biedny Demir.

Ale ciebie nie skrwawię.

Spróbuj.

Przekonamy się, kto kogo.

"Wielki człowiek swą dumą mierzy się z morderców zgrają..."

Wielki człowiek...

Strzelców wyborowych uczy się, że mierząc do kogoś,

mamy szeptać, uspokoić oddech,

nie zważać skutki.

Dopiero potem nacisnąć spust.

Zwykłem recytować wiersz "Śmierć" Yeatsa.

- Chwytliwy tytuł. - Ktoś nam coś podpowiada.

Pieniądze wykłada ten, kto już nas wynajmował.

Żyjemy w różnych krajach,

mamy zlecenia na całym świecie...

Właśnie. Każdy z nas pracuje inną metodą,

- nie da się wskazać jednej osoby... - A teraz ten ktoś chce nas uciszyć.

Możliwe.

Tylko czemu nie wynajął jednego z nas do wyeliminowania reszty?

I dlaczego teraz?

Po co ścigać nieaktywnych kilerów?

Demir...

Od czterech lat w pudle.

To chyba komunikat.

Mamy odczuć skutki swoich czynów.

Poczuć, co znaczy być celem.

To mój numer. Bezpieczny.

Tworzymy świetny zespół.

Aha, taki drobiazg na pożegnanie.

Adres Pabla Martineza. Pa, Morgan.

Powiem ci kto to. Alec Drakos, operacje specjalne,

dwie tury w Afganistanie.

To płatni zabójcy, Morganie, jak ty.

Jezu! Znowu?

Taki problem skorzystać z dzwonka?

Kiedy tropiłem Leska, wiedziałeś już o kontraktach.

Zhakowano mi komputer. Twoja robota?

Dzwoniłeś do Drakosa do Słowenii już po rozmowie ze mną.

A potem do Turynu.

Okłamałeś mnie co do jego profilu.

Był w Royal Marines, jak ja.

Snajper oddziału rozpoznania, jak ja!

Bez przyjaciół, bez bliskich, z rodziny zastępczej - jak ja!

Same kłamstwa!

Źle to zrozumiałeś.

Byłeś jego handlerem!

Podawałeś mu informacje!

Obiecałeś mu zlecenie na Leska, jeśli się mnie pozbędzie, tak?

Uda się nam tylko, jeśli...

Wiedział, gdzie będę! Nasłałeś go, żeby mnie zabił!

Pocisk świsnął o tyle mojej głowy! Od głowy Sophie!

Wracają wspomnienia? Lepszych czasów, jak to ująłeś?

Uspokój się. Zgoda, Drakos też pracował dla mnie.

To gra, w której stanęliście przeciwko sobie.

Nie było wyjścia.

A wybór któregoś z was był jak wybór spośród rodzonych dzieci.

Ale dokonałeś go. Wybrałeś jego!

Nie, posłuchaj!

Tak, zaaranżowałem to, nie miałem wyjścia!

Ale zrobiłem to pewien, że zwyciężysz!

Nie przegrałbyś z Drakosem!

Jesteś najlepszy! Jesteś wzorcem z Sevres!

Pieprzenie. Chodzi ci tylko o pieniądze?

Czy którykolwiek z moich celów zasługiwał na śmierć?

Wszyscy! Każdy!

Wystarczy raz skłamać.

Numer mojej czystej komórki znany tylko tobie zna też Falk!

Nie podawałem jej!

Jej? Więc znasz tę kobietę!

Przez swoją bezczelność stałeś się nieostrożny, zdrajco!

Wie, kim jesteś!

Włamała się do twoich zasobów tak jak ja.

Dotąd chodziło jej o namiar na mnie,

ale gdy się zniecierpliwi, poszuka ciebie.

I nie będzie się bawić w dystanse.

Pożałujesz, że nie wpakowałem ci kuli w łeb!

Przepraszam!

Posłuchaj!

Dasz radę.

Damy. Tyle razem przeszliśmy!

Byłeś dla mnie jak ojciec.

Nauczyłem cię wszystkiego, co potrafię.

I nic nie zostało!

Witamy w grze.

Panie Gaines.

Powiedz, jak to wygląda z twojej strony. Te sześć milionów.

Pieniądze leżą w raju podatkowym.

Ślad wiedzie do Kijowa.

Nasze zlecenia związane z Ukrainą, łączy wspólny mianownik.

- Gazociągi. - Biznes na miliardy dolarów.

Mariusz Iljicz. Jego firma wygrywała wszystkie przetargi,

bo wykluczyliśmy tych, którzy mu stali na drodze.

- W tym jego brata Jakowa. - Uważa nas za balast.

Możliwe, że jego bratanica Joanna odkryła, co zrobił.

Jeśli namierzyła nasze przelewy...

...a nie wie, który kiler zgładził je tatę...

mogłaby nas na siebie napuścić.

BARCELONA

Pablo Martinez. Drobne odstępstwo.

Nie używa broni palnej. Woli truciznę.

"Bez trwogi i nadziei wita śmierć zwierz w kniei..."

Bezczynny od dziesięciu lat. Zniknął z radarów.

"A człowiek czeka kresu w trwodze, lecz pełen nadziei".

Samotny wilk. Nie ma żony.

"...umierał wiele razy..."

Bezdzietny.

"...ale wciąż i wciąż powstaje".

Boże! Tak!

Całus! Teraz możesz jechać.

Szlag.

Rzuć siekierę.

Odwróć się!

Pomału.

Spokojnie.

Ta dziewczynka to twoja córka?

- Gdzie jej matka? - Rak piersi. Dwa lata temu.

Jesteście tu sami?

Weź wszystko. Zrób ze mną, co chcesz.

Ale ona ma dopiero cztery lata. Proszę.

Zaoferowano ci ostatnio zlecenie?

Odpowiedz!

Nie wiem, o co chodzi.

Jaka dziś data?

Dziś? Piąty maja.

Zarabiasz na życie, mordując ludzi. Wiem, kim jesteś.

Nie kłam, bo piąty maja pozostanie dla malej dniem,

w którym ostatni raz widziała tatę żywego.

Zabiłem jedną osobę.

Osiem lat temu. Koszmary ustąpiły dopiero po narodzinach córki.

Opowiedz o tej robocie.

- Mówiłeś, że lody będą za 10 minut. - Tak, skarbie, tata już idzie.

Proszę.

- Pokolorujesz? - Nie, dzięki.

Może następny. Dużo rysuję.

Widzę.

Którą chcesz.

Opowiedz o ostatnim zadaniu. Gdzie to było?

W Pradze. Dałem plamę.

Wsypałem mu siarczan talu do kawy.

Ale dawka była za słaba.

18 dni w klinice.

Wyłysiał.

Schudł ponad czterdzieści kilo.

Zrobili mu otwór w gardle, żeby mógł oddychać.

Poszedłem do tego szpitala. Usiadłem w kaplicy.

Nie wiem, czy modliłem się za niego, czy za siebie.

Wtedy zniknąłem. Skończyłem z tym.

Tatusiu, jesteś smutny?

Nie, słonko, to tylko niewesoła historia.

Podaj mi wszystkie szczegóły.

Ktoś nas na siebie napuszcza, chcę wiedzieć kto i dlaczego.

Powinien wiedzieć, że w końcu do niego przyjdziesz.

Możesz być tego pewien.

Pozwolisz?

Niebieski to mój ulubiony, ale proszę.

Dziękuję. Mój też.

Chcesz jeszcze mleczka?

- A dostanę? - Tak.

Z dala od okien.

Mogłeś nie dostać zlecenia,

ale twoja głowa jest warta milion dolarów.

Masz broń?

Telefon stacjonarny. Numer zna najwyżej 10 osób.

Wszystkie mieszkają w promieniu trzydziestu kilometrów.

Nie używam prawdziwego nazwiska.

Uciekłem od przeszłości najdalej jak się da.

Cóż... jednak cię dopadła. Oni przyjdą.

Yuko.

Mistrzyni sztuk walki.

Przeraża wprawą w posługiwaniu się ostrzami.

Dręczy ją jakiś zadawniony kompleks ojca.

Jeśli ma kobiecy cel, uderza czysto w serce,

ale mężczyzn woli rozpruwać.

Patroszyć.

Jedyna słabość: lekki ubiór, bez kamizelki.

Więc jeśli sobie poradzisz, jeden pocisk w pierś załatwi sprawę.

Żyjesz?

Co tak długo?

Dziękuję.

Dla twojego dobra.

Tatusiu, co się stało?

Jeden pocisk, akurat.

Cholera!

Kostucha wzywa.

Obawiam się, że tak.

Dawno cię nie słyszałem, Falk. A może Vicky?

Nie nazywaj mnie tak.

Czy moja śmierć będzie bolesna?

Jest ciepła jak mięciutki koc.

Po prostu zaśniesz.

Jakże miło. Ile mam czasu?

Godzinę.

Skoro żyję,

zakładam, że potrzebujesz czegoś jeszcze. Czego?

Morgana Gainesa. Jego dossier. I mojego.

Masz je, włamałaś mi się do komputera.

To oficjalne akta. Chcę dostać te prywatne. Twoje.

- Vicky... - Nie nazywaj mnie tak!

Zapominasz, że umieram. Dlaczego miałbym ci cokolwiek dać?

Dlatego.

To odtrutka.

Nie wierzę.

Nie wierz, mam to gdzieś.

Ale jeśli chcesz żyć...

Daj mi się zastanowić.

Naleję sobie czegoś, przyłączysz się?

Pogawędzimy.

Usiądź, proszę.

Siadaj tam, wolę tutaj.

Jak sobie życzysz.

Nie miej mi za złe, musiałem spróbować.

Nie mam. Niczego nie mam ci za złe.

Co było, to było.

A teraz... daj mi to, czego potrzebuję.

Proszę. Twoje akta.

Zaszyfrowane.

- Kto jeszcze je widział? - Nikt.

Nawet Morgan?

Nawet. Jesteś dla niego zagadką i tajemnicą.

Były i nie ma.

A teraz Morgan, proszę.

Ta dziewczyna...

Mądra, dobra...

nic nie wie i nic dla ciebie nie znaczy.

Powinnam zostawić ją przy życiu?

Nie za sentymentalnie jak na ciebie?

Umieram, Falk.

W takich chwilach człowiek robi się sentymentalny.

Morgan był moim protegowanym, tak jak ty.

Cokolwiek myślisz, nie zdradzę go.

Już go zdradziłeś.

Nie tym razem.

Zatem, jeśli pozwolisz, starszy pan przymknie strudzone oczy

i nacieszy się resztą wieczoru.

Jak wolisz, staruszku.

Patrz, coś narobił.

Właśnie straciłeś przywilej łagodnej śmierci.

Caldwell, odbierz.

Słucham.

Mogę prosić pana Chivasso?

Kto mówi?

Morgan Gaines.

Zabito ci matkę, gdy miałeś cztery latka, ojciec cię oddał,

rodzina zastępcza z tych mało przyjemnych...

Znam swoje życie!

Snajper Royal Marines trafia pod skrzydła Iana Caldwella,

który daje mu sposobność zabijania złych ludzi dla rządu.

Tyle że nie było to zawsze dla twojego rządu

i nie zawsze byli to źli ludzie.

Jesteś potworem, Falk. A może raczej agentko?

Coldwell, ta żmija...

Wiesz, że cię okłamywał? Że zmieniał życiorysy celów,

demonizował ich zbrodnie, przemilczał,

że mają dzieci kochające ich jak ty kochałeś mamę?

Czas ucieka. Po Ryderze kolej na ciebie.

Myślisz, że Caldwell chciał ulżyć twojemu sumieniu?

Masz się za dobrego człowieka, prawda?

Jesteś niewolnikiem swoich emocji.

Tym się różnimy. Ja jestem wolna.

Chcesz się dowiedzieć, kto za tym stoi, czy nie?

Wyrazy współczucia z powodu Caldwella.

Wszyscy marzymy o śmierci bez męki.

Jemu się nie udało. W sumie szkoda.

Chciałoby się wierzyć, że jest choć jeden uczciwy człowiek.

Ty przynajmniej masz jeszcze Sophie. Ślicznotka.

Ryder się nią zajmie.

Masz gust!

Do jutra.

- Nie mogę teraz rozmawiać. - Rób dokładnie to, co mówię!

- Oddzwonię, dobrze? - Ktoś cię szuka, musisz się ukryć!

Wyrzuć komórkę, bo cię namierzy!

Adres to: Via Roma 105, mieszkanie 42D.

Jak to "szuka"?

Ratunku! Uzbrojony mężczyzna!

Strzelec w Tęczowej Szkole, pospieszcie się!

Już jedziemy.

Sophie!

Nic ci nie jest?

Mów, co jest grane!

Dobrze. Zasługujesz na prawdę.

W młodości wstąpiłem do wojska.

Myślałem, że walczę w słusznej sprawie, dla społeczeństwa.

Okazało się, że ratowanie ludzi wymaga masy papierków...

Coś ci pokażę.

Po odejściu z Royal Marines...

poznałem niejakiego Caldwella.

Stał się moim mentorem.

Wprowadził mnie w ten świat.

Działał jako mediator między klientami.

Klienci zlecali zabójstwa.

Zabójstwa złych ludzi. Morderców, gwałcicieli,

skorumpowanych oficjeli.

Z czasem odrętwiałem.

Nic się dla mnie nie liczyło, póki nie poznałem ciebie.

Zmieniłaś wszystko.

Pokazałaś mi życie,

na które w swoim mniemaniu nie zasługiwałem.

Teraz muszę walczyć, żeby cię ochronić. Kocham cię, Sophie.

Jestem w ciąży.

Jutro wyjeżdżam. Na kilka tygodni, do mamy, do Lizbony.

Potem wrócę do pracy, do swojego życia.

Cokolwiek się dzieje, zakończ to.

Wylecisz jeszcze dziś.

- I co? - Tym razem są dwa.

Tej samej osoby?

Nie. Męski... i kobiecy.

W coś ty się wpakował, staruszku?

Dlaczego wybrałeś trudniejszą drogę?

Nie był kochany w dzieciństwie.

Wszystko jasne?

Wiemy, z kim mamy do czynienia. Strzelać, żeby zabić.

Ruszamy!

Właśnie spłynęły zdjęcia satelitarne.

Ryder i Morgan są tutaj.

Bez obawy, Joanno, dziś koniec koszmaru. Dopadniemy go.

Odwiozę panią na lotnisko. Widzimy się później.

Tak.

Miks ze strychniną.

Zabójczy i piekielnie bolesny.

Może spoczniesz?

Masz tu niezły zbiór. To twój znak firmowy?

Założę się, że znalazłbym tu palec Jakowa Iljicza.

Nie znam.

Nie kłam.

Strychnina ma tę zaletę, że nie wyłącza mózgu.

Będziesz wiedział, kiedy wszystkie mięśnie twojego ciała

stężeją w jednoczesnym skurczu.

Ból będzie rósł z każdym, nawet najlżejszym bodźcem.

I tu wkraczam ja. Odpowiadaj, to skrócę twoją mękę!

Ciebie też nabrała? Gadką o wspólnym interesie?

O współpracy?

Zostawię pamiątkę.

Jest tutaj!

Wysiadaj!

To koniec. Wysiądź z uniesionymi rękoma.

Gdzie jest?

Szukać ciała!

Wezwijcie nurków!

Prąd powinien wyrzucić ciało gdzieś na południu.

Jeszcze mnie szukasz? Może coś podpowiedzieć?

Oddzwonię.

Pamiętasz zasady naszej gry w kłamstwa?

Musisz mnie znów porywać? Nie wystarczy mejl albo telefon?

Nie wiesz, kim jest ta, którą chronisz!

Agentka Vos i Falk to jedna osoba.

Wykorzystuje cię do mordowania ludzi.

Jedziemy. Mam plan, jak ją powstrzymać.

Pomożesz mi, chcesz czy nie.

Wiem, że porządny z ciebie gość. Gdzie ona jest?

Pewnie czeka na twojego trupa.

Inspektorze.

Przepraszam za porę. Znaleźliśmy jego zwłoki.

Chcę zobaczyć twarz.

Falk czy agentko Vos, wtrącę się. Wyjaśnij panu, kim naprawdę jesteś.

Rozczarowałeś mnie.

Ucierpiał funkcjonariusz, proszę o wsparcie!

... do zdarzenia doszło nad ranem, około trzeciej trzydzieści.

Nie jest jasne, czy to przypadek, czy świadome działanie.

Magnat budowlany Mariusz Iljicz wygrywa w parlamencie.

Jego brat, Jakow Iljicz,

założył przed swoją przedwczesną śmiercią imperium gazowe.

Córka Jakowa Joanna Iljicz wspiera stryja w jego kampanii.

Oficjalna uroczystość odbędzie się jutro w Pradze.

Dziękuję, Maksimie. Na dziś to wszystko, możesz iść.

Zapomniałeś czegoś?

Nie ruszaj się. Miło cię poznać, Joanno. A może Maat?

Maat?

Nie znam.

Znasz. Zmontowałaś tę grę z zemsty.

A to stryj zabił ci ojca.

Nie. Wyręczył się kimś takim jak ty.

Tak jak ty wyręczasz się nami.

Za sześć milionów można kupić wiele trupów.

Nieprawda. Te pieniądze miały powstrzymać mojego stryja

i pozwolić na aresztowanie was wszystkich.

Aresztowanie? Jakim sposobem?

Stryj trzymał mnie przy sobie, żeby mnie kontrolować.

Zrobił częścią machiny, która mu pomaga.

Zbrodniarz przejął władzę nad całym krajem.

Lubił się ze mną pokazywać.

Z biedną sierotą, którą ocalił.

Gdybym była zbyt dociekliwa, uciszyłby także mnie.

Tak rozwiązywał problemy.

Pomagałam im, żeby położyć temu kres.

- Komu? - Agentom.

Jakim agentom?

Agentka Vos. Przejmuję dochodzenie.

Inspektorze Léon, podlega pan bezpośrednio mnie.

Miło panią poznać.

Jest tu wszystko?

Tyle zebrałam na temat jego klubu zabójców. Cele, płatności...

Zachował wszystko w zaszyfrowanych plikach.

A co z tym? Z Falkiem?

Mamy coś więcej? Prawdziwą tożsamość?

Nie, doskonale się konspiruje.

Pokazywała to pani komuś jeszcze?

- Nie. - Współczuję śmierci taty.

Gdybyśmy mieli dość pieniędzy na przynętę,

można by zaoferować każdemu z nich kontrakt

i napuścić ich na wymyślone cele.

Wywabić ich z nor i ująć.

Ile pani potrzebuje?

Wiesz, kim była kierująca dochodzeniem?

- To agent Vos. - Tak się przedstawiła. A kim była?

Przekazałaś akta pani Falk! To ona zabiła ci ojca!

Nie...

Nie!

Nie mogła się narazić na zdemaskowanie.

Musiała pozbyć się zagrożeń.

Czyli twojego stryja, wynajętych przez niego zabójców i ciebie!

Zmontowała śmiertelną grę, którą zarządzała z agencji.

Wykorzystała nawet Léona, podsuwając mu kłamstwa dla nas.

Ale... tacie ucięto palec!

Falk celowo stosuje metody innych kilerów.

Naśladowała Rydera, żeby zmylić detektywów.

Robiła wszystko, żeby mnie zabić albo zmusić mnie do zabicia ciebie.

Co z forsą? Gdzie jest?

Wyparowała.

W agencji nie ma po niej śladu. Ani po naszych spotkaniach.

Nikt nie otrzymał zapłaty. Zatrzymała całość.

Przed godziną otrzymałam wiadomość z agencji,

że agentka Vos nie żyje.

Wykonywała zadanie we Włoszech i zmarła na zawał.

LIZBONA

Już koniec. Wracaj do domu.

Do zobaczenia. Kocham cię. Morgan.

To ja.

- Już po wszystkim? - Mam nadzieję.

Nie podoba mi się ta odpowiedź.

Boże, co ci zrobili?

To nic, wyliżę się.

- Nie mogę długo zostać. - Dokąd idziesz?

Do mieszkania, po ciuchy. Zrób coś dla mnie. Zarygluj drzwi.

Nie chcę, żebyś zniknął. Zostańmy razem.

Obiecałeś.

- To dziewczynka? - Nasza córeczka.

Głupi smarkacz...

Morganie? Wiesz, jaki jest twój największy błąd?

Chcesz żyć.

Nie przeżyć...

żyć.

Kochać, troszczyć się o kogoś.

Przez to jesteś bezbronny. Stajesz się miękki.

Jeśli znajdziesz okazję, strzelaj.

Nie. Najpierw pocierpisz.

Tak jak ja.

Jak ty to ująłeś? "Odczuć skutki swoich czynów"?

Mamy niezamknięte sprawy. Ostatni kontrakt do realizacji.

- Zabijesz się. - Koniec rozmowy.

My wiemy najlepiej, że każde życie ma swoją cenę.

Znam cenę za twoje.

Lepiej się pośpiesz, bo ucieknie ci widowisko.

Léon! Falk żyje, ma Sophie! Potrzebuję cię!

Wysyłam ci adres, jedź tam!

Sophie!

Na twoim miejscu bym się nie ruszała.

Jeśli cofniesz nogę, wylecimy w powietrze.

Zostało nam niecałe pięć minut.

Oddaj mi broń.

No daj.

Grzeczny chłopczyk.

Została nam ostatnia partia.

Gra skończona. Wygrałaś. Wypuść ją. To już wszystko.

Mam pewne urozmaicenie.

Zegar odlicza czas do wyłączenia detonatora.

Za cztery minuty będziesz bezpieczny, ale Sophie się utopi.

Musisz zdecydować.

Patrz, jak umiera matka twojego nienarodzonego dziecka,

albo zdetonuj bombę i zginiecie razem, romantycznie.

Cokolwiek postanowisz, ja wygram, ty przegrasz.

Partia należy do mnie.

Wiesz, czy to chłopczyk, czy dziewczynka?

Myślałaś nad imieniem?

Falk jest niebrzydkie.

Wstawaj!

Wstań i odwróć się! Pokaż twarz!

Milej zabawy.

Sophie!

Zachowaj spokój.

Spokojnie, kochanie.

Léon! Pomóż nam! Proszę cię!

Pośpiesz się!

Sophie, zostań ze mną! Jeszcze tylko sekundy!

Skarbie, nie odpływaj!

Nie umieraj! Oddychaj!

Ocknij się!

Nie umieraj mi! Ocknij się!

Bydlę!

To ja!

Mówiłeś, że nic nam nie grozi.

Już nie, już w porządku. Oddychaj.

Myślałem, że cię straciłem.

Już dobrze, żyjesz.

Muszę domknąć sprawę. Muszę!

Dorwij tę sukę.

Pomóż mu, wezwij karetkę.

Falk!

PORTO

Tekst: Grzegorz Schiller