Original subtitles

-Δεν θα βλεπόμαστε πια. -Θα βλεπόμαστε, μαμά.

Δεν πάνε μακριά.

-Σωστά, παιδιά; -Στο Παρίσι πάμε.

Προσεκτικά.

-Απέχει 15 χιλιόμετρα. -Έχουμε τεράστιο σπίτι...

και εσείς θέλετε να μοιράζεστε ένα μικρό διαμέρισμα;

Το ηχείο μου!

Η Σαντρίν κάθεται.

-Κόψε το κάπνισμα. -Εντάξει, μαμά.

Έλα.

-Είναι όλα μέσα; -Είμαστε εντάξει.

-Πάμε; -Αγκαλιά!

-Το Λουκανικάκι μου. -Το Κουνελάκι μου.

Πάμε, θα έχει κίνηση.

Παρεμπιπτόντως, Κουνελάκι...

Εντάξει.

-Σταμάτα, μπαμπά! -Είναι μεγάλη μέρα.

Αυτό το έκανε και ο μπαμπάς μου και ο παππούς μου.

Περιμένετε! Ξέχασα το κραμπλ!

-Δεν πειράζει, μαμά! -Περιμένετε! Είναι έτοιμο.

-Δύο κομμάτια. -Στο φορτηγάκι;

Να το φάτε στον δρόμο.

Τα λέμε σύντομα. Αυτό δεν λένε;

-Θα έρθετε απόψε; -Μαμά!

Πλάκα κάνω.

Το υποσχόμαστε, κάθε Κυριακή.

Αντίο!

Τα λέμε την Κυριακή!

-Μου λείπουν ήδη. -Έλα τώρα.

ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Πάντα την πιο ακατάλληλη στιγμή.

-Να σε ξαναπάρω; -Λουκανικάκι...

για τα γενέθλιά σου αύριο, έλα νωρίτερα.

Δώδεκα παρά τέταρτο;

-Εντάξει. -Θα δούμε φωτογραφίες.

-Τέλεια! -Βρήκα αυτή απ' το Ολερόν.

Ο αδερφός σου σού είχε κατεβάσει το μαγιό.

-Και τον χαστούκισες -Θα σε ξαναπάρω. Κλείνω.

-Άντε, κλείσε. -Κλείνω.

Εμπρός; Το έκλεισε.

ΜΑΜΑ

Να πάρει.

Κουνελάκι, η μαμά είμαι.

Δεν απαντάς τα Σάββατα; Η αδερφή σου θα έρθει νωρίς.

Ελπίζω να έρθεις την ίδια ώρα.

Για να μη σε περιμένουμε. Με κατάλαβες;

Τα πουκάμισα είναι έτοιμα. Φιλάκια! Η μαμά είμαι!

Τα έπλυνε και τα σιδέρωσε η μαμά.

Δεν έχεις τσάντα;

Περίμενε.

Ευχαριστώ.

Πες κανένα αντίο.

Το ξέχασα.

Ευχαριστώ.

-Δώρο! -Το ξέρω. Άφησέ το κάτω.

Τουλάχιστον, ερχόταν και τα έπαιρνε.

Κούριερ;

Ας πλήρωνε και καθαριστήριο.

Λέει ότι δεν έχουν την ίδια μυρωδιά.

Είναι συναισθηματικός!

Ποια είναι η βασίλισσα του πάρτι;

Η Σαντρίν!

Και ποια λάμπει σαν διαμάντι;

Η Σαντρίν!

Και για τη Σαντρίν, χρόνια...

Πολλά!

Και τα κατάφερα!

Ας ανάψει το πάρτι!

Άντε, πάμε!

Προσέξτε! Η Σαντρίν άναψε!

Γιατί έχει κινητό αφού δεν απαντάει;

Θα ξαναπάρω.

Γεια! Αφήστε όνομα και θα σας πάρω!

Αν αξίζει!

Καταλαβαίνω να μην έρθει ο Στεφάν.

Αλλά να λείπει η εορτάζουσα;

Παίρνω τον Ρεζίς.

Γλυκιά μου, ο πατέρας σου.

Να πάρει. Γιατί δεν με ξύπνησες;

Το έκανα και είπες δέκα λεπτά ακόμα.

Και το έκανα δέκα φορές.

-Ναι, μπαμπά; -Πλήγωσες ξανά τη μαμά σου.

Με πήρε ο ύπνος. Λυπάμαι.

Όχι όσο εμείς.

Η μαμά τα έδωσε όλα. Έφτιαξε το κραμπλ σου.

Σ' τη δίνω. Ζήτα της συγγνώμη.

Λοιπόν... είναι απασχολημένη τώρα.

Πέρασες καλά;

Είμαι πολύ χάλια. Τράβηξε μέχρι αργά.

Άκου, Σαντρίν.

-Μίλα ωραία. -Μπαμπά...

Έλα στις έξι.

Θα σε γυρίσω εγώ.

Θα έρθω και να σε πάρω.

-Στις έξι; -Μια χαρά είναι.

Είναι χάλια εδώ. Πρέπει να καθαρίσω.

Θα έρθω την άλλη Κυριακή. Το υπόσχομαι, μπαμπά.

Πολλά φιλιά.

Θα ήθελα να τους βλέπω πού και πού. Γιατί τους γειώνεις;

Δεν τους γειώνω, λατρεύω τη μαμά μου.

Αλλά λέει συνέχεια τα ίδια: "Δεν είσαι έγκυος; Μην καπνίζεις".

Λες και δεν το ήξερα.

-Αυτοί οι γονείς. -Οι δικοί σου είναι χαλαροί.

Πάντα έτσι νομίζουμε για τους άλλους γονείς.

Ένα κραμπλ χωρίς τα παιδιά δεν είναι κραμπλ.

Ορίστε.

Και πέρυσι το έκανε αυτό.

-Ναι; -Το ξέρω. Όπως και εσύ.

-Με παρηγορείς. -Τις Κυριακές κοιμάται.

Ούτε Σάββατο δουλεύει.

Έκανε πάρτι με τους φίλους της.

-Εμένα μου άρεσε. -Τι; Αφού δεν φάγαμε.

Πάω στον κήπο.

-Αυτός ο ήχος! -Είναι ο μόνος που ακούω!

Εμπρός; Στεφάν;

-Μαμά; -Ποιος άλλος;

Να πάρει! Πήρα κατά λάθος.

Ευκαιρία να σου πω ότι η αδερφή σου δεν ήρθε στα γενέθλιά της.

Τι να κάνω;

Παρτάραμε πολύ χθες.

Κλείνω. Έχω να παίξω σκουός.

Σκουός; Ο μπαμπάς σου είπε ότι είχες...

-Τηλε... -Τηλεδιάσκεψη.

-Τηλεδιάσκεψη. -Τηλεδιάσκεψη;

Ναι, έχω. Μετά το σκουός.

-Τα πουκάμισά σου είναι έτοιμα. -Ευχαριστώ!

ΚΑΘΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

Απίστευτο. Με παίρνει μόνο κατά λάθος.

Είμαι λάθος κλήση.

Είμαι λάθος κλήση!

Κύριε Λεκόντ, έτοιμος για τις θήκες;

Πηγαίνετε να καθίσετε. Έρχομαι.

-Πήρες τη μαμά σου; -Όχι.

-Πάρ' την. -Θα το κάνω.

-Πάρ' την τώρα. -Τώρα; Θα το κάνω, κοίτα.

-Σήκωσε το τηλέφωνο. -Εντάξει.

-Μαμά. -Ορίστε.

-Πανεύκολο. -Θέλω δύο ξυστά.

Καιρός ήταν!

Η μαμά σου είμαι. Ζω ακόμα.

Μαμά, δουλεύω. Δεν έχω χρόνο.

Αφού πας τουαλέτα, μπορείς να πάρεις τη μαμά σου.

Αφού πήρες, τι να κάνω για τα Χριστούγεννα;

-Είναι σε έναν μήνα. -Ναι, αλλά πρέπει να οργανωθώ.

Γαλοπούλα ή κόκκορα;

-Είμαι βίγκαν τώρα. -Τι απ' τα δύο;

Είμαι βίγκαν. Δεν τρώω ζώα. Κατάλαβες;

Σε παρακαλώ, Σαντρίν. Γίνε χορτοφάγος μετά τις γιορτές.

Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα. Θα σε ξαναπάρω.

Εντάξει; Φιλιά, μαμά!

-Φιλιά... -Φιλιά.

Γιατί δεν της το λες;

Όσο πιο πολύ αργείς...

Θα το μετανιώσεις.

Ένα ξυστό Payout, ένα Colossal, ένα Eurocash...

Ένα Eurocash...

Ένα Cool Million, ένα Nugget...

Ένα Bullseye.

Και ένα Scratch-Me-Now.

Και ένα Scratch-Me-Now.

Καλημέρα, κυρία Γκλουτέν. Δεν σας είδα.

Να σας ξύσω τώρα;

Πάντα αστείος.

Ευχαριστώ, είμαστε εντάξει.

Η κυρία Κλουτέν. Μου αρέσει να τη λέω "Γκλουτέν".

-Τρελή! -Θέλω μόνο ένα Pick Six.

Εντάξει, Κριστιάν.

-Και αυτά. -Τα περιοδικά της γυναίκας μου.

Όλα καλά, Σαντάλ;

Με πήρε η κόρη μου, αλλά δεν μπορούσε να μιλήσει.

Ευγενικό εκ μέρους της που πήρε.

Θα αποκτήσω προβάδισμα.

Στο σούπερ μάρκετ.

Τη ρώτησα τι θέλει να ετοιμάσω για τα Χριστούγεννα.

Νιώθω ότι την εξαπατώ.

Άκου και αυτό. Τώρα είναι χορτοφάγος.

-Είναι μόδα. -Το Λουκανικάκι χορτοφάγος.

Κοίτα.

Ζήτα στον Στεφάν ένα σίδερο ατμού.

Πολύ αστείο!

Ούτε πλάκα δεν μπορώ να κάνω.

Κατά φωνή.

Μπαμπά, γυαλίζω τα παπούτσια μου.

Είναι αλήθεια ότι πρέπει να τα φτύσω ή είναι μύθος;

Ρώτα τη μητέρα σου. Ο Στεφάν είναι.

Ρωτάει αν το φτύσιμο γυαλίζει τα παπούτσια.

Δεν ξέρω; Λένε ότι πιάνει.

Λέει ότι μπορεί να πιάσει, αλλά δεν ξέρει.

Θα είμαστε στο Παρίσι την Πέμπτη.

Μπορούμε να φάμε;

-Ένα γρήγορο μεσημεριανό. -Να δω το πρόγραμμά μου.

Αν θέλετε να φάτε με τον γιο σας, πατήστε το ένα.

Εντάξει. Είμαι ελεύθερος την Πέμπτη.

-Θα χαρεί η μαμά σου. -Να φέρει τα πουκάμισα.

Το υπόσχομαι. Στεφάν...

Στεφάν, με ακούς;

Γιατί δεν πήρε εμένα;

Αφού θέλει να μάθει πώς γυαλίζουν τα παπούτσια.

Θα φάμε μεσημεριανό με τον Στεφάν την Πέμπτη.

-Αλήθεια; -Αυτός το πρότεινε.

-Δεν είναι πρακτικό. -Θα το φάει για σνακ.

Σίγουρα δεν τρώει καλά.

Ευχαριστώ.

Αν δεν πάει αυτός στο κραμπλ, θα πάει το κραμπλ σε αυτόν.

Μπορούμε να αυξήσουμε τις χρεώσεις...

Μην κουράζεσαι. Πότε θα είναι η αναφορά;

Ποια αναφορά; Σωστά!

Περάστε.

-Ήρθαν οι γονείς σου. -Ποιοι γονείς;

Ένας άντρας και μια γυναίκα, αυτοί που σε έκαναν.

-Είναι Πέμπτη. -Μεσημεριανό με τους γονείς;

Με τη μαμά και τον μπαμπά, μωράκι.

Στεφάν, βιάσου.

Θέλω σήμερα την αναφορά.

-Θα τα καταφέρω. -Να τα καταφέρεις.

Συγγνώμη.

Να τος.

Συγγνώμη, είμαι πνιγμένος. Δεν θα προλάβω.

-Όχι! -Μαμά, είμαι στη δουλειά.

-Ορίστε, τα πουκάμισά σου. -Ευχαριστώ.

-Πάρε το κραμπλ. -Όχι! Είναι ντροπιαστικό.

-Το έκανε για σένα. -Είμαι σε σύσκεψη.

Θα έρθω να τα πάρω. Φιλιά.

-Ντράπηκε για εμάς. -Γιατί το λες αυτό;

Ναι! Μας κοίταξε περίεργα.

Το έκανε! Αυτό το πλάγιο βλέμμα.

Σταμάτα, ταράζεσαι.

Όχι, δεν ταράζομαι.

Όπως στο Δημοτικό. Περίμενα πιο κάτω.

-Όλα τα παιδιά το κάνουν αυτό. -Ντρέπεται για εμάς!

Σταμάτα! Γιατί να ντρέπεται;

Λυπάμαι, αλλά απαγορεύεται να τρώτε εδώ.

Συγγνώμη.

Έχει πέσει παντού.

Πάμε να χαιρετίσουμε τη Σαντρίν.

Σε αυτό το σημείο, ναι.

Τηλεφώνησε. Δεν είναι καλό να εισβάλλεις έτσι.

Κοίτα!

Γεια! Αφήστε όνομα και θα σας πάρω!

Αν αξίζει!

Ξέρει ότι μιλάτε αρκετά και το διάλειμμα είναι μικρό.

-Αναστέναξε; -Δεν είδα.

Έκανε αυτό.

-Όχι. -Ναι.

-Δεν ήταν ακριβώς έτσι. -Τότε πώς ήταν;

Κοίτα, το έφαγα όλο.

Την είδα να το κάνει.

Κρίμα, η μαμά σου πήγε στο κομμωτήριο.

Ήμουν στη γειτονιά.

Σκέφτηκα να έρθω να πάρω τα πουκάμισα.

Μιας που είσαι εδώ...

για Χριστούγεννα θες γαλοπούλα ή κόκκορα;

Θα σε ενημερώσω. Δεν είμαι σίγουρος ακόμα.

-Για ποιο πράγμα; -Περίμενε.

Ναι; Όχι!

-Όχι, σε τσάκισα. -Δεν είσαι σίγουρος για τι;

Περίμενε, είναι εδώ ο μπαμπάς μου.

Θα έχω ένα σεμινάριο στο Κουρσεβέλ.

Στο Κουρσεβέλ; Κόψε τα ψέματα. Θα πας για σκι.

Οι γονείς ενός φίλου θα μας δανείσουν ένα σαλέ.

-Αλλά δεν είναι σίγουρο. -Περιμένεις κάτι καλύτερο.

Σε τι πλανήτης ζεις; Έχεις ακουστά την οικογένεια;

-Όλα εντάξει, μπαμπά. -Όχι, δεν είναι εντάξει.

Ναι, ρεβάνς την Κυριακή.

Βγάλε αυτές τις μπατονέτες.

Είναι ακουστικά.

Ξέρω τι είναι. Με περνάς για χαζό;

Σοβαρά τώρα, αυτό είναι άσχημο.

Δεν σε βλέπω καθόλου και πάντα είσαι "αλλού".

Τώρα είμαστε μαζί. Βάλε σε αναμονή τις κλήσεις.

Να είσαι εδώ, μαζί μου. Είναι κουραστικό.

Θα σε πάρω. Τσαντίστηκε ο μπαμπάς μου.

Ναι, τσαντίστηκα.

Άκου, θα σε ενημερώσω μόλις ξέρω.

-Εντάξει. -Εντάξει;

Σε φιλώ.

Να πάρει, τα πουκάμισα!

Σε φιλώ. Άργησα, άργησα!

Ευχαρίστησε τη μαμά σου.

Σταμάτησα να πάρω λουλούδια.

Πέρασε ο Στεφάν;

-Για ένα λεπτό. -Είμαι άτυχη.

Πώς το κατάλαβες;

Η πορτοκαλάδα ήταν έξω, ανοιχτή.

Πήγα και παρήγγειλα γαλοπούλα και κόκκορα.

Και το Λουκανικάκι θα φάει ό,τι έχουμε.

Σχετικά με αυτό...

φέτος...

ο Στεφάν...

μπορεί να μην έρθει.

Μπορεί να πάει για σκι με φίλους.

-Μπαμπά; -Ναι;

Είναι εκεί η μαμά;

-Δεν είναι μακριά. -Μην την ενοχλήσεις.

Θα της πεις ότι...

δεν μπορώ να έρθω τα Χριστούγεννα...

γιατί έχω ένα σεμινάριο μαγειρικής στην Ιταλία;

Είναι δώρο, θα γιορτάσουμε μετά τα Χριστούγεννα.

Είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβεις.

Τέλεια. Σε φιλώ, μπαμπάκα. Δώσε φιλιά στη μαμά.

Στέλνει την αγάπη της.

Σαντάλ;

Δεν θέλω να σας ξαναδώ! Βαρέθηκα να με κοιτάτε!

Έλα, Σαντάλ!

-Μην ταράζεσαι! -Σας βαρέθηκα, μυξιάρικα!

Πρόσεχε, θα χτυπήσεις!

Παντού! Κακομαθημένα!

Και αυτή!

Τέλος!

Τους φροντίζουμε και τους αφιερώνουμε τις ζωές μας.

Τόσο αχάριστοι!

Σιγά, θα γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα την Πρωτοχρονιά.

Κοίτα με.

Χριστούγεννα την Πρωτοχρονιά; Πάνω απ' το πτώμα μου!

Ποτέ!

Ποτέ.

Έχεις ψιλά;

Ευχαριστώ. Ο Θεός θα σε ανταμείψει.

Είναι πολύ αυτό που ζητάς. Απλώς θέλω ησυχία.

-Δεν κοιμήθηκες; -Δεν έκλεισα μάτι.

Συμβαίνει αυτό.

Είχες νικητή εδώ;

Όχι τζακπότ, αλλά 300 χιλιάδες δεν είναι κι άσχημα.

Η γυναίκα του τύπου τον άφηνε. Μετά, ξαναγύρισε.

Δεν έπρεπε να μιλήσει.

Το χρήμα μετράει.

Ακριβώς.

Τέλος πάντων...

Σαντάλ;

-Υπάρχει λύση. -Λύση;

Για να έρθουν τα Χριστούγεννα.

-Θα χρησιμοποιήσουμε δόλωμα. -Δόλωμα;

Θα τους δώσουμε κίνητρο.

-Αυτό κάνω πάντα. -Όχι, γλυκιά μου.

Τους ζητάς να έρθουν, ελπίζοντας ότι θα το κάνουν.

Εννοώ κάτι που θα τους κάνει να έρθουν τρέχοντας.

Να μείνουν κοντά στο σπίτι.

Θα μας κυνηγάνε όλη μέρα.

Δεν μετράμε για τα παιδιά μας.

Θα τους κάνουμε να αλλάξουν.

Θα κερδίσουμε το λόττο.

Θα τους κάνουμε να πιστέψουν ότι κερδίσαμε στο λόττο.

Με τίποτα, είναι ανέντιμο.

Ο Στεφάν!

Κάτι έπαθε η Σαντρίν!

Ή μας παίρνει ένας διασώστης επειδή πέθανε.

Απάντησε!

Μαμά, λέρωσα το πουκάμισο. Τι να κάνω;

-Έχεις ψαλίδι; -Ναι.

Πάρε το ψαλίδι και κόψε γύρω απ' τον λεκέ.

Θα αφήσεις ένα μεγάλο περιθώριο.

Κόψε γύρω απ' τον λεκέ, όμορφα και ωραία...

Θα βγάλεις όλο τον λεκέ και αν το κάνεις σωστά...

ο λεκές θα εξαφανιστεί.

Παρεμπιπτόντως, ευχαριστώ για το μεσημεριανό την Πέμπτη.

Επίσης, καλά Χριστούγεννα και καλή χρονιά!

Πλάκα κάνει;

-Ναι; -Γιατί έχει νεύρα η μαμά;

Είναι δύο το πρωί!

Πού να ξέρω ότι κοιμάστε;

Ακριβώς. Αν ερχόσουν, θα ήξερες.

Αντίο! Περίμενε, δύο το πρωί δεν είναι νωρίς!

Αντίο και πάλι!

Κριστιάν.

Σαντάλ.

Το κόλπο με το λόττο...

Είμαι μέσα.

Είναι μεγάλος μπελάς αυτά τα δύο καθαρματάκια.

Περιμένετε!

Περιμένετε! Σταματήστε!

Σταματήστε, ήταν λάθος! Δώστε τα πίσω!

Δεν τα πετάς αυτά τα πράγματα!

Και μην αγγίξεις τίποτα!

Εσύ το μυξιάρικο και εγώ τη χαζή.

Ήρεμα, Σαντάλ.

Τώρα θα δουν ότι υπάρχουμε.

-Έτοιμη; -Ναι.

Πάμε.

Οδοντιατρείο, πώς μπορώ να βοηθήσω;

Γεια! Αφήστε όνομα και θα σας πάρω!

Αν αξίζει!

Αυτό αξίζει.

Γλυκιά μου, η μαμά είμαι!

Έχω σπουδαία νέα. Κερδίσαμε πολλά στο λόττο.

Τα λέμε! Φιλιά!

-Δούλευες το βράδυ; -Σχεδόν όλο το βράδυ.

Είναι προφανές ότι δεν έχεις ταλέντο.

-Κύριε, σκεφτόμουν... -Μη σκέφτεσαι!

Το κινητό χτυπάει σε σύσκεψη. Ο Στεφάν τα κάνει όλα.

Θα σε ξαναπάρω.

-Θύμισέ μου να τον πάρω. -Πού είχαμε μείνει;

Το έκλεισε! Να πάρει!

Τι είναι αυτά; Τσαντίστηκα!

Ηρέμησε. Θα πάρω στο οδοντιατρείο.

Μια εβδομάδα μετά την Πέμπτη; Έχω και άλλη γραμμή.

Έχω ένα πρόβλημα με τη γέφυρα. Θα ήθελα ένα ραντεβού.

-Έχετε ξανάρθει; -Όχι, είμαι καινούργια ασθενής.

Μαμά; Έχεις πονόδοντο;

Όχι, τα δόντια μου είναι εντάξει.

Καλό θα ήταν να ακούς τα μηνύματά σου.

Θα κανονίσω την πληρωμή.

-Η επόμενη; -Η κυρία Ντιπουί.

Είπατε να σας θυμίσω να πάρετε τον πατέρα σας.

-Εγώ το είπα αυτό; -Ναι, είπατε...

"Θύμισέ μου να τον πάρω".

-Απάντησε! -Όχι.

Απάντησε, αλλιώς δεν θα το κάνουμε. Απάντησε!

Να δει πώς είναι.

Σήκωσέ το. Είναι αργός.

Απάντησε, αγάπη μου.

Εμπρός; Κουνελάκι, με ακούς;

Ναι. Με παίρνεις συνέχεια. Τι έγινε;

Είναι πολύ σημαντικό, αλλά τώρα δεν θα σου πω.

Ορίστε!

Οι γονείς μου είναι απίστευτοι!

-Οι δικοί σε πρήζουν; -Έχουν πεθάνει.

Τους αγαπούσα πολύ και μου λείπουν.

-Λυπάμαι. -Πάρτε τον πάλι.

Αφού είναι ακόμα ζωντανός.

Το έκλεισες; Τι έπαθες;

Απλώς...

Πες μου, έχω αργήσει!

Η μαμά σου κι εγώ κερδίσαμε το λόττο.

Πολύ χρήμα. Τα λέμε.

-Τον διέλυσα. -Μπράβο, αγάπη μου!

-Τι είπε; -"Πολύ χρήμα".

Ακριβώς αυτό.

Θα φάτε απόψε στους γονείς σας;

Ο κωδικός είναι 2842. Τα λέμε.

-Λοιπόν... -Πόσα;

Ο αδερφός μου. Μπορεί να πέθανε κάποιος.

-Πλάκα κάνω. -Μίλησες στον μπαμπά;

Πες ένα γεια. Όχι, με πήρε η μαμά. Τι έγινε;

Κέρδισαν στο λόττο! Πάρα πολλά λεφτά!

-Κι εγώ είμαι αστροναύτης. -Γιατί να κάνω πλάκα;

-Πάλι διάλειμμα; -Στεφάν;

Βοήθησέ με, γλυκιά μου. Ο ήχος με...

Αυτό κάνω μόνο.

-Περιμένετε, παρακαλώ. -Τι χρωστάω;

Πρέπει να ελέγξω κάτι.

Γλυκιά μου, η μαμά είμαι!

Έχω σπουδαία νέα. Κερδίσαμε πολλά στο λόττο.

Τα λέμε!

-Με πήρες, μαμάκα; -Ναι, μπαμπά. Εγώ είμαι.

Συγγνώμη για πριν. Ήμουν λίγο απότομος.

Είχα ένα θέμα στη δουλειά.

Καταλαβαίνω. Τόσο άγχος. Δουλειά, δουλειά.

Μας κάλεσαν οι γονείς του Ρεζίς, αλλά θα το ακυρώσω.

-Ίσως έρθω εκεί. -Φυσικά!

Σκέφτηκα να έρθω εκεί να γιορτάσουμε!

-Μόνο εμείς. -Τέλεια.

-Ωραία! Τα λέμε πιο μετά. -Υπέροχα.

Τα λέμε. Φιλάκια, μαμάκα.

Τα παιδιά θα έρθουν για φαγητό.

Φεύγω. Χτύπησε ο αδερφός μου, είναι στο νοσοκομείο.

-Περίμενε, έρχομαι! -Μη, σε παρακαλώ!

-Μη με περιμένεις, αγάπη μου! -Μωράκι μου;

Ανέβα! Ώρα να πάμε σπίτι!

Δέκα λεπτά πιο νωρίς και δεν ακύρωσαν.

-Σίγουρα μας αγαπάνε. -Μη με κάνεις και γελάω.

Έχω άγχος.

Νιώθω άβολα όταν λέω ψέματα. Πώς πρέπει να φερθώ;

Φυσιολογικά. Και μην ξεχνάς...

Δεν ξοδεύουμε γιατί πρέπει να είμαστε...

Είμαστε διακριτικοί!

Αγάπη μου, απόλαυσέ το.

Τα παιδιά μου!

-Γεια σου, μπαμπά. -Μαμάκα μου.

-Λουκανικάκι μου. -Μπαμπάκα μου.

Πώς είσαι;

-Χάρηκα που σε είδα. -Φάνηκε.

Ξοδεύτηκες για τον μπαμπά.

-Δυσκολευτήκατε να τον βρείτε; -Ποιον;

Τον δρόμο για εδώ.

Πολύ αστείο!

Βγάλτε τα παλτό σας.

Αυτό το υπέροχο σπίτι!

Ακριβώς.

-Τα ποτήρια σαμπάνιας; -Εκεί που ήταν πάντα.

Τα ποτήρια, τα ποτήρια...

Αμνησία έχει; Εδώ είναι.

Φυσιολογικά.

Λοιπόν...

Σαμπάνια, μπαμπά;

Θες βοήθεια, μαμά;

Μυρίζει υπέροχα! Τι είναι;

Βραστό νερό.

Σωστά.

Πώς είναι η υγεία σου; Φαίνεσαι μια χαρά.

Πολύ καλά.

Με τόσα κραμπλ που έφαγα.

Ολομόναχος.

-Ορίστε, γλυκιά μου. -Ευχαριστώ.

Λοιπόν;

-Στην υγειά μας! -Στην υγειά μας!

Στα μάτια.

Στα μάτια.

Πολύ καλή.

Τα νέα σας;

Τίποτα συναρπαστικό.

Είναι τόσο χαζοί.

-Πείτε μας! Πόσα; -Πόσα;

-Δέκα... -Οκτώ...

Δεκαοκτώ.

-Εκατομμύρια; -Σωστά. 18 εκατομμύρια.

Πήρε λίγο χρόνο να το συνειδητοποιήσουμε.

-Είμαι σίγουρος. -Δεν το πιστεύαμε.

Μετά, έπρεπε να το παραδεχτούμε.

-Θα μετακομίσετε; -Γιατί;

Δεν θέλετε διαμέρισμα; Στο Παρίσι, με βεράντα;

Θα ερχόμαστε πολύ συχνά.

Το Ριέιλ-Μαλμεζόν δεν είναι το τέλος του κόσμου.

-Ναι, είναι. -Αποφασίσαμε να μη βιαστούμε.

Ναι, δεν θα βιαστούμε.

Ξέρετε τον πατέρα σας, είναι πολύ προσεκτικός.

Πρέπει να είμαστε διακριτικοί.

Είναι όλα στην τράπεζα, μην πανικοβάλλεστε.

Αποφασίσαμε να μη βιαστούμε...

και να είμαστε διακριτικοί.

Ορίστε.

Αρκετά με αυτά! Να φάμε;

-Έκανα κραμπλ. -Πεινάω!

Το γεμιστό μοσχάρι της μαμάς!

-Δεν είσαι χορτοφάγος τώρα; -Όχι σε ειδικές περιστάσεις.

Λουκανικάκι μου, δεν θα κάνετε παιδί;

-Μυρίζεις καπνό; -Δεν καπνίζω, ατμίζω.

Και είμαι μόνο 33, μαμά.

Το άτμισμα είναι κάπνισμα.

Και τα 33 είναι η αρχή του ορίου στο να κάνεις παιδιά.

-Εσύ, Στεφάν; -Εγώ μόνο δουλεύω.

Πνίγομαι.

Δεν μου αρέσει, αλλά πρέπει να πληρώσω το ενοίκιο.

Πνίγεσαι.

Πάντα με κάνεις και γελάω.

-Ο μπαμπάς σας είναι αστείος. -Πολύ καλό.

Κοίτα πώς είμαστε εδώ!

-Ακόμα εδώ. -Τι περιμένουν;

-Να μάθουν πόσα θα πάρουν. -Σίγουρα όχι 18 εκατομμύρια!

Και αυτή! Είμαστε όλοι τόσο ωραίοι!

-Μπαμπά! Μαμά! -Ελάτε!

Κοιτάξτε. Την είχα ξεχάσει.

Τι ωραία.

Αγάπες μου, χαρήκαμε που σας είδαμε...

Αλλά κοιμόμαστε νωρίς.

Τελικά, δεν θα πάω για σκι τα Χριστούγεννα.

Χτύπησα το γόνατό μου.

Τα Χριστούγεννα είναι σε τρεις εβδομάδες. Θα γίνεις καλά.

Εγώ δεν θα πάω Ιταλία. Ο Ρεζίς δεν μπορεί να κλείσει.

-Είναι ζόρικη περίοδος. -Για τα δόντια;

Να πάρει.

-Αγκαλιά; -Οικογενειακή αγκαλιά;

Αγκαλίτσα!

-Αγκαλιά. -Ναι, ναι.

Ελάτε στο Παρίσι! Θα πάμε για ψώνια!

-Γιατί όχι; -Αύριο έχω χρόνο για μεσημεριανό.

Γιατί όχι;

-Καθαρματάκια... -Σιχαμένα...

Αντίο!

Θα έρθουν τα Χριστούγεννα. Χάρηκες;

Ναι, αλλά θέλω να ξεράσω κιόλας.

-Αλλά χάρηκες. -Ναι, αλλά σοκαρίστηκα.

Καιρός ήταν. Πώς είναι ο αδερφός σου;

-Το ατύχημα! -Σωστά... Καλά είναι.

Είναι καλά. Δεν ήταν σοβαρό.

Ανησύχησα πολύ. Δεν κοιμήθηκα.

Σε έπαιρνα συνέχεια, δεν το είδες;

Έβλεπα ένα θρίλερ. Είχα φρικάρει.

Ήταν τρομερό.

-Οι γονείς μου κέρδισαν το λόττο. -Αλήθεια;

-Ωραία. -Αυτό μόνο;

Όχι, είμαι χαρούμενος. Είναι πολύ καλό γι' αυτούς.

Εντάξει. Θα έρθεις για ύπνο;

Ναι, έρχομαι.

Πώς μπορώ να πω ότι δεν έχω όρεξη να κοιμηθώ;

"Πολύ καλό γι' αυτούς".

Κριστιάν, η Σαντρίν.

Μας αγαπάει και μας στέλνει φιλιά.

Σαντάλ...

Το ξέρω, αλλά και πάλι, είναι ωραίο.

Φυσικά.

-Αγκαλίτσα; -Όχι.

Ναι!

Ο Στεφάν. Και αυτός μας αγαπάει.

Θα το βάλω στη δόνηση.

-Στο αθόρυβο. -Γιατί;

Η δόνηση μου θυμίζει το χρονόμετρο του φούρνου. Αποσπά την προσοχή!

Λες;

Πώς ήταν η πρώτη νύχτα ως πολυεκατομμυριούχος;

Είναι ωραία να έχεις χρήματα.

Θα έχει πλάκα, αλλά πρέπει να είμαστε πιστευτοί.

Έχεις καμία ιδέα;

Φέρθηκαν άσχημα. Θα τους πειράξουμε λίγο.

Λίγο;

Πού είσαι, αγάπη μου;

-Κοίτα. -Δεν είναι πολύ μεγάλο.

Κομψό, έτσι;

Όχι, είναι φτηνιάρικο.

-Κι αυτό είναι λίγο... -Ναι.

Είναι χάλια. Δεν μου αρέσει τίποτα εδώ.

Και πανάκριβα!

Πάμε σε άλλο μαγαζί.

-Θα επιστρέψουμε. -Πρέπει να σκεφτούμε.

-Αυτό; -50.

Όχι, 40! Τελευταία προσφορά!

Τι; 89 ευρώ για 20 λεπτά;

Πόσο είναι για μια μέρα;

Είναι 8 επί 3, μείον 4, δύο τα κρατούμενα, επί 8...

Είναι 2.136.

-Τι θα κάνουμε; -Κάντε μας έτσι.

-Σίγουρα; -Σίγουρα.

Πρόσεχε!

-Πιο σιγά. -Ηρέμησε, το έχω.

Άνοιξε η πόρτα μόνη της.

-Κλείσ' την! -Δεν μπορώ!

-Μην αγγίζεις τίποτα. -Δεν άγγιξα κάτι.

Σταμάτα.

Περίμενε.

Μπορώ να βγω.

Κάτσε να σε βοηθήσω.

Εντάξει;

-Είμαι εντάξει; -Μια χαρά.

Πρέπει να το γυρίσω στις τρεις. Με αυτές τις τιμές...

Εντάξει.

Οδοντιατρείο. Ναι, κύριε Μπενταουί;

Θα το ακυρώσετε; Δεν έχω κενό στις 17.

Εντάξει, στις 17... Μισό λεπτό.

Στις 17. Πάλι στις 14:30;

Ευχαριστώ, κύριε Μπενταουί. Τα λέμε.

-Έχετε ραντεβού; -Εγώ είμαι, η μαμά!

-Θεέ μου! -Σου αρέσει;

Είσαι πανέμορφη, Σαντάλ.

-Μου θυμίζεις τη Μαρία Κάλας. -Ευχαριστώ, Ρεζίς.

Εγώ και η μαμά θα βγούμε.

Τέλεια. Έχω διάλειμμα, έρχομαι κι εγώ.

Όχι! Θέλω να είμαστε μόνες.

-Πού πάμε; -Έχω κάποιες ιδέες.

Είμαι σίγουρη.

Την κάνω, Καστινιάκ! Αντίο, Καστινιάκ!

Ο μικρός Στεφάν φεύγει! Δεν είμαι μικρός!

Την κάνω, Καστινιάκ!

Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να παραιτηθώ...

να φύγω, να σταματήσω να δουλεύω!

Επειδή οι γονείς μου κέρδισαν το λόττο!

Το τζάκποτ! 18 εκατομμύρια!

Την κάνω, Καστινιάκ!

Έλα στο γραφείο μου.

Μικρέ μου Στεφάν...

πάντα έβλεπα τις δυνατότητές σου.

Τις φοβερές σου δυνατότητες.

Το να φύγεις μετά από χρόνια απογοήτευσης, είναι δελεαστικό.

Αλλά μπορεί να μην είναι συνετό.

Ισότιμοι εταίροι. Εγώ και εσύ. Τι λες;

Ισότιμοι εταίροι; Αυτό μόνο;

-Σοβαρολογείτε; -Απολύτως.

-Απλώς πρέπει να επενδύσεις κάτι. -Το φαντάζομαι.

Το πρόβλημα είναι ότι ο πατέρας μου είναι απ' αυτούς που δεν ξοδεύουν.

Είναι προσεκτικός.

Κάτι ξοδεύει.

Να πάρει!

-Θα φάμε μαζί. -Πήγαινε!

Έχει το στυλ του.

-Ναι. -Τα έδωσες όλα!

Ο μπαμπάς τρελάθηκε.

Είμαι πολύ χαρούμενος. Να οδηγήσω;

-Δεν το έχω στρώσει. -Σε παρακαλώ!

-Όταν ο μπαμπάς λέει όχι; -Είναι όχι.

-Πήρες Rolex; -Ναι, και ένα Cartier για τη μαμά.

Το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε, έτσι;

-Πού πάμε; -Όπου θες, μπαμπά.

Μην ακουμπάς.

-Κυρίες μου. -Καλησπέρα.

-Έκλεισα ιδιωτική πρόβα. -Στις υπηρεσίες σας.

Θα ντύσω την κόρη μου για τον χειμώνα.

Απεριόριστο μπάτζετ.

Να πάρει! Να με πάρει!

-Τι χαζή. -Τι;

-Δεν βρίσκω το πορτοφόλι μου. -Όχι.

Τι ντροπή!

Να το!

Το πρωί, ήμουν μεταξύ δύο ρούχων και το άφησα στην άλλη τσάντα.

Συγγνώμη.

Μετά από σένα, γλυκιά μου.

Κύριε και κυρία Μπλαν, πάει καιρός.

-Περάστε. -Γιορτάζουμε.

Δυο ποτήρια απ' την καλύτερη σαμπάνια.

Αμέσως.

-Ορίστε, γλυκιά μου. -Ευχαριστώ.

-Είμαστε τέρατα. -Αυτοί είναι!

Με πονάει όταν τη βλέπω.

-Σε πληγώνουν χρόνια. -Και εσένα.

Όχι, κυρίως εσένα.

Ορίστε. Κυρία μου.

Κύριε.

Στα 18 εκατομμύρια!

Και στα παιδιά μας, που θα έρθουν για Χριστούγεννα!

Είμαι πτώμα.

Είναι εξαντλητικό να είσαι πλούσια.

Είμαστε ακριβώς δίπλα.

Ωραίο, έτσι;

Προτιμώ να προσδοκώ, αν αυτό σε παρακινεί.

Πάτα το χειριστήριο.

Καστινιάκ & Μπλαν. Μπλαν & Καστινιάκ.

Αρκετά, Βαλερί!

-Πρέπει να γνωρίσω τον μπαμπά σου. -Τι; Τώρα;

Τώρα! Κάθισε. Βαλερί.

Το κινητό.

Πάρε.

Ανοιχτή ακρόαση.

-Ναι, Στεφάν; -Μπαμπά, εγώ είμαι. Άκου...

Περίμενε, Στεφάν. Δώσε μου ένα λεπτό.

Θα ήθελα το περιοδικό "Luxe".

Μπράβο. Και ένα "Capitale".

Εγώ είμαι, μαμά. Έχω λίγο χρόνο. Πάμε για φαγητό;

Να δω το πρόγραμμά μου.

Λοιπόν, σήμερα...

Τι μπορώ να κάνω για σένα;

Ήθελα να σε ρωτήσω για...

-Μεσημεριανό. -Θες να φάμε μεσημεριανό;

Σήμερα είναι δύσκολα. Έχω δουλειές.

Να πάρει.

Να πάρει, έχω ιππασία σήμερα.

-Ιππασία; -Και...

-Αύριο. -Αύριο, θες να πάμε για...

-Γκολφ. -...γκολφ;

Αύριο; Μισό λεπτό. Αύριο είναι μια χαρά.

Τέλεια. Θα κάνω κράτηση.

-Εντάξει, μέσα! -Τέλεια.

Τα λέμε αύριο, μπαμπά.

Είναι ευτυχισμένος.

-Πολύ ευτυχισμένος. -Αύριο...

θα φάω στο "Tour d'Argent".

Κι εγώ θα παίξω γκολφ.

Τους λείπουμε.

Τι σου θυμίζω;

Την Κασταφιόρε. Πανέμορφη!

Εγώ; Αυτοσχεδίασα.

-Ο Τεντέν στο Κονγκό; -Όχι, παίκτη του γκολφ.

-Τον Τάιγκερ Γουντς. -Μπορείς να ανοίξεις την πόρτα;

-Παρακαλώ. -Ευχαριστώ.

-Σπρώξε λίγο. -Προσπαθώ.

Εντάξει, είμαι καλά.

Καλά να περάσετε.

-Ο μπαμπάς σου είναι παιδάκι. -Μεγάλη αλλαγή απ' το Peugeot.

Το πιο ωραίο τραπέζι, όπως ζητήσατε.

Με την πιο όμορφη θέα για την πιο όμορφη μητέρα.

Θα πάρετε ένα απεριτίφ;

-Λίγη σαμπάνια; -Τέλεια.

Μια Dom Perignon του 2002.

Και δύο "Tour of Fame".

Τέλεια επιλογή.

Tour of Fame!

Δεν πάμε κάθε μέρα για...

Τι;

Δεν τρώμε κάθε μέρα μαζί μεσημεριανό.

Τι τρέχει, μαμά;

Έχουμε χρόνια να φάμε μαζί μεσημεριανό.

-Υπερβάλλεις. -Όχι πολύ.

Ξέρεις, η ζωή, η δουλειά.

Σωστά. Αυτά είναι πίσω μας.

Από εδώ και στο εξής, θα είμαστε συνέχεια μαζί.

Λουκανικάκι μου.

Μπαμπά!

Θα το χειριστώ εγώ. Θα τα σκάσει.

Ήρεμα, είναι ο μπαμπάς μου.

Έχει περίεργο στυλ.

Συγγνώμη.

Μπαμπά, Ο Εντουάρ ντε Καστινιάκ, το αφεντικό μου.

Εντουάρ ντε Καστινιάκ. Να με λέτε Καστινιάκ.

Κριστιάν Μπλαν, να με λέτε Κριστιάν.

Είναι πλακατζής.

Τι είπες;

Σταμάτα, μπαμπά.

Το κάνει πάντα αυτό.

Είναι οικογενειακό. Μου το έκανε ο μπαμπάς μου...

Η οικογένεια, σωστά. Ας πούμε για την οικογένεια!

Ο Στεφάν μού είπε ότι έχεις κάποιες οικονομίες.

Πήρα το θάρρος.

Καλά έκανες.

Έτοιμος για γκολφ, Κριστιάν;

Φυσικά, αλλά είμαι αρχάριος.

Δεν το κατάλαβα.

Τι ωραία.

Αγκινάρα poivrade!

Καλή όρεξη.

Φουά γκρα "Τρεις Αυτοκράτορες".

-Τι ωραίο. -Χαβιάρι Fontainebleau.

Γλώσσα "Cardinale"!

Πάπια.

Με πατάτες σουφλέ.

Μπαμπάς με σαμπάνια.

Ο λογαριασμός.

Είναι τόσο ωραία που με περιποιήθηκες στη γιορτή μου.

Επιστρέφω. Πάω στο μπάνιο.

-Είναι η Γιορτή της Μητέρας; -Όχι.

Είναι της Αγία Σαντάλ. Είναι το όνομα της μαμάς μου.

Λοιπόν...

Μπορείτε να...

Πάρτε 200 ευρώ από εδώ.

Και... μισό λεπτό.

Πού την έβαλα;

Συμβαίνει συνέχεια.

Πρέπει να αδειάσω την τσάντα.

Πρέπει να το κάνω. Συγγνώμη.

Πρώτη φορά πληρώνει.

Δεν το βρίσκω. Ορίστε!

Θα γράψω μια επιταγή για τα υπόλοιπα.

Ή δύο επιταγές.

Μία γι' αυτόν τον μήνα...

Δεν δεχόμαστε κουπόνια σίτισης.

Το ξέρω. Προφανώς.

Βρόμα.

Ορίστε. Ωραία και χαλαρά στους γοφούς.

Λύγισε τα γόνατα και κουνήσου κάπως έτσι.

Η δωρεά πριν από τον θάνατο είναι καλύτερη φορολογικά.

Καλύτερα να βλέπεις τους γονείς σου πριν πεθάνουν.

Παιδί μου!

Για να δω.

Δεν είναι κάτι, είναι επιφανειακό.

Επιφανειακό; Λυπάμαι, αγόρι μου.

Θα έρθετε;

Μη μου πεις ότι το έκανες επίτηδες;

Πώς το λες αυτό;

Δεν το έκανα επίτηδες, εντάξει;

Με ενοχλούσε που φερόταν τόσο παραδόπιστα.

Αλλά ήταν η ορμή. Ήταν η κίνησή μου.

-Δεν το σκέφτηκα. -Αλλά τα δόντια έσπασαν.

Ας σταματήσουμε αυτές τις αηδίες!

Είσαι έτοιμος.

Ήσουν πολύ γενναίος.

Έβαλα προσωρινά.

Θα κάνω τα μόνιμα αργότερα, αλλά δεν είναι άσχημα.

Πρέπει να λήσουμε για μα και μπα.

Να λήσουμε για μα και μπα...

Ναι! Ναι, πρέπει!

Τα ξόδεψαν όλα! Εγώ πλήρωσα στο "Tour d'Argent".

Έδωσα 1.500! Ένα μηνιάτικο!

Θα πάρουν σπίτι στην Πορτογαλία και θα ταξιδέψουν!

Δικά τους είναι. Ό,τι θέλουν θα κάνουν.

Έλα, Ρεζίς!

Το καταλαβαίνεις; Λαμοργίνι!

Δοδεύουν όλο το κρήμα!

Δοδεύουν την πληρονομιά μας!

Ντρέπομαι γι' αυτά που ακούω.

Είναι οικογενειακά χρήματα! Πρέπει να μείνεις!

Φαντάζεσαι τι μπορούμε να κάνουμε με έξι εκατομμύρια;

Έξι; Αλήθεια;

18 διά τρία μας κάνει έξι.

Έξι για τον Στεφάν, έξι για μένα και έξι για εκείνους.

Η μαμά και ο μπαμπάς είναι ζευγάρι.

Δεν θα πάρει ένα μερίδιο ο καθένας.

Κάνε μου τη χάρη!

Γλυκιά μου, χαλάρωσε λίγο.

Μου τη σπας!

Η μαμά.

-Τι να κάνω; -Απάντησε!

-Εμπρός; -Λουκανικάκι, πρέπει να τα πούμε.

Την Κυριακή στο "Cucufa". Εντάξει;

-Μια χαρά ακούγεται. Τέλεια. -Φιλάκια.

Η μαμά και ο μπαμπάς.

Μεσημεριανό την Κυριακή στο "Cucufa".

Δεν υπάρχει λόγος φανικού!

-Ας ντυνόμασταν κανονικά. -Για τελευταία φορά.

Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά.

Μετά το μεσημεριανό, θα επιστρέψω το αμάξι...

Θα οδηγήσει ο Στεφάν. Θα του αρέσει.

-Πώς θα τους το πούμε; -Φυσιολογικά.

Ήταν απλώς ένα αστείο.

Επίσης, πρέπει να κάνουμε μια σοβαρή κουβέντα.

Πρέπει να μάθουν τι σημαίνει η οικογένεια.

Σωστά;

Και δεν είμαστε αθάνατοι.

-Να τοι. -Οι φάκελοι είναι στις πετσέτες.

Είπες ότι τον γρατζούνισες. Είναι παραμορφωμένος.

Όχι, δεν είναι.

Πώς είσαι, μπαμπά;

Λουκανικάκι μου!

Λαγουδάκι μου. Πώς είσαι;

-Είσαι καλά; -Καλά.

-Έβαλες δόντια! -Είναι πλοσωρινά.

Λυπάμαι πολύ.

Δεν πειράζει, μπαμπά. Θυμβαίνουν αυτά.

Ναι, αλλά...

Χαίρομαι που σας βλέπω και τους τέσσερις. Πέρασε καιρός.

Ένα μπουκάλι Chablis.

Ωραία.

Όχι! Και;

Τέσσερα σπέσιαλ Cucufa!

Όπως παλιά.

-Ξεκίνα. -Όχι, εσύ.

-Θα το πούμε μαζί. -Δεν το έχω με αυτά.

Τι είναι αυτό;

Έχει σχέση με αυτό που έχουμε να πούμε.

Περιμέναμε τα Χριστούγεννα, αλλά...

Μυλίζει ωραία; Τι είναι;

-Σασπένς! -Είναι βαρύ!

Το ίδιο ποσό και για τους δύο.

Το ATM έβγαλε διαφορετικά χαρτονομίσματα.

Ορίστε.

-Ήταν πλάκα. -Ένα αστείο.

Ένα αστείο ήταν.

-Μαμά! -Είδες;

Ήταν μια πλάκα.

Τις προάλλες, λέγαμε με τη Σαντρίν...

ότι η μαμά και ο μπαμπάς είναι αθτείοι.

Είδες, αγάπη μου; Το χιούμορ είναι σημαντικό.

Έτσι είναι ο μπαμπάκας μου.

Σοβαρά τώρα...

Τι θα κάνουμε;

-Εγώ προτιμώ μεταφορά. -Συμφωνώ.

Είμαστε σε άλλο μήκος κύματος.

Αυτά είναι κανονικά χρήματα. Δεν έχουμε άλλα.

-Ξοδέψαμε πολλά τελευταία. -Ναι, είναι αλήθεια.

Σοβαρολογείς;

-Πάμε. -Μη θυμώνεις.

-Θυμώσαμε! -Φυσικά!

Τα 200 είναι ντροπή.

-Να σας εξηγήσω. -Μην κάνεις τον κόπο!

Και η Σαντρίν συμφωνεί.

Πιστεύουμε ότι έχετε γίνει τσιγκούνηδες.

Με εμάς. Με εσάς είναι αλλιώς.

Για εσάς, σπατάλες. Για εμάς, τίποτα.

Μπορείτε να λύσετε τις οικογενειακές διαφορές έξω;

Ποια οικογένεια;

Στεφάν, βλέπεις κάποια οικογένεια;

-Δεν σας αναγνωρίζω καν. -Ξέρετε τι έχετε γίνει;

Δύο πλούσια, χοντρά καθάρματα!

Τόσο αυτάρεσκα!

Δεν λέτε κουβέντα. Είστε χαρούμενοι.

Με το μαντηλάκι στην τσέπη.

Κρατιέμαι, γιατί θέλω να ξεσπάσω!

Δείτε μας καλά! Γιατί είναι η τελευταία φορά!

Ναι, τελευταία φορά. Τσιγκούνηδες!

Τους πηγαίναμε διακοπές, τους ταΐζαμε, τους πλέναμε!

Και τα καθάρματα απαιτούν χρήματα;

Δεν απαίτησαν.

Τους σπουδάσαμε, κάναμε θυσίες. Και μας λένε τσιγκούνηδες;

Τσιγκούνηδες;

Είναι φυσιολογικό, νομίζουν ότι κερδίσαμε!

Και αν κερδίζαμε, τους χρωστάμε τα μισά;

Γιατί να μην τα πάρουν όλα;

Τίποτα για εμάς, όλα για τα παιδιά!

200 για τα Χριστούγεννα. Μπορούσαμε και καλύτερα.

-Αλήθεια; -Είσαι λίγο τσιγκούνης.

Είμαι τσιγκούνης; Είμαι οικονόμος. Αυτό είναι τελείως διαφορετικό.

Τα 200 ήταν καλά τα προηγούμενα χρόνια.

Ο Στεφάν βγάζει 2.500 τον μήνα. Περισσότερα απ' τη σύνταξή μου.

Και η άλλη, κάθεται όλη μέρα στο τηλέφωνο.

Και μένει στο κέντρο!

Δεν φταίει αυτή που ο Ρεζίς τα πάει καλά.

Τσιγκούνηδες; Δεν μπορώ να το ξεπεράσω!

Τα Χριστούγεννα χωρίς τα παλιόπαιδα θα είναι ανακούφιση!

Μην το λες αυτό! Τι κάναμε;

Πιστεύουν ότι δεν τα αγαπάμε.

Και αυτό εξαιτίας της ηλίθιας ιδέας σου!

Για σένα το έκανα.

Είχες εμμονή, μιλούσες συνέχεια γι' αυτούς.

Άσε τα παιδιά στην ησυχία τους!

Είναι δική τους η ζωή!

Δεν είχαμε πια ζωή! Τα Χριστούγεννά σου!

Θα έκανα τα πάντα για Χριστούγεννα μαζί τους.

Τίποτα δεν θα με σταματήσει, ούτε εσύ.

Ούτε τα ψεύτικα εκατομμύρια μας!

Έρχεται η κυρία Μπλαν. Νομίζω ότι είναι αυτή.

Ναι, αυτή είναι. Έρχεται.

-Κυρία Μπλαν. -Γεια σας.

Θέλω να κάνω ανάληψη πέντε χιλιάδες ευρώ.

-Δεν μπορώ να σας δώσω τόσα. -Γιατί;

Χρειαζόμαστε ειδοποίηση 48 ωρών.

Η πιο σημαντική πελάτισσα! Πώς είστε;

Όχι καλά. Χρειάζομαι μετρητά και μου λέει όχι.

-Δώσε ό,τι χρειάζεται. -Μα εγώ...

Δώσε ό,τι χρειάζεται. Θα το διορθώσω εγώ.

Ωραία. Ευχαριστώ.

Ελάτε να με δείτε με τον άντρα σας.

Να πούμε για τη ζωή, τα σχέδιά σας.

-Το περίμενα αυτό. -Τι περιμένατε;

Δεν θα πω κουβέντα.

-Τα λέμε σύντομα! -Ευχαριστώ.

Χαιρετίσματα στον άντρα σας.

Αντίο.

Ήθελες να με δεις; Δεν έχω τόσο χρόνο.

Ορίστε.

-Τι είναι; -Άνοιξέ την.

Ευχαριστώ.

Πίστευα ότι θα σου αρέσει.

Ναι! Πλάκα κάνω, μαμά!

Συγγνώμη, μαμά. Δεν τα εννοούσα αυτά!

Γιατί κλαις;

Δεν κοιμάμαι καθόλου. Είναι όλα τόσο εύκολα.

Μανούλα μου.

Δεν πειράζει. Μπορείς να κλάψεις.

Σε αναστατώνουν τόσα χρήματα!

Όταν έρχονται απ' το πουθενά. Είναι λογικό να τρελαθείτε.

Στεφάν, άνοιξε.

Απάντησε!

Ξέρω ότι είσαι μέσα. Είδα το σκούτερ σου.

-Μπαμπά! -Λαγουδάκι μου.

Να πάρει!

Το αμάξι μου!

-Τόσο όμορφο! -Πρόσεχε, θα το γρατζουνίσεις.

Πρέπει να το επιστρέψω.

Δεν είναι δωρεάν;

Ήθελα να δω αν σου αρέσει το μοντέλο.

Πρέπει να το παραγγείλεις.

Έλα, μπες!

Μπες μέσα!

Δεν μου αρέσει η συμπεριφορά σου.

Ποια συμπεριφορά;

Δεν ξέρω.

Τότε, μη μιλάς.

Ναι, καλύτερα.

Δεν μου αρέσει να απαντάω.

Στην αρχή, ήταν προσωρινό.

Ξόδεψες 5.000 ευρώ!

Το καταλαβαίνεις;

Μια τσάντα Chanel είναι. Πήρα την πιο μικρή.

Τον έκανες να ελπίζει ότι θα πάρει Ferrari.

Όχι, εννοώ...

Ήθελα μια ιδέα.

Αλλά θα το χειριστώ.

Φαίνονται ευτυχισμένοι.

Τους καταλαβαίνω.

Τους αγαπάμε.

Ναι, τους αγαπάμε.

Γεια σας, κορίτσια!

-Να σε σαπουνίσω; -Τι;

Η κρέμα έκανε δουλειά. Υποχωρεί το πρήξιμο.

Στεφάν! Τα δόντια;

Για να δω.

Πολύ καλύτερα. Δεν έπρεπε να κλαις.

Μίλησες στον πατέρα σου;

-Φυσικά. -Είναι σίγουρο;

Φυσικά!

Είναι ο μπαμπάς μου. Δεν μου λέει όχι.

Τέλεια!

-Τι είπε; -Να πάμε για τσάι.

-Είναι η σωστή διεύθυνση; -Ναι.

Την έγραψα. Ζορζ Βε 33.

Καλησπέρα.

Ευχαριστώ, κύριε.

-Τα κλειδιά σας. -Ναι, φυσικά.

Περιμένει φιλοδώρημα.

Δεν έχω ψιλά, οπότε...

Ευχαριστώ, κύριε.

-Πόσο ωραίο! -Πόσο ακριβό!

Πενήντα ευρώ φιλοδώρημα. Καλύτερα να έπαιρνα κλήση.

Γεια σου, αγάπη μου.

Τι συμβαίνει; Φαίνεσαι στεναχωρημένη.

-Τι τρέχει; -Άφησα τον Ρεζίς.

-Θεέ μου! -Να πάρει!

Να πάρει. Η δουλειά σου;

Άφησα τον άντρα μου και ρωτάς για τη δουλειά;

Συγγνώμη. Είναι αντανακλαστικό.

Αγαπώ τον Ρεζίς, αλλά...

Δεν καταλαβαίνει ότι θέλω περισσότερα.

Έχω στόχους.

Έχεις στόχους;

Πιστεύετε ότι είμαι χαζή;

-Καθόλου. -Όχι βέβαια.

Είναι χαζή δουλειά να απαντάς τηλέφωνα.

-Και εσύ το έχεις πει, μπαμπά. -Το είπα;

Ναι, μου είπες...

"Μην εξαρτάσαι από έναν άντρα. Να είσαι ανεξάρτητη".

Θα παραγγείλω κάτι άλλο.

Συγγνώμη;

-Θέλετε κάτι; -Μόλις φάγαμε.

Σωστά, όχι.

Τα ίδια.

-Κι ένα ποτήρι σαμπάνια. -Ωραία.

Τα χρεώνετε στη σουίτα μου;

Στη σουίτα με τη βεράντα.

Έχω χώρο εδώ. Δεν μπορούσα να έχω μια τρύπα.

Τώρα που μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς μου.

Θα με βοηθήσετε; Έχω ξεμείνει.

Έχεις το μπλοκ επιταγών;

Κύριε Μπλαν!

Να με δείτε; Φυσικά.

Τα λέμε σε ένα λεπτό.

Ανοίξτε το Prosecco και ξεπαγώστε τα πτι φουρ!

Πελάτες μου, περάστε.

Σαμπάνια; Πτι φουρ;

-Όχι, ευχαριστώ. -Θα πιω λίγο.

Τι μπορούμε να κάνουμε για εσάς;

Θέλουμε να εξαργυρώσουμε την ασφάλεια ζωής μας.

Όλες τις οικονομίες μας.

Τα χρειαζόμαστε όλα.

Και;

Αυτά.

Και η επιταγή;

-Η επιταγή; -Τι εννοεί;

Ελάτε, ξέρω ότι είστε οι νικητές του...

Κατάλαβα!

Αλλάζετε τράπεζα;

Κερδίσατε λίγα χρήματα και γίνατε πομπώδεις;

Τα μοστράρετε; Αυτό είναι;

Οδηγάτε μεγάλα αμάξια;

Αγοράζετε πανάκριβα ρούχα;

Μας κοιτάτε υποτιμητικά;

Την τράπεζά σας που σας στήριζε πάντα;

Όταν σκέφτομαι πόσα έχω κάνει για εσάς!

-Ναι! -Όπως;

Στην Τυνησία μού ανεβάσατε το όριο ανάληψης;

Θέλαμε χρόνο.

Όταν η κάρτα μας έφτασε στο όριο;

-Χρειαζόμασταν χρόνο! -Δεν πήραμε κουσκούς.

-Φάγαμε σάντουιτς. -Ακριβώς!

-Ακούστε με, κυρία Γκλουτέν. -Κλουτέν.

Δώστε μας τα χρήματά μας!

Φυσικά.

-Δεν τους αρέσει να τα δίνουν. -Λες και είναι δικά τους.

Πλούσια καθάρματα.

Με αυτά, θα μας συγχωρέσουν.

Είναι 61.876 ευρώ! Το καταλαβαίνεις;

Ο Στεφάν θα πάρει ένα ωραίο αμάξι.

Με τόσα λεφτά, θα πάρει κάποιο που του αρέσει.

Και το Λουκανικάκι μας θα έρθει στα ίσια του.

Θα επιστρέψει στον άντρα της και θα τα ξοδέψει μετά.

Θα αγοράσει φούστες, κοσμήματα.

Και δαντελωτά ρούχα.

Και μην ξανακούσω για...

Μην αναφέρεις τα...

Χριστούγεννα.

-Γεια σας. -Δεν θα μείνουμε.

Πενήντα ευρώ τη φορά; Αρκετά.

Έβαλα μια καρδιά.

Δώσε μου ένα φιλί.

Το μέρος είναι ακριβό.

Η τιμή... Ένα λεπτό.

Είναι ακριβό, αλλά μπορεί να το χάσω!

Συγγνώμη.

Λουκανικάκι μου, ο μπαμπάς κι εγώ...

Πέρασε. Ένα λεπτό.

Όχι, μου αρέσει, Μου αρέσει πολύ.

Το ερωτεύτηκα.

Τέλεια. Την Τετάρτη;

-Κάθισε. -Ναι.

Εντάξει. Αντίο.

Γλυκιά μου, κάναμε βλακεία.

Όλοι κάνουμε. Εγώ άφησα τον Ρεζίς.

Ευτυχώς, γιατί εγώ και ο μπαμπάς...

Ξέρω τι θα πεις, μαμά.

Δεν μπορείς να αφήνεις κάποιον που αγαπάς έτσι.

Ωστόσο, άνοιξε όλες τις πόρτες.

Μαμά...

Έχεις κάνει ποτέ λάθος επιλογή;

Να κάνεις μια επιλογή που αποδείχτηκε λανθασμένη;

Όχι ότι ονειρευόσουν;

Και ξαφνικά, να βρεις τον δρόμο σου;

Τι είναι αυτό;

Το τεϊοποτείο μου.

Υπογράφω την Τετάρτη. Θα έρθεις;

Δεν είναι όμορφο;

Η κληρονομιά είναι υπέροχη.

Γιατί είναι πολλά λεφτά.

Είναι αλήθεια.

Να τος. Κριστιάν!

-Εδώ είμαστε! -Μπαμπά.

-Όλα καλά; -Ναι. Θέλω να σου μιλήσω.

Φυσικά. Κάθισε.

-Γεια σας, κύριε. -Κάθισε, Κριστιάν.

Μου αρέσει το νέο λουκ. Εξαιρετικό.

Τα έγγραφα για την κάλυψη θέσης.

-Θα αργήσουν τα κεφάλαια; -Έβαλα όσα είχα.

Ο Εντουάρ έβαλε τα υπόλοιπα.

Ο γιος σου επένδυσε το μερίδιό του απ' αυτά που κερδίσατε.

-Μερίδιο; -Το μερίδιό μου.

Το μερίδιό του, 6, 12, 18.

Έπρεπε να κινηθεί γρήγορα.

Αν χάσεις κάτι τέτοιο, θα πλουτίσουν άλλοι!

Αν όλα πάνε στραβά, ίσως το τριπλασιάσουμε!

Φαντάζεσαι να πάει καλά;

-Ορίστε, συνέταιροι. -Συνέταιροι!

-Στον μπαμπάκα. -Στον μπαμπάκα!

Είναι άρρωστος. Τα έπαιξε όλα.

Ο γιος μου είναι άρρωστος. Τα έπαιξε όλα.

-Θα πάρουμε δάνειο. -Φυσικά!

Θα δανειστούμε 18 εκατομμύρια απ' την κυρία Γκλουτέν!

Τρελάθηκες;

Αν έβλεπες πόσο ευτυχισμένη ήταν!

Υποσχέθηκα να πάω μαζί της.

Τι θα κάνουμε;

Μείον 3.837! Τι περιμένει;

Είναι το πιο συνηθισμένο ψέμα.

"Έρχεται η επιταγή. Τώρα τα έστειλα".

Η απιστία έρχεται δεύτερη.

-Λοιπόν; -Έρχονται.

-Τα έστειλε. -Είδες;

Τι κάνει; Δεν το σηκώνει.

Θα έρθει. Πάντα τηρεί τις υποσχέσεις της.

Λυπάμαι, αλλά έχω δουλειά.

Αυτή είναι. Είμαστε έτοιμοι.

-Γεια σου! -Πού είστε;

Δεν θα έρθω. Υποσχέθηκα να τον πάω για σκι.

Επιτέλους, την έπεισα.

Ήρθαμε στο Κουρσεβέλ.

-Τρελαθήκατε; Ο τύπος... -Ο κύριος Ρομπέρ.

Ο κύριος Ρομπέρ.

Σκεφτήκαμε το θέμα του τεϊοποτείου.

Είναι λίγο βιαστικό.

Σκέψου το λίγο πριν κάνεις το βήμα.

-Πότε γυρνάτε; -Θα αργήσουμε.

-Θα κάνουμε τον γύρο του κόσμου. -Πάμε στην Αυστραλία.

-Η μαμά θέλει να δει καγκουρό. -Ναι!

Δεν μπορούμε να μιλήσουμε τώρα, είμαστε στην πλαγιά.

-Πρόσεχε. -Το είδα.

Επικίνδυνο. Θα πάρουμε τον Στεφάν τώρα.

Είναι λίγο απερίσκεπτη μια τόσο μεγάλη επένδυση.

-Αυτή είναι η αλήθεια. -Σωστά.

-Είστε μακριά; -Ναι, για αρκετό καιρό.

Να πάρει.

-Τα κλειδιά κάτω από τη γλάστρα. -Τα ξεχάσαμε.

Ο Στεφάν ήρθε για σκι;

Είναι αλήθεια, δεν σας βλέπαμε ποτέ.

Η μητέρα σας είχε στεναχωρηθεί ποτέ.

Απελπισμένη.

Όταν ακυρώσατε τα Χριστούγεννα, τρελάθηκε τελείως.

-Ήταν ιδέα του πατέρα σας. -Υποκρίτρια. Δεν σε παρακάλεσα.

Ναι, αλλά ήταν δική σου ιδέα.

-Τι εννοείς; -Εγώ δεν παίζω ποτέ.

Χάρηκες όταν...

Το ξεκινήσαμε για πλάκα. Ένα μικρό αστείο.

Θα σας λέγαμε την αλήθεια, αλλά μετά...

Χαρήκαμε που σας βλέπαμε.

Ναι. Και σας βλέπαμε πολύ.

Ξαναγυρίσατε!

"Καλώς Ήρθε το Δολάριο".

Γελάνε.

Γελάτε;

-Είναι νευρικό. -Νευρικό.

Συγγνώμη, κάναμε βλακεία.

Εσείς δεν κάνετε ποτέ;

Καταλαβαίνετε τι κάνατε;

Ξέχνα το. Δεν καταλαβαίνουν.

Φοβερό αστείο.

-Πολύ αστείο! -Αριστουργηματικό.

Πραγματικά αριστουργηματικό.

Με το μίνι μπαρ και το σπα το σύνολο είναι 5.960 ευρώ.

Δεν μπορώ τώρα, αλλά θα έρθω να τα πληρώσω.

Το υπόσχομαι, αφήνω την ταυτότητά μου.

Δεν το κάνουμε αυτό.

Σας δίνω την τσάντα μου, είναι Chanel.

Είναι γνήσια. Δεν την έχω χρησιμοποιήσει πολύ.

Κουνήσου, άντε.

Καλή σας μέρα.

Οι γονείς μου δεν κέρδισαν το λότο.

Αλήθεια;

Θα έρθεις για ύπνο;

Δεν θα με ρωτήσεις κάτι;

Κι εγώ;

Αναρωτήθηκες πώς είμαι;

Μεγάλο μπλέξιμο.

Μια χαρά το έθεσε.

Θέλει να σας εξηγήσει ότι οι γονείς του δεν κέρδισαν τίποτα.

Τίποτα. Φράγκο. Μηδέν.

Ο μπαμπάς μου δεν μπορεί να με αποζημιώσει.

Εμένα να αποζημιώσει!

Εγώ έβαλα ό,τι είχα. Δεν έχω μία.

Είναι απλό. Μην ξοδεύεις ό,τι δεν κέρδισες.

Θα σου δείξω εγώ, καθαρματάκι!

Μην έρθεις ξανά εδώ!

Σοσιαλιστή!

Κάθαρμα!

Σιχαμένε!

Είναι από...

Σκεφτόμουν τους γονείς σας.

Αυτό που έκαναν, ακόμα κι αν είπαν ψέματα...

οι γονείς...

είναι κάτι που σε ακολουθεί για πάντα.

Ακόμα και αν πεθάνουν!

-Συγγνώμη. -Λυπάμαι, Βαλερί.

Ίσως δεν είναι τόσο χαζοί όσο νομίζετε.

Δεν είπα ότι είναι χαζοί.

Σας την έφερα!

Πάμε μια βόλτα, αντί να είμαστε μόνοι τα Χριστούγεννα;

Να πάρουμε λίγο αέρα.

Να πάμε στη θάλασσα, να φάμε στρείδια.

Έχουμε χρόνια να φύγουμε.

Με πανωφόρια στολισμένα

Κάθε χειμωνιάτικο Και καλοκαιρινό πρωινό

Η μαμά και ο μπαμπάς

Αλλάξαμε τα λόγια.

Υπήρχε μόνο η Κυριακή Σε μια εβδομάδα

Τις υπόλοιπες μέρες Έπρεπε να ψάξουν

Με τους πενιχρούς μισθούς Που είχαν

Η μαμά και ο μπαμπάς!

Δεν το ξέρω απέξω.

Το καλοκαίρι πηγαίναμε στη θάλασσα

Βλέπεις, δεν ζούσαμε στη μιζέρια

Ούτε ζούσαμε στην πολυτέλεια

Μου θυμίζει όταν ήταν παιδιά.

Δεν μας ενδιέφερε

Για χρόνια και χρόνια Όταν ήμασταν μικροί

Ήμασταν κοντά Δεν τους βλέπαμε καθόλου

Μπορείς να πεις Ότι χάσαμε το λεωφορείο

Και οι δυο μας

Θέλω να κλάψω.

Δεν ήταν σοφό Δεν προσπαθήσαμε καθόλου

Να περπατήσουμε στο πλευρό τους

Αυτό θα τους χαροποιούσε

Η μαμά και ο μπαμπάς

Αλλά όταν είσαι 30 Είναι τόσο δύσκολο

Να βρεις αρκετό χώρο Στην καρδιά σου

Για να διατηρήσεις Αυτά τα πράγματα

Βλέπεις

Τώρα που εμφανίζονται αυτά

Όταν το σκέφτομαι Φαίνεται ξεκάθαρα

Είναι λίγο φάλτσοι.

Τους θέλουμε πάντα κοντά μας

Μπαμπά

Μπαμπά

Μαμά

Μαμά

Μπαμπά

Σαντάλ

Κριστιάν

ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Είμαστε εμείς οι δύο, η Σαντρίν και ο Ρεζίς...

ο Στεφάν και η κοπέλα του. Έξι!

-Επτά. -Επτά;

-Το μωρό! -Είναι μωρό.

Είναι μωρό, αλλά είναι τα πρώτα του Χριστούγεννα.

Εντάξει, πάω.

Πάρε τη γαλοπούλα.

Ναι. Μια γαλοπούλα για επτά.

-Γεια σου, Κριστιάν. -Πώς είσαι;

-Δεν θα πάρεις ξυστό; -Τελείωσαν αυτά.

-Ούτε το χριστουγεννιάτικο τζακπότ; -Ούτε.

Κάποια πιστεύει ακόμα στον Άγιο Βασίλη.

Θέλω να την εκνευρίσω. Κάνε μου έναν καφέ.

Ένα καφέ για τον Κριστιάν.

Ξύνετε, ξύνετε...

Δεν είναι λίγο νωρίς για μπίρα;

Είναι γεμάτη γλουτένη.

Βλάκα!

Καλά Χριστούγεννα, αν δεν σας δω.

-Αντίο, κυρία Κλουτέν. -Αντίο. Καλά Χριστούγεννα.

Ευχαριστώ. Επίσης.

Θα πληρώσω αργότερα.

Τα λέμε!

-Έχετε ψιλά; -Συγγνώμη, δεν έχω.

Ηλίθιε!

Σαντάλ;

Τι;

Με τρομάζεις.

Τελείωσαν οι γαλοπούλες;

-Είναι απαραίτητη η φωτογραφία; -Θα τη δημοσιεύσετε;

Χαμογελάστε.

Ορίστε.

Σταμάτα να την κοιτάς, θα τη ζαλίσεις.

Ακόμα δεν το πιστεύω.

Για να τη δω.

Ευχαριστώ.

Θες να κάνουμε αγκαλίτσες;

Ευχαριστώ για την πρόταση, αλλά το μυαλό μου είναι αλλού.

Κι εμένα. Απλώς ήθελα να αλλάξω θέμα.

Έρχονται τα παιδιά.

Τα παιδιά;

Η Σαντρίν και ο Στεφάν είναι καλά.

-Έκαναν εταιρεία. -Και λένε ότι πάει καλά.

Και η Σαντρίν είναι χαρούμενη.

Θα το σκεφτούμε;

Ας το σκεφτούμε ένα βράδυ.

Μπορούμε να τα απολαύσουμε.

-Δεν τολμούσα να το προτείνω. -Τελικά, θέλω αγκαλίτσες.

ΤΟ ΚΡΑΜΠΛ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ

-Γεια σου, Κατρίν. -Γεια!

-Καλά; -Εσύ;

Μια χαρά. Φεύγουν σαν ψωμάκι.

Τέλεια!

-"Το Κραμπλ της Μαμάς". -Μπαμπά;

-Πώς είσαι, Λουκανικάκι μου; -Κουνελάκι μου;

-Καλά. -Πολλή δουλειά.

Εγώ μαγειρεύω, αυτός κρατάει τα βιβλία.

Σε τέλεια αρμονία.

Δεν μπορούμε να έρθουμε νωρίς την Κυριακή.

Έχουμε παραδόσεις.

Στις 24 έχει πολλή δουλειά.

Βασικά, ήθελα να σας πω ότι δεν θα είμαστε εδώ.

Πρέπει να πάμε για φυσιοθεραπεία...

για την αρθρίτιδα...

-Στο Εβιάν. -Όχι!

-Φυσιοθεραπεία; -Μας πόνεσε το πρωί.

Ξυπνήσαμε και πονούσαν τα γόνατά μας.

-Φυσιοθεραπεία στις διακοπές; -Τα Χριστούγεννα;

Δεν τρέχει κάτι.

-Γιορτάζουμε τον Ιανουάριο. -Ή τον Φεβρουάριο.

Η αρθρίτιδα αποφασίζει.

Μας έπιασε ξαφνικά.

Στα δεξιά, στα αριστερά.

Δεξιά και αριστερά.

Τι τρέχει, Σαντάλ;

Μου λείπουν τα παιδιά.

Το ήξερα!

Όχι, πλάκα έκανα!

Χαζή.

Ήρθαν εδώ για αρθρίτιδα.

Μην πείτε κάτι, είναι έκπληξη.

-Θα χαρούν πολύ. -Κύριος Μπλαν;

-Λυπάμαι, δεν τους βρίσκω. -Τώρα μιλήσαμε.

Πού είναι ο παππούς και η γιαγιά;

Αυτοί είναι.

Πάμε.

Καθάρισέ το αυτό.

Τις θεραπευτικές μας φωνές.

Γεια σου, μπαμπά! Γεια σου, μαμά!

Πώς είστε;

Καλά είμαστε.

-Είστε καλύτερα; -Σιγά-σιγά.

Με το μαλακό.

Πού είστε;

Δίπλα στο νερό.

-Όχι! Δίπλα στην πισίνα. -Ακριβώς.

Θέλαμε να σας ευχηθούμε.

Ευχαριστούμε που μας σκεφτήκατε.

Γιατί το ξεχάσαμε τελείως.

Εδώ...

Είναι τόσο ζοφερά.

Τέλος πάντων, είστε καλά;

-Να τους το πούμε; -Ας το πούμε!

Είμαστε εδώ!

Έκπληξη! Πού είστε;

-Δεν σας βλέπουμε. -Σηκώστε τα χέρια.

Δεν σας βρίσκουμε.

Σηκώστε τα χέρια!

-Πιο ψηλά. -Πιο ψηλά, μαμά!

Πιο ψηλά!

Σηκώστε χέρια, ψηλά!