Original subtitles

POPRZEDNIO - Znała Maisy ze stajni.

Nikt jej nie szuka.

Policję to obchodzi?

Dziadek chce cię zobaczyć.

- Dlaczego? - Umiera.

Nazwał pan syna Potworem z Millfields.

Wszystko było dobrze,

a już po chwili dostawał szału.

Nie jesteś do mnie podobny! Nic a nic!

- Zainteresowałem się tą Cleo. - No i?

Tydzień przed zniknięciem zadzwoniła na policję.

Miała informacje dotyczące śmierci Maisy.

- Kim pani jest? - Gdzie przebywa Cleo?

- Martwię się o nią. - Słabo ją znam.

- Kto to? - Karl McKeller.

Dla naszego wspólnego dobra lepiej przestań gadać.

Masz faceta? Który to?

Kelvin. Właściciel stajni.

Mam coś.

Przyda ci się, skoro jej szukasz.

Maisy, co robisz?

Jak się dowie, mamy przesrane!

BEZ GRZECHU

Maisy, odsuń się!

- Cleo, chodź tu. - Co robisz?

Ktoś idzie! Maisy, chodź!

Stella?

Co tu robisz?

Nie świeć w oczy.

- Chcę porozmawiać. - O czym?

- Jak się dowie, mamy przesrane! - Nie zauważy.

- Nie mogę. - Ktoś idzie! Maisy!

Cholera...

Nie miałem pojęcia, co tu wyrabiają.

- Wiedziałeś, że coś jest na rzeczy. - Co?

Nie!

Jestem w szoku, tak jak i ty.

Twierdzisz, że nie wiesz, co się dzieje na twoim terenie?

Rzadko tu bywam. Spójrz na ten bajzel.

Przykro mi, ale...

Nie wiem, co powiedzieć.

Jesteś zasranym kłamcą!

To dla ciebie trudny czas.

Twój ojciec już tu jest...

Teddy?

- W porządku? - Tak, mów.

Dziadek...

zmarł.

- Tato? - Dzięki, że dzwonisz.

Pogrzeb odbędzie się za kilka dni. Przyjdziesz, jak cię puszczą?

Możesz poprosić o przepustkę.

- Gdzie to się stało? - W domu, byłem przy nim.

Umarł we śnie, był spokojny.

To dobrze.

Powinieneś przyjść na pogrzeb, bo będziesz żałował...

- Poradzisz sobie. - Tato!

Muszę kończyć.

Mógłbym zostać sam?

Janice mi to dała.

- Nie w moim guście. - Nawet ładne.

- Ile za tego ogiera? - Niech będzie piątak.

- Paskarska cena! - David Dickinson brałby go w ciemno.

- Cześć, kochana. - Miło cię widzieć.

Mam tam coś na oku. Na razie!

- Jak leci? - W porządku.

- Gdzie Kelvin? - Poszedł po coś do picia.

Powiedział mi o tym filmiku.

To musiał być dla ciebie wstrząs.

W głowie się nie mieści!

- Dzięki, kochany. - Cześć, Stella. - Witaj.

Nie wiedziałem, że przyjdziesz. Chcesz coś?

Chętnie napiję się kawy. Dzięki.

- Mówiłaś, że jak długo go znasz? - Nie mówiłam.

Nie pytałaś.

Odkąd przejął stajnię pięć lat temu.

Ach, tak.

- Musiał dobrze znać Maisy. - Nie zaczynaj.

Pomyśl o mnie.

- Nie miał z tym nic wspólnego. - To się działo na jego terenie.

- Co nie czyni go winnym! - Też nic o tym nie wiedziałaś?

Myszkowały tam po godzinach. Nie miałam ich wtedy na oku.

A ty i Paul wiedzieliście, gdzie ją nosi?

Myślałam, że po tym wszystkim choć raz staniesz po mojej stronie,

- a nie swojego faceta. - To nie fair!

- Znalazła się! - Co, proszę?

Myślisz, że nie wiem, że gadasz z tym potworem?

Każe ci widzieć winnych wszędzie, tylko nie w nim.

- Jesteś kukiełką Charlesa Stone'a! - Odczep się!

- Co jest? - Zabrali mi wszystko.

Próbowałeś im przeszkodzić?

Nie.

Słuchaj, Jamal...

Upokorzyłeś mnie.

Zrobiłeś ze mnie mięczaka, wszyscy widzieli.

Teraz mnie gnoją.

Miałeś kiedyś do czynienia z kimś ze stajni w Millfields?

Dilowałeś tam?

Nie. Dowiedziałaś się czegoś?

Ludzie już zauważyli, że się spotykamy.

Rozmowy z tobą to dla mnie ryzyko.

Nie trzymaj mnie w niewiedzy.

Maisy i Cleo były koleżankami.

Chodziły razem do stajni.

- Wiedziałaś, że się przyjaźnią? - Nie, nigdy jej nie poznałam.

Brały tam razem prochy.

Jak długo pracowałeś dla McKellerów?

Większą część życia.

Trzymałem z nimi, odkąd przeniosłem się do Millfields.

Ich rodzina traktowała mnie jak swego.

- Jak się z tym czuł twój ojciec? - Nigdy go nie było.

Jeździł ciężarówką.

Całe tygodnie spędzał w drodze.

Gdy wracał do domu, siedział i drzemał w fotelu.

A potem znów ruszał w trasę.

Wydawał mi się słaby.

A chciałem, by był silny.

Żeby był mężczyzną.

Zmarł wczoraj.

Zdążył mnie jeszcze odwiedzić.

Ta sprawa mocno mu ciążyła.

- Zmarł, sądząc, że jestem winny. - Nie dziw się.

Sprawa była oczywista. Wszędzie twoje DNA, nakryłam cię...

Innych śladów nie szukali. Od razu znaleźli winnego.

Powiedz mi coś.

Czy wtedy, w sądzie,

miałaś jakiekolwiek wątpliwości, czy to byłem ja?

Wydymali nas oboje.

Pozbawili mnie życia.

I nie znaleźli zabójcy.

Który z McKellerów wysłał cię do naszego domu?

Dostałem wiadomość z adresem i marką samochodu.

Serio. Mógł mi ją wysłać każdy z nich.

Dla bezpieczeństwa korzystali z jednorazowych kart SIM.

Nie ma żadnych namacalnych śladów.

Myślisz, że Maisy kupowała od McKellerów?

- Tego nie powiedziałam. - Nie musiałaś.

- Wpakowała się w jakieś kłopoty? - Nie.

Wiedziałabym.

O Cleo nie wiedziałaś.

Koniec widzeń!

Stella...

Mam telefon.

Jasne.

Porozmawiamy poza salą widzeń, dyskretnie.

Czas ucieka.

Informuj mnie na bieżąco.

Dzięki, że przyszłaś.

Wyniosłam górę nawozu!

- Charliemu ostatnio odbija. - Fakt, zdziwaczał.

Zarządziłeś mu dietę wege? Czym go karmisz?

A ty tu skąd?

Prosiłem, by przyszła. Musimy coś wyjaśnić.

- Kelvinie, ty nic nie musisz! - Proszę cię, Jessie.

Mam wam obu coś do powiedzenia.

O co chodzi?

Nie mogę znieść, że kłócicie się przeze mnie.

I nie chcę cię oszukiwać.

To nie kłam.

Tak...

Cofnijmy się w czasie o kilka lat.

Przyłapałem w przyczepie jakichś chłopaków.

- Kręcili się tam... - Kto to był?

Nie widziałem. Krzyknąłem i dali nogę.

W środku zauważyłem, że dzielili narkotyki.

Mogli dilować.

- Nie chcę słuchać o dragach! - Proszę cię.

Nie wiedziałem, co mam zrobić.

Mów.

Następnego dnia nasza szkółka jazdy otrzymała darowiznę.

To jasne, za co. Żebym nic nie mówił.

Wiecie, że wielu dzieciakom nie każę płacić.

Zależy mi na tym, by stajnia jakoś działała.

Prawda jest taka, że się bałem.

Obawiałem się pogonić chłopakom kota.

Kto przekazał pieniądze?

Nie zaryzykuję...

Wyduś to z siebie.

Roman McKeller.

To nie była żadna gruba akcja.

Chłopaki szukali miejsca, by schować towar.

Żeby sprzedawać nastolatkom w twojej stajni?

Kiedy to ustało?

Kilka lat temu. Wkrótce po tym, jak ich przyłapałem.

Przed czy po śmierci mojej córki?

Krótko później.

Przykro mi.

Stella...

Meera?

Paul?

Nie wiedziałeś,

że brała dragi i uprawiała seks?

A skąd! Miała 14 lat.

Nikt przy mnie nie nazywał jej Misty.

Rozpracowujesz swoją własną córkę?

Przychodzisz tu jak do siebie i grzebiesz w jej rzeczach.

Przecież nie jestem tu mile widziana.

Gdzie Meera?

Pojechała na kilka dni do rodziców.

Wpuściłbym cię do środka, gdybyś poprosiła.

Słowo!

Chciałem przejrzeć jej rzeczy z tobą.

Ze mną?

Ale odeszłaś...

Wiem.

Przepraszam.

W porządku. Rozumiem.

Przeżywaliśmy to całkiem inaczej, jak zawsze.

Nie mówię, że mój sposób był właściwy.

Nasza córka miała swoje życie.

Bóg wie, co jeszcze nawywijała.

Jak mogliśmy to przegapić?

Że jej zachowanie przy nas to maska?

Musiała być... bardzo nieszczęśliwa.

Ja wiedziałem.

Jak to?

O czym mówisz, Paul?

W szkole zdarzył się incydent. Wezwali mnie.

Jaki incydent?

Pokłóciła się z Aashną. Pobiły się.

Bójka?

- O co im poszło? - Nie wiem. Nie powiedziała.

Puściłeś jej to płazem? Czemu nic nie powiedziałeś?

Bałem się.

Czułem, że wie, co łączy mnie z Meerą.

Kurwa, Paul! Żartujesz sobie?

Skąd miała wiedzieć?

Pożyczyłem jej telefon.

Nie zastanowiłem się.

Przykro mi.

Dlaczego ci nie wystarczyłam?

Stella... To ja nie wystarczałem tobie!

Oddalałaś się.

Nigdy cię nie było.

Wolałaś pracować, nawet gdy nie musiałaś.

- Nasze drogi się rozchodziły. - To nie fair.

Nieprawda.

Nie potrafiłem już dać ci szczęścia.

Tylko Maisy trzymała nas razem.

Domyślała się tego.

Aashna!

- Jaka elegancka! - Mama załatwiła mi pracę u kolegi.

Branża marketingowa. Nie wytrzymałabym tam.

Dzięki, że zgodziłaś się ze mną spotkać.

Chciałabym ci zadać kilka pytań o Maisy.

Słyszałam, że się pokłóciłyście przed jej śmiercią.

Powiedz, widziałaś gdzieś tę dziewczynę?

Nie.

Była koleżanką Maisy.

Brały razem dragi.

Ty i Maisy też to robiłyście?

Nikomu nie powiem.

Widziałam, jak łyka.

Piguły na imprezach.

Skąd je brała?

W gorsze kłopoty już nie wpadnie.

Od chłopaka.

- Jak się nazywał? - Nie mówiła.

Bardzo go kryła.

Dlatego się pokłóciłyśmy.

Jak to było?

Wściekła się i mnie zaatakowała.

Nie spodziewałam się tego po niej. Wcześniej jej takiej nie widziałam.

Czemu się wściekła?

Bo powiedziałam ludziom...

że zadaje się z dilerem.

Tak, słucham.

Roman McKeller.

- Co o nim wiesz? - A co?

Narkotyki, które dziewczyny brały w stajni...

musiały być od niego.

Zapłacił właścicielowi za milczenie.

- To pewne? - Tak.

Owszem.

Jesteś tam?

Tak.

On kręci biznesem.

Robi poważne interesy.

A to była zwykła gówniarzeria.

Ten gość nie zajmowałby się czymś takim.

Ale tylko dzięki niemu można połączyć sprawę z Maisy i Cleo.

Myślisz, że to właśnie on mógł skierować cię do naszego domu?

To byłoby nietypowe.

Jest raczej pośrednikiem. Ale to możliwe.

Jak go znajdę?

Odpuść.

To zbyt niebezpieczne.

Powiedz mi, gdzie go szukać.

Siemasz, Stella!

Cześć, Roman.

- Ty mnie znasz? - Jak każdy, ze sprawy twojej córki.

- Możemy porozmawiać? - Tak.

Napijmy się.

Co lubisz?

Zbastuję.

Polecam bufet.

Przy Mansfield Road otwarto sklep ze zdrową żywnością.

Spróbuj kiełbasek. Uwaga, ostre!

- Nie mam ochoty. - Na pewno?

Dzięki.

Słyszałem, że wróciłaś do Millfields.

Jedną nogą.

Interesujesz się mną?

Zwykła sąsiedzka ciekawość.

Ponoć odwiedzasz Charlesa Stone'a.

Po co ci to?

Poprosił o spotkanie w ramach programu,

który pomaga ludziom godzić się z przeszłością.

Przebaczyłaś mu?

- To tak nie działa. - A jak?

Chodzi o to, by poznać człowieka...

i w ten sposób zrozumieć, dlaczego zrobił to, co zrobił.

Czego się dowiedziałaś?

Że się znaliście.

Twoja rodzina była mu przychylna. Dawałeś mu pracę.

To były nędzne fuchy.

Sam był sobie winien. Zawsze węszył.

- Chyba za nim nie przepadasz. - Strasznie mi nadskakiwał.

Był gotów zrobić wszystko. Niestabilny typ.

Jak to?

Facet przeginał.

Jego charakter był znany.

Ponosiło go.

Jak tamtej nocy.

Co dla ciebie robił?

Co ty, kurwa, kombinujesz?

Po co do niego łazisz?

Co chcesz przez to osiągnąć?

Pragnę wiedzieć, kim naprawdę jest.

To zabójca twojej córki.

Czego więcej ci trzeba?

Odprowadzę cię.

Lee, idź pomóc babci.

No już!

To mój najstarszy. Zawsze był tępy jak but.

Ale to jeden z nas.

Nieźle, Jaden!

Ciocia Stella!

- Jak się macie? - Cześć, ciociu!

Mogłaś się trochę postarać.

Nie założyła nawet rogów!

Daj to!

- Jak wam się teraz podoba? - Wygląda świątecznie.

- Jak renifer! - Prawda?

- Kto wygrywa? - Ja!

Brawo.

- Jaden jest taki do ciebie podobny. - Ma smarkacz fart!

Pogadałem z działem zaginięć.

Wyciągnęli mi ostatnie zdjęcia Cleo z monitoringu.

- No i? - Wsiadła do czerwonego golfa.

Dobrowolnie.

- Znała kierowcę? - Na to wygląda.

Ale jego twarz i numer rejestracyjny są nieczytelne.

Co z Lee McKellerem?

Pouczony kilka razy za posiadanie, niekarany.

Zna ją. Był u niej w pokoju.

- Jest zamieszany w sprawę. - Być może.

Koleżanka Maisy powiedziała mi, że Maisy chodziła z dilerem.

- Stella... - To ja rozpoznałam Charlesa, prawda?

Chciałam, by dostał długi wyrok.

Policja zapewniała mnie, że ta sprawa to priorytet.

Może nie szukano innych podejrzanych? To przecież możliwe.

A jak zamknięto niewinnego faceta?

- Charlie. - Witaj, Roman.

Co za niespodzianka.

Nie dałeś mi wyboru.

Dlatego wsadziłeś tu Karla?

Niedługo wyjdzie.

Nasza rodzina ma reputację.

Nie chcemy być kojarzeni z zabójcą dzieci.

Tak że skończ te swoje gierki.

W nic nie pogrywam.

Ojciec ci zmarł. Przykre.

Twój Teddy został sam. Nikt się o niego nie zatroszczy.

- On nie ma z tym nic wspólnego. - Wiesz, że to tak nie działa.

Roman, proszę cię...

Nie zmuszaj mnie do tego.

Oj, Charlie.

Ej!

Chodź tu.

- Zostaw go. - Że co?

Odłóż.

To nie prośba. Mówię, odłóż, kurwa!

Nie musiałeś.

Nie będę patrzył, jak cię dręczą.

Słuchaj, Jamal, co do tamtego...

Źle zrobiłem. Przepraszam.

Czasem mi trochę... no wiesz.

Chodź tu.

Przepraszam.

Wybacz.

Stone?

Dostałeś przepustkę na pogrzeb ojca.

Idziemy.

Mogę wejść?

Właśnie wychodzę.

- Zaczynasz zmianę? - Tak.

Musisz wiedzieć, że skończyłam z Kelvinem.

Gdybym wiedziała, na co on tam pozwala,

- nie zabrałabym tam Maisy... - Wiem, mamo.

Też nie miałam o niczym pojęcia.

Wszystko trzymała w tajemnicy. Miała chłopaka!

Wiedziałaś coś?

Sądziłam, że jestem jej bliska, a nie mówiła mi nic.

Ty też miałaś kiedyś swoje tajemnice.

To normalne. Każdy przez to przechodzi.

Nieodłączny element dorastania.

Trzymałaś z Remym sztamę

i mogłam się tylko domyślać, co robiliście.

To, co wykręciła Maisy, to więcej niż dorastanie.

- Zawiedliśmy jako rodzice. - Nie mów głupot!

Byliście wspaniali.

Nie.

Powinnam z nim skończyć wcześniej.

Niełatwo było mieszkać z nami.

Starałaś się, by było jak najlepiej.

By dać jej to, czego nie miałaś.

Odrobinę stabilizacji.

- Nie popełniłaś tylu błędów, co ja. - Nie...

Ale i tak było ich dość.

To, co powiedziałam, było nie fair. Przepraszam.

Miałaś trochę racji.

Zawsze brałam trefnych facetów.

- Z Kelvinem byłaś szczęśliwa. - Tak...

Myślałam, że w końcu dobrze trafiłam.

Chodź tu.

Moje kochanie.

Poradzisz sobie, rybko.

Dziadek wiódł proste życie.

Co nie znaczy, że nie było wyjątkowe.

Był porządnym, pracowitym człowiekiem.

Od rana do wieczora harował na utrzymanie rodziny.

Dzisiaj to rzadkość.

Dla mnie był bohaterem.

Nie widywałem go tak często, jak bym chciał,

ale w ostatnich latach

nie wiem, co bym zrobił bez niego.

Będę za nim tęsknić co dnia.

Wszyscy będziemy.

Był spośród nas najlepszy.

- Mogę pomówić chwilę z synem? - Zezwalam.

Chodź!

Siadaj. Pięknie mówiłeś.

Ślicznie. Dziadek byłby zachwycony.

I czułby dumę z ciebie.

Tak jak ja.

Posłuchaj mnie teraz uważnie.

Zrobisz dokładnie to, co powiem.

- Jasne? - Tak.

- Musisz wyjechać. - Co?

Pryskaj z Millfields.

Idź z Grace do domu, spakujcie się i nocą wyjedźcie.

Nie jesteś już bezpieczny.

Przez McKellerów, tak?

- Przez twoje knucie ze Stellą! - To skomplikowane.

Nie możemy wyjechać.

Mamy tu pracę, przyjaciół, rodzinę Grace.

- Nigdy nie wyjechałem z Nottingham. - Teraz musisz.

Na pewien czas. Przyczaj się gdzieś.

Tato, obiecałeś...

- Obiecałeś, że to załatwisz. - Próbuję.

- I co teraz z tego wyszło? - Zawsze usiłowałem cię chronić.

Więc zrób to dla mnie.

Przerwij to.

Skończ z tym.

Proszę.

Przykro mi, synu. Nie mogę.

Nie.

Co się z tobą stanie, tato?

Teddy...

Synu!

Cześć, Lee.

Śledziłaś mnie.

Musimy porozmawiać.

Straciłam córkę, wszyscy to wiedzą.

Teraz zaginęła jej koleżanka. Nie zostawię tak tego.

Znasz Cleo, prawda?

Całe życie mieszkam na tym osiedlu.

Znam wszystkich i wszyscy znają mnie.

Jasne. A co robiłeś w jej pokoju?

Twoje piwa.

- Znałeś Maisy? - Cholernie jesteś ciekawska!

- Dawałeś im dragi? - Za kogo się, kurwa, masz?!

Wszyscy jesteście tacy sami.

Kto sprzedaje, ten zły, ale od nas kupujecie!

Tylko męt daje dragi dzieciom!

Misty nie była dzieckiem!

Jak poszło, Charlie?

- Dobrze. - Tak?

Trzymałeś gębę na kłódkę?

Z nikim nie gadałeś?

Jasne, że nie, bo inaczej byłoby po tobie.

Nie żyjesz, kurwa!

Charles, to ja.

Chyba wiem, kto ją wywiózł.

Tekst: Tomasz Tworkowski