Original subtitles

Million Dollar Island kent roerige tijden.

Waar is je eten? -Van mij blijven.

Raak hem niet aan. Ik zweer het. Ik ga je echt een mep verkopen.

Mij niet aanraken.

Vier oproerkraaiers worden van het eiland gezet.

Hun bandjes mogen ze niet meer weggeven.

Dit zijn ze, de zes polsbandjes.

In plaats daarvan worden ze verloot.

Dan zijn alle bandjes verdeeld.

Drie teams moeten gaan strijden in de Arena

en Ocean's Eleven ruikt zijn kans.

Wij zijn wel echt by far het sterkste team, denk ik.

Ocean's laat zien dat ze een ijzersterk team zijn

en winnen met overmacht.

We hebben een winnaar.

Ze krijgen allemaal extra bandjes

en een aantal verliezers heeft niets meer.

We kunnen afwachten of we een bandje krijgen en lekker chillen.

Zeven bewoners geven op

en de 63 achterblijvers wacht een heel grote verrassing.

Morgen is het D-day.

Op D-day nemen we afscheid van iedereen die geen bandje heeft.

Dag elf op Million Dollar Island

en het nieuws van D-day slaat in als een bom.

Vooral voor de mensen zonder bandje is dit slecht nieuws.

Zij hebben tot morgen de tijd om nog een bandje van iemand te krijgen.

Anders is hun avontuur hier voorbij.

Ik heb me weleens beter gevoeld. Ja, het is helemaal kut.

Ik ben heel verdrietig.

Ja, ik hoop zo dat het morgen niet afgelopen is.

De kans is zo klein, man. Iedereen speelt hier het spelletje.

Mensen willen ook gewoon verder komen.

Hé, Brechtje. -Laat me heel even. Ik kom zo bij je.

Ja? Even alleen met de emotie?

Ik kom zo. -Dat is goed. Prima.

Ik ga bij niemand om een bandje vragen.

Ik wil dat iemand een bandje geeft uit zijn hart.

Misschien stom, want ik heb mezelf ermee natuurlijk...

Als ik dan morgen echt naar huis moet.

Ja, dat is wie ik ben.

René staat er compleet anders in.

Er zijn nog maar weinigen die hij niet om een bandje heeft gevraagd,

op Arie na.

Mocht je één kwijt willen...

Dan weet ik dat er nog veel mensen zijn

die met smart op eentje zitten te wachten. Dat weet ik.

Absoluut. -Ik moet nog een en ander even verwerken.

Verwerk het, en je weet het.

Vooral Mo is met zijn zeven bandjes erg in trek.

Ja, ik had echt niet verwacht dat D-day zo snel ging komen.

Toen ik het hoorde, was ik aan het juichen. Toen keek ik naar mijn pols

en dacht ik: o, nee.

Million Dollar blijft verrassen, vriend. -Ja, man.

De spelers zonder bandjes weten dat het extra lastig zal zijn

om zomaar een bandje van iemand te krijgen.

Op de eerste Arena kregen de toen nog honderd deelnemers

namelijk het volgende te horen.

Na D-day zullen alle mensen met één polsbandje als eerste moeten spelen.

Zo. -Ja.

Dus mensen met twee bandjes of meer, die zijn dan immuun,

net zolang tot alle mensen met één polsbandje weggespeeld zijn.

Wie nu twee bandjes heeft, zit de komende tijd sowieso goed.

En ga je die positie opgeven om iemand te redden?

Twee is toch heerlijk? -Twee is heel heerlijk.

Dan zit je waarschijnlijk nog twee weken goed.

Dat klopt.

Ja, dat is ook wel mijn doel. Daarna is het erop of eronder als je moet spelen.

Win je? Oké, mooi. Win je niet? Dan ga je met een gerust gevoel naar huis.

Op zich vallen er waarschijnlijk niet eens heel veel mensen af,

want er zijn er elf zonder bandje, dus misschien... Ja, iedereen...

Veel mensen krijgen wel wat, dus misschien vallen er weer maar vier af.

Ja. -Misschien. Dat weten we niet.

Nee, dat weten we niet, maar alle mensen met één bandje moeten daarna gaan spelen.

Dus dat is ook een heel... Alle mensen die nog twee bandjes hebben,

zitten dan misschien wel voor twee weken goed of zo.

Vanaf nu wordt het menens. -Ja.

Bij Ocean's Eleven zorgt D-day voor nul stress.

Vijf kampleden hebben tijdens het laatste roulettespel

ieder twee bandjes gewonnen, op Martijn en Joachim na.

Zij raakten als verliezers hun laatste bandje kwijt.

Maar niet getreurd,

hun eigen teamleden hebben een reddingsplan klaarliggen.

We moeten natuurlijk wel mensen redden die geen bandje hebben.

Ja, jongens, wij gaan goed D-day in.

Martijn krijgt sowieso zijn nummer 90 terug.

Dat heb ik hem beloofd, dus... -Ja, toch?

Ik heb ook gezegd: Ik red Joachim wel.

Maar ik ga hem wel even laten zitten als ze roepen: Wil iemand Joachim redden?

O ja. -Even laten zweten.

Het is wel fijn dat we het hele team kunnen redden.

Als we gisteren hadden verloren,

waren we de sjaak geweest. -Dan was het klaar.

Ocean's Eleven met zijn allen naar huis.

Dan zaten we morgen met z'n zevenen in het vliegtuig terug.

Dat was hartstikke gezellig geweest.

In kamp Ocean's kunnen ze iedereen redden.

Een paar kampen verderop, in kamp Bula Bula, is iedereen al veilig.

Toch denkt Manon erover na om Matthias een bandje te geven,

maar die zit in een heel ander kamp.

Ga je dat dan tegen ons vertellen als team?

Ik zou dat leuk vinden dat wij dat weten. -Ik zal er even over nadenken.

Maar als je dan een beslissing hebt genomen, hou je die voor jezelf of...

Willen jullie dat weten? -Dat is belangrijk, toch?

Ik ga gewoon doen wat morgen goed voelt voor mezelf.

We zijn wel een team. We zijn een team, natuurlijk,

en de bandjes blijven normaal gezien toch in de groep.

Goed, ik ga er nog even over nadenken. -Toppie.

En anders laat ik het weten.

Maar ja, morgen is D-day, dus dit is waarschijnlijk mijn laatste dag.

Ik zal het even uitleggen.

Ik heb alles geprobeerd. Ik heb bandjes proberen te verzamelen.

Ik zou de bandjes krijgen van Orlando.

Jij hebt twee bandjes.

Say no more. -Oké.

Dat wil zeggen dat je safe bent, toch? -Ja.

Keeping it one hundred.

Ik reken daarop. -Kom op, patser.

Orlando moest even gek doen. Hij heeft iemand gekickt.

Daardoor ben ik helaas mijn bandjes verloren en nu zeg ik eerlijk:

Ik ga er ook niet van uit dat ik wat krijg.

Dus ja, het is gewoon het einde van het spel, denk ik, voor mij,

einde oefening.

Morgen is D-day. We weten niet wat er ons te wachten staat.

Er kan nog veel raars gebeuren.

Wie weet krijg ik een bandje. Ik blijf een klein beetje hopen,

maar anders is het gewoon mijn spullen pakken en vertrekken.

Hé, goeiemorgen, allemaal. Ik moet naar huis vandaag.

Ik had liever nog niet naar huis gewild. We zijn pas twee weken verder.

Het is jammer om te zien dat er mensen zijn die zeggen

dat ze hun bandje zouden weggeven, maar die het nu om hun pols houden.

Het is jammer om te zien wat geld met mensen doet.

En dat blijkt maar weer, want het wordt me niet gegund deze keer.

Jongens, ik ga genieten van de laatste zonsopgang. Later.

Het is D-day en ik heb geen enkel bandje.

Nougatbollen, dus de hoop om hier te blijven smelt wat weg,

omdat ik natuurlijk de eerste dagen

niet de favoriete persoon op het eiland was door dat stomme huis.

Dus het is hopen op een samaritaan die mij een bandje gunt.

We zullen zien.

Voor de tien mensen zonder bandje is dit het moment van de waarheid.

Wie heeft genoeg vrienden gemaakt en wordt gered?

En wie zit straks op de boot naar huis?

Goeiemorgen.

Welkom in de Arena en misschien wel de meest bijzondere Arena van allemaal,

want zoals jullie weten, is het vandaag D-day.

D-day markeert ook een nieuwe fase in het spel,

want vanaf nu mogen er alleen nog maar mensen met bandjes

op Million Dollar Island blijven.

Dus daarom de vraag: Wie heeft geen bandje meer?

Jullie mogen naast ons komen staan. -Succes, jongens.

Dank je.

Tien mensen zonder bandje, dus in principe moeten jullie het eiland verlaten

tenzij jullie gered worden door een eilandbewoner

die meer dan één bandje heeft.

Dus ik ben benieuwd. -Ja, dus even voor alle duidelijkheid:

Je mag één polsbandje weggeven aan één iemand.

Dan gaan we het eerst vragen voor jou, Fien.

Wie met meer dan één polsbandje wil Fien redden?

Fien, volgens mij heb je een prachtige tijd op het eiland gehad,

maar het avontuur is hier voor jou voorbij.

Je mag een stapje naar achteren zetten.

Naast mij staat Talisa. -Ja.

Dan ga ik nu vragen: Is er iemand die Talisa wil redden?

Ja.

Hé, Talisa.

Het is Imke die haar hand opsteekt. -Ja, klopt.

Dat had je niet verwacht, hè? Tranen bij Talisa.

Mooi, hoor, Imke.

Weet je wat mooi is? Je gaat niet die kant op, maar je mag weer zitten.

Dank je wel.

José. Is er iemand in de Arena die José een bandje gunt?

En die is er.

Steve.

Wat jij allemaal doet in ons kamp als 63-jarige...

Ik gun het je, echt waar, om te blijven.

Heel erg bedankt. Dat is ontzettend lief.

Ja, geweldig, toch? Geweldig, geweldig.

Wie van jullie wil Martijn redden?

Dat zijn er twee. -Goed gespeeld, guys.

Nee.

Alsjeblieft.

Martijn wordt niet alleen gered door zijn team,

maar met twee bandjes zorgen zij er ook voor

dat hij voorlopig niet hoeft te spelen.

Dank je.

Martijn, niet één, maar twee polsbandjes.

Ja.

Dat kan weleens heel belangrijk worden in het spel.

Je mag gaan zitten in de Arena. -Dank je.

Wie gunt David één polsbandje?

Yes. -Daar is hij, Mohamed.

Is er iemand die Joachim wil redden?

Tuurlijk. - Really, twee?

Fantastisch. -Verdiend.

Kom maar naar voren.

Dank je wel.

Oké, wie gunt Brechtje een extra kans in het spel?

Brechtje, je hebt het fantastisch gespeeld. Dank je wel voor je deelname.

Mattheüs. -Yes.

Ook iemand zonder bandje. Daar kan verandering in komen

als iemand jou het gunt. Wie doet dat?

Alhoewel...

Ik wil het liefst dat jij nog even op het eiland blijft, vriend.

Dank je wel.

Frieda staat hier zonder bandje. Wie gunt haar een bandje?

Hé. -Arno.

Wat mooi. -Man, man. En dan nog 22.

Ja, dat was mijn startgetal, dus ik hoop dat je nog ver raakt in het spel.

Dank je wel, gast. Dank je wel. Bedankt. -Het komt wel goed.

En ten slotte René. René, we gaan eens vragen wie jou wil redden. Wie doet dat?

René, had je dit verwacht? -Jawel.

Echt? -Ja.

Maar ja, ik had nog altijd een klein beetje hoop.

Ik had niet verwacht dat ik het zo leuk zou vinden met heel veel onbekende mensen.

Ja, ik heb wel echt genoten. -Dat is fijn.

Dit was echt mijn ding.

Oké. Mensen, bedankt voor jullie deelname en wel thuis.

Bedankt.

Tot later.

Er start een nieuwe fase op Million Dollar Island.

De inzet van de spellen vanaf nu:

alle polsbandjes van de spelers, wat betekent dat als je verliest,

je niet alleen je polsbandjes en je geld kwijt bent,

maar je ook direct het eiland moet verlaten.

Keihard, maar dit is het spel en zo zal het gespeeld worden.

Belangrijk is dat we allereerst de spellen spelen

met iedereen die nog één polsbandje heeft.

Dus heb je er twee of meer, dan ben je immuun

totdat iedereen met één polsbandje het spel heeft verlaten.

En dat zijn er nog een aantal.

Ik ga twee keer draaien.

Het is nummer 100.

Ja. -Wesley.

Wesley, nummer 100. -Yes.

De tweede keer.

97.

Dominique. -Ja.

Wesley en Dominique, het spel wordt gespeeld

met twaalf eilandbewoners. -Zo...

Dus jullie kiezen elk zes mensen.

De inzet van het spel is heel groot, namelijk alle bandjes van de spelers.

Twaalf bandjes, 120.000 euro.

De winnaar krijgt alles

en de elf verliezers moeten het eiland meteen verlaten.

Voor het spel dat jullie gaan spelen, zijn de vaardigheden niet zo belangrijk,

in die zin dat je alleen goed moet kunnen schatten. Ja?

Dus we zien elkaar heel binnenkort. Succes.

Van de tien mensen zonder bandje

worden er op D-day uiteindelijk zeven gered.

Voor Fien, René en Brechtje betekent het echter

het einde van hun avontuur.

Degenen die wel een bandje hebben gekregen,

zitten blij en dankbaar weer veilig in hun kamp.

Maar echt, Manon, je zit hier in mijn hart.

Je wilt niet van het eilandje af. -Nee.

Ik was zo blij. Het zou sowieso een fijn gevoel zijn geweest,

maar omdat het speciaal van Manon komt, vind ik het echt tien keer beter.

Echt een boost gaf het.

Blijdschap. Het was echt een bom van emoties in mij.

Ik zag een klein traantje zo. -Dat was zweet. Dat was zweet.

Het ene moment heb je geen bandje en het andere moment ben je weer...

Nu ben ik weer iets waard.

Ik ga spelen. -Je bent nooit iets waard geweest.

Nee.

Kan ik nog weg? Waar is die boot? -Geef maar, geef maar.

Hier zitten we dan met twee bandjes. -Laat ze eens zien.

83 en 90. -60 en 42.

Yes. Zo vet. Dat had je niet gedacht, hè? -Nee, dat had ik niet gedacht.

Maar wat hebben wij een goed team.

Wij hebben echt een topteam, anders zaten we hier niet.

Mo'ke, ik ben heel blij met nummer 31 thanks to you, maat.

Een emotioneel moment, toch? -Ja, dat vond ik wel.

Echt onverwacht. -Heel erg... Ja, dat vond ik wel.

Ik ben niet zo emotioneel, maar nu was ik emotioneel.

Ik vond het verschrikkelijk lief. -Ja.

En leuk en ook heel fijn. -We gaan nog niet naar huis.

Nee. -Lekker.

Heerlijk, heerlijk, heerlijk.

D-day halen is toch wel een mijlpaal op Million Dollar Island,

een mijlpaal die gevierd mag worden.

O, blauwe tonnen. -Wat?

Zwemmen, jongens, zwemmen.

Straks zijn we gelukkig met iets onnozels.

Oh my God. Amai, het zien er ook echt grote uit.

Er kan ook weinig in zitten, hè.

Yes. Ik ben zo benieuwd naar wat erin zit. -Ik wil ook weten wat erin zit.

Zouden er pannenkoekjes en zo in zitten? -Stukjes chocola.

Citroentjes. -Wauw.

Justine, wat hebben we vandaag gehad? -Eten.

We wachten hier al zo lang op. Oh my God.

Rijst. -Ja.

De blijdschap is groot. Ze kunnen er weer even tegenaan.

De tonnen zijn gevuld met rijst, groenten, fruit

en ingrediënten om brood te bakken.

Kijk, wat moeten we met boter doen? -Op je boterham smeren.

Fucking chocola. - Food, food, food.

Chocola. O mijn God.

Gewoon alles anders uitstallen op die tafel.

Dames en heren, mag ik heel even jullie aandacht?

Dank je wel. Dat ging echt snel. Dank je wel daarvoor.

Er zijn een paar dingen waarvan ik denk: Die kunnen we eigenlijk niet bewaren,

want nu komt alles lekker uit het koude water.

Ga je hagelslag verdelen, dan heb je morgen chocopasta.

Boter, dan heb je morgen geklaarde boter.

Dus ik denk dat we misschien met zijn allen vandaag lekker moeten ontbijten

en samen moeten vieren dat we D-day gehaald hebben.

Dan zorgen we dat de hagelslag, de boter, de jam, de pindakaas en zo

hier op tafel staat en dan doen we straks lekker een lopend buffetje met zijn allen.

Ja? -Ja.

Yes.

En terwijl Lisa alles weer netjes verdeelt,

wordt er binnen voor de eerste keer brood gebakken.

De vraag is alleen: Hoe doe je dat?

Ik weet ook niet precies hoeveel, hoor. -Ik weet niet hoeveel gist erbij moet.

We zien het wel, meiden. -Zoiets?

Wacht, dan moet dit er nog bij. -Ik weet niet hoeveel.

Ik ook niet. We doen gewoon maar wat.

Jeetjemina, dat ik ooit nog een bakkerij zou gaan beginnen...

De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Ik heb bij een bakker gewerkt. -Daar komt hij nu mee.

Ja, zeg, je moet niet alles in één keer... -Jan, de man die alles kan.

Je hoeft niet alles van de eerste keer te zeggen.

Dat is waar. Je moet het spannend houden. -Ja.

Gelukkig is er altijd een persoon die alles weet

en op dit eiland is dat Jan.

Is er zout bij?

Ja, maar heel weinig maar.

Misschien moeten we nog wat zout... -We kunnen wat zout gebruiken.

Er moet een beetje zout bij. Is er boter?

Boter is er ook niet in. -Nee.

Dan een beetje olijfolie of zo. -Dat is ook al verdeeld.

Dominique en Wesley moeten twaalf mensen selecteren.

Ze kunnen enkel kiezen uit de mensen met één bandje.

Deze hangen links op het bord. Het zijn er op dit moment 33.

We hebben een zware opdracht, hè? -Ja, echt.

We gaan straks met het team overleggen en ook even naar alle kampen gaan.

Even horen of er nog vrijwillige aanbieders zijn.

Ja, ik ga zo meteen even een rondje maken.

Want blijkbaar is Manon... Zij had haar bandje aan Mattheüs gegeven.

Zij wil... Zij wordt ook al door haar team aangeboden om te spelen.

Wil zij spelen? -Nee, ze wil niet,

maar haar team wil dat ze speelt, omdat ze haar bandje weggegeven heeft aan Mattheüs.

Snap je?

Ja, maar daarom laat ik haar niet spelen. -Nee, we moeten geen wraak...

Wraakacties van andere teams moeten wij niet gaan oplossen.

Ja, het is echt: Wie zich aanbiedt, biedt zich aan.

En de rest aanvullen met...

Ja, ik ga het gewoon iedereen met één bandje vragen en anders jammer dan.

We moeten even bij elkaar komen als we het allebei een beetje weten,

niet dat we allebei dezelfde mensen gaan kiezen, natuurlijk.

Dan zie ik je straks wel. Goed? -We komen straks bij elkaar.

Goed, Dominique... -Top.

Doei, doei. -Tot straks.

Doei.

Die zijn goed, hè, Jan? -Die zijn goed, ja.

Hotel Frieda is omgetoverd tot een warme bakker.

Zestig broodjes liggen klaar om belegd te worden.

Ja, ja.

Van over heel het eiland stromen de bewoners toe

om in een mooie rij bij de balie

een broodje met beleg naar keuze op te halen.

Wil jij boter? -Ja, boter.

Oké.

Mo.

Ik wil dat niet helemaal opeten. -Ik ben aan het sparen.

Het lekkerste broodje pindakaas dat ik ooit heb gehad.

Je mag... -O, ik ben zo blij.

Je hebt nog geen hapje genomen en je bent al blij.

Dat is het grote voordeel van jezelf uithongeren:

dat alles daarna heerlijk is.

Dit is echt superlekker.

Een applaus voor het bakkersteam, alsjeblieft.

Goed gedaan, bakkersteam.

Ja, goed gedaan.

Elke ochtend dit. -Ja, man.

Willen we dat doen? We hebben een hele zak meel,

dus als we dit elke ochtend doen, er is superveel beleg.

Met zestig gevulde magen is de sfeer op het eiland

gemoedelijker dan ooit.

En de ene zijn dood is ook hier de andere zijn brood.

Oh my God.

Wij hebben het huisje geclaimd. -Het is een paradijs.

Maar wat natuurlijk sinds de Arena

als een donderwolk boven het eiland hangt,

is het aankomende roulettespel.

Vanaf nu betekent spelen alles of niets.

Bij verlies zit je op de boot naar huis.

Winst betekent twaalf bandjes, 120.000 euro.

En door die grote pot

is de belangstelling om nu te spelen groot.

Hallo, medebewoners.

Ik ben met een toertje bezig. Ik had de vraag of jij wilt spelen of niet.

Ik ben sowieso geïnteresseerd. -Om te spelen?

De dames daar zijn ook geïnteresseerd. Ze gingen het eerst aan Dominique vragen.

Zou jij willen spelen? -Ja, met veel plezier.

En Pier, wil hij spelen? -Pier waarschijnlijk niet.

Nee, nee, nee. -Ik hoorde van iemand: Pier wil spelen.

Anders willen wij ook wel. -Wij willen ook graag spelen.

Ja? -Ja. En Steve wil ook graag spelen.

Ik kan niet zo goed wachten.

Aangezien ik maar één polsbandje heb, moet ik vroeg of laat sowieso spelen.

Eén van de komende dagen ging het sowieso aan mij zijn.

Als je wilt doorgaan in het spel, moet je vroeg of laat een keer iets winnen.

Dus misschien is het nu wel mijn kans, misschien helemaal niet.

We zullen moeten zien.

Strijder. -Ik wil eens iets doen. Alles of niks.

Ik voel dat nu het spel echt begonnen is. Het is alles of niks.

Stel dat ik win, dan heb ik 120.000 euro aan mijn pols

en dan ben ik gerust, dan ben ik op mijn gemak.

Maar ja, wat is de kans? Eén op twaalf, dus...

We zien het wel morgen. Ik kan niet wachten.

En jij, Amber? -Het liefste niet.

Liever niet? -Ik wil het zo lang mogelijk uithouden.

Tuurlijk, dat snap ik. -Dus als het kan...

Als het kan, liever niet. -Liever niet, ja.

Maar er zijn wel mensen die zich vrijwillig aanbieden.

Twaalf bandjes, dat is natuurlijk ook heel aantrekkelijk.

Ja, want ik had vanochtend ook mensen die zich spontaan kwamen aanbieden, dus...

Omdat er wel mensen zijn die... -Goeiemorgen.

Goeiemorgen. -Hé.

Ik weet niet of jullie al namen in gedachten hadden,

maar hierbij wil ik mij opgeven

om ook te spelen. -Ja, toch wel?

Dat vind ik heel stoer van je. -Ja, de dagen duren lang.

En nu heb je een spel waar je mogelijk wel veel bandjes kunt winnen.

Ja, 120.000. -Dat klopt, dus ik wil graag meespelen.

Het is een groot risico, maar beter nu dan ooit, denk ik.

Anders moet ik wachten tot ik een andere keer moet spelen.

Ja, dat is waar. -Dus...

Oké, maar ik heb nog wel een plaatsje over, denk ik wel.

Nice, dan hoor ik het graag of zie ik het eigenlijk.

Of zie ik het, ja, ja.

Eerst zien, dan geloven. -Precies, da's waar.

Oké, komt in orde. Pim.

De 23-jarige doktersassistente Manon is er inmiddels van op de hoogte

dat haar kamp haar liever kwijt dan rijk is.

Eigenlijk wilde ik eerst even iets aan jullie tweeën vragen.

Ik heb namelijk gehoord dat...

jullie achter mijn rug om aan Wesley en Dominique hebben gevraagd

of zij mij op het bord wilden zetten.

We hebben dat niet aan hen gevraagd. -Ik wil dat jullie nu heel eerlijk zijn.

Tuurlijk. -Weet je het heel zeker?

Ja. -Honderd procent.

In de Arena hebben ze het ons gewoon zelf voorgesteld en toen zei ik: Oké.

Ik heb toch het gevoel dat ik jullie niet kan geloven, jongens.

Oké. -Maar goed, daarbij wilde ik nu zeggen

dat ik het kamp ga verlaten.

Het zegt meer over jullie dat jullie dat aan hen vragen dan over mij.

Ik vind het een vieze, laffe actie. -Waarom zou je het kamp verlaten?

Ik ga er niet meer woorden aan vuilmaken.

Ja, dat is jouw beslissing, maar wij hebben dat in ieder geval niet gezegd.

Jongens, goed zo. Dat is prima.

Yes?

Ja... -Toen waren we nog maar met vier.

Ja.

Met open armen wordt Manon in haar nieuwe kamp Copacabana onthaald.

Mi casa es su casa.

Het kamp van Mattheüs wil haar met alle liefde opvangen.

En, gaat het een beetje? -Ja, het gaat goed.

Ik ben blij dat ik weg ben daar. -Ik ben heel blij voor jou.

Hallo, nieuwe kampgenoten.

Hé, Manontje. -Hé, schatje.

Het heet hier Copacabana, hè. -Zuster. Zusje.

Welkom.

Leuk dat je erbij bent. -Gezellig, jongens.

Maar liefst vier leden van kamp Blue Lagoon

hebben zich aangemeld voor het eerstvolgende roulettespel.

Vanavond genieten ze van hun laatste avondmaal samen.

O, maar goed.

Het is precies alsof ik thuis ben... -Echt lekker.

...aan tafel met mijn vriendin.

Ja, heerlijk. Hemels. -Hemels.

We hebben vandaag een moeilijke beslissing genomen, namelijk...

Met onze groep. -Eigenlijk met de hele groep,

voornamelijk met Imke, Romy, Steve en mezelf

om het eerstvolgende spel zelf te spelen, want we hebben allemaal één bandje.

Oei, ondertussen komt Steve terug van een kale reis voor de duizendste keer.

Ik ben de meest hopeloze visser ooit.

Steve heeft weer niks. -Steve, zo zielig.

Maar ja, zou je het erg vinden als je je bandje verliest?

Weet je, als ik verlies, dan ga ik naar huis en terug naar mijn kindje,

dan ben je terug bij je familie en dan ben je sowieso ook supergelukkig.

Maar als je wint, dan zou ik wel superblij zijn,

want dan kun je blijven doorgaan en hoef je nog niet naar huis.

Drie, twee, één.

Dit is vandaag waarschijnlijk de laatste ochtend

in mijn bedje.

Jammer.

De ochtend van het roulettespel.

Dominique en Wesley gaan bekendmaken welke twaalf spelers zij hebben gekozen.

Amber. Zij wilde niet zelf spelen. -Dat gaat een verrassing zijn.

Misschien krijg ik hierdoor boze blikken. -Een bommetje.

Ik hou van bommetjes.

En dan had ik er nog één.

Jorina, Jorina, Jorina.

Oh my God.

Amber.

Dat is toch veranderd, hè? Dat had ik eerst niet gedacht.

Dat is waar. -Ah, maar dat is goed.

Man, man, man...

Imke.

De bewoners die zichzelf hebben opgegeven,

zijn blij om op het bord te staan.

Er is er echter één die duidelijk niet wilde spelen en nu toch moet.

Amber weet nog van niks.

Weet Amber het al? -Nee, nee.

Ik heb gekeken waar Amber is en Amber is hier nog niet.

Als ze dat gaat horen...

Kijk, Amber is een pracht van een vrouw.

Ze zal het heel ver schoppen in haar leven.

Ze is heel verstandig voor haar leeftijd

en ik wou dat ik haar plaats kon innemen, maar dat kon helaas niet.

Maar zij had verwachtingen en die verwachtingen zijn niet ingelost.

Daarom was ik heel bang dat ze heel teleurgesteld ging zijn.

Amber, Amber.

Shit, man. Shit. Amber.

Amber. Amber. Ze hebben de foto's opgehangen.

Ik hang erop, hè? -Ja.

Dus maak jij kans op 120.000, hè, morgen. -Ja, of 11 op de 12 dat ik naar huis ga.

Ja, zet het om.

Ja, ik zag het totaal niet aankomen.

Er hadden ook al heel veel mensen aangegeven dat ze wilden spelen,

dus ik dacht: ik zit wel even safe.

In ieder geval zit ik nog een aantal dagen hier.

Maar dan komt mijn gezicht toch ineens op het spelersbord helaas, ja.

Je raakt hierdoor en dan kom je gewoon terug

met meer bandjes en dan gaan we gewoon verder met ons avontuur.

Ik hoop het. -Dan blijf je langer zitten.

Ik hoop het, ja.

Ik vind het spijtig voor je. -Ik vind het ook heel jammer.

Maar je gaat er wel voor, hè? -Ja, natuurlijk.

Ik wil zo lang mogelijk blijven, maar het is gewoon balen dat ik erop sta.

Ik denk dat er eentje heel boos gaat zijn op mij,

maar dat maakt me helemaal niets uit. Nee, kom maar op.

Ik heb gewoon ook heel tactisch gekozen. Ze moet het niet te persoonlijk opnemen.

Ik heb ook een iets mindere band met haar, maar het is niet dat ik haar niet mag.

Dominique, zou ik je mogen vragen waarom? -Omdat ik je een sterke speler vind.

Dus het is gewoon puur tactisch? -Het is tactisch, ja.

Ja, dat is voor mij niet zo heel leuk. -Nee, dat snap ik,

maar je maakt wel grote kans om te winnen. -Nou ja...

Je moet toch ooit spelen, of dat nu is of over twee Arena's.

Ja, maar ik had me er niet op voorbereid.

De rest van mijn team had zich erop voorbereid dat ze zouden spelen.

Ja, maar ja... -Wie weet heb ik ze nog als ik win.

Je kunt het. Succes.

Het eerste roulettespel na D-day.

Vanaf nu is de inzet van alle spellen alle bandjes van de spelers.

Er gaan mensen heel veel winnen, maar als je vanaf nu het spel verliest,

zul je ook meteen het eiland moeten verlaten.

De game van vandaag gaat meteen om heel veel geld,

want we spelen met twaalf mensen.

Dat betekent dat degene die vandaag gaat winnen

met 120.000 euro de allerrijkste op het eiland is.

Maar dat betekent ook dat elf mensen die hier nu nog in de Arena zitten,

straks naar huis moeten. Dat is pittig, maar dat is wel wat het is.

Er staan twaalf namen op het bord. Wesley heeft er zes gekozen en Dominique.

Jullie mogen naast me komen staan.

De inzet van het spel is zoals jullie weten één polsbandje per speler.

Die mogen jullie nu in de schaal gooien.

Het spel dat jullie gaan spelen, bestaat uit drie onderdelen

en het eerste onderdeel spelen jullie als team.

Elk team heeft drie kokers. Jullie moeten die kokers vullen met zeewater

totdat er precies twee liter water in zit.

Daar krijgen jullie drie minuten de tijd voor.

Je hebt dus drie kansen, want er zijn drie kokers,

om exact uit te komen op twee liter.

Na die drie minuten gaan we kijken welk team de koker heeft

die het dichtst bij die twee liter zeewater zit.

Dat is het team dat wint. Dat is het team dat doorgaat naar de volgende ronde.

Het andere team is dan klaar.

Zijn jullie er klaar voor? -Ja.

Dan gaat de tijd... nu in.

Beide teams kunnen hun kokers vullen met allerlei maatbekers

die allemaal verschillende groottes hebben

en dat maakt het extra lastig om in te schatten

hoeveel water er precies in de kokers zit.

Het eerste water wordt in de kokers gegoten.

Blijf jij hier gewoon staan?

Er is al een halve minuut voorbij.

Jongens, de tijd is wel aan het lopen. Je moet drie kokers vullen.

Vanaf de start is het duidelijk dat beide teams een andere tactiek hebben.

Blue Lagoon zet vol in op snelheid,

terwijl het team van Frieda net rustig de tijd neemt

met het vullen van de kokers.

Misschien wel te veel tijd.

Steve is aan het gieten. Pim is aan het gieten.

Er wordt daar enorm gemeten en gedaan bij het water.

Er is nog één minuut over.

Nee, nog.

Dat is samen een liter, dus dit moet er nog bij.

Je hebt dus drie kansen om zo dicht mogelijk bij die twee liter te komen.

Dan zul je wel in alle drie de kokers water moeten gieten.

Dat is al twee liter.

De tijd is bijna voorbij.

Maar dat is die grote.

Zo? -Mannen, mannen.

Allee, kom. Hier, dit is...

Tien, negen, acht,

zeven, zes...

Je geeft op, Ilone. Kom op, een beetje doorrennen.

Vier, drie, twee, één, stop de tijd.

We gaan kijken.

Het team dat met de vlotter het dichtst bij de rode streep zit, wint dit spel.

We beginnen bij deze koker.

O, shit. -Ik dacht dat we hoger zaten.

Is het goed? Of niet?

We weten het nog niet. We gaan kijken bij het andere team.

Dat is er heel dichtbij.

En het mag duidelijk zijn dat jullie op dit moment aan de leiding liggen.

Maar jullie hebben nog twee kansen.

De volgende koker.

Shit. -Shit.

Daar zijn jullie een beetje te scheutig geweest.

Ja, een beetje.

Ja, jullie staan nog steeds vooraan. De tweede koker.

Holy shit, jongen. -Amai, keigoed.

Erg knap.

Er is nog niks verloren. -Nee.

Want zoals ik gezegd heb: Je hebt drie kansen.

Jullie hebben twee keer leuk geoefend.

Misschien is deze spot-on.

Ik weet wie de winnaar is van 120.000 euro.

Eigenlijk hebben we het zelf in de hand, hè.

Ik wil dit niet. -Het komt goed.

Waarom sta ik daarbij?

Dat is één kamp. -Oké.

Dat is meteen het hele kamp.

Fucking hell, wat is dit nu weer? -Waarom?