Original subtitles

Het leven op Million Dollar Island valt de bewoners zwaar.

Er is nauwelijks voedsel.

Er is nog helemaal niks gevonden.

Geen pasta, geen rijst.

Bananenschil? Ik ben geen aap, schat.

Jullie breken alles af.

Cindy blijft zich verzetten tegen de sloop van Hotel Frieda.

Mijn mening is... -Dat jij een dak boven je hoofd moet

en dat de oudere mensen buiten mogen.

Buiten mogen? Natuurlijk niet. Zij liggen toch binnen? Dan ga je toch naar huis?

Evi moet zes spelers kiezen

en zet zichzelf en vijf ouderen op het bord.

Je moet het jezelf natuurlijk niet te moeilijk maken.

De tactiek werkt

en Evi wordt de rijkste bewoner van Million Dollar Island.

60.000 euro. Gefeliciteerd.

Ondanks de honger maken de bewoners er het beste van.

Er ontstaat iets moois tussen Lisa en Orlando.

Er zijn allemaal kriebeltjes en ja, er is van alles aan de hand.

Hier staat E-ten. -Eten.

Via een hint op het schilderij

worden er toch maar mooi wat blikjes op het droge gehengeld.

Dit is het? Heb ik daar zo veel moeite voor gedaan?

Wie wil Million Dollar Island verlaten?

De honger eist z'n tol. Maar liefst twaalf mensen stappen op.

82 bewoners blijven achter op Million Dollar Island.

Dag vijf op Million Dollar Island

en de eilandbewoners zitten erdoorheen.

Naast banaan, kokos, een visje en de paar blikjes uit de ton

is er verder nog geen voedsel gevonden.

De afgelopen dagen had ik gewoon trek, maar nu heb ik honger.

Nu is het echt wel vooral honger.

Ik eet niet, nee. -Heftig, man.

Voor ons is het nu echt een survival. -Ja, het is wel survival.

Ook gewoon omdat we niet die vezels hebben van rijst en zo,

dat merken we ook wel. Maar je leeft nu eigenlijk voornamelijk op fruit.

Iedere centimeter van het eiland wordt afgezocht naar iets eetbaars.

Ook in de moestuin,

waar alles wat maar een beetje rijp is, meteen verdwijnt.

Er is wel de moestuin

en die wordt regelmatig geplunderd door bepaalde mensen.

En als je dan iets gevonden denkt te hebben,

zoals Amber uit Blue Lagoon,

is het de helft van de tijd niet eetbaar.

Dit zijn krabben die in schelpen zitten. Dit is geen slakje, hè.

Dat is ook een krab die in een schelp zit.

En kun je dat niet opeten? -Aan die krab zul je niets hebben.

We kunnen dat schelpje toch kraken? En dan dat krabbetje eruit halen.

Er zit niets van proteïnen in als je dat gekookt hebt.

Maar probeer het, hè. Probeer het.

Lekker.

Tja, overleven op een onbewoond eiland,

het is toch lastiger dan je denkt.

Maar gelukkig komt er vandaag voor de bewoners

voor even een eind aan hun miserie.

Drie tonnen, gevuld met alles

waar de bewoners al vijf dagen van dromen,

worden één voor één vanuit een lokale vissersboot

voor de kust in het water gedropt.

Voeding. -Ja, ik hoor...

Eten. -Ja.

Zijn er twee tonnen? -Drie.

Hoes, let's go. -Ja.

Knoflook, uien.

Ik zal dit wel wegzetten. -Hé, later.

Nu wordt alles verdeeld. -Ja, dat is een feest.

Dat is gewoonweg vet. Koffiebonen.

Ik heb in mijn leven nog nooit zo'n moeilijk, complex gegeven gezien

als Million Dollar Island. Je komt hier... -Ja, dat gaat niet.

Er is geen structuur. Lukt niet. -Geen structuur.

En er is ook niet evenveel voor alle kampen,

dus dat wordt nog een zeer chaotische boel.

We gaan eerst even kijken hoeveel teams er zijn.

Tien. En dan hoeveel mensen er in elk team zitten.

Want er zijn kleine potten rijst en grote potten rijst,

dus de grote teams krijgen een grote pot rijst.

Dus als we het zo doen, heeft het team van vier veel in vergelijking met de rest.

Dat moeten we even bekijken. Laten we het doen.

Man, dit wordt een maaltijd vanavond. -We moeten het niet in één keer opeten.

Drie tonnen, 82 bewoners.

Ga dat maar eens zonder gezever verdelen.

Maar gelukkig zijn daar Lisa en Brechtje

en met behulp van een ingewikkelde, maar zeer efficiënte verdeelsleutel

zorgen deze twee dames ervoor dat uiteindelijk iedereen helemaal blij

met een eigen voedselvoorraad richting de kampjes vertrekt.

Lisa en Brechtje. -Merci, hè.

Dank jullie wel.

En smakelijk, allemaal.

Het eten is verdeeld en veilig opgeborgen.

Iedereen gaat over tot de orde van de dag

en voor Jan is dat het kiezen van de zes spelers

voor het volgende roulettespel.

Jan, jij hebt nummer 63, dus dat betekent dat jij hier zal bepalen

wie de zes mensen zijn die zullen spelen.

En Jan wil deze beslissing niet nemen,

zonder back-up van z'n kamp, het rijke kamp Palm Power.

Rijk, omdat ook Evi, de rijkste bewoonster van het eiland,

met haar zes bandjes hier zit.

En die hoeveelheid bandjes willen ze graag vergroten.

Er vallen er dit keer tenslotte weer zes te winnen.

Ik ben wel uit één ding: Eén van de groep moet spelen.

Eén van ons moet het spelen. -Zou je het zelf niet willen?

Misschien moet je het zelf doen. Als je niet wilt, wil ik wel.

Er heeft al iemand het me gevraagd. Die atletische gast met zijn blauwe T-shirt.

Tigo. -Is dat Tigo?

Die wou spelen. Die zei: Zet mij er maar op als je iemand nodig hebt.

Tigo, volgens mij.

Hij zei: Kijk, ik wil in schoonheid weggaan en ik wil een spel winnen.

En als ik het spel win, dan geef ik de bandjes aan jullie groep.

Dat kun je niet weigeren, dus wij hebben nu twee kansen op zes bandjes.

Als kamp wil je zo veel mogelijk bandjes verzamelen.

Zo sta je sterk, want hoe meer bandjes,

hoe groter de kans dat iemand uit jouw kamp wordt gedraaid.

En zo kan je het spel bepalen.

Evi gelooft geen bal van het verhaal van Tigo.

Niet dat hij naar huis wil als hij wint

en zeker niet dat hij z'n bandjes aan hun kamp gaat geven.

Ik heb een slecht gevoel erbij, bij het spel.

Bij dit spel? -Het spel dat nu gaat komen.

Nee, er is wel iemand naar ons toe gekomen

die alleen wil spelen en zondag sowieso gaat.

Zegt hij. -Dat is Tigo.

Zegt hij. -Ja, precies.

Dat zeggen er heel veel. Ik zou er niet van uitgaan.

Jan is dus wel helemaal... -Is Jan overgehaald?

Dat is Tigo. Kijk, zie je? Jan is helemaal content met hem.

Oh my God.

Hallo. Hoezo wil je ineens naar huis? -Al een paar dagen, hoor.

Maar waarom? -Heimwee.

Ik mis m'n vriendin, ik mis m'n hondje, ik mis m'n huis, de dagelijkse sleur.

Het is puur mentaal bij mij.

Maar voor mij is het oké dat jij speelt. Voor mij is het oké.

Hallo, Jan. Jij bent ook makkelijk te overhalen.

Wacht, nee. -Ik snap het als het niet zo is.

Je kan mentaal helemaal anders denken als je dadelijk die zes bandjes hebt.

Ik zou nooit mijn bandjes buiten mijn team geven.

Voordat ik vertrek, zou ik graag een spelletje spelen.

Als jullie me dat gunnen, dan apprecieer ik dat enorm.

Ik denk dat ik hem laat spelen. -Oké.

Ik heb hem dus gevraagd of ik het spel zou mogen spelen

en ik heb toen gezegd dat als ik win, zodat hij me zeker zou kiezen,

dat alle bandjes naar zijn kamp gaan.

Stel dat ik nu met zes bandjes uit dat spel kom,

dan is het natuurlijk wel heel mooi. En wil ik dan nog wel vertrekken?

Pak allemaal een schelp, dan kun je aanschuiven.

De smaak is goed.

Alle kampen genieten van de nieuwe voedselvoorraad.

Lekker.

Jan, en? -Absoluut.

Maar in Blue Lagoon staat er weer banaan met slakjes op het menu.

Bjorn en Amber hebben bepaald

dat ze, zolang het kan, blijven rantsoeneren.

Rantsoeneren, mensen.

De rest heeft honger...

en muiterij hangt in de lucht.

Ze maken ons ook boos, want we mogen niet eten van hen.

Amber zei: Je moet echt geen blikje openmaken zonder dat wij erbij zijn.

We eten niks van het eten dat we gekregen hebben.

Ook de blikken die we al eerder gekregen hadden, eten we niet op.

Terwijl wij honger hebben. We hebben echt honger.

Ik ben die kokosnoten kotsbeu. Die bananen zijn groen. Je kunt die zelfs niet opeten.

Steve gaat bijna dood. Hij heeft nog niets anders dan slakken gegeten.

We zitten in de gevangenis. -Ja, we zitten echt in de gevangenis.

En zelfs daar krijg je beter eten. -Voilà.

Je krijgt tenminste iets. En een bed. -En een bed.

De groep is op zich echt zeker oké.

Het is enkel op het vlak van eten dat het botst,

dat er slechts twee mensen zijn die een andere mening hebben dan wij

en blijkbaar winnen die twee mensen altijd van de anderen.

Ze hebben zo'n sterke stem en zo'n sterke mening

dat het gewoon heel lastig is om...

Ja, maar weet je wat het ding is? Björn zegt dan bijvoorbeeld: nee,

en hij loopt weg en doet niet meer verder aan de discussie. Nee is nee.

Dat is geen conversatie hebben met elkaar.

Als iemand hoort dat Björn 'nee' zegt, dan is het 'nee'. Dan is iedereen bang.

Jawel. Hebben we het blik opengedaan? Nee, toch?

Nee. -Voilà.

Er beginnen spanningen te komen

en ik vrees dat die alleen maar hoger op gaan lopen en erger gaan worden.

Wie zelden meer in Blue Lagoon is te vinden, is Mark.

Hij wordt gek van Bjorn en zijn rantsoenterreur

en iedereen mag het weten.

Bij mij in het kamp hebben Björn en Amber dus...

Dat zijn echt van die figuren, weet je. Die denken alles te beslissen.

Voor de eerste drie dagen hadden we al geen eten.

Nu hebben we eten en willen zij dat we op rantsoen gaan.

Maar elke keer beslissen zij daar alles.

Maar de mensen die wat zwakker in het team zijn, een beetje van die meelopers...

Ken je zo'n hoedenplankhondje? Dat zo zit de hele tijd? Ja.

Die hebben we ook in het team. Die gaan met hem mee.

Ik hou niet van dat hypocriete gedoe. Zeg het recht in m'n bek.

En als je een visje vangt en ik vraag: Heb je die gevangen zonder vishengel?

'Ik ga dat niet aan jouw neus hangen.' Dan kan ik helemaal...

Hij is gewoon niet leuk, punt. -Wat voor arrogante kerel is dat?

Ik kan die vent gewoon niet zien, man. -Ik moet hem niet.

Het nadeel is dat wij heel democratisch zijn.

Wij stemmen ook, dus als ik zeg: Jongens, heeft iemand zin in een kokosnootje?

'We moeten even stemmen.' 'Ik wel.' 'Ik niet.' 'Ik ben ongesteld.' 'Ik niet.'

'Bij mij gaat het goed.' 'Ik voel me lekker.' 'Ik mis thuis.'

Nou, dan krijg je alleen maar gezeik en gezever. Je schiet helemaal niet op.

Ik ga om met wie ik leuk vind en als ik je niet leuk vind, ga ik ook niet met je om.

Ik moet hem niet, ik mag hem niet. Ik zal hem nooit mogen.

Ik heb een pleurishekel aan hem. Ik vind het een tyfusjong.

Gewoon de allergrootste paardenlul die ik ooit heb ontmoet.

Op het strand, ver weg van het geklaag over eten en kampgenoten,

worstelt Lisa met heel andere emoties.

Hoewel ze geniet van de kriebels door haar gevoelens voor Orlando,

draagt ze ook een groot verlies met zich mee.

Gesteund door kampgenoot Wessel

probeert ze die mix van blijdschap en verdriet

letterlijk een plek te geven.

Tommy was je vriend, toch? -Tommy was mijn vriend en hij is...

Negen maanden geleden is hij verongelukt.

De afgelopen maanden heel moeilijk mee gehad. Nog steeds eigenlijk, maar...

Er gebeurt zo veel op dit eiland

en nu vind ik Orlando natuurlijk ook een beetje leuk.

Dat maakt het heel dubbel,

omdat het echt voelt alsof ik aan het vreemdgaan ben.

En ik vind het ook wel snel. -Ja.

Ik kan er echt niets aan doen. -Nee, dat is ook helemaal niet.

Ik mis hem verschrikkelijk en hij zou supertrots op me zijn dat ik hier zit.

Maar hij is mee. -Hij is mee, ja.

Niet alleen hier, ook hier.

Ja, maar fysiek zou ik hem er ook graag bij hebben, natuurlijk.

We zijn supergelukkig, want we gaan lekker eten zo.

Hoppa.

Twee augurkjes. -Twee augurkjes.

Ik heb wel al gehad, maar ik heb ook het eten uit het water gehaald

en ik heb het eten verdeeld, dus ik vind best dat ik wat extra verdien.

En dan neem ik een hapje.

Dat is echt raar, even zuur. Zout, zoet. Zuur.

Ik ben zo blij dat ik iets eet vandaag.

De maan komt erdoor. Dat is supermooi.

Kijk, hoe mooi.

Jan en z'n team hebben beslist.

We gaan de bordjes ophangen, Evi. Dan zijn we ervanaf.

Het zal voor redelijk wat commotie zorgen, maar we trekken ons dat niet aan.

Behalve Tigo en El Che wil niemand spelen

en dus moet Jan harde keuzes maken.

Onze René.

Dat was in feite de moeilijkste van de hoop.

Dat was in feite de moeilijkste, waar we het langst over nagedacht hebben.

Het is een lone wolf.

Als hij zou winnen, dan denken we dat hij...

Dan heeft hij zelf wel zes bandjes,

maar hij is dan nog alleen. -Hij is alleen.

Jan, Jan, Jan. Een beetje verstandige keuzes gemaakt?

Ja, toch wel. Oké.

De groep heeft beslist, hè? -Ja.

Zodra de bordjes hangen,

komen de eerste nieuwsgierige bewoners poolshoogte nemen.

En die zijn niet blij.

D-day zit eraan te komen

en op D-day moeten alle mensen zonder bandje het eiland verlaten.

Niemand wil nu z'n bandje verliezen in de Arena.

Ik had al verwacht dat ik op het bord zou staan.

Nu is het gewoon winnen en dan ben ik de king.

Je had naar mij toe moeten komen. Jij bent de man die die dingen erop mag zetten.

Ik denk dat Jan straks een praatje met je wou.

Jan? Maar Jan moet niet tegen me praten. Je weet hoe dat afloopt.

Shani ligt bij ons... We hebben geen connectie met Shani.

Ook al wonen we daar, die praat niet met ons.

Ik praat niet met haar, maar zij praat ook niet met ons.

Ze staan erop. Ik kan er niks meer aan veranderen.

Misschien grijp ik daar nu... Dat kan me nog wel zuur opbreken.

Wat? -Als deze man wint

en z'n afspraken niet nakomt, dan ben ik...

Hoezo, 'zijn afspraken niet nakomt'? -Dan ben ik de pineut voor de groep.

Al moet ik hem pijpen om je afspraken niet na te komen,

dan ga ik ervoor zorgen. -Wat ga je doen?

Je hebt me goed gehoord. Dan ga ik ervoor zorgen dat hij z'n afspraken niet nakomt.

Wat voor afspraken? -En als ik hem win...

Wat ga je dan doen voor hem? -Maakt niet uit, vriend.

Dan zorg ik ervoor dat jij geen twee bandjes hebt.

Jij hebt niks met mij, ik ook niet met jou. Klaar, toch?

Hij heeft me voor de bus gegooid, maar als ik win,

staan er tien bussen te wachten. Klaar.

Goeiemorgen, allemaal. -Goeiemorgen.

Het gedoe rondom Hotel Frieda zit in de eindfase.

Dit luik dat hier hangt, kan eruit. De deuren kunnen eruit.

Die plankjes hier ook.

Dus ik stel voor dat we daarmee beginnen.

Allemaal in het midden leggen en dan verdelen.

Iedereen is het geëmmer zat en dus wordt er een deal gemaakt.

Strippen wat geen nut heeft en daarna niet meer zagen.

Zonde, hè? Wat een mooi huis.

Echt waar. Echt jammer, maar goed.

Mannekes, als ik moet helpen, moet je het maar zeggen.

Ik heb niet gereageerd,

omdat ik weet: De eerste keer heb ik veel gereageerd en dat viel niet zo goed.

Dus nu zwijg ik.

Gaat het, jongens?

Ik zeg: Zolang je Arie en mij niet zonder dak zet,

want anders kom ik bij jullie een dak halen. Het moet plezant blijven.

Tien kampen, 24. Dus laat elk team twee planken pakken, dan zijn we ervanaf.

Hier ga ik echt een fort mee bouwen.

Handen omhoog wie er nog een deur wil. Eén, twee, drie, vier, vijf.

Neem maar mee, jongens. Ik hoef niet.

Het resultaat van een kleine week vergaderen

en ruziën over het huisje: t wee balken en één deur per kamp.

Hallo, buurman. Kom lekker zitten.

Zet maar neer. -Lukt dat zo, op de grond?

We gaan er een aanrechtblad van maken.

Eindelijk rust. Ik ga het toch nog Hotel Frieda noemen, denk ik.

Openluchthotel Frieda.

Jan en Evi hebben zes spelers op het spelersbord geplaatst.

De groep heeft beslist.

Waaronder René.

En René is nu bang dat als hij z'n enige bandje verliest,

hij er van niemand nog een gaat krijgen.

Dat is wel een beetje het nadeel van als je alleen in dat hondenhok ligt.

Terwijl je wel met iedereen aan het praten bent. Je bent wel super...

Dat ik met iedereen flex. Ja, klopt.

Maar Lisa heeft een punt.

Met iedereen overeenkomen, is niet genoeg.

René moet zich aansluiten bij een kamp

om nog meer vriendjes te maken.

Pura Vida ziet hem graag komen en samen met z'n nieuwe vrienden

is de verhuizing, inclusief tiny house, zo gepiept.

Ja, goed. Het is goed. -Ja.

Pas op voor je voeten.

Welcome to town. - Thanks.

En als beloning geen pint, maar een lekker schijfje augurk.

Bedankt, man. Hoe gaat het, jongens? - Fucking lekker.

Hondenhok verplaatst en verbroederd. -Ja, man.

Proost, jongen.

Salud, zeggen ze. - Salud.

Lekker, bro. -Ja, man.

Nu is hij aan. -Oké, nu is hij aan.

René.

What's up? Ik ben een beetje toegevoegd aan het andere kamp.

Je bent welkom. -Ik ben heel erg... Dat is heel aardig.

Zo'n solo dog, een zwerfhond. Kijk eens hier.

Hoi. -Heel gezellig, hè?

Jeetje. Ik schrik me rot, man. -Goed zo.

En daar is het.

Welkom, René.

Welkom, René. -René.

Dag zeven, de dag van het roulettespel.

Bij de spelers is de spanning voelbaar.

Ben je er een beetje klaar voor, René, vandaag?

Ik heb geen keuze. -Je hebt geen keuze.

Ik moet wel. -Je bent voor de leeuwen gegooid.

Ja, dan krijgen ze een leeuw. -Goed zo. That's the spirit.

Een speciale tactiek voor vandaag?

Als je gelooft in jezelf, komt dat allemaal wel goed.

Ja, man. Zoals ik al zei: Iedereen heeft kans.

Je moet blijven strijden. -Ja, absoluut.

Waarom is mijn leven zo fucked up?

Time to shine. - Time to shine.

No fear, Shani is here.

Het wordt een spannende dag vandaag.

Hallo, iedereen. Hoe is het? -Goed.

Ah, toch.

Zeg, vandaag spelen we het roulettespel

en de inzet is één bandje van elke persoon.

En Jan, de roulette heeft bepaald dat jij mocht beslissen.

Je gaat zelf niet spelen? -Ik wil niet spelen,

omdat ik zelf twee bandjes heb en ik zie het nut niet in waarom ik zou spelen.

Je hebt de volgende mensen gekozen: René...

Ja. Dat was de moeilijkste keuze.

Shani... -Hé.

El Che...

Tigo, Lindsay...

en Bilal. Kom maar naar voren.

Shani. -Komaan, Bilal.

Dit is jullie kans om van jullie ene bandje zes bandjes te maken,

dus 60.000 euro. Je mag je bandje in de schaal gooien.

Oké, dan gaan we spelen.

Straks gaan jullie vanaf de startpositie wandelen naar de wand,

met een blinddoek op.

Wie het dichtst bij de wand stopt, is de winnaar.

Wie tegen de wand aan botst met een lichaamsdeel of je kledij, ligt eruit.

Je hebt drie minuten. Binnen die drie minuten wandel je naar de wand

en jij beslist waar je wilt stoppen.

Dan sta je stil, je beweegt niet meer, je steekt je hand in de lucht.

Jullie staan allemaal aan het begin van jullie baan.

Maar ik heb een verrassing.

De muur waar je naartoe moet wandelen, is achter je,

dus je gaat achteruitwandelen.

De persoon die het dichtst bij de wand staat, wint.

Als je ertegenaan botst, lig je eruit.

Drie, twee, één, start.

Oh my God.

Het lijkt simpel, maar niets is minder waar.

In dit spel draait het om millimeters,

want te vroeg stoppen, staat garant voor verlies...

maar raakt ook maar een stukje kleding de wand

of raakt een hiel het hout,

dan is de kans op 60.000 euro ook verkeken.

René, je ligt eruit. Ga maar zitten.

En zo raakt René,

de leeuw die z'n bandje met hand en tand wilde verdedigen,

hem dan toch kwijt.

Bilal, ook jij hebt de wand geraakt. Je mag gaan zitten.

Nog één minuut.

En we zijn gestopt. Blijf staan.

Bilal en René, jullie mogen je blinddoek uitdoen en even hier komen staan.

En nu wordt het heel spannend.

Er zijn nog vier deelnemers over

en drie ervan staan zo dicht op de wand

dat de camerabeelden worden gecheckt of ze inderdaad iets hebben geraakt.

En dat blijkt wel het geval.

Twee van de drie spelers hebben inderdaad de wand geraakt.

En El Che staat er duidelijk te ver van af.

El Che, je mag je blinddoek uitdoen.

Zoals je ziet, ben je ver geraakt, maar niet ver genoeg.

Kom maar hier.

Shani, Tigo, Lindsay. Doe maar even jullie blinddoek af.

Het is superspannend, dat merk je.

Jullie staan alle drie heel dicht bij de wand.

Daarom hebben we de beelden opnieuw bekeken.

En we hebben gezien dat zowel Shani als Lindsay...

de wand even geraakt hebben.

Dus Tigo is de grote winnaar.

Ja, mensen. Jullie hebben het spel verloren, dus bandje kwijt.

Op dit eiland niets meer waard.

Het goede nieuws is: Je mag op het eiland blijven tot D-day.

En dan maar hopen dat iemand die opgeeft jou een bandje geeft.

Na D-day moet iedereen zonder bandje het eiland verlaten.

Proficiat, Tigo. Je bent de winnaar. -Dank je.

Goed gespeeld. -Dank je wel.

Je wint dus alle bandjes. Je bent net als Evi heel rijk op dit eiland.

Je mag één bandje hieruit kiezen.

Mijn eigen. -En er is hier ook een geheim plekje,

want hier zit een bandje dat 50.000 euro waard is.

Dat is voor jou.

Goed gespeeld, Tigo. Nog veel succes. Mensen, jullie mogen gaan.

Volgende keer ga ik naakt. -Gewoon blijven, toch?

Jij blijft wel. -Wie weet krijg je nog een bandje.

Nou, ik was natuurlijk liever gebleven met een bandje, man.

Goed gedaan. -Hé, Tigo.

Grote man. -Amai, proficiat.

Dank je wel. -Heel slim gespeeld. Heel slim.

Wachten. 'Laat ze allemaal passeren.' -'Laat iedereen maar botsen.'

Botsen. Dat hoor je en je weet hoe ver ze aan het gaan zijn.

En m'n 60.000 euro, jong. -Hupla.

Ik ben benieuwd wat je gaat doen. -Voortdoen, hè.

We zullen zien of de afspraken worden nagekomen of niet.

Dus... dat is afwachten. Spannend. We kijken uit naar morgen.

Mark en Bjorn. Twee alfa's in één kamp.

Het was gedoemd om te mislukken.

Tot nu toe werd er enkel over en weer wat geklaagd,

maar vandaag heeft Mark het echt gehad.

Mark.

Ik wil eerlijk zeggen: Ik heb vandaag een beetje zitten nadenken.

Ik denk dat ik uit het team stap, omdat ik dit team namelijk geen team vind.

De technieken die we hier aangeleerd zouden kunnen krijgen,

die worden niet gedeeld en het eten, daar moeten we maar op wachten.

Iedereen in de kampen heeft de blikken al op.

Ik stap eruit. -Je gaat toch niet alleen?

Wie mee wil, mag mee.

Als mensen denken 'ik heb hetzelfde idee', dan stap je mee,

en heb je niet hetzelfde idee, dan blijf je zitten. Simpel zat.

Ik vind dat jullie een beetje meepraten. Waar is jullie eigen mening?

Ik heb het tegen jou ook gezegd: Doe je dat op je werk? Ga je tegen je baas in?

Je zei: Nee, zo ben ik niet. Dat respecteer ik.

Dat mag, maar dan verandert er niks. -Als het je beslissing is om weg te gaan,

dan hou ik jou niet tegen.

Maar Björn, leg me nu eens uit, weet je wel...

Je vangt een vis. Er wordt aan jou gevraagd: Hoe vang je die vis?

Dan zeg jij: Je moet niet alles vertellen.

Waarom vertel je het niet? We kunnen met negen vis vangen.

Leg me dat nu eens uit. -Er is geen vis genoeg voor negen man.

Er is hier geen vis genoeg. Er zijn geen resources genoeg.

Nee, zijn punt is: Hoe heb je die vis gevangen?

Maar dat wil je niet vertellen, zeg je. -Met m'n handen, natuurlijk.

Dat ga ik niet vertellen. Dat zijn mijn skills die ik gebruik om te overleven.

Om een mondje mee te brengen naar het kamp.

Heb je dan nooit geleerd om je skills juist met andere mensen te delen?

Als je vraagt om die skills te delen, dan ga ik gerust met jou en deel ik ze.

Dat hebben we toch gevraagd? -Ik ga hier niet in het kamp zitten

en dat jij gaat vertellen aan een ander hoe ik vis vang.

Denk je dat ik dat doe? -Nee, maar ik vertrouw je gewoon niet.

Dat is prima. Weet je, eigenlijk gek ook.

Wat Björn zegt, dat wordt gedaan... -Nee, hoor.

Jawel. Daar gaan anderen in mee. Oké.

Is toch wel zo?

Björn, nu kan je wel zo doen, maar dan moet je bij de discussie erbij komen.

Je bent gewoon een stumperd. Een echte stumperd.

Ja, loop maar weg. Hé.

Je bent gewoon een loser, jongen. Je bent gewoon een loser.

En wat een sukkel. Als ik jou kan pakken, pak ik jou.

Met een spelletje pak ik jou meteen. Sukkel.

Rot op, man.

Hij zegt dat ik een asshole ben, op de achtergrond.

Als je een man bent, kom je met me praten,

zeg je wat je vindt, maar hij weet dat ik gelijk heb.

Hij manipuleert jou, jou, jou, jou, jou, jou en jou,

maar jullie hebben het niet door.

Mark heeft ons gezegd bij zijn vertrek dat Björn ons intimideert

en ik denk dat hij een beetje de verkeerde verwoording heeft gebruikt,

omdat Björn een soort van pater familias wil spelen over ons kamp.

Met alleen maar goede bedoelingen.

De uitvoering, daar is nog wat werk aan, maar hij bedoelt het allemaal heel goed.

Ergens geeft hij ook gewoon maar nuttige tips en zo.

Niet altijd, hoor, en zeker niet elke dag of zo,

maar soms is er iets waarvan je denkt: Dank je, Björn. Dat is een handige tip.

Jullie zagen het ook niet aankomen? Mark. -Van... Nee.

Want gisterenavond zat ik er ook gewoon nog bij te lachen.

Ik wist daar niets van.

En als ik te dominant ben voor jullie, dan moeten jullie het me zeggen.

Ik vind van niet. -Nee, ja.

Ik vind dit een dramaqueen, die nu even z'n gal spuit omdat hij honger heeft,

maar ik denk dat we overeenkomen, toch?

Als er iets is, kom je het gewoon zeggen. -Ik wil gewoon consequenter eten.

Dan doen we dat. Die dramaqueen is niet nodig.

We zullen er wel doorheen komen en we komen er met z'n allen.

Ik heb alles gedaan, hè. Mark kan mij niet aan.

Mark is niet mans genoeg om mij aan te kunnen,

dus zet Mark iedereen tegen mij op.

Maar mocht Mark mans genoeg geweest zijn in het kamp,

dan bleef hij in het kamp en stootte hij mij eruit.

Of dan zat hij nog altijd in het kamp en dan waren we bondgenoten.

Maar dat is geen vent, dat is een klein kind.

De grote vraag voor de aankomende Arena:

Gaat Tigo blijven of gaat hij opgeven?

En als Tigo vertrekt,

wat gaat hij dan doen met z'n bandjes?

Ik denk echt dat je jezelf tekortdoet als je nu naar huis gaat.

Ja, ik moet me nu al geen zorgen maken over D-day en alles daarna.

En nu zit ik hier. -Zes bandjes, jongen.

Een nieuwe voorgevel, slaapkamers allemaal vernieuwd.

Daarom zeg ik: Waarom zou je nu al de handdoek in de ring gooien?

Ja, da's waar. Ergens zou het heel jammer zijn.

Je hebt gelijk, je hebt gelijk.

Jan gelooft nog steeds in hun afspraak.

En twee keer gevraagd. We zullen wel zien.

En breekt hij z'n woord, dan breekt hij z'n woord.

86 bewoners zijn op weg naar de Arena.

Zij gaan antwoord krijgen op de vraag:

Gaat Tigo zich aan z'n afspraak met Jan houden?

Welkom, allemaal. Vandaag krijgen jullie wederom de kans

om vrijwillig het eiland te verlaten.

Dus ik stel jullie de vraag.

Wie wil er nu Million Dollar Island verlaten?

Denk goed na, want we gaan deze vraag pas over drie dagen weer stellen.

Dan mogen de mensen die nu het eiland willen verlaten, naast me komen staan.

Sorry, maatje.

Goed. Zeven mensen staan naast mij,

hebben het acht dagen volgehouden op het eiland.

Aan jou de eer, Jean-François. Aan wie ga jij je bandje geven?

Ik denk dat het vrij voor de hand liggend is dat het bandje naar Stuw gaat.

Jij blijft nog even op het eiland. Goed zo, Stuw.

Zoentje, zoentje.

Het eerste bandje is vergeven.

Stephanie. -Ja.

Ik zie meteen de tranen in je ogen staan.

Ja, omdat ik al deze mooie mensen echt superhard ga missen.

Ik gun het iedereen van mijn team,

maar er is een iemand die echt mijn maatje is geworden en dat is Manon.

Manon.

Niet huilen, jongens. Echt, ik kan het bijna niet meer aan.

Ik word zelf ook emotioneel.

En er zijn er meer die er deze ochtend in één klap

10.000 euro bij krijgen.

Maar wat doet Tigo met zijn 60.000 euro?

Stilte voor de storm, Tigo.

Dat kun je wel stellen.

Tigo. -Dennis.

Winnaar van een roulettespel. 60.000 euro om z'n pols.

Waarom sta je dan nu naast me?

Ik dacht dat de overwinning me de nodige boost zou geven,

maar een uurtje later vond ik mezelf weer in de zee ronddobberen

en te denken aan thuis. Ik ben helemaal geen avonturier.

Ik ben gesteld op luxe. Ik hou van m'n routine.

Ik hou van het dagelijkse leven, ik ben niet zo avontuurlijk.

En daarom dat ik dat iemand anders met heel m'n hart ga gunnen.

Jij gaat iemand heel erg blij maken. -Absoluut.

Was dat moeilijk voor je? -Nee.

Vrij snel had je al... -Ja.

Wanneer wist je dat eigenlijk? -Voordat ik het spel mocht spelen al.

Voordat je het spel ging spelen wist jij al:

Als ik het win, geef ik m'n zes polsbandjes aan...

Ik heb een afspraakje gemaakt met Jan dat ik sowieso wilde vertrekken vandaag

en Jan heeft mij... Ik heb afgesproken met Jan: Als je mij die kans wilt geven,

dan zullen alle bandjes jouw richting op komen als ik het spel dan win.

Wat netjes van je. Dus Jan krijgt jouw bandjes?

Ik kan het niet maken tegenover mijn team om ze naar jouw team te laten gaan.

Ik hoop van tactische speler tot tactische speler dat je dat begrijpt.

Jullie hebben dan ergens boven de 20 bandjes. 21, 22 bandjes.

Mijn team kan dan helemaal niets meer tegen jullie opwegen.

Ik snap het, maar ik breek mijn woord niet

en ik vind het jammer dat mensen hun woord breken.

Jan gaat ze dus niet krijgen. -Nee.

Je hebt je woord gebroken.

Jammer, Jan. -Het spijt me.

Waar gaan jouw zes polsbandjes heen?

Naar onze prachtige Mo daar.

Verdiend, man. -Mo.

Ik zat daar echt met een heel mooi gevoel.

Ik dacht: Oké, Tigo. You're doing great.

Ik zat ook de hele tijd naar Jan te kijken

en Tigo zei toen: Nee, ik ga mijn bandjes niet aan jou geven, Jan.

En hij kon wel huilen.

Dikke, vette plottwist, want Tigo, you did great, man.

Je bent een topper, Tigo. Echt waar.

Alleen maar love. -Zeker.

Mo. Op dit moment de rijkste op het eiland met 70.000 euro om z'n pols.

Bilal. Je hebt je polsbandje verloren,

dus je kan helaas niemand blij maken met een bandje.

Dank je wel. -Graag gedaan.

Ciao, mensen.

Wessel. -Als iemand het verdient,

dan is het m'n vriendin Lisa.

Lisa.

Het bandje van Wessel gaat naar Lisa.

In totaal wisselen maar liefst elf bandjes van eigenaar.

Maar hoeveel mensen er ook vertrekken,

het miljoen blijft altijd op het eiland.

Er zijn alleen steeds minder concurrenten

en al helemaal na het aankomende roulettespel.

Ik ga aan de roulettetafel draaien en dat ga ik drie keer doen.

De persoon op wiens nummer het balletje valt,

zal een team moeten samenstellen.

Een team van vijf mensen.

Dat betekent dus

dat we het volgende roulettespel met vijftien eilandbewoners gaan spelen.

Het eerste nummer is 10.

Rieneke. -Rieneke, jij bent de eerste.

Gefeliciteerd.

Ja, weet ik niet. -Nee.

Nee.

De spanning.

Maar het is nummer 22 geworden.

Arno.

Nummer 2.

Ik wil niet.

Brechtje. -Brechtje.

Jouw nummer is gevallen. -Ik wil niet.

Je wilt niet?

Ik merk dat ik de poeha om het spel heen heel lastig vind.

En dit zet me wel in een positie waardoor het niet makkelijker wordt.

Dat klopt. -Top, dank je wel.

Ja, ik kan hier niks aan doen. Jij bent een van de drie

naast Rieneke en naast Arno.

Jullie zullen alle drie een team moeten samenstellen van vijf personen.

Ik geef twee tips voor het spel.

Teamwork...

en doorzettingsvermogen.

Daar zullen jullie het mee moeten doen.

En weer verliest Million Dollar Island een deel van haar bewoners.

Zeven spelers stappen op de boot naar huis.

De 75 overgebleven eilandbewoners keren terug naar hun kampen

en zetten het avontuur verder. Hun droom is nog niet voorbij.

Hun kans op een deel van het miljoen nog niet verkeken.

Raak hem niet aan, ik zweer het je, want ik ga je echt een klap verkopen.

Bitch fight.

Mij niet fucking aanraken.

Ik ben echt bang dat als dit verdergaat, iemand naar huis gestuurd zal worden.

Drama. -Seriously?

Ik ga naar huis. Ik heb het gehad.