Original subtitles

Million Dollar Island,

een spel waar vijftig Vlamingen en vijftig Nederlanders

een eigen primitieve samenleving starten,

ergens ver weg op een onbewoond eiland.

Welkom op de Filipijnen.

Bij de start krijgt iedere deelnemer een polsbandje.

De bandjes zijn genummerd van 1 tot 100

en zijn elk 10.000 euro waard.

Samen zijn ze dus 1 miljoen euro waard

en dat is de inzet van dit unieke avontuur.

Alle honderd hebben één en hetzelfde doel:

met zo veel mogelijk bandjes de finale halen.

Tijdens de finale zullen minstens één Belg en één Nederlander

al hun verzamelde bandjes proberen te verzilveren.

Ze mogen evenveel kistjes openen als dat ze bandjes hebben,

maar openen ze een kistje met een bom...

dan hebben ze niets.

De aankomst van de honderd bewoners ontaardt direct in chaos.

Rennen, jongens, want anders kan je niks pakken. Rennen.

Er blijkt namelijk weinig tot geen voorraad te zijn.

Al het bouwmateriaal zit in dit huisje

en al het eten bevindt zich op de bodem van deze potten.

En dus is het pakken wat je pakken kan.

Een snoepwinkeltje.

Jongens, kom op. Allemaal even normaal doen.

Even met z'n allen hier komen.

Handen omhoog voor delen.

Maar Bjorn deelt niks en stort zich op het gereedschap.

Ho, broer. Ik heb hiervoor gekozen. -Ja, ja.

Frieda neemt haar intrek in het huisje...

Het is precies oorlog.

...beschermd door Cindy.

Nee, niet aankomen. Over mijn lijk. Je gaat dat hier niet afbreken.

Roddel en achterklap nemen het eiland over.

We gaan rond in het kamp. Er zijn mensen die tegen etenstijd iets zullen koken.

Die mensen hebben al het eten gestolen.

Op dag twee verlaten al zes bewoners het eiland,

en de rest wil enkel antwoord op die ene vraag:

Ergens moet er toch eten zijn?

We zitten al twee dagen hier met best wel weinig.

Wat ik wil vinden, is eten.

Dag drie op Million Dollar Island

en iedereen zit met één en dezelfde vraag:

Waar is de voedselvoorraad?

Buiten wat kokos en een tros onrijpe bananen

is er helemaal niets.

Er is geen eten. -Nee.

Zo'n klein beetje rijst en pasta. -Ik heb het nog nooit gehad,

maar we hebben echt geen eten.

Sommige mensen kunnen wel zonder eten,

maar er zijn vele anderen die niet zonder kunnen.

Ik denk wel dat mensen gaan opgeven.

Als dat zo blijft verdergaan, dan denk ik wel dat mensen zullen opgeven.

Er is wel iets van voorraad,

alleen ligt dat niet op het eiland, maar ervoor.

En dit schilderij verklapt waar.

Voor het dorp ligt precies zo'n boei

en hieronder liggen conservenblikjes verstopt.

Maar zolang de hint niet wordt gezien,

blijven de potten leeg.

Het is wel vreemd dat we nauwelijks hebben gegeten.

Maar er is ook nog helemaal niks gevonden.

Geen pasta, geen rijst. -Niks.

Er moet ergens eten zijn. Dat kan niet.

We hebben drie bananen. Drie. Drie bananen en drie aubergines.

Heb je dit al geproefd? -Nee, ik hoef geen... Bananenschil?

Ik ben geen aap, schat.

Je kan het gewoon proberen. Het is best wel lekker.

Ik zit het de hele tijd te eten.

Maar we moeten toch eten krijgen ook?

Als we één vis hebben voor twaalf man, dan ga ik straks dood.

Ja, nee. Ik ook.

We snappen nog steeds niet echt heel goed waar er rijst of meel of zo ligt.

We hadden ergens een beetje verwacht dat dat er ook bij zou zijn.

Ik denk dat het verstopt zit.

Ik kan me niet voorstellen dat het echt begraven is.

Onder zo'n huisje vind ik het nog een plek,

maar je kan toch niet dat hele eiland opgraven om...

Dat is toch zinloos? -Iemand zei: Het hangt in de bomen.

Het is nergens op gebaseerd,

maar iedereen gelooft heilig in een verstopte voorraad.

En dus gaan enkelen het eiland omploegen.

Honger doet gekke dingen met mensen.

O, jeetje. Gelukkig ben ik daar net weggegaan.

Daar ligt geen eten, jongens. Onder het huis ligt geen eten.

Ik zit toch te denken om bij die boei daar...

want het is een onbewoond eiland, maar er liggen wel boeien.

Dat vind ik raar. Ik ga het gewoon proberen.

Ik denk gewoon dat mensen door hun honger helemaal psychisch aan het doen zijn.

Op Million Dollar Island is het de bedoeling

dat je je eten uit de natuur haalt.

En gelukkig zijn er eilandbewoners die dit hebben begrepen.

Zo wordt er gescharreld in de jungle,

geoogst uit de moestuin en voedsel gehaald uit zee.

Deze zijn echt niet te eten. -Nee?

Die smaken echt... -Die kunnen we als aas gebruiken.

Die zijn echt niet te eten. -Ja, die kunnen we als aas gebruiken.

Voor de vissen, hè.

Naast het gebrek aan voedsel

is er nog een aanslepend dossier op het eiland: het huisje.

Ik vind het echt schandalig dat ze dat huis aan het afbreken zijn.

Dat is wel heftig, want uiteindelijk was dat huisje perfect intact.

Perfect intact. Als het regent, kunnen we er allemaal schuilen.

Nu zitten we allemaal half in de regen.

En plus, er slapen daar oudere mensen.

We hebben Frieda die daar slaapt, Arie slaapt daar.

Ik vind dat echt heel erg. Ik vind dat schrijnend.

Maar heeft dat nog... Is het nu...

Allee, komt het nog goed tussen die groepen of niet?

Ik denk dat niet. In elk geval met mij al niet.

Die mogen van mij nog donder verwachten. -Ja? Oké.

Het is maar goed dat Cindy niet ziet wat er op hetzelfde moment

aan de andere kant van het eiland gebeurt.

De aanval op Hotel Frieda is weer gestart.

Het maakt toch niet uit dat je geen luik hebt?

Ik heb nog niet eens een dak boven m'n hoofd.

Ja, er is een hele groep die wil afbreken.

Verdelen. Hoe moeilijk kan het zijn? Maar ja, mensen zijn gewoon kut.

Als je alleen de luiken weghaalt... Die is een beetje overbodig, maar het is zonde.

Je weet toch: Als één iemand een luik weghaalt, dan gaat de rest erop.

Hyena's, jongen.

Wat ga je doen? -Dat is een deel van ons dak.

We hebben in ieder geval een dak boven ons hoofd.

Een slaapplek waar ik op slaap en ook waar Arie slaapt.

Van alles los proberen te... Aan de muren van alles afbreken

en kijken in mijn persoonlijke spullen, ik vind dat niet kunnen.

Alles wordt hier afgebroken en ik moet gewoon zeggen: Dat is goed?

Waar mag ik slapen? Mag ik bij jullie komen?

Ik vind dat raar dat jullie dat vanzelfsprekend vinden

dat jullie in een kamp binnengaan en jullie ding doen.

Maar dit is geen kamp, hè.

Dit is een huisje waar iedereen in kan. -Dat was het kamp... Ja.

Ja. -Het was oorspronkelijk mijn huisje.

Ja, jouw huisje... Het gaat niet altijd jouw ding zijn.

We zijn hier allemaal. -Nee.

En iedereen slaapt hier ofwel op de grond in het zand,

ofwel op iets wat ze zelf hebben gebouwd.

Jullie denken dan niet aan jezelf? Dus ik mag niet aan mezelf denken?

Da's waar. -En jullie beginnen...

Er zijn mensen die gewoon in mijn slaapkamer gaan. Hupla.

Nee. -Echt? De achterkant is ook al weg.

Die hebben dat ding van de slaapkamer eraf gehaald. Dat kan niet, hè.

Oh, jij lacht er wat mee. -Nee, ik...

Kan je tot hier komen? Ik ga naar daar. Ik breek alles af.

Ik vind niet dat je de verkeerde personen moet beschuldigen.

Je hebt niet gezien wie het is en begint tegen ons te kakken.

Ik sta vooraan op het terras met andere mensen een praatje te slaan,

ik kom in mijn slaapkamer...

en ineens is er een muur weg.

Ik weet het niet, ik vind dat niet chic.

Dat is de slaapplek van iemand, ineens in de open hemel...

Ik snap het, maar wij hebben het niet, dus je moet niet tegen ons beginnen.

Jezus, man. -Mijn privacy, spullen...

Ik ben bezig met groenten te verplaatsen, niet eens met een huis af te breken.

Ver weg van al het gedoe in het dorp

ligt kamp Ocean's Eleven.

Deze club jonge ondernemers heeft bewust gekozen

voor een plek in de luwte.

Zij hebben het hier helemaal naar hun zin.

We hebben nog wel rantsoen voor een dag of vijf.

We kunnen gewoon meer rusten. Alle basisdingen hebben we al.

We hebben een dak, we liggen goed.

Zakken vol cassave, kokosnoten, banaantjes.

We gaan lekker. -Nu kunnen we wat bonus gaan doen.

Het lijkt erop dat in het dorp toch meer onrust is dan in ons kamp...

dus we denken wel van: laat dat zichzelf maar even uitspelen eerst.

En kamp Ocean's Eleven zou weleens gelijk kunnen krijgen,

zeker nu Cindy zich heeft gemeld in het dorp.

Jullie breken alles af.

Wat stel jij voor? Waar wil je mee gaan bouwen dan?

Waar moeten we mee bouwen? -Wat wil je dan bouwen?

Een dak boven m'n hoofd, lieverd. -Oké.

Nee, ik zeg gewoon mijn mening. Doe ermee wat jullie willen.

Doe maar gewoon. -Ja, ik zeg het gewoon.

Oké. Nou ja, mijn mening is...

Dat jij een dak boven je hoofd moet hebben en dat de oudere mensen buiten mogen.

Buiten mogen? Natuurlijk niet. Ze liggen toch binnen?

Ze liggen toch binnen? -Het ding is...

Ik heb al gezegd: Iemand pakt dit, dan wil de andere dat.

Jij wilt toch ook een plank hebben? -Ik hoef geen plank.

Je mag je plank houden. Je mag die oprollen en in je kont steken.

Geen probleem. -Maar je bent één van de honderd.

En andere mensen willen wel graag een dak. -Oké, maar ik spreek niet voor mijzelf.

Ik spreek hier voor Arie en voor Frieda. Ik spreek niet voor mezelf.

Doe ermee wat je wilt. Ik hoef geen plank.

Jullie mogen al die planken pakken, oprollen, in jullie reet steken

en uitspugen. Jawel, want ik denk aan Arie en Frieda.

Bescherm de ouderen. -Die kunnen nog steeds blijven, toch?

Die kunnen nog steeds blijven. -Je gaat toch het avontuur aan?

Ze wisten toch niet dat er een huis zou zijn?

Ze kunnen nog steeds blijven slapen. Ik zie het probleem niet.

Hebben ze toch? Ik zie het probleem niet. -Als je muren wilt, ga je toch naar huis?

Cindy houdt de meute vandaag niet tegen

en Frieda kijkt lijdzaam toe hoe haar huisje

stukje bij beetje wordt ontmanteld.

Roofvogels.

Dat is het enige wat ik loskrijg.

En daar gaat het schilderij met de hint naar voedsel.

Jongen, we hebben mooie decoratie voor ons kamp. Die past hier perfect.

Het is mooi, maar we kunnen hem ook omdraaien.

Of teamnaam. -En dan zetten we onze kampnaam erop.

Ik zou het doen. -Palm Power was het.

Palm Power? -Palm Power, ja.

Ik vind het een heel goede. -Ik denk dat we dat doen.

Jammer van de hint,

maar er wordt wel weer een nieuw kamp geboren: Palm Power.

Het naambord van Blue Lagoon, het kamp van Bjorn en Duni,

is ook bijna af.

We gaan onze tanden poetsen met as.

En ook het kamp van Ilone en Cindy heeft intussen een naam.

Het is al weg. -O, het is wel weg.

Seefhoek.

Zo, zo. Hallootjes, wat zijn jullie aan het doen?

Fire. -Een cursus vuur maken aan het geven.

met de vlam in de pijp

Lekker, ouwe.

Wat gaan we nu eten, jongens? -Slakken.

Slakken met? -Met banaan.

Mayonaise? -Met wat nog?

Goeiemorgen.

Een paar liggen er nog te slapen.

Jordi, heb je een goede nacht gehad?

Ik heb een prima nacht gehad. Ik mag niet klagen.

Hier zien we wat beter het bedje.

Iedereen ligt nog lekker te slapen.

Goeiemorgen, Jil. -Goeiemorgen.

O, heerlijk. -Heb je lekker geslapen?

Ja. -Goed zo.

We hebben het goed voor mekaar.

Een nieuwe dag. En die begint ook hier op Million Dollar Island

met een ochtendvergadering.

Het eerste punt op de agenda? Jawel.

Het huisje, jongens.

Ik weet dat er mensen zijn die het huisje graag willen afbreken,

zodat ze onderdak hebben. Zijn er mensen die het willen afbreken

of waarvan hun team zegt: Gooi het neer?

Als ik een kleine mening mag geven.

Daar zie ik alleen maar klamboetjes.

Toen ik het strand op ging, even kijken naar de buren, klamboetjes, klamboetjes...

Als je hier twee maanden wilt blijven,

gaan we minimaal één of twee keer onweer krijgen en storm,

en daar zijn er allemaal planken. Je hebt planken nodig.

Ja. -Dat kan alleen met hout.

Ja, dus dat huis is niet om nu ingegaan te worden.

Naar mijn mening. Voor mij is het om afgebroken te worden.

Is dat dan eerlijk te verdelen tussen alle klamboeteams?

Laten we het eerst... -Als de groepen uitdunnen,

en dat gaat gebeuren, dan wordt de groep sowieso kleiner

en je kunt het achteraf niet meer ineenzetten. Dat is gedaan.

Als er een serieuze storm is... -Kunnen we er allemaal toch in.

Luister... -Als we proppen.

Oké, parkeren we even? De volgende...

Laten we het even wat leuker maken vandaag.

Ja. We hebben namelijk wat gevonden.

We dachten: Een mooi dingetje voor de grap, om het op te vrolijken.

We zaten gisteren bij ons kampvuurtje bij het kamp en toen dachten we: Verrek.

Daar moet iets zijn.

Hier staat ofwel een euro, ofwel is het een hoofdletter E-ten.

Eten. -Wow.

Eten, eten, eten.

We hebben het alleen nog niet gevonden.

Er is nog één boei over waar nog niet gekeken is en die is heel ver weg,

dus ik stel voor dat we met een man of vijf, zes die kant op gaan.

De hint is ontdekt, en ja hoor, daar gaan ze.

Vol goeie moed op weg naar de boei.

Ik hoop dat ze iets vinden. Ik hoop echt dat we rijst...

Het begint lastig te worden. Ik hoop dat we pasta hebben.

Misschien krijgen we ook bolognesesaus. -Een eitje.

Maar rijst ligt toch niet in de zee? -En tabasco.

Ik hoop ook dat iedereen... Als we de kist vinden,

dat we gewoon heel eerlijk gaan delen. -Ik denk het ook.

Ja. -Het ziet eruit alsof ze iets hebben.

Ik denk het wel.

Nu wordt het hoog tijd dat er een beetje rijst, pasta is.

En wie weet nog wat.

Frikandellen. -Hè? Maar...

Ja, we gaan wel kijken, man.

Eten. -Eten.

Nou, goed van jou. -Ja.

Ik denk dat er meer in zit dan alleen maar blikken.

Alleen maar blikken met eten, waarschijnlijk.

En wat zit erin dan? Blikjes? -Allemaal blikken.

Ik denk tonijn, bonen... Zo van die dingen.

Maar helemaal vol met blikjes? -Nee, want er is een laag beton.

Want het was echt wel... Het is gelukt, maar het was wel...

Jongens, het zijn er vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien, elf, twaalf.

Dus dit is het? -Dit is het.

Dit is het? Heb ik daar zo veel moeite voor gedaan?

En in die ton zit er niks meer? -Zit er niks meer in die ton?

Evi is op weg naar het grote bord.

Het nummer op haar polsbandje is gedraaid tijdens de eerste roulette.

Nummer 41.

Evi, gefeliciteerd. -Nou, bedankt.

Evi moet bepalen welke zes spelers

het allereerste roulettespel gaan spelen.

De inzet is één bandje van elke speler.

Ze kreeg ook een tip die haar kan helpen met haar keuze.

Welke vaardigheden heb je nodig om het spel te winnen?

Concentratie, evenwicht en een goed gevoel voor balans.

En omdat Million Dollar Island draait om het verzamelen

van zo veel mogelijk bandjes en er nu vijf te winnen zijn,

heeft Evi een plannetje bedacht.

Ik ga het sowieso zelf doen.

Ik wil wel graag sowieso zelf spelen, omdat ik niet dadelijk thuis wil zijn

en wil denken: Had ik het maar zelf geprobeerd.

Ik denk... Even kijken, waar staat die? Sowieso Frieda.

Ja, ik wou het net zeggen. Over één ben ik het wel eens.

Want dan gaat ze misschien naar huis.

Frieda zegt dat ze het huisje niet claimt, maar eigenlijk doet ze het wel.

Ze zegt ook dat ze heel toevallig in het huisje beland is

en iedereen mag er komen slapen, maar we mogen er niet eens een luikje afhalen.

Wie heeft dat hele huis nodig? Niemand, want wij liggen gewoon buiten.

José. Dan meteen die daarboven, Mieke.

En het is geen toeval. Evi kiest enkel vijftigplussers.

Eén, twee, drie, vier en Arie.

Ik ben 22 en zij zijn allemaal richting de 50 of ouder,

dus ik denk wel dat dat misschien in mijn voordeel kan werken

met de hitte, met hoelang het spel duurt... Ja.

Ik ga het niet moeilijk maken voor mezelf als het niet hoeft.

Ik denk wel dat ik in mijn voordeel ben, dat ik fitter ben dan deze mensen.

Daar geef ik je groot gelijk in. -Het is gewoon tactiek.

Het is niks persoonlijks, maar je moet kiezen.

Ik had precies hetzelfde gedaan.

Had je serieus uit ons team gekozen? -Ik had de zwaksten gepakt.

Ook uit ons team? -Interesseert me geen reet.

Serieus? -Hij is erg, hè?

Volgens mij is José aardig, dus het is jammer.

José en Karin zijn heel aardig. -Dat heeft er niks mee te maken.

Ik moet voor mezelf kiezen, zodat ik ga winnen.

Van jou snap ik het, maar van Mark snap ik het even niet.

Dat ik m'n eigen kampgenoot zou kiezen? -Dat je je eigen kamp nu al kiest.

Uiteindelijk moet je toch in je eigen vlees snijden.

Ik kan toch wel socializen en uiteindelijk iemand een mes in z'n rug steken?

Dat gaat bij mij ook gebeuren.

Dat gaat bij mij ook gebeuren. -Dat is wel waar.

Fijn dat ik het nu weet. -Laten we elkaar geen mietje noemen.

Zo hoor je nog eens wat.

Amber haast zich naar haar kamp Blue Lagoon.

Hun eigen kampgenoot Mark is dus niet te vertrouwen

en José werd gekozen, dus veel te vertellen.

Ik heb heel wat dingen uit het kamp. -Oei.

José, jij staat op het bord. -O, nee.

Nee.

José, Frieda, Arie... -Alle oude mensen.

Ja, slim gekozen. Karin ook.

Supertactisch. -Dus twee uit ons kamp?

Ik stond dus met Mark te praten aan dat bord

en toen zei hij ook: Tactisch gekozen. Ik had misschien wel hetzelfde gedaan.

Toen zei ik ook: Ga je in je eigen kamp snijden?

Toen zei hij: Ja.

Toen zei ik: Als het later in het spel is, snap ik het,

maar je gaat toch niet de eerste dagen in je eigen kamp snijden?

Koekje van eigen deeg. -Wij gaan samen naar die Arena toe

en wie zit er bij iemand anders? Mark. En op het moment dat...

Hij zat bij Stephanie en nog wat mensen. Ik weet het niet precies.

Toen was hij aan het praten en ik keek eventjes om

en ik zag hem en hij keek naar mij en hij keek even weg, en ik dacht: ja...

Hoe graag ik Mark ook heb,

want hij is heel recht voor de raap,

maar ik denk niet dat ik hem 100 procent vertrouw.

Ik denk dat hij ons gaat naaien of zo. Ik weet het niet, ik denk dat er iets...

Addertje onder zijn gras, dat denk ik wel.

De spelers van het allereerste roulettespel zijn bekend.

En net voor ze vertrekken naar de Arena,

vindt er nog snel topoverleg plaats tussen de eilandsenioren.

Ik denk gewoon dat Evi ons onderschat,

want we hebben veel meer levenservaring, veel meer...

Maar het hangt er ook vanaf welke balans het is.

Als het echt fysieke balans is, schat ik onze kansen misschien iets minder,

maar als het een andere soort balans is... -Dat weet je niet op voorhand.

Misschien passen ze het spel nog wat aan,

dat ze denken: Ach, die oudjes. Die arme stakkers.

We gaan Evi eens op haar plaats zetten.

Hier staat het team 65-plus.

Een beetje. Ik ben ook nog 63. Kan.

51. -Ja, wat geeft dat?

Gaan we ervoor? -Natuurlijk gaan we ervoor.

Hand erop, shake it. -Oudjes.

Dit is toch wel een team. Dit gaat gewoon winnen.

Mochten ze toch verliezen,

dan hoeven de spelers nog niet naar huis.

Dat geldt pas vanaf D-day,

het moment dat het spel een nieuwe fase in zal gaan.

Maar zover is het nog niet.

Vandaag spelen we het eerste roulettespel van Million Dollar Island.

De inzet van het spel: één polsbandje per speler.

Evi, de roulettetafel heeft bepaald dat jij de spelers moest uitkiezen.

Ja. -En dat heb je gedaan.

Sterker nog, er stond al vrij snel één foto pontificaal op het bord.

En dat was je zelf. -Ja. Ik wil het sowieso zelf doen.

Ik vind het moedig. Je mag naast me komen staan.

Dank je. -Succes.

Succes. -Succes, Evi.

Dan heb je nog vijf namen genoemd.

Jullie mogen naar voren komen en naast Evi komen staan.

Succes.

Evi, vanwaar deze keuze?

Je moet het jezelf natuurlijk niet te moeilijk maken, dus ik dacht...

Ja... -Wat dacht je?

Ik dacht: Dan kies ik de mensen uit die een stukje ouder zijn. Dus ja.

Dat betekent dus dat je denkt dat die niet zo goed zijn in dit spel?

Je weet dat natuurlijk nooit, maar...

het zou kunnen.

We spelen vandaag voor 60.000 euro.

Jullie mogen allemaal jullie polsbandje afdoen en in de schaal gooien.

Zes polsbandjes in de schaal, 60.000 euro. Daar gaan we voor spelen vandaag.

Je ziet hier een evenwichtsbalk met aan de overkant een goudkleurige wok.

Het is de bedoeling dat je drie van deze zes ballen zo snel mogelijk

van de ene naar de andere kant brengt met dit tafeltennisbatje.

Balanceren dus.

De vier snelsten gaan onderling met elkaar strijden om de winst.

Je ziet daar een bord met aan de uiteinden drie gaten.

De ballen die je hebt verzameld, zal je één voor één over dat bord moeten rollen,

totdat er in elk gat één bal ligt. Degene die dat het snelst doet,

wint het spel, wint zes polsbandjes, wint 60.000 euro.

Het spel gaat beginnen. Drie, twee, één. Go.

Er moeten drie van de zes ballen in de gouden wok,

en dat valt nog niet mee. En valt je bal in het zand,

dan ben je deze kwijt en moet je een nieuwe pakken.

Kom op, Arie. -De bal valt bij Karin.

Karin, snel terug en een nieuwe bal.

Kom op, Arie.

Concentratie, Evi.

Arie, jij hebt nog maar drie ballen over,

dus als je nog één bal laat vallen, dan ben je sowieso uit het spel.

Kom op, Arie. Niet opgeven.

Mieke is heel dichtbij. -Komaan.

De eerste bal die erin ligt, is van Mieke.

En het is Arie die als eerste uit het spel ligt.

Fuck, jongen.

Wat ben ik fucking blij. - You go, Mieke. Komaan.

De eerste bal ligt erin van Karin.

Bij Mieke, Karin, José en Evi ligt nu één bal in de wok.

Hij is door het net gegaan. Telt.

Frieda, ook jij ligt uit het spel.

Voor Frieda en Arie is het einde verhaal.

De rest maakt nog kans op de finale.

En dat is de tweede bal voor Evi.

Karin en Evi liggen nu aan kop met ieder twee ballen.

Zo dicht bij de derde bal.

Ze heeft nog één kans. Twee ballen liggen erin.

En de tweede bal voor José.

Neem je tijd, doe rustig aan. Goed bezig.

Neem je tijd. Zowel Frieda als Arie liggen al uit het spel.

O, nee. -Kom op.

Ik heb gedaan.

Mieke, ook voor jou is het spel nu klaar.

De eerste die de finale speelt, is Evi.

José en Karin zijn nog in het spel. En het is...

Karin als tweede. De bal zit er...

in.

De derde. José ook in de finale.

We spelen de finale niet met vier, maar met drie mensen.

Karin, José en Evi. De ballen die jullie verzameld hebben,

zullen jullie één voor één over het bord moeten rollen,

net zolang totdat elke bal in een gat ligt.

Degene die dat het snelst doet, wint het spel.

Drie, twee, één. Start.

En de eerste bal rolt, maar veel te hard.

Ook bij Karin rolt die eraf en bij Evi ook.

Het is natuurlijk even aanvoelen hoe dat gaat.

Een goed gevoel voor balans, dat heb je ook echt nodig bij dit spel.

Bij Evi ligt de eerste bal erop.

En bij... José ook.

Nee. -Nog niet?

Millimeterwerk. -Zit die er al in?

Nee, nog steeds niet.

Het lijkt alsof hij erin zit. Hij moet nog een klein tikje.

Zit hij erin? Volgende bal.

Het is Evi aan de leiding met twee ballen, daarna José met één bal.

Karin moet de eerste bal nog.

En nog steeds twee ballen in de gaatjes. Ze moet er nog één.

Mist de bal in het midden.

Evi heel dichtbij, Evi heel dichtbij. Een millimeter.

Gaat ze winnen?

Zichzelf op het bord gezet als eerste.

En hij ligt. Het is Evi die wint.

Goed gedaan. -Gefeliciteerd.

Evi, gefeliciteerd. -Dank u.

De verliezers. Ja, jullie staan met z'n vieren.

Karin is heel even bij de medics.

Het was behoorlijk intensief, denk ik, maar hopelijk voelt ze zich snel beter.

Het is keihard, maar op dit moment zijn jullie niets meer waard op het eiland.

Maar jullie mogen wel tot D-day blijven en je moet hopen

dat één van de afvallers zijn of haar polsbandje aan jullie wil geven.

Jullie mogen gaan zitten, en jij mag hier komen staan.

We speelden voor 60.000 euro,

dus jij bent vanaf vandaag de rijkste op het eiland.

Fijn.

Je hebt zes polsbandjes. Daar mag je er één van uitkiezen.

En welk nummer is dat? -41.

41.

Jongens, de allereerste keer dat we dit bandje zien hier in de Arena.

Past goed, hè?

Past lekker bij je haar, zou ik zeggen. - Holy shit, echt wel.

50.000 euro. Dit is waar het om gaat: polsbandjes verzamelen.

Ik ga het bij je omdoen.

Dank u, dank u. -Evi.

60.000 euro. Gefeliciteerd.

Jullie mogen gaan.

Mensen zijn toch geneigd om te generaliseren, zeg maar.

Als het gaat over wat ouderen,

dan denken ze meteen aan geraniums en dat soort geneuzel.

In de praktijk blijkt hier toch iets anders, eigenlijk.

Klopt. Het is niet omdat wij een jaartje ouder zijn, dat we te onderschatten zijn.

Oké, we hebben verloren en dat is jammer, maar we hebben er toch voor gestreden.

Dat is... absoluut. -Ja, dat vind ik ook wel.

Aan het eind van dag vier

staat er eindelijk iets anders op het menu dan kokos en banaan.

De gevonden blikjes zijn keurig verdeeld.

Jongens, eet smakelijk alvast allemaal. -Smakelijk.

Iedereen is zielsgelukkig met één simpel conservenblikje.

Ons blikje. Eten.

En wat schaft de pot vandaag?

Wat zit erin? -We gaan kijken.

En? -Tonijn.

Tonijn? - Hell yeah.

Ik zal dat hier al op doen. -Gooi het erbij, ja.

Amai, maat.

Blikvoer smaakte nog nooit zo lekker.

Een beetje ossenstaartsoep. Een ander smaakje weer eens.

Behalve in het kamp van Bjorn.

Bjorn heeft beslist dat hier het blikje niet opengaat.

Iedereen heeft hem al op, maar wij doen de marathon.

Wij trekken geen sprintje en dan zitten te wenen.

Maar dat zien sommige kampgenoten net wat anders.

Ik had liever een blikje geopend vandaag. -Ik ook, sowieso.

Eigenlijk is het zo dat we beslist hebben dat er geen leider is in ons team,

maar dat bestaat niet.

Je hebt altijd wel iemand die de leiding neemt en in ons geval is dat Björn.

Hij beslist ook echt wel alles.

'We eten niks op, we rantsoeneren en we houden het voor later,

want ik voel me goed.'

Dan moeten we daar mee akkoord gaan.

Dat vind ik zo oneerlijk. Dat doe je toch niet?

Heerlijk. -Lekker, hoor.

Oké. Hier staan we allemaal in de rij om even te kijken hoe we eruitzien.

Het is niet best, jongens.

Oh my God. -Dag.

Dat valt nog allemaal mee, wacht maar.

Het valt nog mee, ja.

Anyway, we zijn allemaal wakker nu.

Onze René heeft ook goed geslapen in zijn hondenhok.

Alternatief zijn shiny teeth aan het poetsen met zijn sok.

Maar kijk, die blinkende... -Ja, is het zwart of... wat?

Hot, man. -Is het wit of zwart?

Het is goud.

Golden boy.

Million dollar baby, of niet? -Ja, toch.

Goeiemorgen. -Goeiemorgen.

Hoe gaat het? Alles goed? -Ja.

Met jou? -Zeker.

Welkom bij het Eilandjournaal.

We hebben een paar nieuwe scoopies. -Ja, wat leuk.

Er bloeit iets op tussen Lisa en Orlando.

Misschien kunnen we tactisch met ons tweeën eruit komen.

Jij bent ook sterk, ik ben ook sterk.

Samen tot het einde. -Samen tot het einde. Dat is ons doel.

Ja, jullie weten het al, natuurlijk.

Er zijn ook allemaal kriebeltjes en er is van alles aan de hand.

Dit is een soul click, om het maar zo te noemen. Het was gewoon boem.

We hebben ook een heel mooie avond gehad. Toen werd er gezoend. Ja, ja...

Toen werd er gezoend, ja.

In het kamp van Bjorn, Blue Lagoon, vloeien er tranen.

De stoere Duni, moeder van drie kinderen, heeft heimwee

en wil daarom Million Dollar Island verlaten.

Dit voelt echt kut? -Ik dacht dat het makkelijk was, maar...

Ik snap niet hoe iedereen het doet. Ik snap het echt niet.

Iedereen heeft iemand of iets dat ze missen.

Ik probeer me zo sterk te houden, maar ik mis de kinderen zo hard.

Sorry.

M'n jongste... Nee, de middle child, ik heb er drie,

die had geschreven in een brief:

'Mama, heel veel plezier en denk niet aan ons,

want als je aan ons denkt, dan geef je op.'

En iedere keer als ik dat zie, denk ik:

Kleine asshole, hoe weet jij dat?

Duni, gaat het?

Ik ga naar huis.

Ik denk dat er tien mensen zullen opstappen.

Ik denk zelfs meer. Het is echt heftig, het is echt zwaar.

Je mind moet echt goed zitten

om hier gewoon nog maar één dag te overleven.

Goeiemorgen.

Ik denk: Als er geen meel, geen rijst en geen pasta komen,

dan gaan er veel opgeven. -Ja.

Want er komt echt bijna niks binnen. Echt, alleen kokosnoot.

Welkom, iedereen.

Jullie zitten ondertussen bijna een week op dit eiland,

ver van de bewoonde wereld, ver van al het bekende.

Jullie familie, jullie vrienden, jullie telefoons.

Jullie hebben enkel elkaar en dit prachtige eiland.

Cindy, hoe bevalt het eilandleven jou?

Normaal ben ik hier de battlekat en hier ben ik de battlebuffel.

Ja? En dat betekent?

Dat betekent dat ik energie heb om buiten te leven voor honderd man.

Ik kan alles nog gemakkelijk plaatsen, fysiek gezien dan.

Het emotionele is een heel ander verhaal.

Wat is het moeilijke? -Het moeilijke is mijn kinderen missen...

en mijn teammates zien afvallen. Dat is voor mij de struggle.

Wat ik ook merk, is dat je je echt wel inzet voor het huisje.

Kun je me daar een beetje in inwijden? Wat gebeurt daar precies?

Voor mij gaat het niet om het huisje,

voor mij gaat het om de mensen die daar een beetje onderdak kunnen krijgen.

Ik ben heel... Ik ben mijn mama en mijn grootmoeder verloren

en... sorry, hè.

En dan voelt het een beetje als mijn taak om voor onze ouderen te zorgen

en als onze ouderen iets van comfort kunnen hebben,

dan ga ik daar graag voor platliggen. -Ja.

Mooi. -Dat is mooi, maat.

Ilone, ik vernam dat jij het een beetje anders zag.

Ja, ik had zoiets van: Als het mooi weer is,

is het heerlijk om in de openlucht te slapen,

maar ik weet dat het ook heel lang heel hard kan regenen.

Dan is het gewoon fijn dat iedereen een afdakje heeft.

En ja, we hebben nog steeds geen afdakje, dus ik had heel erg zoiets van...

Daar werd heel veel over gesproken. Mijn mening was: Gewoon dat hout verdelen.

Nu denk ik: Wat kan mij dat huisje schelen? Laat maar zitten.

Oké, dan ga ik het nu vragen.

Wie wil Million Dollar Island verlaten?

Wow. -Wat?

Glenn.

Ja, ze was ziek.

Jullie mogen nu naast mij komen staan.

Oké, Karin. Waarom geef je op?

Ik moet heel veel pillen slikken, geen eten,

en ja, mijn maag kon dat niet meer aan. -Nee. Medische redenen.

Er is nog iemand die om medische redenen het eiland heeft verlaten,

en dat is Sonja. En Sonja zei net voor ze vertrok: Ingeborg, wil je dit...

aan Karin geven?

Want je had dus geen bandje om aan iemand te geven,

maar nu heb je er wel één, dus je kan ook nog iemand gelukkig maken.

Dublin.

Amai, lief. -Pakken, man.

Je hebt nooit een feestje.

De grootste en de kleinste. -Kijk nou.

De grootste en de kleinste.

Barry, aan wie wil jij je bandje geven? -Jongens, jullie zijn superlief,

maar mijn broeder hier op het eiland is toch Thijs,

van wie ik verwacht dat hij de finale gaat halen.

Glenn, waarom wil je weg?

Ja, ik word heel emotioneel. Ik mis mijn man heel hard.

Ja? -Echt heel hard.

Die gaat zo blij zijn als je terug thuis bent. Hoe heet je man?

Robbie. Ja. -Robbie. Oké.

Straks terug naar Robbie, maar nu iemand gelukkig maken.

Wie zal het worden?

Ik heb gekozen voor Cindy, voor mijn Seefhoekvriendin.

Ik ga je missen. -Ik jou ook.

Ik had liever Glenn gehad dan het bandje. Ik heb toch nog een stukje bij.

Ja. Liever Glenn dan een bandje. Dat is zo Cindy.

Dank je wel, Cindy. Duni, echt waar?

Ja. -Ga je weg?

Ik hou van m'n team, maar ik besefte: Mijn team zit thuis.

Ik heb een man en drie kinderen en ik dacht dat ik het kon.

De meesten kennen me hier als: hé... Maar ik kan het niet. Nee, het lukt niet.

Aan wie wil je het geven? Wie wil je een steun in de rug geven?

Ik heb gekozen voor Imke.

Ik ga je zo missen.

En er zijn er meer die er deze ochtend

in één klap 10.000 euro bij krijgen.

In totaal wisselen er maar liefst elf bandjes van eigenaar.

Mooi. - Love en respect, man. Serieus.

Love. Kom hier, man.

Ja, schat... Nee, andere hand.

30.000 voor Sophie ondertussen.

Beste mensen, dat was fantastisch. Ik voel heel veel liefde hier.

Dank jullie wel, iedereen.

Jullie mogen terug naar de bewoonde wereld.

Dank je wel.

Amai, zeg. Er zijn heel wat eilandbewoners ondertussen weg

en er zijn heel wat bandjes gewisseld naar andere eigenaars.

We gaan draaien. We gaan draaien aan de roulette.

Diegene op wiens nummer het balletje valt,

mag bepalen welke zes mensen het roulettespel zullen spelen.

Ik ga één keer draaien.

Nummer 63.

Jan, jij hebt nummer 63,

dus dat betekent dat jij hier zal bepalen wie de zes mensen zijn die zullen spelen.

Belangrijk: Spelers die geen bandje hebben, mogen niet gekozen worden.

Jan, jij mag zelf spelen, maar dat hoeft niet.

De tips voor het spel zijn deze keer... Eén: niet bang zijn in het donker

en twee: een goed inschattingsvermogen.

Succes met het kiezen, Jan. Jullie mogen nu gaan.

En weer verliest Million Dollar Island een deel van haar bewoners.

Twaalf spelers verlaten het eiland. Voor hen stopt de droom vandaag.

De 82 overgebleven eilandbewoners zetten hun avontuur voort.

38 Vlamingen en 44 Nederlanders maken nog steeds kans

op een deel van het miljoen.

Je bent gewoon een stumperd. Een echte stumperd.

Je bent gewoon een loser, jongen. Je bent een loser.

Als ik jou kan pakken, pak ik jou. Met een spelletje pak ik jou meteen. Sukkel.