Original subtitles

Pułkownik Dowgird przybywa do Warszawy...

...aby ujawnić bezprawie w Prusach Książęcych.

Odpowiada za nie namiestnik elektora von Hollstein.

Do Polski jedzie delegacja mieszczan pruskich, by prosić o ratunek.

Dowgird zdobywa tajną listę nazwisk polskich magnatów...

...przekupionych przez elektora.

Hollstein i Ansbach próbują odzyskać dokument.

Ich intrygi zostają zdemaskowane.

A von Hollstein ginie w pojedynku.

Na mieszczan z Prus napada banda,

działająca na zlecenie posła elektora.

Dowgird rusza na odsiecz i uwalnia mieszczan.

Miłość pułkownika do Anny Ostrowskiej jest odwzajemniona.

Oświadczyny zostają przyjęte. Trwają przygotowania do zaręczyn.

Ale Ansbach zwabia Dowgirda do rezydencji posła elektora.

Chce go uprowadzić do Prus.

Wachmistrz Kacper na próżno szuka pułkownika.

A czarny, zamknięty powóz elektorski jest już gotów do drogi.

Co jest?! Jak jedziesz?!

Zeby cię Bóg pokarał!

Elektorski pachołku, ślepy jesteś?!

Precz z elektorem!

Dziękuję panu.

Ja cię jeszcze dopadnę!

Waść drzwi rozwalisz.

Poproś pułkownika Dowgirda, natychmiast.

Nie ma go. Wyszedł.

Łżesz!

Wejdź, waść, i zobacz.

Wachmistrzu, na służbę do elektora wracacie?

Trzeba było wcześniej, zabraliby was czarnym powozem.

- Jakim powozem? - Przed chwilą odjechał.

O mało nas nie stratowali.

A waść dokąd?

I odjechał...

Dlaczego nie ma Krzysztofa? Nie wiem.

Zapytajmy pani ciotki.

Ciociu, gdzie Krzysztof?

Duchem świętym ja nie jestem.

Te dokumenty są u mnie.

To najlepsza rękojmia, że Dowgirdowi nic nie grozi.

Proszę do stołu.

Proszę wszystkich do stołu.

Prosimy.

RŻENIE KONIA, ODGŁOS KOPYT

Pan pułkownik...! Krzysztof...

Pułkownika porwali!

- Opamiętaj się! - Porwali i wywieźli czarnym powozem.

Niemożliwe.

Magda!

To zbrodnia! Spod boku króla szlachcica porwać?!

Marszałku, natychmiast wyruszaj.

- Gdzie Anna? - Moja krew...

Kapitanie!

Czy jechał tędy czarny powóz elektorski?

- Tak. Co się stało? - Pułkownik Dowgird porwany.

GWIZD

Mamy go.

Jazda!

Stań!

Z konia!

To gwałt, mości panowie!

- To poczta księcia elektora! - Otwieraj, bo łeb rozwalę!

Złożę skargę ekscelencji.

Skarż się nawet diabłu.

Można jechać?

Jedź.

Na koń.

Jazda!

Gdzie Krzysztof?

Wierzę, że Bóg nie dopuści,

by ludzie elektora bezkarnie szlachcica porywali.

To gwałt Rzeczpospolitej zadany!

Wstyd! Hańba!

Waszmościowie, na próżno gadamy.

Trzeba się zbrojnie o pułkownika upomnieć.

Elektor zapomniał, jak był lennikiem Polski!

Prusy do Korony powrócić!

Winnych zbrodni pod sąd!

Pod sąd!

Droga dla kuriera!

Mości panie, co się stało?

Turcy całym wojskiem nad granicą Polski stanęli!

Ojczyzna w niebezpieczeństwie. Zgody nam trzeba, panowie.

I sojusznika, który by nas wspomógł.

Pułkownik Dowgird 10 tysięcy rajtarów nie zastąpi.

Sprawa jednego człowieka nie może zaważyć na losach Polski.

Bóg mu dopomoże.

To nie kwestia jednego człowieka.

To kwestia Rzeczpospolitej, która drogo za brandenburską pomoc zapłaci.

Dość siły ma Korona, by sama Turków rozgromić!

Tylko żeby jej w tym nikt nie przeszkadzał.

A w Prusach jest wróg...

...który podstępnie słabości nasze wykorzystuje.

Gwałt, zadany pułkownikowi, to obraza majestatu i całej Polski!

Nawet pod bokiem króla nie można być pewnym życia!

Nie ma bezpieczeństwa i poszanowania praw.

Widzieliśmy wczoraj pułkownika. Przybył do nas...

...po glejt, zwalniający z więzienia jego przyjaciela chorążego Odrowąża.

Pułkownik Dowgird wyszedł od nas.

Dokąd poszedł, nie wiemy.

Waszmościowie przyszli to tłumaczyć nam czy królowi?

Smutno mi, że tak świetny wódz i polityk wątpi w naszą szczerość.

Książę elektor przesyła przez nas zapewnienie królowi Polski...

...że w razie potrzeby z całym swoim wojskiem stanie u boku Polski.

Król zwołuje sejm nadzwyczajny w sprawie obrony przed Turkami.

Z woli króla sprawę pułkownika Dowgirda...

...na czas sposobniejszy się przekłada.

Czarne chmury się zbierają nad Rzeczpospolitą.

Waszmość wciąż się gniewa na swojego sługę?

Chciałem obudzić na czas.

Bo przyjaciele czekają, a droga daleka.

Do wozu z nim!

Żadnych wieści...

Przecież to żołnierz pana hetmana. Jak można w nieszczęściu opuścić?

Spokojnie. My też radzimy, jak pułkownikowi pomóc.

Zadnych wieści...

PŁACZ

Jejmość pani, zaprowadź Annę do swojej komnaty.

Jeśli król Michał się o pułkownika Dowgirda nie upomni...

...to my, panowie bracia, kupą na Brandenburga pójdziemy!

Tak jest!

Na szablach ich rozniesiemy!

Panowie! Nie czas swady szukać i nie czas do króla iść.

Nie ma dowodu, że pułkownik porwany został.

Jak to?! A czarny powóz?

Dogoniliśmy go - wbrew prawu.

- I nic? - Nic.

Przysiągłbym, że jak pan Płazowski na rynku karetę ciął, słyszałem jęki.

Jak to - ciął?

Ciąłem, bo jak opętany jechał. Kram wywrócił, ludzi by poturbował.

W złości ręki nie mogłem utrzymać.

Tak go ciąłem!

Sam widziałem, jak znak elektorski na pół się rozleciał.

- Co, waść, gadasz? - Na pół!

- O elektorskim znaku gadasz?! - Przecież nie o kurku na dzwonnicy.

Jezu! Tamten znak był cały.

- Prowadź nas do hetmana! - Hetman nikogo widzieć nie chce.

Wróg u granic. Hetman pułkowników na naradę wezwał.

Ja chcę swego pułkownika przywieźć.

- Gdzie on? - Drugim powozem wywieziony.

Nie ma czasu, muszę do hetmana.

Tylko Kalinowski może pomoc, by hetman was przyjął.

Wołaj go.

Pamiętaj, w klasztorze masz przyjaciół.

W jakim klasztorze?

- Będziesz musiał się wyspowiadać. - A ty wina mszalnego popić.

Magda ma rację. W klasztorze można się czegoś dowiedzieć.

To jedyny katolicki klasztor w Prusach.

Dwa wozy. Chytry podstęp.

Wszystkich nas oszukali.

Pojedziesz, waść, ze starościcem i Pawłem Odrowążem pułkownika szukać.

A waszmościom dziękuję.

Darujcie, ale z imć Kacprem jechać musimy.

Właśnie.

Wasza wola. Ja wam tylko dobre słowo mogę dać i najlepsze konie.

Ojczyzna w niebezpieczeństwie. Turcy wkrótce zaatakują.

Pułkownika pewnie już w Polsce nie znajdziecie.

A w Prusach surowe rządy elektora.

Wiemy, że dragoni księcia Bogusława w rozsypce. Dążą ku Polsce.

Będziecie sami.

Wtedy miłosierny Bóg, który się nami opiekuje...

...przebaczy ci, synu.

Gdyby żył brat Józef, nie miłosiernego Boga...

...lecz sprawiedliwego hetmana przebłagać by pragnął.

Tylko Bóg nami rządzi. Bluźnisz.

Może zbłądziłem. Mam nadzieję, że Bóg wybaczy mnie, staremu żołnierzowi...

...że nie tylko o duszę bliźniego, ale i o ciało się troszczę.

Bracie Tomaszu...

Nie kłóćcie się. To nie Sąd Ostateczny.

Nie wiadomo jeszcze, do kogo moja dusza należeć będzie.

Witam, panie rotmistrzu.

Widzę, że u zdrajców szuka pan gościny.

Elektor nigdy nie przebaczy tym, którzy jego wrogowi uciec pomogli.

Nie książę elektor, tylko Bóg moje czyny będzie sądził.

Braciszkowie wiernie Bogu i ojczyźnie służą.

- Oficer wszedł. Wstać! - Siedź.

To moi ludzie i ja im rozkazuję.

Z rozkazu elektora wszystkie obce regimenty miały być wycofane z Prus.

Stracił pan swój oddział. Tylko ci dwaj pozostali?

Do domu żołnierzy wysłałem.

Bo na żołdzie elektora brzuchy im do krzyżów przyrosły.

Do Polski nie ma pan powrotu.

Kat czeka.

Szkoda takiego żołnierza.

Chętnie pana do siebie przyjmę.

Widzicie, nie tylko niebo o moją duszę zabiega.

Panie kapitanie, są.

- Jesteśmy. - Dawno cię nie widziałem, Schulz.

Pięć lat.

Otwieraj.

Długo kazał pan na siebie czekać.

Jest pan u przyjaciół.

Książę elektor czeka na pana.

Nie mnie o łaskę prosić będziesz.

Podnieście go!

Zywy przed elektorem stanąć musi.

To oficer i szlachcic.

Kat niech go wiesza, ale lżyć go nie pozwolę.

Zabrać go.

Dwaj ze mną!

Związać go.

Wina.

Wiecie, że elektor niechętnie klasztor katolicki w Prusach widzi.

Bóg mu to wybaczy.

Niezmierzone jest miłosierdzie boskie.

Nalej wina panu rotmistrzowi.

Za księcia elektora.

Wie pan, jak Dowgirda pojmali?

Przyjaciela chciał ratować. Sam przyszedł.

Błagał o życie starego Odrowąża.

Waść za własnego ojca życia byś nie oddał!

Kto wie. Gdyby żył...

Stary Odrowąż w lochu umarł.

Tę wieść margrabiemu do Warszawy przywiozłem.

Kto mógł wiedzieć, że stary umrze.

Pij, rotmistrzu.

Za zdrowie księcia elektora.

Wina!

Teraz możemy się napić i poczekać na margrabiego Ansbacha.

Dowgirda kazałem znowu związać.

Wprowadzić.

Brać go!

Ich trzech było!

Dokąd tamten pojechał?

Nie moja sprawa.

Mów.

- Mów! Bo każę ci język wyrwać! - Z mojego rozkazu wyjechał!

- Dokąd? - Do diabła!

My znów razem.

Razem wisieć będziemy.

Niepotrzebnie łba nadstawiałeś.

Nie twoja rzecz.

Chorąży Odrowąż w leckim lochu zmarł.

Łotry.

Sitarz.

Dokąd posłałeś Grzegorza?

Melduję, że...

- Spokój tu ma być. - Tak jest.

Kurt, idź do piwniczki, może coś znajdziesz.

Pójdę z nim, żeby się nie podźwigał.

Szybciej.

- Jest coś? - Pusta.

ŁOSKOT I JĘKI

Trochę w lewo.

Ostrożnie.

Kapitanie, każ pan sprawdzić posterunki.

Wina.

Willy!

- Gdzie oni są? - Pewnie piją mszalne wino.

- Pójdę po nich. - Wracaj prędko.

Hej, wy!

Chodźcie tu.

Kurt! Gdzie jesteś?

- Kazałeś im zanieść jakiś posiłek? - Nie zdechną.

Dragoni nieważni, ale za Dowgirda ja odpowiadam.

Hans, zanieś im.

Idź z nim.

Nie ufasz mi?

KRZYK

HAŁAS Co tam się dzieje?

Bij, zabij!

Rzucić broń!

Sitarz, związać ich!

Rzuć broń, kapitanie.

Weź ją sam.

Zostaw go mnie.

Jeśli mnie zabijesz, pójdziesz wolny.

Gdzie oberżysta?

W refektarzu.

- Boże, zlituj się nad nami. - Bóg zapłać.

Stać!

Proszę wysiąść, margrabio.

Pan pułkownik czeka.

Ekscelencjo...

Jestem do pańskiej dyspozycji.

Pragnę, żeby pan zrozumiał, że ja wykonywałem rozkazy elektora.

Przecież pan wie...

...że książę elektor żąda bezwzględnego posłuszeństwa.

Wybacz, że kazałem na siebie tak długo czekać.

Stój.

Magda...

Ładnie to beze mnie ze stolicy uciekać?

- Hetman kazał... - Cicho!

Ty ze mną czy z hetmanem do łoża pójdziesz?

Magda!

Kacper!

Większego szczęścia moje oczy nie widziały.

Trzeba się spieszyć, niech już jutro obie pary ślub wezmą.

Na Turczyna iść nam pora.

Panie rotmistrzu...

Postaraj się, abyśmy godnie przed hetmanem stanęli.

Rozkaz, Krzysztofie.

Kacper, dalekośmy od Warszawy?

Daleko. Taki już nas los, panie pułkowniku.

Gotów?

Ruszaj!

OPRACOWANIE NAPISÓW DLA NIESŁYSZĄCYCH TVP SA - OŚRODEK iTVP-HD

ZAPRASZAMY NA STRONĘ: www.tvp.pl/dostepnosc