Original subtitles

Million Dollar Island kent even geen honger meer.

Eten.

Drie goedgevulde tonnen maken een einde aan de misere en het chagrijn.

Lekker. -Absoluut.

Er kan weer worden gekookt en gegeten.

Behalve in het kamp van Bjorn.

Rantsoeneren, mensen.

Daar wordt alles bewaard voor nog zwaardere tijden.

We hebben echt honger.

Jan moet zes spelers kiezen en maakt daar geen vrienden mee.

Je hebt niks met mij, ik ook niet met jou. Dus klaar.

Hij heeft me voor de bus gegooid, maar als ik win, staan er 10 bussen te wachten.

Tigo is de grote winnaar.

Tigo wint.

Maar geeft op.

Waar gaan jouw zes polsbandjes heen? -Naar de prachtige Mo.

En dus niet, zoals beloofd, naar Jan.

Mo, op dit moment de rijkste op het eiland met 70.000 euro om z'n pols.

En Mark is Bjorn zo zat dat hij z'n kamp verlaat.

En niet met stille trom.

Je bent gewoon een loser, jongen. Een loser ben je.

Hij manipuleert jou, jou, jou, jou, jou, jou en jou.

Dag acht op Million Dollar Island.

Van de oorspronkelijke 100 bewoners zijn er nog 74 over.

Twee van hen, Justine en Romy uit kamp Blue Lagoon…

praten na over de turbulente verhuizing van Mark uit hun kamp.

Ben je blij dat we niet met Mark mee zijn gegaan?

Ik zit een beetje met een dubbel gevoel, omdat ik Mark als persoon echt graag mag.

Maar er zijn bepaalde aspecten aan Mark die misschien wat hard kunnen overkomen.

Weet je wat ik zo jammer vind? In Mark z'n plaats moest ik hem zijn.

Hij is altijd boos, hij heeft zoveel wrok en kan eigenlijk niet gelukkig zijn hier.

Dus ik vraag me soms af wat hij hier nog doet.

Hij kan alleen maar klagen.

Ik weet niet of het een meerwaarde geweest zou zijn om samen met Mark weg te gaan...

of gewoon hier te blijven en te zien wat hier dan gebeurt.

Want op zich is het wel vrij rustig hier nu.

Hoewel er altijd nog Björn is, die ons wat overheerst.

En misschien zijn we dom door dat toe te laten, maar...

Ik vind het niet dom. Ik vind het dom van Mark dat hij is weggegaan.

Z'n reactie was echt zeer overdreven.

Maar de sfeer is nu wel een stuk beter hier.

En toch erger ik me nog steeds aan Björn. -Nee, dat heb ik ook.

Dat is niet normaal, dat is echt... Björn is wat het is, weet je?

Vroeg of laat gaat hij er waarschijnlijk ook weleens uit.

Wie weet, stapt hij zelf op, hè? -Nee, hij stapt niet zelf op. Echt niet.

Maar stel dat dat gebeurt, dan zitten we echt wel...

O, shit.

Boeien.

Dus ja, we zullen wel zien.

Nee.

Een stukje kokosnoot.

Gadverdamme.

Op het strand voor het dorp klinkt gejuich.

O kijk, een dikke vis. -Hè?

Er is een haai. Ik denk: hè? Ik had nog geen haai gezien.

Maak open die zak. -Dit is de eerste haai dan, of niet?

En deze eerste haai is gevangen door Stuw uit het kamp Turtle Beach.

Met z'n 19 jaar de Benjamin van Million Dollar Island.

Stuur me maar naar huis. Ik heb waarvoor ik gekomen ben.

De eerste haai van het fucking eiland.

Ik vis eigenlijk al zolang ik kan lopen.

En om dan met zo'n klein bamboestokje, een echt heel simpele lijn...

en een klein haakje een haai te vangen?

Ja, blijer kan ik niet worden. Dit is echt holy shit.

M'n vriendin gaat zo trots op me zijn.

Dat is echt misschien wel een top drie-moment in m'n hele leven.

Goed gedaan, makker. -Ja, toch?

Eten. -Het is je gegund.

Ik ga hem lekker klaarmaken. -Zeker.

Tijdens de vorige roulette viel 't balletje op Rieneke, Arno…

en Brechtje. Zij moeten elk een team van vijf mensen kiezen.

Ze ontmoeten elkaar om te overleggen hoe ze dat gaan doen.

Hoi. -Hoi.

Hai, girl. En hoe voel je je? -Helemaal kut.

Ik ook. Ik heb het gevoel dat het hele eiland zich tegen ons zal keren...

omdat we zo vijf namen gaan uitkiezen.

Of er moeten mensen graag willen, maar dan heb je een heel team...

dat je erin moet zetten waarschijnlijk. -Ik had er zo geen zin in.

Ik dacht gelijk: Hoe dan ook word je erop aangekeken, wie je ook kiest.

Tenzij je het in je eigen team houdt.

Wil je zelf? -Ja, ik ga sowieso zelf spelen.

Ik niet. -Jij gaat sowieso niet zelf spelen?

Nee. -Jij bent er ook zeker van?

Ik denk dat ik het ook niet ga doen.

Ik hoop dat er een groepje naar me toekomt waar ik een oké klik mee heb...

dat zegt: Ik wil graag spelen.

Ik denk dat ik dat gewoon dan zou doen.

En Rieneke heeft geluk, want in kamp Ocean's, haar buren…

willen ze maar wat graag wat extra bandjes binnenhengelen.

Als er een spel op ons lijf geschreven is, dan is het wel een teamworkspel.

Want wij zijn wel echt by far het sterkste team denk ik.

Los daarvan, als je individueel een spel moet gaan spelen...

heb je een kans van één op zes en nu heb je een kans van één op drie.

En de prijzenpot is ook nog eens veel groter.

We moeten er echt nu 100 procent voor gaan en ik hoop dat we die kans krijgen.

Toen het duidelijk was wie er mochten gaan kiezen...

hadden we meteen zoiets: Rieneke zit bij ons in de hoek...

dus het is top dat zij mag kiezen.

Dit wordt ons spel, want we zijn een superhecht team.

We willen allemaal spelen, dus let's go.

Dus vertrekt er een delegatie onder leiding van Maud…

richting het kamp van Rieneke om zich aan te bieden.

Ocean's Eleven en Rocky zijn buren en staan op goede voet met elkaar.

Hola. -Hallo.

Er wordt dan ook snel een knoop doorgehakt.

Ik wil wel gewoon jullie team kiezen. -Ja?

Ik gun het jullie echt. Ik hoopte stiekem dat jullie ook wilden...

want dan is voor mij de keuze iets makkelijker.

En als jullie winnen, denk ik ook dat jullie mij niet als eerste eruit gaan…

Nou... -Dat was wel eerst het plan. Nee.

Als ik niet wil spelen, dat jullie mij niet als eerste kiezen.

Ja, op een gegeven moment, maar dat is met iedereen.

Ik denk dat we dat sowieso met deze twee kampen hebben.

Dat we dat niet doen. -Daarom.

Goeie deal. -Ja.

In kamp Copacabana, het kamp van Brechtje…

moeten ook keuzes worden gemaakt.

Rieneke en Arno gaan niet zelf spelen, omdat ze niet tegen mij willen.

Jij wilt spelen? -100 procent.

Dan is het eigenlijk heel duidelijk.

Fien en ik willen heel graag spelen, met Mo natuurlijk.

Dan hebben we een teamverband, dan hebben we al echt een team.

Al een soort van connectie, een sterke band met iemand.

Sowieso twee van ons team. -Dus jij en Mo of wie dan ook.

We hebben sowieso een connectie. Dat maakt het teamverband al sterker.

De tussenstand: Kamp Copacabana gaat met vijf sterke spelers…

een team vormen, net als kamp Ocean's Eleven.

Het is allemaal leuk bedacht…

maar wat ze niet weten, is dat Arno op hetzelfde moment…

zonder verder overleg zijn team al kiest.

Klopt? -Ja. Björn.

Angel heeft het zelf gevraagd. Dan Talisa.

En Arno kiest ook twee spelers uit Ocean's Eleven.

Martijn. Ja. En nu naar beneden.

Met Joachim heb ik ook nog nooit meer dan twee woorden gesproken…

dus ja, ik pak gewoon Joachim nu.

Ik ben blij dat ik ervanaf ben. Mijn part of the game zit erop.

Dat de beste moge winnen.

En zo staan Angel, Talisa, Martijn, Bjorn en Joachim opeens op het bord.

Inmiddels is ook Rieneke op de hoogte.

Jij staat er ook. Ik heb je niet gekozen. -Boeit me niet.

Nee? -Nee, dit boeit me.

Spelletjes niet, dus bedankt voor het meedelen.

Ja, geen probleem. Doei-doei. -Doei-doei.

Maar dan moet Rieneke het nieuws ook nog aan Ocean's Eleven vertellen.

Arno heeft het erop gezet en wel twee uit jullie team. Martijn en jij.

Flikker op, man.

Hoe kan dit? -Flikker op.

Fuck. Godverdomme.

We hebben net gestemd. We hebben net ons team gevormd hier.

Door de actie van Arno mislukt het plan van Ocean's Eleven.

Ze wilden met de vijf sterkste kampgenoten, waaronder Joachim…

een dreamteam vormen.

Maar nu Arno hem op het bord heeft gezet, valt hun plan in duigen.

In kamp Turtle Beach is er geen stress.

Hier zijn ze aan het genieten.

Ik heb nog nooit haai gegeten.

En we eten gewoon haai alsof het niks is.

Ook nog een soepje erbij.

Haaienvinnensoepje erbij. Oh, wat is dit lekker, man.

Dit ga ik echt nooit meer vergeten.

Iedereen is bezig met z'n ochtendritueeltje.

En zo wordt de afwas gedaan.

De afwas wordt anders gedaan dan thuis.

Ik hoop niet dat m'n ouders dit zien en dat ik vanaf nu altijd de afwas moet doen.

Daar wordt misbruik van gemaakt.

Ja, want de afwas doe ik totaal niet graag, maar het moet.

Heb je een nieuwe beha, meid?

Beeldig.

Een kleine delegatie is op weg naar het bord.

Brechtje en Rieneke gaan hun teams bekendmaken.

Zal ik ze eerst pakken en daarna jij? -Ja, is goed.

Brechtje gaat als eerste en kiest de vijf sterkste spelers…

uit haar eigen team.

Dat zijn Mattheus, David, Fien, Mohammed…

Onze rambo.

en natuurlijk zichzelf.

Sterk team, jongens. -Het enige team dat sterker is dan jullie.

Ook het enige team waarvan ik zou willen verliezen.

Dat is exact wat wij ook hadden. -Dus dat wordt sportief.

My turn. -Yes.

Rieneke kiest zoals afgesproken vijf sterke spelers uit Ocean's Eleven.

Joachim en Martijn zijn al door Arno op het bord gezet…

en dus worden het nu Maud, Mark, Jill, Floris en Yuri.

Let's go.

Na z'n vertrek uit Blue Lagoon blijft Mark boos en bitter.

En zet hij de hetze tegen Bjorn voort.

Bij Cindy, Shani en Jericho vindt hij wederom een gewillig oor.

Weet je wat het is? En dat meen ik echt zonder dollen.

Wat ik echt heel lullig vind voor m'n oude kampgenoten van Blue Lagoon...

zijn die drie meiden die eigenlijk ook weg willen.

'Allez, ik heb schrik voor Björn.'

Volgens mij ben je dan bang, hè? Als je 'schrik' zegt.

Ik vind dat best heftig, jonge meiden, weet je wel?

Die zo worden geïntimideerd door één...

Hij voelt dat. -...zwerver.

Veel praatjes, maar...

We zeggen altijd: Blaffende honden bijten niet.

Ja, die blaft alleen inderdaad.

Om het vuur nog wat extra op te stoken…

vertelt Mark ook nog het grote geheim van zijn oude kamp.

Namelijk dat Bjorn op dag één, zonder dat iemand het zag…

eitjes achterover heeft gedrukt.

O mijn god. Ik zweer het.

En dat ze die 's avonds stiekem hebben opgegeten.

Eet smakelijk. -Is het lekker of niet?

Iedereen is aan het genieten.

Ik heb nog nooit twaalf mensen zo blij zie kijken met één ei.

Iedereen heeft eten?

Een simpel verhaal over eitjes…

maar verteld aan eilandbewoners die toch al een kort lontje hebben.

Je gaat me leren kennen deze dagen. Dat zeg ik je.

Niet aankomen. Over mijn lijk.

En als Bjorn dan langsloopt, ontploft de boel.

Björn, kom eens. Ja, kom eens.

Ik kom aanlopen voor wat water en dan roept er iemand:

'Hé Björn, kom eens hier jij.'

Ik kom niet, ik kom gewoon water halen.

Hoezo hij komt niet? -Ik ben geen hond.

Ik wil niet zo geroepen worden. Ik wil niet bevolen worden.

Je hebt fucking al die eieren opgegeten.

Mag ik door alsjeblieft? -Nee, zeker niet.

Zeker niet als je eten gaat stelen van iedereen.

Waar is dat eten?

Dat wordt niet gepikt. -Waar is dat fucking eten?

Ik ben hier. -Waar is je fucking eten?

Van me afblijven. -En anders?

Van mij afblijven. -Anders wat?

Er zijn ook vrouwen die niet bang voor je zijn.

Het hysterische gekrijs is over het hele eiland te horen.

Maar Bjorn laat zich niet intimideren.

En daarom worden z'n belagers nog bozer.

Wat je hebt gepikt van iedereen.

Blijf niet zo kijken naar haar of je krijgt wat op je hoofd van mij.

Wat is jouw probleem? -Er wordt een op de brandstapel gegooid.

Ik ben echt bang dat als dit verdergaat, iemand naar huis gestuurd gaat worden.

Dat denk ik echt. -Ik ga nu door.

Maar wij gaan mee naar je kamp en je kamp zal leeg worden gehaald.

Leeg, empty. -Luister, respect hebben...

Niet aanraken, nee. -Raak hem niet aan.

Raak hem niet aan, ik zweer het je, ik ga…

Wat denk je wel? Ga je haar aanraken of zo? Wat denk jij?

Kijk, je hebt verkeersagressie. Dan zetten ze ook hun wagen dwars, hè?

Loopt het dan uit de hand? Dikwijls wel, hè?

Ik ga je naaien. Ik ga je naaien, vriendje.

Wacht maar. Ik haal je onderste-fucking-boven.

Dat moet je doen. -Dat ga ik ook zeker doen.

Als dit soort mensen mij komt intimideren en op zo'n manier tekeergaan…

dat ze staan roepen en tieren, dan is dat onmacht.

Dat is gewoon onmacht.

Kom, nu gaan we echt dat hele kamp leegroven.

Ze weten het inmiddels zeker: een kamp dat eitjes achteroverdrukt…

heeft vast meer eten verborgen.

Ik denk dat we even moeten praten, dames.

Ik heb net jullie leader of de kinderdaycare gesproken.

Jullie mogen alvast beginnen met al jullie tassen een voor een leeg te maken.

Dat gaan we niet doen.

Iedereen vroeg waar de eieren waren en jullie hebben je bek gehouden.

Net als met Mark komen er mensen binnenstormen en gelijk te schreeuwen.

Toevallig zat ik daar in een hoekje en was ik dus het target.

Jullie laten je intimideren door één persoon.

Alleen op zondag eten, nummertje trekken voor een kokosnoot.

Zijn jullie je verstand verloren of zo? -Ik stond daar zelf ook achter.

O, jij hebt die de eieren in je tas gesmokkeld?

Jouw kleren stonken naar rotte shit.

We hebben geen eten, dames. Jullie hebben genoeg gegeten, toch?

Er werd van alles geschreeuwd. Ik probeer dan m'n mindset op nul te zetten.

Ze schreeuwen dan allerlei dingen naar je…

maar op dat moment probeer ik het even out te zetten.

We hebben ons eten gewoon goed bewaard. -Ja, nu. Een week later.

Toen mensen honger leden en vroegen waar de eieren waren...

zat je daar gewoon. Dus.

Probeer... -Nee, ik probeer niks.

Ik probeer niks meer. Ik hoef niet rustig te doen. Ik ga zeker roepen.

Mensen hebben 1000 keer gevraagd: 'Waar the fuck zijn die eieren?'

En niemand wist dat.

En nu ineens: Ze hebben dit gegeten, jullie houden dit achter.

Het is gedaan, klaar.

Ik ben niet een of andere Jan of Piet of wie je denkt dat ik ben...

om shit uit te halen hier.

Maar je bent zelf de dief. -Nee Cindy, dit gaan we niet doen.

Jullie zijn de dief. -Nee, sorry.

Nee, dit gaat niet gebeuren. -Mijn schat, dit wordt gedeeld.

Jullie hebben je eieren gehad. Wat ga je nou fucking doen?

We hebben die eerlijk gevonden. -Je hebt die eieren ook eerlijk gevonden.

Cindy, ik laat je niet gaan met die bananen. Ik heb ook honger.

Ja, we hebben allemaal honger. Daar ook.

Mensen raken elkaar nu aan. Me niet aanraken.

Mij niet fucking aanraken.

Blijf van me af. -Maar het zijn mijn bananen.

Raak me aan dan. Raak mij fucking aan en ik word gek. Ik word echt gek.

Raak me aan, loop mee. Mensen, moeten jullie nog iets hebben?

Nog iets hebben, mensen? Pak dat nu.

En alsof het allemaal nog niet erg genoeg is…

komt Orlando zich er ook nog mee bemoeien.

Niet aanraken, gast. -Waarom niet? Het zijn mijn bananen.

Vanaf het moment dat Orlando neus aan neus kwam en me nog een schop gaf...

toen ik wegging, zulk gedrag kan ik nooit tolereren of nooit goedkeuren.

Nu ben ik er klaar mee.

Het is gewoon diefstal als je uit iemands kamp dit zo gaat plunderen.

Dit is inbreken in plaats van een feature wegnemen, hè?

Dit vind ik veel zieker.

Steve is er klaar mee. Eerst worden belaagd door een groep…

en daarna nog een schop na krijgen.

Voor hem is het einde verhaal.

Ik ben het zat. Ik heb honger. Ik krijg een schop van die Orlando.

Ze stelen onze bananen. Ik ga naar huis. Ik heb het gehad.

Gast... -Nee, ik wil even iets zeggen.

Nee. -Sorry dat ik je wilde tackelen.

In het begin... -Die bananen gaan terugkomen.

Ik zorg ervoor dat ze terugkomen, ja?

Hebben jullie bananen?

We hebben ze gewoon gepakt, man. -Je mag geen eten jatten.

Dat hebben zij ook gedaan, dus wij hebben deze genomen.

Die worden gedeeld, zoals de eieren ook hadden gemoeten.

Björn hebben we in z'n broek laten kakken en toen is hij weggelopen...

omdat hij de confrontatie niet aankan.

Toen naar dat kamp gegaan, dezelfde poesjes:

'O, maar wij hebben dit en dat.'

Ik zei: 'Hou je fucking bek eens dicht.'

Op het strand is het weer rustig.

Steve probeert te begrijpen wat er zich net heeft afgespeeld.

Volgens mij heeft Mark dat gezegd in dat kamp.

Daarom is dit gebeurd. Omdat in het dorp gedropt wordt dat wij de eieren hebben.

En eieren? Een ei is maar een ei.

Kijk, jij stond zo tegenover Jared. Dat is zo'n klein mannetje.

Dan kom ik ertussen. -Ja, maar…

En op een gegeven moment zie ik je achter hem aanrennen.

Ik dacht: Dan haak ik je. -Je geeft me een schop en dat is normaal?

Dat is een haak. -Dat is een schop.

Orlando, je moet dan ook reageren. Hij loopt weg met de bananen.

Georganiseerde diefstal. -Ik wist niet eens wat er gaande was.

Ik laat me niet onderuittrappen door een medekandidaat.

Ook in de minimaatschappij op Million Dollar Island…

gelden bepaalde regels en wetten.

De actie van Shani, Jericho, Cindy en Orlando past hier niet in…

en heeft dan ook grote gevolgen.

Drama. -Oh, seriously?

Ik ben op zoek naar wat mensen. Shani. -Ja.

Cindy, Jericho en Orlando.

Gaan jullie even mee?

Ik ga er een hele korte boodschap van maken.

Fysiek geweld, dat wisten we van tevoren, dat kan niet. En intimidatie ook niet.

En dat zal iedereen anders interpreteren.

Maar we hebben wel regels op Million Dollar Island.

Dat is heel duidelijk gemaakt: Dat is absoluut iets wat we niet willen.

Wat wel gebeurd is. Dus we hebben eigenlijk geen andere keuze…

dan dat jullie van het eiland moeten. -Wauw.

De regels zijn duidelijk en het viertal kan de tassen pakken.

Allemaal? -Iedereen?

Ik snap dat wat ik heb gedaan niet kan. Dat snap ik.

Dat is misschien de straatmentaliteit in mij, maar ik verdedig m'n mensen.

Alles voor het goeie doel. -Orlando heeft zich ook gemengd.

Wie is Orlando? -Orlando, die vriend van Lisa.

Nee. -Ja.

Een paar dagen geleden bloeide er nog wat moois op…

tussen Lisa en Orlando.

Vanaf vandaag zal Lisa solo verder moeten.

Ik ben een beetje in shock of zo denk ik. -Dat ben ik ook.

Maar laten we hier geen emotioneel moment van maken.

You got this. Jij gaat hem rocken.

Doe je best.

Shani is er ook uit. -Ja?

En Jericho. -En Joachim. Ook terecht.

Jericho, niet Joachim. -Hè?

Jericho. -Ja, Jericho. Jericho, ja.

Maar die liep er ook achter aan: 'Ik ga je naaien.'

Dat kan toch ook niet? Dat is toch buitenproportioneel?

Oké, nou ja, prima.

'Kom op, ik maak je kapot. Ik maak je kapot.'

Nee, maar ik dacht echt: wow. Ik ging bijna in paniek huilen.

Achter mij gingen meisjes huilen. -Dat was wel…

Ik denk: Nou, wat gebeurt hier allemaal?

Het laatste wat ik aan jullie ga vragen, zijn jullie polsbandjes.

Die jij niet hebt, hè Shani? -Ik was al niks meer waard.

Dit is het mijne, 21.

84 en die van Glenn, 96.

En die van Steffie, 43. Dat is het. -Jullie mogen de boot op.

Thanks, hè?

Met het achterlaten van hun bandjes is het eiland…

een aantal heethoofden kwijtgeraakt. Gelukkig is Steve wel gebleven.

Het recht heeft gezegevierd, maar… -Er blijft altijd iets hangen, hè?

Ja, het is gewoon een dubbel gevoel, want het had allemaal niet moeten gebeuren.

Zolang we zelf weten wat we aan elkaar hebben...

maar natuurlijk zitten jullie ook wel...

waar de klappen vallen om één man die niet mans genoeg is om mij aan te pakken.

En dat vind ik spijtig.

Ze weten dat wij eten hebben, omdat we rantsoeneren...

en dan gaan ze van alles denken. -Dat is ons geluk. Dat we rantsoeneren.

Ja. -Ja, part of the game, zeker.

Ja. Bad day at the office.

Bij Hotel Frieda hebben ze zo hun eigen kijk op wat er gebeurd is.

Ik vind het natuurlijk wel jammer dat Cindy weg is, maar ja...

ze heeft het niet zo goed aangepakt.

Ik denk dat ze heel veel spijt heeft dat ze vanmorgen zo fel is uit...

Ze zijn alle vier met een kutgevoel weggegaan.

Ja, maar gisteravond in het gesprek hier met Mark...

werden ze eigenlijk toch wel een beetje opgejut.

Mark heeft de boel goed voor elkaar. -Hij ging rellen, maar heeft niet gereld.

Die gaat naar huis en laat de boel achter. -Ja.

Hij heeft de rest laten rellen. -Ja.

Zij hebben het vuile werk opgeknapt. -Ja, maar ja, ze zijn er ook in...

Dat hebben ze zelf gedaan, hè? -Ja. Je maakt altijd je eigen keuzes, hè?

Precies. -Ja, tuurlijk.

Tuurlijk.

Hij had beter zelf kunnen gaan rellen.

Ik kon m'n tranen niet inhouden natuurlijk, maar...

ik ben sowieso wel een emotioneel persoon als het op afscheid nemen aankomt.

Ik had nog zoveel willen zeggen voordat hij ging en dat is allemaal niet…

Ja, dat is allemaal niet gebeurd.

Dat is wel heel moeilijk. En nou moet ik dat een beetje in m'n eentje doen.

De tros bananen die uit de handen van Amber werd gerukt…

is bij kamp Copacabana achtergelaten.

Dat ze eten gejat hebben en zo, dat vind ik het spel...

maar de manier waarop dit is afgepakt, vind ik niet de manier.

Daarom wil ik het terugbrengen. -Ja.

Weet je, het gaat me puur om de manier waarop dit gepakt is.

Ja, ik snap je. Ik loop wel met je mee.

Mensen worden echt barbaren.

Gewoon gevochten om een tros bananen.

Dat kamp is helemaal in tranen en voelen zich niet meer veilig.

Dus dat vind ik sneu.

Kom erbij, guys.

De manier waarop dit afgepakt is, is niet part of the game.

Dat had nooit met geweld gemoeten. Het gaat erom dat dit oneerlijk is verkregen.

Laten we het hierbij. Alsjeblieft. -Dank je wel.

Geniet ervan. -Bedankt.

Geen probleem. -Geweldig.

I've got my banaantjes. -Je kunt weer koken.

Net een baby.

Goeiemorgen, het is echt veel lastiger dan ik had verwacht.

Gister zijn onverwachts en heel plotseling drie teamleden naar huis gegaan.

Shani, Orlando en Jericho.

Dat is een beetje kut.

Vandaag staat een arena op de planning.

Heel spannend, 15 mensen...

waarvan eigenlijk een kamp dat ik heel erg lief heb, allemaal gaan spelen.

Dus dat vind ik ook heel erg spannend.

Ik zou het heel kut vinden als zij verliezen en hun bandje kwijt zijn…

en met D-day naar huis gaan.

Goeiemorgen allemaal. -Goeiemorgen.

We zijn hier vandaag voor het roulettespel, maar eerst even iets anders.

Zoals jullie weten hebben we gister vier mensen van het eiland afgehaald...

die hun boekje te buiten zijn gegaan...

en zich niet hebben gehouden aan de regels van Million Dollar Island.

Deze vier spelers hadden in totaal zes polsbandjes.

Maar het recht om die bandjes aan een van jullie te geven, hebben ze verspeeld.

Wat ga ik daar dan mee doen? Ik ga ze verloten.

Ik ga zo meteen zes ballen in de roulette gooien...

en als dat jouw nummer is, dan krijg je er een polsbandje bij.

Zes ballen in de roulette. Daar gaan ze.

Goed, dat zijn ze. De zes polsbandjes.

Het eerste nummer dat gevallen is, is nummer 10.

Rieneke. -Ja.

Je mag er een komen uitkiezen. -Ja.

Het volgende nummer is 97. -Lekker, Dominique.

Dominique, één polsbandje, dat worden er twee.

Volgende nummer. 86.

Yes. -En 96 erbij voor Stuw.

33. Je hebt er al een aantal.

Nummer 83 voor Mohammed.

Dan heb ik er nog twee. Nummer 1.

The game is on. -Die is voor jou.

Twee bandjes voor Mark. Dan heb ik er nog één.

En dit bandje valt op nummer 18.

Matthias. Deze is voor jou. -Thanks.

Gefeliciteerd, nummer 84.

Dan zijn alle bandjes verdeeld.

Dan is het nu tijd voor het roulettespel…

en dat gaan we spelen met drie teams van vijf mensen.

Arno, Rieneke, Brechtje.

Jullie hebben mogen bepalen wie dit spel gaan spelen.

Laten we beginnen met het team van Brechtje.

Van de drie die mochten bepalen, ben jij degene die zei: 'Ik ga zelf spelen.'

Tuurlijk. Alles of niets. Kom, schatjes. -Kom op, gasten.

Mohammed, Fien, Mattheüs en David. Jullie gaan spelen.

Het volgende team is het team van Arno.

Arno speelt zelf niet, maar hij heeft wel vijf namen uitgekozen.

Angel, Talisa, Joachim, Martijn en Björn.

En dan hebben we nog het team van Rieneke.

Rieneke heeft ook besloten niet zelf te spelen, maar wel vijf mensen uitgekozen.

Dat zijn Mark, Maud, Jill, Yuri en Floris.

Wat gaan we doen?

Jullie worden straks als team van vijf in een van deze drie kooien opgesloten.

Op mijn teken tillen jullie samen de kooi op...

en die breng je naar 't eerste van de drie vierkanten die je in zand ziet liggen.

In die vierkanten ligt een sleutel verborgen. Die zal je moeten opgraven.

Als je de sleutel hebt, til je de kooi weer op naar het volgende vierkant.

Net zolang totdat je drie sleutels hebt.

Boven op de kooi zit een luik en dat gaat open met deze drie sleutels.

Het team dat als eerste uit de kooi is…

en gezamenlijk op het plateau staat, wint het spel.

Teams, zijn jullie klaar? -Yes.

Go. -Eén, twee, drie. Eén, twee…

En het is het team van Brechtje dat als eerste het vierkant bereikt.

Iedereen is aan het graven, op zoek naar de eerste sleutel.

Het is vrij krap met z'n vijven in die kooi, dus het is ook lastig…

Achter is het het team van Brechtje dat de eerste sleutel heeft…

en al naar het volgende vierkant gaat.

De andere twee teams zijn nog aan het zoeken naar de sleutel.

Het zand er uitgooien.

De tweede sleutel al voor het team van Brechtje.

Rechts, links, rechts.

Het team van Floris en Maud heeft ook de sleutel en gaat naar 't tweede vierkant.

Bij Björn zijn ze nog steeds op zoek naar de eerste sleutel.

Jongens, ik heb hem. -Ja, nu gevonden.

En daar gaan ze op weg naar het tweede vierkant.

Eén, twee, drie. -Zet hem stevig neer.

Jongens, sneller. -Kom op.

Zand er uitgooien.

Het team van Brechtje duidelijk aan de leiding nu.

Het derde vierkant, druk op zoek naar die derde sleutel…

om het luik open te kunnen maken.

Het is het team van Björn dat nu ook bij het derde aankomt.

Stevig neerzetten, jongens. Stevig neerzetten.

En elk team nu bij het laatste vierkant.

Ja. -Go.

Wie vindt de derde sleutel?

Superspannend.

Ik heb hem, ik heb hem.

Het is het middelste team, van Maud. -Geef de sleutel.

Ze hebben als eerste de sleutel gevonden.

Open. Ja.

Eén is eraf, twee is eraf, drie is eraf, het luik gaat open.

De eerste is eruit, de tweede is eruit. de derde is eruit.

Nog twee richting het plateau.

Dit kan niet meer fout gaan.

Ocean's Eleven.

We hebben een winnaar.

Allereerst staan hier om me heen 15 eilandbewoners…

die kei- en keihard hebben gestreden. Eén team heeft gewonnen.

Jullie moeten allemaal één polsbandje aan de winnaars geven.

Aan jou de eer.

En de tien bandjes worden keurig over het winnende team verdeeld.

Zij keren als trotse eigenaars van twee extra bandjes terug…

naar hun kamp.

It is what it is.

Thanks, Rieneke.

Rieneke bedankt, Rieneke bedankt.

Riene, Riene, Rieneke bedankt.

Het team van Brechtje baalt.

Bijna iedereen in dit kamp is nu z'n bandje kwijt.

Als niemand ze voor D-day een bandje gunt…

dan zitten ze binnenkort op de boot naar huis.

Want na D-day mogen enkel spelers met bandjes op het eiland blijven.

We kunnen afwachten of we een bandje krijgen en gaan de chill erin gooien.

Hoe ga jij? -Het voelt gewoon klote voor jullie.

Voor mij gebeurt er niets, want ik heb het geluk dat ik bandjes overhoud.

Maar ik vind het gewoon jammer. Ik had jullie ook meer bandjes gegund.

Wat niet is, kan nog komen, jongens. -Dat is zo.

Aanpappen met de opgevers. Dat wordt onze taak.

Bij Ocean's Eleven zitten Joachim en Martijn na hun verlies…

ook zonder bandje, maar zij hoeven zich minder zorgen te maken.

We gaan de bandjes 100 procent delen met de rest van het kamp.

We hebben nu reserves.

Als die nodig zijn om een van ons negenen te redden, dan gaan we dat doen.

Helemaal aan het einde van het strand is Bjorn aan het bijkomen…

van een paar roerige dagen.

Gaat het een beetje? -Ja, hoor.

Ja, ik zag die situatie gister zo een beetje, maar je was heel rustig, maat.

Je hebt het echt goed aangepakt.

Ik laat me niet provoceren. -Nee. Je bent heel kalm gebleven.

Met zoveel mensen om je heen die je als een wespennest steken van alle kanten…

en nog was je rustig.

En er is niemand die verhaal komt halen bij mij.

Er is niemand die komt zeggen: Is het waar, is het niet waar?

Wat is ervan waar?

Echt, ik hoef het dorp niet.

Ik ben een kluizenaar, ik zit liever aan de kant.

Maar hoe vind je het dat je nu je ene bandje kwijt bent en nu niks hebt?

Nee, ik heb er nog een. -Heb je nog eentje?

Ik heb er nog eentje. Ik zit hier niet voor de bandjes, maar om dit te beleven.

Kijken hoe het met mezelf gaat.

Kijken in hoeverre ik mezelf red in dit avontuur.

Dat bandje en dan ben ik naar huis.

Er zijn meer mensen zoals wij die gewoon echt graag op zichzelf zijn.

Die geen groep nodig hebben, maar die wel functioneren en roepen als het nodig is.

Ja, zo ben ik ook.

Ik ben precies zoals jij. Ik zeg het je eerlijk, precies zoals jij.

We zijn even veel waard. Hè? -Ja, daarom.

Mark zit erdoorheen.

Z'n vrienden zijn weg en hij voelt zich slecht.

Ik vind sowieso het woord opgeven heel naar.

Het zou voor mij dan eerder toegeven zijn, denk ik.

Het toegeven zit hem dan toch echt wel in het slapen en het eten.

Ik eet echt wel heel weinig. Dus ja, misschien ga ik wel naar huis.

Rene, die geen bandje meer heeft…

en er heel graag voor D-day eentje wil krijgen, ziet een kansje liggen.

Je weet hoe het werkt: Als ik geen bandje heb, lig ik eruit.

Dan is het gewoon vertrekken. Snap je?

Als je om je heen kijkt, wie kan ik het dan vragen op dit moment?

Nou, dat ben jij.

En zo slecht zijn we niet met elkaar. -Nee.

Maar je weet dus niet zeker of je gaat?

Nee, ligt er echt aan hoe ik de komende dagen slaap.

Als ik fucked up slaap. Ik zeg je eerlijk…

aan de andere kant denk ik ook wel: Waarvoor zal ik hier blijven?

Maar dat heeft ook te maken met de hele maatschappij, hoe we met elkaar omgaan.

Ik vind het gewoon een stelletje paupers. Niet allemaal, maar wel een heleboel.

Denk erover, pa.

Het is sowieso al meer dan ik van tevoren had bedacht.

Want ik heb m'n keuze eigenlijk gemaakt.

Dus dat ik erover na ga denken, dan zegt dat al heel wat.

Ja. Graag, denk erover na, broer. Neem me mee in je hart.

Ik heb het echt nodig. Ik wil hier niet naar huis, snap je?

En dan gaat het regenen…

en is iedereen opeens heel blij met Hotel Frieda.

Hoe blij zijn we met dit dak? -Nou, nu is het wel even lekker.

Echt goed dat we het hebben laten staan. -Iedereen zegt wel van alles...

maar als het echt stormt en regent, is iedereen hier te vinden.

Yes.

De tweede al. -Yo, dat is een mooie.

Million Dollar Island geeft mij momenteel wat ik ervan verwacht had. Zalig.

Dag 11 op Million Dollar Island.

Degenen die willen opgeven, krijgen daar vandaag weer de kans voor.

Willen jullie even komen? -Wat is het probleem?

Terwijl er koffertjes worden ingepakt…

heeft Evi uit het kamp Palm Power, trotse bezitter van zes bandjes…

een mededeling voor haar kampgenoten.

Ik ben er 99 procent zeker van dat ik naar huis ga.

Oh, moppie.

Evi is haar opa kort voor vertrek verloren…

en dit hakt er toch steviger in dan ze gedacht had.

Je bent echt geen opgever. -Ik voel me gewoon niet echt goed...

en heb alles gedaan wat ik wilde doen.

Plus ik wil bij iedereen erbij zijn met opa en zo.

Opa. Die is mee.

Eerst dacht ik: Lekker, twee maanden op zo'n eiland zitten.

Maar nu komen ook die dagen dat het allemaal gaat vervelen.

Dus dan ga ik ook over dingen nadenken waar ik nog niet over wil nadenken.

Dat ik gewoon met die mensen om me heen wil zijn.

Ik had met hem een klik die ik met niemand anders had.

Jammer, maar ik begrijp het wel.

Welkom iedereen. Welkom in de arena.

Jullie zijn hier ondertussen 11 dagen en ik vind dat een hele bijzondere prestatie.

Echt waar, heel veel respect.

Maar ondanks dat moet ik toch de vraag stellen.

Wie wil Million Dollar Island vandaag verlaten?

En toch een paar verrassingen vind ik wel.

Jullie mogen naast me komen staan.

Zoals altijd is het in de arena eerst de beurt aan de opgevers.

Het zijn er dit keer zeven.

Wie nog een bandje heeft, geeft dat aan een achterblijver…

die er in EEN klap 10.000 euro bij krijgt.

En in het geval van Evi zelfs 60.000 euro.

En ten slotte Mark. Waarom ga je weg? -Ik kies echt voor m'n gezondheid.

Gistermiddag kreeg ik een wegtrekker en dat heeft de hele dag geduurd.

En toen dacht ik: Ik kies gewoon voor m'n gezondheid.

Ja, het is niet anders.

Mark, niet één maar twee bandjes kan je weggeven. Aan wie ga je ze geven?

Ja, dan is er wat mij betreft nog één alpha male in ons midden.

En dat is Arie.

Arie.

Wat een geschenk.

Onze oudste inwoner van het eiland krijgt gewoon twee bandjes erbij...

en hij had er geen meer.

Mark, kanjer.

Alsjeblieft. Ik gun het je van harte.

Je bent de oudste. Ik geef op en jij blijft staan. Respect.

En blijf gewoon knokken. -Veel succes, Arie. Wat een ruggensteun.

Mensen, wel thuis.

Er zijn nu vandaag zeven mensen vertrokken.

Er zijn in totaal al 37 mensen weg van het eiland.

Dat betekent dat jullie nu nog met 63 zijn.

Morgen zie ik jullie terug.

Want morgen is het D-day.

Dat kan niet. -What the fuck?

Beste mensen, mag ik even jullie aandacht?

Op D-day nemen we afscheid van iedereen die geen bandje heeft.

Tenzij ze gered worden door een eilandbewoner die meer dan 1 bandje heeft.

Ja? Beste mensen, jullie mogen gaan.

Tot morgen. -Tot morgen.

En weer verliest Million Dollar Island een deel van haar bewoners.

De 63 overgebleven eilandbewoners hebben D-day gehaald…

en keren terug naar hun kampen.

Ze zetten hun avontuur en droom voort.

Hun kans op een deel van het miljoen is nog niet verkeken.

Ik ben in- en inverdrietig.

Ik heb me weleens beter gevoeld. -Ik vind het niet zo tof.

Vandaag is het D-day. Vanaf nu mogen er alleen nog mensen met bandjes blijven.

Shit, man. Shit. Amber.

Ik vind het een vieze actie van jullie. Basta.

Dat is het spel. Ik kan er niks aan doen. -Ja, ik weet het.

Het spel is hard. -Ja.