Original subtitles

De bedoeling van Million Dollar Island:

Zoveel mogelijk van deze polsbandjes verzamelen.

Dat doe je hier in deze arena.

Eén, twee, drie.

Rustig.

Dat was heel close.

Je verzamelt ze door het winnen van spellen…

en door het sluiten van vriendschappen. Want wie hier opgeeft…

zal zijn of haar polsbandje aan een achterblijver moeten geven.

Die wordt dan het dubbele waard. Of zelfs meer.

Als iemand hem verdient, dan is het m'n vriendin Lisa.

En degene die op de allerlaatste dag op het eiland is, speelt de finale…

en mag zijn deel van het miljoen proberen te cashen.

Welkom op de Filipijnen.

Het gaat beginnen en jullie gaan straks aan boord…

van drie lokale vissersboten.

En die vissersboten varen jullie naar Million Dollar Island.

Maar voordat jullie gaan vertrekken, nog één belangrijk ding.

De polsbandjes.

Ja. Mensen, zo'n polsbandje is misschien wel het allerbelangrijkste.

Eén zo'n bandje is 10.000 euro waard.

Jullie krijgen er elk één.

En de komende tijd is het enorm belangrijk dat jullie er meer verzamelen.

Dennis en ik gaan zo meteen rond.

Je pakt een doosje, pakt het bandje en doet hem meteen om.

Dat is echt m'n geluksnummer, drie.

Nummer twee. Wat zijn je verwachtingen?

Dat ik meer win dan nummer één.

22. - Fantastisch. Allemaal meestergetallen.

33, 22.

10.000 euro om je pols is een magisch gevoel. Ik heb het gevoel…

dat het spel nu al begonnen is.

Ik heb gezien dat mensen direct een klik in hun hoofd maakten van:

Nu begint het spel voor iedereen.

100. - Kijk. Bandje 100, jongens. Ja.

Woyo, 13. - Ik heb 74.

Wat een gaaf gevoel. 10.000 euro om je pols.

Ik heb ook geen Rolex gehad, dus dit is het duurste…

wat ik ooit om m'n arm heb gehad. Ja, vet.

100 man, dat is 99 te veel. Absoluut. Dus niet de fijnste start.

Maar we zijn met honderd, er moeten er nog veel afvallen.

En hoe sneller, hoe beter.

Iedereen heeft z'n polsbandje.

Je mag je spullen pakken en dan gaan jullie naar de boot…

naar Million Dollar Island.

Als hij nu zinkt, zijn we al dertig mensen kwijt.

Ik ben hier gekomen met een reden.

Ik heb drie kinderen en een man achtergelaten, dat is best wel heftig.

Dus dit is mijn avontuur. Ik heb gekozen voor mezelf op dit moment.

En ik kijk ernaar uit.

Het is gewoon te mooi en te fantastisch voor woorden eigenlijk.

En dat raakt me ook helemaal.

Gewoon de overweldiging. Dat het gewoon zo fantastisch is.

Ik ben al zo lang alleen, een alleenstaande moeder…

en m'n grootste pijnpunt is denk ik ook wel een beetje m'n eenzaamheid.

Dat ik best wel alleen ben. Daarom werk ik ook zoveel.

En dan zo'n avontuur gewoon helemaal voor en met mezelf.

Dat is gewoon bijna niet te bevatten.

Daarom wil ik er ook zo bewust van genieten.

Het doel is het geld winnen. Dit is Million Dollar Island…

dus ik ga er wel van uit dat je ook echt voor het geld gaat.

Als ik over lijken moet gaan, dan gaan we dat wel gewoon doen.

Ik verwacht chaos. Ik hoop dat we een leuk plekje vinden…

en dat we gewoon al een pot rijst kunnen bemachtigen. Dan ben ik al zo blij.

Kijk eens om je heen.

Zo idyllisch, zo crazy. Wat is dit voor plek?

Het was iets van m'n bucketlist sinds ik 14 was?

En dat ik dit nu echt hier beleef? Crazy.

Rennen, jongens. Ik zou rennen, want anders kan je niks pakken. Rennen.

Mooi hier. Wil je in de hutjes?

Ik denk het niet.

Een hondenhok. - Is dat echt zo?

Je moet nu ineens pakken. - Moet je pakken?

Het is nu al pakken.

Een snoepwinkeltje.

Allemaal lekkere snoepjes.

Je moet voor jezelf kijken. Als je wil overleven op een eiland…

dan moet je pakken wat je pakken kan.

Zorgen voor jezelf en zorgen dat je hier twee, drie weken kan zitten.

En wat de anderen dan doen, kan me echt gestolen worden. Echt.

Ander voedsel heb ik niet gezien. Als er geen rijst is…

dan worden het eieren, dus gewoon die eieren meenemen.

Het is voedsel, het kan dienen, dus meenemen.

Ik moet m'n groepje vinden en kijken of ik iets moet gaan doen.

Het was zo'n chaos dat ik dacht: Waar is iedereen?

Waar zijn m'n mogelijkheden?

Ik had verschillende mogelijkheden met wie ik in een groepje kon.

Ik zag helemaal niemand meer en dacht: Jeetje, dit is niet normaal.

Wat ga ik doen? Ga ik hier zitten en het allemaal bekijken van een afstand?

Ga ik meedoen?

Maar zal ik als ik niemand vind bij jullie komen?

Ja? - Tuurlijk.

Nee. -Niet?

Nee, niet. - Maar we hebben toch leuk gekletst net?

Tuurlijk, maar dat heb ik je ook gezegd. -Wat dan? Ieder voor zich?

Ja. -Dan ga ik wel in het hondenhok.

Dan kom ik je honden voeden. Goed? De leftovers krijg je.

Heb je… O, jij had ook geen kamp, hè? -Nee.

Jij ook niet? -Nee.

Nee, maar ik weet het. Ik moet even zoeken, want ik heb twee kampen.

Of die ene met een beetje de harde mensen…

Maar ik wil in het kamp met, ik weet niet meer hoe ze heet.

Margreet of zo? - Cindy?

Nee. - Nee?

Nee, ook een wat oudere vrouw, 62 jaar. - Frieda?

Nee, ook niet.

Maar die zei: Kom je bij ons in het team?

En zie je ze hier ergens? - Nee, ik zie ze niet.

O ja, nou zie ik haar. Ik zocht jou.

We zitten daar met de spulletjes. - Oké, waar?

Dus ik ben aan het plunderen en de rest staat bij de…

Oké, want ik wil echt bij jullie. - Maar als zij hun huis niet delen…

O, zo. Dus je hebt de tactiek veranderd. - Ik wist niet meer hoe je heette.

Sylvia. - O ja, Sylvia.

Oké, bij die rode zak? - Ja.

Oké, ik kom erbij. Ik pak m'n tas.

Jongens, kom op. Allemaal even normaal doen.

Even met z'n allen hier komen.

Alle honderd. - Allemaal samen.

Even bij elkaar. - Alle honderd even hier komen.

Survival of the fucking fittest.

Mensen die willen delen, kom hier staan. - Ja, iedereen die wil delen hier.

Als je fatsoen hebt, kom hier.

Mensen die willen delen, kom hier staan. Hier. Precies hier.

Het draait om pakken wat je pakken kan. Ook onze groep is zo.

Ik probeer te pakken wat ik pakken kan. Shit, dit komt gewoon niet goed.

Blijf ik zitten? Hou ik het? Bescherm ik het?

Wat doe ik ermee? Geef ik het terug? Dat was m'n bezinningsmoment.

Oké, allemaal rustig blijven. Allemaal rustig blijven.

Laten we gewoon alles delen met elkaar. -De mensen die willen delen, staan hier.

Handen omhoog voor delen.

Wat ga ik doen? Volg ik mijn groep?

Ben ik sneaky, ben ik de bad guy? Hou ik het? Of volg ik de massa?

Op een gegeven moment is er ook 'delen, delen' geroepen.

Dat was best een grote groep.

Het is best moeilijk om dat in stand te houden als je anderen ziet roven.

Iedereen graaide en pakte en nam mee.

Op een gegeven moment legden mensen het weer terug…

en wat ze teruggelegd hadden, pakten anderen weer mee.

Het was echt een chaos.

Ho, broer. Die heb ik gevonden. Je gaat me niet flessen.

Nee, jij hoeft me niet te duwen. Mij niet aanraken.

Nee. - Mij niet aanraken.

Mij niet aanraken. - Ik raak je niet aan.

Kijk, we brengen alles daarheen en twee mensen van elk team gaan daar iets halen.

We verdelen het eerlijk. Ik snap niet waarom we zo hebberig moeten doen.

Jullie doen moeilijk. - Nee, maar wij zitten ook in een groep.

Ja, maar we zullen rekening houden met de grootte van de groep.

We zullen zoveel mogelijk terug leggen.

Maar je mag niet pakken. Dat moet je respecteren.

Ja, maar wij willen wel, dus dat moet je respecteren.

Je moet dat respecteren van mensen.

Voordat je zegt: Wij gaan graaien.

Jullie waren er niet bij toen je kon graaien.

Jullie hebben de boot gemist en daarom moet alles nu in het midden.

Ik ben hierbij, dit zijn ook mijn spullen. - O ja, oké.

Sorry. - Ik dacht dat…

Nee, ik probeer juist te zeggen: Laten we gewoon…

Zo maken we alleen maar ruzie. Het is beter als we wel met de groep meedoen.

Maar niet alles, want anderen stoppen ook dingen weg.

Daar ben ik het mee eens. Laten we wel een gedeelte meenemen.

Wat we het minst nodig hebben, mag weg van mij.

Wat we het meest nodig hebben, blijft hier. Dat breng ik niet naar het midden.

Ja, we zien wel even. Zullen we dit in ieder geval meenemen?

De volgende keer vraag je het gewoon. - Dank je wel.

Met ruziemaken bereik je ook niks, hoor. Je kan altijd iets vragen.

Je kan altijd vragen: Kan het, mag het, zou het?

Maar moeten kan nooit voor mij.

En zeker zoals sommigen zich gedragen hebben, vond ik echt achterbaks.

Die rijst kan er ook nog wel bij. Die moet je er nog wel bij doen.

Ik kan hem ook pakken, hè? Dat kan ook.

En nu? Wat gebeurt er nu? - Die moet je meenemen.

Maar wat gebeurt er dan? - Weet ik niet.

Ik ga daarnaartoe zodat we het eerlijk kunnen verdelen.

Nou, doe het. - Sjongejonge. En een mooi lampje hier.

Daarvan hebben ze er al zes meegenomen.

Wie? Ja, daar? Dan mogen jullie die houden. Dus hou ik dit.

Ongelooflijk, jongen. Ongelooflijk.

In het midden van het plein stond iedereen te roepen en te tieren:

'Dat is van mij en dat.' En ruzie en geroep.

Twee, drie mensen probeerden het te regisseren, maar dat lukte niet.

En ik kwam aan met Cindy en die waren bezig en roepen:

'Ik neem dat en dat en dat.'

En ik zeg: Dat is een mooi huisje, zeg.

Wat ga je doen, schat? We gaan blijven.

Het zijn toch de spelregels? - Blijf maar hier.

Ik ga op de schommelstoel zitten en wacht even.

Delen.

Ik blijf hier gewoon zitten totdat het hier wat rustiger is.

Iedereen is hysterisch, gestoord, alles aan het pakken.

Het is net oorlog. Ik blijf zitten.

Totdat alles wat gekalmeerd is. - Ja, rustig blijven zitten.

Maar ga jij hier dan, Frieda? - Ik blijf hier.

Wil je hier gaan slapen dan? - Weet ik niet. Waarom niet?

Kijk, ze hebben zelfs zo'n overkapping en zo.

Welkom in het bejaardenhuis.

Hoi. Je hebt een hondenhok. - Ja, dat is voor mij.

Ja, alstublieft.

Je kan het haar nageven. Dog pound. Je hondenhok.

Dit is gewoon nu even mijn kamp.

Ik heb het niet zelf gebouwd, maar het voelt wel alsof het nu even van mij is.

Als ik vecht, onder het vechten, met het sparren…

word ik ook wel pitbull genoemd. Dus zelf dacht ik: Hé, dat is wel grappig.

Is dit een goed plekje? -Een goed plekje.

En we zitten in een hoekje, want je mag daar niet de zee in.

Terwijl iedereen ruziemaakte, zijn we dit gaan proberen.

En daar maken we een keuken. -Goed idee.

Ja. -Dus hier gaan we iets bouwen. Top.

Eerlijk zullen we alles delen. Ik iets meer dan jij.

Er zijn ook tomaten. -Ik weet niet wat dat is.

Oh my god, er is echt superveel. -Kijk.

Ze hebben daar alles verdeeld. Het kan toch niet door 100 man gedeeld worden.

Ja, zo is het goed denk ik. -Dat gaan we gewoon oplakken.

Ja? -Tuurlijk.

Oké. -Vertel eens, Justine, hoe heet dit kamp?

Blue Lagoon. -Leuk, hè?

Dit is wel echt chill voor de zijkanten.

We hebben de baan, maar we moeten hout hebben om mee te kunnen bouwen.

Deze twee dingen zijn echt top. Daarmee kunnen we echt wel wat.

In ieder geval een dak. Ze zijn veel te lang.

O nee, we zijn met z'n elven.

Ik vraag me af: Waarom zouden we hier niet mogen slapen?

Dat vraag ik me af. Omdat het er al staat?

Maar ik dacht dat dit het bejaardentehuis zou worden…

voor de mensen van mijn leeftijd.

We gaan het gewoon doen. We pikken geen nee.

Alle mensen van ongeveer mijn leeftijd zijn hier welkom.

Airbnb. -Hotel Frieda, hè? Ja, maar, ja.

Dit is perfect. Nice.

Lekker. -Alleen deze dingen. Dit is de zit.

Voilà. -Top.

Ik heb gemerkt dat je niet mag twijfelen om bepaalde groepen samen te stellen.

Je moet echt zijn van: Kijk, ik zie jou als een goed teamlid.

Je moet op voorhand al met elkaar praten.

Maar dat lukt niet. Je wordt gedropt op een eiland en dan: go.

We kennen elkaar niet. Gaat dat wel klikken?

Maar ik ben wel blij dat we samen… -Ja, inderdaad. Gelukkig.

Dit is alle rijst die we hebben. -Right.

Ongelooflijk maar waar. -Is genoeg, hè? Meer is niet nodig.

Ongeveer tien kampen zijn het? -Weet ik niet. Wat boeit mij dat nou?

Ik zit hier en heb er een paar gezien en verder maakt het me niet uit.

Volgens mij ongeveer tien en wel verdeeld oud en jong, dat wel.

Heb je een bananenplant?

Ja, ze zeiden: Als je die in de grond steekt, dan komt er een boom.

Nee, geen boom.

Dan wordt dat rijp.

Ik denk dat we het hier wel naar onze zin hebben.

Ja, we maken het leuk en we zitten in hetzelfde kamp.

Jullie zitten samen. Ik heb ook wel een leuk kamp.

Mocht je je eenzaam voelen…

Ja, dan kom ik langs. -Ja, dan kom je lekker bij ons keutelen.

Ga je de muren afbreken?

Nee, de muren niet. Ik zag dat gebeuren.

Jij hebt wel makkelijk praten. -Hebben wij makkelijk praten?

Mag ik van jullie kamp ook iets komen afbreken om te gebruiken?

Maar mens, toch. -Nou, nee dan.

Wauw.

Wil jij deze vasthouden? -Mag dat?

Ja, ik heb het gevraagd.

Ik kan de andere kant niet pakken. Moet ik het hier vasthouden?

Nee, dan ga je het helemaal kapotmaken.

Nee, het is gewoon…

Maar stamp dan op de zijkant. -Ja, deze.

Typisch. -Kapot.

Ja. -Fucking egoïstisch, man.

Dat wordt nooit gebruikt, toch?

Dat zijn dingen die nooit worden gebruikt. -Waarvoor gaan ze die gebruiken?

De anderen zeggen dat. Je moet dat niet kapot maken.

Het gaat erom dat ze zien dat we iets pakken en zij kunnen niks pakken.

Ze zijn kwaad op mij, omdat ik hier zit.

Maar was dan zelf binnengekomen.

Ik bedoel, wat is dat? -We zijn hier.

Ja, ik vind het prima dat je hier staat. -Nee, is goed. Dat mag ook.

Kom, waar gaan we naartoe?

Wat een shit allemaal.

Want anders komen alle kampen ook dingen halen, hè?

'Dit kan ik wel gebruiken. Mag ik dat meenemen?

Jullie gaan het afbreken? Oké, wacht even.

Jullie mogen dit pakken. Oké.

Volgende keer: Maar ik wil dat hierachter en ik wil die zijkant en ik dat.

Er blijft niks van over. Binnenkort giet het en het gaat hier echt gieten.

En dan heeft niemand beschutting, terwijl we anders hier konden komen zitten.

Het is geen probleem, want we komen niet aan het dak.

We komen nergens anders aan. -Jij niet.

Maar jij pakt nu dit en dan pakt iemand anders dat. Kijk, zie.

Frieda heeft een hard genoege stem om te zeggen: Nee, niet aankomen.

Ik zeg ook: Nee, niet aankomen. Laat hangen.

Ik heb niks te zeggen. -Ik zeg ook: Nee, niet aankomen.

Over m'n lijk. Niet afbreken.

Want binnenkort gaat het gieten en is iedereen nat.

Alles nat, schat, alles. -Oké, maar het luik.

Nee, niet het luik, want een ander pakt de rest.

Jij mag het koord hebben en laat het luik alsjeblieft voor ons eigen bestwil staan.

Loyaliteit is heel belangrijk voor mij.

Sommigen vinden het een mooie eigenschap…

en anderen ergeren zich er dood aan, want ik bemoei me ook met alles.

Ik moet overal met m'n neus in zitten en overal iets te vertellen hebben…

dus ja, dat snap ik ook wel weer. Maar ik blijf wel Cindy natuurlijk.

Ik snap er ook niks van, maar maakt niet uit.

Daar ga ik geen last van hebben.

Mensen hebben al het eten gepakt. Die hebben we ook nooit teruggezien.

Maar we vinden het wel weer terug. We gaan het halen.

We gaan rond in de kampen. Er zijn mensen die gaan koken.

Die mensen hebben al het eten gestolen, want niemand hier heeft eten.

We hebben geen rijst, geen pasta. Hoe gaan we dat doen?

Ik heb het ook niet gezien. Of dat ene kamp heeft het of het is er niet.

Ik heb mensen met pannen zien rondlopen, maar die stonden er niet…

Ik denk dat er wel eten verstopt is. -Ja, dat sowieso.

Dat je veel zelf moet kweken. -Iemand zei dat er pakken rijst waren.

Pakken rijst? -Ja, heb ik gehoord.

Misschien is er nog ergens anders wat.

Mensen vertrouwen elkaar niet meer, omdat ze denken…

dat iemand eten verstopt heeft. -Er is een verhaal: Er moet iets zijn.

Iets van rijst, dus iedereen denkt dat iemand rijst heeft.

Net zoals het Monster van Loch Ness, Niemand heeft het gezien…

maar het zou er wel zijn. -Ja, dat is het.

Orlando, welke kamp zitten zij?

Helemaal daarachter. Daar gaan we nu naartoe. Ik ga iedereen ronselen.

Gaan we allemaal? -Ja. Jan, jij gaat ook mee.

Jij gaat ook mee. -Gaan we allemaal?

Want ik ben het zat, man.

Dus als iedereen kan en wil meegaan… -Mo gaat ook nog mee.

Ze hebben het allemaal achterin. -De stok?

Oh, man. Een groep van 30 man die gewoon in één keer echt…

bij wijze van spreken met hooivorken…

mensen op de brandstapel wilde gooien. -Hier eten.

Ze komen niet naar ons mag ik hopen. -Iedereen komt onze kant op.

Wij hebben niks. -Jongens, we hebben geen eten.

Ik hoorde net van… Ik hoorde net van… Waar is hij?

We komen jullie kamp ondersteboven halen.

Voor eten? Oké, succes. Kijk overal. Alsjeblieft.

We hebben echt niks. -We zijn hier nog maar één dag…

dus zo gek zijn we nog niet van de zon. -Ik kom voor de popcorn.

Ik denk: Ze komen ons halen om mee te gaan naar de groep.

Ik denk: Jullie komen ons zeggen waar er eten te halen is.

Wij hebben echt geen eten. Helemaal niks.

Hij kwam daarmee. Dus ik wacht ook gewoon even.

Wacht maar even, ik ga naar hem toe.

Ze denken dat we eten hebben verstopt, maar dat hebben we niet.

Ik ben gewoon mee om te kijken. -Voor het drama.

Ik weet van niks. -We zijn hier voor sensa.

Jullie kennen me inmiddels. Ik lieg niet tegen jullie. We hebben geen eten.

Nee? -Je mag alles doorzoeken.

Wie heeft die zak met rijst gezien met eigen ogen?

Ik niet. Glenn heeft iets gezien. -Die gast met dat been.

Er gaan zoveel verhalen rond.

Allemaal die roddels ook. Ze stonden ook met 30 man voor ons.

Ja, dat is wel grappig. -Ze dachten dat ik rijst had.

Als er met 100 man een klein gerucht gaat dat iemand start uit het niks…

dan wordt het heel groot. Dus ze stonden met 30 man voor ons:

'Jullie hebben het eten.' -Grappig dat zo'n verhaal klein begint…

en dat een hele boze groep zo voor je deur staat.

Maar wat ik vervelend vind, ik ben nu vandaag drie keer agressief benaderd…

door een groep mensen en dat gaat me echt in het verkeerde keelgat schieten.

Dat snap ik. -Ik vind het vervelend…

als mensen zo op me afkomen en dan hop, hop, hop en dan denken:

Jullie hebben wat verstopt. Op het oorlogspad.

Vanmiddag in het dorp ook twee keer en daar voel ik me niet lekker bij.

Ik wil dit graag op een leuke manier doen.

I got you. -Wij zijn er voor je.

Kom, dan gaan we rijst eten. -Ja, we gaan rijst eten.

Geen risico, hè?

Kijk uit.

Ik ga jou ervoor houden.

Dat kan toch nooit?

Jongens, het was aan. Kom me even helpen dan.

Het is nog aan.

Het is gewoon eng.

Rustig, rustig. -Ja, doe jij maar.

Kijk uit, kijk uit. Ja, zie dan. -Blazen, blazen.

Nee, niet…

Hier, pak het over.

O, kijk eens. -Het is echt goed vuur.

Maar doet hij het, jongens? -Gewoon rustig.

Ja, ik denk het wel.

Aan de kant.

Kijk.

O ja, daar komt al iemand. -Ja, fuck.

Mogen we bij jullie komen? -Om vuur te halen?

Tuurlijk. Dan moet je even een grote pan meenemen.

Die ga ik zoeken. -Goed.

Of een pot. -Ja, een grote pot of pan.

Komt goed. -Wij hebben het ook gekregen…

van de buren. Wij zijn ook niet zo slim.

Maar wij zijn wel eitjes aan het bakken, hè?

O. Nou, dan regel ik het wel.

We pakken gewoon een kokosnoot.

Nee, jullie gaan babbelen. Zij geeft die pan, ik regel het.

Ze komt niet achter deze draad.

Ik weet alleen niet wat erin moet, want we hebben…

Ja, dank u. -Wat gaan jullie eten dan?

Bananen. Gekookte bananen. -Echt?

Er zijn mensen die al vis hebben gevangen.

Echt waar? -Hoe groot? Zo?

Wij niet. -Ik ook niet. Wij ook niet.

Een klein vuurtje gemaakt. -Maar er is vrij veel wind…

dus normaal moet dat lukken. -Nog wat hout.

Wow, go, go, go.

Ja, ik doe m'n best.

Dat was smooth, hoor. Goed gedaan.

We hebben ze.

Sneller, jongens. -Ja.

Iedereen heeft eten? -Ja.

Ja, zeker weten? Oké.

Er komen mensen aan. -Ja, maar die komen niet hier.

Eet smakelijk. -Is het lekker of niet?

Iedereen geniet.

Ik heb nog nooit twaalf mensen zo blij zien kijken met één ei.

Ja, toch? -Ook eens blij.

Shit. -Oh my god.

Ligt het wel lekker? -Nee, dit ligt… au.

Ze zit ook zo: Ik kan wel een spijker slaan.

Hoe ervaren we het hier? -Ik vind het helemaal top.

Ja? -Het is alles wat ik gedacht had.

Helaas. -En ook alles wat ik niet gedacht had.

Slaap lekker.

Ik heb niet zo goed geslapen, maar ik vond het wel supergezellig…

dat er veel gasten zijn komen slapen. Maar…

Er waren veel nachtelijke gesprekken, niemand ging slapen.

Nee, dat was… -Het sfeertje was geweldig en alles.

Elkaar leren kennen ook. Gesprekken gewoon.

Goeiemorgen.

Dit is Duni van Blue Lagoon.

M'n teammates zijn even gaan vissen.

Dat wordt waarschijnlijk ons ontbijt als ze iets vangen.

Daar komt de rest aan. Die volgt Blue Lagoon.

Die gaan ook allemaal vissen. Die dachten: dit is het moment.

Het was een rotnacht. Echt een rotnacht.

Niemand heeft geslapen, we waren om het uur wakker.

We gaan nog niet opgeven, hè? -Nee. Dat ken ik niet.

We gaan een week met z'n allen doorbrengen. Dan pas mag je opgeven.

Nee, zelfs dan niet, Björn. -Dan is de keuze aan hen.

Ik wil wel met iedereen een week doorbrengen.

Vraag dat over drie dagen weer als we dan nog geen eten hebben.

Ja, maar dan nog. En voor eten ben je aan het zorgen.

Welkom allemaal. Welkom in de arena.

De eerste keer dat we hier zijn.

Frieda. -Ja?

Een eigen huis, een plek onder de zon. -Oh my god, daar gaan we weer.

Inderdaad. Ik heb naar het schijnt een eigen huis.

Alhoewel dat huis niet van mij is. Heb ik nooit beweerd.

Maar sommige medekandidaten zeggen dat ik het heb geclaimd.

Er slapen momenteel acht of negen mensen. Dus dat is niet mijn huis.

Maar Frieda? -Ja.

In principe zitten er wel iets meer dan acht of negen mensen hier.

Maar die wilden survivallen. Die wilden echt zelf iets bouwen.

En ik was van plan om ook ergens alleen een kamp te bouwen…

maar dat is me niet gelukt. -Maar ga je ook eens uit het huisje dan?

Dat er iemand in jouw plaats kan.

Als ik dan in een van jullie kampen mag slapen…

want ik ga niet op het strand zitten, hè?

Zo. Nou, Frieda…

Oké, luister.

Deze plek gaat de komende weken heel belangrijk worden.

Hier kan je polsbandjes winnen of verliezen.

Hier wordt ook bepaald wie mag beslissen…

wie het roulettespel moet spelen.

En het is ook hier dat je iemand anders je polsbandje geeft als jij opgeeft.

Stel: Je speelt het spel en je verliest het polsbandje…

dan mag je nog op het eiland blijven tot D-day.

Op D-day moet iedereen die geen polsbandje heeft…

Million Dollar Island verlaten.

Over het eiland verlaten gesproken:

zijn er mensen die nu al Million Dollar Island willen verlaten?

Dat is een behoorlijk aantal. -Handen naar beneden.

Goed, dan mogen jullie naar voren komen en naast ons komen staan.

Er staan zes mensen naast ons.

James, je was heel beslist meteen.

Ja. -Vertel waarom.

Je begint aan een avontuur en dan begint er een hele heisa…

rond alle goederen en dergelijke.

En daar deed iedereen aan mee. Toen was het al heel snel beslist bij mij van:

Oei, dit is toch niet wat ik opzoek eerlijk gezegd.

Daar haal ik geen voldoening uit. En je kunt zeggen:

Dat had je kunnen weten, want je gaat op avontuur en het spel spelen.

Ja, dat weet je op voorhand. Maar je weet niet of je dat kan volhouden.

James, aan wie wil je je polsbandje geven?

Aan Jan.

James, waarom Jan? -Waarom Jan? Vanaf het begin klikte het.

We hadden ons groepje.

En ik denk persoonlijk dat Jan iemand is…

die hier sowieso weg kan komen.

En dat wens je hem toe. -Ik wens hem dat zeker toe.

Bedankt, maat. -Alsjeblieft, jongen.

Tof. -Succes, jongen.

De eerste op het eiland met meer dan één bandje.

Je mag weer gaan zitten. -Dank je wel.

Nadèle. -Ik geef m'n polsbandje aan Cattleya.

Wat is er nou bij jou thuis mooier dan dit?

Alles behalve het uitzicht. 48 plus.

Heb je heimwee?

Dan komen we bij Sven. Met je prothese. Ik dacht:

Wauw, dat zal niet makkelijk zijn hier op het eiland en toch durfde je het aan.

Ik wou het proberen. Het is niet gelukt. Ik heb heel veel pijn aan m'n stomp.

Ik wil die pijn niet de hele week doorstaan.

Je gaat iemand blij maken. -Ja, Wesley.

Ook voor Wesley van 10.000 naar 20.000 euro.

Iemand gaat dat bandje van jou krijgen. -Ik ga verrassen.

Ik kies niet voor mijn team, want ik wil de dynamiek goed houden.

Ik ga het aan Björn geven, omdat ik geloof dat hij er lang in zal blijven.

Dat hij heel hard gaat vechten en dat hij dat extra bandje zeker kan gebruiken.

Björn.

Oké, beste mensen, dank je wel. Jullie mogen gaan.

Dag twee. En we zijn allang niet meer met honderd eilandbewoners over.

Tijd om voor de allereerste keer hier in de arena een draai te geven…

aan de roulette.

En dat ga ik vandaag één keer doen.

Degene op wiens nummer straks het balletje valt…

moet morgen bekendmaken welke zes mensen…

het eerste Million Dollar Island- roulettespel gaan spelen.

Zes mensen.

Evi. -Evi.

Gefeliciteerd. -Nou, bedankt.

Of kan ik beter zeggen gecondoleerd? -Het is wel meteen shots fired dan, hè?

Maar op zich, ja, er moet iemand de eerste zijn, toch?

En dat ben jij, Evi. -Yes.

Hoe ga je dat bekendmaken?

Ik denk dat iedereen het al gezien heeft op het eiland.

Dat enorme bord met 100 foto's erop.

Niet zo heel erg ver daarvandaan staat een kleiner bord.

Daar staat bovenop 'spelers'.

En aan jou de schone taak om uiterlijk morgen…

daar zes foto's op te plaatsen.

Je mag jezelf kiezen, maar dat hoeft niet.

De inzet van het spel: één polsbandje per speler.

De winnaar wint ze allemaal…

en de verliezers zijn hun polsbandje kwijt.

Welke vaardigheden heb je nodig om het spel te winnen?

Concentratie, evenwicht en een goed gevoel voor balans.

Succes. Jullie mogen gaan. -Dank je wel.

Hé Aaron. Bedankt, jongen.

Bedankt voor het bandje.

Nou, de rest komt wel.

Er is geen eten.

Zo'n klein beetje rijst. -Ik heb dat nog nooit gegeten.

Maar we hebben echt geen eten.

Sommige mensen kunnen wel zonder eten, maar anderen niet.

Dus ik denk wel dat mensen gaan opgeven.

Als het zo blijft verdergaan, denk ik wel dat mensen gaan opgeven.

Ja.

Het is wel vreemd dat we nauwelijks hebben gegeten.

Maar er is ook nog helemaal niks gevonden, hè?

Ja, geen pasta, geen rijst. -Niks.

Er moet ergens gewoon eten zijn.

We hebben drie bananen. Drie.

Drie bananen. -Wil je dit?

Ik hoef geen… Bananenschil? Ik ben geen aap, hè schat?

Je kan het gewoon proberen. Het is best wel lekker. Ik eet ervan.

We moeten toch eten krijgen? We hebben één vis op.

Nee, het zit ergens in de grond. Straks ga ik dood.

Ja, ik ook.

We snappen nog steeds niet echt heel goed waar rijst of meel of zo…

We hadden een beetje verwacht dat dat er ook bij zou zijn.

Ik denk dat het verstopt zit. -Ik denk niet dat het begraven is.

Onder zo'n huisje vind ik nog wel een plek…

maar je kan toch niet dat hele eiland op gaan graven?

Dat is toch zinloos?

O, Jezus. -Gelukkig ben ik daar net weggegaan.

Nou, daar ligt geen eten, jongens. Om het huis ligt geen eten.

Ik zit toch te denken om bij die boei daar…

Want het is een onbewoond eiland, maar er liggen wel boeien.

Dat vind ik raar. Ik ga het gewoon proberen.

Ik denk dat mensen door hun honger psychisch aan het doen zijn.

Hebben jullie echt al honger?

Deze zijn echt niet te eten.

Die kunnen we misschien als aas gebruiken.

Ja, Glenn, die kunnen we als aas gebruiken.

Ik vind het echt schandalig dat ze het huis aan het afbreken zijn.

Dat is wel heftig, want het huisje was perfect intact.

Ja. Als het regent, kunnen we er allemaal in schuilen.

Nu zitten we allemaal halfbakken in de regen.

Plus er slapen oudere mensen. Frieda en Arie slapen daar.

Ik vind dat heel erg en schrijnend.

Maar is dat nu… Komt het nu nog goed tussen die groepen of niet?

Ik denk het niet. Met mij al niet.

Ze kunnen van mij nog donder verwachten.

Ja? -Ja.

Het maakt toch niet uit dat je geen luik hebt? Ik heb niet eens een dak.

Er is een hele groep die wil afbreken.

Verdelen. Hoe moeilijk kan het zijn? Mensen zijn gewoon kut.

Als je alleen de luiken weghaalt…

Die zijn een beetje overbodig, maar ik vind het zonde van de rest.

Als één iemand een luik weghaalt, dan pakt de rest er ook een.

Hyena's, jongen.

Wat ga je doen? -Dit is een deel van ons dak.

We hebben in ieder geval een dak boven ons hoofd.

Een slaapplek waar ik op slaap en ook waar Arie slaapt.

Van alles los proberen te…

Aan de muren van alles af te breken.

En ze zien m'n persoonlijke spullen. Ik vind het niet kunnen.

Alles wordt afgebroken en ik moet maar zeggen: Dat is goed.

Waar mag ik slapen? Mag ik bij jullie komen?

Ik vind het niet vanzelfsprekend dat je in een kamp binnengaat en…

Maar dit is geen kamp, hè? Dit is een huisje waar iedereen in kan.

Ja. Maar oorspronkelijk mijn huisje.

Jouw huisje? Het kan niet altijd jouw ding zijn, hè?

We zijn hier allemaal, hè?

Iedereen slaapt hier op de grond in het zand…

of op iets wat ze zelf hebben gebouwd en niet in een huis.

Dus ik mag niet aan mezelf denken? -Dat is waar.

Er zijn mensen die gewoon in m'n slaapkamer komen.

Hopla. Nee.

Wacht, de achterkant is ook al weg.

Dat dat ding van de slaapkamer is afgehaald, dat kan niet, hè?

Daar ga je last van hebben. -Nee, ik…

Komen jullie binnen?

Ik heb dat helemaal niet.

Je moet niet de verkeerde personen beschuldigen.

Je hebt het niet gezien en begint tegen ons te zeuren.

Ik sta voor op het terras met mensen een praatje te maken.

Ik kom in m'n slaapkamer en ineens is er een muur weg.

Dat vind ik niet netjes.

Dat is de slaapplek van iemand. -Ik snap het heel goed.

Ik snap het, maar wij hebben het niet. Dus je moet niet tegen ons beginnen.

Jezus, man.

M'n privacyspullen, alles is…

We zijn wat aan het verplaatsen, niet je huis aan het afbreken.

We hebben nog wel rantsoen voor een dag vijf.

We kunnen gewoon meer rusten, alle basisdingen hebben we al.

We hebben een dak, we liggen goed…

een zak vol cassave, kokosnoten, banaantjes.

We gaan lekker. Nu kunnen we wat anders gaan doen.

Het lijkt erop dat in het dorp toch meer onrust is dan in ons kamp.

Dus we denken wel: Laat dat zichzelf maar even uitspelen eerst.

Jullie breken alles af.

Waar moeten we mee gaan bouwen dan?

Ja, hoe moeten we dan gaan bouwen? -Wat wil je dan bouwen?

Een dak boven m'n hoofd, lieverd. -Ik geef gewoon mijn mening.

Doe ermee wat jullie willen. -Nou, gewoon?

Ja, ik zeg het gewoon. -Oké. Nou ja, mijn mening is dat…

Dat jij een dak moet en de oudere mensen buiten mogen.

Buiten mogen? Tuurlijk niet. Ze liggen toch binnen?

Ze liggen toch binnen?

Maar iemand pakt dit, dan wil een ander dat.

Jij wil toch ook een plank hebben? -Ik hoef geen plank.

Dat moet jij weten, maar jij bent een van de honderd.

Ja, maar ik spreek niet voor mezelf, ik spreek hier voor Arie en voor Frieda.

Ik spreek niet voor mezelf. Ik hoef geen plank.

Jullie mogen al jullie planken pakken, in je reet steken en uitspugen.

Ik denk aan Arie en aan Frieda. -Maar die kunnen toch blijven zitten?

Die kunnen gewoon blijven. -Je gaat toch een avontuur aan?

Je wist niet eens dat er een huis zou zijn.

En dan die en dan die.

Ze kunnen nog steeds blijven slapen, ik zie het probleem niet.

Waar hebben ze het over? Wat is het probleem?

Als je een muur om je heen wil hebben, ga je toch naar huis?

Roofvogels. -Dat is het enige wat ik loskrijg.

We hebben een mooie decoratie voor ons kamp.

Kijk, die past hier perfect. -We kunnen hem ook omdraaien.

Zo, en dan zetten we onze kampnaam erop.

Ik zou het doen. -Palm Power was het.

Palm Power. -Palm Power.

Ik vind het een hele goeie. -Dus ik denk dat we dat doen.

We gaan onze tanden poetsen met de as.

Oh, maar het is wel weg.

Zo, hallootjes. Wat zijn jullie aan het doen?

We zijn een cursus vuur maken aan het geven.

Met de vlam in de pijp. -Lekker, ouwe.

Wat gaan we nu eten, jongens? -Slakken.

Slakken met? -Met banaan.

Mayonaise?

Goeiemorgen.

Een paar liggen nog te slapen. Joachim, heb je een goeie nacht gehad?

Een prima nacht, ik mag niet klagen.

Hier zien we het bedje wat beter.

Ine ligt nog lekker te slapen.

Goeiemorgen, Jill. -Goeiemorgen.

Oh, heerlijk. -Lekker geslapen?

Ja. -Goed zo.

We hebben het goed voor elkaar.

Het huisje, jongens.

Er zijn mensen die het huisje graag af willen breken…

omdat ze onderdak hebben. Zijn hier mensen…

die hem af willen breken of waarvan hun team zegt: Gooi hem neer?

Als ik een kleine mening mag geven. Daar zie ik alleen maar klamboetjes.

Toen ik het strand op ging, even kijken naar de buren, klamboetjes.

In de twee maanden krijgen we minimaal één of twee keer onweer en storm.

En daar staan allemaal planken. Je hebt planken nodig.

Het gaat om het hout. -Dat huis is er niet om in te gaan zitten.

Naar mijn mening is het er om afgebroken te worden.

Maar is dat eerlijk te verdelen tussen alle klamboeteams?

Laten we het eerst…

Als het langer gaat duren, wordt de groep sowieso kleiner.

Je kunt het achteraf niet terugzetten. Je zet het niet meer terug.

Als er een serieuze storm is… -Kunnen we er ook in.

Een beetje proppen. -Oké, parkeren we even.

De volgende: laten we het even wat leuker maken vandaag.

Ja, we hebben namelijk wat gevonden.

We dachten: Een mooi dingetje voor de leuk. Om het een beetje op te vrolijken.

We zaten gister bij het kampvuur en toen dachten we:

Verrek, daar moet iets zijn.

Hier staat of een euro of het is een hoofdletter E. Ten.

E-ten. -Wow.

Eten, eten…

Er is nog één boei waar nog niet gekeken is.

Die is heel ver weg.

Dus ik stel voor dat we met een man of vijf, zes die kant op gaan.

Ik hoop dat ze iets vinden. Ik hoop echt dat we rijst…

Het wordt lastig. Ik hoop wel dat we pasta hebben…

en misschien bolognesesaus of zo. -En een eitje.

Maar echt. Dat er iets ligt in de zee.

Ik hoop, als we de kist vinden, dat we gewoon heel eerlijk gaan delen.

Ik denk het ook.

Het ziet er wel uit alsof ze iets hebben. -Ik denk het wel.

Nu wordt het hoog tijd voor een beetje rijst, pasta en wie weet nog meer.

Frikandellen. Maar ja…

We gaan wel kijken, hè man?

Eten.

Nou, wat goed van jou. -Ja.

Ik zag alleen maar blikken. -Alleen maar blikken waarschijnlijk.

Wat zit erin dan? -Allemaal blikken. Ik denk tonijn, bonen.

Van die dingen. -Maar helemaal vol met blikjes?

Nee, want er is een laag beton. Het was echt wel…

Het is gelukt, maar het was wel goed.

Jongens, het zijn er vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien, twaalf.

Dit is het? -Dit is het?

Heb ik daar zoveel moeite voor gedaan?

En in de ton?

Zat er niks meer in de ton? -Nee.

Nummer 41.

Evi, gefeliciteerd. -Nou, bedankt.

Welke vaardigheden heb je nodig om het spel te winnen?

Concentratie, evenwicht en een goed gevoel voor balans.

Ik ga het sowieso zelf doen.

Ik wil graag zelf spelen, omdat ik niet dadelijk thuis wil zijn…

en wil denken: Had ik het maar zelf geprobeerd.

Ik denk, even kijken, waar staat-ie?

Sowieso Frieda. -Ik wou net zeggen. Als één persoon…

Dan gaat ze misschien naar huis.

Frieda zegt dat ze het huisje niet claimt, maar eigenlijk doet ze het wel.

Ze zegt dat ze toevallig in het huisje beland is en dat iedereen mag er slapen…

maar we mogen nog niet eens een luikje er afhalen.

Terwijl, wie heeft dat hele huis nodig? Niemand, want wij liggen buiten.

José. Dan meteen die daarboven, Mieke.

Karin.

Eén, twee, drie, vier en Arie.

Ik ben 22 en zij zijn allemaal richting de 50 of ouder.

Dus ik denk wel dat dat in m'n voordeel kan werken…

met de hitte, met hoelang het spel duurt.

Ja, ik ga het niet moeilijker maken voor mezelf als het niet hoeft.

Ik heb het voordeel dat ik wel fitter ben dan deze mensen.

Daar geef ik je gelijk in. -Het is gewoon tactiek.

Het is niks persoonlijks, maar ik moet kiezen.

Ik had hetzelfde gedaan, hoor.

Had je uit ons team gekozen? -Ik had de zwakste gepakt.

Ook uit ons team? -Interesseert me niks.

Serieus? -Hij is erg, hè?

Volgens mij is José erg aardig.

José en Karin zijn hartstikke aardig. -Daar heeft het niks mee te maken.

Ik moet voor mezelf kiezen, zodat ik ga winnen.

Ja, van jou snap ik het, maar van Mark snap ik het niet.

Dat ik een kampgenoot zou kiezen? -Dat je dat nu al doet.

Uiteindelijk moet je toch in je eigen vlees snijden.

Maar ik kan toch wel uiteindelijk iemand een mes in z'n rug steken?

Dat gaat bij mij ook gebeuren. Ja, maar zo is het toch?

Dat is waar. -Laten we elkaar geen mietje noemen.

Ik weet heel wat dingen uit het kamp. -Oei.

José, jij staat op het bord.

Nee. -José, Frieda…

Alle oude mensen. -Arie. Ja, slim gekozen. Karin ook.

Dus twee uit ons kamp. -En ik stond met Mark te praten.

Toen zei hij: Tactisch gekozen, ik had misschien wel hetzelfde gedaan.

Ik zei: Ga je dan in je eigen kamp snijden?

Toen zei hij: Ja, nou ja…

Toen zei ik: Als het later in het spel is, snap ik het…

maar je gaat toch niet de eerste dagen in je eigen kamp snijden?

Een koekje van eigen deeg. -Wij gingen samen naar de arena…

en wie zit er bij iemand anders? Mark.

En hij zat bij Stephanie en nog wat mensen, dat weet ik niet precies.

Toen was hij aan het praten en ik keek zo eventjes om en ik zag hem…

en hij keek naar mij en keek echt weg. Toen dacht ik: ja…

Hoe graag ik Mark ook heb…

want hij is heel recht voor z'n raap, haha, hihi…

maar ik denk niet dat ik hem 100 procent vertrouw.

Ik denk dat hij ons gaat naaien of zo, ik weet het niet.

Ik denk dat er een addertje onder zijn gras zit. Dat denk ik wel.

Ik denk gewoon dat Evi ons onderschat…

want we hebben veel meer levenservaring en veel meer…

Het hangt er ook van af welke balans het is.

Als het echt fysieke balans is, dan schat ik onze kansen iets minder in.

Maar als het een ander soort balans is, dan…

Misschien passen ze het spel nog aan.

Dat ze denken: Ach, die oudjes, die arme stakkers.

Ja. -We gaan Evi op haar plek zetten.

Hier staat het team 65 plus.

Nou, een beetje. Ik ben ook nog 63. Kan.

51. -Ja, wat geeft dat?

Gaan we ervoor? -Natuurlijk gaan we ervoor.

Hand erop? Shake it?

Dit is toch wel een team, hè? Dit gaat gewoon winnen.

Vandaag spelen we het eerste roulettespel van Million Dollar Island.

Inzet van het spel: één polsbandje per speler.

Evi, de roulettetafel heeft bepaald dat jij de spelers moest uitkiezen.

Ja. -En dan heb je gedaan.

Ja. -Sterker nog…

er stond al vrij snel één foto pontificaal op het bord.

Ja. -En dat was je zelf.

Ja. Ik wil het sowieso zelf doen.

Ik vind het moedig. Je mag naast me komen staan.

Thank you. -Succes.

Dan heb je nog vijf namen genoemd. Jullie mogen naar voren komen…

en naast Evi komen staan.

Succes.

Evi, vanwaar deze keuze?

Ja, je moet het jezelf natuurlijk niet te moeilijk maken…

dus ik dacht…

Wat dacht je? -Ik dacht:

Dan kies ik de mensen uit die een stukje ouder zijn. Dus, ja.

Dat betekent dus dat je denkt dat die niet zo goed zijn in dit spel.

Dat weet je natuurlijk nooit, maar het zou kunnen.

We spelen vandaag voor 60.000 euro.

Jullie mogen je polsbandje afdoen en in de schaal gooien.

Zes polsbandjes in de schaal.

60.000 euro, daar gaan we voor spelen vandaag.

Je ziet hier een evenwichtsbalk…

met aan de overkant een goudkleurige wok.

Het is de bedoeling dat je drie van deze zes ballen…

zo snel mogelijk van de ene naar de andere kant brengt…

met dit tafeltennisbatje. Balanceren dus.

De vier snelsten gaan onderling met elkaar strijden om de winst.

Je ziet daar een bord met aan de uiteinden drie gaten.

De ballen die je hebt verzameld, zal je een voor een…

over dat bord moeten rollen totdat er in elk gat één bal ligt.

Degene die dat het snelst doet, wint het spel…

wint zes polsbandjes, wint 60.000 euro.

Het spel gaat beginnen. Drie, twee, één, go.

Kom op, Arie. -De bal valt bij Karin. Karin, snel terug.

En een nieuwe bal.

Kom op, Arie.

Kom op, Arie.

Arie, je hebt nog maar drie ballen over…

dus als je nog één bal laat vallen, dan ben je sowieso uit het spel.

Kom op, Arie. Niet opgeven.

Mieke is heel dichtbij.

De eerste bal die erin ligt, is van Mieke.

En het is Arie die als eerste uit het spel ligt.

Fuck, jongen. O, wat ben ik fucking blij, zeg.

You go, Mieke, kom op.

De eerste bal ligt erin van Karin.

Hij is door het netje gegaan, telt.

Frieda, ook jij ligt uit het spel.

En dat is de tweede bal voor Evi.

En…

zo dicht bij de derde bal.

Ze heeft nog één kans. Twee ballen liggen erin.

En de tweede bal voor José.

Pak je tijd, doe rustig aan. Goed bezig.

Neem je tijd.

Zowel Frieda als Arie liggen al uit het spel.

Terug over de evenwichtsbalk. -Ik heb het gedaan.

Mieke, ook voor jou is het spel nu klaar.

De eerste die de finale speelt, is Evi.

José en Karin zijn nog in het spel.

En het is Karin als tweede.

De bal zit erin.

De derde. José ook in de finale.

Lekker, jongens.

We spelen de finale niet met vier, maar met drie mensen.

Karin, José en Evi.

De ballen die jullie verzameld hebben, zullen jullie een voor een…

over het bord moeten rollen net zolang totdat elke bal in een gat ligt.

Degene die dat het snelst doet, wint het spel.

Drie, twee, één, start.

En de eerste bal rolt, maar veel te hard.

Ook bij Karin rolt hij eraf en bij Evi ook.

Het is natuurlijk even aanvoelen hoe dat gaat.

Een goed gevoel voor balans heb je ook echt nodig bij dit spel.

Bij Evi ligt de eerste bal erop.

En bij José ook.

Nee. -Nog niet?

Millimeterwerk. -Die zit er al in.

Nee, nog steeds niet.

Het lijkt alsof hij erin zit, maar nog een klein tikje. Zit-ie erin?

Volgende bal.

Evi gaat aan de leiding met twee ballen daarna José met één bal.

Karin moet de eerste bal nog.

En nog steeds twee ballen in de gaatjes. Er moet er nog één.

Dat is de bal in het midden.

Evi is heel dichtbij, Evi is heel dichtbij.

Millimeter.

Gaat ze winnen?

Heeft zichzelf op het bord gezet als eerste.

En hij ligt. Het is Evi die wint.

Evi, gefeliciteerd. -Dank u.

De verliezers. Ja, jullie staan hier met z'n vieren.

Karin is heel even bij de medics.

Het was behoorlijk intensief denk ik, maar hopelijk voelt ze zich snel beter.

Het is keihard, maar op dit moment zijn jullie niets meer waard op het eiland.

Maar jullie mogen wel tot D-day blijven…

en je moet hopen dat een van de afvallers…

zijn of haar polsbandje aan jullie wil geven.

Jullie mogen gaan zitten en jij mag hier komen staan.

We speelden voor 60.000 euro.

Dus jij bent vanaf vandaag de rijkste op het eiland.

Nou, fijn.

Je hebt zes polsbandjes, daar mag je er één van uitkiezen.

En welk nummer is dat? -41.

41.

Jongens, de allereerste keer dat we dit bandje zien hier in de arena.

Past goed, hè? -Past lekker bij je haar, zou ik zeggen.

Holy shit, echt wel.

50.000 euro, dit is waar het om gaat. -Yes.

Polsbandjes verzamelen. Ik ga hem bij je omdoen.

Dank u, dank u. -Evi.

60.000 euro, gefeliciteerd.

Jullie mogen gaan.

Mensen zijn toch geneigd om te generaliseren, zeg maar.

Als het gaat over wat oudere mensen, dan denken ze meteen al…

aan geraniums en dat soort geneuzel.

Nou ja, in de praktijk blijkt hier toch iets anders.

Klopt. Het is niet omdat we een jaartje ouder zijn dat we te onderschatten zijn.

We hebben verloren en dat is jammer, maar we hebben er toch voor gestreden.

Nou, absoluut. -Ja, vind ik ook wel.

Nou jongens, eet smakelijk alvast allemaal.

Een blikje. Eten. -Eten.

En wat schaft de pot vandaag? -We gaan kijken.

Oh my god. -En?

Nee. -Is het tonijn?

Ik zal het zo doen, hè? -Ja.

Ossenstaartsoep. -Smaakt heerlijk.

Iedereen heeft het al op, maar wij doen een marathon.

We trekken geen sprintje en gaan dan zitten huilen, hè?

Ik had liever een blikje geopend. -Ja, ik ook.

Eigenlijk is het zo dat we beslist hebben dat er geen leider is in ons team…

maar dat bestaat niet.

Je hebt altijd wel iemand die de leiding neemt en in ons geval is dat Björn.

Hij beslist ook echt wel alles. 'We eten niks op…

we rantsoeneren en bewaren het voor later, want ik voel me goed.'

Dan moeten we daarmee akkoord gaan. Dat vind ik zo oneerlijk. Dat doe je niet.

Heerlijk. -Lekker, hoor.

Hier staan we allemaal in de rij om te kijken hoe we eruitzien.

Het is niet best, jongens.

Dag. -Dat valt nog wel mee. Wacht maar.

Valt nog mee, hè? -Anyway, we zijn allemaal wakker nu.

Onze René heeft ook goed geslapen in z'n hondenhok.

Alternatief zijn. Shiny teeth aan het poetsen met z'n sok.

Maar kijk die blinkende… -Ja, is het wat of wat?

Hard, man. -Is het wit of zwart?

Het is goud.

Golden boy.

Million Dollar Baby of niet? -Dat ook.

Goeiemorgen. -Goeiemorgen.

Gaat alles goed? -Ja, met jou ook?

Zeker. -Welkom bij het Eilandjournaal.

We hebben een paar nieuwe scoopies. -Ja, helemaal leuk.

Er bloeit iets op tussen Lisa en Orlando.

Misschien kunnen we er tactisch sterker uitkomen, want jij bent ook sterk.

Samen tot het einde.

Samen tot het einde, dat is het doel.

Ja, jullie weten het al natuurlijk. Er zijn allemaal kriebeltjes…

en er is van alles aan de hand.

Dit is een soulklik om het maar zo te noemen, of zo.

Het was gewoon boem en we hebben ook een hele mooie avond gehad.

Toen werd er gezoend. Ja. Ja. Toen werd er gezoend.

Het is gewoon echt kut. -Ik dacht dat het makkelijker was.

Ik snap niet hoe iedereen het doet.

Iedereen heeft iemand of iets dat ze missen.

Ja, ik…

Ik probeer me zo sterk te houden, maar ik mis de kinderen zo erg.

Ja, sorry.

M'n jongste… Nee, the middle child. Ik heb er drie.

Die schreef in een brief: Mama, heel veel plezier…

en denk niet aan ons, want als je aan ons denkt, dan geef je op.

En elke keer als ik dat zie, dan denk ik:

Kleine asshole, hoe weet je dat?

Nou, Duni…

Ik ga naar huis.

Ik denk dat er tien mensen zullen opstappen.

Ik denk zelf meer, het is echt heftig.

Het is echt zwaar. Je mind moet echt goed zitten voor hier…

om gewoon maar één dag te overleven.

Goeiemorgen.

Ik denk: Als er geen meel en rijst en pasta komt, dan gaan veel mensen opgeven.

Want er komt echt bijna niks binnen. Echt alleen kokosnoot.

Welkom iedereen.

Jullie zitten ondertussen bijna een week op dit eiland.

Ver van de bewoonde wereld, ver van al het bekende.

Jullie familie, jullie vrienden, jullie telefoons.

Jullie hebben alleen elkaar en dit prachtige eiland.

Cindy, hoe bevalt het eilandleven jou?

Ja, normaal ben ik de battle-kat nu ben ik de battle-buffel, hè?

Ja, en dat betekent?

Dat ik energie heb om buiten te leven voor 100 man.

Ik kan alles nog gemakkelijk plaatsen, fysiek gezien dan.

Emotioneel is het een ander verhaal. -Wat is het moeilijke?

Het moeilijke is m'n kinderen missen en m'n teammates zien afvallen.

Dat is voor mij wel een struggle.

Wat ik ook merk, is dat je je echt wel inzet voor het huisje.

Kun je me daar een beetje in inwijden? Wat gebeurt daar?

Voor mij gaat het niet om het huisje.

Voor mij gaat het om de mensen die daar een beetje onderdak kunnen krijgen.

Ik heb m'n moeder en m'n grootmoeder verloren en…

Sorry.

En dan voelt het als m'n taak om voor onze ouderen te zorgen.

En als onze ouderen iets van comfort kunnen hebben…

dan ga ik daar graag voor platliggen. -Ja.

Mooi. -Dat is mooi, maat.

Ilone, ik vernam dat jij het een beetje anders zag?

Ik had zoiets: Als het mooi weer is, is het heerlijk om in de openlucht te slapen,

maar ik weet dat het ook heel lang heel hard kan gaan regenen.

En dan is het gewoon fijn dat iedereen een afdakje heeft.

En wij hebben nog steeds geen afdakje, dus ik had heel erg zoiets van…

Er werd heel veel over gesproken en mijn mening was:

Ja, gewoon verdelen dat hout.

Maar nu denk ik: Joh, kan mij dat huisje schelen. Laat maar zitten.

Oké. Dan ga ik het nu vragen.

Wie wil Million Dollar Island verlaten?

Dat is wel ziek. -Jullie mogen nu naast mij komen staan.

Oké Karin, waarom geef je op?

Ik moet heel veel pillen slikken.

Geen eten en m'n maag kon dat niet meer aan.

Nee, medische redenen.

Er is nog iemand die om medische redenen het eiland heeft verlaten…

en dat is Sonja.

Sonja zei net voor ze vertrok: Ingeborg, wil je dit aan Karin geven?

Want je had dus geen bandje om aan iemand te geven, maar nu wel.

Dus je kan nog iemand gelukkig maken, Karin.

Oebele.

Lekker, man. -Verdiend.

Kijk nou.

Barry, aan wie wil jij je bandje geven?

Ja jongens, jullie zijn superlief. maar m'n broeder op het eiland is toch Thijs.

Van hem verwacht ik dat hij de finale gaat halen.

Glenn, waarom wil je weg?

Ik word er heel emotioneel van, maar ik mis m'n man heel erg.

Echt heel erg. -Hij zal zo blij zijn als je thuis bent.

Hoe heet je man? -Robbie.

Robbie. Oké.

Straks terug naar Robbie, maar nu iemand gelukkig maken.

Wie zal het worden? -Ik heb gekozen voor Cindy.

Voor m'n Seefhoek-vriendin.

Ik ga je missen, hè?

Ik had liever Glenn gehad dan het bandje.

Ja, liever Glenn dan een bandje. Ah, dat is zo Cindy.

Dank je wel, Cindy.

Duni, echt waar?

Ja. -Ga je weg?

Ik hou van m'n team, maar mijn team zit thuis.

Ik heb een man en drie kinderen en ik dacht dat ik het kon.

De meesten kennen me hier als: hé…

Maar ik kan het niet. Nee, het lukt niet.

Aan wie wil je hem geven? Wie wil je een steun in de rug geven?

Ik heb gekozen voor Imke.

Mooi. -Respect, man. Serieus. Kom hier.

Nee, andere hand. -30.000 voor Sophie ondertussen.

Beste mensen, fantastisch. ik voel heel veel liefde hier.

Dank jullie wel iedereen.

Jullie mogen terug naar de bewoonde wereld.

Dank je wel.

Nou zeg, er zijn heel wat eilandbewoners ondertussen weg…

en er zijn heel wat bandjes gewisseld naar andere eigenaars.

We gaan draaien aan de roulette.

Diegene op wiens nummer het balletje valt…

mag bepalen welke zes mensen het roulettespel zullen spelen.

Ik ga één keer draaien.

Nummer 63.

Jan, jij hebt nummer 63 dus dat betekent dat jij hier zal bepalen…

wie de zes mensen zijn die zullen spelen.

Belangrijk: spelers die geen bandje hebben, mogen niet gekozen worden.

Jan, jij mag zelf spelen, maar dat hoeft niet.

De tips voor het spel zijn deze keer: één: niet bang zijn in het donker…

en twee: een goed inschattingsvermogen.

Succes met het kiezen, Jan. Jullie mogen nu gaan.

Je bent gewoon een stumperd, joh. Je bent echt een stumperd.

Je bent gewoon een loser, jongen. Gewoon een loser ben je.

Als ik jou kan pakken, pak ik jou. Met een spelletje, ik pak jou gelijk.

Sukkel.