Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranรฎ)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Dit is Million Dollar Island.
De allemansvrienden uit The Good Place zijn een stuk geniepiger...
dan ze op de rest van het eiland doorhebben.
Ongezien stelen ze uit de moestuin.
Rennen voor je leven.
En daarbij houden ze er ook een geheime voorraad op na.
Al blijkt een groot deel daarvan bedorven.
O, dat stinkt. Ooh. Gadverdamme.
Het is helemaal nat. Foei, die geur.
In de arena hebben ze meer geluk.
Het balletje valt op de nummers van Robert Jan en van Remy en Ryeau.
DENNIS: Nummer 10.
De drie sluiten een verbond.
Jij gaat ons niet kiezen, oke? Nee. Gewoon nooit ofte nimmer.
Om te bepalen wie ze het roulettespel wel laten spelen...
gaan Remy en Ryeau alle kampen af op zoek naar vrijwilligers.
Zo houden ze hun naam als sympathieke buur hoog.
Zou je willen spelen? Jij niet? Ik niet.
Chill. Jullie zijn de eersten die het zo doen.
Ja? Dat vind ik wel mooi.
Robert Jan hanteert een andere tactiek. Die van de botte bijl.
Ik heb in Het Dorp gehoord dat je m'n naam gaat noemen bij het spel.
Hij wil voor Daisy en haar maatje Mitchel gaan.
Wat volgt is een woedeuitbarsting van Daisy...
waarvan ze op de rest van het eiland steil achterover slaan.
Godverdomme. Zo. Waarom? Waarom?
Geloof mij, als ik win, ga ik wraak nemen.
What the fuck?
Kut-teringkokosnoot. Oh. Serieus?
In de arena houdt iedereen zijn adem in.
Robert Jan, ik wil van jou EEN naam.
INTRO-MUZIEK
LUID GEJOEL
Ondertiteling: Iyuno-SDI Group
Ik ga van jullie in totaal zes namen horen.
Deze zes mensen gaan het spel spelen.
Een daarvan gaat winnen. Vijf daarvan zijn hun geld kwijt...
en gaan ook het eiland verlaten.
Robert Jan, ik wil van jou EEN naam.
Mitchel.
Mitchel? Je lacht erbij.
Ja, ik wist het al.
Remy?
Zoals jullie weten hebben we gister een rondje gedaan op het eiland...
om iedereen z'n mening te horen.
Iemand kwam al meteen naar me toe die graag wilde spelen.
Ik heb gekozen voor Fons.
Yes! Fons? Dank je wel. Top.
Helemaal blij mee.
Je bent al een tijd op het eiland. Ja.
Niet spelen betekent dat je langer kan blijven.
Wel spelen betekent dat je kan winnen.
Ja, of het eiland kan verlaten. Dat kan ook.
Dan gaan ze echt hun best moeten doen.
GELACH
Ryeau? Ja.
In dat rondje kwam nog een naam naar voren die graag wil spelen.
En dat is Sven.
Sven? Waarom wil jij zo graag spelen?
Daar kan ik kort over zijn: ik heb zin om een spel te spelen.
Ik heb wel zin in spanning in dit avontuur.
Ryeau, jouw tweede naam. We hadden een rondje gedaan.
Daar zijn helaas maar twee namen uitgekomen.
Dus wij moeten nog iemand kiezen die niet aangaf te willen spelen.
Wat het wel lastig maakt.
Maar mijn keuze is gevallen op Karin.
Karin? Wat vind je ervan?
Prima. Weet je, we zijn hier met 38 mensen.
Binnen 10 dagen worden er een boel gekozen.
Dus het is vandaag of morgen, of volgende week.
Ik heb een hele fijne tijd gehad. Ja. Ik vind het prima.
Je hebt nog niet verloren, he? Nee.
Remy, je tweede naam?
Ik zit in hetzelfde schuitje als Ryeau.
Ik heb gekozen voor Melanie.
Je gaat het spel spelen, Melanie. Ja, ik hoor het.
Ooit moest het er eens van komen?
Klopt.
Dan missen we nog een naam. Robert Jan, aan jou de eer.
De zesde naam.
Daisy.
Daisy? Ik wist het.
Dan mogen de zes mensen die hun naam gehoord hebben...
naast me komen staan.
Succes.
Een applausje mag wel, hoor.
APPLAUS Fons! Melanie.
Als ik me niet vergis zijn jullie allemaal buren toch?
Ja, klopt. Ja.
Ja. Mitchel, voelt het een beetje als Het Dorp tegen het strand?
Het is helemaal uitgedacht. Dat is wel heel duidelijk.
Het is jammer. Aan de andere kant vind ik het wel mooi.
Ik speel met Daisy, Fons, Melanie, Sven, Karin.
Allemaal mensen die ik elke dag veel gesproken heb.
Als ik het iemand gun, dan gun ik het iemand van hen.
Dus liever in Het Dorp houden dan naar iemand anders.
We weten: de inzet van het spel is al jullie polsbandjes.
Het zal iets minder zijn dan de vorige keer.
Maar toch, gooi ze in de schaal.
Vijf personen met 1 bandje, Fons met 3 bandjes.
In totaal in de schaal 80.000 euro.
Wat gaan we doen?
In de stellages daar zitten zes digitale klokken.
Voor elk van jullie een.
Die klokken staan op nul.
Aan jullie de taak om je eigen klok op precies 2 minuten stil te zetten.
Degene die dat het beste doet, het dichtst bij 2 minuten zit, die wint.
Je zet de klok stil door op je knop te drukken.
Een heel belangrijk ding: je mag niet over de 2 minuten heen.
Even simpel gesteld:
Druk jij na 2 minuten en 12 seconden en een ander drukt na 12 seconden...
is 't toch degene die na 12 seconden gedrukt heeft die het spel wint.
Tenzij jullie allemaal na de 2 minuten drukken.
Dan kijken we wederom wie het dichtst bij de 2 minuten zit.
Is het duidelijk? Si, senor.
Dan gaan we het spel spelen. Kom mee.
APPLAUS
Iedereen klaar voor het spel?
Ja. Yes.
Dan loopt de tijd nu.
Ik hoop niet dat jullie dachten...
dat ik hier zomaar een stilte zou laten vallen.
Dat zou wel heel saai zijn natuurlijk.
Want het is vandaag dag 31 op Million Dollar Island.
Dat betekent dat er niet 1, 2 of 3 weken voorbij zijn...
maar al 4.
Jullie zijn nog met 38 mensen op het eiland.
Dat betekent dat er al 62 naar huis zijn.
ECHO: 62
En straks zullen er nog 5 volgen.
Dan komen we op 33.
Robert Jan heeft 34 bandjes.
Dat waren er een paar dagen geleden nog 16.
Het eerste bandje dat van eigenaar wisselde was van Esra.
Zij had nummer 24.
25 was van Nandini.
26 van Paul.
Zij zijn allemaal naar huis.
Intussen heb je dikke kans dat er al een minuutje verstreken is.
60 seconden. Misschien 61.
Of 62...
63...
Ik zal jullie niet langer lastigvallen.
We gaan kijken wie er als eerste drukt.
VO: De twee minuten zijn voorbij.
Dat betekent dat wie nu als eerste drukt...
zonder het zelf te weten de winnaar is.
Iedereen heeft gedrukt.
Jullie waren allemaal boven de 2 minuten.
Een van jullie zit het dichtst bij de 2 minuten en wint het spel.
Voor vijf van jullie houdt het na vandaag op.
Laten we naar de tijd kijken van degene die als eerste gedrukt heeft.
En dat was Karin.
Karin is de winnaar. APPLAUS
Karin heeft het spel gewonnen.
Allemaal boven de 2 minuten. Het was Karin die als eerste drukte.
Zij zit dus het dichtst bij de 2 minuten.
We komen en we gaan samen.
En dat betekent dat het hier ophoudt voor Fons, voor Sven...
voor Melanie, Daisy en Mitchel.
Karin, gefeliciteerd. Dank je wel.
Jongens, het spel is keihard.
Dat wisten jullie van tevoren.
Daisy, jouw droom is wel kapot.
Want als iemand heel graag ver wilde komen, dan was jij het.
Ja. Helemaal kut.
Het is gewoon... echt kut.
Probeer mij eens uit te leggen waarom?
Omdat ik hier eindelijk de rust in mezelf vind.
Omdat ik weer dat kleine meisje terugvind...
dat intens gelukkig is als de zon opkomt en als de zon ondergaat.
Dat ik lekker krabbetjes kan vangen en visjes vangen.
Gewoon een zorgeloos leven. Ja. Want dat heb je in Nederland niet?
Nee. Het is altijd chaos. Het meisje van de kermis he?
Ja. Mijn leven is net een achtbaan.
Ben je bang dat als je weer in Nederland bent...
dat je dat weer snel allemaal kwijtraakt?
Ergens wel. Maar ik hoop dat ik nu wel goeie lessen heb geleerd.
Hoe ik de rust in mezelf terug moet vinden.
En soms even een stapje terug moet zetten.
Dan is toch dit avontuur voor jou heel waardevol. Natuurlijk.
Dit is het mooiste avontuur van m'n leven geweest.
Ik heb vrienden voor het leven gemaakt, die voelen als familie.
Voor mij is dit een avontuur waarop ik een leven lang terug kan kijken.
Ik heb je hier zien genieten.
Maar ik hoop echt dat je dat vast weet te houden. Dank je.
Daar wens ik je veel succes mee, echt. Echt gemeend.
KRETEN EN APPLAUS
Niet kwijtraken.
Oke, er staan vijf mensen naast me. Ze zijn al heel lang op het eiland.
Ze hebben het geweldig gedaan. Toch houdt het avontuur hier op.
Jullie mogen afscheid nemen van de groep.
Goed gedaan, man.
DOK: We zien elkaar vast wel weer.
Daisy? GEJOEL EN APPLAUS
GEFLUIT
Karin, ik heb zelden iemand zo ingetogen zien juichen.
Ooh. Ben je wel blij?
Ja, ik ben hartstikke blij. Ja. Ja, wel blij?
Ja, hartstikke blij. Ik maakte me even zorgen.
Nee, dat hoeft niet. Ik lijk op het eiland heel rustig.
In het normale leven ben ik heel druk.
Mijn doel hier was rustig te zijn. Ja, dat gaat je goed af.
Je bent er nog een tijdje, Karin. Ik hoop het.
En weet je wat gaat helpen? Nou? Je bandjes.
Je mag uit deze bandjes drie nummers kiezen.
63 is van mezelf. 63. Die is van jezelf.
Ik heb nog... Even kijken.
Maakt niet uit. Deze twee. Weet je het zeker?
Ja. Oke. Dat is 30.000 euro.
Da's mooi. Nou, die wil je ook wel toch?
50.000 euro met de drie bandjes maakt 80.000 euro voor Karin.
Die is voor jou. Dank je wel.
Je mag weer gaan zitten.
Een enerverende dag. Vijf mensen naar huis.
Ik zie jullie morgen weer. Tot morgen.
VO: Nog 33 spelers in het spel.
Voor Melanie, Sven, Fons, Mitchel en Daisy is het afgelopen.
Ik voel me fantastisch. Ik heb echt genoten en superveel geleerd.
Ik voel me perfect.
Ik denk dat ik een van de weinigen ben die zo blij het eiland af gaat.
De ervaring en de lessen die ik heb geleerd zijn echt superwaardevol.
Het was de dood of de gladiolen. Maar ik ben heel dankbaar...
voor alle mooie momenten die ik mee heb mogen maken.
Ik heb nu een verhaal dat ik kan vertellen...
aan m'n geliefden, m'n vrienden.
Hopelijk aan m'n kinderen en kleinkinderen kan vertellen.
Niemand heeft dit ooit meegemaakt.
Geweldig. Echt de mooiste ervaring uit mijn leven.
Daar ben ik heel dankbaar voor.
Je kunt van Million Dollar Island van alles zeggen...
maar woningnood is hier in ieder geval niet.
Zonder pardon worden mensen naar het roulettespel gestuurd...
waarbij geldt dat er maar een winnaar is...
en alle andere spelers naar huis moeten.
Hele kampen komen leeg te staan. Vooral in Het Dorp.
Devon heeft bijna iedereen die hij kende al moeten uitzwaaien.
Fons, Daisy en Mitchell zijn naar huis helaas.
Maar Karin heeft gewonnen.
In ieder geval een iemand van m'n kamp is teruggekomen.
Ik zit niet alleen. Het blijft een domper dat drie mensen weg zijn.
Doeg.
Dat Daisy terugkwam van Robert Jan en heel boos werd op mij...
had ik totaal niet zien aankomen.
Gewoon omdat Devon die gluiperige teringspelletjes gespeeld heeft.
Waarom? Waarom?
Een boze Daisy is een hele boze Daisy.
Ik begreep het gewoon niet. Waar kwam het vandaan?
Ik was er wel verdrietig over.
We hadden 30 dagen zo'n fijne band opgebouwd.
En in een klap, om een of andere reden...
omdat ik niet meer in de arena wilde, werd zij erin gegooid.
Dat klopte natuurlijk niet.
Wij willen niet. Hij wil toch naar huis? Kom hier.
'Ik heb m'n doelen gehaald' en dan weer veranderen?
Stel: ik wil in de arena, dan had hij me nog niet gekozen.
Het was gewoon een dood eind. Dat heb ik haar ook uitgelegd.
Dat begreep ze wel. Uiteindelijk is het goed gekomen.
Ik denk dat ze inzag dat ik hier niks mee te maken had...
en er ook niks aan kon veranderen.
Robert Jan heeft wel duidelijk gemaakt naar anderen...
dat hij voor de mensen met 1 bandje gaat.
Omdat er anders te snel iemand aan zijn 34 bandjes komt.
Dat duurt even, maar uiteindelijk kan het alsnog gebeuren.
Iets verderop in Het Dorp, in kamp Hakuna Matata...
zijn van de 15 oorspronkelijke bewoners nog maar een paar over.
En dus vragen zij de buren om bij hen in te trekken.
Veel efficienter, en heel slim.
Oke guys, ik heb een idee.
Andre en ik liepen vanuit de moes- tuin met ons deel van de groentes.
Er zijn vandaag drie mensen weggegaan bij ons.
Jullie zijn nog met z'n drieen. We kunnen ons samenvoegen.
Hoeven we geen eten meer te verdelen en we kunnen samen koken.
Wat denken jullie daarvan?
Heel gezellig. Dan hebben we gewoon EEN keuken.
Wij gaan dit waterdicht maken.
Zodat jullie ook een waterdichte slaapplek hebben als het regent.
Nice. En ook het eten samenvoegen.
Dat we gewoon samen kunnen koken. Je gaat niet met z'n drieen koken.
Nee. Gewoon met z'n allen. Goed teamwork zal het worden.
Tactisch qua stemmen en zo zaten we toch al op een lijn.
Dat bespraken we toch al altijd. Ja.
Ja, dit is gewoon de kern. Hier komen we niet aan.
Yo yo yo.
Dat moeten we echt 'ns met z'n vieren doen. Daarop zitten. Echt?
In The Good Place wordt nog volop genoten.
Niet alleen omdat het er zo mooi is, ook omdat er genoeg voedsel is.
Remy heeft stiekem alle zoete aardappelen uit de moestuin geroofd.
Ja, Demi. Laat even die aardappels zien.
Kijk even in die emmer.
Zo, dat is gewoon friet voor 10 jaar, man.
Dit zijn wel alle aardappels van het eiland, kan ik je vertellen.
GELACH Moeten we ze nog onder de grond verstoppen?
Nee. In de kist. Mensen kijken toch niet in onze kist
Kijk dan joh. Ja, flikker er maar gewoon op.
Vers zout. Maar die aardappels zijn wel echt chill.
Iedereen bij de moestuinverdeling dacht: fuck die aardappels.
Ze hadden niet eens door dat het aardappels waren.
Ze hebben alleen blaadjes gegeten. De mijne mogen ze hebben.
Eten wij wat eronder zit. Ja.
Ja, blij met jullie, jongens. We zijn nog steeds echt een team.
Goed eten, een goede sfeer.
Het is nog altijd prettig in The Good Place.
Maar na ruim een maand op het eiland begint het bij Demi te kriebelen.
Thuis wordt ze de blonde bliksem genoemd.
En ook hier kan ze niet goed stilzitten.
De energie die ik heb gaat nu echt naar de kampdingetjes...
die moeten gebeuren. Dus het hout zagen, eten maken, je kent het wel.
En niet meer echt die leuke bouwprojectjes.
Dus waar hou ik me nu mee bezig?
Met nieuwe ervaringen opdoen, zoals logeren bij andere mensen.
Nou maten, tot morgen.
Je gaat lekker slapen? Lekker bij Corrie.
Doe Corrie de groetjes. Kijk waar ze haar eten heeft verstopt.
En handen boven de dekens he? Ik doe niks.
Ik ga nergens eten. Ook niet met Corrie. Of Karin.
Ach jongens, laat me met rust.
Ik zie jullie later. Later.
Er zit geen tactiek achter. Dit is echt voor de lol.
Maar misschien dat het ergens ook wel tactisch is...
omdat je met iedereen nu een wat persoonlijker band krijgt.
En dat het minder kampjes zijn?
Maar dat is leuke bijvangst en niet waarvoor ik het doe.
Ik ben klaar voor de logeerpartij, hoor. Ben je er klaar voor?
Zeker weten. Kom dan maar van m'n rijst eten. We moeten nog eten.
Ja? We moeten zo nog eten.
Maakt niet uit, dan ga ik... Je kan rijst mee-eten. Hoeft niet.
Ik heb net gegeten. Ik heb al ruimte gemaakt.
Echt? Ik kan me gaan installeren? Je kan je installeren.
Top. Je weet waarop ik 'm beoordeel he?
Ja, goed. Als het op uitzicht is, sta ik op een 10.
Aan het eind van de rit ga ik al die logeerplekjes beoordelen...
op hoe lekker het lag, wat het uitzicht was 's avonds.
Wat het uitzicht was bij zonsopkomst.
Heb ik weer wat om mee bezig te zijn.
En wat minder energie kost nu.
Heb je een schoenen-uit-beleid? Nee, kijk maar.
Oke. Ik heb een elke dag vegen-beleid.
Ja, dikke prima.
Zo, wel warm hier. Ja.
Als je een koukleum bent, hoef je hier geen extra kleding aan.
O, top. Lekker, gezellig.
Gaan we nu weer even socialiseren. Ja, prima. Helemaal goed, joh.
RUSTIGE PIANOMUZIEK
Zal ik leiden? Ja, zeg maar als ik over een stronk val.
Een beetje naar links voor jou.
De ochtend van dag 33.
Meteen na het ontwaken wordt Demi aan het werk gezet.
De tafel uit het leegstaande huis van Daisy...
wordt zonder pardon naar het kamp van logeeradres Corrie verhuisd.
Hoppakee.
Hebben jullie ook een tafel. Dat wordt onze werkbank.
Zodra de tafel staat, gaat Demi aan de slag.
Voor het geval nog iemand bij Corrie wil logeren...
schrijft ze een recensie: Demi was here, speciaal voor Corrie.
Corrie, ik vond het hartstikke gezellig met je, hoor.
O, mooi. Daar krijg je een dikke 10 voor.
Wow. Je mag blijven.
Oke, wil je ze horen? Ja, tuurlijk.
Zonsondergang een 8. Zonsopkomst een 4.
Je laat puntjes liggen op de sterrenhemel, Corrie. Ja.
Corrie is in het dagelijks leven caissiere bij een benzinestation.
Ze begon haar avontuur in dit kamp.
Ze is inmiddels de enige die nog over is.
Ik blijf gewoon mezelf.
Ik speel mee in het spel, maar ik speel het spel niet.
Look & feel, dus of het voelt als een onbewoond eiland.
Nee. Een 4. Te luxe eigenlijk. Te luxe.
Vroeger deed ik er alles aan dat mensen me maar aardig vonden.
En ja...
Daar ben ik toen opeens mee gestopt. Ik had zoiets:
Ze vinden me maar aardig om wie ik ben.
En niet om wat ik doe, of om wat ik geef of weet ik wat.
Ja, dat werkt prima nu. Ze vinden me nog steeds aardig.
Maar nu doe ik er niks meer voor.
49 punten. Bijna m'n leeftijd.
Van de 80, dat is over de helft. Ja toch?
Ja, dat is hartstikke prima.
De eerste review van Million Dollar.
Nou, heel mooi. Ik ga teruglopen naar ze.
Ja. Vergeet niet je pasta. Nee. Dank je wel.
Een dikke prima voor Corrie en een halve pot pasta voor Demi.
Dat kunnen ze vast goed gebruiken, de arme stakkers van The Good Place.
Hee slaapkoppen!
Kijk. Ha ha!
Holy shit. Vet he?
Heb je die van Corrie? Ja. Echt een schat van een vrouw.
Hoe was het daar vannacht? Ja, het comfort was niet best.
Nee? Maar wel gezellig. Het gezelschap wel? Ja, leuk.
Is leven op Million Dollar Island voor velen 'n kwestie van overleven.
In The Good Place weten ze inmiddels bijna niet meer...
waar ze hun eten moeten laten.
Wacht, als we nu eerst dit nog ergens bij doen.
Dan kan alles weer als tussenfase hierin.
Dan zijn er ook nog mensen die eten komen brengen.
Goeiemorgen. Goeiemorgen. Omdat ze niet beter weten...
dan dat die stakkers van The Good Place niets hebben.
We zijn even langs de moestuin geweest.
We weten dat jullie weinig eten hebben.
Het lekkerst is als je ze even kookt. Ik heb ze gister gekookt.
Echt? Dan zijn ze het beste.
Vitamientjes. Bedankt. Echt top.
Ik heb ook macaroni van Corrie gehad. Kan dat er lekker doorheen.
Mooi. Echt superlief. Daarmee redden we het wel weer.
Jullie mogen komen als je wat nodig hebt.
Ik denk dat we dit wel... REMY: Dit zit best goed. Nice.
Het is best veel. En vanavond bij Yvonne.
Je moet gewoon komen als aan iets tekort is.
We hebben een paar voor onszelf gehouden. We zijn met z'n elven.
Jullie hebben er vijf en wij ook. Wat lief.
Geniet ervan. Geniet ervan.
We zien jullie zo in de arena. Doeg he? Bye bye.
Tot straks. Later?
Doei.
Dan is het tijd om naar de arena te gaan...
waar opgevers hun bandjes aan bevriende achterblijvers geven...
en waar de roulette bepaalt wie het eerstvolgende roulettespel spelen.
Hoe meer bandjes je hebt, hoe groter de kans...
dat het balletje op een van jouw nummers valt.
Goeiemorgen allemaal. IN KOOR: Goeiemorgen.
Jullie zijn nog met 33 mensen op het eiland.
Dat betekent dat er al 67 naar huis zijn.
670.000 euro is van hen naar jullie gegaan.
Niet normaal.
Is er iemand van jullie die nu naar huis wil?
Niemand?
Oke. Dan ga ik vandaag drie keer aan het rad draaien.
Want het volgende spel spelen we wederom met zes mensen.
Daar gaan we.
GERATEL VAN ROULETTEBALLETJE
96.
Ja Karin, met 80.000 euro is de kans een stuk groter...
dat jouw nummer valt. Ja. Bij deze.
Je mag twee namen noemen.
Maar nu nog niet.
KREETJES
Nummer 70.
Olaf. Olaf.
Het gaat een keer gebeuren, Olaf. Ja. Ik doe ook mee blijkbaar.
Jij doet blijkbaar ook mee.
Je hebt je lang een beetje zo stiekem in de luwte weten te houden.
Vanaf vandaag niet meer blijkbaar. Vandaag niet meer.
Ik denk Robert Jan. GEGRINNIK
Nummer 58.
Ja.
Robert Jan, de kans dat het balletje op jouw nummers valt is vrij groot.
Inmiddels ben je dat wel gewend he? Gelukkig wel.
Robert Jan, Karin en Olaf.
Aan jullie de mooie taak om twee namen te noemen.
Die wil ik morgen van jullie horen.
Een kleine tip over het spel.
Je moet goed kunnen mikken.
Ik zie jullie morgen. Let's go. Ja.
Meteen na de arena begint het tac- tische steekspel van voren af aan.
Robert Jan en Karin hebben de macht...
en steken meteen de koppen bij elkaar.
Ik denk dat het voor jou slim is om niet te spelen nu.
Dit gewoon vasthouden en probeer hiermee de eindstreep te halen.
Niet proberen er meer van te maken. Dan maak je vijanden.
Ik ga nu ook niet meer. Dan word je een target.
Ik pleit er echt voor dat mensen niet elkaar persoonlijk... afmaken.
Het is ook niet persoonlijk.
Het is mens-erger-je-niet, het is monopoly.
Je floepert eruit omdat je een pionnetje bent.
Een pionnetje dat dan het sterkst is, of handig uitkomt..
of geen ruzie heeft. In ieder geval iets. Ja.
Als iedereen dat nou 'ns zo probeert te zien.
Dan is er ook niet zoveel haat en nijd.
Het niet zo persoonlijk nemen.
Probeer dat maar eens als je 50.000 euro aan je pols hebt hangen...
en je wordt door iemand naar het roulettespel gestuurd.
Behalve Robert Jan en Karin moet ook Olaf met twee namen komen.
Hoewel hij mag kiezen, is het Dennis die bepaalt.
Hij is in Kamp 18 de nieuwe leider.
En, al belangrijke beslissingen genomen?
Ja, alleen maar speculaties. Ik heb wel een idee, ja.
Geheime ideeen, of...?
Ik denk dat het beter is van wel, ja. Oke.
Maar iedereen in het water weet ervan?
Nee, dat was gewoon bespreken.
Er gaat sowieso iemand zijn die z'n mond niet kan houden. Snap ik.
We hoeven ons binnen deze groep geen zorgen te maken.
Over een halfuurtje loop ik naar Bea's Beach Club...
om met Robert Jan en Karin te overleggen.
Maar ik denk dat we wel een idee hebben wat er komen gaat.
Al een hele tijd heeft Dennis samen met Olaf, Wouter en Mitch...
een apart groepje binnen de groep.
Hoi.
Met z'n vieren willen ze zo ver mogelijk komen...
zelfs als dat ten koste gaat van hun eigen kampgenoten. Sterker nog:
Zij zouden weleens als wisselgeld kunnen dienen...
in de onderhandelingen met Robert Jan.
Wat we kunnen doen, is een persoonlijke deal met hem maken.
Dat we zeggen: Dat wij en ons team veilig liggen.
'Wij willen met jou in zee.'
De enige garantie die wij willen hebben...
is dat wij, met Mitch en Wouter erbij... Niet in de proeven...
Dat wij safe zijn. Er gaan sowieso slachtoffers vallen bij ons.
Ja. We kunnen nooit met 30 man het einde halen.
Nou, we gaan het zien.
Oke, topper. Lekker, man. Ja.
Het voornaamste is veiligheid voor onszelf en voor ons groepje.
In dit geval dus: Olaf, Mitch, Wouter en ik.
Morgen zijn er nog maar 28 over.
Bij ons zit een groot deel. Daar moet in gesneden worden.
Ook omdat bij ons mensen in het team hun mond niet kunnen houden.
Zij praten allerlei plannetjes door.
Dan moeten er mensen verdwijnen. Daar gaan wij in mee.
Dus dat geven we. Maar we willen dan de zekerheid hebben...
dat wij bij een select clubje horen dat wel doorgaat.
Dennis en Olaf uit Kamp 18...
willen hun eigen kampgenoten in de aanbieding doen...
om zo zelf verder te komen.
Een gewaagd plan dat bovendien alleen kan slagen...
als de machtige Robert Jan dat ook ziet zitten.
Het gaat niet alleen over wat er nu gebeurt.
Maar ook wat er in de game daarna gebeurt.
We weten niet hoe de balletjes dan gaan vallen.
Maar hoe jullie daarover denken, in welke richting jullie denken.
Misschien kun of wil je daar niet alles over zeggen.
Maar dat we keuzes maken die zowel voor jullie als voor ons goed zijn.
Ja. Want je kan niet iedereen... We begrijpen heel goed...
dat er bij ons ook mensen uit moeten. Precies.
Hoe zijn jullie nu bij Kamp 18 verdeeld?
Wij hebben nu binnen de groep eigenlijk vier...
waarvan we zeggen: daarmee willen we richting de finale.
Oke. Olaf en ik delen in principe alles.
Ook met Mitch en Wouter zijn we goed. Goed om te weten.
Even heel bot: zullen we Gilles erin gooien?
Dat kan ook eigenlijk. Ja.
Als even later Karin ook aanschuift...
stuurt Robert Jan Dok erop uit om het grote bord te halen...
en kunnen de onderhandelingen beginnen.
Dan blijkt dat Dennis niet de enige is die in eigen vlees wil snijden.
Karin, ik ben benieuwd: Wat zou jij willen doen?
Wat zou ik willen doen? Ja.
Weet je, het is steeds zo...
dat Main Camp EEN team vormt, vinden ze.
Maar ik voel het helemaal niet zo. Nee.
Wat dat betreft sta ik daar...
Nou ja, ik sta er niet in dat ik denk:
Poeh poeh poeh, wat ben ik een met al die jongens. Enne...
Jij zou het niet erg vinden als alle zes namen vallen in Het Dorp?
Nee.
In Het Dorp zijn ze niet op hun achterhoofd gevallen.
Robert Jan trekt aan de touwtjes.
Nu ook nog iemand van Kamp 18 mag bepalen wie gaat spelen...
voelen sommigen de bui al hangen.
Ik heb er vannacht serieus wakker van gelegen en na zitten denken:
Is het niet een idee om naar Robert Jan te gaan...
en op de man af te zeggen waarom ik hier zit en graag ver wil komen.
Dat ik niet uit ben op veel geld...
maar heel graag een of twee bandjes wil verzilveren.
Maar ik kan dat niet. Ik kan niet zo faken...
en uit het niks met hem...
Je zou dat op een andere manier moeten benaderen.
Je kan gewoon zaadjes planten en een gesprek aangaan.
Wat doe je thuis? Wat voor werk doe je?
Wat zou je doen als je wint? Zulke vragen. Gewoon algemeen.
Niks over het spel en niks tactisch. Ja.
De volgende dag praat je verder:
Wat vind je leuk, wat zijn je hobby's? Weet ik veel.
Om daar na vijf weken mee te beginnen? Tuurlijk.
Dat valt vast best snel op bij mensen.
Het wordt spannend morgen. Ik bereid me erop voor.
Hij is echt een kwal, jongen. Hij zegt net tegen John:
'Kan je morgen lekker sporten in 't hotel als je wordt uitgeschakeld.'
Zegt Robert Jan dat tegen John? Ja. Wow!
Hij zit tegen iedereen zo tof te praten.
En dan zegt John niks. Had ie tegen mij moeten zeggen.
Dan had ie een spetter voor z'n bek gekregen, echt.
Dan komt je ware aard wel boven.
Tegen John, de aardigste jongen die op dit fokking eiland rondloopt.
Ondertussen wordt in Bea's Beach Club gewikt en gewogen...
over het lot van de dorpelingen.
Als jij nu twee namen noemt. We moeten toch gaan kiezen.
Dat kamp valt af, want daar zit jij in.
Dit valt af, want daar zit ik in. Ja.
Da blijft er niet veel over.
Nee. Zo hoeft niemand in z'n eigen kamp te snijden. Ja.
Dan is het toch ook goed uit te leggen? Ja.
Alle drie mee eens? Ja.
Jij bent er goed mee, Karin?
Jij bent er goed mee? Ja. Top, dan zijn we er.
Tenzij wij in ons eigen kamp gaan snijden.
Ik denk dat dat pas gebeurt in de volgende ronde. Oke.
Dan hou je denk ik Karin en Robert Jan ook tevreden...
als er bij ons ook gewoon mensen uitgaan.
Dan is het eerlijker verdeeld. De volgende ronde moet dat wel. Ja.
Oke.
De zaak lijkt beklonken.
De jongens uit Het Dorp zijn als eerste aan de beurt.
Daarna gaat er gesneden worden in Kamp 18.
Wie de dans ontspringen, zijn de vier van The Good Place.
Jongens?
We hebben groenten. En omdat we net ook pasta hebben gekregen:
Zullen we pasta maken? Ik word hier een beetje blij van.
Dit is top. Oke.
Lekker, man. En met de groente van gister. Weet je wel, die staafjes?
Ja. Die je zo klein snijdt als boontjes?
Ja. Ja, perfect. Ja, sowieso. Goeie.
We hebben best veel weer. Ja, dit is top.
Ze hebben het hier helemaal voor elkaar.
Totdat die nacht de zee zo hoog komt...
dat in alle strandkampen mensen verschrikt wakker worden.
GEGIL EN GELACH
In The Good Place wordt een lood- zware boomstam tegen de hut gekwakt.
Ga iemand anders z'n nacht verzieken.
Een ruwe voorbode van wat komen gaat. Het wordt springtij.
Het water zal de komende nachten nog veel hoger komen.
What the fuck?
Zo hoog dat ze allemaal zullen moeten verhuizen.
De ochtend van dag 34.
Zo, maar die boomstam vannacht, jongen.
What the... LACHT Ik was vooral bang voor jou.
Bij jou zit gewoon een deel van de hut los.
Arm hutje. Ja, helemaal klaar met deze grafhut.
Nou, hij staat nog wel.
Hij heeft ons wel echt bijna anderhalve maand...
ons hier gewoon veilig gehouden. Ik dacht nog:
Misschien brokkelt mijn deel af.
Dan liggen jullie nog gezellig. Ja.
En jij zo wegdrijvend de zee in. Ik ging vannacht plassen.
Toen ben ik de boomstam gaan meten, hoe lang ie is: 7 meter lang.
7 meter? Ja.
De zee neemt 'm mee alsof het een tandenstokertje was.
Niet normaal. Ai ai ai. Hij ligt er nu net naast.
Ik heb wel vijf hernia's erbij.
Mijn bed is toch niet zo zacht als ik had gehoopt.
Ai ai ai.
Vlak voor iedereen zich weer moet melden in de arena...
brengen twee jongens uit Het Dorp, Adriaan en Jermain...
nog snel een bezoek aan bandjeskoning Robert Jan.
En niet voor de gezelligheid, maar om iets op te biechten...
dat het verdere verloop van Million Dollar Island...
weleens drastisch zou kunnen beinvloeden.
De geruchten gaan rond dat wij moeten spelen. Dat is prima.
Ja. Maakt me ook niet uit. Het is een game.
Maar als we toch moeten gaan:
Olaf, Dennis, Wouter en Mitch hebben een pact samen.
Als we toch weg moeten, maakt dat pact me niet uit.
Vanaf dag 1 hadden we afgesproken dat we tactisch elkaar helpen...
om mensen eruit te spelen. Ze wamen naar ons met informatie:
Pak die uit ons team, pak die uit ons team.
Ze waren al vroeg bij ons om Stefan als eerste eruit te gooien.
Dat heeft Anissa gedaan. Fokking vroeg.
Dus geloof me: zij hebben voedsel verstopt in hun tassen.
Zij hebben fokking veel gedaan.
Maakt niet uit. Nu ze ons naaien, naai ik hen ook.
Het waren Dennis en Olaf die naar ons toe kwamen. Vooral Dennis.
Dennis met Jos. En Jos speelde het door naar ons.
Hij is heel slim in het spel. Wij zijn hartstikke dom.
Wij zijn veel te weinig met het spel bezig.
Klopt. Al sinds het begin. Hij lijkt sociaal maar is anti-sociaal.
We zijn te lief. Maar dat is juist goed. Dan is dit zijn fout.
Hij heeft ons genaaid. Mensen die goed met ons zijn hebben 't verteld.
Hij ging ervan uit dat mensen niks zouden doorlullen.
Maar wat gebeurt alleen maar op dit kamp? Ja.
Stiekem ben ik natuurlijk aan het aftellen naar de finale.
Ik wil zo veel mogelijk bandjes hebben bij mensen die ik vertrouw.
Maar of we die gaan halen, en hoe en met wie? Ik weet het niet.
Dat wordt steeds spannender.
We zijn er vanaf het begin ingetrapt.
Ik niet. Maar Stefan eigenlijk ook.
Ja, Stefan ook. Ik zei al meteen tegen Yvonne:
Ik wil die Dennis niet bij de besprekingen hebben.
Dat wilden we sowieso niet met Dennis.
Olaf kunnen we dus ook niet vertrouwen.
Olaf vertrouwden we wel. Die zit gewoon bij hen.
Olaf vertrouwde ik echt. Is er een kans dat Olaf ons nu al naait?
Wat zou zijn... Hij moet als eerste.
Hij moet als eerste zeggen en als laatste zeggen he?
Stel: hij zegt iets om ons te naaien.
Dat jij 'm meteen terug naait, dat je niet hoeft na te denken.
Als hij... het enige wat hij kan doen...
is met z'n tweede naam de pot vergroten. Ja.
Dat hij Devon erin gooit en nog iemand met drie bandjes.
Dat hij Robin en Devon erin gooit.
En dan mag hij Dennis even gedag zwaaien.
Kampgenoten. Het mag niet langer duren dan een week.
Waarschijnlijk is iedereen bang voor Robert Jan.
Om hem echt aan te spreken.
De doelen en verhalen van mensen, die interesseren me niet zoveel.
Uiteindelijk zou ik zelf Robert Jan er ook in willen zetten.
Ik mag 'm gewoon eigenlijk niet.
KRETEN
ALLEN: Ooh!
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.