Original subtitles

Million Dollar Island is een rollercoaster...

die draait om het verzamelen van bandjes.

Als ik thuis zou komen met die bandjes, met 50K...

dan ben ik in een keer uit de schulden.

Afzien, woede...

Dit is gewoon intens gemeen. Dit heeft niks met een spel te maken.

Godverdomme.

...vriendschap...

Op de eerste kokosnoot. Yes.

...pure schoonheid...

KRETEN

...winst...

DENNIS: Hij zit eromheen!

...verlies.

En 1 miljoen euro, te verdelen onder de paar mensen...

die het allemaal doorstaan.

100 wildvreemden gaan twee maand overleven op Million Dollar Island.

Ze hebben allemaal een polsbandje ter waarde van 10.000 euro.

Allemaal samen zijn ze 1 miljoen euro waard.

Wie na 2 maand nog op het eiland is, krijgt de kans...

om z'n polsbandjes te verzilveren.

Op het eiland staat een enorme voedselvoorraad klaar...

die meteen na aankomst volledig wordt geplunderd.

Aanvalluh!

Ineens leek het wel alsof de oorlog uitbrak.

Potten pasta, zakken rijst, bouwmaterialen.

Alles wordt weggesleept naar alle uithoeken van het eiland.

Blijf jij maar hier.

Er ontstaan verschillende kampen.

Sommige van die kampen zijn heel groot en rijk.

Hier is eten in overvloed.

Echt heel veel.

Andere kampen hebben het minder breed. Zij hebben de slag gemist.

We hebben wat bloem. We hebben bananen. En that's it.

En een enkeling dopt haar eigen boontjes.

Mumina slaapt alleen en eet bij de buren.

Ik zit weer vol. Bij alle buren.

Ik wil niet bij een kamp horen. Ik ga alleen daar slapen.

Wel overal eten. Overal profiteren. Ja.

Als ik daar ga zitten en daar ga profiteren is dat zo.

De arena is de plek waar na drie dagen...

voor het eerst polsbandjes van de een naar de ander gaan.

Wie naar huis wil, mag opstappen...

maar moet wel eerst zijn of haar bandje aan een achterblijver geven.

Die is dan in een klap 20.000 euro waard.

Vijf eilandbewoners nemen de eerste de beste boot naar huis.

Nog 95 spelers in het spel, waarvan vijf met twee bandjes aan hun pols.

Dit is Million Dollar Island.

INTRO-MUZIEK

LUID GEJUICH

Ondertiteling: Iyuno-SDI Group

Dag 4. Overal op Million Dollar Island hebben zich kampen gevormd.

Grote en kleine.

Het is een mengelmoes van jong en oud, groot en klein, dik en dun.

Dit is het kamp van Bea. Met haar 71 jaar de oudste eilandbewoner.

De exotische naam van dit kamp: Bea's Beach Club.

Bea? Ja. Ons huisdier.

Kan jij even oppassen? Een wandelende tak!

O jee, wat leuk. O, wat grappig.

Ze doen geen kwaad toch? Nee. Ooh!

O, die is gaaf. Mooi he? O, wat gaaf.

Hij gaat gelijk met z'n pootjes zo. O leuk.

Echt mooi. Ons nieuwe huisdier. Hoe noemen we 'm?

Takkie denk ik. Takkie? Ja.

Bea heeft zich samen met wat anderen gevestigd op het strand.

Precies tussen Kamp 18 en Kamp Resort in.

Het kamp is nog lang niet af. De hele dag door wordt er geklust.

En niet alleen hier.

Overal op 't eiland wordt getimmerd, gezaagd, geknoopt en gevlochten...

om te zorgen voor een zo groot mogelijk comfort.

Hoe beter je woont, hoe makkelijker het is om het hier vol te houden.

En hoe langer je volhoudt, hoe groter de kans op meer bandjes.

O, dit is top.

Dit is top.

De meeste kampen worden gebouwd in Het Dorp op de kop van het eiland...

onder een stel grote bomen die voor schaduw zorgen.

En daar staat ook het bed van Romy en Domien.

Hij een pedagogisch hulpverlener uit Groningen.

Zij een personal trainer uit Brabant.

Zij hebben besloten om samen verder te gaan.

Hoe vind je het dat we nog met z'n tweeen over zijn? Heerlijk.

Lekker rustig he? Ja.

We kunnen nu zelf bepalen hoeveel we eten en wanneer. Ja.

Ik merkte in het andere kamp dat ik er last van had. Dit is echt fijn.

Niet je eten delen met 18 man bijvoorbeeld. Ja.

Dat je maar een klein schelpje krijgt. Ja.

We hebben genoeg. Lekker. We hebben vuur, een hut.

We hebben elkaar. We hebben elkaar.

We zijn toch in zekere zin voor onszelf opgekomen...

en hebben eigen spullen gepakt. Van ons knap dat we dat hebben gedaan.

We zijn eigenlijk best wel... Te lief soms. Te lief soms. Ja.

Toch, ondanks het lieflijke, denk ik dat dat je ver kan brengen.

Anders had ik dit bandje niet gekregen. Klopt. 100 procent.

Dit doet me goed. Ja he? Ook omdat Kim zulke mooie woorden zei.

Ik vind hem een hele toffe vent.

We hebben niet altijd samen opgetrokken.

Maar ik zie in hem wel iemand die...

VERTEDERDE KRETEN die het einde gaat halen.

Hij is altijd heel sociaal. Hij komt altijd even bij je. Ja.

Ik merkte dat toen we van de arena terugkwamen...

mensen kwamen zeggen: Hee, gefeliciteerd met je bandje.

Ik zei: Voor mij is dat nu bijzaak of zo.

Je vraagt je af: doen ze zo lief omdat ze het echt menen?

Ja. Of is het liefdoenerij en tactiek? Ja, precies.

Ik probeer meer na te denken over het tactische deel van het spel.

Ik ben erg bezig geweest met die hut bouwen...

en zorgen dat je alles qua eten op orde hebt. Ja.

Nu pas, nu je merkt dat de bandjes gaan wisselen van persoon...

komt pas de tactiek in het spel.

Ik merk, Romy en ik hebben het nu erg goed.

We hebben twee bandjes, genoeg eten, we zijn gelukkig.

Steeds meer mensen komen naar ons toe en vragen:

Joh, hoe zit het met jullie? Hoe gaat het met jullie?

Best lekker hoe jullie het hebben.

Ik merk dat steeds meer mensen toch de behoefte hebben...

om de groep wat kleiner te maken en ook met zijn tweeen...

lekker een eigen kampje op te zetten.

Wie al een klein kampje heeft, of eigenlijk meer een tiny house...

is Mumina uit Eindhoven.

Ze is helemaal alleen en vastberaden om in haar eentje het eind te halen.

Ik wilde meedoen voor mijn zoontje.

Een huis kopen in de buurt van mijn zoontje. En...

Iets nieuws opbouwen. Waarom zijn jullie niet bij elkaar?

We hebben co-ouderschap, zijn vader en ik. Aha.

Wij zijn uit elkaar gegaan.

Hij ging in Waddinxveen en ik ging in Eindhoven wonen.

We wilden niet bij elkaar.

Met het openbaar vervoer was ik soms 5 uurtjes bezig...

om uberhaupt bij m'n kind te komen.

Zijn school zit ook daar dan, in Waddenveen? Waddinxveen.

Waddinxveen. Ja. Dus dat is hartstikke lastig.

Ik wil gewoon in de buurt van m'n zoontje kunnen wonen.

Ik wil een huis kunnen kopen daar. Maar ik heb wel schulden.

Ik ben gedupeerde van de Belasting, van de toeslagenaffaire.

Dat speelt nog steeds tot op de dag van vandaag.

En zolang dat nog gaande is, heb ik gewoon een schuld.

Voedsel heeft Mumina niet.

Terwijl andere kampen de lunch voorbereiden...

trekt zij met Corrie de jungle in...

om haar eigen kostje bij elkaar te schrapen.

Ook dat doe ze op haar eigen manier.

Roekoe, roekoe!

Mumina, waarom doe je steeds een duif na?

Ik doe elke keer roekoeroekoe zodat alle dieren weten dat ik eraan kom.

En dan gaan ze weg. Aha.

Rrroekoe, rrroekoe!

Ja, die kokosnoten reageren daar niet op, hoor.

Is dit een vijgenboom? Waar?

Kijk, daar. Recht omhoog.

Ja. Maar daar kunnen we niet komen.

Nee. Maar is dat een vijgenboom? Ja, dat zou best kunnen.

BLADERGERITSEL

Er komt een boel troep uit, maar geen vijg.

O, dat is ook een blaadje.

Roekoe, roekoe!

Waar ze voorlopig niet op een houtje hoeven te bijten, is Kamp 18.

Gevestigd op het strand, een paar honderd meter bij Het Dorp vandaan.

Het is het grootste kamp van het eiland en zeker ook het rijkste.

De koffieboontjes vliegen hier zo je mond in.

Een aperitiefje, uitgedeeld door leider Stefan...

een arbo-arts uit Groningen. Met hem aan het hoofd van de tafel...

wordt tussen 12 en 2 de lunch geserveerd in 18 grote schelpen.

Het wordt een koningsmaal hier. Eet smakelijk, jongens.

Eet smakelijk.

En wie daarna nog trek heeft, schept gewoon nog eens op.

Wie wil nog een tweede ronde?

Is er iemand die GEEN tweede ronde wil?

Jawel, maar zonder jus. Oke, twee zonder juice.

Afgesproken is dat wie het minder breed heeft...

bij de grote kampen zoals Kamp 18 extra meel of rijst kan krijgen.

Een soort voedselbank.

Maar hoeveel iedereen krijgt, bepalen ze bij 18 lekker zelf.

In Het Dorp, vooral in het kamp van Bradley en de boze buren...

begint dit systeem een beetje op hun zenuwen te werken.

Jongens, we zijn weer genaaid met die rijst en die koffiebonen.

Geen koffiebonen, jongens. Nee, toen he?

Geen rijst hadden ze, geen meel, geen pasta.

Moesten we ineens allemaal komen ruilen.

Nu hebben ze rijst, zo'n zak gewoon.

Ze hebben pasta, alles. Krijgen we zo'n beetje rijst.

Wel onze laatste keer voor 3 weken, terwijl ze zelf zo'n zak hebben.

Dit is twee zakjes rijst, voor negen mensen. Ja.

Het is niet onze club, he Michel? Nee, zeker niet.

Gaat 'm niet worden ook. Nee, echt niet. Nee.

Een kutclub vind ik het daar. Ja.

Er zit een landlopersgroep helemaal verderop op het strand.

Niet onze groep en helemaal niet ons soort mensen ook.

Zij hebben echt het meeste eten.

Zij zitten als een bok op de haverkist op dat eten.

LACHEND: Sommige mensen denken dat als je het gestolen hebt...

dat het dan ook echt van jou is.

Waarover ik boos word, die jongens achter heb ik gezegd:

Serieus, als je niet wat gaat geven ga je niet meer slapen 's nachts.

Nee, ik ga net zolang door tot jullie 25 dagen wakker zijn.

Ze kwamen hier erg agressief.

Toen moesten we ze al bedwingen, zo van: hee, back off.

Maar ze hebben gewoon 25 kilo meel meegekregen.

Zitten ze nog te piepen dat wij het zwarte schaap zijn.

Ik denk dan: doe even normaal. Het is ook een keer goed he?

Ik vind het raar. Toen we in de kring stonden had niemand iets.

Vanochtend 14 eieren, zo'n zak rijst, koffiebonen, chips.

Alles komt weer boven. Ja. Man, man, man.

Dan moet je er zelf naartoe, Terry.

Dat doen we van de week wel, hoor. Nog twee maand de tijd.

Echt, die Stefan loopt iedereen af te blaffen, iedereen.

De meid van de keuken. Hij zegt: 'Meid van de keuken, hier komen.'

Ja!? Hij loopt de hele tijd rond te wijzen:

'Jij moet dat visnet doen.' Hij loopt de hele tijd rond.

Aan het commanderen. Ja, echt aan het commanderen.

Er zitten allemaal slappen in die groep.

Daar kan Stefan dan leiding aan geven. Je lacht je dood, of niet?

Zullen we gaan rauzen vannacht? Ja ha ha.

Als ik 'm straks zie, gaat ie het krijgen.

Dan gaat ie 'm krijgen. We helpen 'm even.

Ik denk dat we veel vrienden hebben op het eiland.

Maar dat kamp helemaal achteraan met Terry en zo. En Tim ook.

Zij hebben nu al de pik op ons.

Als je er lang in wil zijn en het spel wil spelen...

moet je misschien een stapje terug doen. Ja, daar rekening mee houden.

Roekoe, roekoe!

Nee, niet zo snel achter elkaar. Nee, ik heb het niet doorgeslikt.

Je zou kunnen... je krijgt wel...

Nee, je kan niet zo snel bepalen of het slecht is voor je.

Roekoe, roekoe!

Roekoe, roekoe!

In haar zoektocht naar voedsel maakt Mumina een grote fout.

Wil jij dood of zo?

Nee. Ik denk toch dat het eetbaar is, hoor.

KNAAGGELUIDEN

Dit is lekker.

O, nou brandt het toch wel. Ah. Branden mag ook niet.

Je moet niet gelijk eten. Dames, hallo. Hallo.

Levensgevaarlijk.

En uitspugen.

Hoe is je tong?

Voelt ie alsof ie opzwelt? Huh-huh.

He huh he. Nee? Het brandt.

Oke.

Beloof echt dat je niks meer zomaar eet nu.

Ik ga niks meer eten. Oke.

Moeten we zoiets meenemen voor als het slechter met je gaat?

Dan weet een arts wel wat je hebt gegeten.

Nog geen 10 minuten na het proeven van wat planten en vruchten...

meldt Mumina zich bij een van de artsen...

die achter de schermen permanent op het eiland aanwezig zijn.

Het is geen minuut te laat.

Heb je nog niks gemerkt van de medicatie die we gegeven hebben?

Nee. Binnen in mijn wang doet het nog steeds pijn.

Nog steeds pijnlijk? Ja, het brandt nog heel erg.

En hier. Ja.

Alle eilandbewoners zijn van tevoren uitgebreid gewaarschuwd...

dat ze nooit zomaar iets in hun mond moeten stoppen.

Een van de planten die Mumina heeft geproefd blijkt extreem giftig.

Ze moet met spoed naar het ziekenhuis.

De droom van Mumina is over.

Behalve Corrie krijgt niemand iets van Mumina's vertrek mee.

Met 94 eilandbewoners wordt niet zo snel iemand gemist.

Het leven gaat gewoon door en iedereen heeft z'n eigen zorgen.

Bradley bijvoorbeeld.

Zijn vriend heeft een kaartje in z'n koffer gedaan...

voor als het even niet meer gaat.

En op dag 5 gaat het niet meer.

Vriendin Gwenny biedt een luisterend oor.

Maar ook zij weet dat wie naar huis wil...

zijn bandje aan een achterblijver moet geven.

BRADLEY SNIKT

Al de eerste zin. Ja.

HIJ SNOTTERT

Och. 'Je mooie sexy bruine ogen, je lieve lach.

Je mooie handen die me aanraken. Je gestoei en gekkigheid.

Alles ga ik missen. Ja, dat gaat zwaar worden.

En ja, het zal een zware last voor ons zijn.

Je niet mogen en kunnen knuffelen, strelen, zoenen en vastpakken.

Ga jezelf ontdekken en heb veel plezier.

Weet dat je vriendje op je wacht. Ik hoop dat je nog 's aan me denkt.

Ik hou van je en mis je nu al. Love you.'

Ooh.

Maar geeft het je kracht of denk je: nu wil ik helemaal weg?

Ik ben eigenlijk blij dat ie nu open is.

Ik zat steeds te denken: als ik 'm openmaak, wil ik sowieso naar huis.

Ja. De eerste nacht was erg zwaar. Ik heb alleen maar rondgelopen.

Ja, je hebt het wel zwaar.

Nog even doorzetten.

Ja. Dat kan je wel. Ja.

Ik sleep je erdoorheen, toch? Komt goed.

O, hij ruikt ook erg lekker. Echt goed.

Terwijl Bradley zijn tranen droogt...

heeft verderop in Kamp 18 de 63- jarige Hans de tijd van z'n leven.

Dit is echt zo'n bucketlist-ding voor mij.

Al 24 jaar single; ik had dolgraag weer een nieuwe partner gehad.

Ik vind alleen zijn vreselijk.

En dan ga je denken en jezelf in een dalletje praten:

Je bent te oud, te dik en te lelijk.

Ik heb de afgelopen 10 a 15 jaar niet meer echt gelachen. Nee.

Vroeger stond ik bekend om m'n lach. Echt schaterlachen.

Hier ben je weer. Ik pieste in m'n broek.

Dat is zo lang geleden dat ik echt gelachen heb. Ja.

Nu begint inderdaad dat gevoel weer terug te komen.

Dat gevoel van... ja. Ja, mooi.

Supermooi. Ja, echt heel lekker.

Dit is de mooiste groep mensen die ik ooit heb meegemaakt.

Echt heerlijk.

Ik heb al een paar keer zitten janken...

Ja, om hoe gelukkig ik ben in deze groep.

Dat merk ik nu, snap je? Nu merk ik dat ik best een leuk iemand ben.

Want volgens mij lopen ze allemaal met me weg.

Ja, dat is heel dubbel. En dat is nieuw voor mij.

Ik schrik daar best een beetje van.

Vanmorgen op de balk zat ik te janken. Van geluk.

Ja. Nee, serieus. Niet te geloven.

Aan Million Dollar Island kan werkelijk iedereen meedoen.

En dus kom je op het eiland de meest uiteenlopende types tegen.

Heralth bijvoorbeeld, uit Zwolle.

Vader van vijf kinderen en bang voor niemand.

Hij is op weg naar Het Dorp en komt een paar mensen tegen...

die bij een omgekapte palmboom staan.

Het lijkt alsof we er zijn. Waarom dat hout? Het is nog vochtig, joh.

Daar heb je niks aan. Dat gaat maar een dag duren.

Jawel. Je kan beter gewoon dode takken gaan sprokkelen...

dan dat je zo'n verse boom om gaat zagen.

Dat hebben wij niet gedaan, maar een andere groep.

Gister is ie omgehakt. Nu is ie omgevallen.

Moeten we zorgen dat het niet voor niks is. Dat slaat nergens op.

Yeah. Zo. Ja.

Zodra Heralth z'n zegje heeft gedaan kuiert hij verder...

en maakt praatjes in Het Dorp.

Wie tijd heeft wordt getrakteerd op flarden van z'n levensverhaal.

Wat doe je voor werk? Wat ik voor werk doe? Ja.

Ik zie wel dat je aardig eelt op je klauwen hebt zitten.

Ja. Ik heb eigenlijk van alles gedaan.

Ik heb in de bouw gezeten, in visverwerkende bedrijven.

Ik ben ijzervlechter geweest, betonstorter, dakdekker...

metselaar, timmerman. Echt werkelijk van alles.

Mijn leven bestaat eigenlijk alleen maar uit jobhoppen.

Jobhoppen? Jobhoppen.

Je werkt er een tijdje, je wordt ontslagen en gaat naar ander werk.

Het ontslag kwam doordat je je verveelde?

Soms agressiviteit. Als het me niet aanstaat, zeg ik het gewoon.

Of je gaat. Het interesseert me niet.

Ik steek m'n middelvinger op naar de baas: Fuck you, gek. Ik ga weg.

Het interesseert me niet. Als het me niet bevalt, ga ik weg.

Binnen een dag heb ik alweer ander werk.

Ik heb nog in een bakkerij gewerkt: brood bakken, koekjes bakken.

Taarten maken. Taarten maken. Ja ja ja.

Ik heb werkelijk van alles gedaan.

Leuk joh. Ik heb zelfs in de zorg gezeten.

Langzaam maar zeker begint op Million Dollar Island...

ook tactiek een rol te spelen.

In Kamp 18 heeft de leider van die club, Stefan...

zijn oog laten vallen op iets wat ze hier nog niet hebben: extra bandjes.

Ga jij of zal ik die kant op lopen?

Jij had contact met Romy en Domien. Ik wil dat wel doen.

Ik heb Romy goed gesproken.

Als je ze mee wil nemen. Meenemen en vragen...

Voorstellen, en dan kunnen ze weer terug en gaan wij stemmen. Oke.

Hij stuurt een van z'n kampgenoten op verkenning.

Mag ik jullie wat vragen?

Ja hoor. Hebben jullie Romy of Domien gezien?

Hiero. Hee. Hoi.

Het gaat erover of jullie je bij ons kamp willen aansluiten.

Ik vernam dat jullie maar met z'n tweeen waren. Ja.

Ik meende dat jullie al vol zaten. Wij hebben nu 18 man.

Ja, precies. Het is aan jullie. Wij bieden het nu aan.

Klinkt leuk. Ik overleg zo met Romy. Dan hoor je het wel.

Goed. Goed? Yes. Helemaal goed. Yo.

Kwam je daarvoor helemaal hier? Ja. Aardig.

Ja.

Romy, er was net iemand van...

Nee, ik kende hem zelf niet zo goed.

Maar iemand van het kamp van die kant. Ja?

Het kamp van Stefan en Dennis.

Hij zei dat we daar eventueel welkom zijn.

Maar ik zei al: Ik ga met jou overleggen. Ja.

Het is natuurlijk wel een lief voorstel. Wil je ernaartoe dan?

Is goed.

Romy en Domien gaan maar eens een kijkje nemen bij de grote buur.

Welkom. Jullie zijn al lekker aan het koken?

Het ruikt lekker hier.

Daar wordt alles uit de kast getrokken om hen te charmeren.

Kom even mee, laat ik je zien hoe ik zit.

Om ze over te halen om zich bij hen aan te sluiten.

Hier de ingang, met mijn eigen bedje.

Fantastisch toch? Da's toch heerlijk? Ja, heerlijk.

Ik ga 'm nog hoger zetten.

Er zijn hier zoveel plekjes waar je dit ook kan doen.

Ik denk: jongens, kom op nou.

Ja, dat is ook zo. Ja, mooi.

We hebben gist. We kunnen een oven maken en brood bakken.

Lekker. Eerst een oventje maken.

We gaan morgen lekker bezig. Jullie hebben gist? Ja.

Als jij ananas en tomaten mee kan nemen...

dan kunnen we pizzaatjes maken. Ja.

Hou je van koffie? Koffie? Absoluut.

Wij hebben dus koffie hier. Hebben jullie koffie?

Een hele pot koffiebonen. Serieus? Ja.

Het ziet er mooi uit, jongens. Goed gedaan.

Even verzamelen, jongens. Het kan wel rond het kampvuur.

Even kort erbij misschien?

We waarderen het enorm dat we gevraagd zijn. Ja.

Misschien dat we later wel kunnen of willen aansluiten.

Maar nu kunnen jullie beter... No offense.

Kom gezellig een kopje koffie drinken.

We respecteren jullie keuze wel. Ik begrijp het wel.

Jullie zijn altijd welkom. Ja.

Ik merk dat het voor ons nu slimmer is om bij onszelf te blijven.

Ik heb zoiets: de groepen dunnen toch uit.

Ik denk dat het dadelijk, dat hoop ik en zou ik leuk vinden...

dat het een grote groep wordt en we meer kunnen mengen.

Dat gaat de tijd leren. We gaan het meemaken.

RUSTIGE SFEERMUZIEK

Dit is eens in je leven. Je gaat dit niet zomaar...

Op deze manier ga je dat nooit meer doen. Nee. Nooit meer.

Dat moet je beseffen. Ook de dagen dat je ertegenaan zit te hikken.

Je moet beseffen: oke, dit is 1 keer.

1 keer in m'n hele leven. Ik moet gewoon volhouden.

Dag 5: Overal op het eiland wordt ontbijt klaargemaakt en opgepeuzeld.

Dit lijkt echt op een roti, man. Ik zweer het.

Het lijkt echt op een roti, met die stippeltjes zo.

Cheers. Cheers.

Ja man. Girl! Die rozijntjes maken het af.

Alleen in Kamp Resort is er die ochtend geen ontbijt.

GEGIL Nee! Kanker.

O nee. Fuck it. O nee.

O, dit is echt een ramp. GEGIECHEL

O, wat kut. Hier zijn we zo lang mee bezig geweest.

O, dit is echt janken. Dit is echt janken.

O mijn god.

Ja, ik moet gewoon lachen van de ellende.

SCHATERLACH

Nou, lekker man.

Je kan hier van de vloer eten. O ja, zeker.

Een kroketje, maar dan anders. Ik heb net gestofzuigd en gedweild.

Dat is wel lachen. Nou, de cassave eruit.

Die kunnen we afspoelen en opeten.

Je kent het principe om water te filteren toch?

Ja. Als we dat hetzelfde maken voor dit. Dat het zand blijft...

Het zand gaat er verder doorheen dan de rijst en zo.

Laten we het in ieder geval proberen.

1, 2, 3, klots. Nu zit er wel zand bij.

Nee, dat valt erg mee. Teringheet. Dat kan niet. Oeh!

Ik hoop echt dat de jongens nog even wegblijven.

Ik ook. Ze gaan echt huilen.

Wij zijn hier om nieuwe ervaringen op te doen, toch?

Dat is het uitgangspunt. Nieuwe dingen leren.

Het slechte nieuws is dat we wat voedingswaarde kwijtraken.

Het goede nieuws: het is een nieuwe ervaring. Komt goed, geen paniek.

O, dit werkt goed. Ja.

Aaah. Maakt niet uit. We redden het wel. Oke.

Het heeft een lekker kleurtje gekregen. Het is gelukt?

Natuurlijk. De kruiden.

Lekker man. Ja, er zit smaak aan.

Er zit meer smaak aan dan wat er vanochtend in zat.

Lekker man. Prima.

Bea begint de dag in haar eigen beach club met ochtendgymnastiek.

Het is hier gemoedelijk in Bea's Beach Club.

Hier geen overdadige luxe waarover geroddeld wordt.

Of extra bandjes die worden begeerd. Nee, gewone mensen...

die van de omstandigheden het beste proberen te maken. Bea voorop.

Ik vind het vooral hier hartstikke geweldig.

Je ziet in de verte... Dit is toch prachtig om te zien?

Of niet dan? Echt mooi.

Ik zag er vreselijk naar uit om een keer ergens te zijn...

waar ik me in feite om niemand druk hoef te maken.

Waar ik gewoon mezelf kan zijn. Jezelf kan zijn?

Dat ik er niet op aangekeken word bijvoorbeeld...

als ik iets geks doe of zo, weet je wel?

Dat ze zeggen: dat kun je niet doen of niet maken.

Nee, absoluut.

Tuurlijk heb je verantwoorde- lijkheid naar de mensen hier.

Maar ik voel hier toch meer dat ik vrij ben.

Vind je het ook vrijheid qua eten? Dat je moeite moet doen om...

Nee, absoluut niet. Ik had niet over dat eten nagedacht.

Hoe bevalt dat? Het valt me heel erg mee.

Tot nog toe dan. Ja.

Ondertussen sprokkelen we al aardig wat hout he?

Ik hoop dat ik echt hier ga genieten.

Dat ik gewoon geniet van dat ik hier mag zijn en dat ik...

En dat iedereen het me ook gunt. Ik bedoel: m'n vriend, m'n kinderen.

Ze gunnen het me allemaal heel erg. Ik heb het echt verdiend zeggen ze.

Ja, het klinkt wat raar maar het is echt zo: ik heb het echt verdiend.

Bea leeft haar droom.

Oh, Dank je wel.

Omdat alle dagelijkse beslommeringen in Nederland hier zo ver weg zijn...

is er ineens ruimte voor onverwerkt verdriet.

Een paar jaar geleden is haar zoon plotseling overleden.

En hij zit ineens in haar hoofd.

Ik was aan het staren naar buiten en ik moest aan mijn zoon denken.

En...

Toen kwamen de tranen? Ja, toen kwamen de tranen.

En toen brak ik gewoon echt, weet je. Dan...

Dan komt het er in een keer uit. En dan...

Ooh.

En dan denk ik: Hij hield ook heel erg van de natuur.

Hij had dit zo mooi gevonden. Ook al zou hij het zelf niet doen.

Maar dat ik het doe, had hij zo mooi gevonden.

Hij kijkt toch mee. Hij kijkt nu mee met je, dat weet ik zeker.

Hij is heel trots op jou.

Maar weet je, ik had niet verwacht dat het zo snel komt allemaal.

Maar daar zit toch geen tijd aan? Dat maakt toch niks uit?

Ik vind het knap dat je het durft te zeggen bij ons. Ja.

Maar dit groepje is gewoon zo ontzettend fijn.

Dat is ook zo. Je hoeft niet in details te treden.

Maar jullie begrijpen gewoon wat het is. Ja.

Ik heb een lang huwelijk achter de rug. En...

Ik ben...

Ja, ik wil graag zijn wie ik zelf ben.

ZE SCHIET VOL

En ik ben nu wie ik zelf ben.

En twee jaar geleden is mijn zoon overleden.

En vanaf dat moment heb ik gezegd:

Ik doe alleen nog maar dingen die ik wil.

En ik knok ervoor dat hij weet dat ik het goed heb.

STEMMIGE STRIJKMUZIEK

In het kamp van Daisy hebben ze nauwelijks voedsel.

En een gevonden kokosnoot is van levensbelang.

Die moet alleen dan wel eerst opengemaakt worden.

Schatje, ik heb een filmpje gezien dat als je 'm klemt...

Ja? Zo.

Zo tussen die dingen. Als je een grote steen erop laat vallen...

dan scheurt ie open. Kan je 'm openkrijgen?

Dat gaat in je hand schuren, joh. Probeer met de zaag.

Ik heb al een snee.

ZAAGGELUIDEN

Wat een stel blondies zeg, verdomme. Kut.

Ik haat die kokosnoten.

Ik ben blij dat ze er zijn.

Pfff.

Wat een gekut, zeg.

Ja, dan krijg ik delirium ook. Hij moet gewoon open.

Opgeven zit er niet in he? Nee man.

Trek hier eens aan?

Goed zo, ja. Yes.

Yeah! Hoppa. Daar is ie.

Och. Hoppa.

GEKLOTS VAN WATER

We hebben kokosnootwater.

Ik ben gewoon intens gelukkig.

Ik vind echt mezelf terug. Ik ben mezelf lang kwijt geweest.

Ik kan niet loslaten.

Ik ben iemand die graag de touwtjes in handen houdt.

En die ook graag voor mensen zorgt. Dat niemand iets tekort komt.

Ik loop mezelf vaak voorbij.

Ook qua werk, een hele fokking moeilijke periode achter de rug...

met de corona; geen evenementen en geen kermissen.

En veel minder... Of veel minder omzet gedraaid met de oliebollen.

Dat brengt behoorlijk veel stress met zich mee.

Ik begin nu eindelijk in te zien:

Dais, je komt dadelijk helemaal zen en back to basic terug.

Eigenlijk begin ik weer mezelf te worden wie ik was toen ik jong was.

Ik kon toen ook erg genieten van de natuur.

Ik was altijd al een einzelgangertje.

Lekker alleen op pad, krabbetjes vangen en dingen.

Echt, die kleine Daisy komt weer terug hier. Daar ben ik zo blij om.

Ja. Even weg van dat hectische... pfff, coronagezeik en alles. Ja.

Maar gezeik is er op een eiland ook.

In Het Dorp is ineens een verhitte discussie aan de gang...

met als onderwerp alweer de oneerlijke voedselverdeling.

Waarom moeten jullie dan voor 5 personen...

Voor 5 personen, hoezo krijg ik maar 3 eieren en 3 cassaves?

En 1 courgette? Ja? En 1 paprika. Ja?

Dat was de verdeling. Dat is toch niet voor 5?

Gaat we die dan in tweeen hakken? Ja, come on.

Nandini, Surisa en Noemia zijn voor zichzelf begonnen.

Ze worden er door hun oude kampgenoten van verdacht...

dat ze niet voor 3 maar voor 5 personen eten hebben meegenomen.

Dit is voor 5 personen? Wij hebben van hen 4 zakjes rijst gehad.

Weet je hoeveel bloem we hebben gekregen? Bijna niks.

Wij hadden ook niet veel meer. Wij ook niet he?

Ik loop ook niet te schooien.

Rozijnen? We wisten niet eens dat er rozijnen waren.

We hebben een handje gehaald. We wisten niet dat er rozijnen waren.

Er ontstaat een ellenlange discussie die alle kanten op vliegt...

en die met de minuut meer bekijks trekt van de buren uit de straat.

Jullie hebben gevraagd voor 5 personen mee te nemen.

En dan zeg je nu dat het voor 3 personen is.

Een grote miscommunicatie. In plaats van lopen bashen...

Het is nu: Jij zei, zij zei, hij zei, die zei.

Uiteindelijk is het verhaal dat wij...

Fuck dat man, gek!

Maar kijk, dit is onmacht. Nu lopen jullie weg.

Ze willen het er niet over hebben.

Ze zetten ons in de zeik. Donder op.

Een flesje water. Ik hoef ze nooit meer te spreken.

Het is klaar. Ik ga mijn energie er niet meer aan verspillen. Nee.

Het ligt niet aan ons. We hebben ze genoeg eten gegeven.

Die groente en eieren gingen niet over het verdelen.

Hoeveel meel? We hebben er pannenkoeken van gemaakt.

Ze hadden zeker twee potten pasta onder die plankjes van ze, joh.

Overvloed. Bonen, alles. Nou...

En augurken. Augurken, waarvan niemand weet dat ze die hebben.

We hebben 't verkeerde team gekozen om bij te slapen de eerste nacht.

Ik zeg het je. Maar oke. Enough.

Toxische bende. Ja, we moeten ons dakkie gaan maken, man.

Remy heeft van de hele discussie niets meegekregen...

omdat hij aan de andere kant van het eiland in Kamp Resort woont.

Nietsvermoedend wandelt hij Het Dorp in op zoek naar wat meel.

Meel, kan dat kloppen?

Jullie hadden geloof ik nog wat meel toch?

Je moet bij een ander kamp zijn.

Ik moet even Danique vragen. Zij weet...

Zij weet het ook, of niet? Waar dat kamp zit met meel.

Het is lastig, merk ik. Het komt uit een grote zak.

Wie heeft die zak dan? Ja, niet. Aan de andere kant.

Oh. Ik ben daar niet geweest.

Er is echt een grootgrondbezitter als het op meel aankomt? Jazeker.

Ben jij ook bij die meelboer geweest?

Ze denken dat ze hier meel kunnen halen.

Nee, dat is hier tweede links. Waar die grote korf staat.

Ga ik even vragen. Meel en rijst. En rijst?

Thanks jongens.

Mag ik jullie wat vragen? Ik vind het mooi.

Jawel. Is er nog wat meel over?

Dat gedeeld kan worden met een arme ziel zoals ik.

Moet je bij het andere team halen. We hebben het fifty-fifty verdeeld.

Ik heb geen idee. Mij werd verteld: check even bij de vuurkorf.

Ehm... Hmm.

Ik heb wel mijn kapmes aan jullie geleend. Is dat ergens goed voor?

Jongens, toon wat goodwill. Is dat goed voor wat meel?

We zijn net een supermarkt, we blijven uitgeven. Dat snap ik.

Jullie kunnen ook bij ons komen. Wij zijn een soort spa.

Je kan bij ons lekker relaxen. We zitten aan het eind, geen gezeik.

Voedsel voor voedsel, man.

Kijk, rijst kan ik wel missen.

Er is daar toch ook nog een grote groep? Geen idee.

Kijk eens, bro. Eet smakelijk.

Dank je wel. Dit is al goud natuurlijk

Geniet ervan. Dank je. Geniet lekker van je pastaatje.

Met ei en pepers. Wachten tot iedereen heeft?

Ja graag. Nou, bedankt jongens.

In het kleine kampje Resort, het achterste kamp op het eiland...

zitten zes jonge mensen die het goed met elkaar hebben...

en die niet vergeten waarvoor ze hiernaartoe zijn gekomen.

En dat is niet alleen de droom van het eiland.

Wij hebben een doel gezamenlijk om zo lang mogelijk hier te zitten.

Ik denk dat je kan gaan pieken... pas moet pieken op het laatst.

En dat je nu... Ja, dat je nu de underdog moet blijven.

Maar wel gewoon de focus op winnen.

Als ik met mijn eigen bandje de finale haal, ben ik tevreden hoor.

Ik wil met jullie de eindstreep halen en hier gewoon chillen.

Zie het gewoon als een festivalbandje.

Zolang je 'm hebt mag je blijven en kan je je ding doen. Vind ik ook.

Stel dat een van jullie echt heel veel wint.

Wat zouden jullie ermee doen?

Wat noem je veel dan?

Ik denk... een miljoen is denk ik onmogelijk.

Onmogelijk, sowieso. Maar stel dat het 40.000 euro is.

Ik weet niet, man.

Het slimme antwoord is natuurlijk investeren ergens in.

Moeilijk he?

Ik zou een logeerhuis voor Jip opzetten.

Het jongetje waarvoor ik werk.

Omdat dat gewoon niet te vinden is nu in Utrecht.

Ik werk al zeven jaar bij Jip. Hij is echt ernstig gehandicapt.

Je moet echt bedenken dat hij...

Hij kan niet zitten, staan of lopen.

Hij is mentaal drie maanden.

Epilepsie, spastisch, blind Echt de hele rataplan.

Maar het is zo'n geweldig kind omdat je...

Hij lacht en hij kan zo genieten van de kleine dingetjes.

Ik zie dat ook bij mezelf terug: Geniet van de kleine dingen.

Je geeft een mensje die het zelf niet kan een mooi leven.

Nou ja, ik ga er bijna van janken. SCHATERLACH

Wat wil je nog meer?

Ik werk nu al 7 jaar in dit gezin.

Het is zo megabijzonder hoeveel je samen meemaakt.

Mijn droombeeld is echt dat ik hier met geld vandaan kom.

Het is niet mijn doel, maar mocht die kers op de taart zijn...

dat ik met geld naar huis ga dan ga ik 'n logeerhuis voor Jip opzetten.

Hij gaat af en toe logeren omdat voor het gezin...

Dan moet even de druk van de ketel, zal ik maar zeggen.

Hij woont in Utrecht maar hij moet helemaal in Leiden gaan logeren.

Als ouder zijnde kan je niet eventjes langswippen.

Ik als pgb'er zijnde kan niet even bij hem langs.

Ik wil iets in Utrecht zodat ouders makkelijk langs kunnen komen.

Dat siert je echt wel. Ja, tof. Vind ik ook.

Als we het over investeren hebben, wil ik jou daar ook mee helpen.

Goed. Want daar heb ik totaal geen verstand van.

GEGIECHEL Maar de wil is er.

Ja, jouw initiatief is zo vet.

Nou, dat is dan al een soort plan. Supertof.

En dan is het tijd om naar de arena te gaan.

De plek waar de komende maanden de bandjes die om 94 polsen zitten...

stuk voor stuk van eigenaar zullen wisselen

Net zolang tot op de laatste dag...

nog maar een paar eilandbewoners over zijn...

die hun deel van het miljoen kunnen cashen.

Welkom weer allemaal, in de arena.

Jullie zijn hier nog met 94 mensen.

Want zoals jullie weten heeft Mumina het eiland moeten verlaten.

Het gaat naar omstandigheden goed met haar.

Maar ze heeft wel een nacht in het ziekenhuis gelegen.

En dat allemaal omdat ze een giftige plant heeft gegeten.

Dus ik wil jullie nog wel een keer op het hart drukken:

Stop niet zomaar iets in je mond hier op het eiland.

Doe het gewoon niet. Je bent in de tropen. Je ziet wat er kan gebeuren.

Nu ik toch zo stichtelijk bezig ben:

Een gezonde palmboom hakken we niet om.

Zullen we dat ook afspreken? Ja, klopt. GEJOEL EN APPLAUS

Wil jij er wat aan toevoegen?

Ook de bladeren die eraan zitten.

Je moet 'm niet schillen tot er niks meer aan zit.

Dan gaat ie gegarandeerd kapot. Dat is eeuwig zonde.

Zeg het tegen de mensen met wie je bent. Ik zeg het toch?

Ik denk dat we een beetje respect voor het eiland moeten hebben.

Ja. Een beetje normaal doen...

met de natuur die ons een mooi eiland biedt.

En niet alles slopen.

Goed. Maar dat is mijn mening. Ja.

Je hebt je punt gemaakt.

Als iemand het eiland verlaat...

dan geeft ie het polsbandje aan iemand anders.

Want die 100 polsbandjes blijven tot de laatste dag hier op het eiland.

Die 100 polsbandjes, dat weten jullie...

zijn 1 miljoen euro waard.

Mumina kan hier natuurlijk niet zijn.

Maar ze heeft mij wel gezegd wie haar polsbandje krijgt.

Ik geef mijn... Ik wil bij deze aangeven...

dat ik graag mijn bandje aan Andy geef.

Omdat hij... ik vind jou oprecht. Kom maar halen.

En jij was ook degene die elke keer netjes alles aan mij vroeg.

Zonder te oordelen of te judgen.

En zonder een aanname te maken zoals de andere kandidaten.

Daarom geef ik 'm aan jou. Ik hoop dat ie bij jou in goede handen is.

En dat je gewoon zo lang mogelijk door kan gaan.

Heel veel succes, Andy.

Hoe voelt dat, twee bandjes?

Ja, heel fijn. Ja. Ja.

Het spel is het spel. Uiteindelijk zit je hier voor een spel.

Je bent hier wel voor jezelf. Dat hou ik in mijn achterhoofd.

Gezien de omstandigheden is het voor haar heel vervelend.

Ik vind het voor haar heel vervelend, zeg maar.

Maar uiteindelijk gaat het om wie als laatste overblijft.

20.000 euro. Dus dat.

Je begrijpt: je moet nog wel een tijdje op het eiland blijven...

voordat je het kan verzilveren. Komt goed. Ja.

Oke, ik ga opnieuw de vraag stellen:

Is er iemand van jullie die naar huis wil?

Ach nee! Samantha? He?

Niet doen! Nee Samantha, blijf hier joh.

Degenen die naar huis willen mogen naast me komen staan.

He, wat jammer.

APPLAUS

Bradley, jij wil naar huis? Ja.

Ik heb een hoop emotie gezien toen je een brief kreeg van je vriend.

Ik begrijp dat dat je raakt. Dat zou mij ook raken.

Maar waarschijnlijk pas na een week of zes op dit eiland.

GELACH Ja.

De eerste nacht vond ik hier heel heftig.

Ik denk net als iedereen. We hadden hele vervelende bedden.

Ik had m'n hele koffer omgegooid en was op m'n kleren gaan liggen.

Ik rook ineens zijn parfum. Ach. Hoe kan dat nou?

Op die brief had ie z'n parfum gespoten en 'm verstopt.

Toen werd het wel heel moeilijk. Ooh. Aah.

Dan wordt het je heel lastig gemaakt om hier twee maand te blijven, he?

Ja. Bradley, ik ga jou vragen:

Aan wie ga jij je bandje geven? Aan Gwenny. Ja.

Verrassend. APPLAUS Gwenny.

Schat, als je wint, geef me wel de helft he? Ja, doe ik.

Samantha, jouw bandje. Aan wie ga je die geven?

Ik geef 'm aan Beau. Aan Beau?

APPLAUS

MUZIEK

Had je dit verwacht? Nee. Ik ben er heel blij mee, maar...

Ik had haar wel liever hier gehad. Dat is lief.

Zo zijn we nog maar met 92.

Drie mensen naar huis.

Ik zie jullie over twee dagen weer.

En jullie mogen met mij mee, de boot op.

Ik ga je geen eten geven. Het zou lullig zijn...

als je niet eens rijst geeft. Dan kan ik ook eten.

Dames en heren, de eerste vis. Gevangen met een hengel.

Vanaf vandaag is dit ook de plek waar je polsbandjes kan winnen...

en verliezen.

97. Oh my god. O nee!