Original subtitles

Dit is Million Dollar Island.

Twee maanden lang gaan op dit afgelegen, onbewoonde eiland...

in de Filipijnen 100 wildvreemden met elkaar overleven.

Witte stranden, een blauwe zee, palmbomen.

Vertrekpunt is de Ziggo Dome in Amsterdam.

SPANNENDE MUZIEK

Spannend he? Ssst.

Is dat het eiland?

Het lijkt wel een stierenkop, joh.

Hallo allemaal. Jullie hebben nog een reis van 20 uur voor de boeg.

Dan stappen jullie op een boot en komen jullie hier aan:

Op Million Dollar Island.

Zoals jullie weten, ontbreekt er nog een ding.

Het allerbelangrijkste van dit avontuur.

Zometeen gaan er dienbladen rond. Daarop staan doosjes.

In die doosjes zitten deze polsbandjes.

Genummerd van 1 tot en met 100. Voor iedereen dus een polsbandje.

Die polsbandjes zijn 10.000 euro waard.

Jullie samen zijn dus in totaal 1 miljoen euro waard.

Dat is dan ook de inzet van dit spel.

Zolang jij op het eiland blijft, ben je dus 10.000 euro waard.

Maar als je opgeeft zal je je bandje aan een achterblijver moeten geven.

Die is dan 20.000 euro waard.

Alleen degenen die over twee maanden nog op dit eiland zijn...

krijgen de kans om deze polsbandjes om te zetten in keiharde cash.

Een goede reis.

O ja.

De basisvoorraad voedsel die op dit eiland voor jullie klaarstaat...

is voor de eerste 3 weken.

Ooh. O, dat wordt verdelen.

HOOG LACHJE

Alle 100 toekomstige eilandbewoners krijgen een polsbandje:

Genummerd van 1 tot en met 100.

En elk bandje is 10.000 euro waard.

O, heel mooi. Ik ga naar het eiland...

met een polsbandje dat 10.000 euro waard is.

10.000 euro heb ik nog nooit in mijn handen gehad.

Wel gek hoor. Het is gewoon rubber. Maar in mijn hoofd denk ik:

Het is een mooi klokkie van 10.000 euro dat ik om m'n pols heb.

Zorgen dat ik er meer kan bemachtigen.

Welk nummer heb jij? Ik heb 88. Ik heb nummer 1.

Ver uit elkaar. Ja.

Wat heb jij. Nummer 100. O, wat gaaf.

Ja toch? Wel het eindgetal.

14. Dat is m'n geluksgetal.

Met 100 Nederlanders tegelijk...

van de ene naar de andere kant van de wereld vliegen...

is een megaoperatie, zeker in tijden van corona.

Alle eilandbewoners zijn gevaccineerd...

en voor vertrek getest. Via Singapore vliegen ze naar Manilla.

Daar worden ze opnieuw getest.

Een positieve uitslag betekent het einde van het avontuur...

nog voordat het begonnen is. Maar dat overkomt gelukkig niemand.

In Manilla wordt de groep opgesplitst.

De reis gaat in kleine vliegtuigen verder...

naar een eilandengroep in het westen van de Filipijnen.

Ik droom er al mijn hele leven van dat ik naar een eiland ga...

met een wit strand en een blauwe zee en palmbomen.

Nu ga ik er echt naartoe.

Ik hoop dat het brengt wat ik wil.

Kijk dan.

Het is wel een droom die uitkomt.

Ik hoop dat ik tot het eind kan blijven.

En dan hoop ik dat er meerdere dromen gaan uitkomen.

Het is maar twee maand. Deze mensen wonen hier al hun hele leven.

Ik denk dat het iedereen z'n droom is: helemaal terug naar basic.

Je weet dat het zwaar is. Je weet dat je honger gaat krijgen.

Je weet dat je thuis kan gaan missen.

Ik denk dat ik dat werkelijk kan.

Overleven.

Na een reis van meer dan 10.000 kilometer...

stappen alle avonturiers aan boord van vier boten...

en gaan ze op weg naar Million Dollar Island.

Ik kan niet wachten op wat me te wachten staat.

Die goeie spanning. Wow, het gaat echt eindelijk beginnen.

Ik zie heel veel zenuwachtige mensen om me heen.

En dan denk ik: waar the fuck ben ik aan begonnen?

Million Dollar Island is een rollercoaster...

die draait om het verzamelen van bandjes.

Als ik thuis zou komen met die bandjes, met 50K...

dan ben ik in een keer uit de schulden.

Afzien, woede...

Dit is gewoon intens gemeen. Dit heeft niks met een spel te maken.

Godverdomme.

...vriendschap...

Onze eerste kokosnoot. Yes.

...pure schoonheid...

KRETEN

...winst...

DENNIS: Hij zit eromheen!

...verlies...

En 1 miljoen euro, te verdelen onder de paar mensen...

die het allemaal doorstaan.

INTRO-MUZIEK

LUID GEJOEL

Ondertiteling: Iyuno-SDI Group

Honderd Nederlanders op weg naar het avontuur van hun leven.

Jong, oud, dik, dun, stad, platteland; alles.

Allemaal dromen ze van een leven op een onbewoond eiland.

Allen hopen ze met zo veel mogelijk geld terug te keren te huis.

10.000 euro hebben ze al, in de vorm van een polsbandje.

Hoe langer ze het volhouden, hoe rijker ze kunnen worden.

Tenminste, als ze vrienden maken. Want elke opgever...

moet z'n bandje, z'n geld aan een achterblijver geven.

Die wordt dan het dubbele waard, of meer.

Het miljoen blijft altijd op het eiland, tot de laatste dag.

Alleen degenen die het twee maanden volhouden...

krijgen de kans om hun bandjes te verzilveren.

Zal ik eerst gaan dan? GELACH

Ik ben de oudste. Ik wil als eerste.

Ik vind het helemaal goed. Oke, we gaan.

Op 30 oktober, iets over 11 in de ochtend...

springen alle 100 avonturiers van boord.

Bea van 71 als een van de eersten.

HEROISCHE MUZIEK

Woehoe!

Nice.

Een sliert van mensen, doodgewone Nederlanders...

die elkaar een dag eerder nog niet kenden...

zwemmen en struikelen naar het strand.

Allemaal met hun eigen droom, hun eigen outfit...

en hun eigen koffer van maximaal 8 kilo.

Het avontuur is begonnen.

100 wildvreemden zijn aangekomen op Million Dollar Island.

Op het strand staat een basisvoorraad voor hen klaar.

Voedsel, gereedschap, potten, pannen en wat verse groenten.

Het is veel, maar lang niet genoeg voor iedereen.

Zodra de meute de kisten bereikt is dan ook de eerste vraag:

Wat gaan we hiermee doen?

Dit is een kleine kist.

Eten?

Zullen we kijken? Ik wil weten wat erin zit.

Oh my god. Wat zit daarin?

Kijk eens.

O jongens, knoflook. Ooh. Eieren.

Dit wordt een chaos, echt chaos.

Gaan we een groot kamp maken of...?

Nadia, 21 jaar, klimt op een kist en probeert de massa toe te spreken.

Gaan ervoor kiezen om met 100 man een team te vormen?

KRETEN Of gaan wel allemaal, zoals ze achterin zeggen, rennen?

We zijn hier niet om voor hen een hotel te bouwen.

Wat dan? Ik zou zeggen: lekker beginnen.

Fons, 53 jaar, doet ook nog een poging de boel bij elkaar te houden.

Als we allemaal als een lijpe stokken en planken gaan jatten...

dan hebben we niks.

Zodra de eersten met bamboe beginnen te sjouwen, is het hek van de dam.

Honderd mannen en vrouwen storten zich als bezetenen...

op de kisten en de planken om mee te bouwen.

Ineens leek het wel alsof de oorlog uitbrak.

en begon eigenlijk iedereen voor zich.

Het lijkt wel The Hunger Games.

Ineens sloeg iedereen als een blad aan de boom om.

Ze springen allemaal als beesten op dat eten.

Ik denk: fuck dat eten. Wat je eerst nodig hebt om te overleven:

Ik heb een hakbijl gepakt, gezocht naar vishaken en touw.

Ik dacht: oke, Vikings. Hier gaan we.

En een paar van die.

Ja, kom maar hier met de eieren.

Een klein stukje hierheen. Hebben we eigen spullen om te bouwen.

Er zijn geen regels. En waar geen regels zijn, worden dingen gedaan.

In eigen belang.

Hee jongens, als jullie dit nu allemaal hier laten?

Als je honger hebt ga je wat maken.

Je gaat dat meenemen. Je moet nog een hut bouwen.

Waar ga je dat laten? Doe die pasta erbij.

Meenemen? Als je het maar hebt?

Nou ja, ik sta helemaal paf.

Ik ga dit even hier zetten. Ja, tof.

Zullen we planken gaan pakken? Blijf jij maar hier.

Nog meer pannen. En eten zit hier ook in.

Zet maar neer. Ik blijf hier wel. Er komt niemand aan.

Er moet sowieso eentje hier blijven.

Anders raak je het kwijt. Ze jatten het onder je handen vandaan.

Dan begin ik terug te denken...

aan de maatschappij die ik net verlaten heb. HIJ LACHT

Dan denk ik bij mezelf: de mensheid zal het waarschijnlijk nooit leren.

Kennelijk is iedereen volkomen gefixeerd...

op het halen van die miljoen dollar, zullen we maar zeggen.

En alles wat in de weg staat moet verdwijnen.

Ik wil alleen nog een bijl hebben. Mijn bijl is er niet.

Die zijn op. Ze zijn op.

Het was een en al gekkenhuis. Mensen roepen continu:

Wij willen dit, wij willen dat. Het is een gekkenhuis.

Maar nadat iedereen z'n spullen zag...

Toen ik naar de spullen keek dacht ik: Wat is dit nou?

Het stelt eigenlijk niks voor wat we hebben.

In 10 minuten tijd is de complete voorraad geplunderd...

en meegenomen naar alle uithoeken van het eiland...

waar allerlei grote en kleine groepen hun eigen kamp willen maken.

GEJUICH Hoppa!

Zelf de loodzware kisten worden gesloopt voor een wand of een bedje.

Wie droomde van Blue Lagoon op een harmonieus Bounty-eiland...

komt al meteen bedrogen uit.

Wil iemand met mij mee die kant op lopen? Oke, ik heb een pan.

We hebben meer nodig dan een pan.

Maar lieve schat, we moeten iets.

Anders hebben we niks. We kunnen erin douchen. Ja.

Woeha, een spin!

O, ik schrik me dood. Is dat beest eruit? Nee.

Haal nou maar weg.

Nee wacht, dat is zielig. Oeh! Nee, zielig.

Pak 'm er maar uit. Zo.

Veruit de meeste kampen worden gebouwd...

op wat later Het Dorp zal gaan heten.

Een grote open ruimte op de kop van het eiland...

met veel bomen die voor schaduw zorgen. Met het geplunderde hout...

worden links en rechts de eerste slaapplekken in elkaar gezet.

Omdat iedereen heeft geprobeerd te pakken wat ie pakken kon...

zit het ene kamp met een winkel- voorraad aan potten en pannen...

het volgende met een machete of vier en een ander kamp met een bijl.

Dus komt de ene buur al snel wat lenen bij de ander.

Je weet toch wel wat een bijl is?

Ja, maar die heb ik zelf nodig. Je krijgt 'm zo terug.

Ik wil er alleen even naar kijken.

Mag ik even vasthouden. Je krijgt 'm terug.

Maar die hou ik. Je krijgt 'm weer terug. Die heb ik nodig,

Meneer, luister. Niet doen. Ik luister. Jij luister niet.

Ik zou oppassen met zo'n gevaarlijk ding.

We zijn hier met 100 mensen. Iedereen wil iets zagen.

Er zijn vier zagen. Je kunt een zaag gewoon even lenen. Dat kan.

Ik vraag je hoelang. Een kwartier. Ik wil ook het bos in.

Dan zeg je: wat een onzin. Waar slaat dat op?

Dat was een reactie op wat zij zei. 15 minuten wil ik de zaag lenen.

Je krijgt 'm zo terug. Is goed. Hee, dank je wel. Hoi.

De grootste groep eilandbewoners vestigt zich op het strand...

op een meter of 100 van Het Dorp.

Ze noemen zichzelf Kamp 18 omdat ze met 18 zijn.

Ze hebben daar veruit het meeste voedsel weten te bemachtigen.

Voor de zekerheid verstopt in de bosjes.

Paprika, chips. Niks. Macaroni, bonen.

Nog een lamp. Een lamp, augurken. Veel machetes.

Wat zit in dat kistje?

Oh, dat zijn die lekkere sauzen.

Hiermee kan je alles lekker maken. Echt geluk mee.

We hebben nog meer he? Veel meer.

Een visnet, drie vistuigen.

Een zak meel. Een zak rijst.

Pasta, en dit.

Echt heel veel. Nu laten we het hier liggen.

De voorlopige leider van het stel is Stefan...

een arbo-arts uit Groningen.

Jongens, we zijn met z'n... achttienen.

Daar zit ook nog eentje. Verderop bij die boom...

hebben we een soort platje in de schaduw.

Als we daar het laatste hout weg- halen met de machete en de bijl...

kunnen we links een bed maken: twee rijen van negen.

Er staan al drie bomen. Doen we nog een paal de grond in.

Daaroverheen het zeiltje spannen. Rechts is een vuurkuil.

Erachter het keukenrek bouwen. Gaan we daarna verder kijken.

Als 5 mensen mee gaan bouwen, gaat de rest slepen. Dan komen we er.

Wie gaat met mij mee? Vijf mensen daar.

De rest palen halen. Yo. En iemand hier.

Iets verderop, tussen Kamp 18 en Het Dorp...

zijn drie reuzen neergestreken: Herman, Bob en Robin.

Zij hebben het een stuk minder breed.

Nou Robbie, we vangen wel wat.

Ik denk dat we voor twee dagen sowieso genoeg hebben.

In de tussentijd moeten we kijken wat we kunnen vinden.

We moeten zo snel mogelijk beginnen met natuurvoedsel.

Ik ga ervan uit dat we iets vangen.

Ik zag gasten met veel spullen. Ik denk niet dat ze er lang mee doen.

En die zakken rijst ook. Ja, leuk.

Maar met 200 kilo rijst? Waren het 100-kilozakken?

O, echt? Ja, het je het gezien? Twee zakken op hun nek. Echt gek.

Misschien kunnen we daar nog wel mee handelen.

De mannen zitten vooral goed in jute: tientallen meters jute.

Dus gaat Bob informeren bij de buren van kamp 18...

of ze misschien wat willen ruilen voor jute.

Ja. Moet je even naar die gasten lopen.

Waar zit je? Bij de volgende.

We zijn alles aan het verplaatsen naar de achterkant. Oke.

Hallo. Hallo. Heb je interesse in een stuk doek voor een machete?

Voor een machete? Zo'n groot hakmes. Dit is een gewoon mes.

Zo'n grote, zo'n kapmes. Een grote? Ik moet zeggen dat...

Met zoveel mensen als wij hebben, denk ik dat we twee nodig hebben.

Heb je niet... We hebben best heel veel mensen in onze groep. Sorry.

Dit is 20 meter doek. Als je dat om die balken doet. Mag ik voelen?

Ik dacht dat je mij wilde voelen. O nee, nee. Zover zijn we nog niet.

Eh... als je even wacht, wil ik overleggen met iemand.

Ik denk ook: met zo'n grote groep ga ik niet in m'n eentje beslissen.

Ze lopen steeds heen en weer. Als je een minuut kan wachten.

Ik loop door. Als het niet lukt kom ik terug. Ja. Ja? Doen we dat.

Oke.

De haves and the have-nots.

Daar kun je de verschillende kampen in onderverdelen.

Bea, de oudste van het stel...

hoort met haar kampgenoten bij de laatste groep.

Zij hebben het plan opgevat om hun kampement in de jungle te bouwen.

Ver weg van het rumoer van Het Dorp.

Wij wilden ons terugtrekken in het bos...

omdat we niet bij de hele groep wilden blijven.

We wilden niet met 100 man op een plek gaan zitten.

Ik kwam gelukkig in een heel leuk groepje terecht.

Wij gingen het bos in. Ik dacht: liever op het strand, maar oke.

Deze is wel goed. Een groot stuk. Er staat niks, de grond is schoon.

We zitten niet onder een boom, dus het is niet gevaarlijk.

Ik vind dit prima. Dit is een mooie grote open plek.

Zitten we niet bij al dat gezeik. Heb je twee maand profijt van.

We doen dit. Oke, chill.

Ja, dan gaan we spullen halen. De rest is het ook wel eens.

Het is een pesteind lopen, maar dat is eenmalig.

Stuur Wesley hierheen met z'n kapmes.

Wesley, dat ben ik. Ha ha. Sorry, stuur Piet Piraat.

Hoe heet hij met dat kapmes?

'Piet Piraat' zit ook in het kamp van Bea.

Hij luistert ook naar de naam Heralth en is 50 jaar.

Hij is een voormalig stratenmaker uit Zwolle.

Hij bewaakt het weinige dat ze hebben met z'n leven.

We zitten achteraf, lekker in de bossen.

Ver weg van al dat gezeur hier.

We krijgen weinig van die toestanden hier mee.

Ik blijf gewoon mezelf. Ik probeer mijn spel te spelen.

Ik probeer het einde te halen. Dat is mijn doel.

Wat er verder om me heen gebeurt, dat zoeken ze maar uit.

Moeten we 'm hier... Ja, even kijken.

Zet hier maar neer. Het ziet er serieus lekker uit, man.

Je zit in ieder geval hoog van de grond af.

Ideaal. Een mooie start.

Kom, we gaan die andere halen. Hoe moeilijk kan het zijn?

Jaha...

Gelukkig voor de minderbedeelden...

heeft het eiland zelf genoeg te bieden.

Boven op een heuvel is een moestuin aangelegd met groente en fruit...

die pas over een week of drie goed zijn.

Munya en Emma zijn de eersten die het ontdekken.

Wel? Ja. Hm.

Ooh, wat is dit? Dit is... dit is hoe heet het?

Ik viel bijna om. Cassave! Ja.

Het lijkt wel een moestuintje. Dit is ook een moestuin.

Hee!

Even kijken. Open 'm eens?

Ze zijn nog totaal niet riep zelfs. Nee he?

Nee. Kutzooi.

Nee, dat is helemaal nada. Nee. Oke.

Nee, dit is mais. Wat is mais?

Dat. Maar het is nog klein. Aubergines.

Dan weten we: hier zijn aubergines. Aubergines.

We hebben wel een soort goudmijntje gevonden.

Als mensen zo hier komen en vragen: zit er wat? 'Nee, niks'.

We gaan die andere kant op.

Ondertussen zijn ook Ilse en Nadia de jungle ingetrokken.

Zij ontdekken midden op het eiland een natuurlijke bron.

Als het schoon is, even serieus, dan kunnen we ons hier wassen.

PLONSJE

Is er een bodem? Soort van.

Is het koud? Nee, maar het is oprecht lekker.

Kunnen we ons wassen toch? En kleren wassen. Precies.

Bommetje? Jij zegt het, ik denk het.

Aah!

Ja! GELACH

Ha, ik hou ervan. Ja, heerlijk.

Op het hele eiland zijn groepjes en duo's op pad om te kijken...

of er ergens nog iets te snaaien valt.

Een heel buffet.

Het duurt niet lang of de moestuin wordt ook door anderen ontdekt.

Michel en Ton zien al snel iets dat ze alleen kenden uit de supermarkt.

Ze bedenken zich geen moment.

Een ananas. Ananas?

Serieus. Hoppa.

Lekker, pik. Hoppa. Die is voor Bassie.

Kijk, hier banaantjes. Hoppa.

Hee, ik zie daar nog ananassen. Die gelijk meenemen?

Lukt dat? Hoppa.

Maar even terugbrengen, dit? Die kant op. Ja.

Bananen. Mofoka! Yes.

En dan gaan na de onrijpe ananassen ook de onrijpe bananen eraan.

Hee maatje. Vreugdedansje.

Nu is behalve de voorraad in de kisten...

ook de moestuin voor een deel geplunderd.

Zo. Oke.

VROLIJK MUZIEKJE

Wie van dit alles niets meekrijgen, zijn zes jonge mensen.

Drie meiden en drie jongens die hun kampje bouwen...

op misschien wel het mooiste stukje van het eiland.

Een strandje helemaal achteraan, ver weg bij alles en iedereen.

Ze noemen het Kamp Resort.

Ze werken eendrachtig samen en proberen voor het donker wordt...

vuur te maken en een slaapplaats boven de grond te bouwen.

Ja, dit is top. Top. Als koningen.

Ze zijn vast van plan om hun droom...

om zo lang mogelijk op een onbewoond eiland te leven...

en zo veel mogelijk geld mee naar huis te nemen...

door niemand te laten verstoren.

De ligging van ons plekje vind ik super.

In het grote kamp zou ik heel ongelukkig worden.

Ik wil gewoon die positiviteit.

Al die ellende, daar wil ik buiten blijven.

Wat zit daarin voor mij? Eigenlijk niet zoveel.

We hebben allen als doel de eind- streep halen, maar ook genieten.

Dat geld noemen wij een kers op de taart.

Dat is niet het doel op zich. Dat is echt genieten hier.

Met zo weinig mogelijk dingen als eten of wat dan ook...

het je comfortabel maken. Dus echt leven van de natuur.

En ook leren van elkaar. Ik denk dat dat ons groepje gevormd heeft.

Het matcht zo goed. Wij willen met z'n allen de eindstreep halen.

Dus daar gaan we alles voor doen.

Nee joh! Hee! Echt lekker dit.

GELACH EN KRETEN Lekker lekker.

Toppodium. Hebben we snel gedaan.

Hee hee hee hee! Lekker man. Dit is top.

Ja, echt top. Kijk even naar het uitzicht.

Draai je om, even voor de lol. Kijk eens even. Enjoy.

Zo worden we morgen wakker.

Ja, de zon komt hier waarschijnlijk op.

Oke, die vloer afmaken. Ja, echt.

Eens kijken of ie lang genoeg is.

BEA KREUNT

Ooh. Ik kom niet meer weg.

Zo is het goed. Ooh. Kan het ermee door, Bea?

Ja, het kan heel goed. Nog wat zachter en dan is het goed.

Wie kan voor meer kleine stokjes zorgen alsjeblieft?

Als je een vuurtje wil, je bandje inleveren. GELACH

Buurman, heb je een vuurtje voor me?

Ja, wat heb je ervoor terug? LACHT Nee, nee, tuurlijk. Pak maar.

SFEERVOLLE STRIJKMUZIEK

Komt dit goed? Nou, ik vraag me af...

Met vier man? Met drie man wordt het al krap.

Veel te krakkemikkig. We hadden de zijkanten vast moeten knopen.

Het ligt niet heel lekker he?

Nee. Maar het heeft ook wel wat.

GEGIL EN GELACH

Shit. Wat was dit? Een kakkerlak?

Een hele grote, ja. Nee, een sprinkhaan.

O, dat is niet zo erg. Daar kom je nu mee.

Welterusten allemaal. IN KOOR: Welterusten.

De eerste ochtend. Million Dollar Island ontwaakt.

Tenminste, degenen die geslapen hebben.

Want dat is niet iedereen gelukt.

Die ratten, je wil niet weten hoe bang ik daarvoor was. Ratten?

Nou, ik lag hier in dit bedje.

Ik voelde iets bij mijn voeten en ik schop. Richting mij.

Zo groot, tegen haar aan. Tegen mij aan.

Boven hebben ze ook nog ratten gevoeld. Ja?

Ja. Dus ik ga van de grond af. Dat weet ik wel.

Naar de tering. Doe het zelf maar. Ik zie eruit als een spook.

Heb jij lekker geslapen? Ik heb de hele nacht rondgelopen.

Ik sliep echt pas toen het licht werd.

Ik weet het. Je hebt ons wakker gehouden.

Een enkeling wordt wakker naast iemand die blaakt van het optimisme.

Domien bijvoorbeeld.

Iedereen die wil gaat nu lekker bouwen en iets voor zichzelf maken.

Toch? Yes. Team, we kunnen dit.

Wij kunnen dit. We gaan er een mooie dag van maken.

Een ander wordt wakker naast een boze buurman.

Eentje met een pet en veel tatoeages.

Ze hebben veel te veel meel. Ja. Sodemieter op.

Ik heb een potje pasta gehaald. Hoe gaat het? Wat zeg je?

Hoe gaat het met Willem-Jan? Ja, goed.

We gaan kijken. Er is iemand met heel veel.

Ja, iemand daar. Ik ga dat terug- halen en verdelen met de rest.

Goed plan. Ik kan daar slecht tegen.

Anders gaan rare dingen gebeuren. Stel kleine kinderen. Flikker op.

Hebben jullie heel veel?

Wij kunnen wel wat ruilen met je.

Ja? En waarom ruilen? Nee, wij zijn niet de moeilijkste.

Wij vieren hebben bijna niks. Een zak meel.

Je kunt meel krijgen, maar wij hebben voedingsstoffen nodig.

Jullie hebben genoeg zie ik. Wij hebben alleen cassave.

Verder hebben we niet veel. Kan ik van jou wat meel krijgen?

Ja tuurlijk. Wij hebben ook niks. Ik heb 25 kilo. Dat kan makkelijk.

De boze buurman heet Michel, een schilder uit Heemskerk.

Hij is de beroerdste niet als er eten verdeeld moet worden.

Superfijn, dank je wel. Dank je wel.

We hebben meel. Lekker. We kunnen ontbijten.

Waar je deze ochtend niemand hoort klagen, is Kamp Supermarkt.

Het grootste kamp in Het Dorp.

Hier beginnen ze de dag met voor iedereen een krentenbol.

Dat kan er makkelijk vanaf.

Want tijdens de plundering hebben ze hier niet stilgezeten.

Er is eten in overvloed.

We hebben echt veel te veel.

We kunnen ze gewoon opmaken. en ze dan uitdelen.

We hebben nu 20 broodjes in de pan. Ja.

En nog die krab, die kunnen we koken. Die gaan we daarin doen.

Die koken we zo even. We kunnen ook banaantjes bakken.

En daar gaan we nog meer maken.

Die kunnen we uitdelen aan mensen die wat minder hebben.

Met die andere groep ook een beetje delen, ja.

We hebben nu best veel gemaakt. Ja, veel te veel.

Maar we kunnen ook nu al maken en bewaren voor de middag he?

Dit blijft goed he? Het is brood. Dat kan je morgenochtend nog eten.

Bea en Heralth horen met hun kampgenoten bij de have-nots.

Geen ontbijt hier, en zelfs geen onderkomen.

Want na een nacht breken ze hun junglekamp alweer op.

Een paar planken kunnen we al meenemen die kant op.

Dan kunnen we afscheid nemen van dit kamp.

Volg mij allemaal.

Als een stel vluchtelingen trekken ze over het eiland...

op zoek naar een plek waar het lichter en koeler is.

Mooi uitzicht hier ook. Het dak van de jungle. En de zee.

Ja ja ja.

Voor Bea, met haar 71 jaar de oudste van alle eilandbewoners...

is het onverteerbaar dat zij en haar kampgenoten zo weinig hebben...

en anderen zo veel.

Superlekker. Echt die pannenkoekensmaak.

Dus dit is wat we hebben. Een kokosnootje.

Een van onze groep had een pot macaroni meegekregen op dag 1.

Maar verder hadden we aan eten niks.

Er zijn mensen die hebben vijf dozen met rijst...

of weet ik wat er allemaal was meegenomen en een ander heeft niks.

Voor mij zou dat geen gelukzalig gevoel meer zijn.

'Ik heb gewonnen, hahaha, dankzij anderen.' Nee, dank je wel.

Het klinkt misschien heel braaf, maar ik meen het wel.

Bea is niet de enige die ermee in haar maag zit.

Ook in de andere kleinere kampen zijn er zorgen.

We hebben wat bloem. We hebben wat bananen.

En that's it. Niet dat wij zo niks meer hebben.

Die mensen achterin hebben het hartstikke chill.

Al geven ze iets weg, dan komen we al beter uit, toch? Ja.

Als het in het begin al zo gaat, als in The Hunger Games.

Je merkt nu al dat sommige groepen zo sterk zijn.

Een groep heeft alle rijst en meel gestolen.

We hebben gelukkig bananen. Maar die zijn niet te vreten.

Ze zijn helemaal groen en nog niet rijp. Dus ja...

Het is heel moeilijk.

Ik haal Fons er wel bij.

Wesley, een bakker uit Udenhout ontpopt zich als vakbondsleider.

De armoede van zijn eigen team en van andere kampjes...

moet aan de kaak gesteld worden.

Zijn er twee mensen bij jullie die een gesprekje willen doen...

over de voedselvoorraad? Watte? De voedselvoorraad?

Ja, dat is goed. We gaan met een paar man daar overleggen.

Twee man. Niet te veel, anders schiet het niet op. Wij gaan wel.

Dat ziet er lekker uit, Nina. GEGRINNIK

We gaan het erover hebben. Hoe het gegaan is gister?

Ja, ook. Maar ook hoe het nu verdeeld gaat worden.

Een voor een gaat Wesley alle kampen af.

Van al die kampen is er eentje het allerkleinst.

En dat is dit. Hier woont de 26-jarige Mumina uit Eindhoven.

Zij wil bij niemand horen en heeft haar eigen strategie.

Ja, man. Dit is echt te leuk.

Jouw kampje, je 'eenmanskampje'.

Ja. Geweldig. En mijn waslijn hierboven. Wat wil ik nog meer?

Ik wil bewust niet bij een groepje.

Bij de groepjes heb je de leider, je hebt dit, je hebt dat.

Ik kan daar zelf niet mee omgaan. Ik hoef geen leider boven me.

We zijn allemaal hetzelfde. Ik heb mezelf teruggetrokken.

Ik slaap apart en ik loop naar iedereen toe.

Ik heb duidelijk gemaakt: ik ben alleen en heb niks qua voeding.

Jullie hebben van alles. Dus ik verwacht dat ik van jullie krijg.

En krijg ik het niet, dan steel ik het. Dan is het maar zo.

Als ik m'n eigen hachje daarmee kan redden, doe ik het op die manier.

Mag ik een klein stukje? Ik heb geen eten.

Je mag van mij wel een stukje pakken. Jij bent een schat.

Neem deze. Scheur er maar een helft van af. Zo mag ook.

Alsjeblieft. Eet smakelijk. Dank je.

Die is vers he? Ja, die is vers.

We hadden nog eentje over voor Mo. We hebben al gehad. Geniet ervan.

Wij hebben allemaal al gehad. Misschien wat droog.

Maar die rozijnen maken 'm goed.

Heb je nog niks gegeten dan?

Ik zit helemaal alleen. Ik wilde niet bij een groepje.

O, waarom niet dan? Ik heb geen zin in die ruzie. Die heibel?

Ik geef je groot gelijk. En ik zeg je eerlijk: ik geniet gewoon.

Maar even een dingetje. Wij zijn best wel open.

Wij hebben... wij koken elke avond voor 20 man.

Ja. Dus als je niks hebt... Ja.

Dan weet ik waar ik kan bedelen. Ja. Ja.

Je hoeft niet eens te bedelen. Ja? Thanks.

Geen probleem.

Hallo mensen. Hoi.

Zijn er misschien twee mensen uit jullie groep...

die willen overleggen over de voedselvoorraad?

Zo banjeren Wesley en Mumina elk om eigen redenen van kamp naar kamp...

het hele eiland over.

Ik wil alleen wat eten.

Hebben jullie zin om met een man of twee, drie die kant op te gaan?

Wat dan? Waarvoor?

Om het met z'n allen erover te hebben.

Ik weet dat jullie gegeten hebben. Ons eten is al verdeeld.

Wij willen nu niet alles. Maar als we straks ook niks hebben met 20...

Met 2 man het erover hebben. Dat is alles wat ik vraag. Je hebt gelijk.

Van ons komen er twee. Goed. Top.

Dat is het enige wat ik vraag. Overleggen. Dat snap ik wel.

Ik zit weer vol. Als ik eten wil kom ik hierheen.

Tuurlijk. Gewoon komen. Hee, succes. Bedankt.

Million Dollar Island draait om twee dingen:

Vriendschap en voedsel.

Vriendschap omdat opgevers hun bandje...

aan een achterblijver moeten geven. Hoe meer vrienden je hebt...

hoe groter de kans dat jij een bandje krijgt.

En voedsel, omdat je twee maanden moet overleven...

om de bandjes die je gaandeweg verzamelt te kunnen verzilveren.

Hoe minder voedsel, hoe kleiner de kans dat je het einde haalt.

Wat vriendschap betreft zit het op het kleine Kamp Resort wel goed.

De zes jongens en meiden die hier zijn neergestreken...

bouwen verder aan hun villa.

De hele ochtend trekken ze bekijks van clubjes belangstellenden.

Welkom. Dit is Het Resort. Hier kom je om te relaxen.

Daar kom je om alles te geven wat je hebt. GELACH

Met hoeveel zitten jullie daar dan?

De rest. De rest? Ha ha, echt waar?

Ik denk wel met 80 man of zo in totaal.

Wij hebben een team van 18 of zo. Wel verschillende kampen.

Wij een kamp van 20. Naast ons een kamp van 10.

En een paar meter verder een kamp van 12.

Dat allemaal bij elkaar. Jullie hebben gewoon je prive-plekje.

Ja. Da's lekker. Daar hou ik wel van.

Ik zou het wel weten. Wel een idyllisch plekje. Lekker he?

Jullie hebben het mooi voor elkaar. Het ziet er stevig uit.

Het kan wel wat hebben. En eten, hebben jullie een beetje eten?

Niet echt eten, maar dat is een bijzaak. Wat uien en paprika's.

Bijzaak? Ik vind het vrij belangrijk.

Goeie nachtrust is ook ergens goed voor. Zeker.

Kunnen we daarna weer op expeditie. Dit uitzicht vult mijn maag ook.

MUZIEK

Een vrolijk energiek stel is het, Kamp Resort.

Maar de vraag is: Hoelang nog?

Halverwege de middag verzamelen de leiders van alle kampen zich...

op het marktplein van Het Dorp.

Wesley heeft ze allemaal weten te strikken. Op de agenda 1 punt:

De verdeling van de voedselvoorraad.

Alles wat jullie zelf geplukt hebben in de bossen.

Je banaantjes, of je ananasjes of weet ik veel.

Die mag je zelf houden. Daar gaat het niet om.

Het gaat nu gewoon om de rijst, het meel en de bloem.

Als iedereen dat kan gaan halen.

Ik zie mensen die gewoon fucking rijst...

dit naar binnen werken, dat naar binnen werken.

Wij hebben bijna niks. Daarom vraag ik:

Wat zijn de consequenties als je het toch achterhoudt? Als groep.

Jongens. Jezus. Dat ga ik zelf niet bepalen.

Maar ik wil het weten. Dit gaat gebeuren.

Ik vind dat je daar een punt op moet zetten.

We zijn met z'n allen hier. Even eentje tegelijk denk ik.

De grootste angst die iedereen heeft die hierheen komt is honger.

Daar begint het al mee. Dat mensen heel egoistisch zijn.

Delen is heel moeilijk voor mensen.

Ik zal je een ding zeggen. Wij zitten goed in ons eten momenteel.

Jongens, jongens. Wij geven links en recht aan mensen..

waarvan we echt weten dat ze niks hebben eten.

We willen echt delen wat we hebben, maar dan moet iedereen delen.

Het kan niet zo zijn dat we wat wij hebben met 70 man moeten delen...

en de andere 20 maar la vida loca kunnen leven.

Wacht even, de rest komt. Ja, ze komen eraan.

Het grootste kamp is nog niet vertegenwoordigd.

Kamp 18 komt zoals dat hoort als laatste.

Leider Stefan heeft een inventarisatielijst meegenomen.

Het idee is wel dat wij worden gezien als de arrogante groep...

die al het eten voor zichzelf wil houden.

Maar dat komt ook door de vele roddels.

Dat wordt enorm veel hier gedaan.

Hebben jullie dit meegenomen? Iedereen zou inventariseren.

Dat was de afspraak.

Er zijn overal spullen verstopt. Tuurlijk, dat wordt overal gedaan.

Ook binnen ons kamp worden dingen verstopt.

Het is ook een beetje een spel, en ieder voor zich.

Als ik daar sta, zorg ik dat we er goed uit komen als team.

Een rijst, een bloem, geen pasta?

Die ik jullie op dag 1 daarheen zag tillen.

Jullie hebben wel pasta.

Ik zag jullie op de eerste dag echt pasta die kant op tillen.

Kan je doen alsof je me niet hoort.

Ik zag jullie op dag 1 echt pasta richting daar tillen.

Is die op dan? Nee.

We zijn hier voor een oplossing. We gaan eruit komen.

Iedereen heeft honger. Ik word chagrijnig en wil ook eten. Ja?

Aan de ene kant denk ik: dat wordt drama.

Aan de andere kant: we kunnen er alleen maar beter uit komen.

Wij hebben precies niks.

Met z'n allen ben je uiteindelijk een groep.

Hoe je het wendt of keert: je bent een groep

Iedereen heeft een droom die hier staat.

Iedereen vindt het vet om te survivallen met z'n allen.

Neem die droom niet van elkaar af door anderen geen eten te geven.

Kijk eerlijk naar jezelf: wat heb je in je kamp?

Breng het hier. Als jij een zak wil begraven met cassave; doe lekker.

Maar dan ben je een vuile flikker. Sorry dat ik het zo kut zeg.

Waar we nu dus...

Laten we beginnen: wie heeft er rijst?

Jezus, rustig. Rijst, bloem. Wie wil het weten?

Jongens, schreeuwen helpt ook niet. Het gaat ook om de mindset. Ja?

Besloten wordt dat elk kamp zijn voorraad ophaalt...

en midden op het dorpsplein zet.

Maak ruimte. Er komen teams aan met eten.

Tien potten pasta. Pasta!

De opbrengst is 3 zakken meel, 2 zakken rijst en 6 potten pasta.

Veel minder dan oorspronkelijk in de kisten zat.

Boze buurman Michel neemt er dan ook geen genoegen mee.

Je gaat mij niet vertellen dat dit alles is. Nee.

Er was nog zo'n zak. Klopt geen reet van.

Alles wat uit dit kisten ging, dat is dit niet.

Ik ga er daarom niks bij zetten.

Ik wil het er wel bij zetten, maar dan moet iedereen dat doen.

Als je dat nu gewoon doet. Ik deel met iedereen. Echt waar.

Laten we onderling afspraken maken.

Wij zullen jullie meel geven. En rijst. En een groot deel rijst.

Voordat we afsluiten: de rest is gewoon ruilhandel?

Ja. Ja. Alles wat je zelf geplukt hebt.

Het was veel kabaal, maar toch bedankt.

De vergadering is afgelopen. De grote kampen 18 en Supermarkt...

moeten hun weelde delen met de kleine kampen.

Anders gezegd: Wie van de kleine kampjes iets wil eten...

kan aankloppen bij de grote kampen.

Rijst. Ik wil m'n rijst hebben.

Een voedselbank, maar dan op een onbewoond eiland.

Dit is het voor ons, toch? Ja. Precies, dat wou ik zeggen. Ja.

Oke, prima. Goed.

In de kampen Supermarkt en 18 zijn ze maar wat tevreden.

Even kijken wat we doen. Ja, dit is prima.

Genoeg? Ja, is goed.

Op zich als team zijn we er echt goed vanaf gekomen.

Nou, lekker! APPLAUS EN KRETEN

Wie er ook niet slecht vanaf komt is eenmansfractie Mumina.

Zij heeft alle kampen afgestruind.

Ze komt met een volle maag en een pan vol sla thuis.

Daar treft ze Bradley.

Eerst kom je hier om te eten. Dan ga je daarheen.

Ik ga nu daarheen. Ja, dikke lul!

Ze gaat naar het andere kamp.

Nee, luister. Eerst gaat ze hier die pan opeten.

Dan gaat ze daarnaartoe en daar de hele dag zitten...

om dat brood op te eten. Komt ze hier weer als wij eten.

Dan daarheen als ze eten hebben. Ze gaat naar het andere kamp.

Schat, ze is de hele tijd onderweg. Overal waar eten is is zij.

Ik kan niet zeggen dat ik zelf veel doe.

Maar zij doet geen kut en ze gaat overal haar bek vol douwen.

Dat doet ze heel slim. Domme muts.

Kijk, gister heb ik meegeholpen met eten zoeken. Dat is 1.

Ja, maar lieve schat... Ten tweede waren we gister met z'n allen hier.

Met z'n vieren. Dat is 2.

Dus het is niet erg als ik met jullie eerst mee-eet.

Ten derde... Je hebt daar ook al brood op. Je gaat overal eten.

Als zij mij dat geven is dat toch niet erg?

Je zegt: ik ga daar solo. En je zit bij iedereen...

Ik heb ook gezegd: ik wil niet bij een kamp horen. Ik ga daar slapen.

Wel overal eten. Overal profiteren. Ja.

Als ik daar ga zitten en daar ga profiteren is dat zo.

Ik ben daar nu wel aan het helpen.

Als ik straks daar help, en daar mee ga eten is dat toch niet erg?

In ieder geval, waar ik ook ga zitten...

Schat, laat lekker zitten. Kom hier niet meer en eet je sla op.

Ja, dank je wel. Nou, doeg. Eet smakelijk.

Dank je. Alweer. LACHEND: Alweer.

Na de chaotische eerste uren, de slapeloze nacht...

en een tumultueuze dag komt bij velen het besef:

Ik zit op een onbewoond eiland. Precies zoals ik gedroomd had.

Ik hou verschrikkelijk van de natuur, kom er echt tot rust.

In het dagelijks leven heb ik het zo druk.

Alleen maar stressen en zo. Daaraan denken, dit doen, zus doen.

En hier? Je kan beter genieten van de natuur, want er is niks anders.

Je hebt de mooie zee, witte stranden.

Mooie planten, je hoort vogeltjes.

Het is echt dat je denkt: wow, wat maak ik mee.

Wat ben ik gezegend dat ik dit mee mag maken.

Ik ga echt proberen hier zo lang mogelijk te blijven.

Er zullen toch veel mensen gaan opgeven.

SFEERMUZIEK

Is het eilandleven voor sommigen een droom die uitkomt...

anderen weten al na drie dagen dat het voor hen helemaal niks is.

Ik lig de hele nacht wakker en denk:

Oke, het wordt licht. Ik wil naar huis. Ja.

Dat is lastig. Hm-mm. Ja ja.

HIJ LACHT Oh meisie. Nee, het is echt lastig. Ja.

Soms doe ik wat eigenwijs, maar dat ben ik ook.

Uiteindelijk moet je wel altijd je eigen gevoel volgen. Klopt.

Als die zegt 'naar huis', ga ik naar huis. Ja.

Het is gewoon weten waar je thuishoort en wilt zijn. Ja.

Nou ja, goed. Dat is gewoon...

Als dit voor jou dat op heeft geleverd is dat perfect. Precies.

Dan is het gewoon: wie geef je je bandje? Ja.

Ik. Nee. SCHATERLACH Nee, nee.

Dan is het tijd om naar de arena te gaan.

De plek waar de komende maanden de bandjes die om 100 polsen zitten...

stuk voor stuk van eigenaar zullen wisselen.

Net zolang tot op de laatste dag nog een paar eilandbewoners over zijn...

die hun deel van het miljoen kunnen cashen.

Welkom allemaal. Welkom in de arena.

De eerste keer dat we hier zijn.

Dit is de plek waar je kunt aangeven als je naar huis wil.

Dit is ook de plek waar jij je polsbandje aan een ander geeft.

Het polsbandje, zo weten jullie, is 10.000 euro waard.

Dus als je die aan een ander geeft, dan is die 20.000 euro waard.

Jullie zijn nu nog met 100 mensen.

Dat betekent dat jullie met elkaar 1 miljoen euro waard zijn.

Maar alleen degene die op de allerlaatste dag op het eiland is...

krijgt de kans om z'n polsbandjes te verzilveren.

Ik ga nu voor de eerste keer in de arena de vraag stellen:

Is er iemand die naar huis wil?

Nee joh. Waarom?

Ik zie daar vier. He? Nee! Vijf.

Mijn maatje!

Willen degenen die hun hand hebben opgestoken naast me komen staan?

O nee, dat vind ik echt niet leuk.

APPLAUS EN KRETEN

Esra, waarom wil je naar huis?

Ja, ik heb denk ik de sfeer verkeerd ingeschat in het begin.

Ik ben best zorgzaam. Hier is het een beetje iedereen voor zich.

Ze zeggen dat alles eerlijk is verdeeld, maar dat geloof ik niet.

Maar je bent behoorlijk emotioneel. Ja. Hoe komt dat?

Omdat ik niet had verwacht dat ik uit mezelf zou opgeven.

Esra, je weet wat ik ga vragen. Ja.

Je hebt een polsbandje dat 10.000 euro waard is.

Jij gaat iemand heel gelukkig maken.

Aan wie ga je je polsbandje geven en waarom?

Ik ga 'm aan Romy geven.

Omdat ik vanaf dag 1 eigenlijk me vertrouwd voel bij haar.

Ik weet 100 procent zeker dat als ik 'm Romy geef...

dat ie goed terechtkomt. Of bij jou of straks bij iemand anders.

Ja, ik heb er alle vertrouwen in.

APPLAUS

Romy, jij bent 20.000 euro waard. De eerste op het eiland.

Ja. Kim?

Aan wie ga jij je polsbandje geven en dus de 10.000 euro?

Ik geef m'n polsbandje aan Domien.

Domien is de eerste persoon die ik ontmoet heb bij de ontvangst.

Ik vind hem een hele toffe vent.

We hebben niet altijd samen opgetrokken.

Maar ik zie in hem wel iemand die...

VERTEDERDE KRETEN ...die het einde gaat halen.

Altijd heel sociaal. Hij komt altijd even bij je.

Ja. Dus...

Voor het eerst op Million Dollar Island...

wisselen polsbandjes van eigenaar.

Marina? Ik geef mijn polsbandje aan Wendy. Nice.

10.000 euro gaat van de een naar de ander.

Van iemand die naar huis wil...

naar een bevriend iemand die achterblijft.

Voor de een een opluchting, voor de ander een enorme domper.

Jij bent hier ook met best een mooie reden.

Klopt. Tweeenhalf jaar geleden is mijn dochter overleden aan kanker.

Ooh. Ik zocht een manier om goed te gaan rouwen.

Thuis lukte dat nooit. Ja.

Ik had de illusie dat het hier zou lukken.

Jezelf tegenkomen, letterlijk.

Echt gaan rouwen, kapotgaan, wat eerder niet is gelukt.

Ik kan wel huilen en heb verdriet.

Ik heb nu het gevoel dat ik echt gerouwd heb om haar.

Ooh.

Ik wens jou daar heel veel sterkte mee, Bob.

Dank je wel. Ja.

APPLAUS

Oke, er zijn dus nog 95 mensen in het spel...

waarvan er vijf nu twee bandjes hebben en 20.000 euro waard zijn.

Ik zie jullie over twee dagen weer.

RUSTIGE PIANOKLANKEN

Jij zei, zij zei, hij zei, die zei... Fuck dat man, gek!

Roekoe, roekoe!

Ik doe elke keer roekoeroekoe zodat alle dieren weten dat ik eraan kom.

En dan gaan ze weg. Jongens, we zijn weer genaaid.

We krijgen zo'n beetje rijst.

Dit is de laatste keer voor de komende drie weken.

Serieus, als je niet wat gaat geven ga je niet meer slapen 's nachts.