Original subtitles

-Jak długo EKG nie działa? -Rano działało.

Co to za miejsce?

Robimy, co w naszej mocy.

Nie udało się jej reanimować. Pana żona nie żyje.

-Bardzo nam przykro. -Idź już.

-To mnie przerasta. -Możesz wziąć moją nerkę.

Możesz wziąć obie, jeśli to pomoże.

Nigdy się nie stawiasz i dlatego wepchnęli cię na

-Ginekologię. -Oddział dla babek, nie kardiologia.

Sądziłam, że widzę luźny szew. Powiedziałam: "Nie odłączaj".

Kazał mi to sprawdzić. Odpuściłam, a nie powinnam była.

Mam oddać nerkę obcej osobie?

-A jeśli ktoś się wycofa? -To kwestia zaufania, Jim.

Pana brat miał zawał serca.

Próbowaliśmy go reanimować,

ale niestety się nie udało.

Przykro mi.

-Zabawkowy kamyk? -To nie jest zabawka.

-Z dzieciństwa? -Coś w tym stylu.

Ptaki mogą przetrwać dzięki kontekstowi i perspektywie.

Ale żeby je mieć, muszą wzbić się w powietrze.

Gdy zjawia się altruistyczny dawca, który chce oddać nerkę,

zakładamy, że zupełnie mu odbiło.

Czemu ktoś przy zdrowych zmysłach chce dać się pokroić

i przyżegać dla zupełnie obcego człowieka?

Dlaczego? To jak pytanie, czemu Święty Mikołaj daje prezenty.

Co dostaje w zamian?

Poza czerwonym kombinezonem i uroczymi bucikami

absolutnie nic.

I wszystko.

I nie mówię o odrobinie whisky

obok kawałka tortu weselnego.

Nagrodą jest świadomość,

że dajesz coś od siebie, nie oczekując niczego w zamian.

Żadnych pieniędzy, żadnego uznania.

Tylko świadomość, że ocaliłeś komuś życie.

A w przypadku zamiany nerek życie wielu ludzi.

Czy istnieje większy dar?

Dać dłuższe życie jakiemuś biedakowi.

Zgubiliście się przy whisky, co?

Żart o Świętym Mikołaju ci się nie podobał?

Spróbuj rozśmieszyć ludzi na wykładzie o oddawaniu nerek.

Sądzę, że poszło mi świetnie.

Nie pierwszy raz miałeś kłopoty z mową, prawa?

Masz kluczyki?

Lucy czeka z obiadem. Kierowco, mogę prosić?

Nie zawieszasz się, gdy przemawiasz, Berger.

Berger? Berger!

Berger!

Berger, słyszysz mnie? Spójrz na mnie. Hej!

Masz atak. Widzisz mnie?

-Jestem przy tobie. -Chad.

Zabiorę cię na ostry dyżur, dobrze?

-Jest okej. -Żartujesz?

-Ktoś musi go obejrzeć. -Poślizgnąłem się. Nic mi nie jest.

Pomóż mi. No dalej.

-Chad, co się dzieje? -Nic mi nie jest. Dzięki.

Zawieź mnie do domu.

Frankie, co się dzieje?

Dokąd idziesz? Co się dzieje?

-Frankie, co się dzieje? -Zajmę się tym.

Zmieniłem leki. To dlatego.

Wrócę do starych leków, ustalę dawkę. Będzie okej.

Leki nie powodują afazji.

Guz uciska na płat czołowy.

Widzę tu tylko jedno wyjście.

Nie poddam się operacji. Jeszcze nie.

Póki nie wprowadzę programu wymiany nerek.

Musisz powiedzieć Lucy i córce, bo kolejny atak

je przestraszy. Muszą wiedzieć, co nadchodzi.

Wiedzą.

Wczoraj powiedziałem Lucy i rano to przegadaliśmy.

Przykro mi. To musiało być piekło. Też przez to przechodziłam.

Musiałam podjąć decyzję, a ty mi w tym pomogłeś.

Masz wybór. Pomogę ci.

Dlatego musisz mi zaufać. Wiem, co robię.

Hej.

Hej.

To guz mózgu, prawda?

-Glejak, czwarte stadium. -Cholera.

-Sama to dźwigasz? -On chce pracować.

Nie możesz mu dać, czego chce. Żadne z nas nie może.

Znam go.

Wiem, że pracowałby do ostatniego tchu.

Tak nie będzie, prawda?

Musisz iść do Steele'a. Masz obowiązek

Dla ciebie to czarno-białe.

Nie o to chodzi. Może coś zawalić przy pacjencie.

Rozpoznanie albo leki.

Albo milion innych rzeczy.

Może mieć wypadek w drodze do domu.

Obiecał, że nie będzie prowadził.

Czy inny lekarz siedziałby cicho?

Frankie, właśnie dlatego musimy to zgłaszać,

-żebyśmy nie -Berger nie jest alkoholikiem.

Wiem o tym! Ale ma ograniczenia.

Traci zdrowy osąd. Jeśli coś się stanie, już po was.

-Skoro już wiem -Nie wiesz!

Nie wiesz.

-Tej rozmowy nie było. -Niech zrezygnuje.

Frankie, każ mu zrezygnować. Musisz!

A niech to.

Panie Mendosa.

Jesteśmy dla was rubrykami do odhaczenia, prawda?

-Sam. -Zgoda na operację.

Ryzyko. Zgoda, żeby nie iść do sądu.

Była moją żoną.

Idźcie do diabła.

Co to było? On chce odpowiedzi.

Chce odzyskać żonę. Nic z tego.

-To wszystko? -To koniec.

-Żyje się dalej. -Czyżby?

Dlaczego się podłożyłaś?

Trzeba w końcu wziąć za siebie odpowiedzialność.

Kto następny?

Nie wysłaliście mnie na ginekologię.

Teuila, ten facet był lekarzem Abe'a.

Panie Finau, podobno ma pan duszności.

Tak. Jestem kierowcą autobusu.

Kiedyś wchodziłem po schodach bez problemu, teraz już nie.

Trochę to trwa, zanim złapię oddech.

-Więc to świeża sprawa? -Tak. Jestem w miarę w formie.

Grałem w rugby

Jasne, gdy jeszcze istniały dinozaury.

Zauważam to od kilku miesięcy.

Cokolwiek robię, łatwo dostaję zadyszki.

Za dużo pizzy. I nuggetsów, i napojów gazowanych.

-Robisz się za gruby, tato. -Przestań.

-Ból w klatce? -Tak.

-Pokaże pan gdzie? -Tutaj.

Jak silny jest ból, kiedy to się dzieje?

Dziesięć to jak operacja bez znieczulenia.

-Jak amputacja nogi. -Może dwa.

Coś jeszcze?

-Mój mocz na dziwny kolor. -Jaki? Różowo-czerwony?

Różowo-pomarańczowy?

Niebieski?

-Pomarańczowo-różowy. -Dobrze.

Dr Patel zrobi badania i zobaczymy, na czym stoimy.

Albo i nie. Jeśli odetniemy panu nogę.

Chodźmy.

Rzucam kiepskie żarty, jak się denerwuję.

-EKG i test 6-minutowego marszu. -Tak jest.

Sprawdź puls. Ma nadwagę, raczej o siebie nie dba.

To pewnie choroba niedokrwienna

Będzie miał zawał, prawda?

Śmierć jednego brata to nieszczęście. Śmierć drugiego to jak zabójstwo.

Wyślij mocz do badanie i sprawdź poziom kreatyniny.

Jeśli będzie za wysoki, wezwij nefrologię i

-Weź się w garść. Wiem. -Wymyśl lepsze żarty.

No już, wstawać z krzeseł.

Koniec z bezczynnością. Złapcie się za ręce.

Kelly, poznaj Lorraine.

-Miło mi. -Tak?

Jim, to jest Naza. Naza, to Jim.

Nie puszczajcie. Bedad, to Damien.

Nie wstydźcie się. O tak. A gdzie ja mam iść? Frankie!

Macie spotkanie dawców i biorców.

Liczba żywych dawców spada, bo ludzie nie wiedzą,

jakie są możliwości.

Czas to rozgłosić. To dobra wiadomość.

Tak jest. Musi pan być na zdjęciu.

-Gdzie mam iść? -Tutaj, panie profesorze.

-Obok Kelly. -Wszyscy na trzy, uśmiech.

-Raz, dwa, trzy. -Uśmiech!

Na trzy. Mamy to. Jeśli możecie, skaczcie jak bohater!

-Raz, dwa, trzy, w górę! -Tak!

Świetnie, dziękuję.

Macie trzy sale zajęte.

Bez tego nie zsynchronizuję

tak złożonych operacji.

Mam wykaz na ponad dwie strony.

Mam 15 pacjentów, którzy nie spełniają warunków.

Mam gdzieś twoje wskaźniki.

-Daj spokój, Maggie. -Nie pouczaj mnie.

Teraz tak to będzie. Przykro mi, że nie mam jąder.

Krąży taka plotka.

Muszę być w pobliżu. Muszę mieć jaja.

Gratulacje. Postawiłaś na właściwego konia.

Cutter została szefem chirurgii.

Te śmieszne kreseczki coś znaczą?

Normalne EKG zdrowego serca ma charakterystyczny kształt.

To jest nieprawidłowe, co sugeruje jakiś problem.

Nieprawidłowe? Mój lekarz rodzinny to zauważył.

Pogadam ze specjalistą o wynikach i zobaczę, co powie.

Dobry plan. Tak zrób.

Wyniki krwi wykazały wysoki poziom kreatyny,

więc odwiedzi pana nefrolog.

Dzięki.

Doktorze Patel.

Był pan przy śmierci wujka Abe'a.

Był wspaniałym człowiekiem. Zostawił po sobie pustkę.

Proszę nie pozwolić, by mój tata też odszedł.

Taki jest plan.

Co ty robisz?

-Co ty tu robisz? -Nie wiem, a ty?

-Złożę rezygnację. -Dobrze.

-Nie próbuj mnie od tego odwieść. -Dobrze.

-Jak to zrobisz? -Co masz na myśli?

Musisz komuś powiedzieć. Komu?

-Musisz powiedzieć Steele'owi. -O nie. Boję się go.

-Wkurzy się. -Mówiłeś opiekunowi?

Eliemu? Nie, on mnie zabije.

-Wyślę wypowiedzenie mailem. -W trakcie zmiany? Zły pomysł.

Lepiej poczekać do końca dniówki.

-Dłużej nie dam rady. -Rozumiem.

Masz pacjentów, prawda? Idź do nich.

Potem zajmiesz się wypowiedzeniem.

Spotkamy się i pomogę ci je napisać.

A do tego czasu się trzymaj, co?

Witam, dział dokumentacji medycznej?

Potrzebuję akt pacjenta. Abraham Finau. Zmarł.

Ile to potrwa? Świetnie. Przyjadę po nie.

Dzięki.

-Tak, to ten. -Doktorze Berger?

Lorraine, jak się masz? Mam nadzieję, że świetnie.

Od jutra koniec z dializami Damiena.

Miło będzie pożegnać się z tym miejscem.

Czy możemy porozmawiać?

Muszę zająć się pacjentem. Porozmawiaj z moimi ludźmi.

Oni zajmą się wszystkim.

A jeśli zrezygnujemy z udziału w programie wymiany?

-Słucham? -Damien nie jest gotowy.

Rano wydawał się podekscytowany,

gdy zapytałam, jak się czuje.

Od razu wróci na listę oczekujących?

Gdzie jest Damien? Powinien być przy tej rozmowie.

Straci miejsce w kolejce?

Jeśli pani syn ma wątpliwości lub pytania,

śmiało może porozmawiać z nami,

z psychologiem lub koordynatorem transplantacji.

Taki program wymiany to złożony proces,

więc jeśli ma wątpliwości, musi z nami porozmawiać.

To za dużo i za szybko.

Jest też kwestia zgodności z dawcą.

Badania wskazują, że dawca jest zgodny.

Tak mówicie, ale to się okaże po operacji.

Wtedy będzie za późno.

Nie ma powodów do obaw.

Bedad Co to za nazwisko? Muzułmańskie?

Narządy wewnętrzne działają dokładnie tak samo,

bez względu na kolor skóry czy narodowość.

Przepraszam. Po prostu się boję.

To moje jedyne dziecko.

Myślałem, że problemem jest serce. Teraz trzeba zrobić biopsję nerek.

To na wszelki wypadek.

Biopsja to najdokładniejszy sposób ustalenia stanu nerek.

-To jak operacja? -Nie, nic z tych rzeczy.

Mogę wykonać zabieg tutaj.

Strasznie boli mnie głowa. Przepraszam.

Przygotujmy się.

-Teraz? -Nie ma na co czekać.

-Odejdź. -To Felipe'a. To Abe'a.

Niewydolność lewokomorowa na obu EKG.

Przepraszam. Za chwilę oddzwonię.

Kardiomiopatia przerostowa? Prawda?

Brawo, Sherlocku.

Lepiej powiedz to pacjentowi.

Ja? Nie chcesz przypisać zasługi sobie?

Nie od tego są specjaliści?

Masz chwilę?

-Twój szef jest chory. -Coś się stało?

Mieliśmy zrobić biopsję nerki,

a on zamarł.

-Gdzie jest? -Mistrzostwa Świata w 1991 roku.

-Cardiff Arms Park. -Tak.

Zmiażdżyli nas.

-Czego chciała Lorraine? -Miała obawy.

Jak idzie?

Właśnie robię biopsję samoańskiemu przyjacielowi.

Sprawdzimy uszkodzenie nerek.

-Może dziś ja to zrobię. -Nie jesteś gotowa.

Nigdy nie będę, jeśli nie dostanę szansy.

Uważaj na milenialsów.

Zajmą twoje miejsce przy pierwszej okazji.

To szpital kliniczny, naucz mnie.

-Nie, wychodzisz przed szereg. -Wszystko w porządku?

Jeden, dwóch, trzech, czterech lekarzy i pielęgniarka.

-Mam przechlapane, co? -Moment.

Mogę na słówko? Przepraszam. Teraz?

-Kto zlecił to badanie? -Ja.

Bierze leki rozrzedzające krew.

Nie sprawdziłeś?

Każesz jej cię kryć, szefie?

Zajmę się tym.

Już na to za późno.

Musisz mi zaufać.

Muszę z nim porozmawiać

Mógł się wykrwawić i umrzeć.

Rozumiem. Berger uratował mi życie.

Nie stałabym tu, gdyby nie on.

Daj mi czas, by z nim pogadać.

Świat się w końcu dowiedział, Frankie.

Miałeś więcej badań, prawda?

-No i? -To agresywny drań.

-Co powiedział Arthur Chan? -A co mógł?

Jest neurochirurgiem, nie?

Zaproponował wycięcie guza w bezpiecznym miejscu,

a potem radio i chemioterapię. W ten sposób dostanę dodatkowe

12 do 18 miesięcy, najwyżej dwa lata.

Okej.

Dwa lata przychodzenia tu

poważnie chorym i wychudzonym.

To nie jest godne życie, Frankie.

Planowałem odejść w blasku chwały, ale sam już nie wiem.

Jeśli nic nie zrobisz, droga do chwały

Coraz gorsze problemy z mową,

problemy z poruszaniem się, dezorientacja

stopniowo przejdą w stan otępienia.

-Podał ci przedział czasowy? -Trzy tygodnie.

Czyli nie zobaczę swego nienarodzonego dziecka.

Więc operacja to najlepsze wyjście.

Ale to nie jest rozwiązanie.

Dlaczego nie mogę

Myślałem, że będę wiedział, co zrobić.

Z pacjentem to proste. Oczywiste.

Zapewniamy opiekę. Rozważamy ryzyko, doradzamy, leczymy.

Co mam robić?

Pytam cię, bo jesteś tu lekarzem.

Istnieje rozwiązanie, Berger. Ale zależy od pytania.

A jeśli pytanie brzmi:

"Jak być dłużej z bliskimi?", odpowiedzią jest operacja.

Tak.

-Ale -Zawsze jest jakieś "ale".

Patrzymy mu prosto w twarz i idziemy dalej.

-Patrzymy mu w twarz? -Tak. Podoba ci się?

Tak, podoba mi się.

Chodź.

Chodź, idziemy.

Uznałem, że powinniśmy na chwilę przerwać pracę,

ponieważ powinniście wiedzieć,

że profesor Chad Berger jest poważnie chory.

Postanowił przerwać pracę ze skutkiem natychmiastowym.

Myślami jesteśmy z nim i jego rodziną

w tych trudnych chwilach.

Pozostawił ogromną pustkę w naszym szpitalu.

Póki szukamy specjalisty na jego miejsce,

będę współpracował z nefrologami,

by zapewnić ciągłość opieki nad pacjentami.

Szukam też specjalisty nefrologa,

który pomoże nam w jutrzejszej wymianie nerek.

Myślę, że to zbyt ważne, by się teraz zatrzymywać.

Wrócę pod koniec tygodnia, by się zająć resztą.

-Podwieźć cię? -Lucy mnie odbierze.

Powodzenia jutro.

Informujcie mnie o postępach. Chcę wiedzieć, jak poszło.

Jasne.

Powodzenia na operacji.

I na miłość boską, weźcie się w garść, dobra?

Możecie się od siebie wiele nauczyć.

-Frankie? -Tak.

Pomóż nam.

No cóż, schodzę ze sceny.

-Pogadamy później. -Jasne.

-Kardio -Kardiomiopatia przerostowa.

Więc to nie od jedzenia pizzy?

Raczej nie pomogła. To nie choroba układu krążenia.

Urodził się pan z tym.

-To dziedziczne? Czyli -Pana brat, Abe, miał to samo.

To spowodowało zawał.

Jestem jak tykająca bomba.

Wiedząc, że to panu dolega, możemy poszukać opcji leczenia,

kontrolować objawy i zapobiec powikłaniom.

Większość ludzi z tą chorobą wiedzie normalne życie.

Dobrze. A co z moimi nerkami?

Skonsultowaliśmy pana stan z nefrologami

i postanowiliśmy poczekać z biopsją.

Nawodnimy pana i poczekamy 24 godziny,

by sprawdzić kreatyninę.

-Potem zobaczymy. -Dobra.

Dlaczego nie zrobiliśmy tego za pierwszym razem?

To długa historia.

W porządku. Bez obaw. Brak igieł mi pasuje.

-Ta kardiomiopatia -Przerostowa.

Jak na to wpadłeś?

-Zygzaki. -Zygzaki? Bez jaj.

Ten gość jest świetny. Ma dwa dyplomy.

To prawda. Dalej, Sherlocku. Pracowity dzień.

Mogę jakoś pomóc?

Jasne, zrób sos do sałatki.

Myślałam o czymś, co potrafię, np. o nakryciu do stołu.

-Ja otworzę. -Dziękuję.

Powiedział, że może jeść i pić przed operacją.

Nie trzeba być na czczo?

Wystarczy sześciogodzinny bufor, więc schowaj tylko whisky.

Eli, wejdź.

-Nie przeszkadzam? -Właśnie siadamy do kolacji.

Dołącz do nas. Jest Frankie.

Nie mogę. Chciałem cię zobaczyć i upewnić się, że wszystko gra.

Na razie jest idealnie. Lucy robi wspaniałe risotto.

Otworzyłem wino z 1986 roku i przy stole brakuje tylko ciebie.

Wejdź, żeby nie zmarznąć.

Boże, ale z was ponuraki. Prawda?

Kto ma jakiś dowcip?

No dobrze, ja zacznę.

Dlaczego beton nie ma pracy?

Bo go wylali.

-Dobre, tato. -Dobre, kochanie.

-Pomóż mi z deserem. -Pomóż mamie.

Dziękuję.

-To było pyszne, kochanie. -Dzięki.

Więc wy dwoje. Na czym stoimy? Jak wam idzie?

-To nie -Nic się nie dzieje.

Czemu? Daj spokój, Frankie. Chłopak jest niebrzydki.

W miarę sprawny, a narzekasz na męską suszę.

-Byłam w transie. -A ty jaką masz wymówkę?

-Co powstrzymuje pana Nadera? -Daj spokój, szefie.

Jest piękna, inteligentna, lojalna.

A jej etyka pracy konkuruje jedynie z twoją.

Gdybym robił randkowe reality show,

już słyszelibyśmy dzwony weselne.

Masz to w tylnej kieszeni.

Wiem, że to masz. Zawsze miałeś. Wyciągnij i jej pokaż.

Muszę wcześnie wstać.

Mam nadzieję, że jutro pójdzie dobrze.

Przepraszam.

Pracował z żoną w Medicine Sans Frontier.

Tak.

Zginęła podczas nalotu.

I dlatego nie chce zapomnieć i żyć dalej.

A twoja wymówka?

Zaciśnij nos. Zamknij usta i wydychaj powietrze.

Spróbuj wydmuchać powietrze uszami.

Głęboki oddech i jeszcze raz, proszę.

Dobrze.

Próba Valsalvy wzmaga szmery,

co sugeruje kardiomiopatię przerostową.

-Ma to, co ja? To, co miał Abe? -Może. Na razie to nieoficjalne.

Musisz się umówić na wizytę u specjalisty.

Ale jeśli tak, a byśmy tego nie zauważyli,

mogłaby biegać po boisku

z kolegami z drużyny i po prostu upaść.

Uratowałeś życie moje i córki.

Dziękuję.

Dziękuję!

-Nie ma za co. -Dziękuję, doktorze.

Wpadnę, zanim pana wypiszą.

Jesteś gość.

Przepraszam! Chyba się pośpieszyłem.

Chcesz iść po pracy na drinka?

Mogę się napić.

-Dzień dobry. -Dzień dobry.

Witam. Dzień dobry, Nazo. Jak się masz?

Mam czystą pościel, telewizor, pięciogwiazdkowy posiłek.

Jakiś nieznajomy chce mi oddać nerkę.

Mój syn wygrywa w karty. To cudowny dzień.

Mam nadzieję, że są na czczo, bo wypruję im flaki.

-Carol, gdzie tata? -Jeszcze się nie zgłosił.

-Kelly? -Cześć. Prawie koniec.

Jeszcze pół godziny i koniec.

Ja i Clarence zrywamy ze sobą.

Clarence?

Był lojalny, ale nie chciał nigdzie chodzić.

Próbujemy znaleźć twojego tatę.

Jeszcze go nie ma?

Pewnie utknął w korku.

-Dzwoniliście do niego? -Próbowaliśmy.

-Możesz ty spróbować? -Tak.

Dodzwoniłeś się do Jima Reida. Nie ma mnie w tej chwili.

Podaj nazwisko i numer, a oddzwonię.

Dziękuję.

Wiesz, gdzie może być?

Znajdziemy rozwiązanie.

Jasne.

-Czyim dawcą miał być? -Nazy.

To nie znaczy, że nie będzie wymiany.

To tak nie działa.

Lepsze ocalić dwie osoby niż żadną.

Ale syn Nazy, Bedad, musi oddać nerkę Damienowi,

żeby Lorraine oddała ją Kelly.

Powiedz mu, na czym stoimy. Bez presji.

-Nie wiem, co jeszcze zrobić. -A co z mamą Bedada?

Skup się na rozwiązaniu problemu.

Powinnaś się zastanawiać,

co zrobić, żeby to wszystko się nie zawaliło.

-Sprawdzę w bazie danych. -Tak.

-Halo, tu doktor Bell. -Nie zachoruj na guza mózgu.

Nie uwierzysz, ile kasy chce ten sadystyczny chirurg.

Miliony dolarów. I to za coś, co kocha robić.

Za zrobienie mi dziury w czaszce i wyssanie stwora ze snu R. Scotta.

Hej, Frankie, żartowałem o kosztach.

-Nie powinieneś być na sali? -Za godzinę.

-Jak ci idzie? -Nie możesz się powstrzymać, co?

-Co się stało? -Wszystko dobrze.

-Frankie -Nie martw się.

Ktoś stchórzył.

-Lorraine? -To nie Lorraine.

Jim.

-Biedny dzieciak. -Chad.

Zabierają mnie na salę.

Dobrze. Widzimy się, gdy skończę zmianę.

-Tak. Pa, Frankie. -Czas na nas, chłopcy.

Robię to wszystko, żeby mama dostała nerkę.

-A nagle mówicie, że nie dostanie? -Nie teraz.

Ale wciąż jest na liście.

-Będą inne okazje. -Chcę gwarancji.

Nie możemy

W takim razie przykro mi. Chcę pomóc.

Ale moja odpowiedź brzmi: "nie". Nie pozwolę mamie na takie ryzyko.

Mogliśmy uratować tu dwoje ludzi.

Mieliśmy go okłamywać?

Dzwoń na chirurgię. Niech wiedzą, że się wycofujemy.

Chad.

Na minutę zostawiam cię samego i wszystko się wali.

Jest jeszcze inna opcja. Ja.

Jestem już w bazie danych. Mam grupę krwi 0 Rh-.

Mogę oddać Nazie nerkę za Jima.

Musimy zbadać mi krew.

-Sprawdzić przeciwciała. -Co z twoją operacją?

Arthur Chan jest wkurzony, ale przejdzie mu,

jak tylko wyzdrowieję. Obiecuję.

Nie widzę innego wyjścia, a ty?

Miałem cię na liście.

Cutter wykorzystała swoje wpływy.

Przeniesiono nas o dwie godziny.

Zdecydowali, czy możemy działać?

Jeszcze nie wiemy, ale lepiej skontaktujcie się ze żłobkami,

teściowymi i mężami,

bo jeśli dostaniemy zielone światło, czeka nas długi dzień.

-Zadzwoń do niego. -Do kogo?

Do Sama Mendosy. Zadzwoń do niego.

Wiem, że nie przywrócisz życia jego żonie,

ale możesz oddać Zacowi tatę.

Być może popełniłem błąd.

Zamykałem Kazano mi sprawdzić, co zrobiłem.

Moje szwy.

Byłem zmęczony.

Byłem po 14 godzinach pracy.

Byłem pewien, że jest w porządku.

Nie sprawdziłem.

Nie wiem, czy to by coś zmieniło.

Ale być może.

Nigdy się nie dowiemy.

Przepraszam, że nie poświęciłem pana żonie należytej uwagi.

I ja

Tak mi przykro z powodu pana straty.

Przepraszam.

-Ktoś ma jakiś dowcip? -Nic, co mama może usłyszeć.

To po walijsku: "Wszyscy Anglicy to dupki".

Możecie tego używać.

Wiesz, że z tego wyjdziesz, prawda?

Zaufaj mi. Wyjedziesz stąd

i nigdy nie spojrzysz wstecz.

Będziesz miała wspaniałe życie.

Ale musisz o to zadbać, dobrze?

Będzie cudownie.

Wiesz o tym. Wiesz, że musisz zrobić to sama,

bo nikt inny tego za ciebie nie zrobi.

Przekonałaś się o tym na własnej skórze.

Gdy byłem mały, śpiewaliśmy rano hymny

na apelu w szkole.

Po walijsku. Nie lubiliśmy tego, ale był taki jeden hymn.

Nosił tytuł "Calon Lân", co oznacza "czyste serce".

Silne, czyste serce. Potem ojciec zabrał mnie

na mecz Walii w Cardiff Arms Park po raz pierwszy i

oni go śpiewali.

Wszyscy śpiewali, a my płakaliśmy.

Zapytałem ojca: "Dlaczego płaczemy?".

"Jesteśmy Walijczykami".

Wycięcie w porządku? Widzę tu nadciśnienie.

Tętnice nerkowe w normie. Tutaj wszystko dobrze.

Dobrze.

-Jak ciśnienie? -Wciąż wysokie.

Między 180 a 200.

-Dałaś mu coś na ból? -Tak.

Ciśnienie krwi Tętno spada.

To atak arytmii.

Co się dzieje? No dalej.

Źrenica powiększona.

To chyba krwawienie z guza do mózgu.

Pomóż mi zamknąć ranę. Musimy go prześwietlić.

Doktor Chan jest obok. Powiedz, że jest nam potrzebny.

Sala numer dwa? Pilnie potrzebujemy doktora Chana.

Zamykamy.

No dalej.

-Co się stało? -Ma odruch Cushinga.

-Lewa źrenica powiększona. -Tętno spada.

Ciśnienie też spada.

A niech to. Druga źrenica też powiększona.

Guz spowodował rozległy krwotok śródczaszkowy.

Znał ryzyko. Musimy zrobić tomografię.

Po co? Znaczy

-Po prostu -Monica.

Znajdziesz kogoś do asysty? Muszę iść do Frankie.

Mamy nerkę dla Nazy, którą trzeba przeszczepić.

Ty i Frankie możecie poczekać.

-Jak długo tu siedzisz? -Chwilę.

Udało ci się.

Profesor wyszedł już z sali?

Co z nim?

Dobrze się spisał.

"Szanowny doktorze Steele,

z przykrością stwierdzam, że choć skończyłem medycynę,

jestem kompletnym oszustem".

Frankie, lepiej "oszust" czy "impostor"?

-Impostor. -"Jestem kompletnym impostorem.

Zamiast dalej oszukiwać nieświadomych pacjentów,

muszę zrezygnować w połowie stażu.

Przepraszam za związane z tym niedogodności.

Z poważaniem, osoba znana jako doktor Tabb Patel".

Zostanę jeszcze semestr.

-Naprawdę? -Tak.