Original subtitles

Weź się w garść. Wszystkich nie ocalisz.

Dlaczego ten szpital? Dlaczego mój oddział?

Bo jesteś najlepszy i chcę się od ciebie uczyć.

-Po prostu chcę być szczęśliwa. -Chciałbym cię uszczęśliwić.

Jak ta dziewczyna umarła? Jak to w ogóle możliwe?

Nic się nie stało. Operacja się udała.

To poważne. Zostanie zbadane.

-Jak dochodzenie? Pomyślałem, że -Zapewniam,

że idzie dobrze, a ja chcę

doprowadzić to do końca.

-Luźny szew. -Sprawdź.

Co teraz?

-Pomyliłam się. -Tak.

Powiedziałaś Mitriemu podczas operacji, a on co zrobił?

Powiedziałam ci to w zaufaniu. Nie mów nikomu.

-O czym? -Niech to

się toczy swoim torem.

Guz wciąż jest w płacie skroniowym. Ośrodek mowy czysty.

-Wydaje się czysty. -Częściej mieszasz słowa.

Moje oświadczenie. W ramach dochodzenia.

-Ponad dwa lata po chemioterapii -Będę w stanie mówić?

Być może mowa będzie utrudniona i stracisz zdolności poznawcze.

Berger! Pomocy!

Jestem przy tobie, Frankie.

Hej. Więc jak było?

-Co? -Eli.

Dobrze. Wspaniale.

To by było na tyle twoich mądrych rad o nieuprawianiu seksu z kolegami.

Powiedziałaś mu?

Nie musiałam. Poznał bliznę.

-Co powiedział? -Nic.

-Nic? -Pocałował ją.

Obrzydliwe, ale urocze. To coś poważnego?

Nie wiem, Lou, ale to na pewno ryzyko.

-Do zobaczenia. -Dokąd idziesz?

Mam spotkanie. Jutro kończę dochodzenie.

Napisałaś wszystko?

Miałyśmy o tym nie rozmawiać.

-Tylko się upewniam. -Tak.

Hej. Dobre wieści. Damien Walsh ma nerkę.

-Rzeczywiście dobre. -Ekscytujące.

-Zgodność i brak przeciwciał. -Wiedzą o tym?

Tak, ale nie chcę im robić nadziei.

-Co do nadziei Jak się masz? -Dobrze.

Trochę niepewnie chodzisz.

-Oto i ona. -Zespół się tworzy.

Co wiemy o dawcy?

Szesnastolatek, zginął w wypadku niedaleko Canberry.

Osobiście pojadę po narząd.

Świetnie. Daj mi znać jak najszybciej, dobrze?

Jasne.

Przygotowuję go. Chcesz wejść?

Damien, mamy dobre wieści.

-Fajne skarpetki? -Tak, ładne i jaskrawe.

-To skarpetki szczęścia. -Wygrał w nich 100 dolców.

Uważa, że to przez nie.

Nie miałem na sobie nic innego.

-To żart. -No tak.

-Pierwsze oznaki są dobre. -Kiedy będziemy mieć pewność?

Jak mówiłem, musimy poczekać.

Pojechali po narząd. O ile nerka jest w dobrym stanie,

zabieg powinien się odbyć za kilka godzin.

-Będziemy w kontakcie. -Dzięki.

-Trzymam kciuki. -On potrzebuje tej nerki.

-Poważnie? 60 mililitrów Ariceptu? -Nie, to Aranesp.

-Tu jest napisane coś innego. -Napisano Aricept.

-Dziękuję. -Frankie.

Nie masz nocki? Nie powinnaś spać?

-Śpię, tylko w pionie, i chodzę. -Imponujące.

Zjemy coś, zanim zacznę?

-Tak. -Tak?

-To jedzenie. -Lubisz tureckie?

Czasem pożeram nawet gözleme.

Kumpel otworzył turecką knajpę za rogiem.

-Chcesz ze mną pójść? -Jasne.

-Cześć, Sam. -Hej.

Dzięki, że przyszedłeś. Zostałem przedstawicielem rodziny.

-W porządku? -Tak.

Jakieś wieści z dochodzenia?

-Pewnie już masz odpowiedzi. -Jeszcze nie, przykro mi.

Chcę tylko prawdy.

Stąd analiza przyczyny śmierci.

Doświadczony kardiochirurg, który nie uczestniczył w operacji,

sprawdza wyniki sekcji zwłok, zeznania,

oświadczenia i stara się ustalić przyczynę.

Wiem, co widziałem i czułem.

-Nie powiedziano mi czegoś. -Co u Zaca?

Tęskni za nią.

Budzi się co rano, myśląc, że ona żyje.

Ja też.

Wiem, że będzie ciężko.

-Musicie się wspierać, by przetrwać. -Tak. Tylko

Idź, napij się kawy, a ja za chwilę przyjdę, dobrze?

Dobrze.

Nie wiem, jak wyjaśnić utratę rodzica dziecku.

No właśnie.

Na szczęście nie musisz. Nie masz dzieci.

-Jeszcze nie, ale będę miała. -Naprawdę?

Tak, ludzie je mają.

Lekarz z osłabionym układem odpornościowym.

Wystarczająco imponujące.

Jak dodasz do tego dzieci, to już nadludzkie umiejętności.

-Mów mi Wonder Woman. -Jasne.

Około południa przy Glover Street Park.

Napiszę ci SMS-a.

To wszyscy do przeszczepu?

-Tak. -Gdzie wywiad chirurga?

-Tutaj. -Sprawdźmy jeszcze raz.

To dopiero pedantyzm.

-Żartuję. -Dokładność nie zaszkodzi.

Lubię dokładność.

Chirurg, doktor Mitri. Anestezjolog, doktor Lee.

-Fizjolog, dr Ho. Instrumentariuszka? -Shanteya Paul.

-Asysta. -Belinda Tsang.

-Nie było tu rezydentki? -Tak, Louise Tannis.

Jakiś problem, doktor Bell?

-Rozmawiałaś z Louise Tannis? -Tak.

-Jak szczegółowa była rozmowa? -Wystarczająco.

Myślę, że do jutra skończymy.

-Lou, dzwoniłam do ciebie. -Wybacz. Cutter zadzwoniła.

-Mam z nią jechać -Czytałam twoje zeznania.

Nie ma tam nic o luźnym szwie. Ani o tym, że prosiłaś, by przestał.

-Czy w innych coś było? -Nie.

Jaka jest prawda?

To, co mi powiedziałaś, czy to, co zaznałaś?

-Zwierzyłam ci się. -Nie prosiłam o to.

Jeśli coś się stało, to udawanie, że nie

Łatwo ci mówić. Nie chodzi o twoją karierę.

Nie zawiniłaś. Trzymałaś się protokołu.

To nie takie proste. Mitry nie odmówił sprawdzenia.

Był tak pewny swego, że kazał to zrobić mnie.

Miałaś sprawdzić to, co zrobił?

Wszyscy czekali. Nic nie widziałam. Nie byłam pewna i odpuściłam.

-To moja wina. -To nie twoja wina.

-Sprawdzić musi chirurg prowadzący. -Co za różnica!

Jeśli coś powiem, to będą tylko moje słowa.

Dr Cutter? Przepraszam.

Lepiej się pośpiesz.

Jest kilka pytań bez odpowiedzi dotyczących pierwszej operacji Zoe.

W sensie, czy ktoś zawalił?

Czy przestrzegano procedur.

-Czy były okoliczności -Nie było mnie tam.

Może podczas drugiej operacji były jakieś poszlaki.

Może coś słyszałaś?

Kwestionowanie boskiej skuteczności jest niebezpieczne.

Czego potrzebujesz?

-Kogoś, kto coś powie. -Nic nie masz?

Kluczowa osoba jest zastraszona, więc milczy,

a reszta trzyma się razem.

-A anestezjolog, dr Lee? -Mówi, że nic nie słyszała.

Kilka lat temu

sama twierdziła, że ją dręczono.

Złożyła skargę, ale ją wycofała, nim sprawa ruszyła.

Pogadałabym z nią jeszcze raz.

Gözleme stygnie. Przyjdziesz?

Przykro mi, ale nie dam rady.

Patrz, kto się wbił na rozkładówkę.

To wasz przeszczep serca sprzed paru miesięcy.

Można by pomyśleć, że superbohater zrobił to sam.

Wszystkiego go nauczyłam. Zobacz, kto będzie szefem chirurgii.

Powiesz coś jutro?

Chyba nie powinnam.

Możesz go strącić z piedestału.

A jeśli stracę szansę na zespół chirurgiczny?

Straciłaś ją, gdy się z nim przespałaś.

Lubisz latać helikopterem?

-Raz leciałam. Wymiotowałam. -Świetnie.

Nie rób tego w drodze do Canberry.

Okej. Podniesione tętno żylne po prawej.

Posłuchaj tych skrzypiec.

Posłucham pana płuc.

Właśnie ten moment.

-Hej? -Pięknie.

Słyszę trzeszczenie.

Ma pan płyn w płucach.

Obejrzę panu nogi.

-Grałem to. -Gra pan?

Mój tata jest lekarzem, ale prawie został skrzypkiem.

Życie pełne jest takich wyborów, co?

Sądziłem, że syn zostanie muzykiem, ale poszedł na prawo.

Był dobrym adwokatem, dopóki nie miał wypadku.

-Ma pan opuchnięte nogi. -Powinien już tu być.

Obrzęk ciastowaty w okolicy kolana.

Niedługo kończę pracę, ale powiadomię nocną zmianę.

Twój ojciec musi być z ciebie dumny.

Doktorze.

Bardzo trudno mu dogodzić. Do zobaczenia wkrótce.

-Nie mieliśmy być na randce? -Nie wiedziałam, że to randka.

Dwie osoby, miejsce, czas. Jak randka.

To przez dochodzenie. Przepraszam.

Co to za chłodna odpowiedź? Co zrobiłem?

-Przespaliśmy się raz. To wszystko. -Osłabiony układ odpornościowy.

Tego nie chcesz słyszeć.

Tego, co mogę lub nie.

Moje zdrowie i przyszłość to nie twoja sprawa.

Złożyłam oświadczenie.

Sprawdzam, czy nie masz nic do dodania.

-Nie przerabialiśmy tego? -Musimy to powtórzyć,

bo rezydentka obwinia się za coś, co nie jest jej winą.

Pacjentka zmarła. Musimy wiedzieć, co się stało i dlaczego.

Myślisz, że pogrążenie Mitriego coś zmieni?

Nie chcę nikogo pogrążać. Chcę wiedzieć,

co się stało, a na drodze do tego stoi strach.

Monica, kiedyś wniosłaś skargę na chirurga,

więc rozumiesz, jak trudno się odezwać

Przez tę skargę nie zostałam przyjęta do zespołu chirurgicznego.

Dlatego jestem anestezjologiem.

Nic nie powie bez wsparcia.

Na mnie nie licz.

-Wzywam doktor Bell. -Gdzie doktor Bell?

Miała przedłożyć oświadczenia.

Musimy przekazać pacjentów.

Mężczyzna, 49 lat. Gorączka, łagodny mokry kaszel.

-Musimy wykluczyć HIV. -Przepraszam.

Przegapiłaś chorych.

Potem ci wszystko wyjaśnimy.

Wróćmy do priorytetów, Tabb.

Następny jest Gamal Aswany, cukrzyk po siedemdziesiątce,

niewydolność serca.

Jest genialnym skrzypkiem.

Zostańmy przy medycynie.

Przepraszam. Krótki oddech, trzeszczenia.

Tętno żylne podwyższone.

Muszę lecieć. Dostałam wezwanie.

-Dziękuję. -Zajmę się tym.

Nocna zmiana jest fajna.

Na razie.

Panie Aswany, jestem dr Bell. Jak się pan czuje?

Podobno brakuje panu tchu.

Proszę się podnieść.

-Zaczęło się nagle czy powoli? -Dość szybko.

Piękna muzyka, ale mogę ściszyć?

Przepraszam. Syn nalegał, żebym ją wziął. Uspokaja mnie.

Słyszę szmery w sercu i ma pan wodę w płucach.

EKG wygląda dobrze.

Dam panu leki, które pomogą w oddychaniu.

-Długo go nie ma. -Doktorze?

Radiolog pana potrzebuje.

-Przepraszam na chwilę. -Debbie Campbell z neurologii,

łóżko 43, miała RTG klatki. Być może rozdarta aorta.

Jaki masz poziom doświadczenia?

Drugi rok rezydentury.

Zleć aortografię i wyślij pacjenta na OIOM.

Szanse przeżycia są bardzo małe.

Mam nadzieję, że masz mało pracy, bo to zajmie całą noc.

Podaj 40 furosemidu. Przyjdę, jak tylko będę mogła.

-Oczywiście. -Debbie Campbell?

-Jestem dr Bell. Coś panią boli? -Plecy.

Może się pani podnieść? Jaki to ból?

-Tępy, ostry? -Rozdzierający.

Wysokie ciśnienie. Trzeba obniżyć.

Mąż wysłał mnie na izbę przyjęć, potem trafiłam

na neurologię, a teraz jestem tutaj.

Lekarze sądzili, że to atak padaczkowy.

Stąd neurologia, ale nic nie wyszło.

Dopiero prześwietlenie klatki coś wykazało.

To może mieć związek z aortą.

To główna tętnica, pompuje krew z serca.

Zrobimy kolejne badanie, ale to może wymagać pilnej operacji.

Zadzwonimy do męża, żeby przyjechał.

Co to znaczy "pilnej"?

Przyjechaliśmy na ślub mojej siostry.

Być może będziemy operować od razu,

więc nie będzie pani na ślubie siostry.

Mam być druhną.

To przykre, ale zdrowie jest najważniejsze.

Na pewno zrozumie.

Przygotuj łóżko na OIOM-ie, a ja zajmę się aortografią.

Wrócę za kilka minut.

Dziękuję.

-Świetnie, dziękuję. -Mąż już jedzie.

Mówimy o rozwarstwieniu aorty?

Prawie na pewno. Aortografia gotowa. Dzwoniłaś na OIOM?

-Nie mają łóżek. -Mówisz poważnie?

-Bardzo. -Gdzie jest Tanya?

Ktoś miał zawał na psychiatrii. Niedaleko.

-A ty dokąd? -Po wyniki Debbie.

Pacjent w 5 nadal cierpi mimo znieczulenia,

a w 13 upadł na głowę, wstając z łóżka.

-Oznaki wstrząśnienia mózgu? -Nie, ale sprawdź.

Wybacz, ale to jest ważniejsze.

Łóżko 14 i 62 - kroplówka, łóżko 2 - leki, a łóżko 19 - pacjent z bólem.

Dziękuję.

A niech to.

Oby to było dobre, bo delektuję się wyśmienitym winem.

Mam pacjentkę z rozwarstwieniem aorty.

Nerka padła. Za chwilę padną jelita.

-Wyślij ją na OIOM. -Nie mają łóżek.

-Kto jest chirurgiem naczyniowym? -Leech, ale operuje.

A Cutter pojechała po nerkę, prawda?

-Chyba ci się poszczęściło. -Tak. Co mam robić?

-Gdzie jest Tanya? -Jest zajęta. Jestem sama.

Podaj jej betablokery, a potem do dżungli.

Co takiego?

Weź ją na operację.

Postaram się. Dziękuję.

Carol, wezwij chirurga ogólnego i załatw mi to.

Farmaceuta nie przyjdzie.

Betablokery można podać tylko na OIOM-ie.

Byłaby tam, gdyby było łóżko.

Dobra, zadzwonię do niego.

Leniwy drań może chcieć ją uratować.

Kiedy wychodziłem, myśleli, że to padaczka.

Teraz mówicie, że to serce.

Straciła nerkę i może stracić jelito?

Przez rozdarcie krew wycieka z aorty,

nie dopływa do narządów i przestają pracować.

-Możecie to naprawić? -Musimy operować.

Ale musi pan zrozumieć, że to zagraża życiu.

-Proszę się nie ruszać. -Zostań, zostań.

Przyszedł farmaceuta i nie ma betablokerów.

-Co? Jak to możliwe? -Po prostu nie ma.

No to plastry z nitrogliceryną.

Nie mamy wyboru. Wezwałaś chirurga ogólnego?

Tak, nikt nie odpowiedział.

-Sama go znajdę. -Nic ci nie będzie.

Właśnie kończy,

ale nie nadaje się do rozwarstwienia aorty.

Równie dobrze możesz to być ty.

-Musimy operować. -Kto ma dyżur?

-Duuvenbech, nie odpowiada. -Cutter?

-Pojechała po nerkę. -Mirti?

Racja.

Rezydentka budzi chirurga po pracy.

Powodzenia.

Czemu wylądowaliśmy na tym pustkowiu?

Problemy techniczne. Tyle wiem.

Czemu w ogóle wystartowali?

-Nie wiedzieli, że je mają. -Świetnie.

Jesteśmy na końcu świata.

Dzwoniłaś do nich?

Nie, czekają, ale nie mogą czekać wiecznie.

A niech to.

-Mówi Cutter. -Tu Frankie Bell.

Mam pacjentkę z rozdartą aortą.

Na OIOM-ie nie ma łóżek i brakuje chirurga.

To przenieś ją do innego szpitala.

I tak ma małe szanse.

Nie trać więcej czasu.

Zadzwoń do Pickeringa w Carlton. Zoperuje wszystko, co się rusza.

Czyli mam

Pani doktor? Antybiotyki dla Debbie Campbell?

-Kaniula się wysunęła. -Podaj je doustnie.

A niech to. Boli mnie głowa.

-Masz coś? -Tampon?

-Nie w tym tygodniu. -Nie, nie mam.

-Zapytać ich? -Nie potrzebują tamponów.

Będą musieli zacząć operację bez nas.

Którą nerkę dostaniemy?

Berger chciał lewą, ale ją zaklepali.

Powinniśmy tam być, bo już ich widzę.

Będą krążyć jak sępy.

Może porozmawiamy przez Skype'a podczas oceny narządów.

I ktoś inny przewiezie nerkę, jeśli jest sprawna.

Dobry pomysł.

Spróbujmy.

Dr Cutter zasugerowała, że pan pomoże.

Moja siostra powinna tu być.

Jest już na sali operacyjnej

Nie wszystko da się naprawić.

Nie mam pojęcia. Przykro mi, ale pacjentka umiera.

-Musi mieć operację. -Nie mogę czekać.

Byłem w komisjach antydyskryminacyjnych.

-Szuka pan siostry? -Pacjenta z łóżka 26.

-Coraz gorzej oddycha. -Koda to termin muzyczny. Koniec.

Cztery litry tlenu przez maskę. Mam zbyt wielu pacjentów.

Mam uraz po wypadku.

Zajmiecie się tym młodzieńcem?

Dr Kalchuri potrzebuje pomocy.

Moja siostra powinna tu być. Naczyniowego, przepraszam.

-Chirurga naczyniowego. -Musi pan tu być?

-Może pójdziemy na neurologię? -Jak mogę być Europejczykiem?

-Urodziłem się w Auburn. -Tędy.

Związali mnie. Tak po prostu.

Doktor Kalchuri prosi o telefon.

-Potrzebuje pomocy. -Ja też. Wybacz.

Dzień dobry. Chirurgia naczyniowa?

Tak, witam. Rozmawiam z chirurgiem?

Rozmawiałam z dr Pickeringiem z kardio i wyraził zgodę.

Jest północ. Czemu teraz dzwonisz?

Powiedział, że potrzebuję pana zgody na transfer.

Tomografię zrobiono dwie godziny temu.

Rozumiem, ale nie mogę jej tu operować.

Zadzwoń rano, pomyślimy, czy możemy ją wziąć.

Krew nie dopływa do lewej nerki.

-Nie uratujemy jej. -Bez operacji

-straci jelito. -Jej stan jest stabilny.

Wszystko wskazuje na to, że nie przeżyje nocy.

Nie przyjmiemy jej. Zadzwoń rano.

Kenny, jeśli coś mi się stanie

Nie mów tak, Deb.

-Jeśli nie wrócę. -Hej!

Powiedz

Zoperują cię i wrócisz do domu.

Jesteś moim aniołem. Nigdzie się nie wybieraj.

Przepraszam.

Musimy panią przenieść do innego szpitala.

Ponoć to coś poważnego.

Nie ma tu teraz chirurga,

który zrobi operację, więc muszę się tym zająć.

-Nie ruszaj się. -Przepraszam, Kenny.

Nie przepraszaj. To

-Wszystko się ułoży. -Bardzo cię kocham, Kenny.

-Kocham cię. -Trzymaj się.

Zachowaj spokój i się zrelaksuj.

Lewa nerka trochę powiększona.

Nie, czekaj.

Mamy tu chyba nerkę podkowiastą.

-Można ją wykorzystać? -Tak. Weźmiemy ją.

Praktycznie rzecz biorąc, to lewa nerka.

-Dlaczego? -Zanim zapanuje tu

kompletna anarchia, wspomnę,

że przy takich wadach jest większe ryzyko urazów.

Co my tu mamy?

Uszkodzona nerka.

Obawiam się, że oba zespoły mają pecha.

A niech to.

Nie ma to jak powrót do domu z pustymi rękami.

Nie wierzę. Wyglądała w porządku.

Tak to często jest.

Zadzwoń do nich. Biedny dzieciak czeka na sali.

-Znów twoja kumpela. Jak poszło? -Nie wezmą jej.

Kardio się zgodził, ale naczyniowy nie.

-Musimy sprawić, żeby ją wzięli. -Okej.

Zostaw to mnie. Nie dotarliśmy do Canberry.

Długa historia. Wracamy do Sydney.

Ale nie ma nerki dla Damiena.

Dziękuję.

Przykro mi, nerka była uszkodzona.

Nie była wystarczająco dobra. Stać nas na więcej.

-Wiem, że to rozczarowujące. -Do bani.

Istnieje taki program. Nazywamy to zamianą nerek.

Nie masz zgodności z Damienem, ale przydzielą ci kogoś innego.

Oddałabyś nerkę, a Damien dostałby nerkę,

ale od kogoś innego.

Jeśli was to interesuje, mogę to sprawdzić.

Dobrze.

Wróćcie do domu i odpocznijcie. Porozmawiamy o tym kiedy indziej.

Bardzo mi przykro.

Przetrwamy to.

Doktor Bell, pacjent z łóżka 26 ma problemy z oddychaniem.

Saturacja 82 procent. Narzeka na ból w klatce piersiowej.

-Silny ból? -Trzy na dziesięć.

Podajcie nitroglicerynę,

furosemid i sześć litrów tlenu.

-Przyjdę jak najszybciej. -Ciśnienie ponad 200.

-Dr Cutter. -Szpital Carlton pomoże.

-Naprawdę? -Zorganizowałam karetkę.

-Powiedz Carol. -Zrobię to. Oczywiście.

-Bardzo dziękuję. -Gdzie byłaś?

Pięć wezwań, wszyscy niestabilni.

Mam pacjenta z rozdartą aortą.

Więc musi być operowana.

Nie ma chirurga. Pojedzie do Carlton,

ale nie mogę zbić ciśnienia. Było 220/110.

-200/95. -Państwo Campbell,

-to dr Tanya Kalchuri. -O co chodzi z plastrami?

-Brak betablokerów. -Dostała częstoskurczu.

To się leczy betablokerami.

Nie ma ich, chcę obniżyć ciśnienie.

-Nie używaj plastrów. -Nie ma

Więc podaj doustne.

-Przynieś betablokery doustne. -Co się dzieje?

-Jedną chwilę. -Pani doktor.

Nie ja, Joe. Wszyscy biegną w tę stronę i tam.

Transport do Szpitala Carlton?

Prosiliśmy o ratowników z intensywnej terapii.

Jesteśmy zwykłymi. Dr Bell?

Tak, zgadza się. Dwie godziny załatwiałam przeniesienie.

-Idioci. -To przez mój mózg.

-Uszkodził się. -Co się dzieje?

-Czemu jej nie biorą? -Nie ci ratownicy.

-Załatwię to. -Na łóżku jest ciastko.

-Co to za facet? -Nie wiem.

-Nie z neurologii? -Nie jest z neurologii.

-Miałaś to załatwić. -Musimy poznać pana nazwisko.

-Nie, moja siostra. -Co z nią?

-Gdzie ona jest? -Na cmentarzu Rookwood.

-Poproszę 200 mililitrów. -Jasne.

-Mamy za mało czasu. -Co z Mitrim?

Nie ma dyżuru.

Gorzej budzić chirurga, który nie ma dyżuru,

czy mieć na sumieniu pacjenta?

-Tak? -Tu doktor Bell.

Przepraszam, że cię budzę, ale nie mam wyboru.

-Nie mam dyżuru. -Wiem.

Mam pacjentkę z rozwarstwieniem aorty i nie ma chirurga.

-Kto ma dyżur? -Duuvenbach. Nie odbiera.

Cutter pojechała po nerkę. Miała jechać do Carlton,

ale przysłali złych ratowników.

Zaraz, zaraz. Mam przyjść i uratować ci tyłek?

Nie mój. Pacjentki. Nie przeżyje nocy.

Straciła nerkę. Zaraz straci drugą.

Wiem, jak poważne jest rozwarstwienie aorty.

To ryzykowna operacja, jak i poprzednia.

Jeśli przyjadę, będzie, co będzie.

-Jasne? -Tak.

Przyjedzie?

Dobra robota.

Boże, jestem taka zmęczona.

Najbardziej na świecie

pragnę teraz być na poduszce.

-Moja by mnie nie poznała. -Dokąd to?

Jest środek nocy. Mam randkę z poduszką.

Masz randkę ze mną i rozwarstwioną aortą.

Co? Myślałam, że ją przenieśli.

-Potrzebuję cię na sali. -Mitri, ledwo stoję

-w pozycji pionowej. -Operuj na leżąco.

Proszę, potrzebujemy zespołu.

Odpowiada ci asysta doktor Tannis?

-Jasne. Do zobaczenia. -W porządku.

Napnij dolny zwieracz i skup się.

Trzymaj się.

Jestem chirurgiem, będę panią operował.

Zebraliśmy do tego najlepszy zespół.

Jest pani w dobrych rękach.

-Dziękuję. -Dziękuję.

Dr Bell będzie pana informować.

W międzyczasie proszę odpocząć.

Wróć do mnie.

Twoje miejsce jest przy mnie.

Nie mogłabym znieść widoku ciebie z inną.

Na łóżku jest ciastko. To koda.

-Słucham? -To znaczy "koniec".

Nazywa się Adam Aswany.

-To koniec! -Gamal Aswany!

-Tak powiedział. -Jesteś jego synem.

-To koniec. Jego koniec. -Zent?

Sala 26!

Nie żyje.

-Na łóżku jest ciastko. -Koda.

Koniec. Będzie za dużo kwiatów.

Ludzie będą płakać.

Te wszystkie mokre chusteczki.

Nic nie widzę. Ssanie.

Nudzę was?

-Zacisk. -Potrzebuję szwu.

Niech to.

Teraz spokojnie. Zaczynamy od nowa.

Hej, ty. Zachowuj się.

Mamy to.

Właśnie tak.

-Poszło dobrze. -Tak.

Kolejny poziom pasa chirurgicznego.

Niecodziennie rezydent ma szansę na rozwarstwienie aorty.

Dobrze się spisałaś.

Dzięki.

Mówiłeś, że ma zadyszkę.

Że trzeba go zbadać i potrzebuje furosemidu

Daleka droga do niewydolności serca.

-Ma zastoinową niewydolność serca. -To było w notatkach.

Powinien być na liście priorytetów.

Miał szmery sercowe.

Przekazując pacjenta, miałeś mnie poinformować

Byłaś rozkojarzona. Myślałaś tylko o dochodzeniu.

-Słuchałaś mnie w ogóle? -Jak słuchać czegoś,

czego ktoś nie mówi?

Piękna muzyka, ale mogę ściszyć?

Zaczęło się nagle czy powoli?

Dość szybko.

Koda. To termin muzyczny.

Na łóżku jest ciastko.

Na łóżku jest ciastko. To koda.

-Panie Campbell? -Tak?

Stan pana żony jest stabilny.

Zastawkę aorty naprawiono przy użyciu protezy.

Dziękuję, doktorze.

Niestety z powodu mniejszego dopływu krwi

straciła jedną nerkę,

ale jestem pewien, że wyzdrowieje,

jeśli będziemy kontrolować ciśnienie.

Dziękuję, doktorze. Nie wiem, jak panu dziękować.

Może pocałować pana stopy?

To może być nieco niehigieniczne

i nie najlepsze dla pacjentki.

Dziękuję, doktorze. Bardzo dziękuję.

Jeszcze raz dziękuję.

Słyszałaś dobre wieści? O rozwarstwionej aorcie.

-Nic jej nie będzie. -Słyszałam.

Ale straciłam innego pacjenta.

Całą noc próbowałam znaleźć chirurga.

Były wezwania, nie było innych lekarzy.

-Aorta ma pierwszeństwo. -Miał problemy z oddychaniem.

Jego syn próbował mi powiedzieć,

ale ma uraz mózgu i nie wiedziałam kto to

Nie zdążyłam i umarł. Miał zastoinową niewydolność serca.

Nie zauważyłam tego.

-Nawet gdybyś zauważyła -Syn stracił opiekuna.

Nie ma nikogo.

Chciałam, żebyś powiedziała prawdę o śmierci Zoe,

a sama straciłam pacjenta.

Kim jestem, żeby osadzać innych?

Twój pacjent zmarł, bo nie mogłaś się rozdwoić.

Nie mogłaś.

Możliwe, że Zoe umarła, bo jakiś chirurg się uniósł,

gdy jego pracę zakwestionował młodszy chirurg.

To arogancja.

I masz rację.

To niebezpieczne.

Zrobiłaś, co mogłaś.

Zawsze to robisz.

Opieka społeczna zorganizowała pomoc.

Nie martw się. Nic mu nie będzie.

Żadnych chusteczek. Żadnych kwiatów.

Jaki utwór najbardziej lubił?

Sekcja zwłok wykazała, że krwotok był najprawdopodobniej

skutkiem braku szwu. Możliwe przyczyny to

nagły skok ciśnienia, który spowodował, że szwy pękły,

tkanka serca niezdolna do utrzymania szwów

albo problem z założonymi szwami.

Komisja jest przekonana, że przestrzegano protokołu

i nie można ustalić przyczyny.

W żaden sposób nie umniejsza to traumy,

jakiej doświadczyła rodzina i personel.

Oficjalnie przeproszono męża pacjentki

i każdemu zapewniono terapię.

Przepraszam, doktorze Mack.

Choć istnieje protokół,

nie zawsze się go przestrzega

i to mogło być przyczyną.

W raporcie nic o tym nie ma. Kiedy?

Zanim odłączyliśmy pacjentkę od płucoserca.

Doktor Mitry miał zdjąć zacisk.

-Sądziłam, że widzę luźny szew. -No i?

Powiedziałam: "Stój. Nie odłączaj".

Doktorze, pamięta pan to?

Może coś mówiła.

Byłem po 14 godzinach bez przerwy i byłem skupiony na operacji.

Ale nie, nie pamiętam tego.

Czy ktoś słyszał, że doktor Tannis wyraziła zaniepokojenie?

Prześladowania w tym szpitalu sprawiają,

że ludzie boją się odezwać.

Może pani mówić, co pani chce,

ale bez konkretnych dowodów

Nie mam dowodów.

Personel tak bardzo się boi,

że milczy ze strachu przed konsekwencjami.

Louise Tannis mówi prawdę, ale przyparto ją do muru i

Dość. Dr Bell, czy mogę poprowadzić spotkanie, jak uznam za stosowne?

Dr Tannis, nie wspominała pani o tym,

a teraz twierdzi pani, że widziała luźny szew.

-Była pani pewna? -Na tyle, by się odezwać.

Odezwała się pani po raz drugi?

Nie.

Doktor Mitri mnie słyszał.

-Kazał mi to sprawdzić. -I sprawdziła pani?

Tak.

Nie ona powinna była to sprawdzać.

Nic nie widziałam. Byłam pod presją.

Co pani zrobiła później, doktor Tannis?

Odpuściłam, a nie powinnam była.

Doktor Tannis? Dobrze zrobiłaś. Byłaś bardzo dzielna.

Wybielili to. Lou została ukrzyżowana.

Kazali jej iść na kurs asertywności.

Nic dla Mitriego, który jest "doskonałym chirurgiem".

Nie chcą podważać zaufania do kogoś takiego jak Mitri.

Jest świetnym chirurgiem, ratuje wiele żyć.

To tego nie usprawiedliwia. Po prostu komplikuje.

-Walczysz w słusznej sprawie. -Przegraliśmy.

Przegraliście bitwę, ale nie wojnę.

Zostało to udokumentowane i zniechęci każdego chirurga,

który będzie chciał zignorować rady członków zespołu.

Dla Zoe Mendosy i jej rodziny jest już za późno.

Ptaki mogą przetrwać dzięki kontekstowi i perspektywie.

Ale żeby je mieć, muszą wzbić się w powietrze.

To szpital kliniczny, naucz mnie.

-Nie, wychodzisz przed szereg. -Nie pouczaj mnie.

Teraz tak to będzie. Przykro mi, że nie mam jąder.

-Twój szef jest chory. -Coś się stało?

Mieliśmy zrobić biopsję nerki,

a on zamarł.

Nie poddam się operacji,

póki nie wprowadzę programu wymiany nerek.

Brawo, Sherlocku.

Co mamy robić, żeby to się nie zawaliło?

Traci zdrowy osąd. Jeśli coś się stanie, już po was.