Original subtitles

W POPRZEDNICH ODCINKACH

Ty pierwszy. Cześć.

-Odłączmy ją. -Stój! Nie odłączaj.

-Luźny szew. -Co teraz?

-Pomyliłam się. -Tak.

A niech to.

Co się dzieje? Badałam ją.

Ciśnienie spada. Wezwać pomoc.

Zatrzymanie akcji serca. Wykrwawia się.

Jak ta dziewczyna umarła? Jak to w ogóle możliwe?

Operacja się udała.

To poważne. Zostanie zbadane.

To nie jest osąd. Muszę ustalić, co się stało.

Nie udało się jej reanimować. Pana żona zmarła.

Bardzo nam przykro.

Bierzesz leki regularnie?

-Oczywiście. -Kelly wie, co robi.

Jeśli stracisz nerkę, musimy ją usunąć.

I dializy do śmierci,

czyli jak tylko wda się infekcja.

To dla ciebie. Żebyś pamiętała o braniu leków.

Ja też mam pewne warunki.

Nie przychodź do pracy z gorączką wyższą niż 38,2.

-Dobrze. -Rezonans to potwierdza?

Glejak, czwarte stadium. Czyli mam pół roku do dwóch lat.

-Tak mi przykro. -Wiesz o tym

tylko ty i radiograf. Tak właśnie chcę.

-Zalecam całkowitą resekcję. -Całkowitą?

Ile czasu mi to da?

Ponad dwa lata po chemioterapii i radioterapii.

Będę w stanie mówić?

Być może będzie utrudniona i stracisz zdolności poznawcze.

A jeśli zrobimy częściową resekcję?

Jeśli przetniemy tutaj, uratuję mowę,

ale nie poprawi to rokowań.

Będziesz miał 9-12 miesięcy,

a nie dwa lata. Zalecam całkowitą resekcję.

Będziesz musiał rzucić pracę.

Zwykle ryzyko wynosi mniej niż pięć procent.

Chcesz operować, dając 20 procent szans,

że skończę jako cukinia? Spadaj.

Nikt nie da ci więcej.

Wiem, Arthurze.

-Dziękuję za twój czas. -Jeśli zmienisz zdanie,

wiesz, gdzie mnie znaleźć. Przykro mi, stary.

-Naprawdę kiepskie wieści. -Tak.

Nie sądzisz, że taka decyzja

powinna zająć więcej niż kilka sekund?

Jakość czy ilość? Ja stawiam na jakość.

-Omów to z żoną. -Już to uzgodniliśmy.

Moje życie, mój wybór.

Jak twój chiński?

Co z nim?

-Wielki wiek. -Wielki wiek?

Politycy chcą, żebyśmy w to wierzyli,

ale tak jak pana nerka, zaczynam mieć wątpliwości.

Tak. Bez obaw. Zajmę się panem. Tak?

Poziom kreatyniny, palpacyjnie ból.

Poza tym wszystko w porządku.

Kelly.

Z nerką już wszystko w porządku.

Musiałam jej powiedzieć, że umrze na dializach.

Ty jej to powiedziałaś czy Berger?

Umiesz lepiej przekazać takie wieści?

Uważaj.

Możesz wpisać Kelly na dializę,

kontrolować poziom leków u Moona, a jeśli dasz radę,

-znajdź tłumacza. -Dobra.

Znowu tu jesteś.

Bardzo mi przykro.

Miałaś rację. Nigdy nie przestawaj brać leków.

Nie musisz się już o to martwić.

Oddam ci to.

Na razie.

Lekarz już idzie. Proszę czekać.

Pacjentka kardio, Chrissy Ropoulos. Defibrylator się włącza.

-Córka jest zła. -Dzięki.

Halo, tu doktor Bell.

-Dzwonię do szpitala, mamo. -Halo?

-Jak się nazywa córka? -Ketti.

-Ma kartotekę? -Tak.

Ketti? Boże. Ketti?

-Co się dzieje? -To mama.

To coś ciągle się włącza.

Ketti, tu Eli Nader.

-Wezwałeś karetkę? -Nie.

Zrób to, gdy się rozłączymy.

Mama musi trafić do szpitala, dobrze?

-Tak. -Na SOR.

Znajdziemy jej łóżko, dobrze?

Na razie. Jezu.

Belinda, pomóż mi z łóżkiem na kardio.

Doktor Bell, proszę o ocenę pacjenta.

Pacjent na łóżku 4. Natychmiast!

Dzień dobry, panie Casey. Jestem doktor Bell.

-Co panu dolega? -Jestem bardzo zmęczony.

-Zero energii. -Czy zwykle jest pan aktywny?

Tak, gdy nie jeżdżę na rowerze, biegam w maratonach.

Miejmy to z głowy. Jestem gruby. Brzydzicie się mną.

-Panie Casey -Pomińmy ten oczywisty problem

i przejdźmy do tego, co mi dolega.

Zbadam pana.

Proszę się podnieść, żebym mogła pana osłuchać.

Pani jest lekarzem. Niech pani działa.

Ma pan infekcję skóry,

wyleczymy to miejscowym roztworem antyseptycznym.

Może pan zrobić wdech?

I wydech. I wdech.

Proszę się przez chwilę nie ruszać.

Wie pan, że ma pan szmery w sercu?

Zdecydowanie. Dziękuję. Spojrzę na pana kostki.

-Są grubsze niż zwykle? -Nie mam najpiękniejszych nóg.

Zapiszemy pana na EKG.

Sprawdźmy, co powoduje te szmery.

Może nieszczelna zastawka mitralna, ale nie chcę strzelać.

Badania pokażą, na czym stoimy.

Podam panu środek moczopędny,

który zmniejszy ilość płynu w płucach.

Sześćdziesiąt miligramów. Podłączmy elektrody.

Mogę na słowo?

Na tym piętrze nie ma toalety dla otyłych,

a jest za duży, by korzystać z basenu.

Bez obaw. Od kilku dni nie byłem w toalecie.

Od jak dawna ma pan zatwardzenie?

Tydzień? Może dwa.

Przygotujemy pana do ręcznego opróżnienia.

Dobrze, proszę się odprężyć.

Trochę się tam pokręcę.

Bomby zrzucone.

-Już są. -Cześć, Chrissy. Jak leci?

Jakoś leci. Dalej leci.

-Gdzie doktor Nader? -Ma teraz pacjenta.

Jestem dr Bell. Zajmę się panią, aż będzie wolny.

-Mamo, muszę iść. -Idź, Ketti.

Zajmij się dziećmi. Ja sobie poradzę.

Tędy.

Przepraszam. Muszę założyć drugi wenflon.

Lepiej dla wszystkich, jeśli mnie wykończysz.

Masz tu dużo leków.

Daj mi coś mocnego, żebym zeszła.

Robi się tak koniom, gdy są za stare, by biegać.

-Mnie też można. -Pani Ropoulos, ma pani tylko 80 lat.

-Ma pani przed sobą wiele lat. -Na co?

-Co u mojej ulubionej pacjentki? -Żyje. Jakoś leci.

-Jak ci tam idzie? -Chrissy ma żyły jak chusteczka.

Daj mi to. No już. Tak, teraz.

Dziękuję. Dobra.

Dawno się nie widzieliśmy. Dziękuję.

-Jak wnuki? -Piękne.

Bardzo bystre, wszystkie.

-To znaczy "przystojniak". Prawda? -Przestań.

Nie chcę poznać tłumaczenia.

Chyba nie chcesz. Proszę bardzo.

Zobaczę, czy uda nam się ustalić, co ci się stało.

Wiesz, co się stało.

Ten vasano się włącza cały czas.

Tak Chrissy nazywa defibrylator. Co to właściwie znaczy? Szkodnik?

-Cierpienie? Coś w tym stylu. -Diabeł i anioł.

-Przepraszam. -Kiedy doktor Steele

umieścił to w moim sercu, nie powiedział, że to będzie tak.

Nie mówił, że będzie bolało. Nic nie mówił.

Gdybym mogła, chciałabym, żeby mi to usunęli.

Nie musisz. Jest prostszy sposób.

Technik przyczepi ci do klatki specjalny magnes.

-Przestanie działać. -Magnes?

-Koniec z vasano? -Już nie będzie się włączać.

Ale przy kolejnym częstoskurczu prawdopodobnie nie przeżyjesz.

Tak. To prawda.

Sprawdzę te wyniki.

Nie patrz tak na mnie.

Nie mówimy, na co się piszą,

jeśli zgadzają się na ten zabieg.

-Kilka dodatkowych lat. -Przynajmniej ma kilka lat więcej.

Jasne. Co widzisz?

O mój Boże, 20 w trzy tygodnie.

Za każdym razem to tak,

jakby muł kopnął ją w klatkę piersiową.

-Witaj na nocnej zmianie. -Dzięki.

Wciąż nie ma tłumacza.

Poziom kreatyniny u pana Moona rośnie.

-Co myślisz? -Póki nie mamy wyników biopsji,

musimy dostosować dawkę takrolimusu.

-Brzmi jak zgoda. -Nie słyszę cię.

Tanya, ile mam przepisać?

-Są w rozmiarze siedem? -Tak.

Przepraszam, słabo cię słyszę. Siedem miligramów?

-Frankie. -Dobra, rozumiem.

Wszystko w porządku?

Próbuję uzyskać jakieś odpowiedzi.

Oni widzą tylko pozew i zamykają mi drzwi przed nosem.

-Pójdę tam. -Jutro pogrzeb Zoe.

Wszyscy pytają, co się stało.

Zac

Nie wiem, co mówić. Nikt mi nic nie mówi.

Mogę sobie tylko wyobrażać, jakie to dla ciebie trudne.

Co ty wiesz?

-Powiedziałem, co wiem. -Nie trzymaj z nimi.

-Istnieje procedura. -Co się stało mojej żonie?

Ktoś nawalił, prawda?

-Kto to był? -Nie mogę odpowiedzieć.

Z nikim nie trzymam. Po prostu nie wiem.

Nie jesteś lepsza od tych na górze. Jesteś gorsza.

Im płacą za rozwiązywanie problemów, ale ty?

Ufaliśmy ci.

-Jak twoja zmiana? -To było szaleństwo. Na kardio.

Sam Mendosa przyszedł na mojej zmianie.

-Czego chciał? -Odpowiedzi.

-Co mu powiedziałaś? -A co mogłam?

-Jak ryba? -Pyszna.

-Użyłaś parowaru? -Oczywiście.

Ale z ciebie kłamczuch.

Czekaj, pojadę z tobą.

Panie Moon, mamy wyniki biopsji, które,

szczerze mówiąc, nas zaskoczyły.

To dobre wieści. Pana nerka jest sprawna.

O dziwo,

poziom kreatyniny wciąż jest bardzo wysoki.

Nigdy nie byłem w takiej sytuacji. To zagadka.

Na wszelki wypadek

zatrzymamy pana na obserwację.

-Dobrze. Róbcie, co musicie. -Dobrze.

Ktoś z personelu wróci po kolejną próbkę moczu.

Ktoś z personelu

Czemu dostał siedem mililitrów takrolimusu,

gdy mówiłam o trzech?

-Powiedziałaś, że siedem. -Nie, trzy.

-Wcale nie. -To bez sensu.

-Nie powiedziałabym tak. -Zróbcie coś z tym.

Co to za zapach? Palona guma?

Będzie problem z włożeniem rurki do gardła

i z lekami. Jeśli dostaną się do tkanek,

obudzi się na stole operacyjnym.

Potrzebuje tej operacji.

Ma wysokie ryzyko zawału serca.

Nie mówię, że tego nie zrobię, ale musicie to wiedzieć.

-Mack! Co za niespodzianka. -Ostatni dzień, Oszuście.

Mam przekazać wodze następcy. Co my tu mamy?

Pacjent z nieszczelną zastawką mitralną.

Nie widzę tu tego.

Nic nie widzę przez te kiełbasy.

Spójrzcie na tętnice.

To kiełbaski na śniadanie, wieprzowina angielska,

a do tego chorizo. Szybko człowieka wykończy.

Ja bym go nie brał. Nie pozwól, by zepsuł twoje wyniki.

Dziś pijemy, dobra? I nie ma wracania do żony.

-Carol? -No i?

-Mam rezerwować salę operacyjną? -Decyzja należy do ciebie.

Panie Casey, mój zespół przeanalizował pańską sytuację.

Obawiam się, że ryzyko jest za duże, by operować.

Powikłania związane ze znieczuleniem

i okres rekonwalescencji mnie martwią.

I czy pana organizm wróci do zdrowia.

-Jestem za gruby? -Proszę przestać palić.

Mniej śmieciowego żarcia.

Porozmawiać z dietetykiem o odchudzaniu.

Potem porozmawiamy o operacji zastawki.

-Masz chwilę? -Co to było?

-Mack jest wkurzający. -To dupek.

-To świetny chirurg. -Chciałby.

À propos dupków. Przeszczep Zoe Mendosy.

Byłem na nogach od ponad 14 godzin.

Gdybym mógł odpocząć chociaż sześć godzin,

traktowałbym ludzi z większym szacunkiem.

To twoje przeprosiny.

Wybacz, że cię tak potraktowałem. To nie było fajne.

Musi być sposób, by Kelly wróciła na listę do przeszczepu.

Mamy dla niej kogoś usunąć,

choć nie można jej ufać?

Wie, że zawaliła. Nie zrobi tego.

Dlatego nie możemy decydować sami.

Myślisz, że nie wstawiałem się za nią?

A co z altruistycznymi dawcami?

Już próbowaliśmy. Nikt nie jest zgodny.

-Tata? -Ma kiepskie geny.

Był wtedy badany?

-Nie. -Dlaczego?

Nigdy nie ma go w mieście na długo.

Czyli mógłby wchodzić w grę, gdyby był.

-Zajmij się tym. -Zamierzam.

Tanya, przynieś więcej kawy.

George Gershwin. Też czuł zapach palonej gumy.

Zmarł na stole operacyjnym. Miał tylko 37 lat.

-Nie, 38. -Berger.

-Jakieś postępy? -A jak myślisz?

Znowu w kolejce po kawę.

-Na wszystko musimy zapracować. -Najwyraźniej nie każdy.

Moja szansa na speckę z nefro maleje.

Więc rusz tyłek i walcz. Nie możesz polegać na mnie.

Tak. Mama zawsze tak mówiła.

Przyczepimy mamie magnes. To proste.

-Koniec z vasano. -Koniec z diabłem.

Z aniołem też.

Nawet jeśli się nie włącza, mama jest w ciągłym strachu.

Rozumiem.

Chcę, żebyś żyła, ale nie mogę patrzeć, jak cierpisz.

Nie płacz, kochanie.

-Przez ciebie też będę płakać. -Decyzja należy do ciebie, mamo.

Ale cokolwiek postanowisz, będę cię wspierać.

-Jak mam wybrać? -Nie ma pośpiechu.

Proszę bez pośpiechu porozmawiać z resztą rodziny.

Porozmawiajmy jutro. Mogę przyprowadzić szefa.

-Dziękuję, doktorze. -Nie ma za co.

-Chciał mnie pan widzieć. -Doktor Bell, mam dla ciebie projekt.

Chcę, żebyś nadzorowała analizę przyczyny śmierci Zoe Mendosy.

-Nie ma kogoś lepszego? -Nikogo, kogo mogę poświęcić.

Nie mogę. W takiej analizie chodzi o stworzenie

-bezstronnej oceny. -Dokładnie.

Znałam Zoe. Znam ludzi, którzy operowali.

Przejmujesz się,

więc nadajesz się do tego zadania.

Jedna to moja przyjaciółka.

Będziesz musiała ograniczyć swoje kontakty z nią

-w okresie analizy. -Mieszkamy razem.

-A jeśli się nie zgodzę? -Cóż Nie zmuszę cię.

-Ile czasu jej zostało? -To zależy.

-Co mam robić? -Niech pan porozmawia z córką.

Hej.

-No proszę. -Co ty tu robisz?

-Zadzwoniłaś do niego? -Kelly.

-Musimy pogadać. -Koniec odwiedzin.

Wysłuchaj mnie. Wiem, że nie byłem najlepszym ojcem.

Mówiła, że umieram? Dlatego tu jesteś?

Tak ci z tym ciężko?

Powiedz o tym kumplom w pubie.

Okażą współczucie i może postawią parę piwek.

Chcę ci pomóc.

Za pierwszym razem mnie nie było, ale teraz jestem.

Idź już. To mnie przerasta.

Możesz wziąć moją nerkę. Możesz wziąć obie, jeśli to pomoże.

Rozumiem. Chcesz zostać bohaterem.

Myślisz, że tu wejdziesz

i wszystko między nami wróci do normy?

Dziesięć lat, tato. Dziesięć lat i jeden telefon.

Jeśli chcesz pomóc, to odejdź.

Tam są drzwi. Wiesz, co robić.

Nie wyprzedzajmy faktów. Sprawdźmy,

czy twój tata może być dawcą,

-zanim podejmiesz decyzję. -Tak.

Brzmi dobrze.

Zobaczmy, czy mam coś do zaoferowania.

Będziesz zastępcą szefa kuchni. Przynieś miski.

-Przygotuj je. W samą porę. -Witam.

-Witamy w Jonestown. -Co to jest?

Nie wiem. Nie chce mi powiedzieć.

-Szefie? -Oto nasza kolacja.

-Tata przy garach. Bójcie się. -Chodźcie.

-Bardzo się bójcie. -Wystarczy.

-Jadłam w biurze. -To obowiązkowe, Tanya.

-Czemu? -To eksperyment.

-Zrób to dla mnie. -Spraw mu przyjemność.

Tak będzie łatwiej.

Zaczynamy. I jak?

-Dobre. Trochę gęste. -To chyba ten szpik kostny.

-Nie rzucaj pracy, szefie. -Nie mam zamiaru.

Jest cudowne. Nie wiem, o co wam chodzi.

Znowu? Serio, Chad? Uwielbia ją.

Nie krytykujemy Gersha. Pięćset oper.

Milion musicali. Zmarł, gdy miał 38 lat.

-Geniusz. -W tym rzecz.

Na każdego przychodzi czas.

-Żadnego leczenia szpitalnego po 70. -Popieram.

Ostrożnie, tato. Zbliżasz się do 70.

Jestem po pięćdziesiątce,

a to dopiero nowa trzydziestka. Jeszcze tu pobędę.

Kiedy poczujesz taką potrzebę, możesz nasikać do butelki?

Nasikaj do butelki.

-No dalej. Chodź. -Taniec?

Hej. Nie słyszałam, jak wróciłaś.

Wszystko gra?

Steele zlecił mi analizę

przyczyny śmierci Zoe Mendosy.

-Co? -Nie miałam wyboru.

Mogłaś odmówić.

Wyraził się jasno, że nie miałabym przyszłości.

Więc chodzi o twoją karierę.

Nie powinnam ci mówić nawet tego.

Powiedziałem ci o operacji w tajemnicy.

W tym domu nie możemy rozmawiać o operacji

ani o niczym związanym ze śledztwem.

Kiedy wchodzę, jestem po prostu Frankie.

Jeśli będę musiała cię przesłuchać,

będzie to robił szpital, nie ja.

-Dobrze? -Dobrze.

-Tabb zostawił coś do jedzenia? -Tak, zostawił.

Byłby idealnym mężem dla ciebie lub mnie.

Co do Daniela Caseya,

Mitri odrzucił go przez ryzyko.

Coraz gorzej z nim. Diuretyki nie pomogą.

-Potrzebuje operacji. -Porozmawiaj z Mitrim.

Przekaż mu, że sytuacja jest pilna.

-Tak jest. -I tyle? Zaczynam za 45 minut.

Pamiętasz Chrissy Ropoulos? Miała 17 uderzeń w dwa tygodnie.

Wczoraj rozmawialiśmy o możliwości

dezaktywacji defibrylatora.

-Kto jej podsunął ten pomysł? -Ja.

Rupe, jej stan zdrowia się pogarsza. Jest zrozpaczona.

-Jakość jej życia jest okropna. -Ale żyje.

Wiem, że to jedna z pierwszych pacjentek z AIDC.

Wielki sukces szpitala.

To było dziesięć lat temu, Rupe.

Nie jest już tą samą kobietą.

Chrissy, słyszałem, że cię przyjęli. Wpadłem się przywitać.

-Jak się masz? -Żyję. Jeszcze żyję.

Eli powiedział, że źle się czujesz. Przykro mi.

Niedobrze. Pamiętam, jak pierwszy raz do mnie przyszłaś.

-Kiedy to było? -Dziesięć lat temu.

Dziesięć lat? Ale ten czas leci.

Byłaś wtedy w kiepskim stanie, pamiętasz?

Twoja rodzina martwiła się, że nie przeżyjesz.

Wtedy wszczepiliśmy ci to coś. I spójrz na siebie.

Ile masz wnuków, Chrissy?

-Sześć. -Sześć?

-Nie wszystkie są moje. -Musisz być dumna.

Wspaniale patrzeć, jak rosną.

Nadal pieczesz ten świąteczny chleb? Jak to się nazywało?

-Tsoureki. -Tsoureki.

-Robię najlepsze wypieki. -To prawda.

Rodzina ma szczęście, że cię ma.

Wytrzymaj. Dobrze ci idzie.

Dziękuję, doktorze.

Przyszły wyniki jej taty.

Powiesz im?

-Tak. -Dzięki.

Pam to wymyśliła. Nazywamy ją Tors.

-Jest do ciebie podobna. -Tak.

Jim, mamy twoje wyniki. Nie ma zgodności.

Jak to? Jestem jej ojcem.

Przykro mi. Wiem, że nie to chcieliście usłyszeć.

Czyli masz z głowy.

To gdzie ona jest? To nie ma sensu.

Jej łóżko Frankie, musisz mi pomóc.

-Pacjentka zaginęła. -No tak.

-Jak się nazywa? -Chrissy Ropoulos z kardio.

-Znam ją. Sprawdziłeś łazienkę? -Tak.

-Dobra, wezwij ochronę. -Co się dzieje?

-Chrissy uciekła. -A schody przeciwpożarowe?

Starsi pacjenci czasem tracą orientację.

Halo?

Chrissy?

Chrissy? Chrissy.

Niski puls. To nie jest częstoskurcz.

Chrissy, to tylko atak paniki, rozumiesz?

Hej, chodź tu.

Jestem przy tobie. Już dobrze.

-Nic ci nie jest? -Tak.

Czemu nie powiedziałaś, że mamy wyłączyć defibrylator?

To miły człowiek. Dobry lekarz.

Utrzymywał mnie przy życiu dziesięć lat.

Jest z tego bardzo dumny.

Nie mogę być niewdzięczna.

Ale to twoje ciało, Chrissy. Twoja decyzja.

Nie chcę umierać.

Ale nie chcę już, żeby to się włączało.

Dziękuję.

Hej! Zrobiłeś ze mnie królika doświadczalnego.

Zgodziłaś się na eksperyment, gdy przyjęłaś pojemnik na mocz.

Nie, nie zgodziłam się. Nie wiedziałam, że wpłynie na nerkę.

Trzymaj się z dala od rosołu.

Szpik powoduje wzrost poziomu kreatyniny, co już wiemy.

Tylko u pacjentów po przeszczepie. Nie przy własnych nerkach.

Wyniki Tanyi i Eliego są w porządku.

Pan Moon, nasz chiński pacjent, zjadł kilka dużych misek

zupy na długowieczność w restauracji Grand Century.

Bogatej w szpik zupy na długowieczność.

Nie miałeś prawa mieszać się do mojego ciała.

Nie wiedziałem, co udowadniam, dopóki tego nie dowiodłem.

Bez obaw, to zupełnie nieszkodliwe.

Poziom kreatyniny wróci do normy w ciągu 24 godzin.

Powinnaś być zadowolona. To coś zupełnie nowego.

Nikt dotąd nie połączył

poziomu kreatyniny ze szpikiem.

Mam wyniki badań, o które prosiłeś.

Tak. Dzięki, Eli. Połóż je na biurku.

Eli, zrobisz coś dla mnie?

Widzisz butelkę wina, którą trzyma doktor Bell?

-Powiedz, co napisano na etykiecie. -Jasne.

-Merlot, szefie. -W porządku.

Dobrze, że nie "Pinot".

-Dzięki, Eli. -Nie ma sprawy.

-Myślisz, że to zabawne? -Miesiąc temu byś się śmiała.

Co się stało z twoim poczuciem humoru?

Okłamałeś mnie. Mówiłeś, że twoja rodzina wie.

Okłamałem. Nie wiedzą.

Gdyby wiedzieli, zachowywaliby się jak ty.

Chcę, by dorastały, gdy opowiadam suchary,

a nie śmiały się, bo jestem chory.

Ty przeklęty szkodniku.

Tak?

Wzywałeś mnie i mówiłeś, że to ważne.

Bo jest. To najlepsza margherita poza Neapolem.

Chodź. Jadłaś coś dzisiaj?

-Nie. -To jedz. No już.

Czasem potrzeba chwili dla siebie, żeby nie zwariować.

To nie dla każdego.

Co my tu robimy?

Ratujemy nie tych, co trzeba, nie możemy ratować tych, co trzeba.

Wniosek jest prosty.

Chyba kiepski z ciebie lekarz.

Hej. Zajmę się tym. Ty zostań. Jedz.

Co powiedział Lee?

Że to ryzykowne, ale nic nie zrobiła.

Nie ma opcji. Jest za gruby. Nawet jeśli przeżyje operację,

szansa na zagojenie rany jest Obawiam się, że to chodzący trup.

-Albo raczej niechodzący. -Jestem tu. Słyszę was.

-Dość żartów. -Nieważne.

-Mitry rano zareagował tak samo. -Odmówił operacji?

-Tak. -Co za drań.

Nie damy rady tego zrobić

przez grubą warstwę tłuszczu.

Ale moglibyśmy przez mostek.

Pacjent z angiografią substrakcyjną. Jak się nazywał?

-Coś skandynawskiego. -Harold Rasmussin.

Tak. Jak mogłem zapomnieć? Nie stój tak, znajdź jego akta.

Sądzę,

że to AB. Jestem pewny.

B do B. Widzisz?

Tak. Jeszcze tylko 0+, żeby wybrać AB.

-Nie mamy. Użyłabym jej. -To podzwoń. Znajdź.

-Berger, co robisz? -Frankie! Zrób to!

Dzwoń do Melbourne, Brisbane, Darwina.

Załatw mi 0+.

Dobrze wiesz, że nie ma zgodności między wami.

Ale jest ktoś w podobnej sytuacji,

komu mógłby pomóc.

Mam oddać nerkę obcej osobie?

Frankie.

To Kelly. Potrzebuje nerki i ma dawcę.

Ale nie może pan być dawcą przez swoją grupę krwi.

To kolejny pacjent. Nazwijmy go pacjentem X.

Jest w takiej samej sytuacji. Ma dawcę, ale nie ma zgodności.

Ale dawca X może być dawcą dla innego pacjenta, którego mamy.

-Nazwiemy go pacjentem Y. -Dawca Y mógłby pomóc Kelly.

A Jim może pomóc pacjentowi X.

To w dużym uproszeniu.

Najpierw trzeba wszystko sprawdzić

i porozmawiać,

ale wydaje się, że wszyscy będą zadowoleni.

A jeśli ktoś się wycofa?

Oddam nerkę, a ktoś nie wywiąże się z umowy?

-Co wtedy? -To kwestia zaufania, Jim.

Czasem trzeba uwierzyć w ludzi.

Dobra.

To wielkie przedsięwzięcie logistyczne.

Będziesz bardzo zajęta między tym i dochodzeniem.

To pewnie muzyka dla twoich uszu.

-Naprawdę myślisz, że damy radę? -Poczekaj, a zobaczysz.

Widziałem wielu ludzi, którzy tu umierali.

Byłem przy nich w ostatnich chwilach. I wszyscy oni, bez wyjątku,

mówili nie o tym, co robili w życiu,

ale z kim to robili.

Tak się cieszę,

że mam cię przy sobie. Tak.

-Potrzebujemy większy mankiet. -Dość.

Przygotuj cewnik dotętniczy.

Założymy cewnik dotętniczy, żeby mierzyć ciśnienie.

Nie mamy odpowiedniego rozmiaru. Nic tu nie pasuje.

Skoczcie na zakupy.

-Czy będę zakryty? -Oczywiście.

Nic panu nie będzie.

Możesz tak nie mówić? Nie wiesz tego.

-Co tu robisz? -Ostatni rzut oka. Mała pamiątka.

-Będę za tobą tęsknił, Maggie. -Miłej emerytury.

-Nie udław się piłkami golfowymi. -Wiesz, że jesteś kiepska.

Udław się piłeczką golfową.

Nie śpisz, szefie?

Wszyscy mają być dziś w gotowości. Żadnych wpadek.

Księżniczko, pierwszy rząd. Fartuch. Już.

Zdejmij zacisk z aorty.

-Jak wyniki? -Do przyjęcia.

Przeprowadźmy dekaniulację. Ty zajmij się żyłami.

Ja zajmę się aortą. To wszystko.

-Odłącz bajpas. -Odłączony.

Przeprowadzić transfuzję.

-Dobrze. -Czy chcesz dekaniulować aortę?

-Tak czy nie? Chcesz? - Tak.

Weź to. Delikatnie wyjmij.

Wyjmij tę rurkę,

a my delikatnie pociągniemy szwy.

Właśnie tak.

-Ma częstoskurcz. -Co? Czemu?

-Budzi się. -Jak to się stało?

Podaję według beztłuszczowej masy ciała.

Masz utrzymać go we śnie. Po to tu jesteś.

-Daj mi chwilę. -Nie masz chwili.

-A teraz? -94 na 58.

-Tętno wzrosło, 104. -Pośpiesz się, Lee!

No dalej.

-Lee! -85 na 51.

Tętno 112. Saturacja 97 procent.

-Gotowe? -Trzyma się.

Dobrze.

A niech to.

Szefowo?

-Szefowo? Doktor Cutter? -Jezu Chryste.

Zamykamy grubasa. Ma szczęście, że jestem dobra.

Operacja zakończona sukcesem. Postawić ci piwo?

-Może pójdziemy gdzieś indziej? -Nie, olej ich.

-Nie mówiłam dosłownie. -Co podać?

Dwie szkockie. Podwójne bez lodu.

Ja tylko noszę kijki.

Jest dla ciebie za młody.

-Mam nadzieję. To mój syn. -O rany. Nie wiedziałam, że masz...

To nie była pipeta. I tak, mam męża.

-Myśleliśmy, że -Że byłam chirurgiem-zakonnicą?

Dowiedziałam się, że chirurg nie może mieć dzieci.

-Nie mówiłam tak. -Mówiłaś.

"Zostań rodzinnym i miej dzieci w Byron".

Nie, że nie możesz,

ale musisz być bardzo, bardzo pewna, że tego chcesz.

Musisz chodzić jak szwajcarski zegarek.

Rozumiesz? Potrzebujesz partnera, rodziny,

bo inaczej coś się zmienia

i widzisz ich tylko na zdjęciach w mediach społecznościowych.

Więc

Przyznasz się?

-Słucham? -Wiesz, o co mi chodzi.

Wiem, że coś się wydarzyło na sali.

Wiem, że coś przede mną ukrywasz.

Wiesz, co tam świętują?

Mitry dostał awans. Jest szefem chirurgii.

Tak. Zgadza się.

Zdecyduj, po czyjej jesteś stronie, księżniczko.

Maggie, weszłaś złymi drzwiami.

Od dekady obiecywano mi to stanowisko.

Stary pryk odchodzi na emeryturę i dajesz je Mitriemu.

-Była moja. Zasługuję na nią. -Zgadzam się.

-Jestem lepszym chirurgiem. -To wszystko prawda.

-Więc o co chodzi? -Jesteś nieobliczalna.

I nieprzewidywalna. Dlatego zarząd ma wątpliwości.

Mitri nawalił i awansujecie go, bo jestem nieobliczalna?

Nie podjęliśmy jeszcze decyzji. Mitri może myśleć, że ją ma.

Mack myśli, że ją przekazuje, ale to nie on decyduje.

Najpierw dochodzenie musi się zakończyć.

Szef chirurgii zajmuje się głównie administracją.

Zamiast operować,

będziesz siedzieć w biurze. Nie spodoba ci się.

Kim jesteś, by decydować, co mogę, a czego nie?

Dupkiem w garniturze.

Zabrać cię do klubu golfowego, Oszuście?

-Szefie? -Idź sobie.

Dzięki, że o mnie dbasz.

Jesteś tu teraz moimi oczami i uszami.

Gratulacje. Jesteś kimś.

-Jesteś pijana. -Trochę.

-Usiądź. -Nie. Pójdę już.

-Podwiozę cię. -Nie trzeba.

-Chodź. Zabiorę cię do domu. -Dzięki.

-Czemu "Oszust"? -Jestem nigeryjskim oszustem.

-To jego durne poczucie humoru. -O Boże.

Nazywa Maggie "pakistańskim terrorystą".

-To nic nie znaczy. -Znaczy.

Mack to mój szef. Chce, żebym został szefem chirurgii

Więc masz się na wszystko zgadzać.

Hej.

Lou, musimy pogadać. Chodzi o Frankie Bell.

-Słyszałeś o dochodzeniu? -Jak dobrze ją znasz?

Wiesz, że przyjaźnię się z Frankie.

O to chodzi? Chcesz mnie zmusić do milczenia?

-Źle mnie oceniasz. -Czyżby?

-Nie jestem taki. -Przyznaj.

-Próbujesz chronić własny tyłek. -Nie muszę tego robić.

-Nic mi nie umknęło. -Skąd wiesz?

Jak mam operować, kwestionując każdy swój ruch?

Chcesz być chirurgiem? Chcesz otwierać ludzi?

Wyjmować części ich ciała? Uwierz w siebie.

-Niedobrze mi. -Nic mi nie umknęło.

-Niczego nie pominąłem. -To boli.

To boli

Mam odbarczyć igłą?

-Nie robiłam tego. -Więc już czas.

Usuń powietrze.

-Lou, on ci to zrobił? -Ma takie zimne spojrzenie.

-Donieś na niego. -To zamach na karierę.

-Nie pomogę ci dopaść Mitriego. -To nie tak.

Jesteś naiwna.

Wystąpisz przed słynnymi nefrologami.

Pneumocystoza to śmiertelne zakażenie płuc.

Najbardziej podatni są biorcy przeszczepu.

-Dzwonię do Bergera. -Nie, nic nie wyszło.

Potrzebuję coś na grypę.

Przy 42 stopniach narządy zostaną uszkodzone.