Original subtitles

-Potrzebujesz tego serca. -Nie umiem podjąć decyzji.

Jestem wykończona.

Twoje serce przestaje bić. Jeśli nie skorzystasz z tej szansy

Zoe, serce wygląda świetnie. Możemy zaczynać.

-Dobrze. -Operowałeś 14 godzin.

Dzięki za propozycję, ale dam sobie radę.

Cześć, skarbie. Zaopiekuj się tatą, a lekarze mamą, dobrze?

-Dobrze. -Będę tu, gdy się obudzisz.

-Gotowe. -Dobrze.

-Odłączmy ją. -Stój! Nie odłączaj.

-W czym problem? -Luźny szew.

Sprawdź. Co teraz?

-Pomyliłam się. -Tak. Zaczynamy.

-Rokowania? -To guz mózgu.

Łagodny? To glejak wielopostaciowy.

Co powiesz pacjentowi?

Nie kupuj zielonych bananów.

Kim jest pacjent?

Napij się jeszcze.

Nie, dzięki. Nie chcę się upić.

-Mam słabą głowę. -A to pech.

Chciałbym to zobaczyć.

-Co? -Ten obraz.

Ty w fartuchu pielęgniarki.

Pielęgniarki?

Pracujesz w służbie zdrowia.

Częsta pomyłka. Kobieta, służba zdrowia.

-Jesteś lekarzem. -Tak.

Okej.

Nic nie mówiłam,

bo znajomi sugerowali, że mężczyźni wolą mieć przewagę.

Tak.

Tak.

Niezręczna sytuacja, co?

Chcesz ratować życie ludziom? Super.

O to chodzi. Zamów to, ja to

-i będzie po wszystkim, dobra? -Dobra.

SZPITAL PUBLICZNY

Przyszły z radiologii.

Do doktora Bergera, ale nigdzie nie ma numeru pacjenta.

Zaraz przyjdziemy, Connie.

Connie Kapitano wróciła. To właśnie przyszło.

Okej. Coś jeszcze?

-Widziałam doktora Bergera. -Nie jest w tej chwili dostępny.

-Chłopiec czy dziewczynka? -Mój mąż przysięga,

że na USG widzi penisa,

ale to chyba jelito grube.

Pobożne życzenia.

-Coś jest nie tak, prawda? -Przeciwnie.

Ciśnienie w normie. Wszystko wygląda dobrze.

Co z poziomem białka?

Lekko podwyższony, ale bez obaw.

-Tak było ostatnio. -Lekko.

O jeden. Trzeba obserwować.

-Gdyby było 4, martwiłabym się. -Chcę zasięgnąć drugiej opinii.

Wiem, że nie było ci łatwo z pierwszą ciążą.

On tam jest.

Jeśli się martwisz, umów się z ginekologiem.

Rozmawiałam z ginekologiem.

Kazał mi iść do doktora Bergera.

Myślicie, że wpadam w paranoję,

ale ostatnio wszystko też szło świetnie.

Wiesz, że miałam przeszczep?

-Nie mogę stracić dziecka. -Nie pozwolimy na to.

-Doktor Berger -Wszystko w porządku?

Cześć, Connie. Co słychać?

Chciałam porozmawiać.

Podobno pan nie może.

Nie wiem czemu. Jestem dostępny dla pacjentów.

-Zapraszam do gabinetu. -Oczywiście.

Dziękuję.

Wyniki w normie. Niepotrzebnie panikuje.

Straciła pierwsze dziecko.

-Normalne, że się stresuje. -Rozumiem, ale

Jesteś tylko rezydentem. Nie możesz zmieniać

listy moich pacjentów. Rozumiemy się?

Kłopoty w raju?

Shane Wozniak z SOR-u.

Ból w klatce piersiowej i kaszel.

-Skomentujesz to prześwietlenie? -Jasne.

To prześwietlenie klatki z SOR-u.

Jednostronny wysięk z prawej strony.

Lewe płuco czyste. Żadnych nieprawidłowości.

Dobrze. Tu jest coś dziwnego.

Widzisz, że tkanka miękka jest z tej strony mniej gęsta?

Znasz przyczynę?

-To się okaże. -Czyli nie wiesz.

Więc powiedz, że nie wiesz.

-Co trzeba wykluczyć? -Infekcja, uraz, nowotwór złośliwy.

Płyn w jamie opłucnej?

Cześć, Shane, jestem dr Steele. Lekarz specjalista.

-Jak długo masz ten kaszel? -Miesiąc, może dłużej.

Lekarz dał mi antybiotyki, ale nie mogę się go pozbyć.

Najprawdopodobniej to zapalenie płuc.

Płyn zbiera się między płucem a klatką piersiową.

Odprowadzimy ten płyn.

Szybko poczujesz się lepiej.

Doktor Patel przeprowadzi zabieg.

Poda ci znieczulenie,

a następnie włoży rurkę

między płuco a ścianę klatki piersiowej.

Gdy założymy dren,

wyślemy płyn do badania i dowiemy się, skąd ten wysięk.

-Jakieś pytania? -Pan nie może tego zrobić?

To prosty zabieg. Doktor Patel sobie poradzi.

Robił to już wielokrotnie.

Będzie go nadzorował specjalista.

Jesteś w dobrych rękach.

-Wyniki w normie? -Tak.

-Wszystko wygląda dobrze. -Cześć, kolego!

Wcześnie jesteście.

Jak święta u nas.

Mały obudził się o świcie.

-Jak Zoe? -Świetnie.

Odstawiamy leki uspokajające,

a niedługo ekstubacja.

-Super. -Chcesz do mamy?

-Tak. -Tak? Musimy tylko zostawić balony

i te piękne kwiaty u Carol, dobrze?

-Na OIOM-ie nie bierzemy kwiatów. -W porządku.

Oddamy je mamie, gdy wróci na oddział, dobrze?

-Nikt ich nie ukradnie. -Dobrze.

No to chodźmy.

Mama ma dużą rurkę w buzi.

Jakby połknęła rurę odkurzacza.

Pomaga jej oddychać, więc lubimy tę rurę.

Jest potrzebna. Musisz być dzielny.

Ty też, tato.

Mama odpoczywa. Żeby ciało się zregenerowało.

Będzie spać, póki nie uznamy, że jest gotowa.

-Dobrze? -Tak.

-Nie wiem, czy to dobry pomysł. -W porządku.

Nie mogę uwierzyć, że jest w niej czyjeś serce.

-Dziękuję. -Nie musisz mi dziękować.

Chirurdzy się spisali. Byłam tylko pomocą.

Nie. Zoe chciała się poddać.

To ty dałaś jej odwagę, by to zrobić.

A to co? Pięć serc?

Ty, mama, ja, ten, kto dał jej serce, i Frankie.

Dzięki, kolego.

-Hej. -Mirtri skreślił mnie z listy.

Jesteś z najlepszą. Cutter.

Często skreśla rezydentów z listy?

To szef chirurgii. On zdecyduje, ty zaciskasz zęby.

Nie trać czasu na Mitriego.

Chciałem tylko wyjaśnić, że nigdy tego nie robiłem.

Mam dobre wieści. Koniec szkolenia.

Może jeszcze jedna rundka.

Kim byłeś w poprzednim życiu?

W kwestii kariery?

-Byłem kucharzem. -Kucharzem? A to coś nowego.

Jakim kucharzem? Gdzie byłeś w hierarchii?

Byłem pomocą kuchenną.

Czyli nie muszę iść

Z mojego doświadczenia wynika, że są dwa rodzaje lekarzy.

Karierowicze i ludzie czynu.

Karierowicze są tam, gdzie ich nie potrzebujemy,

a nie tam, gdzie trzeba.

My, ludzie czynu,

chcemy się pozbyć karierowiczów, zanim minie im rok.

Nie bądź karierowiczem na moich oczach.

Będę cię wspierał, ale to ty przewodzisz.

-Nauczyli cię czegoś? -Czego miałam się nauczyć?

Wróciłaś do nas. Już nie jesteś ulubienicą Mirtriego?

-Dziś ci pomagam. -Ale mamy szczęście.

Mam nowe kawałki. Chcesz?

Oby mi się spodobały.

Świat weterynarzy musi być super.

Skalpel. Czas się zabawić.

Pacjent powinien leżeć na plecach,

w pozycji idealnej do wkłucia.

-Zadbaj o sterylność -Pośpiesz się, doktorze Google.

i zrób nacięcie. To może być bolesne dla pacjenta

Nic poważnego. Kaszel, który nie chce przejść.

Lekarze mówią, że muszę odpocząć. Wracam za tydzień.

To moja zwykła zmiana. Noce w porządku.

Dziękuję. Tak.

Wszystko mam?

A masz? To idź.

Panie Wozniak, może pan wrócić do łóżka?

Proszę rozpiąć koszulę.

Proszę też położyć

prawą dłoń za szyją.

Potrzebujemy USG,

żeby określić, gdzie najlepiej umieścić dren.

Jeśli trafię w złe miejsce, płuco może się zapaść.

To dobry plan.

Proszę mi pomóc.

-Niezła ta blizna. -Miałem raka.

Tak?

Nie ma o tym wzmianki.

Jestem w remisji.

O jakim raku mówimy?

Po prostu o raku.

To tylko rak.

Pogadamy sobie chwilę. Dobrze?

Już dobrze. Nic ci nie jest.

Zoe, wiem, że to trudne, ale spróbuj się zrelaksować.

Musisz spróbować.

Zoe, spróbuj się odprężyć.

Nie chwytaj jej.

Pielęgniarka wyjmie rurkę, rozluźnij się.

Oddychaj głęboko. Spokojnie.

Oddychaj głęboko. Spokojnie.

Witaj z powrotem.

To blizna po mastektomii? To rzadkie u mężczyzn.

Też pierwszy raz to widzę.

Wysięk może być z tym związany?

Jeśli tak, to niedobrze.

Gdy tam wejdziemy, musisz się zachowywać,

jakbyś wiedział, co robisz.

Tak.

Cześć, Shane. Jak się czujesz?

Zbadam klatkę piersiową.

Porozmawiamy o leczeniu nowotworowym?

-Były przerzuty do węzłów? -Tak, wycięli mi je.

Jasne.

Będzie trochę zimno. Dobrze?

Miałeś chemię?

Bierzesz jakieś leki?

Skąd te pytania?

Wysięk w opłucnej to może przerzuty.

Nie mówię, że na pewno.

Musimy pobrać płyn i sprawdzić.

-Jak tam? W porządku? -Tak. Poczujesz...

Poczujesz lekkie ukłucie.

Za chwilę anestetyk zacznie działać.

-Czyli bierzesz leki? -Nie, przestałem.

-Robimy to czy nie? -Tak.

-Co ty wyprawiasz? -Co?

Zrobisz to? Doktorze Patel, dasz radę

czy ja mam to zrobić?

-Zgodziłem się. Dobrze. -To się przyłóż.

Może ty to zrób, a ja popatrzę i zrobię następną.

Przepraszam, mój stażysta chyba ma tremę.

Przejmę to.

Sam i Zac byli tu wcześniej.

Czekają na ciebie, jak tylko będziesz gotowa.

Dawca i ja też tam jesteśmy.

Zanim cię poznałam, mój zegar biologiczny się wyciszył.

A teraz zaczął tykać. To problem i nie tylko dlatego,

że nie mam partnera.

Jestem w okresie męskiej suszy.

Na wieść o tym, że jestem lekarzem, faceci uciekają.

Albo nikt mi nie powiedział, że mam śmierdzący oddech.

Przepraszam.

Nie śmiej się.

Saturacja w porządku. Może wytropię twoich chłopaków?

Dziękuję.

Dobra, Shane, gotowe. Wyślemy to do badania.

Dowiemy się czegoś.

Za chwilę będziesz normalnie oddychać.

-Kiedy wyjdę? -To zależy,

jak szybko się oczyści.

Jeszcze pewnie jedna noc.

Jak tylko dostaniemy wyniki, damy znać.

Eli, dzięki. Nie byłem gotowy. Następnym razem

Jesteś lekarzem czy nie? Jesteś?

Ruchy. No dalej.

-A niech to! -Co się dzieje?

-Badałam ją. -Ciśnienie spada.

-Potrzebujemy pomocy. -Zoe, zostań z nami.

-Mów. -Nie oddycha.

-Brak reakcji. -Zacznij masaż serca.

-Kto dowodzi? -Ja. Tlen.

-Kładę głowę. -Monico, podłączysz tlen?

-Świetnie. -Potrzebuję krwi.

Zero Rh minus. Dwie jednostki.

Sprawdzę ten dren. Wykrwawia się.

-Uciskaj klatkę. -W międzyczasie

-dwa razy sól fizjologiczna. -Raz, dwa.

-Uciskaj. -Zastrzyk

z jednym mililitrem adrenaliny.

Sprawdzamy bicie serca. Defibrylator.

-Ładuję. -Odsunąć się.

Uderzenie.

Migotanie komór. Ładuj. Wznowić masaż.

Nie ustabilizujemy jej.

Jeśli się uda, będzie to samo.

-Jaka decyzja? -Sala już czeka?

-Przygotowujemy ją. -Dobrze.

Otworzymy klatkę. Spróbujemy założyć szwy.

-Przenieś ją. -Idziemy.

Te worki tam. Już są?

Hamulec. Kontynuować masaż.

Przenosimy ją.

-Na trzy. -Tak.

Worki w ręce. Pilnujcie jej.

-Gotowy? -Tak.

-Przenieśmy ją. -Do góry!

-Zróbmy to, dobra? -Dalej!

-No dalej. -Siedemnaście, osiemnaście

Zatrzymanie akcji serca. Wykrwawia się.

-Jak jej stan? -Brak akcji serca.

-Podajemy adrenalinę. -Tak. I jak?

-Dwadzieścia dwa, trzy -Jak ciśnienie?

Dwadzieścia sześć, dwadzieścia siedem

-I wdech, wydech. -Trzy

Tak, zadzwoń na salę.

Pewnie już ją przenieśli.

Chodź, poszukajmy jej.

-Brak pulsu. -200 dżuli.

-Odsunąć się. -Ładuję.

-Wdech, wydech. -Uderzenie.

-Odsunąć się. -Rytm zatokowy.

Wróciła. Przenieśmy ją.

Wszyscy spoza mojego zespołu, wynocha.

-Już. -Dobrze. No dalej!

-Raz, dwa, trzy -Przenieśli ją

na inne piętro?

-Co się dzieje? -Ma zatrzymanie akcji.

-Byłam u niej. Nic jej nie było. -Właśnie ją otwierają.

Frankie?

Pana żona ma komplikacje pooperacyjne.

Chirurdzy starają się pomóc.

-Wróciła na salę? -Tak.

Dlaczego? Co się stało? Jakie komplikacje?

Nie wiemy. Dowie się pan jako pierwszy.

Sam, ja

Zac.

-Chodźmy się przewietrzyć. -Tak.

Więcej ssania.

-Więcej ssania. -Potrzebujesz pomocy.

Przeciek przez anastomozę.

Mam zszyć czy ty to zrobisz?

Z drogi. Zaciśnij aortę.

Polipropylen.

Ssanie.

A niech to. Tkanka poszła.

Chyba mam. Nic jej nie jest.

Zatrzymanie akcji serca.

-Ładuję. -Elektrody.

-Odsunąć się. -Jeszcze z nami jest.

-Uciskam. -Włóż tu rękę. Właśnie tak.

-Tak trzymaj. -Raz, dwa,

trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem

Saturacja i ciśnienie były w normie, więc jak do tego doszło?

-Krwawiła do drenu. -Co?

Eli dowodził. Ja uciskałem.

Mocno uciskałeś?

Oczywiście. Jak tylko mogłem, miała przeszczep serca.

A niech to.

Informuj mnie, okej?

Wciąż nic.

Dwadzieścia osiem, dwadzieścia dziewięć

Raz, dwa, trzy, cztery

-Musimy to zakończyć. -Nie.

-Musimy próbować. -Bzdura.

Nie mamy szans.

Zoe Mendosa, czas zgonu: 17.06.

Dwanaście, trzynaście, czternaście

-Lou! Hej. -Piętnaście, szesnaście

Jak to się stało?

Jak ta dziewczyna umarła? Jak to w ogóle możliwe?

Nic nie poszło nie tak. Operacja się udała.

Z mojej strony wszystko było dobrze.

To poważne. Będzie dochodzenie.

Ekstubowano ją.

Była stabilna, straciła przytomność,

Potem zaczęła krwawić.

Zatrzymanie akcji serca.

Wezwałem zespół. Zaczęliśmy resuscytację.

Udało się przywrócić rytm zatokowy,

a wtedy przejęli ją chirurdzy.

-Brałaś w tym udział? -Tak, podawałam tlen,

a potem na sali operacyjnej

-próbowaliśmy ją otworzyć. -Resuscytacja była prawidłowa?

Moim zdaniem tak.

-To przez przeciek z anastomozy. -Nie wiemy, co się stało.

Okej. To nie jest osąd.

Muszę ustalić, co się stało.

Chciałem zaszyć, ale tkanka była pęknięta.

Próbowałem to załatać, ale się wykrwawiła.

Przegapiliśmy coś jeszcze?

-Mogliśmy zrobić coś więcej? -Nie.

Trzeba przeprosić rodzinę. Muszą zrozumieć, co się stało.

-Dasz radę? -Oczywiście, szefie.

Ktoś zna tę rodzinę?

Dobrze.

Chcemy złożyć kondolencje z powodu śmierci Zoe.

Chcemy ustalić, dlaczego do tego doszło,

poinformować go i upewnić się, że to się nie powtórzy.

Nie podawaj powodów, których jeszcze nie znamy.

Panie Mendosa, pan chyba zna tu wszystkich.

Tak.

Proszę usiąść.

Napije się pan wody?

Panie Mendosa, jak pan wie,

żona dochodziła do siebie, ale zaczęła krwawić.

Wróciła na salę, bo doszło do zatrzymania akcji serca.

Okazało się,

że krwawiła z operowanego miejsca.

Nie udało się jej reanimować. Pana żona nie żyje.

Bardzo nam przykro.

Wiem, że to wielka strata.

Okej.

Lepiej już idźcie. Już szósta.

Nie spóźnijcie się.

Połączenie konferencyjne.

No tak.

Na razie zakończymy. Myślę, że to dla pana ciężkie.

Szpital dokładnie przeanalizuje,

co się stało. Będziemy w kontakcie.

Proszę dzwonić o każdej porze.

ODDZIAŁ KARDIOLOGICZNY ODDZIAŁ KARDIOCHIRURGII

KARDIOLOGIA

Nie trzeba było, Frankie.

Dostała serce.

Powinna żyć.

Zdarza się. Robimy, co możemy.

Czemu mi powiedziałeś?

Czemu mi powiedziałeś, a potem mnie odepchnąłeś?

Popełniłem błąd. Nie powinienem był ci mówić.

Ja też dopiero się dowiedziałem.

Rezonans to potwierdza?

Glejak wielopostaciowy, czwarte stadium.

Czyli mam pół roku do dwóch lat.

Miałaś rację co do zielonych bananów.

-Tak mi przykro. -Jak mówiłem, zdarza się.

Co poradził chirurg? Albo onkolog?

-A co oni wiedzą? -Ale byłeś u lekarza?

Wiesz o tym tylko ty i radiograf.

Tak właśnie chcę. Chcę pracować dalej.

Nie chcę, by ktokolwiek się wtrącał.

Mam za dużo pracy.

Wtrącą się, gdy dostaniesz drgawek.

Przestań się wymądrzać.

Co to? Szantaż?

Ty znasz moją tajemnicę, a ja twoją.

Coś w tym stylu.

Nie nadaję się na kardio.

Nie mam na to nerwów.

Gdybyś widziała Eliego.

Gość jest jak wielbłąd.

Miałem dziś pacjenta z rakiem piersi.

Pełna mastektomia, blizny

Możemy zjeść, nie gadając o medycynie?

Chciałabym poudawać, że jesteśmy normalnymi ludźmi

rozmawiającymi o normalnych rzeczach.

A anegdotki o odbycie?

Na pewno mocno uciskałeś?

Przepraszam.

Dwa zgony w dwa tygodnie. Przypną ci taką łatkę.

Już to zrobili.

Jakim cudem w serialach ich ratują?

Bo George Clooney to Bóg.

SZPITAL PUBLICZNY

Dobra, mów.

To wstępne wyniki cytologiczne Shane'a Wozniaka.

-Rak wrócił. -Okej.

-Powiedzmy mu. -Ja mu powiem.

Shane, mamy już wyniki. Rak wrócił.

Na razie wiemy tylko, że są przerzuty.

Ich zasięg poznamy po TK i PET.

Onkolog przyjdzie później omówić opcje leczenia.

Masz jeszcze jakieś pytania?

Wiem, że nie taką wiadomość chciałeś usłyszeć.

Umrę na raka piersi, prawda?

Co się wtedy stało?

Z operacją pacjentki po przeszczepie serca.

-Co masz na myśli? -Byłaś tam.

Prawda? Jak poszło?

-A co słyszałaś? -To proste pytanie.

Czas na nas.

Musimy coś powiedzieć, Monica.

O czym? Nie wiemy, co spowodowało wykrwawienie się.

Może myślisz, że wiesz. To nie to samo.

Wiesz co?

Chcesz być chirurgiem, nie odzywaj się na spotkaniu.

Pozwól starszym mówić, bierz z nich przykład,

bo nie masz za bardzo opcji robić wokół tego szumu.

Daj spokój.

Powiedz: "i".

Świetnie. Dobra.

Mam już iść?

Nie, musisz leżeć w łóżku co najmniej cztery godziny.

Potem prześwietlenie i na onkologię.

Chrzanić onkologię.

Babcia na to umarła. Mama też.

W ostatnich latach poczyniono wielkie postępy

w opracowywaniu leków

Gdybym teraz wyszedł, ile czasu by mi zostało?

Bez leczenia? Jeśli nic nie zrobisz, kilka miesięcy.

Najwyżej pół roku.

Leczenie może przedłużyć to do lat.

Zła wiadomość jest taka, że masz raka piersi,

ale dobra wiadomość jest taka, że są nowe leki.

Ten drugi lekarz pytał, czy nadal biorę leki.

Czy to by coś zmieniło?

To moja wina, że jest nawrót.

Nie myśl w ten sposób.

Przepraszam. Dobrze.

Do zobaczenia.

Zrobiłaś konsultację anestezjologiczną. Jakieś obawy?

Zoe miała infekcję wirusową, która uszkodziła serce.

Martwiliśmy się. Ale poza chorym sercem,

była młodą, silną kobietą. Jej stan był stabilny

w trakcie operacji i po przeszczepie serca.

-Więc byłaś zadowolona? -Tak.

-Mirti? -Ja tak samo.

Byłem zadowolony z operacji.

Oczywiście nie było mnie przy ekstubacji.

Więc nie będę tego komentować,

ale zatrzymanie akcji serca nastąpiło wkrótce po tym.

Nie wiem, czy jest tu jakieś powiązanie.

Nie wiem, czemu się wykrwawiła.

-Może to przez ciśnienie. -Wszyscy wiemy,

że przeszczep serca to skomplikowany zabieg.

-Nie dowiemy się, co się stało. -Dziękuję, Monico.

Czy ktoś chce coś dodać?

Przeprowadzimy autopsję oraz, jak już mówiłem,

dochodzenie w sprawie śmierci Zoe

Mamy problem. Wyciągnął kroplówkę.

-Shane. A ty dokąd? -Zatrzymać go.

Jeszcze cię nie wypisałem.

Krwawisz.

Shane, wyjdź stamtąd, a ja cię opatrzę, dobrze?

Proszę.

Nie chcę umierać.

Chodź.

Mam do kogoś zadzwonić? Do rodziny czy dziewczyny?

Shane, potrzebujesz wsparcia. Ludzi wokół.

-Kto ci pomógł za pierwszym razem? -Nikt. Nikt nie wie.

Jak chodziłeś na wizyty? A operacja, chemioterapia?

Wziąłem wolne, zmieniłem posterunek.

Nie wchodziłem do szatni. Pracowałem sam.

A niech to. Możesz to potrzymać?

Jak się skaleczę, muszę wszystkim powiedzieć.

Może tym razem powinieneś komuś zaufać.

Nie chcę leczenia.

Przynajmniej dowiedz się, czego odmawiasz.

Mogę rozmawiać z dr Erin Phipps?

Dziękuję.

Mówi dr Tabb Patel. Jak się pani miewa?

Świetnie. Mam pacjenta z rakiem piersi.

Terapia standardowa nie działa. Czy nadal szuka pani

pacjentów do badania klinicznego?

Świetnie. To Shane Wozniak. Mężczyzna.

Tak, to nietypowe. Mogłaby pani zrobić wyjątek?

Dobrze, dziękuję.

Rozumiem, że badanie jest ważne,

ale czy możemy Dobrze. Dziękuję.

Dzwonię w sprawie naszej wcześniejszej rozmowy.

Mówi dr Tabb Patel. Dobrze, rozumiem.

A program dostępu do leków?

Dobrze. Dziękuję. Mówi doktor Patel.

Nazywa się Shane Wozniak. Tak, to BRCA.

Miała to jego matka i babcia. Tak!

Idealnie. Bardzo dziękuję. Do usłyszenia.

Do zobaczenia za miesiąc, panie Heritage.

Cześć, Connie. Szybko wróciłaś. Miałaś być za tydzień.

Ciśnienie mi skoczyło, mam złe wyniki moczu.

-Skąd wiesz, Connie? -Kupiłam test. O dwa.

Coś jest nie tak. Naprawdę.

Już mówiłam, ciśnienie w normie, nic ci nie jest.

Chciałabym być taka zdrowa jak ty.

-Tutaj, Connie. -Już dobrze. Tędy.

Trzymaj się mnie. Już dobrze.

Już dobrze.

To badanie kliniczne. Nie ma gwarancji,

że to leczenie ci pomoże

albo przedłuży ci życie, ale to dobry szpital

i dobry zespół, którzy mają świetne wyniki

w badaniach nad rakiem.

Na twoim miejscu bym się zgłosił.

-Królewskie Kobiety? -I jeden mężczyzna.

-Dzięki. -Masz jakiś transport

czy wezwać taksówkę?

Nie trzeba.

-Shane! Hej. -Kiepskie wieści.

No dalej.

To ma sens, jeśli rozrusznik wywołuje częstoskurcz.

W czwartek chyba Nico będzie u nas.

-Zobaczymy, co z tego wyjdzie. -Dzięki.

Niech mi ktoś pomoże.

Czy leki mogły uszkodzić nerkę?

Nie, wymiotowałaby gorzej. To raczej zatrucie.

-Connie. -Co się dzieje?

To dziwne. Wymiotuje w regularnych odstępach.

Pokaż. Ona rodzi, wy znachorki.

-Co? -To niemożliwe!

Niemożliwe. Termin porodu za sześć tygodni.

Muszę cię zbadać.

-Boże. -Połóż się.

-Frankie, wezwij zespół. -Właśnie tak.

-Dobrze. -Dzwonię z nefrologii.

Potrzebujemy położnika. Pacjentka rodzi.

Może będzie cesarka. Nie ma lekarza.

-A kto jest? -Kto jest?

-Potrzebujemy tu kogoś. -Która to zrobi?

-Bo dziecko już wychodzi. -Wezwę położną.

-Nie! -Frankie.

-Nie ruszaj się. Zostań. -Connie.

-Nie! -Kochanie, spójrz tutaj.

Posłuchaj, Connie. Posłuchaj mnie.

Spróbuj się rozluźnić.

Przy następnym skurczu przyj, a wyjdzie główka.

-Jesteś ze mną, Connie? -Tak.

-Właśnie tak. Dobra dziewczynka. -Dasz radę.

Dobra dziewczynka.

-Przyj. -Dalej. Tak jest. Przyj.

Przyj, Connie. Przyj.

Bardzo dobrze.

-Połóż się. -Co się dzieje?

W porządku, połóż się. Połóż się na łóżku.

Dobrze. Zabieramy go.

Podłączymy go.

Moje dziecko żyje? Proszę powiedzieć.

-Spokojnie. -Żyje?

-Nic mu nie jest? -Tak.

-Nic mu nie jest. -Zupełnie nic.

-Chcesz dziecka? -No co ty.

-Ani trochę? -Kiedy miałabym na nie czas?

W czasie rezydentury? Niemożliwe. A po specjalizacji

Nie zagalopowałaś się?

Nie zostałaś jeszcze przyjęta do mojego programu.

Jeśli miałaby być szansa, to teraz,

więc raczej do tego nie dojdzie.

Zacząłem brać deksametazon na opuchliznę.

Kto to przepisał?

Mam tylko bóle głowy,

a dzięki niemu mijają. Czuję się normalnie.

Daj spokój.

Naprawdę myślisz, że nadal bym tu pracował,

-gdyby istniało ryzyko? -Nie ty decydujesz.

Nie potrafisz tego ocenić.

Dlatego pokazałeś mi tomografię. Mam cię monitorować.

To jeden z powodów. Bo ci ufam.

-Daj mi kluczyki. -Co?

Skoro tak, to mam kilka zasad.

Nie możesz prowadzić.

-Frankie. -Poza tym pójdziesz do chirurga,

który niezależnie zbada tego guza.

Dopóki nie poddasz się leczeniu

i nie zbadasz motoryki rąk, nie możesz prowadzić.

-Takie są moje warunki. -Dobrze.

Ja też mam pewne warunki.

Nie przychodź do pracy z gorączką wyższą niż 38,2.

-38,8. -Właściwie to 38.

Dobrze.

Odwieź mnie do domu.

-Popiersie Napoleona. -Daj spokój.

-To jakaś miejska legenda. -To prawda.

Chciał się przekonać, o co to całe zamieszanie.

-Tak, mieszadło do pralki. -Nie!

-Tak. -Serio? Z przodu czy z góry?

-Z góry. Ratownicy je usunęli. -Co?

Ponoć niby sięgał do szafki.

Upadek na randce.

Tak. A ty, Frankie?

Suszarka. Nie, nie.

-Końcówka do loków. -O Boże!

-Ale numer! -Jezu. Niezły numer.

-Masz taką. -Tak.

-Ale jeszcze nie używałam. -Dobra.

-Halo. -Frankie?

-To ty, Sam? -Ktoś coś schrzanił, Frankie?

-Nie wiem, co się stało z Zoe. -Czy ktoś nawalił?

Ja nie Nie mam ci nic do powiedzenia.

Co wszyscy ukrywają?

Jeśli chcesz, możesz złożyć skargę.

Powiedz mi, czy ktoś coś schrzanił.

Przykro mi. Nie wiem, co się stało.

Przykro mi.

Serce pochodziło od niepewnego dawcy,

więc było zagrożenie, ale poprosiła o radę. Oboje.

Chciałam wierzyć,

że serce będzie zdrowe, więc ją zachęcałam.

Prawda jest taka, że inaczej pewnie by umarła,

czekając, a ja nie byłam na to gotowa.

Nie byłem gotowa.

Jedynie wydłużyłam cierpienie jej biednej rodziny.

Może to nie przez serce.

Był przeciek przez anastomozę.

Zmartwiłam się w czasie operacji, więc to zgłosiłam.

Jak to "zgłosiłaś"?

Mniejsza z tym.

Czym? Nie rozumiem.

-Nieważne, Frankie. -Jak to "zgłosiłaś"?

-Co tam się stało? -Zignoruj mnie.

Jestem pijana. Nie wiem, co mówię.

Lou, to ja. Co dokładnie widziałaś?

Szew wyglądał na luźny.

Musiało być inaczej. Trzymał się dobrze.

-Wykrwawiła się. -Nie od razu.

Nie wiemy, czy to było powiązane.

Powiedziałaś Mitriemu podczas operacji,

a on co zrobił?

Nie powinnam o tym rozmawiać.

-Lou. -Powiedziałam ci to w zaufaniu.

-Nie mów nikomu. -O czym?

Niech to się toczy swoim torem.

Jakość czy ilość? Ja stawiam na jakość.

-Omów to z żoną. -Już to uzgodniliśmy.

Moje życie, mój wybór.

Tak Chrissy nazywa defibrylator.

Nie mówimy, na co się piszą,

gdy zgadzają się na ten zabieg.

To twoja decyzja, mamo.

Cokolwiek postanowisz, będę cię wspierać.

Wybacz, że cię tak potraktowałem. To nie było fajne.

Zdecyduj, po czyjej jesteś stronie, księżniczko.