Original subtitles

Niech mi ktoś pomoże! To moja żona.

Biegnij na pogotowie! Odezwij się

Słyszysz

Już dobrze. Nie oddychała.

-Zajmę się nią. -Pokój 33.

-Proszę ścisnąć moją dłoń. -Leczyłaś pacjentkę z gruźlicą?

-Miałaś maskę? -Nagły przypadek.

Czyli nie. Nie powinno cię tu być.

Jesteśmy tu jako lekarze. Nie możesz mi rozkazywać.

To nagła niewydolność serca wywołana przez wirusa.

-Wirus w sercu? -Niestety ma pani uszkodzone serce.

Umieszczę panią na liście po przeszczep.

Potrzebuje czasu. Poczekaj, aż cię usłyszy.

I nie obiecuj jej głupot.

-Gdzie się tego nauczyłeś? -Praktyka.

Bezsenne noce. Więcej praktyki.

-Mam też inne zdolności. -Sypiasz z Mitrim.

Spędził lata, studiując ciało.

Pominę szczegóły, ale nie chcę, by to się skończyło.

Bądź ostrożna. To twój szef.

SZPITAL

-Halo? -Cześć.

Ktoś przeniósł ginekologię albo się zgubiłem.

-Co tam robisz? -Szukam pacjenta z chorym sercem.

-To chyba nie znajdziesz. -Bardzo śmieszne.

Brak łóżek, wykopali go.

-Jest outsiderem. Biedak. -Muszę znaleźć ginekologię.

-Poczekaj chwilę. -Znalazłeś?

Nie, rozwiązałem problem łóżka.

-Trzeba powiedzieć pani premier. -Tabb, muszę kończyć.

Co znaczy "outsider"?

Przeniesiony na inny oddział z powodu braku łóżek.

Zamienię się. Chorobę też chętnie zamienię.

Na coś prostego, jak infekcja dróg moczowych.

Antybiotyk i wrócę do pracy.

Jakieś pytania na temat pompy?

Można ją dostać w innym kolorze? Coś mniej sztucznego?

Nie chcesz szpanować po szkolnej stołówce?

To cię tam zaprowadzi.

Jesteś młoda, masz dobre wyniki, więc dasz radę.

-Doktorze Nader. Dzień dobry. -Pani Mendosa.

Sprawdzam, jak się pani czuje

-przed jutrzejszą operacją. -Frankie pana uprzedziła.

Właśnie widzę.

Mam w czymś pomóc czy dr Bell już to zrobiła?

-Nie trzeba. -Dobrze.

Damy pani odpocząć?

Do widzenia.

Zdałaś wszystkie przedmioty na medycynie?

-Tak. -A co z anatomią?

Jesteś na nefrologii, prawda? A Zoe jest na kardio.

Nefrologia to nerki.

A kardio to serce.

Zoe jest moją pacjentką, a ty ze mną nie pracujesz.

Nie mam tego zaszczytu.

Boi się jutrzejszej operacji.

-Chciałam ją uspokoić. -Mała rada.

Nie przywiązuj się do pacjentów.

-Swoich ani cudzych. -Nigdy tego nie rozumiałam.

Jak mamy im pomóc

bez więzi z nimi? Moglibyśmy być robotami.

Nie da się powiedzieć, że nie możesz pomóc,

jeśli jest się do niego za bardzo przywiązanym.

-Gdzie sobie dajesz? -Prawy pośladek, dr Bell.

Dupek!

Ty pierwszy.

Cześć.

-Tabb Patel. Macie mojego pacjenta. -Tędy. Łóżko 42.

-Zaraz tam będziemy. -Hej, jestem Tabb.

Witam, jestem Abe.

-Jak się masz? -Pewnie lepiej niż pan.

Przepraszam za sytuację z łóżkiem.

To jedna noc. Jutro będziesz na kardio.

Kiedy przyjdzie lekarz? Mój brat już długo czeka.

Jak to?

SOR twierdzi, że to epizod omdlenia.

Że pan zemdlał.

Nie wiadomo czemu.

Przyczyn może być wiele.

Miał pan już coś takiego?

Zawroty głowy, duszności?

-Nie. -A pielęgniarki?

-Bawi cię to? -Nie zwracaj na niego uwagi.

Urodził się lewą nogą. Daruj mu, Felipe.

-Jest w porządku. -Zawsze tak mówisz.

Nigdy się nie stawiasz i dlatego wepchnęli cię

-na gino gine -Ginekologię.

Oddział dla babek, a nie kardiologia.

Brat wygląda na kogoś z problemami rozrodczymi?

Nie wiem. Mam zobaczyć?

Chcę, żebyś odkrył, co dolega mojemu bratu.

Rób, co do ciebie należy. Tego chcę.

Proszę podłączyć EKG.

Lepiej nie sypiać z szefem.

Dzięki za radę.

Może wyglądać na plus, ale tak naprawdę to samobójstwo.

Chciała zaprosić Steele'a, żeby dołączył.

Chyba że też chcesz dołączyć.

Mów, co chcesz, on i tak ma cię na oku.

-Kto się spóźnił? -Kelly Reid.

To twoja pacjentka. Może chcesz rzucić okiem?

Kelly skarży się na ból, hematurię,

dyskomfort przy oddawaniu moczu i coraz mniej moczu.

-Kreatynina? -Kreatynina i mocznik podwyższone.

Patrzcie, kogo przywiało.

-Doktor Berger. -Kelly Reid, moja ulubiona pacjentka.

-Akurat w to uwierzę. -A powinnaś.

Kelly miała niewydolność nerek, wywołaną nefropatią refluksową.

Miała szczęście, że dostała nerkę.

Tanya mówiła, że cię boli. Pokażesz mi?

W miejscu przeszczepu?

Bierzesz leki regularnie?

-Oczywiście. -Jeśli nie,

-musisz nam powiedzieć. -Kelly wie, co robi.

Prawda, Kelly?

-Jak rodzice? Przyjadą? -Nie.

-Tata znów jest tatą. -No co ty.

-Chce zaludnić planetę. -A mama?

-Co u niej? W porządku? -Parkuje auto.

Pozdrów ją ode mnie.

-Kłamała, że bierze leki. -Nie ona pierwsza.

To duży skok. Częste rzeczy zdarzają się często.

-Myślę, że to drogi moczowe. -Sprawdź to.

Zorganizuj badanie moczu i USG,

by się upewnić, że nie ma infekcji.

Pilnuj jej. Nie możemy stracić tej nerki.

A co do kontaktu wzrokowego, to 70-30 było na twoją korzyść.

Skąd wiesz?

Panie Filau.

Przepraszam za sytuację z łóżkiem.

W porządku. Jest tu wiele pięknych kobiet.

-Jasne. -Obiecano nam lepszy model.

Tak?

Jak tylko zwolni się miejsce, przeniesiemy pana brata.

-Jak długo EKG nie działa? -Rano działało.

-Już. -Co to za miejsce?

Co wy tu robicie?

Robimy, co w naszej mocy.

Panie Filau, czy kiedyś już pan zemdlał?

-Nie. -Zawroty głowy?

Nie, żadnych.

-Po prostu musiał pan tam być. -Jasne.

Czy przez ostatni rok był pan w szpitalu?

-Panie Filau? -Tak.

Lekarze mówią, że to udar cieplny.

-Co się stało? -Zakręciło mi się w głowie.

I nic nie powiedziałeś?

-To był ten szpital? -Southern General.

-Zrobili EKG? -Tak, zrobili mnóstwo badań.

-Niech prześlą wyniki faksem. -Faksem?

Wciąż używacie faksów?

Dobry Boże, pagerów też.

Jesteśmy już w erze cyfrowej.

W rzeczy samej. Przekażę to dalej.

Muszę iść,

ale zostawiam pana w dobrych rękach doktora Patela.

Mogę na słówko?

Wywiad medyczny to szeroka sieć.

-Sieć, jasne? -Tak.

-Co zarzucasz? -Sieć.

-Mówi dr Patel. -Zajmie się tobą.

Na niewłaściwym łóżku z zepsutymi maszynami.

-Hej! -Dzięki.

-Masz prawdziwy dyplom? -Tak, dwa.

-Ze sztuki i medycyny. -Naprawdę?

-Tak, zaczekam. -Wyluzuj, bracie.

Facet ma dwa dyplomy. A ty?

To ja mam się zajmować chorymi.

Lubię go. Patrzę w jego oczy i widzę Boga.

-We wszystkich widzisz Boga. -Tak. Jestem szczęściarzem.

Jak nazywał się lekarz, który pana przyjął?

-Zac? -Jest tutaj.

Cześć, skarbie.

Zaopiekuj się tatą, a lekarze mamą, dobrze?

-Dobrze. -Okej.

Pociąg zaraz odjedzie ze stacji. Pożegnajcie się.

-Będę tu, gdy się obudzisz. -Dobrze.

Na razie, skarbie.

Jest w dobrych rękach.

Chodź, kolego.

-Ty będziesz mnie operować? -Chciałabym.

Potrzymam retraktor, ale zrobię to świetnie.

-LVAD. Dobra. Możemy zaczynać? -Tak.

Czas to pieniądz. Mamy dziś długą listę.

Zoe, spójrz na doktora Tannisa.

Policz od jednego do dziesięciu, powoli.

-Raz, dwa, trzy, cztery, pięć -Dobrze.

Mamy wyniki USG Kelly Reid.

Nie ma niedrożności ani obrzęku.

-A jej ból? -Pogarsza się.

-Jest jej mama? -Nie przyjechała.

-Pokażesz, gdzie boli? -Tutaj.

-Tak samo jak wcześniej? -Gorzej.

Dacie mi coś przeciwbólowego?

Paracetamol, który wzięłaś, powinien był działać.

Dostaliśmy wyniki USG. Nie ma śladów niedrożności

ani infekcji. Jeśli to nerka, musimy działać.

Czy coś pominęłaś?

Może coś zjadłam.

Co robiłaś w święto w weekend?

-Coś fajnego? -Siedziałam w domu.

-Oglądałam telewizję. -Gdzie mieszkasz?

-Z mamą czy z tatą? -U koleżanki.

Daj jej opioidowy lek przeciwbólowy.

Pomoże uśmierzyć ból.

Wynik USG Kelly jest dobry, ale jej stan się pogarsza.

-Musimy pilnie zrobić biopsję. -Oczywiście. Zróbcie to od razu.

Doktorze Nader?

W Southern General nic nie mają w aktach,

ale na EKG odkryłem więcej patologicznych załamków Q.

Po czterech latach nauki

wciąż wyglądają jak bazgroły, ale trochę mnie to martwi.

I słusznie. Możliwe, że miał zawał.

Musieli go przeoczyć.

Sprawdź, co się dzieje, i daj znać.

-Panie Filau! -Czy mój tyłek wygląda w tym grubo?

-Proszę wracać do łóżka. -Dobrze. Mów mi Abe.

Jakim cudem nikt nie zauważył zawału?

Nawet pan.

Chyba mój tyłek straszy panie.

Jeśli nie powie pan lekarzom, co się dzieje, nie pomożemy.

Mam samolot. Nie pozwolicie mi lecieć.

-Jest pan bardzo chory. -Czuję się dobrze.

Serce panu nieprawidłowo bije.

Wie pan, co jeszcze jest nieprawidłowe?

Asystolia. Pozioma linia. Śmierć.

Można nie wysiąść z samolotu,

a podróż powrotna będzie w ładowni.

Co jest tak ważne, że ryzykuje pan życie?

Komunia kuzynki.

Byłeś kiedyś na mszy?

Nie chodzi o jakiś chrześcijański, obowiązkowy, niedzielny rytuał.

Mówię o mszy w stylu Samoańczyków.

Razem z Felipe śpiewamy basem,

a moje ciotki, siostrzenice i szwagierki

śpiewają altem.

Razem rozniesiemy ten kościół,

a dziewczynka zapamięta tę chwilę do końca życia.

Za każdym razem, gdy będzie się bać albo martwić,

że nikogo przy niej nie ma,

wspomni ten dzień i przypomni sobie tę melodię.

Będzie pamiętać, że nie jest sama. Że Bóg jest z nią.

Jezuici trzymali mnie w szponach swoich nauk

przez kilka lat w podstawówce.

Kojarzę, że Bóg pomaga tym, którzy pomagają sobie.

Wydaje mi się, że zawroty głowy i bóle w klatce

to wiadomość, którą chce ci przekazać.

Ale odwracasz wzrok i patrzysz w drugą stronę.

Ty. Laleczko.

Tak, ty. Tutaj.

-Czego szukamy? -Słucham?

Opowiedz nam o jej anatomii.

Aorta wstępująca, przedsionki,

prawa komora i tętnice płucne.

-Jak to wygląda? -Dobrze.

-Możemy wszczepić LVAD? -Tak.

A co z tym tętniakiem? Czy to problem?

Nie było tego na

Tutaj jest. Czy to problem?

Tak, to główne przeciwwskazanie.

Więc nie wszczepiamy implantu?

Zadzwonię do Steele'a. Zszyj ją. Szybko.

Zanim skończysz zszywać górną część rany,

dolna sama się zagoi. Sprytnie.

Powinnaś zostać rodzinnym i rodzić dzieci w Byron Bay.

-Nie chcę być rodzinnym. -Jesteś za miękka na operację.

Nie dasz rady.

Rozpłaczesz się? Daj spokój.

Wyświadczam ci przysługę.

Nie można wszczepić LVAD Zoe. Tętniak w aorcie wstępującej.

A niech to. Jak duży?

Nie wiem, 3-4 centymetry.

Tak czy siak, ma tylko jedną opcję.

-Jest na liście? -Teraz będzie wyżej.

Dzięki za informację.

Bądź przy niej, gdy się obudzi.

Niezły mieliście weekend. Ostro balowaliście.

Możesz je wyjąć?

-Cyberstalking jest zakazany. -Raczej

nie przejmujesz się zasadami, Kelly.

-Pijesz? -Wypiłam jednego szota.

-Bierzesz? -Nie, nie brałam.

A leki, które miałaś wziąć?

Immunosupresanty na nerkę.

Co pokazała ukryta kamera?

Chyba nie rozumiesz powagi sytuacji.

-Rozumiem. -To nie jest infekcja.

Jeśli grozi ci odrzucenie nerki, muszę zacząć działać.

Bierzesz leki codziennie?

Mama miała je podrzucić, ale nie przyszła.

Czyli nie wzięłaś leków

przez cały weekend.

Mama miała je przynieść.

Przestań. To twoje ciało.

-Winisz innych i kłamiesz. -Chcę innego lekarza.

Nie kapujesz? Ktoś dał ci nerkę.

Wielu nie ma takiej szansy, możesz

Zostaw mnie w spokoju!

-Odwal się! -Co tu się dzieje?

-Pani doktor? -Wynoś się!

-Wynocha! -Nie mów tak, dziękuję.

NEFROLOGIA

Dr Bell z City West Public.

Chodzi o pani córkę, Kelly. Proszę oddzwonić.

To pilne.

Niech nam żyje sto lat

Niech nam żyje droga Maria

Niech nam żyje sto lat

-Pokrój tort. -Wygląda pysznie.

Pewnie wszystkie panie trzymają cię w ryzach.

-Nie tak bardzo. -Nie przedstawiłeś się.

-Enrico. -Miło cię poznać.

Dzień dobry! Jest pan lekarzem?

Pacjent na łóżku 42 chyba nie żyje.

Hej! Abe. No dalej.

Włącz alarm. Wezwij zespół!

A niech to. Abe, no dalej.

Słyszysz mnie? Szlag. Mów do mnie. No dalej!

Zaczynam resuscytację. Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć

dziesięć, jedenaście, dwanaście. Niech ktoś przejmie.

-Kaniula. -Mam.

-Gdzie klucz? -Szybko, szybko.

Abe, zostań ze mną.

Trzymaj się. No dalej.

-Co się dzieje? -Pacjent to

-Chodź. -Samoańczyk, 38 lat.

Przyjęty wczoraj. Omdlenie.

-Wysokie ryzyko -A dostęp?

Odsuń się. Daj mi to. Cofnij się.

Jak długo to trwa?

-Nie wiem. -Nie wiesz?

-Nie wiem. -Załaduj.

-Dziękuję. -Niedobrze.

Sprawdźmy akcję serca.

-Sprawdzamy. Elektrody gotowe? -Odsunąć się.

-Co my tu mamy? -Zacznij reanimację.

Brak rytmu. Adrenalina.

Resuscytacja. Szybko.

-Licz. -Sześć, siedem, osiem, dziewięć

-dwanaście, trzynaście -No już. No dalej!

szesnaście, siedemnaście, osiemnaście

Odsunąć się. Dobra. Sprawdzić rytm serca.

Sprawdzam. Odsunąć się.

-Nadal nic. Dawka adrenaliny. -Zacząć resuscytację.

-Z drogi. Licz. -Dalej!

Dalej! Sprawdzam

-Osiem, dziewięć, dziesięć -No dalej.

13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20,

21, 22, 23, 24, 26, 27,

28, 29, 30

Cholera.

-Pakujcie się. -Nie.

Spróbuj jeszcze raz!

Jeszcze raz! Jest miły!

-Zadbaj o dostęp! -Reanimowałem go.

-To oddeleguj. To nie wystarczy. -Oddelegowałem.

Naucz się zbierać wywiad.

Idiota.

Prosiłeś o EKG.

Tak.

-Wypełniałeś już akt zgonu? -Nie.

Załatwię trumnę. Wypełnij to jak najlepiej.

W razie czego zawołaj mnie.

Dziewczyno od retraktora.

Czuję się, jakby powalił mnie zawodnik sumo.

To chyba dobrze.

Teraz powinnaś powiedzieć:

"Operacja się udała i dożyjesz 120 lat".

-Cześć. -Cześć.

Obudziłaś się.

-Co się dzieje? -Nie wiem.

Zoe miała tętniaka na aorcie wstępującej.

Nie było go na obrazie.

-Co to -Co to znaczy?

Aorta nie była na tyle silna, by utrzymać LVAD.

Musieliśmy przerwać zabieg.

-Dlaczego? -Nie mogliśmy jej wszczepić.

-To było zbyt ryzykowne. -Zbyt ryzykowne?

Jesteś na liście do przeszczepu jako priorytet.

Chirurdzy już konsultowali się z lekarzami,

więc tym razem będziesz pierwsza.

Przepraszam, Zoe.

Wiem, że nie na taką wiadomość czekałaś.

Przepraszam.

-Trumna. -Szukam wyników biopsji

-pacjentki, Kelly Reid. -Nie powinien był być na ginekologii.

To nie moja wina.

EKG się nie działało, a nowe przyszło za późno.

Mogłem zrobić coś więcej?

Boże, nie. Tabb, to nie twoja wina.

Takie rzeczy będą się dziać.

Okej. Dziękuję.

Rano o 10.00 zleciłam biopsję, ale wciąż jej nie było.

-Ta nerka zaraz padnie. -Nic tu nie działa.

Biopsja Kelly Reid. Czemu jej nie było?

Dostała dziś heparynę. Musiałam odwołać biopsję.

Wstrzymałam leki. Kto jej to dał?

Nowa pielęgniarka. Załatwione. Jutro ma biopsję.

Możemy nie mieć czasu do jutra.

Zoe nie dostała LVAD. Tętniak w aorcie.

Mówi profesor Berger. Proszę zostawić wiadomość.

Mówi doktor Bell. Przepraszam, że dzwonię tak późno.

Chodzi o Kelly Reid. Jej sytuacja szybko się pogarsza.

Wiadomość zostanie wysłana jako SMS.

Dobra. Dzięki.

Terapia przeciw odrzuceniu. Trzeba ją podać.

-Dostałaś zgodę? -Tak, w tej chwili.

Nerka się nie przyjmuje.

Dam ci leki, żeby ją ocalić.

Muszę założyć ci wenflon.

-Zabierzcie ją. -Daj mi dostęp.

Jeśli stracisz nerkę, musimy ją usunąć.

-Potem dializy. -Odwal się.

Na zawsze.

To była druga szansa.

Nie można ci ufać. Nie będzie kolejnego dawcy.

Będziesz "naruszającą zasady". I dializy do śmierci,

czyli jak tylko wda się infekcja.

Nie musisz mnie lubić, daj mi pracować.

Liczy się tylko to, by uratować przeszczep.

Jeszcze jest szansa, ale musisz współpracować.

Dobrze?

Hej. Abe jeszcze nie śpi?

-Co? -Gdy pana nie było,

pana brat miał zawał serca.

Próbowaliśmy go reanimować,

ale niestety się nie udało.

-Nie rozumiem. -Pana brat nie żyje.

Jezu.

Frankie?

Cześć, Zoe.

Słyszałam o tętniaku. Tak mi przykro.

Jak długo? Jeśli nie będzie dawcy.

-Ile mi zostało? -Nikt nie potrafi odpowiedzieć.

Dwa dni? Dwa tygodnie? Ile?

-Porozmawiaj ze Steele'em. -Proszę cię.

-Nie ja powinnam -Proszę.

Jeśli nie przeżyję, muszę wszystko zaplanować.

Powinnaś to zrobić.

Twoja herbata. Wyglądasz dużo lepiej. Dobrze.

Dzięki.

-Tak, mówi doktor Patel. -Felipe robi zamieszanie.

Przestał na chwilę, a potem znowu.

Powinieneś po niego przyjść.

Stracił brata. Powinien móc go opłakiwać.

Tak, ale jest bardzo głośny.

Straszy pacjentów.

-Co mam zrobić? -Sprawić, by rozpaczał nieco ciszej?

Już idę.

Abe powinien był być na kardiologii.

Powinien był mieć porządne łóżko.

A wy go trzymaliście tutaj.

-Co to za miejsce? -Może pan złożyć oficjalną skargę.

To go nie przywróci do życia.

Bardzo mi przykro.

Koniec odwiedzin. Musisz go wyprosić.

Nie.

Jak było wczoraj? Czujesz się lepiej?

To dobrze.

Zleciłaś lek pacjentce bez konsultacji ze mną.

-Nerka nie działała. -Ten lek zagraża życiu.

-Dzwoniłam do ciebie. -To za mało.

Ustaliłaś to z Bergerem?

Jakiś problem?

Doktor Bell przepisała pacjentowi steroidy

bez konsultacji ze mną ani specjalistą.

-A zgoda? -Próbowałam,

ale było tak mało czasu, że musiałam działać.

-Miałaś pozwolenie, czy nie? -Nie.

Ona ma zniknąć.

Nie zawsze masz to, czego chcesz, Rupe.

-Spytaj moją matkę. -Nie słuchasz mnie.

Zacznij działać, na litość boską.

Myślisz, że nie wiedziała, co ją czeka?

Wiedziała, że ryzykuje posadą, ale i tak postanowiła ją ratować.

Potrzeba nam tego więcej.

Sypiasz z nią? Takie chodzą plotki.

Wolę Frankie od zwykłych

śmiertelników czy księgowych.

Tacy lekarze utrzymują ten dysfunkcyjny statek na powierzchni.

-Rozumiem, że tak. -Przestań mieć kosmate myśli.

Tak?

Dzięki za informację. Zaraz zejdę.

-Mamy już dawcę. -Płuca i serce.

Masz ją przynajmniej zawiesić.

-Ile on miał lat? -Jakieś 24, 25.

-Wypadek samochodowy? -Jechał rowerem.

Bardzo smutne.

Damy jego sercu kolejne 60 lat, co?

Pacjentka chciałaby kolejnych 60 lat.

Podobno mamy serce.

Mam coś w planach.

Ty to przejmij, a ja zrobię to.

Nie trzeba.

Operowałeś 14 godzin.

Dzięki za propozycję, ale dam sobie radę.

Nie wiemy, czy będzie pasować.

Zoe, serce wygląda świetnie. Możemy zaczynać.

Zabiorą cię na salę.

-Teraz? -Musimy być gotowi.

Serce dawcy jest w drodze.

Dobrze.

-Kto operuje? -Mirtri.

-Będziesz asystować? -Tak.

Kiedyś miałam lodówkę w tranzycie i czekałam dwa dni.

Jechali przez Adelaide.

Może nie powinniśmy jeszcze wyciągać starego.

Nic ci nie będzie.

Zoe, jesteśmy gotowi.

Gdzie Zac?

-Zac? -Widzisz go?

-Nie. -Musimy jechać na salę.

To nie może czekać.

Nie jadę, póki nie zobaczę syna.

Znajdę go.

-Zac? -Zac! Gdzie jesteś?

Zac! Zgubiliśmy Zaca.

-Sprawdzę na górze. -Tak.

Zoe, rodzina oddała serce. Nie ma czasu.

Nie próbuj wzbudzać we mnie poczucia winy.

Chcę wiedzieć, że jest cały.

Rozumiem cię. Też mam rodzinę, dzieci.

Więc rozumiem. Dla nich musisz być dzielna.

-Proszę, pozwól nam pracować. -Nie! Najpierw z nim porozmawiam.

-Frankie? -Tak.

-Tu jest. -Mamy go.

-Znaleźli go. Jest bezpieczny. -Daj mi go.

Cześć, Zac. Rozmawiam z twoją mamą.

-Chce z tobą porozmawiać. -Zac?

Zac, słyszysz mnie?

-Zac! -O co chodzi?

-O operację? -Tak.

Mama miała problemy z sercem. Dlatego była chora.

Lekarze dadzą jej nowe,

a wtedy znów będzie sobą.

To nie to samo, prawda?

To nowe serce cię nie zna.

Nie zabrało cię na trening.

Nowe serce nigdy nie położyło cię spać.

-Tak. -Ludzie mówią,

że kochasz sercem. Ale to nieprawda.

Bo my kochamy głową.

Mama wciąż cię kocha.

Trzeba wymienić tylko stare serce, pompę.

To poważna operacja. Mama się boi.

Musi porozmawiać ze swoim silnym synem.

Powiedz mamie, że ją kochasz. Dodaj jej odwagi.

-Mamo? -Zac. Cześć, skarbie.

-Nic ci nie jest? -Chcę do domu.

-Ja też, kochanie. -Zoe, proszę.

Kocham cię.

Mamusia musi już iść, dobrze?

Świetnie się spisałeś.

Zaczynamy.

-Pomóż mi, proszę. -Dzięki.

-Naczynia krwionośne gotowe? -Tak.

-Gotowi do odłączenia pompy? -Tak.

-Odłączmy ją. -Stój!

Nie odłączaj.

-W czym problem? -Luźny szew.

Sprawdź.

Co teraz, rezydentko?

Pomyliłam się.

Tak.

Dobra, odłączamy.

Rozruszajmy ją.

Odsuń się.

Ładuję.

Odsunąć się.

Dobra robota.

Okej, gotowe.

To moja sala operacyjna, nie twoja scena,

żebyś mogła grać w gierki.

Nie grałam. Sądziłam, że widzę luźny szew.

Chciałaś coś udowodnić.

Daj spokój. Masz mnie za tak nieprofesjonalną?

Nie znam cię.

Nadal jesteś z matką swoich dzieci?

-Nie przeginaj. -Chyba tak.

Oboje przegięliśmy.

Ale chcę wrócić do właściwego stanu.

Nie możemy się spotykać,

ale to nie powinno wpłynąć na naszą współpracę.

Nie ma ku temu powodów.

Produkcja moczu wzrosła. Poziom kreatyniny spada.

Bardzo dobrze.

Ciało dobrze reaguje.

Pewnie jesteś z siebie dumna.

Twoja mama nie oddzwania.

-Dlaczego? -Zapytaj ją.

-Ona wie. -Czego chcesz?

-Pomóc ci. -Może nie chcę twojej pomocy.

Chcesz żyć?

Dawca nerki był drugą szansą, a dziś dostałaś trzecią.

Kolejnej może nie być.

Od ciebie zależy, co z tobą będzie.

To dla ciebie.

Żebyś pamiętała o braniu leków.

Nie dodzwoniłaś się do Tanyi, mogłaś do mnie.

-Próbowałam. -Próbuj dalej.

Nie możesz tak po prostu robić, co chcesz.

Steele jest jej ojcem.

Tanyi? Co?

-To nepotyzm. -Lepiej tak nie mów.

Co wykazała biopsja? Odrzucenie nerki.

-Uratowałam jej życie. -A gdybyś się myliła?

Wiem, przez co przechodziła. Nie mogłam nic nie zrobić.

Nerka nie daje ci prawa robić, co chcesz.

W szpitalu jest pewien system, nie tylko dla ochrony pacjenta.

Po co mi cała ta wiedza, skoro nie mogę jej użyć?

Steele chce się ciebie pozbyć.

-A ty? -Żebyś nie trafiła w ręce policji.

Wiem, czemu rzuciłaś karierę w finansach.

Wiem, ile pracy tu włożyłaś.

Wiem, że chcesz się odwdzięczyć,

ale nie uda ci się, jeśli wylecisz.

Nie muszę ci mówić, ile osób czeka na twoje miejsce.

Nie schrzań tego.

Nie zawsze będę mógł cię uratować.

Co byś powiedziała pacjentowi w takiej sytuacji?

No mów.

-To guz mózgu. Łagodny? -Nie ma jeszcze biopsji.

Skup się na tym, co widzisz.

To glejak wielopostaciowy.

Rokowania?

Sześć miesięcy, maksymalnie dwa lata. Nie wiem.

-Takie są uroki neurochirurga -Nie wywijaj się.

Załóżmy że to glejak wielopostaciowy.

Co powiesz pacjentowi?

Nie kupuj zielonych bananów.

Kto jest pacjentem?

Odpowiedz, Frankie.

Kim jest pacjent?

Przypomniałabym mu, że mamy przed sobą tylko tę chwilę.

To wino ma 25 lat.

Ojciec dał mi je, gdy skończyłem studia.

Kazał wypić, jak zostanę profesorem.

Ten dzień nadszedł i nie mogłem się przemóc.

Nie wiem, na co czekałem.

Pewnie korkowane.

Yehida.

Na zdrowie.

Nie, nie. Dobre.

Bardzo dobre.

Mój ojciec lubił piwo.

Spisał się.

Słyszałeś, że krąży plotka, że mamy romans?

Tak. Słyszałem.

Co ty na to?

Bezczelny typek.

Hej.

Nie.

Mam kiepski dzień.

Cześć, kolego!

-Wcześnie jesteście. -Jak Zoe?

Odstawiamy leki uspokajające,

a niedługo ekstubacja.

-Hej. Witaj z powrotem. -Dzięki, Eli.

-Nie byłem gotowy, a potem -Jesteś lekarzem czy nie?

-Rozumiem. -Jesteś rezydentem.

Nie możesz zmieniać listy moich pacjentów.

Wiesz, że miałam przeszczep? Nie mogę stracić dziecka.

Świat weterynarzy musi być super.

Skalpel. Czas się zabawić.