Original subtitles

Pomocy!

Ratunku!

Pomocy!

CZĘŚĆ ZDARZEŃ FAKTYCZNIE MIAŁA MIEJSCE...

Ktoś ją popchnął?

Albo skoczyła.

Tu nie ma krwi, więc dostała kulkę na dole.

Skoczyła, wypadła lub ktoś ją popchnął. Potem dostała w głowę i odczołgała się.

Koszmar.

- Sprawa oderwała cię od uroczej Rity? - Tak teraz będzie?

- Wciągniesz Ritę w każdą rozmowę? - Gdzieżby!

Ale tak. To w sumie dobrze.

W zeszłym tygodniu oderwałbyś się od zupy z puszki i teleturnieju.

Nie widzę w tym nic złego. Pasują do siebie.

Właścicielką auta jest Maggie Moore. Mieszka niedaleko.

- Powiedziałeś "Maggie Moore"? - Dziwne, nie?

KANAPKI CASTLE DLA KRÓLÓW

10 DNI WCZEŚNIEJ

- A żona zabrała pierścionek? - Nie.

Nie miałem pojęcia,

że nasz kontrakt małżeński uprawnia ją do pewnych uprzejmości.

A co to niby znaczy?

Co jest, kurwa?

- Spoko, po prostu odetnij! - Żadne spoko, pleśń jest niejadalna.

Dajesz mi 20 centów za dolara. Jest zjadliwa.

Jeśli już, to jadalna. Jezu!

- A ten cały kontrakt jest ważny? - Tak.

Jej psychiatra twierdzi, że obiecałem Maggie duże zarobki.

Zapierdalam zgodnie z planem,

bo inaczej jęczy, że jestem skąpy, wyobrażasz sobie?

Kupiłem pierścionek za 600 dolców i ledwo zipię.

- Prosta sprawa. - Właśnie.

Więc kupuję przeterminowane żarcie,

by zarobić na jej psychiatrę, któremu się skarży, że żałuję jej forsy.

Gdzie mój szajs?

Rozmawiamy.

Już wszystko powiedziałeś. Gdzie mój szajs?

- Nie mów, że zgubiłeś, to wrażliwe dane! - O chuj.

Mags?

Maggie?

Kurwa!

Mags?

Coś się stało?

Co z ciebie za potwór?

Przysięgam, że to nie moje.

- Kłamiesz. - Naprawdę!

To koperta Tommy'ego T, przysięgam na Boga!

Nie masz prawa przysięgać na Boga!

Kurwa, co tam było?

Zdjęcia.

Dzieci. Małych dzieci.

W mordę! Nie mam z tym nic wspólnego, serio!

Miałem je tylko przekazać.

Przyniosłeś ten syf do naszego domu! Do mojego!

Po co się z nim zadajesz?

To zasraniec, dobrze wiem, ale nie są moje.

Przekazujesz je! Jesteś wspólnikiem zbrodni...

choć ci nie wierzę!

Co ty, kurwa, gadasz?

- Myślisz, że mnie to kręci? - Nie wiem, co cię kręci!

To tylko interesy!

Przekazuję przesyłki i dostaję tanie żarcie!

Rozumiem, nie umiesz zarobić na życie, ale to?

- Musisz wyjść. - Słucham?

- Tak! - To mój dom!

- Nie wyniosę się z mojego jebanego domu! - To wezwę gliny.

Nigdzie nie dzwoń!

To się wynoś!

Pierdol się!

Hej, pojebało cię? Jesteś jebnięty? Maggie znalazła zdjęcia!

Umawialiśmy się. To moja sprawa. Nikt nie kazał ci zaglądać.

Ja nie. Zrobiła to Maggie i wyrzuciła mnie.

Szukała pretekstu. Może dyma się z kimś...

Wcale nie!

To ty powinieneś iść się leczyć, zboku.

Co z tobą?

Mieliśmy układ! Ręka rękę myje! Jesteś po jej stronie?

- To syndrom sztokholmski! - Nie pieprz głupot, świrze!

To nie syndrom sztokholmski!

Łapią go ofiary porywaczy po zlasowaniu mózgu!

Ale z ciebie debil. Załatwi mnie na cacy!

No i co? Zostań tu!

Masz kibel, pełną kuchnię, mięcho, ser...

Jasne, marzyłem o takim życiu!

A jeśli pokaże te zdjęcia glinom? Uznają mnie za wspólnika...

Kurwa!

Byłem już karany, więc nie wciągaj mnie w to!

Więc jeśli potrzebujesz pomocy w odzyskaniu zdjęć, co musisz zrobić,

to znam jednego typa.

Kapujesz?

Tak, zajmę się tym!

Chcę moje jebane zdjęcia!

Jego życie nieoczekiwanie się zmieniło.

Co wieczór zjadał puszkę zupy, oglądając Va Banque, chyba że był mecz.

Dzwonili przyjaciele, lecz nie chciał ich widzieć.

Nie chciał ich litości...

ale nie tylko.

Przez całe lata miał idealne życie

i nie umiał przyznać, że się skończyło.

To autobiografia?

Wszystko zmyśliłem.

Poruszające. Od dawna piszesz?

Nie nazwałbym tego pisaniem, ale bawię się tak od liceum...

od tego liceum.

Spójrz!

Niszczenie mienia publicznego. Byłeś chuliganem!

Było minęło.

Cieszy mnie to.

Tu niedaleko jest kawiarnia.

Napijemy się kawy?

Chodź, pomęczę cię maks 20 minut!

Podczas rozmowy

też możesz spytać tej drugiej osoby na przykład, od jak dawna pisze...

Właśnie miałem cię o to spytać.

To od jak dawna piszesz?

Dostałam pierwszy pamiętnik na 10 urodziny

i do 23 roku życia zapełniałam jeden miesięcznie.

Co stało się wtedy?

Wyszłam za mąż i dwa miesiące później urodziłam dziecko.

Rodzice nie byli zachwyceni. Minęło 12 lat i oto jestem!

Czyli mężatka i matka?

W separacji z dwójką dzieci.

A jak wyglądają sprawy u ciebie?

Nie mam dzieci...

a żona zmarła.

Przykro mi.

Życie.

Tak bywa, gdy człowiek ma inne plany.

To wcale nie cytat z Johna Lennona, tylko z komiksu...

- Hej, Mags! - Zabroniłam ci przychodzić!

Sprzątam ogród tak, jak lubisz!

Proszę, pogadajmy! Nie odbierasz telefonu!

Bo nie chcę gadać, rozumiesz? I nie przychodź do knajpy!

Posłuchaj mnie...

Słuchaj! Wiem, że jesteś zła, ale nie idź na policję.

Ten cały Tommy T jest jebnięty. Nie wiem, co zrobi, gdy go wsypiesz.

- Tobie, czy mi? - Tobie, mnie, nam obojgu.

Boję się o ciebie.

Spierdalaj!

Moja adwokatka się odezwie. Zachowaj ten kit dla niej.

Wzięłaś adwokata?

Proszę cię!

No serio?

Psychiatra ci kazała?

SZCZĘŚLIWY MASAŻ

Jeśli nie masz nic przeciwko, dziś naprawdę boli mnie szyja i kark.

Wyjątkowo...

Mam sporo stresów.

Czekają mnie trudne decyzje, które odmienią moje życie i przychody.

Kojarzysz kanapki Castle przy Indian School i Highland?

To bar?

Tak, z kanapkami.

Jestem franczyzobiorcą.

Na razie mam jeden lokal,

ale docelowo myślę o sześciu czy nawet siedmiu,

a potem nic mnie nie zatrzyma.

Znasz Howarda Schwartza ze Starbucksa? Należy do niego połowa świata...

a druga będzie moja.

Piękne marzenia. Co cię powstrzymuje?

Nic...

poza ewentualnymi przeszkodami prawnymi ze strony mojej żony, uwierzysz?

Co zrobiłby gość od Starbucksa?

Hej, Tommy?

Ustaw temat.

Pan Kosco?

Nie za głośno?

Tommy T wprowadził pana? Wyjaśnił sytuację?

Ma pan zapalenie krtani?

Jest pan głuchy!

Kurwa, poważnie?

- Umie pan czytać z ruchu warg? - CZEGO TRZEBA?

No dobra.

Sprytnie!

Super, żadnych śladów!

Więc...

Żona

grozi, że pójdzie na policję

w sprawie jakiejś zasranej sprawy Tommy'ego T. Nie oceniam.

Chciałbym, żeby ją pan od tego odwiódł.

Tak byłoby najlepiej, bo Tommy T. nie jest aniołkiem.

To dlatego pan nie wiedział, że telewizor ryczy!

KIEDY?

Jak najszybciej.

Robi mi pan przysługę.

Ma pan dożywotnio gratis żarcie w moim lokalu.

Dodatkowo, nie jako zapłata.

I jeden zakład.

Wygrana jest ogromna! Nie wiedziałabym, od czego zacząć...

ale pewnie podatki zeżrą połowę kwoty.

- Nie mam pojęcia. - Pewnie tak.

Ale 100 milionów dolców wystarczy.

- Karta na punkty? - Chcę tylko zapłacić.

Mamy fajne nagrody. Numer telefonu?

928-

965-

2541.

Maggie Moore?

Żona.

Jasne.

Dodać pana do karty?

Nie.

Czyli będzie tylko żona z Hanover Court.

- Czytnik nie działa, proszę przesunąć. - Nie mieszkamy przy Hanover Court.

Taki mam adres.

Mieszkamy przy Donna Circle. Dajmy sobie z tym spokój.

Już wiem. W systemie są dwie Maggie Moore.

Jedna z Hanover, druga z Donna. System jakoś je...

nie zamienił, tylko połączył numer. Dziwne.

Jak do tego doszło?

Nie skończyłeś opowiadać o randce z koleżanką z zajęć.

Bo to nie była randka, a ona ma dwójkę dzieci.

- Co z nią nie tak? - Nic takiego nie mówiłem.

Dobra, powiem coś dziwnego.

Dajesz.

Dajesz?

No wiesz? 10 lat w Stanach i podłapałeś takie coś?

Zmieniasz temat.

Dobra...

rety... Poszliśmy na sernik do kawiarni obok szkoły.

Zapłaciła i poczułeś się jak cienias. To faktycznie głupie.

Nie o to chodzi. Miała sernik na brodzie. Dosłownie okruszek.

Miała okruszek sernika na brodzie i przeszkadzało ci to?

- Cały czas na niego patrzyłem. - Czemu go nie zlizałeś?

Przesada? Spoko.

Delikatny ruch serwetką?

Pytałeś, jak było, no to mówię. Koniec kropka.

Zdajesz sobie sprawę z tego,

że odpuszczenie relacji przez zwykły okruszek jest nieracjonalne?

Poważnie.

Chcę przez to powiedzieć, że coś jest z tobą nie tak.

Dobry!

Hej, Rita!

- Dawno nie widziałam Jaya. - Spóźnię się do pracy.

- Jasne. - Ale my...

nie będziemy już razem.

O rety!

Tylko nikomu nie mów. Nie rozgłaszam tego.

Oczywiście.

Po prostu zmienił się w kogoś innego.

Totalnie cię rozumiem.

Szkoda, że od razu nie ujawniają swoich dziwactw.

Muszę lecieć.

Zapukaj, jak wrócisz! Otworzymy winko i poplotkujemy.

Nie dosłyszałam!

Miłego dnia, na razie!

JESTEM GŁUCHY I MAM BROŃ.

Proszę, nie krzywdź mnie. Błagam!

Nie rób mi krzywdy!

CO SIĘ DZIEJE?

- Castle? - Panie Moore,

tu Jerry Connors z centrali.

Pański lokal nadal działa?

Ależ oczywiście!

Z rejestru wynika, że od trzech miesięcy nie zamawia pan towaru.

Wędliny, sera, frytek, masy na ciastka...

Tak, tak!

Przesadziłem z zamówieniami i nadal mamy spore zapasy.

Nadal pan używa produktów sprzed trzech miesięcy?

Nie, nie!

Musiał pan przegapić jakieś zamówienie, bo wszystko jest świeżutkie!

Sprawdza pan daty ważności na opakowaniach?

Jak najbardziej! Codziennie!

Klienci walą do nas drzwiami i oknami i wkrótce dokonam zamówienia.

Obiecuję!

To też jest ohydne.

Wywal i obsługuj dalej. To takie trudne?

- Hej, Mags w kuchni? - Słyszałam, że dałeś czadu.

- To nieporozumienie. Jest w kuchni? - 54 centy reszty.

Nie przyszła i nie zadzwoniła. To dziwne.

Komórki też nie odbiera.

- Martwisz się? - Zaczynam.

Jeśli się odezwie, dasz znać? Chociaż napisz.

Smakowało pani?

Kilka osób zgłosiło pożar w okolicy Beeline i Sycamore.

Pewnie jakiś idiota pali liście, ale rzuć okiem.

Niedobrze.

Sam nie wiem.

Gdyby to był wyciek paliwa czy spięcie, człowiek chyba zdążyłby wysiąść?

Chyba że to samozapłon.

Podsumuję. Uważasz, że ta osoba zjechała z autostrady przypadkową drogą,

zatrzymała się i stanęła w ogniu?

Nie jestem w stanie rozpoznać płci. Użyto dużej ilości łatwopalnej cieczy.

Czyli nie samozapłon.

- Później podam resztę wyników. - Dziękuję.

Wiesz, że ta ofiara była człowiekiem? I ktoś potwornie ją potraktował?

- Wiem. - To odpuść żarciki.

- To brak szacunku. Nie rób tego. - Jasne.

- Sprawdziłeś numer VIN? - Nie, drzwi i deska stopiły się.

A akumulator? Czasem ma tabliczkę znamionową.

- Widzisz? - Tak.

Sprawdź tu.

Obdzwoń też firmy taksówkarskie, Ubera i Lyft.

Może kogoś stąd zabrali. Nie sądzę, by sprawca złapał stopa.

Panie Moore?

Pomóc panu?

Tak.

Szukam Jaya Moore.

Chyba go nie ma. Są w separacji.

Poważna kłótnia.

Tak?

Okropna.

- Nie ma potrzeby. - Chce pan patrzeć, jak jem?

No to dziękuję!

- Co pani wie o kłótni, była pani tam? - Nie, nie, byłam tu.

Nocą dźwięki się rozchodzą, ale nie żałowali sobie.

- Często się kłócą? - Ostatnio tak.

Przyjechał pan, bo Maggie wniosła o zakaz zbliżania?

Nie mogę powiedzieć,

ale może słyszała pani, o co się kłócili?

Niedokładnie, ale chyba użyła słowa "syf".

Syf?

I wygnała go.

Raz przyszedł skosić trawnik, ale nie najlepiej to wyszło.

Za ostry? Chce pan mleka?

Nie trzeba! Spokojnie, proszę usiąść. Nie spodziewałem się.

Uwielbiam pieprz.

Rozumiem. Moja żona...

używaliśmy tylko jednej przyprawy.

Soli czosnkowej. Posypuje nią wszystko. Steki, burgery, owsiankę...

Żartuję. Do steków by nie użyła.

No to niech pan zabierze pieprzniczkę i pokaże jej, co traci.

Zmarła...

jakiś rok temu.

Bardzo mi przykro.

Jestem po rozwodzie. Pewnie pan się zastanawia, czemu pana karmię.

- Na pewno ma pani znajomych. - Nie. Wszyscy wybrali jego.

Jestem słaba w te klocki. Próbowałam zakumplować się z Maggie.

Może się uda.

Ona jest miła, a jej mąż dziwny.

Szczęście wymaga odwagi...

ale eks chyba mi ją zabrał.

Chyba ma pani sporo odwagi.

Nie, strasznie mnie poharatał.

Zatem...

gdzie mógłbym znaleźć Jaya Moore?

- Mam wtedy bal licealny! - Wtedy najwięcej zarabiamy!

Wtedy nikt nie je kanapek.

Stroimy się i idziemy do prawdziwych knajp.

A potem jaracie zioło, upijacie się i żrecie.

Nie dam ci wolnego.

- Dobry wieczór. - Pan Moore?

- Tak. - Możemy porozmawiać?

Oczywiście.

Nie, to niemożliwe! Jest pan pewien?

- Kiedy ostatnio widział pan żonę? - Dopiero co pracowałem na podwórku.

Czyli mieszkacie oddzielnie?

Pokłóciliśmy się o głupoty!

Chciałem ją dziś przeprosić, nawet byłem u niej w pracy...

żeby się pogodzić.

Kto mógł to zrobić?

Wszyscy kochali Mags. Była fantastyczna!

Dowiemy się.

Wcześniej czy później.

Proszę przyjąć moje kondolencje.

Mnie też jest przykro.

- Co tam? - Ten chuj ją zabił!

- Kto mówi? Jay? - Był u mnie komendant policji!

Kurwa mać! Upierdolą mnie za to!

Lipa, ale i tak należy się znaleźne.

Co ty powiedziałeś?

Wiem, że słabo wyszło, ale...

Słabo wyszło?

Spalił Maggie w samochodzie!

Kumam, ale biznes to biznes.

Pierdol się, chuju!

Telefon się zjebał.

Czyli nawet jeśli gdzie indziej chipsy są tańsze,

i tak muszą zamówić produkty firmy Castle?

- Zgadza się. - Rozumiem, dziękuję za informacje.

Nie ma za co.

Jay Moore coś kombinuje.

Bo sprzedaje niemarkowe chipsy?

To złamanie umowy franczyzowej. Musi kupować produkty firmy Castle.

Zamawiając z Liberty Bell Foods, pozbawia centralę zarobku.

- Jaki to ma związek z zabójstwem żony? - Nie wiem.

Ale skupiłeś się na tym.

Nasza ofiara nic nam nie powie, bo niestety jest...

Upieczona?

Na Boga, możesz...

Nie panuję nad tym.

Nie rób tak. Co masz?

Obdzwoniłem firmy transportowe.

Żadna nie zabrała stamtąd klienta. Jay faktycznie był w knajpie.

I rzeczywiście nagrał jej wiadomość na pocztę.

Czyli nic nie mamy.

Koleś od dwóch Maggie Moore.

Co?

Dwie Maggie Moore w systemie. Ona z Hanover, a wy z Donna?

Faktycznie!

Niezły przypadek!

Kto by pomyślał!

Proszę pana?

Panie Moore?

Halo?

Poproszę jeden zakład i dwa telefony.

Ja też byłam w szoku, gdy zobaczyłam swoje nazwisko.

- Widziałaś moje okulary? - Są tu!

Powiedz tacie, że jestem cała, to tylko zbieg okoliczności.

Do zobaczenia we wtorek. Ja też cię kocham! Na razie!

- Rodzice w porządku? - Uspokoiłam ich.

PAŃSTWO MOORE

OFIARA Z SAMOCHODU TO MAGGIE MOORE

To ja!

Gdzie jest...

Przepraszam!

Zjebany debil.

Bez urazy...

bo wiem, jaki jesteś...

ale wyraźnie powiedziałem,

że masz ją nastraszyć, a nie spalić, więc...

SZARPAŁA SIĘ

To w jej stylu.

Więc żyła, gdy ją...

Dzięki Bogu.

Tylko że gliny do mnie trafiły. Mam plan.

Moja żona nazywała się Maggie Moore.

Jest też druga Maggie Moore. Mieszka tylko kilka kilometrów dalej.

Wykombinowałem...

że jeśli wyeliminujesz

drugą Maggie Moore...

policja uzna, że pierwsza egzekucja była pomyłką...

wypadkiem...

i dadzą mi spokój.

SĄ PODOBNE?

Nie jak bliźniaczki, ale...

widzisz?

Powiedziałeś Maggie coś o mnie?

CHCIAŁEŚ, ŻEBY CIERPIAŁA?

Kurwa mać!

Po co jej mówiłeś?

Jezu!

Jak wiecie, Maggie kochała dzieci,

lecz nie mogła mieć własnych

i bała się, że jej życie straci sens.

Nie straciło.

Odżyła, pracując w restauracji...

Czemu mnie do tego zmuszasz? Muszę zjeżdżać z trasy, by odzyskać to, co moje?

Należy się znaleźne! Za rozwód dałbyś dużo więcej!

Stary, muszę zapłacić pastorowi!

Jasne, inaczej pójdziesz do piekła. I tak pójdziesz!

... prawda o naszych relacjach z przyjaciółmi i bliskimi.

Prawda leży w nas.

Życie to nie domy, w których mieszkamy,

auta, którymi jeździmy i pieniędzmi, które zarabiamy.

W takich chwilach rozumiemy,

że liczą się tylko zdrowie, rodzina i wiara.

Komendant Sanders?

Przeszkodziłem w napełnianiu pieprzniczki?

Robię to o dziesiątej i osiemnastej. Na dziś mam z głowy.

Może miałabyś chęć wyskoczyć ze mną na lody?

Przyjadę, jeśli nie jest za późno.

To znaczy tak?

Przyjechać?

Tak, do zobaczenia wkrótce!

- Są tak dobre, jak wyglądają? - Nie podzielę się.

Znasz porządnego mechanika? Wszystkie kontrolki mi się świecą.

Znam.

- Nie oskubie mnie? - Zdecydowanie, ale jest świetny.

Właściwie się nie znamy, ale chyba coś cię dręczy. Mam rację?

Gdy u mnie byłeś, już wiedziałeś, że Maggie nie żyje.

Przeprowadziliśmy całą rozmowę! To nieco dziwne.

I jesteś zła?

Absolutnie nie.

Zdegustowana?

Już bardziej.

Że nie powiedziałem ci o śmierci Maggie, zanim poinformowałem jej męża?

Dziwnie się czułam.

Oglądałam wiadomości i myślałam, że nie pisnąłeś ani słówkiem!

Muszę informować krewnych przed sąsiadką.

Szkoda. Zawsze jestem ostatnia.

Masz tu...

- Już lepiej. - Dzięki.

Przejdziemy się?

Zobaczyłam, jak wychodzi z łazienki z tym drugim typem.

Jay był trochę pognieciony, a tamten odjechał dostawczakiem.

To była dziwna akcja.

Lubisz hazard? Pracuję w kasynie, może kiedyś...

Zaczekaj... wróć.

Jay przegapił początek pogrzebu żony, bo poszarpał go jakiś dostawca?

Prawda, że dziwne? Zawsze wszystko mnie omija.

Widziałaś może nazwę na ciężarówce?

Może jest tam monitoring?

Oglądam Prawo i porządek.

Liberty! Liberty Bell Foods! Pamiętam dzwonek!

Młodszy detektyw!

Jest nasz pedofil!

- Nic nie zrobiłem! - Porno dziecięce to nic takiego?

Nie wsadzicie mnie drugi raz za to samo. Takie jest prawo.

I tu nas masz.

Co kombinujesz z Jayem Moorem w jego barze?

Nic, a co?

Chodzi o Liberty Bell Foods? Jay bierze od ciebie towar?

Podpowiem: my już wiemy.

Gówno wiecie.

Wracaj do Francji i zostaw pracowitych Amerykanów w spokoju!

Pamiętaj, że wpadłeś w gówno po uszy!

To przeterminowane żarcie. I tak poszłoby do śmieci.

Czipsy?

Czipsy, wędliny, ser, wszystko.

Jay kupuje przeterminowane żarcie od ciebie i sprzedaje u siebie?

Obrzydliwe.

Co z tego masz?

Raptem kilka dolców.

Słyszeliśmy, że przed jej śmiercią Jay pokłócił się z żoną.

Podobno padło słowo "syf".

Jestem ciekaw, czy w zamian za tanie przeterminowane żarcie

Jay dostarczał ci gratyfikacji seksualnej, której nie powinieneś posiadać.

Ty chory chujku.

To absolutna nieprawda.

Dlatego wyrzuciła go z domu i wystąpiła o rozwód.

Zabiłeś Maggie Moore?

Ja? Za chuja!

- To może znasz jakiegoś speca? - Nie, przysięgam na życie matki!

Powinienem ci wierzyć, bo jesteś wzorowym obywatelem,

ale skłaniam się ku mojej teorii.

NASTĘPNA W PRAWO

Weź moją torbę

i biżuterię.

W środku są karty.

Podam ci PIN-y.

Mogę zatrzymać przybornik insulinowy? Mam cukrzycę. Jest nic niewarty.

Proszę!

Pomocy!

Drugą Maggie też zabiłeś, prawda?

Też myślała, że ją puścisz?

Pierdol się, ty jebany zasrańcu!

Wiesz co,

jest taki nowy wynalazek...

myjnia?

Usuwa cały brud i znów można zobaczyć kolor lakieru.

- Nie przyjmie się. - Serio?

Zainwestowałeś w to?

Zmieniłem olej.

Trzeba dopompować opony i wymienić poduszkę po stronie pasażera.

Ile?

3200 plus podatek.

Za poduszkę pasażera? Nikogo aż tak nie lubię.

Odpuszczę.

- Przykro mi. - Zaraz skończę.

- Dzięki. - Szefie!

3200 to absurd!

Ostrzegałem cię, że Buddy na pewno cię oskubie.

- Muszę jechać. Poradzisz sobie? - Tak.

Słyszałeś: połowa poduszek jest sprawna!

- Idź być policjantem. - Komendantem, droga pani.

Złoty znaczek? Zadzwonię!

Umyj auto!

- A ty tyłek! - Słyszałem!

Właścicielką auta jest Maggie Moore. Mieszka niedaleko.

- Powiedziałeś "Maggie Moore"? - Dziwne, nie?

Dwie martwe Maggie Moore w ciągu kilku dni? Faktycznie dziwne.

Szefie!

Pierwsza Maggie była pomyłką, więc tej obciął palec na dowód, że ją zabił?

- Dowód dla kogo? - Pewnie męża.

Kto rozpoznałby obrączkę?

Pod warunkiem, że ją miała i była mężatką. Tego nie wiemy.

Wyobraź sobie rozmowę, typ tłumaczy mężowi, że zabił nie tę Maggie.

Jesteś pewien? Tak! Moja akurat robi klops!

To oznacza, że Tommy T i Jay są niewinni.

Tak. To koniec spisku Liberty Bell Foods. Widziałem, że bardzo ci się spodobał.

Czy żona nosiła obrączkę?

Tak, do pary.

Mogę zrobić zdjęcie?

Mam.

Proszę nam powiedzieć...

- coś działo się w jej życiu? - Duane Rich.

On to zrobił.

Duane Rich, jasne?

Pracował z Maggie i ciągle sprawiał kłopoty

- i utrudniał życie. - W kasie kredytowej?

- Tak. - O jakich kłopotach mówimy?

Zbrodnie nienawiści.

Zostawiał na jej biurku liściki ze swastykami.

Gdy wracała z lunchu, na ekranie komputera wyświetlały jej się piece.

- Bo jest Żydówką. - Dzięki za uświadomienie!

Poszła do kadr i wreszcie wylali tego chujka.

Czy obawiała się, czy ten cały Duane Rich może naprawdę jej zagrażać?

Poprosiła mnie o broń...

tak bardzo się bała...

ale przekonałem ją, że przesadza.

I że gość to tylko menda.

Miałem ją chronić...

i nie udało się.

Chyba mówi prawdę.

Fakt, że jest smutny nie oznacza, że tego nie zrobił.

Nie mam nic do powiedzenia!

Druga ofiara nazywała się tak, jak pańska żona. Musi pan coś myśleć!

Myślę, że jestem w żałobie, a pani powinna się wstydzić.

Jezu Chryste!

Przepraszam za zamieszanie.

Przyjmę zamówienie, wynieś śmieci.

Co mogę podać?

Indyk, provolone, biała bułka trzydziestka.

Już się robi! Jak mija dzień?

Wspaniale!

Wygrał pan kumulację?

Żartowałem.

Coś nie tak?

KONTROLA ZAPASÓW - CASTLE FOODS

Serio? Przysłali tajniaka?

Sprzedaje pan nie nasze mięso, ser i chipsy,

ale na pewno oferuje pan pleśń.

To chyba raczej awokado.

Łamie pan umowę franczyzową.

Właśnie straciłem żonę.

Została zamordowana.

Naprawdę bardzo mi przykro...

- ale to poważne naruszenie. - Wiem!

Proszę jednak zachować się jak człowiek.

Nawet się nie pożegnałem, bo została spalona.

600 dolarów.

Słucham?

Chce pan pomocy, to pomagam.

Za 600 dolarów?

A ile by pan dał za utrzymanie lokalu?

Wypierdalaj!

Tyle bym dał!

Wynocha stąd!

- Mówisz poważnie? - Spoko!

Kurwa, jestem wdowcem!

Szlag.

Stary...

Przepraszam, to były okropne tygodnie.

600 dolców.

Duane Rich?

Nie wiem, co słyszeliście...

Już mówię.

Mąż Maggie twierdzi, że nękał ją pan i jest antysemitą.

Kadry potwierdziły, że właśnie dlatego został pan zwolniony.

Powiem tak... nie będę zaprzeczać.

Zachowałem się skandalicznie i bardzo mi wstyd.

To czemu pan to robił?

Bo byłem pijany.

Jestem alkoholikiem.

Zwolnienie uratowało mi życie.

- Tego wieczoru poszedłem na mityng... - Którego?

Gdy mnie wylali. I chodzę tam od tej pory.

Więc napisał pan "Śmierć żydłakom" na jej kalendarzu pod wpływem?

Lubiłem Maggie.

Gdy mnie odrzuciła, zachowałem się jak gówniarz.

Nie mam nic do Żydów ani do nikogo innego.

Byłem głupkiem.

Przepraszam.

Wejdźcie, zaraz przyjdę.

Urządzamy tu mityngi.

Dziękujemy za poświęcony czas. Będziemy się odzywać.

Zostaw!

HOTEL I KASYNO

Nie! Chyba jest popsuty. A twój?

Nigdy nie wygrywam! Równie dobrze mogłabym wrzucić monety do kanału.

Nie przejmuj się, tu właśnie chodzi o przegraną.

Wiem, dlatego pasuję.

- Gdzie jeszcze można przegrać? - Wybór jest ogromny!

Napijecie się?

Poproszę spritz z białego wina.

A ja Budweisera. Dzięki.

Imponujące.

Ciągły kontakt wzrokowy mimo dekoltu. Brawo.

Co? Ładne ciało to tylko geny.

Byłbym pod wrażeniem, gdyby grała na fortepianie.

Za to tu przyda się myślenie i strategia.

Ruletka jest dla frajerów, ale mam swój system.

Patrz!

Koniec obstawiania.

Załatwię nam pokój.

24, czarne.

Patrzcie państwo!

To jest to. Gotowy na seks?

Gotowy.

- Chyba nie poszło najlepiej. - To moja wina.

- Po prostu cię nie kręcę. - Nie w tym rzecz. Nieprawda.

Po prostu mam poczucie winy.

- Dlaczego? - Bo chcę uprawiać seks!

Serio?

Z nikim nie byłeś?

Nie.

Nie wiem, co powiedzieć.

Chyba nadal mam ją w sercu.

Wiem!

Wiem, jak to brzmi.

Lecz to nadal prawda.

Wiesz, co jeszcze jest prawdą?

Gdy budzę się rano, myślę o tobie.

I gdy cię widzę, serce mocniej mi wali. To cud, że go nie słyszysz.

Nie musisz tego mówić. Nie jestem wyjątkowa.

Co?

Czemu bez przerwy sobie dowalasz?

Wcale nie.

Ależ tak.

Mówisz rzeczy typu: "Eks mnie poharatał",

"Nic nie umiem", "Nie jestem wyjątkowa"...

Dlaczego?

Może oboje jesteśmy stuknięci.

Na pewno są tu szlafroki.

Jakie ma pani informacje na temat zabójstwa Maggie Lee Moore?

Andy bez przerwy wpadał do baru, stawiał kolejki i flirtował.

Nie był w moim typie, ale szybko zaskoczyło.

Nie wiedziałam, że ma żonę.

Jaki był pierwszy raz po rozwodzie?

Bardzo stresujący.

Inne ciało, inny dotyk i zapach.

Niby wszystko grało, ale było...

dziwnie.

Ale przeżyłaś.

Tak.

Wytrwałam i dałam z siebie wszystko.

Po sprawie nawodniłam się, porozciągałam i wróciłam do gry.

Brawo. Prawdziwa amerykańska bohaterka.

Faktycznie robię z siebie ofiarę.

Lista jest długa.

Rodzice, chłopacy, szefowie, mój eks, agent nieruchomości...

każdy włazi mi na głowę!

Jestem żałosna.

Znów to zrobiłam?

Przestań sobie dowalać. Sama się niszczysz.

Chce ci się tak żyć?

ŚWIADEK ZABÓJSTWA - Że co?

Czyli twierdzi pani, że Andy Moore wspominał o planach zabicia żony?

Jakiś miesiąc temu powiedział, że musi zniknąć, żebyśmy byli razem.

Myślałam, że tylko tak gada, aż ona umarła.

Słyszałeś? Właśnie wsypała męża Maggie Lee!

Tak!

Andy zachowywał się jak dżentelmen... ale zawsze miał takie dziwne oczy.

Zawsze odrobinę mnie przerażał.

- Jak długo mieliście państwo romans? - Cztery miesiące?

Między nami? Mikro fiutek.

Ale lubił lizanko. Mógł tak leżeć godzinami.

Pani rozumie, że jesteśmy z policji?

Stara się dokładnie przedstawić nam szczegóły.

Czy pan Moore mówił, w jaki sposób zamierza pozbyć się żony?

W sensie rurka, linka czy rewolwer?

Nie.

Może wspominał, że do kogoś zadzwoni lub może kogoś zna?

Tak! Duane'a!

Nie znam nazwiska, ale Andy mówił, że nie zawahałby się.

Ma pani jakieś dowody na relację z panem Moorem?

Był bardzo ostrożny.

Za wszystko płacił, więc nie mam paragonów.

Może poda nam pani listę miejsc, w których bywaliście?

Na luzie.

Prowadzę dziennik na wypadek, gdyby ktoś pisał o mnie książkę.

Miała polisę. W sensie Maggie.

Na życie?

Na 700 koła.

Ta wariatka mnie wrabia.

I tak już mi trudno, a jeszcze to do kompletu?

Dlaczego miałaby to robić?

To atencjuszka. Widać, że jest zachwycona.

Ale skąd zna wysokość polisy pańskiej żony?

Może zna kogoś, kto znał Maggie?

Wspomniała o Duane'ie. Może znają się z obozu dla nazistów.

Nie ma dowodów, że brał w tym udział.

Mówicie tak o gościu, który chciał usmażyć ją w piecu?

Powiesz coś, czy będziesz tylko słuchał?

Odpowiadaj na pytania i panuj nad sobą, Andy.

- To skomplikowana sprawa. - Nie dla ciebie. Tylko sobie siedzisz.

A może wariograf?

Mógłby sporo wyjaśnić.

Biorę Lexapro. Zakłóci wyniki.

Gdybym miał adwokata, poparłby mnie.

Nie sądzę, by pan Moore miał więcej do zaoferowania.

Gdy zginęła Maggie, był w pracy.

Nic nie łączy go z tą zbrodnią poza bezzasadnymi słowami obcej kobiety.

Jeśli to wszystko, nie marnujmy już jego czasu.

Jak na razie to chyba wszystko.

Dziękuję panom.

Andy!

Gdy jednak się odezwie, to z sensem.

Co oznacza to słowo?

Przyjemność? Zadowolenie? Poczucie szczęścia?

Czy pieniądze dają wam szczęście?

A partner? Przyjaciele, dobry stek?

Zastanówcie się. To praca domowa.

Reporterzy zatrzymali męża zamordowanej Maggie Moore pod domem...

Nie znam tej kobiety. Nic nas nie łączy. Jak chcecie, pogadajcie z Duane'em Richem.

Spytajcie go o groźby.

Tak, skurwysyny! Zabił nasze obie żony!

Gdzie nie pójdziesz, wszędzie jest za głośno.

Pojebało cię?

Więc ten mąż podał nam tego całego Richa na tacy, jarzysz?

Masz ogień?

Możesz odejść? Załatwiamy interesy.

To wynajmij sobie biuro.

Upozoruj samobójstwo.

Ma wyglądać, jakby zabił się z poczucia winy i mamy temat z głowy.

Załatwione!

Jak się masz?

Dobrze, a ty?

Nieźle na te okoliczności. Nadal w żałobie.

Oczywiście.

Nie wiem, czy śledzisz sprawę, ale mają na oku tego Duane'a Richa.

To dobra wiadomość!

To prawda. Wreszcie będę mógł żyć dalej.

Minęło dopiero kilka dni.

Pośpiech emocjonalny nie jest wskazany.

Jasne, oczywiście. Nie spieszyć się.

Chodzi o to, że coś się dzieje.

Cieszę się. Miłego dnia.

Wzajemnie.

Lista 13 barów, restauracji

i moteli, w których Cassie i Andy podobno byli razem w tym miesiącu.

Czwartego marca, 19:16, zajazd Red Pub.

Sześć piw Sam Adams, dwie margarity, skrzydełka...

- Zapisała nawet dodatkowe serwetki. - Widzę.

- Rzecz w tym, że wszystko się zgadza. - Naprawdę?

Obdzwoniłem wszystkie lokale i każdy ma pasujący rachunek.

To musimy znów odwiedzić Andy'ego Moore'a.

- Rita, mogę oddzwonić? Właśnie wychodzę. - Jasne, ale właśnie spotkałam Jaya.

Twierdzi, że lada moment zgarniecie Duane'a Richa.

Poważnie?

Uznałam, że chciałbyś wiedzieć. Był bardzo pewny siebie.

No i nie rozmawialiśmy od czasu kasyna. Wszystko popsułam?

Nie, jak mówiłem, właśnie wychodzę. Odezwę się.

Dobrze.

Kłopoty w raju?

Może to tylko przyjaźń. Seks to nie wszystko.

Zajazd "Kropelka Rosy", siedemnastego. Pokój i kolacja gotówką.

Dwa steki, pieczone ziemniaki, masło na boku...

Dobra! Tak, mieliśmy romans.

I szarlotka...

Dlaczego nas okłamałeś?

Bo to nie ma związku ze śmiercią Maggie, a mogło mi zaszkodzić.

Z naszej perspektywy, skoro skłamałeś raz, może kłamiesz cały czas.

Wiem. Może to zabrzmi nieszczerze, bo skłamałem w sprawie Cassie,

która zapisuje nawet zjedzone masło, ale cała reszta to absolutna prawda.

Czyli Cassie zmyśliła, że zatrudniłeś Duane'a do zabicia żony?

Tak, zjaraliśmy się.

To była kosmiczna bzdura.

Nawet gdybym chciał odejść,

sam wolałabym stracić życie zamiast Maggie.

- Wierzysz mu? - Sam nie wiem.

Dwa zabójstwa i same poszlaki? Jak to możliwe?

Czy Maggie jeden była pomyłką?

Czy raczej Maggie dwa zginęła, by zamaskować sprawcę?

I tak nie mamy dowodów, ale całe towarzystwo jest siebie warte.

Ktoś naprawdę jest dobry w tym, co robi.

Dobranoc!

Jedźcie ostrożnie!

Następnym razem...

List pożegnalny...

i nie tylko.

Przyznał się do obu morderstw.

To brakujący element naszej układanki.

Rozumiem twoje rozczarowanie.

Podwójne zabójstwo, zakończone przyznaniem się do winy to lipa.

Napisanym na laptopie.

A miało być odręcznie? Już nikt tego nie robi!

Ciesz się, że nie wrzucił tego na Snapchata...

bo by zniknęło.

Godzina 14 tu zerka.

- Na 14 stoi automat z fajkami. - Moja 14.

Sorki, 10.

Wyślę jej drinka od ciebie, więc wymyśl jakiś mądry tekst.

Wiesz, co jej powiedz? Że jadę do Rity.

Dość tej platonicznej przyjaźni.

I po co Duane miałby zabijać Maggie jeden, skoro znał Maggie dwa?

Gdyby jej nie znał, jasne, mógł się pomylić, ale przecież ją znał!

Pracowali razem! Tak sobie myślę.

By utrudnić sprawę? Byśmy mieli wątpliwości? Udało się,

to geniusz.

Ale coś tu nie gra.

Nie za późno?

Nie, ale zwykle dzwonisz.

Wiem, ale pracuję nad spontanicznością. Podobno kobiety to lubią.

Mogę wejść?

Właściwie...

to nie najlepsza chwila.

Jezu...

Ja też miewam okazje. Nawet 10 minut temu!

To mój stary przyjaciel.

Koleżka do łóżka? Tak to się teraz mówi?

- Nie oceniam. - Właśnie, że tak.

Wcale nie, bo myślałem, że coś nas łączy.

I że coś z tego będzie.

Ale nic się nie zmieniło.

Oczywiście, że tak!

Zdecydowanie.

To mój eks! Czasem się widujemy.

Twój eks?

Ten, który cię poharatał?

- Jeśli chcesz, natychmiast to zakończę. - A jeśli on chce inaczej?

Muszę jechać.

Raport o Maggie dwa.

I Tommy T wpadł.

Kutas wyrywał dzieci w necie.

Jest tu coś ważnego?

Maggie dwa miała cukrzycę typu pierwszego, więc wykryto insulinę, poza tym nic.

Ma koleżkę do łóżka.

Maggie dwa?

Rita ma koleżkę do łóżka. To jej były mąż, czaisz?

Czyli jej nie zadowalałeś.

- To kwestia obwodu? - Wiesz, jaki masz problem?

Nie masz wyczucia, kiedy zażartować.

Absolutnie żadnego!

Tacy kolesie nic nie znaczą!

Idea kolesia do łóżka właśnie na tym polega! To tylko seks!

- Byłeś takim gościem? - Do łóżka?

Chciałbym.

Rzeczy osobiste.

Maggie dwa miała cukrzycę. Nie miała przy sobie leków?

Oto zawartość torebki, wozu i kieszeni. Nie było przybornika?

Może zrobiła zastrzyk przed wyjściem?

To tak nie działa. Moja bratanica ma cukrzycę. Bez przerwy sprawdza cukier.

Ma podręczny przybornik. Gdzie przybornik Maggie dwa?

Może Duane wziął go na pamiątkę?

Możliwe, ale w piwnicy go nie było. Przejrzeliśmy cały dom.

Nie mam pojęcia, do czego zmierzasz.

To okropnie uciążliwa sprawa.

Może poza spowiedzią Duane'a.

Ale dlaczego zabił Maggie jeden?

Nie mów, że dla zmylenia tropu, bo to naciągane.

Jeszcze jedno! Powiedziała, że jeśli chcę, to zerwie z tym byłym mężem do łóżka.

Co to niby znaczy?

Przecież to jasne!

Jak mam o tym zapomnieć? To poważne naruszenia.

Naruszenie to przejazd na czerwonym świetle, a to ludzkie zachowanie.

- Przejdzie ci, bo Rita cię uszczęśliwia. - Wyglądam na szczęśliwego?

Duane nie żyje, macie jego list. Czego jeszcze chcecie?

Chcemy zamknąć resztę tropów.

- Patolog znalazł... - Lekarz sądowy.

- Znalazł insulinę we krwi Maggie. - Miała cukrzycę. No i co?

Wiemy, ale w jej rzeczach nie było leków.

To faktycznie dziwne. Nie wychodziła z domu bez przybornika.

Bardzo uważała. Jej dziadek stracił nogę.

- Sprawdzę, czy jest na górze. - Dziękujemy.

Nie zamknąłeś drzwi!

Dzień dobry! Cudownie, że Andy nie zabił żony, prawda?

Pewnie!

- Chcecie coś do picia lub kawałek ciasta? - Dziękujemy.

Panowie już idą. Dzięki.

Przybornika nie ma, ale miała go, bo tego ranka była po nowe paski.

Może gdzieś zostawiła? Płaciła i zdekoncentrowała się?

Wie pan, z której apteki korzystała Maggie?

Apteka Bucklin przy Thompson.

Na przyborniku był jej monogram. MLM.

Dziękujemy za pomoc. Cassie, było miło.

Chodźmy.

Zaskoczenie.

Koleżanka do łóżka.

- Już z wami gadałem. Sprawa załatwiona. - Niby jak?

Cztery dni temu był tu wasz człowiek. Greg, klient!

Nie było tu nikogo z centrali.

Niech pan nie pierdoli! Greg, klient! Jezu!

Carlson! Tłuste włosy, cuchnący oddech.

To nie nasza wizytówka. Nasze wyglądają tak.

Co?

Podobno używa pan zewnętrznych i często popsutych produktów.

Jak w ogóle... Greg!

Gdzie ty, kurwa, jesteś?

A to chujek!

Panie Connors, przepraszam za to nieporozumienie.

Na szczęście nie wszyscy klienci złapali E. coli.

Proszę pana...

właśnie straciłem żonę. Pewnie czytał pan w prasie.

Zamykamy lokal.

Niech pan tego nie dotyka i odbiera telefony od adwokata.

Miał monogram MLM. Maggie Lee Moore.

Nawet jeśli go zgubiła, nie wiem, co to zmienia.

Wyjaśnimy jakaś niekonsekwencję.

Nic takiego nie ma. Jeśli się znajdzie, dam znać.

- Dzięki. - Dziękujemy.

Nie chciałam podsłuchiwać, ale rozmawialiście o Maggie Moore.

Nie wiem, o której, ale wiem, że obie nie żyją.

- O Maggie Lee Moore? Obsługiwałaś ją? - Nie, ale mąż tej pierwszej...

tak, to była ta...

robił tu zakupy.

Spytałam, czy ma kartę na punkty. Nie był pewny, więc sprawdziłam w systemie.

Okazało się, że są dwie Maggie Moore.

Z jakiegoś powodu obie były pod numerem telefonu tej pierwszej.

Czyli mąż Maggie Moore dowiedział się o tej drugiej od ciebie?

Tak właśnie było.

Kosmos, nie?

- Czy był tu jeszcze po śmierci żony? - Tak.

Zawsze brał piwo, przekąski i jednorazowe telefony.

- I lotto. - Telefony?

Tak, nawet po dwa.

Chciałam spytać, po co, ale nie był zbyt rozmowny.

Niektórzy nie mają ochoty na pogawędki.

Tak, bywają i tacy.

Sammi, dziękujemy ci za pomoc. Miłego dnia.

Dziękujemy!

Zastanawiam się wraz z Sammi, co Jay Moore robił z tymi telefonami.

- Nie ma go w domu, ani w knajpie. - Nie.

Zostawiłem coś w aucie. Dobry.

Witam.

Unikasz mnie?

- Nie. Jestem tu w sprawach zawodowych. - Chrzanisz. Nie możesz odpuścić?

Nie wiem. Wybacz. Jestem szczery.

Nic dla mnie nie znaczy. Mniej niż zero!

I tak ze sobą nie sypiamy!

Skończyłaś z nim, jak mówiłaś?

Nie tak. Powiedziałam, że skończę, jeśli chcesz.

Błagam.

Nie umiesz o niczym zdecydować?

Fajnie jest widzieć wszystko tak wyraźnie.

- Jeśli mogę... - Możesz nie?

Dzięki.

Chcesz ze mną pogrywać, skurwysynu?

Gdzie moje sześć stów?

Gdzie moja forsa?

Wezwijcie pogotowie!

Spokojnie.

Anonim twierdzi, że należał do Jaya Moore'a,

- który podobno coś kombinował. - Czy anonim powiedział, gdzie go znalazł?

Nie, ale znaleźliśmy kilka ciekawych SMS-ów.

Anonimowy liścik z anonimowym telefonem i anonimowe SMS-y. Odciski?

Czysty jak łza.

Błagam, odpuść sobie te frazesy.

Sprawdziliśmy numer seryjny.

Wiesz, która apteka sprzedała ten egzemplarz?

Bucklin przy Thompson.

Zgarniamy Jaya?

Jeszcze nie.

Gadałem z jednym typem i akurat był to agent?

Myślałeś, że ma 12 lat, więc nie zwalaj tego na pecha.

SMS-y.

- Nie są moje. - Jaya Moore'a?

Może.

Może możecie mi pomóc? Wiecie, co robią takim gościom, jak ja?

Pedofilom?

Tak, kastrują was, zwykle jakimś chałupniczym zardzewiałym majchrem.

Przekonasz się.

Więc możesz zwalić winę na śmierć obu Maggie Moore

na Duane'a Richa i stracić interes, jak inni pedofile.

Lub?

Lub co?

Nie będzie "lub"?

Lub może wiesz coś więcej o tych SMS-ach.

A wyciągnięcie mnie stąd? Albo zapewnicie mi bezpieczeństwo?

Nie! Jesteś zakałą społeczeństwa.

I bandytą.

Możemy pogadać z prokuratorem...

może skróci ten bardzo długi wyrok o kilka latek.

Bardzo długi wyrok bez fiuta.

Co ty na to?

Jest taki głuchy gość.

Chciałeś domknąć luźne wątki? No to dorobiliśmy się kolejnych.

Niech ci będzie...

Choć ten facet właśnie przyznał się do zabójstwa.

- Chyba jednak domknęliśmy ten wątek. - Co proponujesz?

- Pytasz mnie o zdanie? - Tak właśnie.

Jesteś świetnym policjantem.

- Znajdźmy tego głuchego. - Niech będzie.

Milusio.

Tak.

Coś to daje?

Olbrzym.

Komendant Sanders, a to zastępca Reddy. Pan Michael Kosco?

Czemu pan krzyczy?

Myśleliśmy...

pan Michael Kosko?

Don Lendowski. Pewnie szukacie mojego dzikiego lokatora.

- Ma pan takiego? - Tak.

Sąsiad wezwał mnie z LA,

że jakiś typ się tu szarogęsi i potwornie hałasuje. Dziś wróciłem.

I był tu?

Ani śladu. Pewnie się zawinął.

Zabrał coś? Chce pan coś zgłosić?

Wypił mi piwo

i narobił syfu, ale chyba nic nie zginęło.

-Przepraszamy za najście, panie Lenkowski. - Lendowski.

Tak jest. Przyślemy technika, by zebrał odciski. Chcemy go złapać.

- Proszę zadzwonić, gdy wróci. - Oczywiście.

Trzymajcie się.

Dzięki za rozmowę.

- Też miałeś gęsią skórkę? - To on.

Na stole leżał przybornik Maggie z monogramem MLM.

Jesteś pewny?

Dyspozytor, mam 10-24 przy Burnside 1582.

- Przyślijcie karetkę i wsparcie! - Przyjąłem! Karetka i wsparcie w drodze!

Jezu, stary!

Co jest, kurwa?

Chwila!

Stłuczesz szybę!

Podjebałeś mnie!

Były u mnie gliny!

Nic o tym nie wiem!

Dlaczego udajesz głuchego?

Lubię wiedzieć, co ludzie o mnie mówią, zjebany chuju.

Nie mogę teraz gadać.

Ktoś właśnie zastrzelił Jaya! Widziałam go, a on mnie!

Wsiadaj do samochodu i natychmiast uciekaj!

Jedź.

Masz trzy opcje, dwie cię zabiją. Dotknij hamulca, zginiesz.

Będziesz nieposłuszna, zginiesz. Opcja trzecia: wyjdziesz z tego żywa.

- Co dzieje się w domu Jaya Moore'a? - Są tylko zwłoki.

Szukajcie złotej Hondy Accord rocznik 2008,

numer Frank George Henry 332.

Jest strasznie brudna, nigdy jej nie myje!

Przyjąłem.

W prawo.

- W lewo i druga w prawo. - Nie zdążę!

- Zdążysz! - Nie!

- Szukajcie 15 km od domu Moore'a! - Tak jest!

W prawo.

Ślepa uliczka.

Masz farta. Tu cię wypuszczę.

Wcale nie. Tu mnie zabijesz. Po prostu to kurwa powiedz.

Tu cię zabiję.

Nie tak źle, co?

Czujesz spokój, wiedząc, że nad tymi nie panujesz.

Ktoś mu kiedyś powiedział, że szczęście wymaga odwagi.

Wtedy tego nie zrozumiał, ale teraz chyba tak.

Problem stanowiło cierpienie.

Niektórych spotykało częściej, ale wiedział, że przyjdzie do każdego.

Paradoksalnie, cierpienie oczyściło jego życie...

pokazując mu drogę do szczęścia, którego tak pragnął.

Nie każdy musi tak się męczyć. Niektórzy już rodzą się szczęśliwi.

Ci ludzie doświadczali prawdziwego daru.

Inni niestety mieli pod górkę.

Przegrywali bitwę za bitwą...

aż w końcu przegrywali wojnę.

Reszta, a nawet większość, ciągle walczy.

Niektóre dni są dobre, inne gorsze,

ale jakoś żyją i codziennie wstają z nadzieją, że ich los się odmieni.

Owszem, to banał, ale tym właśnie było szczęście.

Najgorsze, że w końcu zrozumiał, że kiedyś był o krok od szczęścia.

Trzymał je za ogon, a ono trzepotało mu w dłoniach.

Był jednak zbyt głupi lub zbyt dumny, by to zrozumieć,

dlatego dał mu uciec.

Czy był to kolejny zawód, czy kolejny etap walki?

Prawdę mówiąc, nie wiedział.

Czuł tylko, że będzie potrzebował odwagi, by to ustalić.