Original subtitles

*OFFiCiAL

ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΑ ΠΡΙΜΕΝΤΑ

Ένας Αξέχαστος Χρόνος Χειμώνας

-Ακολούθησε το μοτίβο. -Επειδή βάλαμε όλα αυτά...

Θα το έκανα διαφορετικά. Αλλά αφού θέλεις να είναι το ίδιο...

Αν ξεκινήσεις από εδώ...

Δεν το ξέρεις, Μαμπέλ; Όλα πρέπει να είναι οργανωμένα.

-Εσύ τι λες; -Για να δω.

Μου αρέσει! Αλλά αυτό μπορεί να με ενοχλεί όταν χορεύω.

Όχι, θα φαίνεται χαριτωμένο. Περίμενε, μόνο μια λεπτομέρεια.

Βιβλίο στο Πόρτο Σεγκούρο;

Βιβλίο στο Πόρτο Σεγκούρο επειδή...

Πεθαίνω να διαβάσω λίγο, να μαυρίσω... Θα είναι τόσο ωραία!

Είσαι η μόνη στην ιστορία των πενταήμερων

-που παίρνει βιβλίο. -Αντί να φιλιέται.

Το ξέρω.

Δεν θέλω να φιλήσω κανέναν.

Ήθελα να απολαύσουμε αυτό το ταξίδι μαζί. Όχι να γκρινιάζουμε.

-Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα; -Ο άλλος.

-Ο πρώην φίλος. -Είναι ο Ίγκορ. Ξέρω.

Αυτό δεν έχει να κάνει με τον Ίγκορ. Ακόμα κι αν είχε να κάνει...

Υποθέτω ότι δικαιούμαι λίγη θλίψη.

-Όχι. -Όχι. Το ήξερα. Ποτέ δεν μου άρεσε αυτός.

Δεν ήταν χωρισμός.

-Ήταν λύτρωση. -Συμφωνώ.

Συγγνώμη που ανέφερα τον Ίγκορ.

-Τι είναι, Μαμπέλ; -Δεν είναι ο Ίγκορ, κορίτσια. Είναι...

Τι είναι;

Δεν ξέρω. Είναι σαν εσείς... Δηλαδή...

Συνειδητοποιείτε ότι είναι η τελευταία χρονιά;

Θα αποφοιτήσουμε, και τον επόμενο χρόνο θα αλλάξουν πολλά.

Η καθεμιά θα ακολουθήσει χωριστούς δρόμους.

Το ξέρω, αλλά δεν θα χαθούμε, απλώς θα αλλάξουμε προς το καλύτερο.

-Θα πάμε στο πανεπιστήμιο. -Είμαστε μαζί.

-Πολλές καταστάσεις πήγαν να μας χωρίσουν. -Θυμήσου.

Τετάρτη τάξη, διαφορετικές τάξεις και τίποτα δεν άλλαξε.

-Το πάρτι της Κάρεν; Χριστέ μου! -Χριστέ μου, αυτό...

Το χειρότερο ήταν το τρόπαιο που έκλεψες στους σχολικούς αγώνες.

-Δεν θα το παραδεχτείς! -Το έκλεψες!

Επειδή ανταγωνιζόμουν και τις δυο σας και δεν μπορούσα να κερδίσω.

Δεν ήταν δίκαιο!

Ακόμα και μετά από αυτήν τη συκοφαντία, σε αγαπάμε και παραμένουμε φίλες σου.

Τι είναι αυτό;

Μ-Μ-Μ.

Μαζέ, Μαλού και Μαμπέλ. Δεν είναι τυχαίο.

-Έλα, κοπελιά. -Για εμάς!

-Εντάξει. -Αυτό είναι!

Τίποτα και κανείς στον κόσμο δεν θα μας χωρίσει.

-Ναι! -Αυτό είναι σωστό!

Πόρτο Σεγκούρο, ετοιμάσου! Έρχονται οι Μ-Μ-Μ!

Εντάξει, Μαμπέλ! Αρκετά, γλυκιά μου.

-Βάλε παλτό! -Δεν καταλαβαίνω γιατί σε ενοχλεί.

-Κρυώνω που σε βλέπω. -Εγώ σας προειδοποίησα.

Κατέστρεψες την εκδρομή μου και τώρα θα μου επιβάλεις τι θα φορέσω; Έλεος!

-Έλα, μωρό μου! -Πάμε.

Σε παρακαλώ, γλυκιά μου.

Ούτε το παραμικρό ίχνος ενοχής; Αλήθεια;

Που μπλέχτηκες σε όλην αυτήν τη βρομιά;

-Θεέ μου. -Εντάξει.

-Πάμε! -Δύσκολο, έτσι;

Χαλάρωσε. Ας κάνουμε τσεκ ιν!

Για να δούμε αν θα δουλέψουν οι παγωμένοι νευρώνες.

Δεν είναι ημερολόγιο. Είναι στην πραγματικότητα αίτημα διάσωσης.

Με έσυραν στην κόλαση οι γονείς μου.

Έχει προσέξει κανείς

ότι ο χειμώνας και η κόλαση είναι συγκοινωνούντα δοχεία;

Η κόλαση είναι...

Είναι...

Ουάου!

Μαμπέλ!

Έλα!

Συγγνώμη, είναι όλα εντάξει;

Όλα είναι μια χαρά!

Το μόνο που χρειαζόμουν τώρα ήταν να φάω χιονόμπαλα στη μούρη. Ευχαριστώ!

Για να σε βοηθήσω να χαλαρώσεις.

-Πρώτη φορά εδώ; -Μπορεί!

-Ψήνεσαι για σκι; -Όχι, μισώ το χιόνι.

Μισείς το χιόνι κι ήρθες σε χειμερινό θέρετρο γεμάτο χιόνι;

Ναι. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα με αυτό;

Όχι, κανένα.

Λοιπόν, να περάσεις καλά. Απόλαυσέ το.

Παίρνω πίσω το ουάου.

Με συγχωρείτε, δεν είστε η Φλάβια Φόντες, η παρουσιάστρια ειδήσεων;

-Εγώ είμαι. -Είναι η πρώτη σας φορά εδώ;

Ναι, ήρθαμε να γιορτάσουμε την επέτειό μας

με όλη την οικογένεια.

Θα ξετρελαθείτε. Εμάς είναι η τρίτη μας φορά εδώ. Η Ζούλια το χαίρεται.

Η κόρη μου...

Ίδια ηλικία με τη δική μας, ωραία!

-Ίσως μπορούν να γίνουν φίλες. -Μακάρι να έκανε φίλους η Μαμπέλ.

Γλυκιά μου, αναβάθμιση δωματίου!

Έπρεπε να βάλω τέλος στη διαμαρτυρία ντυσίματος.

Αν θέλω να ξαναδώ τις φίλες μου, δεν μπορώ να πεθάνω από το κρύο εδώ.

-Δες, φιλαράκο! Βλέπεις; -Όχι.

-Θα το κάνεις; -Θα το κάνω.

Ετοιμάσου, τότε. Ας πάρουμε τα σκι μας αμέσως. Εμείς θα...

Προσέξτε, και οι δυο σας. Κάλυψε τα αυτιά του, αγάπη.

Χαλάρωσε.

Κάνουμε μαζί δοκιμαστικό μάθημα;

Δεν ξέρω. Δεν θέλω να πέσω και να παγώσω προσπαθώντας να κρατήσω ισορροπία.

-Πάω μια βόλτα. -Εντάξει, πήγαινε.

-Συγγνώμη! -Με συγχωρείτε!

Ρόζα, δεν ξέρω.

-Εδώ; -Δεν ξέρω σίγουρα. Λίγο πιο αριστερά.

-Εδώ; -Πάνω.

-Εδώ; -Ναι, τέλεια! Μου αρέσει.

Τέλεια.

-Τέλεια. Ευχαριστώ, Ρόζα. -Παρακαλώ, Γκλάου.

Κοπέλα;

Εσύ!

Έλα εδώ.

Κοίτα πόσο όμορφο! Η Βασίλισσα του Χιονιού.

Ναι, πολύ όμορφο.

"Καλύτερα νεκρός παρά απλός", σωστά;

Καταλαβαίνεις;

Ναι... Συγγνώμη, όχι!

-Από τη Βραζιλία είσαι; -Ναι.

Κι εγώ, χαζούλα.

-Αλήθεια; -Ναι.

Τα Ισπανικά μου είναι άθλια. Ούτε τα Ισπανοπορτογαλικά με σώζουν.

Η προσπάθεια μετράει, έτσι δεν είναι;

Επιπλέον, καλύτερα νεκρός παρά απλός, σωστά; Κυνήγα το!

ΙΡΙΝΑ ΠΕΤΡΟΦ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ

Με συγχωρείτε! Τι είναι αυτό;

Είναι ένα φεστιβάλ πολιτισμού, λογοτεχνίας και θεάτρου.

Θα είναι και η Ιρίνα Πετρόφ εκεί;

-Ναι. Σου αρέσει η Ιρίνα; -Μου αρέσει πολύ.

Μπορείς να υποβάλεις γραπτό και να παρακολουθήσεις το μάθημά της.

Γραπτό...

-Εννοείς να γράψω ιστορία; -Ναι.

Αλλά τα Ισπανικά μου δεν είναι καλά.

Όχι, γράφ' το στα Πορτογαλικά.

-Είναι φεστιβάλ της Λατινικής Αμερικής. -Ναι.

Κοίτα.

Στείλ' το σε αυτό το μέιλ.

Θα γνωρίσω την Ιρίνα! Το 'χα όνειρο.

-Η προθεσμία είναι την επόμενη εβδομάδα. -Βέβαια! Ευχαριστώ!

Καλή τύχη. Αντίο!

Σπουδαία! Τώρα πρέπει να βρω μια ιστορία.

Η Λούσια και ο Χουάν φαίνεται να ζουν ειρηνική αγάπη.

Ανυπομονούν για την περιοδεία με τους φίλους τους Ιάγκο και Μαρτίνα.

Αλλά πίσω από ένα όνειρο μιας τέλειας ζωής,

κρύβουν ένα μυστικό...

Τη νόστιμη απόλαυση της απιστίας.

Ερωτικό μυθιστόρημα, Μαμπέλ;

Αυταπατάσαι αν νομίζεις ότι θα συναντήσεις την Ιρίνα Πετρόφ έτσι!

Αν και βαριά, η βαλίτσα περνά από τον έναν στον άλλον,

χωρίς κανείς να υποψιάζεται τι είναι μέσα.

Ορκίζεται ότι δεν είναι υπεύθυνος για το πτώμα!

Είναι παγίδα! Ήταν ο θυρωρός!

Ποια νομίζω ότι είμαι; Η Αγκάθα Κρίστι;

Ξέχνα το, Μαμπέλ. Θα καταλήξεις με αστυνομικό βιβλίο σε περίπτερο.

Σκέψου, Μαμπέλ. Είναι τόσο δύσκολο να βρεις μια ενδιαφέρουσα ιστορία να πεις;

-Έχω άγχος. Δεν νομίζω ότι μπορώ. -Φυσικά και μπορείς!

Όλοι θα με κρίνουν. Κανείς δεν θα καταλάβει.

Μια κοπέλα φοβάται ότι θα την κοροϊδέψουν για το σώμα της.

Η άλλη, για τη σεξουαλικότητά της.

Θέλουν να ζήσουν μια δική τους αγάπη.

Υπάρχουν πολλά εμπόδια. "Αξίζει πραγματικά να παλέψεις γι' αυτό το πάθος;"

Νεανικό ειδύλλιο; Αποκλείεται. Δύσκολα θα το πάρουν στα σοβαρά.

Πρόσεχε!

Χτύπησες;

Εσύ πάλι;

Το να διασχίζεις έτσι την πίστα του σκι είναι τρελό.

Το έκανα επίτηδες. Πέθαινα να με χτυπήσουν.

Πού είναι το φυλλάδιο;

Προσοχή. Το χιόνι καίει το δέρμα.

-Τι; -Το χιόνι το έκαψε.

-Σώθηκα που μου το εξήγησες. -Να βοηθήσω.

-Δεν χρειάζεται! -Είσαι ξεροκέφαλη!

Πρόσεχε!

Μείνε εδώ και περίμενε!

Κράτα.

Συγχαρητήρια, Μαμπέλ! Πάλι σε μαλάκα έπεσες.

-Έλα! -Άουτς!

Αν θέλεις να μάθεις σκι, η πλαγιά του αρχαρίου είναι εκεί κάτω.

Αρνούμαι να μάθω σκι, ως διαμαρτυρία.

-Ναι; Ενάντια σε τι; -Ενάντια...

Είναι μυστικό.

Μπενζαμίν.

Μου λες το όνομά σου ή είναι κι αυτό μέρος της διαμαρτυρίας;

Μέρος της διαμαρτυρίας.

Τότε, θα σε λέω "Ανίδεη από Πλαγιές".

"Ακτιβίστρια Χιονιού".

"Αθεόφοβη Κοπέλα". Τι λες;

-Είσαι πάντα έτσι ενοχλητικός; -Ναι.

Τα λέμε;

Θα προσέχεις;

-Ήταν πολύ καλό! -Ήταν!

Ορίστε! Κατάφερα να κάνω κράτηση για το δείπνο της επετείου μας.

Φλάβια Φόντες!

-Γεια σας! -Πώς είσαι;

-Είσαι εξαιρετική! -Ευχαριστώ.

-Μπορούμε να βγάλουμε μια φωτογραφία; -Φυσικά.

-Μας βγάζεις; -Φυσικά.

Βγάλε αρκετές, σε παρακαλώ. Και διαλέγω μία.

-Εξαιρετικά! -Ευχαριστώ!

Παραγγείλαμε.

-Το λατρεύω. -Καλό;

-Ευχαριστώ! Καληνύχτα! -Τίποτα!

Κάτσε κάτω, μωρό μου.

Δείτε ποιοι είναι εκεί!

Γιατί χαιρετάτε αυτό το ανυπόφορο αγόρι;

Ανυπόφορο;

-Είναι κουλ. -Είναι ο δάσκαλος του σκι του αδερφού σου.

Είναι αξιαγάπητος.

Εκπληκτικό. Θα είναι καταπληκτικά.

Δείτε! Η Ρενάτα!

-Τι κάνει; -Τι ντροπή!

Τι ασέβεια!

Δες την παχουλή κοπέλα!

Δεν ντρέπεται για το σώμα της;

-Τέλεια! -Πανέμορφη!

-Τέλεια! -Τι συμβαίνει;

Όμορφη! Δυναμική!

Μπαίνει στο εστιατόριο. Έτοιμη να προκαλέσει σεισμό με το γυμνό της κορμί

και τον απαγορευμένο καρπό.

"Μπορούμε!"

Μπορώ πραγματικά να το κάνω;

Ίσως δεν είμαι καλή συγγραφέας. Άλλη μια απογοήτευση για τη συλλογή μου.

Ήρθε η ώρα να κάνουμε το όνομά σου αιώνιο.

ΛΑΜΨΗ

Στη μέση του χιονιού, στην κορυφή του βουνού,

μια ομάδα νέων διεξάγει μυστική τελετή.

Φλόγες φωτίζουν τη μοναχική πέτρινη σπηλιά.

Η φωτιά που αναδύεται από το χιόνι στρεβλώνει τα χαρακτηριστικά τους,

όπως το λιώσιμο του πάγου.

Εύρηκα!

Βρήκα την ιστορία μου.

Τι συμφωνία να έκαναν σε αυτήν τη μακάβρια τελετουργία;

Ξύπνα, υπναρού.

Τι θα έλεγες να απολαύσουμε τη μέρα; Πάμε.

Πάμε!

Πήγαινε για ντους.

Εσύ, κυρία μου;

Πέρασες τη νύχτα στο κομπιούτερ;

Τι γράφεις;

Μαμά...

Τι έκανες όταν...

έπρεπε να γράψεις ένα άρθρο για την εφημερίδα

και χρειαζόταν να συλλέξεις πληροφορίες;

Κάποτε παρίστανα την πελάτισσα

σε μια έρευνα για απάτη με ναρκωτικά.

Είχα πολύ άγχος.

Γιατί;

Θα ήθελα να αλλάξω εκπαιδευτή. Έκανα λάθος.

Θέλω τον Μπενζαμίν, εντάξει;

Τον Μπενζαμίν. Θα ήθελα να κάνω μαθήματα μαζί του.

Δυστυχώς ο Μπενζαμίν έχει ήδη κανονίσει μαθήματα με αυτήν την κυρία.

Γεια. Είμαι η Φλάβια.

-Είσαι Βραζιλιάνα; -Ναι!

Γεια. Έτσι λένε τη μητέρα μου. Είμαι η Μαμπέλ. Να εξηγήσω. Έχω έναν μικρό αδελφό.

Και θέλω να έρθουμε πιο κοντά.

Κάνει μαθήματα με τον Μπενζαμίν. Έτσι, σκέφτηκα ότι θα έπρεπε κι εγώ...

-Ήθελα πολύ να... -Δεν ξέρω.

-Άκουσα ότι ο Μπενζαμίν είναι εξαίσιος. -Ναι, θαυμάσιος!

Έχω ακούσει επίσης ότι είναι όμορφος.

-Είναι θέμα γούστου, σωστά; -Αλήθεια;

Ο καθένας... Δεν θα έλεγα... Τέλος πάντων...

Μπορείς να της δώσεις τον εκπαιδευτή μου.

Πιστέψτε με. Πραγματικά!

-Γεια, τι γίνεται; -Το ξεροκέφαλο κορίτσι εμφανίστηκε!

Αποφάσισα να του δώσω μια ευκαιρία.

Να το κουπόνι μου.

-Τι τιμή! -Μπορείς να το προσθέσεις στο βιογραφικό.

Πόσο χιονισμένη μέρα, ε; Σκέφτηκα ότι είναι ευκαιρία να μάθω.

Μπορώ να μάθω το όνομά σου τώρα;

Ναι. Απλώς διάβασε το κουπόνι.

-Δεν είναι... -Χαίρω πολύ, Μαμπέλ.

Ο φίλος σου δεν είναι;

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΣ

Υπέροχη μέρα για σκι, ε;

Ναι.

Γλίστρα σε ένα σκι.

Αυτό το μέρος είναι τεράστιο, ε;

Έχετε πολλά κρυμμένα μονοπάτια.

Τα ξέρεις όλα;

Τα περισσότερα.

Μπες στο σκι.

Με δύναμη. Αυτό είναι.

Τώρα,

ας σχηματίσουμε τρίγωνο.

Υπάρχει ένα φοβερό μονοπάτι πίσω από το ξενοδοχείο, σωστά;

Κάπως ανατριχιαστικό, όπως...

Ξέρεις πού οδηγεί;

Θέλεις σκι ή πεζοπορία;

Δεν ξέρω. Και τα δύο.

Εντάξει. Μπορώ να σε συστήσω σε έναν σπουδαίο εκπαιδευτή.

Τώρα σχημάτισε τρίγωνο.

Κάν' το καθώς κατεβαίνεις.

Περίμενε!

Ναι!

Σχημάτισε το τρίγωνο.

-Το κάνω. -Κάν' το!

-Το κάνω. -Σχημάτισε το τρίγωνο!

Αρχίζω να πιστεύω ότι είναι προσωπικό.

Κάνεις πλάκα;

Γεια σου, γιε μου! Είσαι πανέμορφος, γλυκέ μου.

Γλυκιά μου! Πήγες για σκι;

Σε αυτήν τη χιονοθύελλα;

Έχετε επιμελή κόρη, κύριε Φερνάντο.

Τώρα που ο καιρός είναι καλύτερος,

θα ήθελα να πάω για σκι με τον μπαμπά σου.

Μπορείς να προσέχεις τον Ντουντού;

-Σίγουρα. -Πάμε, γλύκα.

-Επιστρέφουμε αμέσως, ναι; -Γεια, γλυκιά μου. Ευχαριστώ!

Ντουντού!

Ντουντού!

Ντουντού!

Ντουντού!

Με συγχωρείτε, μήπως είδατε τον αδερφό μου; Φοράει μπλε μπουφάν.

Όχι; Εντάξει, ευχαριστώ.

Ντουντού!

Ντουντού!

Μαμπέλ!

Μαμπέλ!

Μαμπέλ!

-Τι συμβαίνει; -Δεν μπορώ να βρω τον Ντουντού.

-Ήταν μαζί μου πριν πέντε λεπτά! -Ήρεμα, θα τον βρούμε.

Δεν μπορώ, Μπενζαμίν. Είναι παιδί και μπορεί να είναι μόνο.

-Τον έχασα! -Άκουσέ με.

Θα τον βρούμε. Ξέρω πώς.

Εντάξει; Με εμπιστεύεσαι;

Έλα.

-Γκονζάλο. -Ναι;

-Πρέπει να ανακοινώσουμε αγνοούμενο παιδί. -Φυσικά. Όνομα;

Εντουάρντο Φόντες, αλλά όλοι τον φωνάζουν Ντουντού.

Εντάξει... Προσοχή. Ασφάλεια.

Υπάρχει ένα μικρό αγόρι που αγνοείται στις πλαγιές.

Τον φωνάζουν Ντουντού κι είναι οκτώ χρονών.

Σοβαρά.

-Ας πιούμε ζεστή σοκολάτα. -Δεν θέλω.

Πού ήσουν, Μαμπέλ;

-Σου ζήτησα να προσέχεις τον αδερφό σου. -Είσαι καλά;

-Είμαι τέλεια! -Συγγνώμη!

Συγγνώμη.

Συγγνώμη.

Όταν μου κόβεται η ανάσα...

είναι το νερό που με καλωσορίζει.

Το νερό ηρεμεί τις σκέψεις μου

και, με αυτόν τον τρόπο,

με ολοκληρώνει.

Ήταν καλά ο αδερφός σου;

Ναι, μια χαρά. Τρομάξαμε όλοι πολύ.

Ωραία!

Ο Ντουντού είναι πολύ κουλ.

Εσύ έχεις αδερφό;

Μοναχοπαίδι;

Τέλειο! Τώρα καταλαβαίνω γιατί είσαι τόσο ξερόλας.

Συγγνώμη! Το παράκανα, ε;

Θα έχουμε ένα ελαφρώς πιο προχωρημένο μάθημα.

Εξάσκηση σκι σε παράλληλες, πιο ακριβείς καμπύλες.

Πέδηση πλαγίως.

Είσαι ενθουσιασμένη;

Ξέρεις...

είχες πολλούς μαθητές, σωστά;

Αναρωτιόμουν... Θα πρέπει να είχες πολλούς τρελούς μαθητές.

Εσύ είσαι η πιο τρελή.

Το λέω αυτό επειδή...

Μια φορά, για παράδειγμα, γνώρισα έναν τύπο που ήταν μέλος αίρεσης.

Δεν είναι τρελό;

Πόσο τρελό!

Ναι, είδες;

Εσύ;

Είχες ενταχθεί ποτέ σε κάποια;

Είχες...

Δεν ξέρω, θα συμμετείχες;

-Σε αίρεση; -Ναι, δεν ξέρω...

Αιρέσεις, τελετουργίες θανάτου.

Ρωτάω γιατί σε κάποιους αρέσει.

-Ο καθένας με τα δικά του. -Ναι, είδες;

-Έχεις καμιά αντίρρηση; -Όχι.

-Όχι! -Καλώς.

Επειδή είδα εσένα και τους φίλους σου να φοράτε περίεργα ρούχα στο δάσος.

Θα ήθελα να ξέρω σε τι μπλέκω. Είμαι πολύ καλή μαθήτρια. Θα έπρεπε να μου πεις.

Έλα εδώ πέρα, πολύ καλή μαθήτρια.

-Άλλαξε σκι. -Το τρίγωνο! Κοίτα!

Πολύ εύκολο!

Εντάξει. Κάνουμε μια συμφωνία;

Αν το μάθημά σου σήμερα είναι άψογο,

θα σου πω ό,τι θέλεις.

Κατάλαβες;

Κατάλαβα.

Ας εξασκηθούμε. Κράτα το χέρι μου.

Ήταν πολύ καλό.

Προχώρα μπροστά.

Εξαιρετικά!

Πάλι! Κάνε την καμπύλη.

Πάμε. Ξανά!

Ας κάνουμε ένα διάλειμμα. Πρέπει να ξεκουραστώ! Είμαι πολύ κουρασμένη.

Γαμώτο! Θα εκδικηθώ!

Έτσι είσαι;

Το τοπίο αξίζει μόνο...

από το βαρετό μάθημα!

Λοιπόν, θα μου πεις;

Στις 8:00 μ.μ. στην παμπ;

-Παιδιά! -Τι γίνεται;

Αυτή είναι η καλύτερη μαθήτριά μου στο σκι, η Μαμπέλ.

Αυτοί είναι οι χειρότεροι άνθρωποι που θα συναντήσεις στη Χιλή.

Γκλάου, Αντριάνο, Ρενάτα και Ζούλια.

Είδα την παράστασή σου.

-Ήταν πολύ κουλ! -Πολύ κουλ;

Μαμπέλ, αυτό το καπέλο είναι πολύ κουλ!

Η εμφάνισή της ήταν επική!

Βασίσου σε μένα για τα πάντα.

Σε θυμάμαι από το βιβλιοπωλείο. Μας ακολουθείς, Μαμπέλ;

Θέλει να μάθει για την πέτρα. Είναι τολμηρή.

Η πέτρα, Μαμπέλ...

Είναι συμπαγής και σκληρός σχηματισμός, που δεν πρέπει να συγχέεται με βράχο.

-Σύνθεση ενός ή περισσοτέρων ορυκτών. -Δεν είναι αυτό.

Αυτό που σε ενδιαφέρει να μάθεις δεν είναι τόσο εύκολο να το μάθεις.

Παίζουμε το "Ποτέ δεν..." Σειρά της Ρενάτα.

Ποτέ δεν ήμουν κατάσκοπος.

-Πίνεις όταν το έχεις κάνει. -Ξέρω.

Τότε, γιατί δεν ήπιες;

Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι οι φίλοι μου ήταν μέλη σατανικής αίρεσης.

-Το έχω σκεφτεί. -Το έχω σκεφτεί πολλάκις.

-Ποτέ δεν έχω απατήσει. -Χριστέ μου!

Με αργεντίνικη προφορά για να γίνει πιο καλό.

Μπορείς να φέρεις το μπουκάλι!

Δεν έχετε δει τίποτα ακόμα.

Σε παρακαλώ, αρκετά! Κατέβα κάτω.

-Πάμε! -Ερχόμαστε.

Βγείτε έξω! Φύγετε από εδώ!

Χριστέ μου!

Το σπίτι στρέιτ αγοριού.

ΡΟΝΤΡΙΓΚΟ ΚΑΛΒΟ ΘΑΜΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Αγάπες μου, ετοιμαστείτε! Κάνει κρύο έξω, αλλά θα κάνει ζέστη εδώ μέσα.

-Αλέξα! Παίξε τη λίστα "Χιλή 40 βαθμοί". -Το λατρεύω αυτό!

Εντάξει. Παίζει η λίστα "Χιλή 40 βαθμοί".

Εντάξει!

Έλα, Μαμπέλ!

-Πρώτη δοκιμή. -Εντάξει.

"Τα πράγματα έχουν τη δική τους ζωή.

"Πρέπει απλώς να ξυπνήσεις τις ψυχές τους".

-Τίνος είναι αυτή η φράση; -Δεν ξέρει, Αντριάνο.

Γκαρσία Μάρκες, Εκατό Χρόνια Μοναξιάς.

-Πάρ' τη! -Η τύχη του πρωτάρη.

Για να σκεφτώ...

"Και τούτο είναι τύφλωση, να ζεις σε έναν κόσμο όπου έχει χαθεί κάθε ελπίδα".

Αλλά αυτό είναι πολύ εύκολο, Γκλάου! Περί Τυφλότητας του Ζοζέ Σαραμάγκου.

Γκλάου! Είπες λέξη από τον τίτλο στο απόσπασμα!

Παιδιά, δεν είναι δικό μου λάθος. Είμαι ο Καλός Άνθρωπος του Σετσουάν.

Εντάξει. Θα μου πείτε;

Γιατί να σου πούμε;

Εσύ δεν μας είπες τίποτα.

Πες μας κάτι. Μια ντροπιαστική ή προσωπική ιστορία.

Μια προσωπική ιστορία;

Δεν ξέρω! Ίσως ένας φόβος ή μια ευχή...

Απλώς πρέπει να είσαι ειλικρινής.

Εντάξει.

Νομίζω ότι μερικές φορές...

Μερικές φορές έχω ένα μικρό πρόβλημα...

να χειριστώ τα συναισθήματά μου, καταλαβαίνετε;

Για παράδειγμα, χθες

δεν μπορούσα να βρω τον αδερφό μου.

Τον παρακολουθούσα, και ξαφνικά

ξεχάστηκα, και όταν το κατάλαβα, έλειπε.

Και θυμάμαι ότι ένιωσα φόβο.

Έναν πολύ έντονο φόβο.

Δεν ήταν φυσιολογικός φόβος.

Δεν ήταν φυσιολογικό. Το συναίσθημα που είχα

με έκανε να σκεφτώ ότι θα ήμουν για πάντα παγιδευμένη σε αυτό το συναίσθημα.

Ξέρετε; Λες και αυτός ο φόβος δεν θα έφευγε ποτέ.

Και αυτό είναι το θέμα.

Τι θα γίνει αν έρθει η ώρα...

Όταν πραγματικά...

δεν θα φεύγει;

Νομίζω ότι χρειαζόμαστε λίγο χρόνο να το συζητήσουμε.

Να μιλήσουμε γι' αυτό;

Μπενζαμίν;

Ποιοι νομίζετε ότι είστε, παιδιά;

Μου ζητήσατε να ανοιχτώ και το έκανα. Έκανα ό,τι μου ζητήσατε.

Εσείς νομίζετε ότι είστε τόσο έξυπνοι, διανοούμενοι που διαβάζουν πολύ,

αλλά ξέρετε κάτι;

Κρίνετε ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του!

-Μαμπέλ! -Μαμπέλ!

Κορίτσια, γιατί δεν απαντάτε στις κλήσεις μου;

Σας παρακαλώ, πρέπει να σας μιλήσω. Απολαμβάνετε αυτό το μέρος τόσο πολύ

που με ξεχάσατε;

Γλυκιά μου!

Γράφεις βιβλίο, αγάπη μου;

Θαυμάσια!

-Γιατί ψάχνεις τα πράγματά μου; -Ήρεμα, συγγνώμη!

Ήσουν πολύ απόμακρη και ανησύχησα.

Αν θες, μπορώ να σε βοηθήσω και να σου δώσω μερικές συμβουλές.

-Για να βελτιώσεις την πλοκή. -Δεν το χρειάζομαι!

Ξέρω τι κάνω, εντάξει;

Εντάξει.

Βρήκα την ιστορία πολύ ενδιαφέρουσα.

Μου άρεσε το μοτίβο της μυστικής αίρεσης. Τα ονόματα γραμμένα στην πέτρα.

Ίσως να δουλέψεις κάθε χαρακτήρα με περισσότερες λεπτομέρειες.

Παρακαλώ! Σταμάτα να προσπαθείς να έχεις γνώμη για ό,τι κάνω, εντάξει;

-Μην τα κάνεις όλα με τον τρόπο σου. -Κοίτα, Μαμπέλ.

Ξέρω ότι μου μιλάς έτσι επειδή είσαι λυπημένη.

Είσαι αναστατωμένη επειδή δεν πήγες στο πάρτι αποφοίτησης.

Αγαπώ τη Μαζέ και τη Μαλού. Απλώς νομίζω...

-Τώρα αυτές είναι το πρόβλημα; -Δεν είπα αυτό.

-Λοιπόν, τι είναι; -Αυτό που προσπαθούσα να σου πω...

Όταν ξεκινήσεις το πανεπιστήμιο, ένα νέο σύμπαν θα ανοίξει για σένα.

-Να 'σαι προετοιμασμένη. Σίγουρη. -Δεν νομίζεις ότι είμαι;

-Με θεωρείς αδύναμη. -Φυσικά όχι.

Γιατί δεν με ρωτάς τι θέλω

αντί να λες πώς πρέπει να αισθάνομαι, τι πρέπει να κάνω και να σκέφτομαι;

Ρώτα με τι θέλω.

-Γιατί δεν θέλω μια νέα ζωή. Κατάλαβες; -Εντάξει.

Θέλω τα πράγματα να πάνε όπως ήταν πάντα.

Βάλ' το καλά στο μυαλό σου, εντάξει;

Τώρα έχετε τρία ομαδικά μαθήματα στη σειρά

και μετά ένα μάθημα με τον Γκιγιέρμε.

-Σούπερ! Ευχαριστώ. -Τίποτα.

Μαμπέλ!

Μαμπέλ!

Μαλού, Μαζέ,

πού είστε; Όποτε μπορείτε, θέλω να σας μιλήσω, εντάξει;

Απαντήστε μου.

-Κοπελιά! -Γεια σου, Μαμπέλ!

-Πώς είσαι; -Πώς είσαι, κοπελιά;

-Μας λείπεις! -Μου λείπετε, παιδιά.

-Έχουμε τόσο πολλά να σου πούμε. -Τόσο πολλά!

Συγγνώμη που δεν σου απαντήσαμε. Εμείς φταίμε.

Κανένα πρόβλημα. Μιλάμε τώρα.

-Θα της το πω εγώ πρώτα. -Εντάξει.

Ο πατέρας μου μετατέθηκε, και έμαθα ότι θα πάει στην Ισπανία!

-Τι; -Γεια σου, μουτσάτσα!

Είμαι επιλαχούσα για το Πανεπιστήμιο του Ούρο Πρέτο!

Πότε θα γυρίσεις πίσω; Πρέπει να το γιορτάσουμε!

Πολλοί λόγοι για να είσαι ευγνώμων.

Έλα πίσω σύντομα! Σε αγαπάμε και μας λείπεις πάρα πολύ.

-Αντίο. -Αντίο! Να προσέχεις!

Είναι κανείς εκεί;

Μαμπέλ!

Μαμπέλ!

Μαμπέλ!

Μαμπέλ!

Μαμπέλ!

Μαμπέλ!

Μαμπέλ, ξύπνα!

Ορίστε. Άκου.

Κοίτα με. Μαμπέλ, κοίτα.

Λιποθύμησες. Μπορεί να είναι υποθερμία.

Μαμπέλ, έχεις παγώσει. Πρέπει να φύγουμε τώρα.

Πώς θα πάμε την κατηφόρα;

-Έφερα σκι για εμάς... -Δεν μπορώ, Μπενζαμίν.

-Δεν μπορώ να κατέβω με σκι. -Μαμπέλ, κοίταξέ με!

-Δεν μπορώ, Μπενζαμίν! -Κοίταξέ με!

Κοίταξέ με!

Μπορείς.

Μπορείς να κάνεις σκι.

Απλώς ανάπνεε.

Το κάνεις! Ναι!

Έλα!

Σταμάτα! Κοίτα!

Γαμώτο!

Είχα πολύ άγχος.

Δεν πίστευα ότι μπορούσα να κάνω σκι ως κάτω.

-Είχα πολύ άγχος. -Είσαι θεότρελη.

-Γλυκιά μου! -Μαμπέλ!

Μαμπέλ!

-Δόξα τω Θεώ! Σ' ευχαριστώ, φίλε! -Χαίρομαι που είσαι καλά!

-Θεέ μου! -Θεέ μου!

-Συγγνώμη. -Δόξα τω Θεώ!

-Τρελοκόριτσο! -Χαίρομαι που όλα είναι καλά.

Γλυκιά μου...

"Τα ίχνη των δακρύων μου

"και η πικρία στο πρόσωπό μου δεν θα σβήσουν το χαμόγελό μου".

Είναι στα ισπανικά.

Νομίζω ότι θα σου αρέσει.

ΓΚΑΜΠΡΙΕΛΑ ΜΙΣΤΡΑΛ ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ

Είναι δώρο.

-Πώς πήγε; -Όχι.

Δεν ωφελεί, η μαμά μου δεν με ακούει.

Ξέρει για μας, αλλά δεν το δέχεται.

Προσπαθώ να της το πω. Θα συνεχίσει να το αποφεύγει για πάντα;

Παιδιά.

Κι αν δεν μπορεί να το αποφύγει;

-Γεια, τι γίνεται; -Γεια! Πώς μπορώ να βοηθήσω;

-Είσαι τεχνικός; -Ναι.

Ωραία! Όπως θα πρέπει να έχεις ήδη δει κάπου στην οθόνη σου,

το Wi-Fi δεν λειτουργεί.

-Δεν μπορεί. -Όχι, είμαι σίγουρος.

Δεν έχω καμία σύνδεση στο δωμάτιό μου.

Βγαίνω ζωντανά στα σόσιαλ μίντια σε 15 λεπτά.

Πρέπει να έρθεις μαζί μου. Θα πάμε κάτω και πάνω, σωστά;

-Σωστά; -Ναι.

-Πρέπει να πάμε κάτω. Είναι επείγον. -Εντάξει.

-Είσαι μέλος πολιτικού κόμματος; -Φυσικά.

Ωραία. Θα έχουμε πολλά να πούμε ενώ επισκευάζουμε τη σύνδεση Wi-Fi.

Δεν ξέρω πώς να το ενεργοποιήσω. Εσείς;

-Πρέπει να είναι κάπου εδώ. -Κοίτα!

Δεν είναι στον υπολογιστή;

-Ίσως είναι ο μίκτης. -Πρέπει να ανάψω το φως.

Έλα!

Πρέπει να είναι κάπου εδώ.

-Με τρόμαξες! -Θεέ μου!

-Τον άφησες μόνο του; -Έχει πολλή δουλειά.

Εντάξει! Εδώ.

-Αυτό εδώ; -Ναι!

Γεια.

Δουλεύει...

Συγγνώμη που διακόπτω το γεύμα σας. Είμαι εδώ...

για να μιλήσω σε κάποια που ξέρει περί τίνος πρόκειται, οπότε...

Μαμά...

Προσπάθησα να σ' το πω τόσες φορές,

αλλά πάντα το απέφευγες.

Έτσι, από σεβασμό προς εσένα, μιλώ ιαπωνικά.

Μου αρέσουν...

οι γυναίκες.

Μου αρέσει η Ρενάτα.

Είμαι περήφανη γι' αυτό.

Μακάρι να ήσουν κι εσύ.

Ή τουλάχιστον

να καταλάβαινες.

Επειδή σ' αγαπώ, μαμά.

Αυτός ο χειμώνας γίνεται θερμός.

Οι θερμάστρες και τα τζάκια δεν μας σώζουν από το κρύο.

Οι φίλοι μάς σώζουν.

Άνοιξέ με

Ευχαριστώ.

Για την πέτρα.

Αλλά τι είναι η πέτρα;

-Τι είναι η πέτρα; -Η πέτρα;

Πλάθεται η πέτρα;

Ζυγίζει η πέτρα;

-Η πέτρα; -Γλιστράει;

-Τι είναι η πέτρα; -Η πέτρα είναι;

-Τι είναι; -Τιμωρεί;

Είναι μεταμόρφωση.

-Τι είναι η πέτρα; -Υπάρχει;

-Η πέτρα είναι δύναμη. -Είναι τέχνη.

-Τι είναι; -Είναι πρόκληση.

Εγώ είμαι η πέτρα; Είναι η πέτρα κάποιος;

Η πέτρα είμαστε εμείς.

Ο Σαρτρ μάς λέει

"Δεν έχει σημασία το τι μας συμβαίνει,

"αλλά...

"το πώς απαντάμε σε ό,τι μας συμβαίνει".

Ζούλια!

Αντιμετώπισες μια μεγάλη πρόκληση.

Είχες το θάρρος να δείξεις τον αληθινό σου εαυτό

στο πιο σημαντικό πρόσωπο της ζωής σου.

Κι εσύ, Ρενάτα...

Έσπασες το μίσος

αυτών που δεν αποδέχονται να σε βλέπουν ευτυχισμένη με το σώμα σου.

Αποδέχτηκες τον εαυτό σου, όμορφη όπως είσαι.

Ως εκ τούτου,

σας έχει παραχωρηθεί

το δικαίωμα

να γράψετε τα ονόματά σας στην πέτρα.

-Μαμπέλ! -Μαμπέλ!

Ξεπέρασες έναν μεγάλο φόβο.

Τι;

Κατέβηκες με σκι το ψηλότερο βουνό,

ξεπέρασες δύσπνοια, τρέμουλο,

τον φόβο του άγνωστου.

Ως εκ τούτου,

σου έχει παραχωρηθεί

το δικαίωμα να γράψεις το όνομά σου στην πέτρα.

Συγγνώμη, παιδιά.

Δεν νομίζω ότι είμαι έτοιμη να γράψω το όνομά μου.

Μα έκανες κάτι καταπληκτικό!

-Μα αν ο Μπενζαμίν δεν με έβρισκε εκεί... -Μαμπέλ.

Δεν σε έσωσα εγώ.

Μόνη σου σώθηκες.

Δεν είναι μόνο αυτό.

Νιώθω ότι αυτό είναι ένα πολύ ιδιαίτερο μέρος για σας, ξέρετε; Είναι πολύ...

Αυτό που κάνετε εδώ είναι πολύ αληθινό.

Θέλω να είναι αληθινό και για μένα.

Δεν νομίζω ότι έχω καταφέρει κάτι σημαντικό.

Εντάξει.

Θα ξέρεις όταν έρθει η ώρα.

"Ποιο είναι το νόημα της ζωής;

"Μια απλή ερώτηση

"στην οποία τα αυτιά μας είναι κλειστά".

"Δεν θέλω κανέναν εκτός από μένα

-"να βοηθήσει τη γυναίκα να ελευθερωθεί". -"Ίσως να το ήξερα ήδη".

-"Το έχω ακούσει ήδη". -"Η μεγάλη αποκάλυψη δεν ήρθε ποτέ".

"Η βιασύνη της ζωής τυλίγει τα πάντα".

"Η ζωή είναι έτσι, μια ζέστη μια κρύο".

"Ακόμη κι αν γίνονταν...

"θαύματα καθημερινά.

-"Διαφωτίσεις..." -"Δεσμοί κι αποδεσμεύσεις".

"Η υπέρτατη ευτυχία της ζωής είναι

"να γνωρίζουμε ότι μας αγαπούν για εμάς

"ανεξάρτητα από το εμάς".

"...σε αυτό,

"όπως στην αγάπη.

"Μόνο αυτοί που ξεχνούν τον εαυτό τους

"και παραδίδονται τυφλά αγαπιούνται".

ΠΕΤΡΑ

Παρέα Μ-Μ-Μ

Το θυμάσαι αυτό, γλυκιά μου;

Μπαμπά, θυμάμαι, αλλά προσποιούμαι ότι δεν συνέβη ποτέ.

Έλα! Σου άρεσε να χορεύεις αυτό το τραγούδι.

Το εννοώ!

-Δεν ξέρω. Ίσως τελείωσε, σωστά; -Εφηβεία!

-Όχι, δεν ήταν έτσι. -Έλα.

Κάναμε αυτήν την κίνηση...

Ναι! Εδώ!

-Μπαμπά, είμαστε καλύτεροι σε αυτό. -Είμαστε χορευτές!

Έλα τώρα! Σειρά σου.

-Είσαι έτοιμος; -Έλα!

Ιησούς Χριστός!

Θεέ μου!

Πρέπει να αλλάξουμε αυτήν τη χορογραφία. Μεγάλωσες πολύ. Είσαι βαριά.

Διαφωνώ, μπαμπά. Παρακολουθούσα,

και νομίζω ότι είσαι στο απόγειο των χορευτικών σου ικανοτήτων.

Μου λείπει που χορεύαμε έτσι. Φλας μομπ. Ακόμα έτσι το λένε;

Όχι. Αλλά νομίζω ότι δεν πειράζει. Είσαι από άλλη εποχή. Κανείς δεν θα παραπονεθεί.

Από την εποχή που η κόρη μου ήθελε να χορεύει με τον πατέρα της.

Αλλά μετά ήρθε μια νέα εποχή.

Και έχασα την παρτενέρ μου στον χορό.

Τώρα λείπεις στη μαμά σου.

Αλλά δεν έχει το δικαίωμα να ψάχνει τα πράγματά μου.

-Πόσο μάλλον να ελέγχει ό,τι κάνω. -Όχι, φυσικά και όχι.

Αλλά...

Μόνο απόψε στο δείπνο...

Μην την πιέζεις.

Εντάξει.

Πρέπει να συναντήσω τα παιδιά, αλλά θα γυρίσω πριν το δείπνο.

Απόψε, θα είμαι η καλύτερη κόρη του κόσμου.

Ήδη είσαι.

Εντάξει.

-Μπαμπά; -Τι;

Συγχαρητήρια.

Αντίο, γλυκιά μου.

Τι κάνεις;

Έχω πλάνα από αυτό το μέρος άδειο, έτσι μπορούμε να ξεγελάσουμε την ασφάλεια.

Πρόσεχε. Έχει συλληφθεί κόσμος γι' αυτό.

-Πρόσεχε, γιατί είμαι πολύ επικίνδυνος. -Εντάξει.

Παιδιά!

Ελεύθερο το πεδίο!

Όχι αυτό.

Ούτε αυτό.

Τα θεατρικά κουστούμια είναι πολύ μικρά.

Δεν υπάρχει περίπτωση να βρω κουστούμι στο μέγεθός μου εδώ.

-Θα σε βοηθήσω να ψάξεις. -Όχι, δεν χρειάζεται.

Θα χρησιμοποιήσω λίγη δημιουργικότητα.

Σε βρίσκω πολύ γενναία, το ξέρεις;

-Σε θαυμάζω πολύ γι' αυτό. -Δεν νομίζεις ότι είσαι γενναία εσύ;

Όχι πολύ.

Ξέρεις τι με τρόμαζε για πολύ καιρό;

Ο καθρέφτης.

Κάθε φορά που κοιτούσα τον εαυτό μου, έλεγα απαίσια πράγματα.

Πίστευα ό,τι λέγανε οι άλλοι και τα επαναλάμβανα.

Μια μέρα συνειδητοποίησα

ότι η φωνή στο κεφάλι μου ήταν κάποιου άλλου, όχι η δική μου.

Τότε, άρχισα να επαναλαμβάνω στον εαυτό μου πόσο όμορφη ήμουν,

δυνατή, ισχυρή.

Άρχισα να ακούω τη δική μου φωνή.

Και τώρα πιστεύω σε αυτή.

-Σε αφήνουν να πάρεις αυτά τα ρούχα; -Όχι, ε, και;

-Αλλά... -Κοίταξέ την.

Πάμε;

Σκατά!

ΜΑΜΑ Πού είσαι; Εμείς είμαστε στο εστιατόριο.

Είσαι καλά;

Όχι. Είναι η μαμά μου.

Καλώς όρισες στο κλαμπ.

Και τι γίνεται με τη μαμά σου;

Θα είναι μια χαρά.

Ήξερα ότι δεν θα το δεχόταν αμέσως.

Αλλά νομίζω ότι είναι θέμα χρόνου.

Δεν συμφωνώ με τη μαμά μου.

Ακόμα κι αν σκέφτεται σαν κάποιον από το 1910,

δεν ήθελα να την απογοητεύσω.

Καταλαβαίνω.

Ναι, και...

μερικές φορές νιώθουμε υπεύθυνοι για την ευτυχία των άλλων, σωστά;

Και ξεχνάμε τη δική μας. Δεν είναι τρελό;

Έχεις απόλυτο δίκιο.

Θέλουμε μόνο να είμαστε ευτυχισμένοι.

-Πάμε για πατινάζ. -Πάμε.

"Πόσο κορόιδα μπορούν να γίνουν αυτοί οι θνητοί!"

-"Εύκολα εξαπατώνται". -Χριστέ μου, είσαι τολμηρή!

-Τολμηρό θα είναι να ισορροπήσω. -Πρώτη φορά;

-Πρώτη. -Λατρεύω τις πρώτες φορές.

Αλήθεια;

-Δεν μου αρέσουν και πολύ. -Γιατί;

Δεν ξέρω. Ίσως αν μπορούσα, θα διέγραφα όλες τις πρώτες φορές της ζωής μου.

-Είσαι τρελή. -Το εννοώ.

Χωρίς πρώτες φορές είναι σαν να ζεις

χωρίς πεταλούδες στο στομάχι σου.

"Καλύτερα νεκρός παρά απλός", σωστά;

Σωστά, κοπελιά!

Τώρα μπορώ να κάνω αυτήν την πλευρά μου να λάμπει.

-Εννοείς ότι αυτό είναι λάμψη; -Ναι και όχι.

Η Λάμψη και ο Γκλάου ενώθηκαν στη μήτρα.

Γεννήθηκες για να λάμπεις.

Όλοι γεννήθηκαν για να λάμπουν.

Κι εσύ γεννήθηκες για να λάμπεις!

Θες να λάμψεις;

Ναι.

Αυτήν την απάντηση περίμενα.

Το χέρι δεν ήταν καλό...

Πλάκα κάνω. Τέλειο ήταν!

Σ' ΑΓΑΠΩ Ρ + Ζ

Φίλε, έβγαλα καλές φωτογραφίες. Έβγαλα υπέροχες φωτογραφίες!

Σκίσατε, παιδιά. Κανείς δεν μπορεί να πει το αντίθετο.

Σου πάει το μέικαπ.

-Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση; -Ναι.

Γιατί δεν είναι γραμμένο το όνομά σου στην πέτρα;

Έλα μαζί μου.

Θέλω να σου δείξω ένα μέρος.

Θυμάσαι που με ρώτησες αν έχω αδερφό;

Ναι.

Είχα.

Συχνάζαμε εδώ.

Πόσων χρονών ήσουν;

Ήμουν επτά.

Εκείνος ήταν 12.

Δεν ξέρω,

αυτό ήταν το μέρος μας.

Και μετά από όλα όσα συνέβησαν,

υποσχέθηκα να έρχομαι εδώ κάθε χρόνο.

Για να τιμώ τη μνήμη του.

Αυτό είναι πολύ όμορφο, Μπεν.

Δεν έχω ξαναφέρει κανέναν εδώ.

Αλλά εσύ είσαι, δεν ξέρω...

Τι;

Ξέρεις, εγώ...

απλώς θέλω να 'μαι με κάποια που με κάνει να θέλω να μιλάω για ώρες, καταλαβαίνεις;

Που κάνει τον χρόνο να σταματά.

Που με κάνει να γελάω.

Αυτή...

μπορεί ακόμη και να είναι λίγο ξεροκέφαλη.

Αλλά...

Είναι καταπληκτική.

Ακόμα και με κλαδί κολλημένο στα μαλλιά της.

Σου έχω πει ότι σ' αγαπώ;

Όχι σήμερα.

Σ' αγαπώ.

Πολύ! Μην το ξεχάσεις.

Δεν θα πεις τίποτα;

Πόσες φορές σού είπα για το δείπνο μας;

Είμαι πολύ απογοητευμένη με τη συμπεριφορά σου, Μαμπέλ.

Θα μπορούσες τουλάχιστον να στείλεις ένα μήνυμα.

-Τι το έχεις το τηλέφωνο; -Ναι.

Συγγνώμη.

-Μόνο αυτό έχεις να πεις; "Συγγνώμη;" -Ήθελες να έρθω. Ήρθα.

Τώρα που είμαι ευτυχισμένη και κάνω τα δικά μου, δεν σου αρέσει.

-Μιλάς πιο χαμηλά; Ο κόσμος τρώει. -Τι;

Φοβάσαι ότι θα καταστρέψω τη φήμη σου; Ντρέπεσαι για μένα;

Φοβάσαι ότι θα ανακαλύψουν ότι η κόρη σου δεν είναι τέλεια.

Αρκετά, Μαμπέλ!

Αρκετά!

-Δεν μας αξίζει να μας φέρεσαι έτσι. -Δεν καταλαβαίνετε!

Ξέρατε ότι η Μαζέ κι η Μαλού χάθηκαν για πάντα;

Το ξέρατε ότι θα είμαι μόνη;

-Δεν θα είσαι ποτέ μόνη, γλυκιά μου! -Θα είμαι! Θα είμαι μόνη.

Θα είμαι. Δεν ελέγχω τίποτα πια.

Δεν είμαι σαν εσένα, μαμά.

Δεν είμαι ο άνθρωπος που ξέρει τι θέλει, που όλοι αγαπούν.

Πραγματικά θέλω να είμαι, αλλά δεν είμαι.

Δεν έχω καν στοιχειώδη έλεγχο της αναπνοής μου!

Γλυκιά μου!

Πρέπει να είμαι σκέτη απογοήτευση.

Μαμπέλ!

Μαμπέλ!

Μαμπέλ!

Μαμπέλ!

Πήρα το μήνυμά σου.

Είναι όλα εντάξει;

Το λες κι έτσι.

-Είμαι μούσκεμα. -Δεν με νοιάζει.

Τι συνέβη;

Σήμερα μου έδειξες το ξεχωριστό σου μέρος.

Τώρα, θέλω να σου δείξω το δικό μου.

Κάθε φορά που μπερδεύομαι, στρεσάρομαι ή αναστατώνομαι ή όταν συμβαίνει κάτι,

μου αρέσει να βρίσκω μια πισίνα

και να κολυμπώ.

Νιώθω

ότι με βοηθά να σταματάω να σκέφτομαι λίγο. Ξέρεις; Με ηρεμεί.

Κολυμπάς μαζί μου;

Όχι τώρα.

Υπόσχομαι ότι είναι ζεστό. Δεν θα πονέσει.

Θα το κάνουμε μαζί.

-Θα έχει πολλή πλάκα. -Δεν θέλω!

Άκουγε τις λάθος φωνές.

Στο μυαλό της, οι φωνές ανήκαν σε άλλους.

Ψιθύριζαν, ούρλιαζαν και την έκριναν.

Έπρεπε να ακούσει τη δική της φωνή.

Το σώμα είναι η ίδια η ουλή.

Το να ξεπεράσει τον φόβο ήταν η σπουδαία της πράξη.

-Μαμπέλ; Είσαι εκεί; -Παράτα την... Έλα.

Ήθελε να είναι ευτυχισμένη.

Φαινόταν αδύνατο

όταν είσαι υπεύθυνος για την ευτυχία κάποιου άλλου.

Ζούσε με τον φόβο μην απογοητευτεί,

αλλά ήταν περήφανη για τη γυναίκα που είχε γίνει

και την αγάπη που έθρεψε.

Εκείνος δεν έβλεπε κανένα νόημα χωρίς τη συγκίνηση των πρώτων φορών.

Έλαμπε στη μήτρα,

αλλά έπρεπε να αντιμετωπίσει έναν κόσμο που έκρινε τη λάμψη του.

Όπως η πέτρα που αναδύεται στη σκοτεινή νύχτα,

έχει κι αυτός τα δικά του μυστικά.

Η πέτρα προστατεύει από τον πόνο,

αλλά αυτό το βλέμμα του είναι το παράθυρο στην ιστορία του.

Πάνω από την κρύα λίμνη, υποσχέθηκε στον εαυτό του

να επιστρέψει για να τιμήσει τη μνήμη του αδελφού του.

Σήμερα...

και πάντα.

Μπεν;

Τι συνέβη;

Κάνει πολύ κρύο και τα πόδια σου είναι βρεγμένα.

-Πρέπει να πάμε πίσω στο ξενοδοχείο. -Ναι.

Απλώς θέλω να σου δείξω κάτι, εντάξει;

Η ΠΕΤΡΑ

Είναι το πρώτο μου βιβλίο.

Βασικά, είναι μια μικρή ιστορία, όχι βιβλίο, αλλά...

Τέλος πάντων, κατάφερα να το γράψω μόνο χάρη σ' εσάς.

Χρησιμοποιείς τις ιστορίες μας;

Τις χρησιμοποίησα για φόρο τιμής.

Ό,τι μοιραστήκαμε. Ό,τι σου είπαμε.

Τα χρησιμοποιείς για να γράψεις βιβλίο;

Ηρέμησε.

-Δεν καταλαβαίνεις. -Σε εμπιστεύτηκα.

Ήθελα να το κάνω αυτό για να καταγράψω αυτό που κάνετε.

-Γιατί το βρίσκω όμορφο. -Μα είναι δικό μας!

Επιπλέον, χρησιμοποιείς την ιστορία του αδερφού μου.

-Δεν τη χρησιμοποίησα. -Τι;

Ποια είσαι εσύ που θα πεις την ιστορία μου; Την ιστορία άλλου;

Γιατί δεν γράφεις τη δική σου;

Θα ήταν πιο ειλικρινές.

Παιδιά, νομίζω ότι χρειάζομαι βοήθεια.

-Τι τρέχει; -Εγώ...

Ηρέμησε, τι συνέβη;

Μιλούσα με τον Μπεν, και μετά αυτός...

Έφυγε και ήθελα να τρέξω πίσω του, αλλά δεν ήθελε να το κάνω.

Ηρέμησε! Πού πήγε;

Ήταν πολύ θυμωμένος για το βιβλίο που έγραψα, και...

Έφυγε και πήγε στο βουνό.

-Ποιο βουνό; -Δίπλα στη λίμνη.

-Περίμενε, ήσουν στη λίμνη; -Ναι, αλλά αυτός ήταν...

-Είχε μπει σχεδόν στη λίμνη, και φοβήθηκα. -Περίμενε.

Έγραψε για μας.

-Τι; -Τι εννοείς;

Παιδιά, το έγραψα ως φόρο τιμής.

Σου ζήτησε κανείς να το κάνεις αυτό;

Συγγνώμη!

Δεν πίστευα ότι θα το παίρνατε έτσι. Απλώς ήθελα να...

-Έγραψε για τη λίμνη. -Τι έγραψε;

-Θεέ μου! -Απλώς...

Εκεί πέθανε ο αδερφός του Μπεν.

-Πνίγηκε. -Να πάμε να τον βρούμε;

Θα καλέσω τη διάσωση.

Τι εννοείς; Διάσωση;

Είναι πραγματικά απαραίτητο;

Ναι.

Μπεν!

-Μπενζαμίν! -Μπενζαμίν!

Παιδιά, πρέπει να ψάξουμε και παραπέρα.

Μπεν!

Τίποτα εδώ πέρα.

-Μπεν! -Μπενζαμίν!

-Ελάτε! Από εδώ! -Μπεν!

Πάμε πιο κοντά στο ποτάμι.

-Μπεν! -Μπενζαμίν!

-Μπεν! -Εδώ!

Εδώ!

Κοιτάξατε ήδη εκεί;

Εδώ!

-Πού, Ντρίκο; -Εδώ!

Έπαθε υποθερμία.

Θα είναι μια χαρά.

Αναζητώντας τον εαυτό μου, χάθηκα.

Και τώρα,

έχω αδειάσει.

Μαμπέλ!

Μαμπέλ!

Μπορούμε να μιλήσουμε;

Θέλω να ζητήσω συγγνώμη.

Κατέστρεψα τη γιορτή σου.

Κι εγώ κατέστρεψα το ταξίδι της αποφοίτησής σου φέρνοντάς σε εδώ.

Ξέρεις, γλυκιά μου...

Δεν είμαι τέλεια.

Απεναντίας.

Εγώ...

Φαίνεται ότι ελέγχω τα πάντα, αλλά...

δεν ελέγχω τίποτα!

Συγγνώμη.

Συγγνώμη που σε έκανα να νιώθεις έτσι.

Είχα προσδοκίες για το τι πιστεύω ότι είναι καλό για σένα.

Δεν ήμουν σε θέση να δω

ότι περνούσες τόσο δύσκολα.

Πήρα κάποιες αποφάσεις

προσπαθώντας να σε προστατέψω...

να σε πλησιάσω.

Κι εγώ λυπάμαι, μαμά.

Δεν έφυγα επίτηδες, αλλά ήμουν...

Υποθέτω ότι ξεκίνησα να αντιλαμβάνομαι πόσο πολύ η ζωή μου

θα αλλάξει του χρόνου, σωστά;

Το χειρότερο είναι ότι όλοι είναι μες στην καλή χαρά, εκτός από μένα!

Δεν είμαι! Είμαι...

Φοβάμαι του θανατά.

Ενίοτε θέλουμε μόνο να σταματήσουμε τον χρόνο, σωστά;

Μακάρι...

να ήσουν...

αυτό το κοριτσάκι...

που με χρειαζόταν για τα πάντα,

αλλά μεγάλωσες.

Και είσαι έτοιμη να ζήσεις

έναν σωρό νέες ιστορίες.

"Ήξερα ποιος ήμουν σήμερα το πρωί,

"αλλά έχω αλλάξει μερικές φορές από τότε".

Γλυκιά μου!

Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων μου.

Σ' αγαπώ! Σ' αγαπώ πάρα πολύ.

Κι εγώ σ' αγαπώ, μαμά.

Είχες νέα από τον Μπεν;

Καλά είναι.

Είναι σπίτι, αλλά δεν θέλει να δει κανέναν.

Έκανα ένα λάθος, Αντριάνο.

Λυπάμαι για το βιβλίο, δεν ήθελα να...

Ξέρεις, δεν πίστευα ότι ήταν... Προσπαθούσα...

Δεν σου είπα ποτέ τι έγραψα στην πέτρα.

Έλα μαζί μου!

Έχεις νιώσει ποτέ παρείσακτη;

Ναι.

Πονάει, έτσι δεν είναι;

Πολύ.

Έτσι ακριβώς αισθάνθηκα όταν ήρθα εδώ.

Συνειδητοποίησα ότι αν σταματούσα να έρχομαι,

αυτό το μέρος θα έμενε το ίδιο.

Εντελώς λευκό.

Έτσι, έκανα αυτό.

Έκανα την αυτοπροσωπογραφία μου, σε φυσικό μέγεθος,

και τη σκόρπισα σε όλο το χιονοδρομικό.

Το έκανα επειδή υπάρχω.

Υπάρχω.

Και θα υπάρχουν Αντριάνο,

και Αγκάθα,

Ζοάο Πέδρο,

Έμιλι, Ρεβέκκα.

Θα υπάρχουν μαύροι εδώ.

Έχω ένα δώρο για σένα.

Αυτή είναι η Μαμπέλ

μέσα από τα μάτια μου.

Έτσι σε βλέπω εγώ.

Εσύ;

Πώς βλέπεις τον εαυτό σου;

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ.

ΓΚΑΜΠΡΙΕΛΑ ΜΙΣΤΡΑΛ

"Η βροχή σταμάτησε να πέφτει.

"Το αεράκι δροσίζει την υγρασία των λιβαδιών.

"Τα δάκρυα και η πικρία στο πρόσωπό μου δεν θα σβήσουν το χαμόγελο,

"σαν να ήταν βάρος πόνου,

"τα τριαντάφυλλα αφήνουν τη δροσιά τους να πέφτει.

"Λέω στον ουρανό,

"'το βάρος μου θα μπορούσε να είναι το ίδιο με αυτά τα λουλούδια'.

"Ο θεός του χειμώνα με τα αριστοτεχνικά χέρια τους

"πένθησαν τον γαλάζιο ουρανό και την ίδια μου την ψυχή.

"Ο ουρανός έχει σταθεί μόνο μια μέρα.

"Η ψυχή μου θα κουβαλά το βάρος μια ζωή".

ΤΕΛΟΣ

Βιβλίο Μαμπέλ.pdf

ΟΠΩΣ ΕΠΕΣΕ ΜΑΜΠΕΛ ΦΟΝΤΕΣ

Θα αναδείξουμε το μεγαλείο του καθενός σας.

Γεια σας, παιδιά.

Τέλος πάντων, φεύγω αύριο.

Δεν ήθελα

να πάω σπίτι χωρίς να ζητήσω συγγνώμη.

ΘΕΛΩ ΝΑ 'ΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΟΙΗΣΗ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΝΑ ΒΛΕΠΩ

Όλα όσα έζησα εδώ ήταν

πολύ ξεχωριστά.

Δεν έχω λόγια

να σας ευχαριστήσω που μου δείξατε

πώς να βλέπω τον εαυτό μου,

όπως όλοι σας.

Δεν θα μπορούσα να σας απογοητεύσω.

ΘΕΡΜΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ

Έλα, Μαμπέλ!

ΜΑΜΠΕΛ

Διάβασα το βιβλίο σου.

Νιώθω σαν...

να σε ξέρω καλύτερα τώρα.

Διάβασα το ποίημα.

Είναι για τον αδερφό σου;

Εγώ έφταιγα.

Πήγα για κολύμπι στη λίμνη. Ο αδερφός μου είπε να μην πάω. Ήταν πάγος.

Νόμιζα ότι αστειευόταν. Έτρεξα και πήδηξα στη λίμνη.

Κολύμπησα ως τη μέση.

Είχα δύσπνοια.

Ο αδερφός μου πήδηξε στη λίμνη και άρχισε να κολυμπάει.

Άρχισε να ουρλιάζει.

Νόμιζα ότι ήταν αστείο.

Νόμιζα ότι ήταν αστείο. Κοίταξα πίσω και...

Δεν μπορούσα να βρω τον αδερφό μου. Μου είπε να μην πάω.

Αν δεν είχα πάει...

Αν δεν είχα πάει για κολύμπι...

Μπεν, δεν έφταιγες εσύ.

-Ο αδερφός μου είπε να μην πάω. -Κοίταξέ με.

-Ήταν δικό μου λάθος. -Κοίταξέ με.

-Εγώ έφταιγα! -Μπενζαμίν!

Αν δεν είχα φύγει... Τον θυμάμαι να ουρλιάζει.

-Αν δεν είχα πάει... -Μπενζαμίν, ήσουν παιδί!

Δεν έφταιγες εσύ!

Κοίτα με.

Κοίταξέ με.

Ήσουν παιδί.

Δεν έφταιγες εσύ.

Πρέπει να συγχωρήσεις τον εαυτό σου.

Εντάξει;

Δεν ήταν...

δικό σου λάθος.

Καθώς έπεφτε το χιόνι,

ανακάλυψα ότι ακόμη και ένα παγωμένο δάκρυ

παραμένει δάκρυ.

Ήταν μόνο όταν βρέθηκα εντελώς μόνη

που μπόρεσα να δω τον εαυτό μου.

Καθώς έπεφτε το χιόνι,

σταμάτησα να ζω τις ζωές των άλλων.

Αποφάσισα να γράψω τη δική μου ιστορία.

Συνειδητοποίησα ότι δεν έχει σημασία αν είμαι νερό ή χιόνι ή ακόμα και ατμός.

Είναι όλα μέρος του ίδιου στοιχείου.

Του εαυτού μου.

Μαμπέλ.

Θα ξανάρθεις;

Ναι!

ΜΠΕΝΖΑΜΙΝ Ευχαριστώ

Ακριβώς όπως το λευκό του χιονιού, ξέρω ότι δεν είμαι μόνο ένα πράγμα.

Είμαι η μίξη όλων των χρωμάτων.

Ένας Αξέχαστος Χρόνος Χειμώνας

Υποτιτλισμός: Μαρία Καρβούνη

Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου